VI SA/Wa 759/07

VI SA/Wa 759/07 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-07-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-04-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Danuta Szydłowska...
Halina Emilia Święcicka /przewodniczący sprawozdawca/
Magdalena Bosakirska
Symbol z opisem
6462 Wzory użytkowe
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Bosakirska Asesor WSA Danuta Szydłowska Protokolant Anna Mruk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2007 r. sprawy ze skargi G. W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...]lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia prawa ochronnego na wzór użytkowy oddala skargę
Uzasadnienie
Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] udzielił na rzecz G. W., zwanym "skarżącym", prawa ochronnego na wzór użytkowy pt. "[...]", z pierwszeństwem od dnia 2 grudnia 2002 r. Decyzja miała charakter warunkowy, warunkiem było uiszczenie opłaty w wysokości 200 zł za I okres ochrony wzoru użytkowego rozpoczynający się w dniu 2 grudnia 2002 r., który obejmował 1-3 rok ochrony. Opłata została uiszczona. Na odwrocie decyzji o udzieleniu prawa ochronnego zawarte były informacje dotyczące m. in. trybu uiszczania kolejnych opłat okresowych.
Decyzją z dnia [...] września 2006 r. nr [...] Urząd Patentowy RP orzekł o wygaśnięciu przedmiotowego prawa ochronnego z dniem 2 grudnia 2005 r. z powodu nieuiszczenia w przewidzianym terminie opłaty za II (4 i 5 rok) okres ochrony. Podstawę prawną tej decyzji stanowił przepis art. 90 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 100 ust. 1 oraz art. 224 ust. 4 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z 2004 r. Nr 33, poz. 286 oraz z 2005 r. Nr 10, poz. 68, Nr 163, poz. 1362), dalej jako p.w.p.
Pismem z dnia 6 października 2006 r. G. W. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazując, iż nie zorientował się, że powinien dokonywać opłat za kolejne okresy ochronne. Poinformował, że w dniu 5 października 2006 r. wpłacił na konto Urzędu Patentowego wymaganą opłatę za okres ochronny a przyczyną braku opłaty było nieporozumienie spowodowane błędnym zrozumieniem decyzji z dnia [...] listopada 2005 r. Wezwaniem z dnia [...] grudnia 2006 r. na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. w związku z art. 225 ust. 3 p.w.p. oraz w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 2 marca 2004 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie opłat związanych z ochroną wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych, znaków towarowych, oznaczeń geograficznych i topografii układów scalonych (Dz. U. Nr 35, poz. 309) Urząd Patentowy wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty dodatkowej do opłaty za II okres ochrony wzoru użytkowego w wysokości 81 zł, (30% opłaty należnej z powodu nieuiszczenia jej w przewidzianym terminie), w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Skarżący uiścił żądaną opłatę dodatkową.
Rozpoznając wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] Urząd Patentowy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Jako podstawę prawną decyzji wskazał przepisy art. 90 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 100 ust. 1 i art. 224 ust. 4 oraz art. 245 ust. 1 i 2 p.w.p. W uzasadnieniu decyzji Urząd Patentowy wskazał, iż zgodnie z art. 90 ust. 1 pkt 3 mającym zastosowanie do praw ochronnych na wzory użytkowe na mocy art. 100 ust. 1 p.w.p., prawo ochronne na wzór użytkowy wygasa na skutek nieuiszczenia w przewidzianym terminie opłaty okresowej. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 224 ust. 2 p.w.p. opłaty za dalsze okresy ochrony są uiszczane z góry, nie później niż w dniu, w którym upływa poprzedni okres ochrony. Zgodnie zaś z art. 224 ust. 4 p.w.p. opłaty, o których mowa w ust. 2, można uiszczać również w terminie sześciu miesięcy po upływie terminu określonego w ust. 2, przy równoczesnym uiszczeniu opłaty dodatkowej w wysokości 30% opłaty należnej. Termin ten nie podlega przywróceniu.
Ostatnim dniem I okresu ochrony był 2 grudnia 2005 r., zatem opłata powinna być uiszczona najpóźniej w dniu 2 czerwca 2006 r. Opłata nie wpłynęła w tym terminie. Z tych względów prawo ochronne na wzór użytkowy wygasło z mocy prawa z dniem upływu II okresu ochrony, tj. 2 grudnia 2005 r.
Urząd Patentowy stwierdził jednocześnie, iż w sprawie nie nastąpiły nadzwyczajne okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do uwzględnienia uchybienia terminu zgodnie z art. 243 ust. 6 p.w.p., tj. z powodu nadzwyczajnych okoliczności.
W skardze na powyższą decyzję, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący zarzucił Urzędowi Patentowemu nie przeprowadzenie postępowania mającego ustalenie przyczyny braku opłaty. Podniósł, iż ani w interesie społecznym ani w jego własnym nie leżało nieuiszczenie opłaty. Zarzucał naruszenie art. 8 k.p.a. i innych przepisów k.p.a. nie wymieniając, które zostały naruszone. Przywołał wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 marca 2007 r. sygn. akt K 8/07 na potwierdzenie, iż sankcje przewidziane w ustawie Prawo własności przemysłowej są nadmierne i sprzeczne z konstytucją.
W piśmie procesowym z dnia [...] czerwca 2007 r. zarzucił naruszenie art. 10 § 1 i 2 k.p.a., bowiem przed wydaniem decyzji Urzą d Patentowy nie umożliwił mu wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów.
W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wnosił o jej oddalenie jako bezzasadnej. Odnosząc się do przywołanego w skardze wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 13 marca 2007 r. (sygn. akt K 8/07) stwierdził, iż nie ma on zastosowania w sprawie bowiem dotyczy kwestii nieproporcjonalności ustawowych sankcji za uchybienie terminu do złożenia oświadczeń majątkowych przez wójtów, burmistrzów, prezydentów miast oraz radnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Analizując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powołanych wyżej kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż w zaskarżonej decyzji nie można dopatrzyć się naruszenia prawa przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy (por. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ww. ustawy).
Przepis art. 224 ust. 2-3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.) określa tryb uiszczania opłat okresowych. Stosownie do niego opłaty za dalsze okresy ochrony należy uiścić z góry, nie później niż w dniu, w którym upływa poprzedni okres ochrony. Opłaty okresowe mogą być uiszczone w ciągu jednego roku przed terminem, tj. w ciągu roku przed ostatnim dniem ochrony. Opłaty te podlegają zwrotowi, jeżeli przed tym terminem udzielone prawo zostanie unieważnione lub wygaśnie. Opłaty za okresy ubiegłe i za okres bieżący nie podlegają zwrotowi.
Zgodnie z art. 224 ust. 4 p.w.p. opłaty, o których mowa w ust. 2, można uiszczać również w terminie sześciu miesięcy po upływie terminu określonego w ust. 2, przy równoczesnym uiszczeniu opłaty dodatkowej w wysokości 30% opłaty należnej. Termin ten nie podlega przywróceniu.
Konsekwencją nieuiszczenia w przewidzianym terminie opłaty okresowej za kolejny okres ochrony wzoru użytkowego – stosownie do art. 90 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 100 ust. 1 p.w.p. - jest wygaśnięcie tego prawa. Zgodnie z art. 90 ust. 2 p.w.p. decyzję o wygaśnięciu prawa wydaje Urząd Patentowy, datą wygaśnięcia jest dzień, w którym upłynął poprzedni okres ochrony wzoru użytkowego (ust. 4).
W przedmiotowej sprawie opłata za II okres ochrony powinna być uiszczona najpóźniej w dniu 2 czerwca 2006 r. wraz z 30% opłatą dodatkową.
Skarżący nie uiścił wymaganej opłaty za II okres ochrony na wzór użytkowy w żadnym terminie wskazanym w art. 224 ust. 2-4 p.w.p. Opłatę wniósł dopiero 5 października 2006 r., opłatę dodatkową w dniu 13 listopada 2006 r.
Decyzję o wygaśnięciu prawa ochronnego na wzór użytkowy Urząd Patentowy podjął stosownie do art. 90 ust. 2 i 3 p.w.p. Wygaśnięcie prawa następuje z powodu braku uiszczenia opłaty w przewidzianym terminie, przyczyny jej nieuiszczenia są bez znaczenia, zatem organowi nie można zarzucić, iż nie poczynił ustaleń co do przyczyn nieuiszczenia opłaty w terminie.
Z kolei zarzut braku powiadomienia skarżącego co do zebranych dowodów i materiałów aczkolwiek słuszny nie miał istotnego znaczenia w sprawie, jedynym powodem wydania decyzji było nieuiszczenie w przewidzianym terminie opłaty okresowej, o czym skarżący wiedział bowiem uiścił opłatę dopiero po otrzymaniu decyzji o wygaśnięciu prawa ochronnego. Urząd Patentowy w sprawie nie zbierał żadnych dowodów i materiałów.
Również zarzut sprzeczności przepisów ustawy Prawo własności przemysłowej z Konstytucją w zakresie skutków braku uiszczenia wymaganych opłat w ocenie Sądu jest niezasadny. Prawo korzystania z udzielonego prawa związane jest z obowiązkiem uiszczania opłat okresowych, przy czym ustawodawca pozostawił swobodę uprawnionemu, czy chce korzystać z tego prawa.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu, co w świetle art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skutkuje oddaleniem skargi.