VI SA/Wa 71/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę J. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji, która utrzymała w mocy decyzje Komendanta Wojewódzkiego Policji o cofnięciu skarżącemu pozwolenia na broń palną bojową, gazową oraz myśliwską. Podstawą cofnięcia było toczące się przeciwko J. K. postępowanie karne o przestępstwo z art. 231 § 2 k.k. (nadużycie funkcji publicznej). Organy Policji uznały, że przestępstwo to rodzi uzasadnioną obawę użycia broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego, zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji. Skarżący zarzucał naruszenie przepisów, wskazując, że przestępstwo, o które jest oskarżony, nie należy do katalogu przestępstw wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy, a stan faktyczny sprawy nie pozwala na zaliczenie go do osób, wobec których istnieje taka obawa. Sąd administracyjny uznał skargę za zasadną. Stwierdził, że choć przepis art. 18 ust. 1 ustawy o broni i amunicji nakłada obowiązek cofnięcia pozwolenia, gdy zachodzą przesłanki z art. 15 ust. 1, to w przypadku przestępstw nieujętych wprost w katalogu, organ musi szczegółowo uzasadnić obawę użycia broni w celu sprzecznym z porządkiem publicznym. Sąd uznał, że samo toczące się postępowanie karne o nadużycie funkcji publicznej nie uzasadniało automatycznie takiej obawy i że organy nie wykazały w dostatecznym stopniu związku między tym postępowaniem a ryzykiem użycia broni niezgodnie z prawem. W konsekwencji, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymane nią w mocy decyzje organów niższych instancji, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania (art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a.).
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przesłanek cofnięcia pozwolenia na broń w kontekście toczących się postępowań karnych o przestępstwa inne niż wymienione wprost w ustawie.
Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z ustawą o broni i amunicji oraz przestępstwem nadużycia funkcji publicznej. Wymaga indywidualnej oceny każdego przypadku.
Zagadnienia prawne (2)
Czy toczące się postępowanie karne o przestępstwo z art. 231 § 2 k.k. (nadużycie funkcji publicznej) uzasadnia obligatoryjne cofnięcie pozwolenia na broń na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, samo toczące się postępowanie karne o przestępstwo z art. 231 § 2 k.k. nie uzasadnia obligatoryjnego cofnięcia pozwolenia na broń, jeśli organ nie wykaże w sposób dostateczny uzasadnionej obawy użycia broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego.
Uzasadnienie
Przepis art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji, określający przesłanki cofnięcia pozwolenia, nie wymienia wprost przestępstwa nadużycia funkcji publicznej. W przypadku przestępstw nieujętych w katalogu, organ musi szczegółowo uzasadnić obawę użycia broni w celu sprzecznym z porządkiem publicznym. Samo oskarżenie o takie przestępstwo nie jest wystarczające do stwierdzenia tej obawy.
Czy organy Policji prawidłowo zastosowały przepisy art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. przy wydawaniu decyzji o cofnięciu pozwolenia na broń?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organy naruszyły wskazane przepisy k.p.a. poprzez brak dostatecznego wykazania związku między toczącym się postępowaniem karnym a obawą użycia broni niezgodnie z prawem.
Uzasadnienie
Niewystarczające uzasadnienie obawy użycia broni w celu sprzecznym z porządkiem publicznym, mimo braku bezpośredniego wskazania w katalogu przestępstw z art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji, stanowi naruszenie zasad postępowania administracyjnego dotyczących zebrania i oceny materiału dowodowego oraz uzasadnienia decyzji.
Przepisy (9)
Główne
u.b.a. art. 18 § 1 pkt 2
Ustawa o broni i amunicji
Organ Policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której takie pozwolenie wydano należy do osób, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2 – 6.
u.b.a. art. 15 § 1 pkt 6
Ustawa o broni i amunicji
Pozwolenia na broń nie wydaje się osobom, co do których istnieje uzasadniona obawa, że mogą użyć broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego, w szczególności skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu albo wobec których toczy się postępowanie karne o popełnienie takich przestępstw.
Pomocnicze
k.k. art. 231 § § 2
Kodeks karny
Dotyczy przestępstwa nadużycia funkcji przez funkcjonariusza publicznego.
p.u.s.a. art. 1
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd uchyla decyzję lub postanowienie, jeśli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ obowiązany jest do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ obowiązany jest wyczerpująco zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
k.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Decyzja powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przestępstwo z art. 231 § 2 k.k. nie jest bezpośrednio wymienione w katalogu przestępstw z art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji. • Organy nie wykazały w sposób dostateczny uzasadnionej obawy użycia broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. • Naruszenie przepisów k.p.a. dotyczących wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrania materiału dowodowego i uzasadnienia decyzji.
Odrzucone argumenty
Argumentacja organów, że samo toczące się postępowanie karne o nadużycie funkcji publicznej stanowi podstawę do cofnięcia pozwolenia na broń.
Godne uwagi sformułowania
Prowadzone postępowanie karne wobec skarżącego samo w sobie nie uzasadnia jeszcze stwierdzenia organu, iż zachodzi uzasadniona obawa, że może on użyć broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. • Organ nie wykazał w dostatecznym stopniu związku między wniesionym aktem oskarżenia o popełnienie przestępstwa z art. 231 § 2 k.k. a obawą użycia broni niezgodnie z prawem, czym naruszył przepisy art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a.
Skład orzekający
Stanisław Gronowski
przewodniczący
Halina Emilia Święcicka
sprawozdawca
Dorota Wdowiak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek cofnięcia pozwolenia na broń w kontekście toczących się postępowań karnych o przestępstwa inne niż wymienione wprost w ustawie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z ustawą o broni i amunicji oraz przestępstwem nadużycia funkcji publicznej. Wymaga indywidualnej oceny każdego przypadku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego prawa obywatelskiego (posiadanie broni) i jego potencjalnego ograniczenia w związku z zarzutami karnymi. Pokazuje, jak sądowa kontrola działalności administracyjnej może chronić obywatela przed arbitralnymi decyzjami.
“Czy zarzuty o nadużycie władzy automatycznie pozbawią Cię pozwolenia na broń? Sąd wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.