VI SA/WA 664/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSpółka A. i J. S. zaskarżyła akt Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad dotyczący zmiany organizacji ruchu na drodze krajowej nr [...], polegającej na likwidacji lewoskrętu do jej stacji paliw poprzez umieszczenie linii ciągłych. Skarżąca podnosiła zarzuty naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 8, 10, 155 KPA) oraz przepisów technicznych dotyczących dróg publicznych. Argumentowała, że zmiana organizacji ruchu znacząco wpłynęła na jej działalność gospodarczą, powodując spadek liczby klientów i rentowności. Organ administracji argumentował, że zmiana była podyktowana koniecznością zwiększenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, wynikającą z przekroczenia dopuszczalnego natężenia ruchu (922 poj./godz. wobec dopuszczalnych 800 poj./godz.) na tym odcinku drogi. Powołał się na § 113 ust. 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej, który w takich warunkach dopuszcza obsługę obiektów tylko dla jazdy w prawo. Sąd administracyjny, analizując sprawę, uznał skargę za niedopuszczalną, opierając się na uchwale NSA dotyczącą charakteru prawnego znaków drogowych jako aktów generalno-konkretnych. Następnie, oceniając legalność działań organu, Sąd stwierdził, że Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad działał zgodnie z prawem. Podkreślono, że zarządzanie ruchem na drogach krajowych jest zadaniem GDDKiA, a zmiana organizacji ruchu była uzasadniona względami bezpieczeństwa i przepisami technicznymi. Sąd uznał, że przepisy dotyczące zarządzania ruchem nie przewidują formalnego udziału stron trzecich, takich jak właściciele stacji paliw, w procesie zatwierdzania zmian, co miało na celu zapobieżenie sytuacji, w której indywidualny interes właściciela stacji kolidowałby z interesem społecznym zapewnienia bezpieczeństwa. Sąd oddalił skargę, uznając działania organu za zgodne z prawem.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących zarządzania ruchem drogowym, dopuszczalności skarg na znaki drogowe oraz priorytetu bezpieczeństwa ruchu nad interesem indywidualnym.
Dotyczy specyficznej sytuacji przekroczenia dopuszczalnego natężenia ruchu i zastosowania konkretnych przepisów technicznych. Ocena dopuszczalności skargi opiera się na uchwale NSA z 2003 r.
Zagadnienia prawne (2)
Czy zmiana organizacji ruchu polegająca na likwidacji lewoskrętu do stacji paliw, dokonana przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, jest zgodna z prawem i czy narusza przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zmiana organizacji ruchu jest zgodna z prawem i nie narusza przepisów KPA, ponieważ zarządzanie ruchem na drogach krajowych jest zadaniem GDDKiA, a przepisy techniczne dopuszczają takie zmiany w celu zapewnienia bezpieczeństwa przy określonym natężeniu ruchu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że GDDKiA działał w ramach swoich kompetencji, stosując się do przepisów technicznych dotyczących dróg publicznych i zarządzania ruchem, które w przypadku przekroczenia dopuszczalnego natężenia ruchu (800 poj./godz.) nakazują obsługę obiektów tylko dla jazdy w prawo. Stwierdzono, że przepisy te nie przewidują formalnego udziału stron trzecich w procesie zatwierdzania zmian organizacji ruchu, a celem nadrzędnym jest bezpieczeństwo użytkowników drogi.
Czy znak drogowy (pozioma linia ciągła P-4) uniemożliwiający skręt w lewo do stacji paliw jest aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, znak drogowy umieszczony na drodze przez organ administracji publicznej, w tym przypadku Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, ma charakter aktu generalno-konkretnego i podlega kontroli sądu administracyjnego.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego, która kwalifikuje znaki drogowe jako akty tworzące sytuacje prawne dla obywateli, indywidualizowane przez samą sytuację, co czyni je przedmiotem kontroli sądów administracyjnych, jeśli są wynikiem działania organu administracji.
Przepisy (12)
Główne
prd art. 10 § ust. 3
Ustawa – Prawo o ruchu drogowym
u.d.p. art. 18 § ust. 1 pkt 6
Ustawa o drogach publicznych
u.d.p. art. 19 § ust. 2 pkt 1
Ustawa o drogach publicznych
rozp. MTiGM art. 113 § ust. 3
Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie
rozp. MI
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem
Pomocnicze
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa – Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.d.p. art. 20 § pkt 15
Ustawa o drogach publicznych
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 10 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 155
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zmiana organizacji ruchu była konieczna ze względu na przekroczenie dopuszczalnego natężenia ruchu i zwiększone zagrożenie bezpieczeństwa. • Zmiana była zgodna z przepisami rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej (§ 113 ust. 3), które w przypadku natężenia ruchu powyżej 800 poj./godz. dopuszcza obsługę obiektów tylko dla jazdy w prawo. • Zarządzanie ruchem na drogach krajowych jest zadaniem GDDKiA, a przepisy w tym zakresie nie przewidują formalnego udziału stron trzecich.
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów KPA (art. 8, 10, 155) poprzez brak zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu i brak pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa. • Zmiana organizacji ruchu spowodowała spadek rentowności stacji paliw. • Naruszenie przepisów technicznych dotyczących dróg publicznych.
Godne uwagi sformułowania
znak drogowy jest aktem mającym charakter "generalno-konkretny" • każdy, kto znalazł się w konkretnej sytuacji określonej przez taki akt, staje się od razu jego indywidualnym adresatem tylko z powodu tej właśnie sytuacji • organizacja ruchu drogowego nie ma charakteru sprawy indywidualnej z zakresu administracji publicznej, bowiem dotyczy wszystkich użytkowników dróg i ma na celu zapewnienie im bezpieczeństwa • interes społeczny polegający na zapewnieniu bezpieczeństwa użytkownikom drogi będzie zazwyczaj sprzeczny z indywidualnym interesem właściciela stacji paliw
Skład orzekający
Maria Jagielska
przewodniczący
Magdalena Bosakirska
członek
Andrzej Wieczorek
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zarządzania ruchem drogowym, dopuszczalności skarg na znaki drogowe oraz priorytetu bezpieczeństwa ruchu nad interesem indywidualnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji przekroczenia dopuszczalnego natężenia ruchu i zastosowania konkretnych przepisów technicznych. Ocena dopuszczalności skargi opiera się na uchwale NSA z 2003 r.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy konfliktu między interesem przedsiębiorcy a bezpieczeństwem publicznym na drodze, co jest tematem interesującym dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym i drogowym.
“Czy likwidacja lewoskrętu do stacji paliw zawsze narusza prawo? WSA wyjaśnia.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.