VI SA/Wa 654/07

VI SA/Wa 654/07 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-07-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-04-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Halina Emilia Święcicka
Małgorzata Grzelak /przewodniczący/
Pamela Kuraś-Dębecka /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2007 r. sprawy ze skargi A. GmbH & Co.KG, z siedzibą w W., Niemcy na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia sprzeciwu wobec udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. Urząd Patentowy RP, działający w trybie postępowania, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] stycznia 2007 r. sprawy o unieważnienie prawa ochronnego ARKA o numerze R-154859 udzielonego na rzecz T. S.A. z siedzibą w W., na skutek sprzeciwu wniesionego przez A. GmbH & Co. KG z siedzibą w W., Niemcy na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. z 1985 r., Nr 5 poz. 17 z późn. zm.) w związku z art. 315 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r.- Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.) oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ustawy p.w.p. postanowił sprzeciw oddalić.
Z akt sprawy wynika, iż w dniu [...] sierpnia 2004 r. został zarejestrowany znak słowny ARKA za nr R - 154859. Uprawnionym do tego znaku jest firma T. S.A., z siedzibą w W., a znak przeznaczony jest do oznaczania towarów i usług w klasach 5, 38 i 41 to jest produktów farmaceutycznych, sanitarnych, substancji dietetycznych do celów leczniczych, żywności dla niemowląt dietetycznej do celów leczniczych, napojów do celów dietetycznych, plastrów, materiałów opatrunkowych, środków odkażających; przekazywania fonii i/lub wizji, produkcji i rozpowszechniania programów telewizyjnych lub radiowych, zbierania i przekazywania wiadomości, usług w zakresie organizowania systemów transmisyjnych; organizowania imprez artystycznych, estradowych, sportowych, rekreacyjnych, usług w zakresie organizowania nauki i szkoleń, organizowania imprez o charakterze edukacyjnym i kulturalnym, wynajmu dekoracji, kostiumów i rekwizytów, wynajmu pomieszczeń do celów rozrywkowych, studiów nagrań, wypożyczania sprzętu radiowego, telewizyjnego, kinematograficznego, wypożyczania nagrań, usług wydawniczych.
W dniu [...] sierpnia 2005 r. do Urzędu Patentowego wpłynął sprzeciw firmy A. GmbH & Co. KG z siedzibą w W., Niemcy, wobec decyzji Urzędu z dnia [...] sierpnia 2004 r. o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy ARKA o numerze R-154859, w zakresie towarów objętych klasą 5.
Sprzeciwiający uzasadnił swój interes prawny tym, iż jest uprawnionym z rejestracji międzynarodowej numer IR-603809 słownego znaku towarowego TARKA, chronionego z pierwszeństwem od dnia [...] lutego 1993 r. przeznaczonego do oznaczania "produktów farmaceutycznych i weterynaryjnych" - w klasie 5. Podniósł, że przedmiotowe prawo ochronne udzielone zostało z naruszeniem art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych, gdyż znak ARKA jest podobny w takim stopniu do znaku TARKA, zarejestrowanego z wcześniejszym pierwszeństwem, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzić w błąd odbiorców, co do pochodzenia towarów. Ponadto wskazał na fakt, iż oba znaki są przeznaczone do oznaczania identycznych towarów w klasie 5 tj. "produktów farmaceutycznych". Jednocześnie znak ARKA jest przeznaczony do oznaczania w klasie 5 "produktów sanitarnych, substancji dla celów dietetycznych, plastrów, materiałów opatrunkowych, środków odkażających", które to towary są podobne do towarów objętych rejestracją międzynarodową IR-603809 ze względu na ten sam kanał dystrybucji i przeznaczenie.
Według wnoszącego sprzeciw znaki towarowe TARKA i ARKA są myląco podobne w płaszczyźnie wizualnej i fonetycznej, gdyż oba są znakami słownymi jednoelementowymi i składają się z takiej samej liczby sylab. Oba posiadają podwójną samogłoskę A oraz identyczny człon ARKA. Dodatkowa litera T występująca w rejestracji międzynarodowej nie różnicuje porównywanych znaków dostatecznie, gdyż jest spółgłoską bezdźwięczną i jest mniej słyszalna dla odbiorcy. Według sprzeciwiającego podobieństwo pomiędzy porównywanymi znakami stwarza niebezpieczeństwo, że przeciętny odbiorca może być przekonany, że znak towarowy ARKA jest nową odmianą znaku TARKA.
Spółka T. S.A uprawniona do znaku towarowego ARKA uznała sprzeciw za bezzasadny zauważając, iż oba znaki w języku polskim są wyrazami diametralnie odmiennymi pod względem znaczeniowym. Słowo TARKA oznacza: "płytkę blaszaną lub plastikową z dziurkami o ostrych brzegach służącą do tarcia czegoś, narzędzie kuchenne używane do rozdrabniania produktów, bądź też narzędzie używane dawniej do prania bielizny", natomiast ARKA oznacza drewnianą złoconą skrzynię, w której przechowywano tablice dziesięciorga przykazań. Drugie, bardziej powszechne znaczenie tego słowa to statek, w którym Noe ocalił od potopu siebie, swoją rodzinę i wybrane zwierzęta.
Dokonując porównania spornego znaku towarowego ARKA o numerze R-154859 oraz znaku towarowego sprzeciwiającego TARKA o numerze IR-603809 Urząd Patentowy co prawda zgodził się ze sprzeciwiającym, iż zachodzi tutaj identyczność towarów dla "produktów farmaceutycznych". Jednakże nie podzielił poglądu sprzeciwiającego, iż znak towarowy ARKA przeznaczony również do oznaczania w klasie 5 "produktów sanitarnych, substancji dla celów dietetycznych, plastrów, materiałów opatrunkowych, środków odkażających", jest podobny do znaku towarowego TARKA ze względu na ten sam kanał dystrybucji i przeznaczenie.
W uzasadnieniu decyzji organ powołał się na definicję "produktu farmaceutycznego", zawartą w art. 2 Rozporządzeniu (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady 816/2006 z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie udzielania licencji przymusowych na patenty dotyczące wytwarzania produktów farmaceutycznych przeznaczonych na wywóz do krajów, w których występują problemy związane ze zdrowiem publicznym (Dz. Urz. UE.L 2006 Nr 157, str. 1) zgodnie z którą, "produktem farmaceutycznym" jest jakikolwiek produkt sektora farmaceutycznego, włącznie z produktami leczniczymi określonymi w art. 1 ust. 2 dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, aktywne składniki i zestawy diagnostyczne. Z powyższej definicji wynika, iż "produkty sanitarne, substancje dla celów dietetycznych, plastry, materiały opatrunkowe, środki odkażające" nie mieszczą się w tej definicji, dlatego też nie można uznać ich za podobne do towarów, dla których oznaczania przeznaczony jest znak towarowy sprzeciwiającego tj. produktów farmaceutycznych i weterynaryjnych, pomimo tego, iż towary oznaczone obydwoma znakami dostępne są w tych samych punktach sprzedaży.
W ocenie organu, zgodnie z ustaloną praktyką oraz orzecznictwem oznaczenia powinny być oceniane jako całość, gdyż sama powtarzalność wyodrębnionych elementów lub zbieżność członów oznaczeń nie musi determinować stworzenia ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd (wyrok SN z 11 marca 1999 r., sygn. akt III RN 136/98, wyrok NSA z 12 maja 2003 r., sygn. akt. II SA 1486/02). Oba porównywane znaki są znakami słownymi jednoelementowymi i posiadają wspólny człon ARKA. Jednak początkowa litera T występująca w znaku TARKA nadaje mu całkiem odmienne znaczenie. Ta różnica jest na tyle duża, iż nie może zachodzić tutaj niebezpieczeństwo konfuzji. Powtórzył za uprawnionym, że słowo TARKA oznacza: "płytkę blaszaną lub plastikową z dziurkami o ostrych brzegach służącą do tarcia czegoś, narzędzie kuchenne używane do rozdrabniania produktów, bądź też narzędzie używane dawniej do prania bielizny", natomiast ARKA oznacza "drewnianą złoconą skrzynię, w której przechowywano tablice dziesięciorga przykazań. Drugie, bardziej powszechne znaczenie tego słowa to statek, w którym Noe ocalił od potopu siebie, swoją rodzinę i wybrane zwierzęta". Jednocześnie oba słowa mają w języku polskim diametralnie odmienne znaczenie, oba są znanymi, a nawet popularnymi słowami, których przeciętny odbiorca nie może pomylić. Organ podkreślił, że znaki słowne tym różnią się od pozostałych np. graficznych czy słowno-graficznych, iż motywem, który skupia w sobie zagadnienie podobieństwa jest znaczenie wyrazu, jego fonetyka oraz wizualizacja. Dlatego też ocena podobieństwa dwóch znaków słownych nie może sprowadzać się tylko do porównywania samych liter i sylab bowiem, jak podkreśla M. Kępiński ,,(...) dzielenie słowa i porównywanie poszczególnych sylab prowadzić może do nieprawidłowych a często nawet błędnych rozstrzygnięć ", a ogólne wrażenie, jakie oba porównywane oznaczenia wywierają na odbiorcę powinno być uwzględniane przy dokonywaniu analizy podobieństwa znaków towarowych (M. Kępiński: Niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów w prawie znaków towarowych, ZNUJ PWOWI nr 28, str. 16 i 48).
W konsekwencji Urząd Patentowy uznał, że przeciwstawione znaki oceniane jako całość, są na tyle zróżnicowane, że wywierają odmienne wrażenie na odbiorcach, a tym samym nie są podobne w takim stopniu, który prowadziłby do następstw określonych w art. 9 ust. 1 pkt 1. Natomiast bezsporna identyczność części towarów z uwagi na brak podobieństwa oznaczeń nie ma wpływu na stwierdzenie naruszenia ww. przepisu.
Od powyższej decyzji Urzędu Patentowego RP spółka A. GmbH & Co. KG złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając:
- naruszenie przepisów postępowania art. 7, 8, 77 § 1 oraz 107 § 3 k.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy;
- naruszenie prawa materialnego tj. art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych z 31 stycznia 1985 r. poprzez błędne przyjęcie, że znak towarowy ARKA nie jest podobny do znaku towarowego TARKA skarżącego, a co za tym idzie oddalenie sprzeciwu wniesionego przez skarżącego.
Wniosła o uchylenie decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] stycznia 2007 r. oddalającej sprzeciw A. GmbH & Co. KG. z dnia [...] sierpnia 2005r. wobec decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] sierpnia 2004 r. o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy słowny ARKA R-154859 na rzecz firmy T. S.A. w zakresie towarów w klasie 5.
Zdaniem skarżącej analiza, podobieństwa towarów dokonana została w nieprawidłowy sposób bowiem Urząd Patentowy dokonał analizy różnic zupełnie pomijając istotne dla sprawy przesłanki.
Skarżąca podniosła, że zgodnie z doktryną przy ustalaniu jednorodzajowości towarów bierze się pod uwagę rodzaj towarów, przeznaczenie towarów oraz warunki ich zbytu (Prawo znaków towarowych - Komentarz, R. Skubisz, Wydawnictwo Prawnicze Sp. z o.o., Warszawa 1997, str. 84). Urząd Patentowy nie przeprowadził badania jedno rodzajowości/podobieństwa towarów objętych rejestracją IR-603809 oraz R-154859 z uwzględnieniem powyższych zasad. W ocenie skarżącej uwzględniając fakt, że dla przeciętnego odbiorcy decydujące znaczenie mają zawsze zbieżne elementy obu oznaczeń, podobieństwo występujące pomiędzy porównywanymi znakami stwarza niebezpieczeństwo, że przeciętny odbiorca może być przekonany, że znak towarowy ARKA R-154859 jest nową odmianą znaku towarowego.
Powołując się na doktrynę i orzecznictwo w zakresie znaków towarowych skarżąca wskazała, że "Ocena podobieństwa oznaczeń powinna być dokonywana z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy (konsumenta) towarów. [...] Oceny podobieństwa dokonuje się, biorąc pod uwagę zwykłe warunki obrotu i reakcję przeciętnego odbiorcy, a nie fachowca. Tak więc oceny podobieństwa przedmiotowych znaków należy dokonać w kontekście ogólnego wrażenia, jakie te znaki wywierają na odbiorcy, który z reguły spostrzega i zachowuje w pamięci jedynie ogólny zarys poszukiwanego oznaczenia" (decyzja Komisji Odwoławczej z dnia 13 lipca 1992 r. L. Odw. 1175/92, opublikowana w: Orzecznictwo Gospodarcze 4/1992), tak też: M. Kępiński, Niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców co do źródła pochodzenia towarów w prawie znaków towarowych, ZNUJ PWIOWI 1982, z. 28, s. 11: "dla nabywcy decydujące znaczenie mają zbieżne elementy obu oznaczeń"). Powołała się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z dnia 28 marca 2002 r. sygn. akt. II S.A. 2778/01, stwierdził: "Badając podobieństwo oznaczeń przeciwstawionych znaków towarowych, w kontekście wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów, należy uwzględnić ogólne wrażenie jakie porównywane oznaczenia wywierają na odbiorcę, dla którego decydujące znaczenie mają zbiorcze elementy porównywanych oznaczeń."
Zdaniem skarżącej w rozpatrywanej sprawie brak przekonującego uzasadnienia stanowiska Urzędu Patentowego, niewystarczające jest wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i oparcie się jedynie na własnym przekonaniu o niewystępowaniu podobieństwa między znakami towarowymi TARKA i ARKA, co uzasadnia zarzut naruszenia w zaskarżonej decyzji art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. Skarżąca podniosła, iż Urząd Patentowy pominął część dokumentów powoływanych przez nią zarówno w sprzeciwie, jak i w trakcie rozprawy, a części argumentów bezzasadnie nie uznał, przez co naruszona została zasada pogłębiania zaufania do organów państwa wyrażona w art. 8 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Organ nie zgodził się ponadto z zarzutem naruszenia przepisów postępowania, uznając, że w przedmiotowej sprawie został zebrany cały materiał dowodowy, który następnie został prawidłowo oceniony w świetle przepisów art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych. Zdaniem Urzędu jednorodzajowość części towarów w klasie 5 nie może być wystarczającym argumentem do unieważnienia prawa ochronnego na słowny znak towarowy, który został zaczerpnięty z języka polskiego, a więc jednoznacznie i tak samo odczytywany jest przez każdego odbiorcę w kraju. Oba znaki posiadają w języku polskim diametralnie odmienne znaczenia, których przeciętny odbiorca nie może pomylić.
Uczestnik postępowania T. S.A w W. wniosła o oddalenie skargi.
Uzupełniając swoje stanowisko w sprawie strona skarżąca powołała się dodatkowo na wyrok Trybunału (trzeciej izby) z dnia 26 kwietnia 2007 r. sygn. akt ETS C-412/05 P.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej jako p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie znak towarowy słowny ARKA R-154859 został zgłoszony do rejestracji w dniu [...] października 2000 r., tj. w okresie obowiązywania ustawy o znakach towarowych. Ustawa - Prawo własności przemysłowej w art. 315 ust. 1 i 3 wyraża zasadę, w myśl której zdolność ochronną znaków towarowych zarejestrowanych lub zgłoszonych do rejestracji przed 22 sierpnia 2001 r. ocenia się na podstawie dotychczasowych przepisów. Przepisami, stanowiącymi podstawę do oceny zdolności ochronnej znaku towarowego ARKA R- 154859 są zatem przepisy ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17 ze zm.- dalej jako u.z.t.).
W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Urzędu Patentowego RP nie narusza prawa.
Zdaniem Sądu, Urząd Patentowy RP nie dopuścił się zarówno naruszenia przepisów prawa materialnego w tym art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. jak również nie uchybił przepisom postępowania, a w szczególności art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art.107 § 3 k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy.
Nie można podzielić zarzutów strony skarżącej, iż Urząd Patentowy dokonał dowolnej interpretacji art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. porównując sporne oznaczenia ARKA i TARKA.
Rozpatrując wniosek skarżącej - Urząd Patentowy kierował się więc regułami zawartymi w art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t., który to artykuł stanowił podstawę rozstrzygnięcia. W myśl art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. niedopuszczalna jest rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli jest podobny w takim stopniu do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. Tak więc, aby rejestracja znaku była niedopuszczalna muszą wystąpić następujące przesłanki:
- rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju,
- podobieństwo do znaku zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa,
- podobieństwo znaków musi być kwalifikowane to znaczy takie, że może odbiorcę wprowadzić w błąd co do pochodzenia towarów w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego.
Niewątpliwie obydwa znaki przeznaczone są do oznaczania towarów w klasie 5. Sporny znak - dla produktów farmaceutycznych, znak skarżącego - dla produktów farmaceutycznych i weterynaryjnych. Prawidłowo zatem organ przyjął, iż w analizowanych znakach zachodzi identyczność towarów dla "produktów farmaceutycznych".
Jeśli nawet uznać, iż znak towarowy ARKA przeznaczony również do oznaczania w klasie 5 "produktów sanitarnych, substancji dla celów dietetycznych, plastrów, materiałów opatrunkowych, środków odkażających", jest podobny do znaku towarowego TARKA ze względu na ten sam kanał dystrybucji i przeznaczenie to automatycznie nie prowadzi to jeszcze do istnienia niebezpieczeństwa konfuzji w obrocie.
Zdaniem Sądu Urząd Patentowy prawidłowo ocenił też stopień podobieństwa samych oznaczeń TARKA i ARKA będących znakami słownymi. Podobieństwo tego rodzaju oznaczeń oceniane jest w płaszczyźnie fonetycznej, wizualnej i znaczeniowej, a bilans dokonanych porównań składa się na ocenę ogólnego wrażenia jakie porównywane oznaczenia wywierają na odbiorców towarów. Aczkolwiek w porównywanych znakach TARKA i ARKA występują tożsame cztery litery, to jednak znaki te są diametralnie odmienne w warstwie znaczeniowej. Wbrew twierdzeniom skarżącej porównywanie przedmiotowych znaków w warstwie wizualnej i fonetycznej prowadzić może do nieprawidłowych wniosków, gdyż oceny podobieństwa oznaczeń należy dokonywać w ich całokształcie. Występowanie jednego wspólnego członu czy rdzenia może, ale nie zawsze musi prowadzić do uznania podobieństwa (por. wyrok WSA z dnia 13 kwietnia 2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 1336/04, Lex nr 180443). Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Słowo "tarka" oznacza: "płytkę blaszaną lub plastikową z dziurkami o ostrych brzegach służącą do tarcia czegoś, narzędzie kuchenne używane do rozdrabniania produktów, bądź też narzędzie używane dawniej do prania bielizny, natomiast "arka" oznacza drewnianą złoconą skrzynię, w której przechowywano tablice dziesięciorga przykazań. Drugie, bardziej powszechne znaczenie tego słowa to statek, w którym Noe ocalił od potopu siebie, swoją rodzinę i wybrane zwierzęta.
Dlatego też szczególnego podkreślenia wymaga okoliczność, że słowo "arka" posiada silne zabarwienie znaczeniowe i emocjonalne nawiązujące do elementów wiary i religii, którego pozbawione jest słowo "tarka", co w istotny sposób wpływa na zróżnicowanie tych oznaczeń i wyklucza możliwość pomyłki. Jednocześnie występująca różnica w warstwie znaczeniowej jest dominująca w porównaniu do stwierdzonego podobieństwa znaków w warstwach fonetycznej i wizualnej.
Podobieństwo znaków ocenia się według cech wspólnych, a nie według występujących w nich różnic. Zatem różnice nie wykluczają podobieństwa znaków. Gdy różnice są dominujące - ryzyko pomyłki jest mało prawdopodobne a zatem podobieństwo w rozumieniu ustawy nie zachodzi. Gdy dominują cechy wspólne, to choć różnice istnieją, kupujący może być wprowadzony w błąd, a zatem można mówić o podobieństwie uzasadniającym postawienie zarzutu naruszenia prawa do znaku oryginalnego (wyrok WSA z dnia 25 kwietnia 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 2082/05, Lex nr 198473). Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie różnice w warstwie znaczeniowej miały wymiar elementarny, eliminujący znaczenie podobieństwa znaków w warstwie wizualnej i fonetycznej. W konsekwencji stwierdzone podobieństwo znaków w pozostałym zakresie jest drugorzędne a zatem nie może być źródłem konfuzji w obrocie.
W ocenie Sądu organ dokonał trafnej analizy stopnia podobieństwa porównywanych znaków towarowych z uwzględnieniem wszystkich reguł stosowanych przy ocenie znaków towarowych w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t., dając wyraz zajętemu stanowisku w uzasadnieniu swej decyzji. Stanowiska tego nie mogą też zmienić przytaczane przez stronę skarżącą liczne przykłady orzecznictwa a także wyrok Trybunału (trzeciej izby) z dnia 26 kwietnia 2007 r. zapadły już po wydaniu zaskarżonej decyzji. Przeciwstawione przez stronę skarżącą przykłady orzecznictwa nie są adekwatne do stanu faktycznego istniejącego w rozpoznawanej sprawie i dlatego nie mogą stanowić uzasadnionej podstawy do kwestionowania wydanej decyzji.
Jednocześnie należy - zdaniem Sądu - podkreślić, iż Urząd Patentowy RP wydając zaskarżoną decyzję administracyjną w sprawie oddalenia sprzeciwu co do zasady uwzględnił wszelkie rygory procedury administracyjnej, określające jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a następnie końcowego rozstrzygnięcia sprawy.
Z tej przyczyny należy stwierdzić, iż w zaskarżonej decyzji brak jest jakichkolwiek istotnych uchybień formalnych, które Urząd Patentowy RP poczyniłby w toku postępowania administracyjnego, a które uniemożliwiłyby Sądowi dokonania prawidłowej oceny zarzutów skargi i wypowiedzenia się co do zasadności podjętego rozstrzygnięcia pod względem materialno-prawnym.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.