VI SA/Wa 642/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą karę pieniężną za brak opłaty drogowej, stwierdzając naruszenie przepisów o postępowaniu dwuinstancyjnym i zakazie orzekania na niekorzyść strony odwołującej się.
Sprawa dotyczyła kary pieniężnej nałożonej na skarżących za brak ważnej opłaty drogowej w trakcie kontroli. Organ I instancji nałożył karę 500 zł, jednak Główny Inspektor Transportu Drogowego, w wyniku odwołania, uchylił tę decyzję i nałożył karę 3000 zł, uznając, że opłata całkowicie wygasła. WSA w Warszawie uchylił decyzję organu II instancji, wskazując na naruszenie art. 139 k.p.a. (zakaz orzekania na niekorzyść strony odwołującej się bez uzasadnienia) oraz art. 15 k.p.a. (zasada dwuinstancyjności postępowania).
Skarżący H. W. i Z. W. zostali poddani kontroli drogowej, podczas której stwierdzono nieprawidłowo wypełnioną kartę opłaty drogowej. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył karę 500 zł. Następnie Główny Inspektor Transportu Drogowego, rozpoznając odwołanie, uchylił decyzję organu I instancji i nałożył karę 3000 zł, uznając, że skarżący nie posiadali ważnej opłaty drogowej w momencie kontroli. Skarżący wnieśli skargę do WSA w Warszawie. Sąd administracyjny uznał skargę za zasadną, uchylając zaskarżoną decyzję. Jako podstawę uchylenia wskazano naruszenie art. 139 k.p.a., ponieważ organ odwoławczy nie umotywował rozstrzygnięcia na niekorzyść skarżących, co jest dopuszczalne tylko w wyjątkowych sytuacjach. Ponadto, sąd stwierdził naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania (art. 15 k.p.a.), gdyż kwestia naruszenia przepisu penalizowanego karą 3000 zł została rozstrzygnięta dopiero w postępowaniu odwoławczym. Z uwagi na te uchybienia, zaskarżona decyzja została uchylona w całości, a wykonanie uchylonej decyzji wstrzymano do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub interes społeczny, a rozstrzygnięcie w tym zakresie musi być odpowiednio umotywowane.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawierało motywów rozstrzygnięcia na niekorzyść skarżących zgodnie z art. 139 k.p.a., co uniemożliwiło kontrolę prawidłowości stanowiska organu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (7)
Główne
k.p.a. art. 139
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 15
Kodeks postępowania administracyjnego
u.t.d.
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
lp. 1.4.4 załącznika - kara 500 zł; lp. 1.4.1 załącznika - kara 3000 zł
Pomocnicze
p.u.s.a. art. 1 § 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.u.s.a. art. 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przez organ odwoławczy art. 139 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia rozstrzygnięcia na niekorzyść skarżących. Naruszenie przez organ odwoławczy art. 15 k.p.a. poprzez rozstrzygnięcie kwestii merytorycznych (wysokość kary) po raz pierwszy w postępowaniu odwoławczym.
Godne uwagi sformułowania
kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny rozstrzygnięcie w przedmiocie naruszenia przez skarżących przepisu lp. 1.4.1. cytowanej ustawy, penalizowane karą pieniężną w kwocie 3.000 zł, zapadło w jednej instancji, dopiero w postępowaniu odwoławczym postępowanie administra-cyjne jest dwuinstancyjne
Skład orzekający
Stanisław Gronowski
przewodniczący sprawozdawca
Jolanta Królikowska-Przewłoka
członek
Andrzej Czarnecki
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie przepisów k.p.a. dotyczących zakazu orzekania na niekorzyść strony odwołującej się oraz zasady dwuinstancyjności postępowania w kontekście nakładania kar pieniężnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania administracyjnego w sprawach dotyczących kar pieniężnych w transporcie drogowym, ale zasady proceduralne są uniwersalne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje kluczowe zasady postępowania administracyjnego, takie jak dwuinstancyjność i zakaz orzekania na niekorzyść strony, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Sąd Administracyjny: Jak organ odwoławczy nie może "karać" strony bardziej niż organ pierwszej instancji.”
Sektor
transportowe
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyVI SA/Wa 642/04 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-02-09 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-04-27 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Andrzej Czarnecki Jolanta Królikowska-Przewłoka Stanisław Gronowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6037 Transport drogowy i przewozy Skarżony organ Inspektor Transportu Drogowego Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Gronowski (spr.) Sędziowie WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Asesor WSA Andrzej Czarnecki Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2005 r. sprawy ze skargi H. W.i Z. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2004r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję w całości 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu Uzasadnienie Protokołem z dnia 22 października 2003 r. inspektorzy Woje-wódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego w R. podd- ali kontroli pojazd [...] nr rej. [...] wraz z przyczepą [...] należący do skarżących H. W. i Z. W. Według ustaleń tego protokołu kierowca pojazdu okazał nie-prawidłowo wypełnioną kartę opłaty drogowej siedmiodniowej, dla której okres ważności został błędnie wpisany na dzień 21 października 2003 r., podczas gdy karta mogła być użytkowana do dnia 22 października 2003 r., to jest do dnia kontroli. Na tej podstawie decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w R. z dnia [...] listopada 2003 r. nałożono na skarżących karę pieniężną w kwocie 500 zł. Jako podstawę prawną tej decyzji wskazano m.in. przepis lp. 1.4.4 załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.). Stosownie do tego przepisu kara pieniężna z tytułu wykonywania transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne z nieprawi-dłowo wypełnioną kartą opłaty drogowej wynosi 500 zł. Rozpoznając odwołanie skarżących decyzją Głównego Inspek-tora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] uchylono decyzję organu I instancji i nałożono na skarżących karę pieniężną w kwocie 3000 zł. Według ustaleń Głównego Inspektora Transportu Drogowego skarżący w dacie kon-troli w dniu 22 października 2003 r. o godzinie 1125 nie legitymowali się już opłatą drogową, gdyż przedstawiona do kontroli karta opłaty drogowej utraciła moc z upływem godziny 2400 dnia 21 października 2003 r. Uzasadniało to nałożenie na skarżących karę pieniężną prze-widzianą w lp. 1.4.1. cytowanej ustawy. W świetle tego przepisu z tytułu wykonywania transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne bez uiszczenia opłaty drogowej kara pieniężna wynosi 3.000 zł. W skardze na powyższą decyzję, wniesionej do Wojewódzkie- go Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący zaskarżonej de-cyzji zarzucają naruszenie prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią ina-czej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynno- ści z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Kontrolując zaskarżoną decyzję pod kątem powyższych kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja narusza prawo, przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 litera c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sąda- mi administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej p.p.s.a.). W pierwszej kolejności, co wymaga podkreślenia, w uzasad-nieniu zaskarżonej decyzji nie umotywowano rozstrzygnięcia w przedmiocie wydania decyzji w postępowaniu odwoławczym na nie-korzyść skarżących, stosownie do przepisu art. 139 k.p.a. W myśl tego przepisu organ odwoławczy nie może wydać decyzji na nieko-rzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny. Co prawda wspomniany przepis został wskazany w komparycji decyzji jednak- że, co wyżej wskazano, w uzasadnieniu w ogóle nie uzasadniono pod tym kątem rozstrzygnięcia, co nie pozwala na skontrolowanie prawi-dłowości tego stanowiska organu. Ponadto rozstrzygnięcie w przedmiocie naruszenia przez skar-żących przepisu lp. 1.4.1. cytowanej ustawy, penalizowane karą pie-niężną w kwocie 3.000 zł, zapadło w jednej instancji, dopiero w po-stępowaniu odwoławczym. Tym samym zaskarżona decyzja narusza przepis art. 15 k.p.a., stosownie do którego postępowanie administra-cyjne jest dwuinstancyjne. Mając to wszystko na uwadze uchylono zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art. 152 p.p.s.a. orzeczono o niewykonywaniu za-skarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI