VI SA/Wa 633/05

VI SA/Wa 633/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-10-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-04-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Izabela Głowacka-Klimas
Magdalena Bosakirska /przewodniczący/
Olga Żurawska-Matusiak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Skarżony organ
Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję w części
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2005r. sprawy ze skargi T. S. A. na decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia realizacji uprawnień abonentów do wyboru operatora świadczenia usługi telefonicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy pkt 2 decyzji z dnia [...] października 2004r. oraz pkt 2 decyzji z dnia [...] października 2004r. nr [...]; 2. zasądza od Prezesa Urzędu Regulacji T. S.A na rzecz skarżącego T. S. A. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] listopada 2003 r. T. S.A. złożyła do Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty wniosek o wydanie decyzji zawieszającej, do dnia [...] grudnia 2005r., realizację uprawnień wszystkich abonentów Spółki w zakresie wyboru operatora publicznego świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń miejscowych i strefowych poprzez numer dostępu lub preselekcję. W przedłożonym wniosku Spółka wskazała także brak ustalenia w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw łączności szczegółowych warunków korzystania przez abonentów z ww. uprawnień oraz planu numeracji krajowej dla publicznych sieci telefonicznych, określającego w szczególności zakres planu oraz formaty numerów, zgodnie z delegacjami zawartymi w art. 43 ust. 4 i art. 99 ust. 7 pkt 1 ustawy z dnia 21 lipca 2000r. – Prawo telekomunikacyjne, powoduje, iż Spółka nie jest w stanie określić harmonogramu przystosowania sieci telekomunikacyjnej do realizacji uprawnień abonentów, o których mowa w art. 43 ust 3 ww. ustawy. Z tych względów Operator wraz z wnioskiem o wydanie decyzji zawieszającej realizację uprawnień abonentów, wniósł o zawieszenie przedmiotowego postępowania.
Prezes URTiP po dokonaniu analizy wniosku o zawieszenie postępowania uznał, iż przesłanki wymienione w treści art. 98 § 1 k.p.a. zostały spełnione i w dniu [...] grudnia 2003r. wydał postanowienie, w którym zawiesił do dnia [...] czerwca 2004r. postępowanie administracyjne w sprawie o wydanie decyzji zawieszającej uprawnienia abonentów T. S.A. w zakresie, o którym mowa w art. 43 ust. 3 ustawy prawo telekomunikacyjne.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2004r. Krajowa Izba Gospodarcza Elektroniki i Telekomunikacji złożyła wniosek o dopuszczenie do udziału w przedmiotowym postępowaniu.
W dniu [...] czerwca 2004r., po wpłynięciu wniosku T. S.A. z dnia [...] czerwca 2004r. o podjęcie zawieszonego na wniosek Spółki postępowania Prezes URTiP wydał postanowienie dopuszczające KIGEiT do udziału w postępowaniu na prawach strony.
W tym samym dniu, czyli [...] czerwca 2004r. wpłynęło pismo KIGEiT zawierające stanowisko KIGEiT w sprawie oraz wnioski o przeprowadzenie dowodów, w stosunku do których Prezes URTiP wypowiedział się w postanowieniach z dnia [...] i [...] sierpnia 2004r. odmawiając przeprowadzenia dowodów we wskazanym przez KIGEiT zakresie.
Decyzją z dnia [...] października 2004r. Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty, zawiesił do dnia [...] grudnia 2005r. realizację uprawnień abonentów Wnioskodawcy przyłączonych do central analogowych dotyczących wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń miejscowych i strefowych poprzez preselekcję oraz odmówił zawieszenia uprawnień abonentów dotyczących wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń miejscowych i strefowych w pozostałej części wniosku.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż w dniu [...] września 2004r. weszła w życie ustawa z dnia 16 lipca 2004r. Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. Nr 171, poz. 1800) - zwana dalej PT’2004. Zgodnie z art. 222 ust. 1 tej ustawy do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, a więc ustawy z dnia 21 lipca 2000r. – Prawo telekomunikacyjne zwanej dalej PT’2000.
Oznacza to, iż zgodnie z treścią art. 44 ust 1 PT’ 2000 T. S.A. jako operator świadczący usługi telefoniczne jest obowiązany zapewnić techniczne możliwości dla realizacji uprawnień abonentów, o których mowa w art. 43 (tj. zmiany lub zachowania przydzielonego numeru, a w przypadku sieci telefonicznej eksploatowanej przez operatora o znaczącej pozycji rynkowej w zakresie świadczenia usług telefonicznych świadczonych w tej sieci, uprawnienie do wyboru operatora publicznego świadczącego usługi telefoniczne lub inne usługi wykorzystujące techniki komutacji), a gdy możliwości takie istnieją - zapewnić abonentowi korzystanie z tych uprawnień.
Art. 44 ust. 2 ustawy PT' 2000 stwierdza, iż Prezes URTiP, na wniosek operatora sieci może w drodze decyzji, na czas określony, zawiesić realizację lub ograniczyć zakres realizacji określonego uprawnienia, jeżeli techniczne możliwości sieci wnioskodawcy nie pozwalają na realizację uprawnień w całości lub części, określając harmonogram przystosowania tej sieci do realizacji uprawnienia objętego wnioskiem. Tak więc jedyną przesłanką umożliwiającą zawieszenie realizacji uprawnień abonentów jest brak technicznych możliwości po stronie Operatora.
Prezes URTiP uznał za zasadne uwzględnienie wniosku z dnia [...] listopada 2003r. jedynie w części dotyczącej stwierdzenia braku możliwości technicznych w centralach analogowych stosowanych w sieci T. S.A., do których przyłączona jest tylko część abonentów T. S.A. W ramach przeprowadzonego postępowania Prezes URTiP stwierdził bowiem, iż nie znajduje uzasadnienia wniosek Spółki do zawieszenia uprawnień wszystkich abonentów Operatora. Bez wątpienia centrale cyfrowe posiadają możliwości techniczne w zakresie realizacji uprawnień abonentów dotyczących wyboru operatora miejscowego i strefowego. Z tych względów analiza Prezesa URTiP dotycząca możliwości technicznych Spółki w zakresie realizacji uprawnień, dotyczyła tylko tych abonentów, którzy przyłączeni są do central analogowych.
Analizując możliwości techniczne realizacji uprawnień abonentów przyłączonych do central analogowych w zakresie wyboru operatora miejscowego i strefowego poprzez preselekcje, Prezes URTiP stwierdził, iż dla implementacji usługi preselekcji w centrali telefonicznej konieczne jest, aby centrala posiadała sterowanie programowane i oprogramowanie modularne o przejrzystej strukturze umożliwiające łatwą rozbudowę oraz modyfikację w przypadku wprowadzania nowych usług i technologii. Wymagania te spełniają jedynie centrale cyfrowe. W przypadku central analogowych wymaganie posiadania sterowania programowanego dotyczy ich systemu bilingowego, którego zadaniem jest jedynie zbieranie informacji o połączeniach telefonicznych a nie sterowanie pracą centrali. Ponadto centrale analogowe nie posiadają bazy danych o abonentach i usługach, do której można by wpisywać z terminala eksploatacyjnego centrali dane dotyczące preselekcji.
Centrale analogowe nie posiadają również funkcji sterujących umożliwiających przetwarzanie (odtwarzanie) cyfr. Pozbawione są także możliwości funkcjonalnych, koniecznych dla zapewnienia wyboru operatora międzystrefowego poprzez preselekcję.
Oznacza to, iż uzasadnione jest zawieszenie uprawnień abonentów T. S.A. przyłączonych do central analogowych w zakresie wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń strefowych i miejscowych poprzez preselekcję, z uwagi na brak technicznych możliwości central analogowych wykorzystywanych w sieci Spółki do realizacji ww. uprawnień. Termin zawieszenia realizacji uprawnień abonentów w tym zakresie związany jest z zatwierdzonym przez Prezesa URTiP harmonogramem wymiany central analogowych zawartym w decyzji z dnia [...] kwietnia 20033 r. Nr [...]. Harmonogram niniejszej decyzji, zawiera centrale analogowe wraz z terminami ich wymiany na centrale cyfrowe i został sporządzony na podstawie danych przekazanych przez Spółkę w piśmie z dnia [...] lipca 2004 r. Przedstawione przez Operatora terminy w harmonogramie dołączonym do pisma z dnia [...] lipca br., pokrywają się z terminami wymiany central analogowych na cyfrowe wiążącymi Spółkę w ramach wyżej wymienionej decyzji Prezesa URTiP. W związku z upływem części terminów do zawieszenia uprawnień abonentów przewidzianych w decyzji Nr [...]harmonogram sporządzony przez Prezesa URTiP w ramach przedmiotowego postępowania został pomniejszony o centrale, co do których Spółka oświadczyła, iż na dzień [...] lipca 2004r. realizują uprawnienia abonentów oraz te, których termin wymiany upłynął w IV kwartale 2003r.
W przypadku możliwości technicznych central analogowych stosowanych w sieci T. S.A. w zakresie dotyczącym realizacji uprawnień abonentów do wyboru operatora świadczącego usługi międzystrefowe poprzez numer dostępu stwierdzono, iż postępowanie administracyjne prowadzone przed Prezesem URTiP i zakończone decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] potwierdziło, iż centrale analogowe miały dotychczas możliwość dokonywania wyboru przez abonenta operatora międzystrefowego poprzez numer dostępu i nie zostały możliwości tej pozbawione, a posiadanie przez centrale analogowe sygnalizacji SS7, do przekazywania operatorowi współpracującemu numeru abonenta wywołującego, (na co powoływała się Spółka) nie jest warunkiem koniecznym do zapewnienia przez operatora realizacji uprawnień abonentów do wyboru operatora międzystrefowego.
Zauważono, iż zgodnie z obowiązującymi w niniejszej sprawie przepisami prawa, wybór operatora poprzez numer dostępu nie jest uzależniony od konieczności przekazywania operatorowi współpracującemu numeru abonenta wywołującego. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 8 stycznia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków korzystania z uprawnień przez abonentów publicznej sieci telefonicznej (Dz. U. Nr 5, poz. 33, z późn. zm.) w § 6 ust 1 i 2 przewiduje jedynie, iż abonent sieci stacjonarnej dokonuje wyboru operatora realizującego usługi poprzez numer dostępu przez wybieranie podczas inicjowania połączenia odpowiedniej sekwencji cyfr, zawierającej numer dostępu do sieci wybranego operatora, zgodnie ze schematem określonym w planie numeracji krajowej dla publicznych sieci telefonicznych.
W konsekwencji, Prezes URTiP stwierdził, iż centrale analogowe są przystosowane do możliwość dokonywania przez abonenta wyboru operatora świadczącego usługi miejscowe i strefowe poprzez numer dostępu, w związku z tym nie jest uzasadnione ograniczenie uprawnień abonentów w tym zakresie.
Od powyższej decyzji T. S.A. wniosła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
We wniosku tym, Spółka podniosła następujące zarzuty:
1. rozpatrzenie przez Prezesa URUP wniosków o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego zgłoszonych przez organizację występującą na prawach strony – Krajową Izbę Gospodarczą Elektroniki i Telekomunikacji (zwaną dalej KIGEiT) złożonych przed dopuszczeniem KIGEiT do udziału w postępowaniu;
2. włączenie do akt postępowania decyzji z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...] "w sposób przesądzający nie tylko o zakresie postępowania dowodowego, ale i o wyniku sprawy";
3. uniemożliwienie Spółce zapoznania się z całością interesującego ją materiału sprawy poprzez wyłączenie z akt postępowania dokumentów określonych w piśmie z dnia [...] września 2004 r., co uzasadnia podniesienie zarzutu uniemożliwienia czynnego udziału strony w postępowaniu;
4. zarzut, iż analiza Prezesa URTiP nie wykazała nieprawidłowości w oświadczeniu Wnioskodawcy w kwestii wyliczeń łączy niezbędnych do skierowania ruchu wewnątrzcentralowego do Logicznych Punktów Styku Sieci (LPSS) T. S.A. z sieciami innych operatorów.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2005r. Prezes URTiP utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] października 2004r. W jej uzasadnieniu w zakresie pierwszego zarzutu Prezes URTiP wskazał, iż pismo KIGEiT zawierające stanowisko w sprawie i wnioski dowodowe wpłynęło w dniu, w którym wydane zostało postanowienie dopuszczające Krajową Izbę Gospodarczą Elektroniki i Telekomunikacji do udziału w postępowaniu na prawach strony.
Oznacza to, iż zarzut Spółki dotyczący rozpatrzenia przez Prezesa URTiP, bez podstawy prawnej, wniosków złożonych przez podmiot dopuszczony do udziału w postępowaniu zanim Prezes URTiP zdecydował o dopuszczeniu tego podmiotu do udziału w postępowaniu, jest bezzasadny.
W zakresie zarzutu drugiego organ stwierdził, iż operator, we wniosku z dnia [...] listopada 2003 r., zgłaszając żądanie zawieszenia uprawnień wszystkich abonentów swojej sieci dotyczących wyboru operatora publicznego świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń strefowych i miejscowych poprzez preselekcję lub numer dostępu, jako jedyny argument techniczny za podjęciem takiej decyzji przez Prezesa URTiP podniósł fakt wcześniejszego wydania przez Prezesa URTiP decyzji zawieszających uprawnienia abonentów przyłączonych do central analogowych do wyboru operatora świadczącego telefoniczne usługi międzynarodowe i międzystrefowe. Pierwotny wniosek Spółki nie zawierał żadnego uzasadnienia dla możliwości technicznych całej sieci Operatora i nie stanowił podstawy do zawieszenia uprawnień wszystkim abonentom Spółki. Jak wynika z powyższego, sam Wnioskodawca uznał wcześniejsze decyzje Prezesa URTiP w zakresie zawieszenia uprawnień abonentów przyłączonych do central analogowych za mające znaczenie dla sprawy.
W związku z powyższym, pismem z dnia [...] lipca 2004r. Prezes URTiP poinformował strony postępowania o włączeniu z urzędu do akt postępowania decyzji wydanych w ramach postępowania w sprawie zawieszenia uprawnień abonentów do wyboru operatora świadczącego telefoniczne usługi międzystrefowe oraz międzynarodowe.
Jednocześnie, mając na uwadze nową argumentację Spółki przedstawioną w piśmie z dnia [...] czerwca 2004r., w tym samym piśmie, włączył do akt sprawy kopię protokołu z rozprawy administracyjnej przeprowadzonej w siedzibie Prezesa URTiP, w dniu [...] czerwca 2004r. w sprawie z wniosku spółki T. Sp. z o.o. (zwanej dalej T., z dnia [...] marca 2004r. o wydanie decyzji w sprawie zmiany warunków połączenia sieci telekomunikacyjnych T. i T. S.A. w zakresie umożliwienia T. świadczenia każdej ze stron abonentom drugiej strony usług m. in. połączeń realizowanych w ramach jednej strefy numeracyjnej za pośrednictwem Numeru Dostępu do Sieci (NDS). W rozprawie brała udział również druga strona postępowania -KIGEiT, tak więc załączenie tego dokumentu do akt sprawy umożliwiło organowi zapoznanie się ze stanowiskiem KIGEiT odnośnie argumentacji przedstawionej przez Spółkę w piśmie z dnia [...] czerwca 2004r.
Prezes URTiP postanowił włączyć decyzję wydaną w zakresie uprawnień abonentów do wyboru innego operatora, jako zawierającą fakty znane organowi z urzędu. Niezależnie bowiem od tego, jakie uprawnienie abonentów jest przedmiotem postępowania administracyjnego (uprawnienie do wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne międzystrefowe, międzynarodowe, strefowe i miejscowe, z sieci stacjonarnej do sieci ruchomej), to w sytuacji, gdy dotyczy do grupy abonentów przyłączonych w sieci T. S.A. do central analogowych, występuje ten sam zestaw obiektów będących elementami składowymi sieci T. S.A. Oznacza to, że rozstrzygnięcie Prezesa URTiP przyjmujące argumentację techniczną z poprzednich decyzji w sprawie abonentów przyłączonych do central analogowych i stwierdzające brak możliwości technicznych tych central w stosunku do realizacji uprawnienia abonentów w zakresie wyboru operatora świadczącego usługi miejscowe i strefowe poprzez preselekcję było w ocenie organu uzasadnione.
Strony mogły się zapoznać z powyższą argumentacją techniczną zarówno dzięki wydanemu przez Prezesa URTiP postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2004r. i zawiadomieniu z dnia [...] lipca 2004r. oraz w ramach zapoznania się z aktami sprawy.
W kwestii oceny terminów wymiany central analogowych na cyfrowe, które obowiązują Spółkę w ramach wydanych wcześniej decyzji zauważono, iż celem włączenia do akt sprawy ww. decyzji nie było uznanie ich przez Prezesa URTiP za rozstrzygające o zawieszeniu uprawnień, będących przedmiotem niniejszego postępowania. Harmonogram będący częścią poprzednich decyzji, posłużył Prezesowi URTiP, do porównania zobowiązań Spółki do wymiany poszczególnych central analogowych. Nie jest bowiem uzasadnione, by Spółkę obowiązywały różne harmonogramy przystosowania sieci w zakresie dotyczącym tych samych obiektów, będących elementami tej sieci. Tymczasem Spółka, w trakcie niniejszego postępowania, przedstawiła w dniu [...] lipca 2004 r. ostateczny harmonogram, zgodnie z którym, większość central przewidziana do wymiany do końca IV kwartału 2004 r. w ramach harmonogramu decyzji Nr [...], w dokumencie z dnia [...] lipca 2004 r. zaplanowana jest na koniec IV kwartału 2005 r.
Akceptując proponowane przez Spółkę terminy, Prezes URTiP wydałby jednocześnie rozstrzygnięcie sprzeczne z obowiązującymi już decyzjami, które zgodnie z oświadczeniami Spółki składanymi przed Prezesem URTiP są przez nią realizowane.
W odniesieniu do trzeciego zarzutu wskazano, iż Prezes URTiP w dniu [...] września 2004r. udzielił pisemnej odpowiedzi na zarzuty Spółki złożone w trakcie postępowania. Jednakże wobec twierdzeń, iż pismo Spółki z dnia [...] września 2004r. było równocześnie i stanowiskiem Spółki w sprawie czynnego udziału strony w postępowaniu i wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, na podstawie przewidzianego w ustawie o dostępie do informacji publicznej uprawnienia do wglądu do dokumentów urzędowych, to zauważono, iż analiza niniejszej ustawy wykazuje, że dokumenty wytworzone w ramach wewnętrznego obiegu pism w urzędzie, mające charakter roboczy i niewiążący prawnie nie podlegają udostępnieniu w ramach ustawy o dostępie do informacji publicznej. W sytuacji, w której przedmiotowa ustawa nie ma zastosowania, organ administracyjny zobowiązany jest poinformować o tym stronę w formie pisma, a nie decyzji administracyjnej wydanej na podstawie niniejszej ustawy. Tak wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 marca 2003r. (sygn. II SA 4059/02, M. Prawn. 2003/10/436) orzekając, iż:
"Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o Dostępie do informacji publicznej decyzja wydawana jest wówczas, gdy organ odmawia udostępnienia informacji publicznej lub umarza postępowanie w przypadku określonym w art. 14 ust 2 tej ustawy. Decyzja wydawana jest więc gdy istnieje możliwość zastosowania ustawy. W przeciwnym razie, jeżeli żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ powiadamia jedynie wnoszącego, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa".
Prezes URTiP odpowiedział Wnioskodawcy w formie pisma w dniu [...] września 2004. co oznacza, iż zarzuty zgłoszone przez Spółkę w powyższym zakresie są całkowicie nieuzasadnione.
Odnosząc się do czwartego zarzutu Prezes URiT zwrócił się do T. S.A. o nadesłanie szeregu informacji, które następnie poddał analizie.
Na podstawie otrzymanych danych obliczono, iż Spółka w maju 2004r. (a więc w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania z dnia [...] czerwca 2004r.) była już w stanie obsłużyć ruch strefowy zwiększony o 23%.
Ponadto, T. S.A. w toku postępowania stwierdziła, iż 850 000 tys. minut ruchu zamyka się w centralach miejscowych, a z tego 20% (czyli 170000 tys. minut) przeniesie się na łącza międzycentralowe w strefach numeracyjnych. Łącza wewnątrzstrefowe obsługują 950 000 tys. minut ruchu strefowego (1 800 mln - 850 000 tys. = 950 000 tys. minut). Oznacza to, że wzrost ruchu o 170 000 tys. minut (tj. o założone przez Operatora 20%) spowoduje 18% wzrost ruchu na łączach międzycentralowych w strefach (170/950x100=18%).
Zgodnie z przedstawionymi wyżej obliczeniami, decyzja Prezesa URTiP dotycząca możliwości dokonywania wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń miejscowych i strefowych przez wszystkich abonentów Spółki, z wyjątkiem abonentów przyłączonych do sieci Spółki za pomocą central analogowych (realizujących swoje uprawnienie poprzez preselekcję), a więc decyzja utrzymująca w mocy zaskarżoną decyzję, skutkuje zwiększeniem ruchu na łączach międzycentralowych w strefach numeracyjnych o 18%.
Spółka wnioskowała o zawieszenie uprawnień wszystkich abonentów do końca 2005r. Zdaniem Prezesa URTiP, stopniowy wzrost ruchu na łączach międzycentralowych w strefach numeracyjnych o 18% jest możliwy do obsłużenia bez konieczności ponoszenia dodatkowych nakładów finansowych, a jedynie w ramach standardowych inwestycji rozwojowych Spółki (np. w związku z koniecznością obsłużenia własnych promocyjnych ofert, zwiększających ruch w sieci). Symulacja T. S.A. zakłada, iż w momencie wprowadzenia uprawnienia abonentów do wyboru operatora świadczącego usługi telefoniczne strefowe i miejscowe, od razu 20% ruchu wewnątrzcentralowego przeniesie się na łącza wewnątrzstrefowe i na porty do sieci innych operatorów. Dotychczasowy proces liberalizacji poszczególnych segmentów rynku telekomunikacyjnego (rynek usług telefonicznych międzystrefowych, międzynarodowych, z sieci stacjonarnej do komórkowej) pokazuje jednak, iż 20% to udział, który operatorzy wybierani poprzez preselekcję lub numer dostępu do sieci uzyskują średnio dopiero po roku od momentu liberalizacji.
W ocenie organu należy także wziąć pod uwagę doświadczenia abonentów w wybieraniu w strefach numeracyjnych numeru krajowego z prefiksem "0", co jest konieczne dla realizacji połączenia przez operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń miejscowych i strefowych, lecz jednocześnie zmniejsza atrakcyjność tego rodzaju uprawnienia. W opinii Prezesa URTiP, w początkowym etapie (ok. 3-6miesięcy) obsługa zwiększonego ruchu w punktach styku będzie możliwa przez zwiększenie obciążenia portów z 30% na 80% i rozbudowę punków styku zgodnie z podpisanymi już umowami. Natomiast należy mieć na uwadze fakt, iż przedstawiona przez Spółkę w toku postępowania argumentacja, wskazująca na istniejącą potrzebę natychmiastowego zwiększenia liczby łączy i portów E1, nie uzasadnia zawieszenia przedmiotowych uprawnień wszystkich abonentów Operatora. Konieczność rozbudowy sieci telekomunikacyjnej Spółki, wynika z obowiązku zapewnienia swoim abonentom uprawnienia do wyboru operatora realizującego połączenia strefowe i miejscowe, który Spółka powinna była realizować sukcesywnie, począwszy od dnia wejścia w życie tego obowiązku w stosunku do Wnioskodawcy, czyli od dnia [...] października 2003r.
W skardze na powyższą decyzję T. S.A. wnosząc o jej uchylenie w zakresie, w którym dokonano odmowy uwzględnienia jej wniosku i przekazanie sprawy Prezesowi URTiP do ponownego rozpoznania w zakresie objętym wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, zarzuciła decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego a mianowicie art. 43 ust. 3 i art. 44 ustawy z dnia 21 lipca 2000r. – Prawo Telekomunikacyjne w sposób mający wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W uzasadnieniu skargi skarżąca spółka wskazała, iż przepis art. 43 i art. 44 Prawa telekomunikacyjnego z dnia 21 lipca 2000r. wskazuje, iż decyzja Prezesa URTiP, wydana w oparciu o te przepisy ma charakter deklaratoryjny. W decyzji tej organ winien wypowiedzieć się w przedmiocie technicznej niemożliwości natychmiastowego dostosowania sieci, a nie określonego typu elementów składowych sieci, nawet tak ważnych jak centrale. Winien także interpretować termin "możliwości techniczne" w sposób funkcjonalny, uwzględniając konieczność wejścia w odpowiednie stosunki kontraktowe z dostawcami wyposażenia i oprogramowania.
Nadto skarżąca wskazała na dowolność ustaleń organu i niewyjaśnienie istotnych okoliczności faktycznych. Podstawowa argumentacja uzasadnienia decyzji opiera się, poza treścią innych decyzji, na nieudokumentowanych w aktach sprawy założeniach.
Podniesiono, iż sieć T. S.A. nie ma możliwości technicznych realizacji ruchu strefowego na poziomie LPSS-3 ze względu na małą liczbę central ACMS/T. Budowa nowych central jest natomiast ekonomicznie nieuzasadniona.
Proponowane przez Prezesa URTiP obciążenie portów E1 w centralach T. na poziomie 80% zagraża bezpieczeństwu sieci T. S.A. z uwagi na brak wolnych zasobów w wiązkach w celu realizacji przelewów.
Obecnie w sieci T. nie ma zasobów dla obsłużenia ruchu, który się pojawi na wiązkach z CL/CK do CKT (LPSS-2) po uwolnieniu rynku połączeń miejscowych i strefowych.
W ocenie skarżącego wykonanie decyzji spowodowałoby pogorszenie jakości usług nie z winy operatora lecz URTiP.
Nadto zarzucono naruszenie art. 7, art. 10, art. 75 i art. 77 k.p.a. poprzez wyłączenie z akt sprawy nieznanych Skarżącej dokumentów. Organ prowadzący postępowanie uniemożliwił w tym zakresie stronie zapoznanie się z całością interesującego ją materiału sprawy, uniemożliwiając tym samym należyty czynny udział strony w postępowaniu.
W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty wnosząc o oddalenie skargi podtrzymał dotychczasową argumentację.
Ponad tę argumentację wskazano, iż art. 44 ust. 2 prawa telekomunikacyjnego nie stanowi normy proceduralnej, lecz wynika z niego jednoznacznie, że dopiero decyzja wydana na jego podstawie powoduje taki stan, w którym operator może w sposób zgodny z prawem odmówić wykonania tych uprawnień operatora, których realizacja została zawieszona lub ograniczona tą decyzją. Zawieszenie realizacji lub ograniczenie zakresu realizacji określonego uprawnienia, o którym mowa w art. 43 PT następuje jako wyjątek od zasady, na czas określony, w drodze decyzji Prezesa URTiP, jedynie wtedy, gdy techniczne możliwości sieci wnioskodawcy nie pozwalają na realizację uprawnienia w całości lub w części.
Techniczne możliwości sieci Skarżącej były jedyną przesłanką, którą kierował się organ wydając zaskarżoną decyzję. Organ wskazał na sprzeczność argumentacji podnoszonej przez spółkę w skardze, iż w toku postępowania zwracała uwagę na brak możliwości całej sieci. Tymczasem we wniosku wszczynającym postępowanie w sprawie powołała się jedynie na brak możliwości technicznych w centralach analogowych. W ocenie organu postępowanie administracyjne było prowadzone prawidłowo, a wyliczenia zostały dokonane w oparciu o informacje udzielone przez skarżącą spółkę.
Podkreślono, że przedmiotem decyzji jest zawieszenie uprawnień abonentów, a nie zaś uprawnień operatorów do przejmowania, kierowania ruchu lub określenie w treści decyzji wymaganych punków styku, a także iż przytoczona w skardze decyzja w sprawie T. i T. S.A. nie dotyczy przedmiotu skargi i nie była włączona do akt postępowania.
W odniesieniu do argumentu Skarżącej odwołującego się do bezpieczeństwa sieci oraz jakości świadczonych usług organ wskazał, że obciążenie 80% nie jest proponowane przez Prezes URTiP lecz wynika z przyjętych przez Skarżącą założeń symulacji, do której wyników Prezes URTiP się odnosi. Brak jest jednego, jedynie bezpiecznego progu obciążenia łączy, umowy zawierane przez T. S.A. przewidują progi od 60% do 80%. Wskazuje to, iż zaskarżona decyzja nie dyskryminuje Skarżącej, która zawiera umowy z innymi operatorami alternatywnymi przewidującymi różne progi obciążenia łączy.
Krajowa Izba Gospodarcza Elektroniki i Telekomunikacji przedstawiła swoje stanowisko dotyczące skargi w piśmie z dnia [...] września 2005r. Wnosiła w nim o oddalenie skargi, wskazując iż skarga T. S.A stanowi jedynie luźną polemikę z zasadnymi twierdzeniami Prezesa URTiP zawartymi w motywach decyzji. Nie wskazano w niej żadnych zasadnych zarzutów dotyczących kwalifikacji i stosowania prawa przez regulatora. Podniesiono, iż podstawowym zarzutem T. S.A. jest oparcie decyzji na "nieudokumentowanych w aktach sprawy założeniach". Odnosząc się do tego zarzutu KIGEiT wskazała, iż wszelkie obliczenia i założenia w decyzji zostały dokonane na podstawie przyznanych danych pochodzących z T. S.A. Dane te następnie były modyfikowane przez skarżącego tak, aby prowadziły do przyjętego z góry twierdzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Legalność decyzji administracyjnej wymaga jej zgodności nie tylko z prawem materialnym, lecz także z przepisami postępowania administracyjnego. Wydanie decyzji administracyjnej z naruszeniem wymogów procesowych powoduje różne skutki w zależności od rodzaju tych naruszeń. Analizowana pod kątem powyższych kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie.
Wymaga podkreślenia, że T. S.A. zaskarżyła ww. decyzję z dnia [...] stycznia 2005r. jedynie w części, w której nastąpiło dokonanie odmowy uwzględnienia wniosku skarżącej. Zatem tylko ta część rozstrzygnięcia organu podlega kontroli sądu, gdyż w pozostałym zakresie wobec niezaskarżenia, stało się ono prawomocne w administracyjnym toku instancji.
Podstawę materialnoprawną zawieszenia lub ograniczenia zakresu określonych uprawnień abonentów, o których mowa w art. 43 ustawy z dnia 21 lipca 2000r. – Prawo telekomunikacyjne, która ma zastosowanie w sprawie w związku z treścią art. 222 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Prawo telekomunikacyjne, jest art. 44 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego. Zgodnie z tym przepisem Prezes URTiP na wniosek operatora sieci telefonicznej, może w drodze decyzji, na czas określony, zawiesić realizację lub ograniczyć zakres realizacji określonego uprawnienia, o którym mowa w art. 43, jeżeli techniczne możliwości sieci wnioskodawcy nie pozwalają na realizację uprawnień w całości lub części, określając harmonogram przystosowania tej sieci do realizacji uprawnienia objętego wnioskiem.
Z brzmienia powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że wykonywanie przez operatora sieci telekomunikacyjnej obowiązku zapewnienia technicznych możliwości dla realizacji uprawnień abonenta, o których mowa w art. 43 prawo telekomunikacyjne (w tej sprawie chodzi o zawieszenie uprawnień wszystkich abonentów T. S.A. dotyczących wyboru operatora publicznego świadczącego usługi w zakresie połączeń miejscowych, strefowych poprzez preselekcję i numer dostępu) jest uwarunkowane stanem sieci. Przepisy tego artykułu ustanawiają podstawę roszczeń abonentów w sprawach przyznanych im w tych przepisach uprawnień. Art. 44 ust. 1 prawa telekomunikacyjnego modyfikuje jednak dyspozycje wynikające z art. 43 tej ustawy poprzez dookreślenie obowiązków operatora związanych z wykonywaniem żądań abonentów opartych na tych przepisach. Przede wszystkim nakłada na operatora obowiązek zapewnienia w swojej sieci technicznych możliwości realizacji uprawnień abonenta związanych m.in. z wyborem operatora świadczącego usługi.
Dysponowanie przez operatora technicznymi możliwościami sieci w rozumieniu art. 44 ust. 1 ww. ustawy należy postrzegać jako warunek podjęcia i prowadzenia działalności gospodarczej na rynku usług telekomunikacyjnych. Operator, który takich technicznych możliwości nie zapewnia nie jest w stanie gwarantować realizacji ustawowych uprawnień abonentów przewidzianych w art. 43 ww. ustawy. Podważa to z kolei zdolność tego operatora do prowadzenia działalności gospodarczej w sferze usług telekomunikacyjnych. Jedynie zawieszenie lub ograniczenie zakresu realizacji tych uprawnień przez Prezesa URTiP, na wniosek zainteresowanego operatora, uchyla bezprawność odmowy ich realizacji z powodu braku możliwości technicznych sieci operatora. Zawieszenie realizacji (lub ograniczenie) uprawnień zwalnia bowiem operatora z obowiązku wykonywania zawieszonych uprawnień. Podejmując decyzję w tym zakresie Prezes URTiP obowiązany jest zbadać i ocenić techniczne możliwości sieci operatora i może odmówić zawieszenia uprawnień albo ustalić krótszy termin zawieszenia niż wnioskowany, jeżeli uzna że operator może w krótszym terminie dostosować sieć do wymogów ustawy.
Przepis art. 44 ust. 2 ww. ustawy dopuszcza bowiem szeroki zakres uznania organu co do wyłączenia obowiązków operatora przewidzianych w art. 43 prawa telekomunikacyjnego przez ich zawieszenie lub ograniczenie. Jednak decyzja w tym względzie winna uwzględniać przede wszystkim, że to na operatorze spoczywa obowiązek zapewnienia technicznych możliwości swojej sieci dla realizacji ww. uprawnień abonentów, zaś pochodną tego obowiązku jest prawo abonentów korzystania z tych uprawnień - gwarantowanych przepisami ustawy. Uprawnienia te należy traktować jako zasadę, zaś ich wyłączenie w drodze zawieszenia lub ograniczenia, jako okoliczność wyjątkową. Zatem termin tego zawieszenia, aczkolwiek zależny od stanu technicznego sieci, nie może być zbyt długi. Inaczej prowadzić będzie do faktycznego unicestwienia tych uprawnień i nie da się pogodzić z zasadą bieżącej ich realizacji wynikającą z art. 44 ust. 1 ww. ustawy w zw. z art. 43 ust. 2 i 2a tej ustawy. W tym sensie okres zawieszenia, który musi być ograniczony terminem, winien być ustalony w sposób wyraźny, jednak jego zakończenie nie może być uzależnione od przyszłych działań operatora i ich efektów. W szczególności niedopuszczalne jest wydanie decyzji zawieszającej (lub ograniczającej) uprawnienia do momentu, w którym operator dostosuje swoją sieć do wymagań ustawy (por. S. Piątek - Prawo telekomunikacyjne Komentarz, C.H. Beck W-Wa 2001, str. 365 i nast.)
Reasumując tę część rozważań w ocenie Sądu nie znajduje podstaw stanowisko skarżącego, aby przepis art. 44 ust 2 prawo telekomunikacyjne miał charakter proceduralny i określający jedynie tryb stwierdzenia przez Prezesa URTiP na wniosek operatora faktu, iż techniczne możliwości sieci wnioskodawcy nie pozwalają na realizację określonego uprawnienia abonentów, przy czym stwierdzenie to ma łączyć się z określeniem harmonogramu przystosowania sieci do realizacji uprawnienia objętego wnioskiem. Użycie w przepisie art. 44 ust. 2 ww. ustawy sformułowania "może w drodze decyzji /.../ zawiesić realizację lub ograniczyć zakresie realizacji określonego uprawnienia /.../"oznacza, że zawieszenie to lub ograniczenie na podstawie tego przepisu ma charakter fakultatywny i pozostawione zostało tzw. uznaniu administracyjnemu.
Decyzje podejmowane w ramach uznania administracyjnego pozostają pod kontrolą sądu, jak każde inne, ale zakres tej kontroli jest ograniczony - Sąd bada bowiem zgodność z prawem podjętego rozstrzygnięcia, a nie wnika w jego celowość. Z tego względu kontrola sądowa takich decyzji zmierza do ustalenia, czy na podstawie przepisów prawa dopuszczalne było wydanie decyzji, czy organ przy jej wydaniu nie przekroczył granic uznania i czy uzasadnił rozstrzygnięcie dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami, tak że nie można mu postawić zarzutu dowolności. Badaniu podlega zatem, czy przy podjęciu decyzji spełniona została zawarta w art. 7 k.p.a. powinność uwzględnienia słusznego interesu społecznego i słusznego interesu strony oraz czy respektowana była konstytucyjna zasada równości wobec prawa. Nadto zaakceptowanie zakresu, w jakim organ uczynił użytek z przyznanego mu uprawnienia, zależy od ustalenia, że stan faktyczny sprawy został wszechstronnie wyjaśniony (por. art. 10 § 1 i 77 k.p.a.) w świetle wszystkich przepisów prawa materialnego mogących mieć zastosowanie w sprawie. Sam wybór rozstrzygnięcia, dokonywany przez organ na podstawie kryteriów słuszności i celowości, pozostaje już jednak poza granicami kontroli sądowej.
Zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 7 k.p.a. w razie wszczęcia postępowania administracyjnego na wniosek, niezbędne jest dokładne ustalenie treści żądania strony, które wyznacza rodzaj sprawy będącej przedmiotem postępowania. Organ związany jest tym żądaniem. Treść żądania wyznacza stosowną normę prawa materialnego lub normę prawa procesowego, która ma znaczenie dla ustalenia zakresu postępowania dowodowego. Organ zatem obowiązany jest z urzędu podjąć czynności wyjaśnienia treści żądania strony. Podkreśla to NSA w wyroku z dnia 7 kwietnia 1992r. sygn. akt IV SA 1378/91 "Dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego w rozumieniu art. 7 k.p.a. obejmuje również ustalenie przez organ administracji treści rzeczywistego żądania strony..."
W sprawie niniejszej organ nie zastosował się do powyższych zasad. Wniosek T. dotyczył zawieszenia uprawnień wszystkich abonentów, a więc podłączonych i do central cyfrowych i analogowych. Tymczasem wydane decyzje w swych rozważaniach odnoszą się jedynie do central analogowych. Co do central cyfrowych na str. 17 decyzji z dnia [...] października 2004r. znajduje się lakoniczne stwierdzenie, iż "Bez wątpienia centrale cyfrowe posiadają możliwości techniczne w zakresie realizacji uprawnień abonentów dotyczących wyboru operatora miejscowego i strefowego". Na rozprawie w dniu 3 października 2005r. pełnomocnik organu wyjaśnił, iż wprawdzie wniosek T. S.A. dotyczył wszystkich abonentów, ale harmonogram dołączony do wniosku tylko central analogowych, wobec czego Prezes URTiP uznał, że centrale cyfrowe mają warunki techniczne do realizacji uprawnień abonentów.
W aktach administracyjnych brak jest harmonogramu, na który powołuje się organ. Niezależnie od tego uznać należy, że obowiązkiem organu, wobec sprzeczności treści wniosku i harmonogramu, było w pierwszej kolejności wyjaśnienie treści żądania, tj. zakresu w jakim wnioskodawca wnosi o zawieszenie uprawnień abonentów. Dopiero po takim ustaleniu możliwe było przystąpienie do kontynuowania postępowania administracyjnego. Jego zakończeniem winno być wydanie decyzji, która zarówno w sentencji jak i w uzasadnieniu odnosiłaby się do całości żądania. Zgodnie bowiem z art. 77 k.p.a. organ ma obowiązek w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a następnie zgodnie z art. 107 k.p.a. uzasadnić wydanie rozstrzygnięcia analizując cały materiał dowodowy w odniesieniu do konkretnych elementów żądania Prezes URTiP zarówno w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] października 2004r., jak i w decyzji z dnia [...] stycznia 2005r. nie uzasadnił odmowy zawieszenia uprawnień abonamentów przyłączonych do central cyfrowych, bo za takie nie można uznać jednozdaniowego stwierdzenia przytoczonego powyżej. Przy takim braku uzasadnienia niemożliwe jest zbadanie przez Sąd legalności decyzji, skoro nie ma on możliwości zapoznania się z argumentacją organu. Jest to szczególnie istotne przy tzw. decyzjach uznaniowych, gdzie koniecznym jest stwierdzenie czy organ nie przekroczył granic uznania administracyjnego i czy przy rozstrzyganiu kierował się dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami. W orzeczeniu z dnia 19 lipca 1982r. sygn. akt II SA 883/82 NSA podkreślił, iż "Organ państwowy, działając w ramach uznania administracyjnego, zanim podejmie rozstrzygnięcie i zdecyduje, w jakim zakresie uczyni użytek ze swych uprawnień ma obowiązek: wyjaśnić wnikliwie i wszechstronnie stan faktyczny sprawy, wysłuchać strony w trakcie postępowania, a przed wydaniem decyzji ( artykuły, 7, 10 § 1 oraz 77 k.p.a.)".
Rozpoznając sprawę ponownie organ ustali zakres wniosku T. S.A., a następnie rozstrzygnie o całości żądania, szczegółowo uzasadniając całość rozstrzygnięcia.
Wskazanie to jest o tyle istotne, iż w aktach sprawy znajduje się decyzja Prezesa URTiP nr [...], mocą której zawieszone zostały uprawnienia abonentów przyłączonych do określonych central cyfrowych.
Decyzja ta odnosi się wprawdzie do usług telefonicznych międzynarodowych, niemniej jednak Prezes zawiadomił strony o faktach znanych mu z urzędu m.in. o powyższej decyzji. Należy zatem wskazać dlaczego zostało wydane takie rozstrzygnięcie, pozostające w sprzeczności z rozstrzygnięciem będącym przedmiotem skargi. Zauważyć bowiem należy, że decyzje nr [...] i [...], na których w zaskarżonej decyzji opiera się Prezes URTiP dotyczą usług telefonicznych międzystrefowych, zaś przedmiotowa sprawa usług telefonicznych miejscowych, strefowych. Tak więc i tu zakres usług jest inny.
Zgodnie z art. 77 § 4 k.p.a. fakty znane organowi z urzędu nie wymagają dowodu, winny być one natomiast zakomunikowane stronie. Fakty znane z urzędu są to fakty znane organowi prowadzącemu postępowanie z racji wykonywanych funkcji. W wyroku z dnia 11 maja 1993r. sygn. akt V SA 2360-2364/93 NSA podkreślił, że "Dopuszczalne jest uznanie faktów wynikających z dokumentacji organu za znane temu organowi z urzędu". W świetle powyższego uznać należy, iż Prezes URTiP miał prawo włączyć do materiału dowodowego swoje decyzje, których adresatem była T. .A. skoro dotyczą one tego samego zestawu obiektów będących elementami składowymi sieci.
Decyzje te jednak winny być prawomocne, zwłaszcza jeżeli zważy się, że nie wszystkie z nich uwzględniają żądania T. S.A. W ocenie sądu zawiadomienie kierowane do strony w trybie art. 77 § 4 k.p.a. powinno wskazywać jednak nie same numery decyzji ale konkretne fakty w nich zawarte, które organ zamierza wykorzystać w postępowaniu, tak aby strona mogła się do nich ustosunkować.
Zgodnie z art. 84 k.p.a., gdy wymagane są wiadomości specjalne organ administracji publicznej może zwrócić się do biegłego o wydanie opinii. Organ administracji publicznej ocenia żądanie strony powołania biegłego na podstawie art. 78 k.p.a. W wyroku z dnia 1 lutego 1982r. sygn. akt I SA 2497/8 NSA przyjął "Organ administracyjny nie jest związany wnioskiem strony o powołaniu biegłego dla ustalenia okoliczności, która w sposób niebudzący wątpliwości może być ustalona przez organ na podstawie dokumentów sprawy, a zwłaszcza oświadczeń strony składanych w innym czasie". Jest oczywistym, iż Prezes URTiP jest organem posiadającym fachową wiedzę w zakresie telekomunikacji i wiedza ta może być wystarczająca aby rozstrzygnąć wniosek strony o zawieszenie określonych uprawnień abonentów. Niedopuszczalna jest jednak sytuacja, która zaistniała w przedmiotowej sprawie. W postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2004r. oddalającym wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego Prezes URTiP wskazał, że centrale analogowe operatora nie posiadają technicznych możliwości zaimplementowania do istniejącego, przestarzałego funkcjonalnie sprzętu zarówno usługi preselekcji operatora świadczącego usługi telefoniczne w zakresie połączeń miejscowych i strefowych, jak i usługi wyboru przez numer dostępu. Następnie w decyzji z dnia [...] października 2004r. ten sam organ odmawiając zawieszenia ww. uprawnień co do central analogowych poprzez numer dostępu stwierdza, że centrale analogowe są przystosowane do możliwości dokonania przez abonenta wyboru operatora świadczącego usługi miejscowe i strefowe poprzez numer dostępu.
Taka wskazana powyżej sprzeczność stanowi naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa (art. 8 k.p.a.), jak i przyczynia się do pozbawienia strony możliwości obrony swoich praw (art. 10 k.p.a.). Skoro bowiem strona otrzymuje od organu informację, że w pewnym zakresie uznaje jej żądanie za uzasadnione to ma ona prawo oczekiwać rozstrzygnięcia opartego na tym uznaniu i czuć się zwolnioną od potrzeby udowadniania swoich racji w tym zakresie.
Odnosząc się do zarzutów skargi to wskazać należy, iż zgodnie z art. 77 k.p.a. organ administracji publicznej ma obowiązek w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Skoro organ w toku postępowania administracyjnego wyłączył z akt bliżej nieokreślone przez skarżącego pisma to należy uznać, iż w jego ocenie nie stanowiły one dowodów w sprawie. Nie zostały one także konsekwentnie uwzględnione przy wydawaniu decyzji. Nie można zatem postawić organom zarzutu naruszenia praw strony, zwłaszcza że Prezes URTiP udzielił stronie wyjaśnień co do charakteru tych pism.
W ocenie Sądu niezasadny jest również zarzut wadliwej interpretacji przez Prezesa URTiP art. 44 ust. 2 prawa telekomunikacyjnego. Przepis jest jednoznaczny i wskazuje, że przyczyną zawieszenia uprawnień do wyboru operatora może być jedynie brak technicznych możliwości sieci wnioskodawcy. Nie ma jakichkolwiek podstaw do rozszerzającej interpretacji tego przepisu, bowiem jest on precyzyjny. Zasadnie Prezes URTiP uznał, że tylko brak możliwości technicznych sieci wnioskodawcy uprawnia go do zawieszenia uprawnień abonentów. Wszelkie inne trudności, jakie mogą wystąpić przy realizacji uprawnień abonentów do wyboru operatora, nie uzasadniają zawieszenia tych uprawnień. Prezes URTiP z woli ustawodawcy powołany jest tylko do badania możliwości technicznych sieci wnioskodawcy i oceny zasadności wniosku w świetle tej tylko jednej okoliczności.
Mając powyższe względy na uwadze Sąd uznał, iż przy wydawaniu decyzji w zaskarżonym zakresie doszło do naruszenia wskazanych powyżej przepisów postępowania, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynika sprawy i dlatego też na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak na wstępie. O kosztach Sąd orzekł na zasadzie art. 200 p.p.s.a.