VI SA/Wa 621/10

VI SA/Wa 621/10 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2010-05-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-03-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Halina Emilia Święcicka /sprawozdawca/
Magdalena Maliszewska
Zbigniew Rudnicki /przewodniczący/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Transport
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2003 nr 32 poz 262
par. 9 ust. 1 pkt 2 i 3,
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich  niezbędnego wyposażenia
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 7, art. 77 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Protokolant Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2010 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2009 r. nr [...] nakładającą na P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. karę pieniężną w wysokości 300 zł.
Jako podstawę prawną wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej zwany k.p.a., art. 92 ust. 1 pkt 5, ust. 2 i ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.), dalej też u.t.d., § 9 ust. 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz. U. z 2003 r., Nr 32, poz. 262 ze zm.).
Podstawę faktyczną stanowiły następujące ustalenia:
W dniu [...] maja 2009 r. w S., przy postoju [...] inspektor transportu drogowego przeprowadził kontrolę pojazdu [...] o nr rej. [...] należący do P. Sp. z o.o. z siedzibą w G., cyt. dalej skarżącą. W wyniku dokonanego pomiaru zadymienia spalin stwierdzono, że kontrolowany pojazd wydziela szkodliwe substancje w stopniu przekraczającym dopuszczalny poziom. Pomiaru zadymienia spalin dokonano urządzeniem do pomiaru spalin [...] nr [...]. Wynik pomiaru wskazany w protokole zadymienia spalin z dnia okazał się negatywny. Ustalenia z kontroli zostały zawarte w protokole kontroli, który kierowca podpisał bez zastrzeżeń.
Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego wszczął postępowanie administracyjne, o czym pismem z dnia [...] maja 2009 r. zawiadomił stronę.
W toku postępowania skarżąca podnosiła, iż podczas kontroli silnik był ciepły, jednak nie osiągnął normalnej temperatury pracy. Poinformowała, iż wymieniono filtr powietrza i rozgrzano silnik do temperatury 80 oC. Ponowna kontrola spalin wykazała, że pojazd mieści się w normie.
Postępowanie zakończyło się wydaniem przez Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego decyzji administracyjnej z dnia [...] października 2009 r., nakładającej na skarżącą karę pieniężną w wysokości 300 zł za wykonywanie przejazdu pojazdem wydzielającym szkodliwe substancje w stopniu przekraczającym dopuszczalny poziom.
Od tej decyzji skarżąca złożyła odwołanie. Powtórzyła swoje stanowisko, iż podczas kontroli silnik był ciepły i nie osiągnął jeszcze normalnej temperatury pracy stąd wynik dokonanego pomiaru zadymienia spalin wskazywał na przekroczenie dopuszczalnego poziomu. Po rozgrzaniu silnika do temperatury 80 oC przeprowadzona kontrola pomiaru spalin wykazała, że pojazd mieści się w dopuszczalnej normie.
Główny Inspektor Transportu Drogowego rozpoznając odwołanie, decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż wykonane podczas kontroli drogowej badanie zadymienia spalin dało wynik negatywny. Pomiaru zadymienia spalin dokonali przeszkoleni i wykwalifikowani pracownicy Inspekcji Transportu Drogowego przy pomocy urządzenia testowego marki [...] odpowiedniego dla testów emisji spalin, posiadającego aktualny certyfikat kalibracji oraz deklarację zgodności z regulacjami określonymi w Unii Europejskiej. Odnosząc się do argumentu strony, iż przeprowadzone przez nią badania pomiaru spalin przy osiągnięciu przez silnik tzw. temperatury roboczej były pozytywne - organ zauważył, iż na tę okoliczność strona na przedstawiła żadnego dokumentu. Organ podkreślił, iż obowiązujące przepisy nie wskazują, jaka temperatura silnika pojazdu jest właściwa do przeprowadzenia pomiaru zadymienia spalin oraz podkreślił, iż badanie zostało przeprowadzone zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia.
W skardze na powyższą decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca – P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. – wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz. U. Nr 227, poz. 2250), poprzez jego niezastosowanie oraz naruszenie przepisów postępowania administracyjnego wymieniając art.: 10, 77, 107 § 3, 128 i 136 k.p.a., poprzez ich niezastosowanie.
Skarżąca powtórzyła zarzuty i argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji I instancji podkreślając, że badanie pojazdu zostało przeprowadzone na postoju [...] w S., w czasie gdy pojazd nie wykonywał przewozu drogowego i silnik nie posiadał odpowiedniej temperatury. Podniosła, iż rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r. określa moment, jaki jest właściwy dla dokonania badań zadymienia spalin pojazdu. Pomiar powinien odbywać się, gdy silnik jest nagrzany do normalnej temperatury pracy, tj. min. 70 oC dla oleju silnikowego, min. 80 oC dla płynu chłodzącego. Uzasadniając naruszenie przepisów k.p.a. akcentowała, iż na organie spoczywa obowiązek dążenia do prawdy obiektywnej oraz rozważenia stanowiska strony i przeprowadzenia dodatkowych czynności procesowych. Wskazała, iż organ pominął fakt zwrotu początkowo zatrzymanego dowodu rejestracyjnego pojazdu, co oznacza że pojazd spełnił warunki umożliwiające dopuszczenie do ruchu, zatem musiała być przeprowadzona droga kontrola pojazdu.
Główny Inspektor Transportu Drogowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Powołując się na ustalenia zapisane w protokole kontroli wskazał, iż wbrew twierdzeniu skarżącej pojazd zatrzymano do kontroli w miejscowości S. a nie w chwili, gdy znajdował się na postoju [...] w S.. Stwierdził, iż powołane przez skarżącą rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 16 grudnia 2003 r. nie ma zastosowania w sprawie bowiem dotyczy badań technicznych przeprowadzanych przez podstawową i okręgową stację kontroli pojazdów. Organ zwrócił uwagę, iż sama strona poinformowała organ I instancji o przeprowadzeniu badania składu spalin po wymianie filtru powietrza w pojeździe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej p.p.s.a.).
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie naruszają prawa.
Przedmiotem skargi jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2009 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o nałożeniu na skarżącą kary pieniężnej w wysokości 300 zł za przejazd pojazdem wydzielającym szkodliwe substancje w stopniu przekraczającym dopuszczalny poziom. W tym zakresie organy powołały przepis § 9 ust.1 pkt 2 i 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz. U. z 2003 r. Nr 32, poz. 262 z późn. zm.). Stosownie do tego przepisu pojazd powinien być tak zbudowany, wyposażony i utrzymany, aby:
2) w spalinach pojazdu z silnikiem o zapłonie iskrowym zawartość tlenku węgla (CO), węglowodorów (CH) i współczynnik nadmiaru powietrza λ (lambda) nie przekraczały wartości podanych w tabeli "Poziomy emisji zanieczyszczeń gazowych i współczynnika nadmiaru powietrza λ", stanowiącej załącznik nr 2 do rozporządzenia, z tym że:
a) dla pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy do dnia 31 grudnia 1996 r., wyposażonego w silnik o pojemności skokowej poniżej 700 cm3, dopuszcza się wartości określone w kolumnie 5 tabeli załącznika nr 2 do rozporządzenia,
b) dla pojazdu, dla którego w świadectwie homologacji potwierdzono wartości wyższe, stanowiące dla tego pojazdu kryterium oceny, wartości podanych w kolumnach 6, 7, 8, 9, 10 i 11 tabeli załącznika nr 2 do rozporządzenia nie stosuje się,
c) wymagania dotyczące współczynnika nadmiaru powietrza λ (lambda) stosuje się dla pojazdu wyposażonego w odpowiednią sondę;
3) zadymienie spalin pojazdu z silnikiem o zapłonie samoczynnym, mierzone przy swobodnym przyspieszaniu silnika w zakresie od prędkości obrotowej biegu jałowego do maksymalnej prędkości obrotowej, wyrażone w postaci współczynnika pochłaniania światła nie przekraczało 2,5 m-1, a w odniesieniu do silnika z turbodoładowaniem 3,0 m-1, a w przypadku pojazdów wyprodukowanych po dniu 30 czerwca 2008 r. nie przekraczało 1,5 m-1.
Pomiaru spalin dokonano przy pomocy urządzenia testowego marki [...] odpowiedniego dla testów emisji spalin, posiadającego aktualny certyfikat kalibracji oraz deklarację zgodności z regulacjami określonymi w Unii Europejskiej. W aktach administracyjnych przesłanych Sądowi znajdują się oba dokumenty.
Stwierdzone naruszenie zostało opisane w protokole kontroli z dnia [...] maja 2009 r. Kierowca kontrolowanego pojazdu podpisał protokół bez zastrzeżeń. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok z dnia 28 kwietnia 2008 r. II GSK 50/08) protokół, jako dokument urzędowy, stanowi dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone, ponadto korzysta on z wiarygodności zawartych w nim ustaleń.
Z protokołu kontroli wynika, iż pojazd został zatrzymany, co oznacza, iż znajdował się w ruchu; potwierdził to także kierowca kontrolowanego pojazdu, który stwierdził, iż wykonywał regularny przewóz osób i trasa, jaką wykonywał była zgodna z rozkładem jazdy.
Jeżeli skarżąca podważa ustalenia opisane w protokole kontroli winna sama (bez wezwania organu) przedłożyć dowody, które podważyłyby ustalenia dokonane przez organ. Ciężar dowodu w tym zakresie spoczywa na stronie.
Uprawnienia Inspekcji Transportu Drogowego do przeprowadzenia kontroli ruchu drogowego w zakresie transportu obejmują sprawdzanie stanu technicznego pojazdów. Warunki techniczne, jakie powinien spełniać pojazd oraz sposób dokonywania pomiarów, w tym poziomu zadymienia spalin określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz. U. z 2003 r., Nr 32, poz. 262 ze zm.).
Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.).
W tym stanie rzeczy nie znajdując podstaw do zakwestionowania zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu I instancji Sąd orzekł o oddaleniu skargi na mocy art. 151 p.p.s.a.