VI SA/WA 59/06

VI SA/Wa 59/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-09-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-01-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Wieczorek /przewodniczący/
Magdalena Bosakirska /sprawozdawca/
Małgorzata Grzelak
Symbol z opisem
6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Skarżony organ
Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Bosakirska (spr.) Asesor WSA Małgorzata Grzelak Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2006r. sprawy ze skargi [...] "E." SA z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia obowiązku realizacji uprawnień abonentów w zakresie przeniesienia przydzielonego numeru przy zmianie operatora 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; 2. stwierdza, że decyzja, o której mowa w pkt 1 wyroku nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na rzecz [...] "E." SA z siedzibą w W. kwotę 455 (czterysta pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2005 r. nr [...] Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty /dalej zwany Prezesem URTiP/ uchylił dwie swoje własne decyzje z [...] lipca 2005 r. i [...] września 2005 r. w części określającej harmonogram przystosowania sieci telekomunikacyjnej spółki [...] E. S.A. z siedzibą w W. /dalej zwana spółką E./ do realizacji uprawnienia abonentów w zakresie przeniesienia przydzielonego numeru przy zmianie operatora do sieci innego operatora w przypadku numerów geograficznych i niegeograficznych i określił nowy harmonogram przystosowania sieci. Do wydania tej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Wnioskiem z dnia [...] maja 2005r. spółka E. powołując się na art. 74 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne /Dz. U. Nr 171 poz.1800 z późn. zmianami, dalej zwaną pr. tel./ wystąpiła do Prezesa URTiP o zawieszenie realizacji uprawnień abonentów określonych w art. 74 ust. 1 pr. tel. w zakresie przeniesienia przydzielonego numeru przy zmianie operatora do sieci innego operatora. Wniosła także o zawieszenie postępowania w sprawie do czasu rozstrzygnięcia ustalającego sposób wykonania obowiązków, o których mowa w art. 74 ust. 1 pr. tel. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że Minister Infrastruktury nie wydał rozporządzenia wykonawczego w trybie art. 138 ust. 3 pr. tel. i z tego powodu wnioskodawca nie zna wymagań technicznych dla interfejsów międzysieciowych, którym będzie musiała odpowiadać eksploatowana przez niego sieć, a w szczególności sygnalizacji [...] publicznej sieci telefonicznej, co jest niezbędne dla ustalenia zakresu oraz implementacji koniecznych zmian sygnalizacji stosowanej przez wnioskodawcę. Konieczne jest zatem uprzednie określenie przez właściwy organ jednolitej technicznie metody przenoszenia numeru do sieci innego operatora, a także zasad ponoszenia kosztów i sposobu pozyskiwania informacji o przeniesionych numerach. Wniosła o zawieszenie postępowania w sprawie do czasu wydania przez organ wskazanych uregulowań.
Prezes URTiP rozpoznał sprawę merytorycznie i wydał decyzję z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...], w której powołując się na art. 74 ust. 2 i 206 ust. 1 pr. tel. w punkcie I określił termin zawieszenia realizacji uprawnień abonentów spółki E. przyłączonych do stacjonarnej sieci publicznej w zakresie przeniesienia przydzielonego numeru przy zmianie operatora do istniejącej sieci innego operatora na obszarze strefy numeracyjnej numerów geograficznych, o których mowa w art. 71 ust. 1 pkt 1 pr. tel - do dnia [...] grudnia 2005 r. W punkcie II tej decyzji określił harmonogram przystosowania sieci i wskazał, że stanowi on załącznik do decyzji. Harmonogram ten nie został podpisany. W uzasadnieniu wskazał, że jedyną przesłanką zawieszenia realizacji uprawnień abonentów jest brak możliwości technicznych sieci wnioskodawcy. Przyznał, że tych możliwości technicznych brak, zatem realizacja uprawnień abonentów nie jest możliwa. Jednocześnie uznał, że określenie terminu przystosowania sieci do dnia [...] grudnia 2005 r. jest zasadne i umożliwi spółce E. przystosowanie do realizacji uprawnienia objętego wnioskiem. Wskazał, że brak podstaw do uzależnienia działań przystosowawczych od wydania rozporządzenia, o którym mowa w art. 138 ust. 3 pr. tel., które to wydanie jest fakultatywne.
Spółka E. złożyła wniosek o uzupełnienie decyzji i wskazała, że wnosiła o zawieszenie uprawnień abonentów wynikających z art. 71 ust. 1 pr. tel. tj. uprawnień dotyczących numerów geograficznych i niegeograficznych, zaś organ orzekł tylko co do numerów geograficznych, zatem nie orzekł o całości wniosku.
Decyzją uzupełniającą z dnia [...] września 2005 r. nr [...] Prezes URTiP powołując się na art. 111 § 1 k.p.a. w związku z art. 104 § 1 k.p.a. oraz art. 71 ust. 1 pkt 2, art. 74 ust. 2 i 206 ust. 1 pr. tel określił termin zawieszenia realizacji uprawnień abonentów spółki E. przyłączonych do stacjonarnej sieci publicznej w zakresie przeniesienia przydzielonego numeru przy zmianie operatora do istniejącej sieci innego operatora na obszarze całego kraju w przypadku numerów niegeograficznych, o których mowa w art. 71 ust. 1 pkt 2 pr. tel - do dnia [...] grudnia 2005 r. W punkcie II tej decyzji określił harmonogram przystosowania sieci i wskazał, że stanowi on załącznik do decyzji. Harmonogram ten nie został podpisany. W uzasadnieniu wskazał, że ponieważ nie rozstrzygnął o całości żądania zasadne jest wydanie decyzji uzupełniającej. Wyjaśnił, że nie posiada kompetencji do określenia metody realizacji uprawnień abonentów, a wybór metody należy do wnioskodawcy. Wskazał jednak, że w stosunku do innych operatorów uznał za racjonalne i efektywne, aby centralna baza danych numerów przeniesionych utworzona przez operatorów sieci ruchomych mogła być wykorzystywana przez wszystkich operatorów sieci ruchomych i stacjonarnych, zatem termin realizacji przenośności numerów stacjonarnych został uzależniony od utworzenia centralnej bazy numerów przeniesionych.
Spółka E. złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, którym zaskarżyła obie decyzje wnosząc o ich uchylenie. Zarzucała naruszenie prawa materialnego art. 74 ust. 2 pr. tel. przez ustalenie harmonogramu dostosowania sieci do wykonywania uprawnienia, o którym mowa w art. 71 ust. 1 pr. tel. w sposób ograniczający wybór metody technicznej realizacji tego uprawnienia do metody, której zastosowanie wymaga utworzenia centralnej bazy danych o numerach przeniesionych i zintegrowanych z nią sieci systemów IT wnioskodawcy podczas, gdy żaden przepis ustawy obowiązku takiego nie ustanawia. Nadto zarzucała naruszenie art. 6 i 107 § 1 i § 3 k.p.a. przez wydanie decyzji bez podstawy prawnej w zakresie zobowiązania do utworzenia bazy danych o numerach przeniesionych i zintegrowania sieci wnioskodawcy z tą bazą. Zarzucała także naruszenie art. 7 k.p.a. i 77 § 1 k.p.a., polegające na nieustaleniu stanu technicznego sieci wnioskodawcy i jego możliwości technicznych dostosowania sieci do realizacji uprawnień abonentów oraz naruszenie art. 8 k.p.a. polegające na określeniu terminów niemożliwych do realizacji. W uzasadnieniu wniosku spółka E. zarzucała z jednej strony narzucenie metody realizacji uprawnień abonentów, a z drugiej strony brak określenia w decyzji, czy wybraną metodę [...] i stosowanie zasad i struktury [...] opublikowane w dniu [...] września 2005 r. na stronie internetowej Urzędu organ uznaje za zgodne z prawem i odpowiadające określonym w ustawie obowiązkom wnioskodawcy.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2005 r. Prezes URTiP uchylił swoje własne decyzje z dnia [...] lipca 2005 r. i z dnia [...] września 2005 r. w części dotyczącej określenia harmonogramu przystosowania sieci spółki E. do realizacji uprawnienia abonentów, o którym mowa w art. 71 ust. 1 pkt 1 i p.2 pr. tel. oraz określił nowy harmonogram przystosowania sieci telekomunikacyjnej stanowiący załącznik do decyzji. Harmonogram ten nie został podpisany. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. W uzasadnieniu wskazał, że uwzględnił propozycje spółki E. co do wyboru metody oraz uchylił dotychczasowe harmonogramy i wydał nowy harmonogram dostosowany do zaakceptowanej metody technicznej. Wdrożenie metody wymaga dostosowania do niej terminów, etapów i zadań harmonogramu. Dalej Prezes wyjaśnił, że nie ma podstawy prawnej do narzucania metody i mechanizmów realizowania uprawnień abonentów, wskazał jedynie, że możliwa jest do zastosowania metoda oparta na utworzeniu centralnej bazy numerów przeniesionych. O wynikającym z ustawy obowiązku realizacji uprawnień abonentów wnioskodawca wiedział od ponad dwóch lat i ich choć ich nie realizował, przez 19 miesięcy nie występował o ich zawieszenie. Spółka nie wykazała żadnych faktów świadczących o długotrwałej niemożności realizacji uprawnień abonentów. Wskazał, że format i zasady stosowania numeru rutingowego [...] Prezes URTiP zamieścił dnia [...] września 2005 r. na stronie internetowej Urzędu, zatem jego stanowisko w tej sprawie jest znane i nie wywołuje wątpliwości. Wskazał możliwe do zastosowania różne metody techniczne i podkreślił, że proponowana przez spółkę metoda [...] może stanowić metodę realizacji przenośności numerów w stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła na powyższą decyzję spółka E. wnosząc o jej uchylenie. Zarzuciła: 1/ naruszenie prawa materialnego tj. art. 74 ust. 2 pr. tel. polegające na ustaleniu rażąco krótkiego harmonogramu dostosowania sieci skarżącej, który powoduje konieczność realizacji uprawnienia w sytuacji kiedy techniczne możliwości sieci nie będą na to pozwalać, 2/ naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7 i 77 § 1 k.p.a. polegające na nieustaleniu stanu technicznego sieci skarżącej 3/ naruszenie art. 8 w zw. z art. 77 § 1 i § 4 k.p.a. polegające na ustaleniu w harmonogramie terminów niemożliwych do realizacji. W uzasadnieniu zarzutu pierwszego wskazała, że termin zawieszenia uprawnień powinien odpowiadać czasowi niezbędnemu do dostosowania sieci do wymogów ustawy. Termin 2 miesięcy jest rażąco krótki. W uzasadnieniu zarzutu drugiego wskazała, że Prezes URTiP nie rozpatrzył podniesionych przez nią okoliczności mających wpływ na techniczne możliwości sieci i zakres niezbędnych do wykonania czynności dostosowawczych. Wskazała, że organ nie uwzględnił także faktu, że zapewnienie realizacji uprawnień abonentów jest uzależnione od współdziałania skarżącej z innymi operatorami, na których działanie nie ma ona wpływu. Brak ustalenia w decyzji metody technicznej powoduje, że termin zawieszenia nie będzie mógł być dotrzymany. Organ powinien potwierdzić w decyzji, że realizacja uprawnienia metodą [...] oraz stosowanie zasad i struktury [...] wskazanych w stanowisku organu publikowanym na jego stronach internetowych jest w ocenie organu zgodne z prawem.
W odpowiedzi na skargę Prezes URTiP wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że obowiązek operatorów jest obowiązkiem ustawowym i ciąży na skarżącej od ponad dwóch lat i był jej znany. Występując ze swoim wnioskiem o zawieszenie uprawnień abonentów skarżąca potwierdza, że przez 19 miesięcy istnienia ustawowego obowiązku nie realizowała go, zatem niezasadny jest zarzut naruszenia przez organ art. 7 i 77 k.p.a. Organ ma realizować cele jakie stawia przed nim prawo telekomunikacyjne. Zawieszenie uprawnień abonentów wpływa na realizację tych celów, zatem organ musi kierować się interesem abonentów, interesem społecznym i interesem skarżącej. Czyniąc to organ zawiesił uprawnienia abonentów, ale ograniczył okres tego zawieszenia. Wybór metody technicznej należy do operatora, zaś jednym z celów ustawy jest zapewnienie neutralności technologicznej. Art. 74 ust. 1 ustanawia obowiązek ciążący na operatorze, a sposoby jego wykonania pozostawia operatorowi. Skarżąca nie wyjaśnia jakich to faktów znanych z urzędu organ nie uwzględnił w swej decyzji.
W toku postępowania na podstawie art. 2 ustawy z dnia 29 grudnia 2005 r. o przekształceniach i zmianach w podziale zadań i kompetencji organów państwowych właściwych w sprawach łączności, radiofonii i telewizji /Dz. U. Nr 267 z 2005 r. poz. 2258/ zniesiony został centralny organ administracji rządowej - Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty, a w jego miejsce na podstawie art. 3 cytowanej ustawy utworzony został nowy organ centralny administracji rządowej - Prezes Urzędu Telekomunikacji Elektronicznej /dalej zwany Prezesem UKE/. Organ ten przejął dotychczasowe kompetencje Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty i występuje w postępowaniu niniejszym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153 z 2002 r. poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 z 2002 r. poz.1270/, dalej zwanej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami.
Kontrolując w ten sposób zaskarżoną decyzję Sąd stwierdził rażące naruszenie prawa, choć z przyczyn innych niż podniesione w skardze.
W wyroku z dnia 25 maja 2006 r. II GSK 37/06 Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził pogląd utrwalony w orzecznictwie, że załącznik do decyzji jest jej integralną częścią, wobec tego wynikający z art. 107 § 1 k.p.a. obowiązek podpisania decyzji przez osobę upoważnioną do jej wydania rozciąga się także na załącznik /por. także wyrok NSA z dnia 21 czerwca 1999 r. IV SA 1757/98, niepublikowany i wyrok NSA z 12 marca 1997 r. SA/Gd 2939/95, niepublikowany/. Brak na załączniku do decyzji podpisu osoby upoważnionej do jej wydania stanowi rażące naruszenie prawa skutkujące nieważnością decyzji stosownie do art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
Ponieważ w sprawie niniejszej załącznik do zaskarżonej decyzji, będący jej częścią i określający harmonogram przystosowania sieci, nie został podpisany przez osobę upoważnioną do wydania decyzji - cała decyzja z dnia [...] października 2005 r. dotknięta jest wadą kwalifikowaną. Stwierdzenie wady kwalifikowanej skutkuje koniecznością stwierdzenia nieważności decyzji, co powoduje jej eliminację z obrotu prawnego i zwalnia z obowiązku rozważania pozostałych zarzutów skargi.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ działając ponownie w trybie art. 127 § 3 k.p.a. wyda decyzję biorąc pod uwagę wymogi art. 107 § 1 k.p.a., co do podpisywania decyzji administracyjnych i załączników będących ich częścią.
Zważywszy powyższe działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.
O niewykonaniu zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu /Dz. U. Nr 163 z 2002 r. poz. 1349 z późn. zmianami/ i zasądził kwotę 200 zł z tytułu zwrotu uiszczonego wpisu sądowego, kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego oraz kwotę 15 zł tytułem zwrotu opłaty od pełnomocnictwa.