VI SA/Wa 563/06

VI SA/Wa 563/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-11-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2006-03-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Czarnecki /przewodniczący sprawozdawca/
Andrzej Wieczorek
Małgorzata Grzelak
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Sygn. powiązane
II GSK 25/08 - Wyrok NSA z 2008-04-09
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Asesor WSA Małgorzata Grzelak Protokolant Jadwiga Rytych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2006 r. sprawy ze skargi B. H. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę
Uzasadnienie
VI SA/Wa 563/06
Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w [...] decyzją nr [...]z dnia [...] stycznia 2005 r. nałożył na B. H. wykonującą działalność gospodarczą pod nazwą P. karę pieniężną w kwocie 3000 zł za wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych oraz karę 100 zł za nieprawidłowe działanie przyrządu kontrolnego (tachografu).
Stan faktyczny ustalono na podstawie kontroli przeprowadzonej w dniu [...] stycznia 2005 r., w której stwierdzono, że kierujący pojazdem – A. B. – zatrzymany do kontroli na ul. L. (miejskim odcinku drogi krajowej nr [...]), prowadząc pojazd m-ki [...] nr rej. [...] z naczepą nr rej. [...], nie okazał aktualnej karty opłaty za przejazd po drogach krajowych, a na okazanych wykresówkach stwierdzono, że zegar tachografu jest przestawiony o 12 godzin.
Kierowca okazał kartę dobową nr [...], której ważność upłynęła w dniu 31 grudnia 2004 r. o godz. 09.00. Z okazanych wykresówek z dnia 30 grudnia 2004 r. i z dnia kontroli wynikało nieprawidłowe działanie zegara tachografu.
Kierujący pojazdem podpisał protokół kontroli nie zgłaszając uwag.
Od powyższej decyzji pełnomocnik B. H. złożył odwołanie z dnia 10 lutego 2005 r. nadane w placówce pocztowej w dniu 11 lutego 2005 r., wnosząc o jej uchylenie.
Główny Inspektor Transportu Drogowego wezwał, pismami z dnia 30 maja 2005 r. i z dnia 10 listopada 2005 r., [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...]do przesłania dowodu doręczenia przez organ I instancji B. H. zaskarżonej decyzji, celem ustalenia daty doręczenia skarżącej tej decyzji.
[...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w [...] przy piśmie z dnia 5 grudnia 2005 r. i następnie przy piśmie z dnia 8 czerwca 2006 r. przesłał duplikat potwierdzenia odbioru przez skarżącą przedmiotowej decyzji, z którego wynika, że została ona doręczona w dniu 1 czerwca 2005 r.
W związku z powyższym Główny Inspektor Transportu Drogowego, postanowienie nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r., na podstawie art. 134 w związku z art. 64 § 2 k.p.a., stwierdził niedopuszczalność odwołania jako wniesionego przed doręczeniem decyzji stronie.
Na powyższe postanowienie B. H. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] stycznia 2005 r.
Wniosku o wstrzymanie decyzji Sąd postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2006 r. nie uwzględnił.
W uzasadnieniu skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania (art. 129, art. 77 § 1 i art. 107 § 1 i 2 k.p.a.) podnosząc, że decyzja organu I instancji została doręczona nie 1 czerwca 2005 r. lecz w dniu 31 stycznia 2005 r. Na dowód tego skarżąca dołączyła kopię karty (koperty) z numerem [...] z nadrukiem [...], na której znajdowały się adnotacje "[...] otrzym. 31.01.05".
Skarżąca wskazywała, że decyzję organu I instancji zaskarżyła w terminie czego dowodzi pismo WWITD w [...] z dnia 24 marca 2005 r. o przyjęciu odwołania.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wnosił o jej oddalenie. Organ administracji uznał, że skarżąca nie wykazała by decyzja organu I instancji została jej doręczona w dniu 31 stycznia 2005 r. Dowodem mogłoby być potwierdzenie odbioru przesyłki lecz takowego nie przedstawiła. Natomiast załączona kopia koperty z niepodpisaną adnotacją "otrzym. 31.01.05" nie przedstawiała dla organu wartości dowodowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;
Skarga nie jest zasadna. Z akt sprawy wynika, że decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. została doręczona skarżącej w dniu 1 czerwca 2005 r.
Z pism organu I instancji z dnia 20 stycznia 2005 r. i z dnia 21 lutego 2005 r. nie można wnioskować, że decyzja została doręczona stronie przed dniem 1 czerwca 2005 r. Treść tych pism dowodzi jedynie, że organ administracji, zgodnie ze swoją dokumentacją wiedział o tym, że nadał decyzję do skarżącej. Wiedział również kiedy przesyłkę nadał czego dowodzi data przyjęcia przez nadawczą placówkę pocztową przesyłki, widniejąca na dowodzie jej doręczenia – 21 stycznia 2005 r.
Skarżąca powołała jako dowód doręczenia jej decyzji kopię koperty, z której wynika, iż doręczenia dokonano listem poleconym o numerze [...]w nadawczej placówce pocztowej [...]. Z adnotacji na kopercie "otrzym. 31.01.05." nie można wyprowadzać wniosku o doręczeniu tej przesyłki w tej dacie, albowiem z treści art. 39 k.p.a. wynika zasada oficjalności doręczeń, co oznacza, iż organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub inne upoważnione osoby, lub organy. Strona w tym wypadku nie zastępuje doręczającego (doręczenia za pokwitowaniem), o którym mowa w art. 39 k.p.a. dlatego też adnotacja dokonana na kopercie (przez nieustaloną osobę), nie ma prawnego znaczenia dla oznaczenia początku biegu terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji.
Na załączonym przez organ administracji poświadczeniu odbioru decyzji nr [...] widnieje ten sam numer listu poleconego (regon [...]) tej samej nadawczej placówki pocztowej ([...]) co na załączonej przez skarżącą kopii koperty. Jest dowód tego, że w kopercie tej znajdowała się ta sama przesyłka, którą nadał w dniu 21 stycznia 2005 r. organ administracji. Pokwitowanie odbioru przesyłki nosi datę 1.06.2005 r. oraz odcisk pieczęci P. z podpisem osoby przyjmującej przesyłkę. Przedmiotowy pocztowy dowód doręczenia przesyłki jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 kpa, co oznacza, że stanowi dowód tego co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Jest oczywiście możliwe przeprowadzenie dowodu przeciwko treści dokumentów urzędowych (art. 76 § 3 kpa), ale należało mieć na uwadze, że również w postępowaniu administracyjnym, ciężar przeprowadzenia dowodu spoczywa na tym, kto z określonego faktu wywodzi skutki prawne (wyrok NSA w Warszawie z dnia 10 stycznia 1999 r. w sprawie III SA 1594/98). W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie wykazała by data widniejąca na dowodzie doręczenia decyzji nie odpowiadała dacie otrzymania tego dokumentu. Jeżeli natomiast skarżąca faktycznie otrzymała decyzję organu I instancji w dniu wskazywanym w skardze to powinna posiadać dwa oryginały tej decyzji – jeden doręczony w dniu 31 stycznia 2005 r., a drugi w dniu widniejącym na dowodzie doręczenia, 1 czerwca 2005 r. Jednakże w postępowaniu administracyjnym ani w postępowaniu sądowym skarżąca okoliczności tej nie dowodziła.
Faktem jest, iż na powyższym dowodzie doręczenia widnieje data pocztowej placówki nadawczej 26.01.05 (26 stycznia 2005 r.) co wskazuje, że przedmiotowa przesyłka realizowana była przez Pocztę Polską przez pół roku. Okoliczność braku przez tak długi czas dowodu doręczenia była wyjaśniana przez organ I instancji -pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. o wszczęciu procedury reklamacyjnej.
Z powyższego wynika, że faktycznie skarżąca otrzymała decyzję organu I instancji w dniu 1 czerwca 2005 r. Stosownie więc do art. 129 § 2 k.p.a. termin do złożenia odwołania rozpoczął swój bieg od dnia doręczenia decyzji, czyli od dnia 1 czerwca 2005 r. Zatem złożenie odwołania przed terminem doręczenia decyzji nastąpiło z naruszeniem art. 129 § 2 k.p.a. oraz art. 93 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (j. t. Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 ze zm.). Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania liczy się od dnia doręczenia stronie decyzji administracyjnej, a w sytuacji ustanowienia przez stronę pełnomocnika od dnia doręczenia decyzji pełnomocnikowi (art. 40 § 2 k.p.a.).
W rozpoznawanej sprawie B. H. ustanowiła pełnomocnika w osobie adwokata J. B., który złożył w postępowaniu administracyjnym pełnomocnictwo z dnia 4 lutego 2005 r. Organ administracji, na co wskazuje jego pismo z dnia 21 lutego 2005 r. oraz zaskarżone postanowienie, od dnia ustanowienia pełnomocnika kierował do niego korespondencję przeznaczoną dla strony. Jednakże decyzja organu I instancji była adresowana do B. H. bezpośrednio co nie stanowiło naruszenia art. 40 § 2 k.p.a., bowiem jak wynika z datowania przez nadawczą placówkę pocztową przyjęcia przesyłki (decyzji), przyjęto ją w dniu 21 stycznia 2005 r., tj. przed ustanowieniem pełnomocnika. W związku z tym pełnomocnik strony, po otrzymaniu przez nią decyzji administracyjnej w dniu 1 czerwca 2005 r. miał prawo do złożenia odwołania w terminie wskazanym w art. 129 § 2 k.p.a.
Wniesienie odwołania przed otrzymaniem decyzji przez stronę było niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, gdyż decyzja nie weszła jeszcze do obrotu prawnego, albowiem pomimo, że została wydana nie nastąpiło jej doręczenie. Z tych względów organ administracji słusznie, na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdził niedopuszczalność odwołania.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.