VI SA/Wa 547/19

VI SA/Wa 547/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-06-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-03-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grzegorz Nowecki /sprawozdawca/
Magdalena Maliszewska
Tomasz Sałek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6171 Radcowie prawni i aplikanci radcowscy
Hasła tematyczne
Inne
Zawody prawnicze
Sygn. powiązane
II GSK 1447/19 - Wyrok NSA z 2023-07-10
Skarżony organ
Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 2115
art. 33
Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Grzegorz Nowecki (spr.) Protokolant st. spec. Patrycja Kumicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi O. S. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie ustalenia wyniku egzaminu na aplikację radcowską oddala skargę
Uzasadnienie
Minister Sprawiedliwości (dalej "organ") decyzją z [...] grudnia 2018 r. nr [...], działając na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 i art. 157 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, z późn. zm.) w zw. z art. 339 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2115), art. 158 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 331 ust. 2 ustawy o radcach prawnych, po przeprowadzeniu postępowania wszczętego z urzędu w dniu [...] listopada 2018 r. w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Nr [...] z dnia [...] września 2018 r. Komisji Egzaminacyjnej Nr [...] do spraw aplikacji radcowskiej przy Ministrze Sprawiedliwości z siedzibą w W. (dalej "uchwała"), w sprawie ustalenia wyniku egzaminu wstępnego na aplikację radcowską O. S. (dalej "skarżący" lub "strona"), stwierdził nieważność powyższej uchwały, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa.
Ww. uchwałą Komisja ustaliła pozytywny wynik egzaminu wstępnego O. S. na aplikację radcowską. Stwierdzono, że strona uzyskała z testu kwalifikacyjnego 103 punkty, co wobec treści art. 339 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1059 ze zm.; dalej: "ustawa o radcach prawnych"), oznacza pozytywny wynik z egzaminu wstępnego, bowiem wymóg kwalifikacyjny spełnia kandydat, który uzyskał z testu co najmniej 100 punktów.
Następnie, już po podjęciu uchwały, Przewodnicząca Komisji poinformowała Ministra Sprawiedliwości o błędzie rachunkowym popełnionym przez Komisję. Wskazała, że prawidłowe zsumowanie udzielonych odpowiedzi przez zdającego egzamin wstępny – O. S., daje wynik 97 pkt, a nie 103 punkty, co oznacza, że uzyskał on negatywny wynik z egzaminu wstępnego na aplikację radcowską.
Pismem z dnia 7 listopada 2018 r. O. S. został poinformowany przez organ o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. uchwały Nr [...] z dnia [...] września 2018 r. oraz o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych zarzutów, a także wglądu w akta sprawy celem zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. i art. 73 § 1 k.p.a.
W dniu [...] listopada 2018 r. Minister Sprawiedliwości wydał postanowienie o wstrzymaniu z urzędu wykonania uchwały Nr [...] z dnia [...] września 2018 r., z uwagi na uzasadnione prawdopodobieństwo, że uchwała ta jest dotknięta wadą wymienioną w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., polegającą na jej wydaniu z rażącym naruszeniem prawa - w tym przypadku art. 339 ust. 3 ustawy o radcach prawnych.
W dniu 26 listopada 2018 r. strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po jego rozpatrzeniu Minister Sprawiedliwości postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r. utrzymał w mocy ww. postanowienie z dnia [...] listopada 2018 r.
Skarżący w dniu 26 listopada 2018 r. zapoznał się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym i w piśmie z dnia 3 grudnia 2018 r. ustosunkował się do wszczęcia z urzędu postępowania w niniejszej sprawie.
W piśmie wskazał, że z treści uchwały wynika, iż uzyskał z egzaminu wstępnego 103 punkty. Wskazał także, że w udostępnionej stronie dokumentacji nie było żadnego dokumentu potwierdzającego ponowne sprawdzenie i przeliczenie punktów z egzaminu wstępnego oraz informacji, powodu i przepisu, na podstawie których dokonano powtórnej weryfikacji jego pracy. Stwierdził, że Przewodnicząca komisji kwalifikacyjnej nie wskazała żadnego trybu, który wyjaśniałby fakt i powód powtórnego przeliczenia punktów, w związku z czym w ocenie strony wszczęcie niniejszego postępowania było bezpodstawne. Skarżący wskazał również, że złożył już wniosek o wpis na listę aplikantów radcowskich i poniósł związane z tym koszty. Wyraził także wątpliwości co do okoliczności, czy w jego pracy egzaminacyjnej nie nastąpiły nieuprawnione nakreślenia, skreślenia lub korekty i z tego powodu uznał, że jednoosobowa decyzja Przewodniczącej Komisji jest bezpodstawna.
Wobec powyższego skarżący wniósł o wstrzymanie niniejszego postępowania i jednocześnie niezawieszanie postępowania o wpisaniu skarżącego na listę aplikantów radcowskich.
Minister Sprawiedliwości skarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. uznał, że przedmiotowa uchwała została podjęta z rażącym naruszeniem prawa. Organ wskazał, że zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Podniósł, że zgodnie z art. 157 § 1 k.p.a., właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 k.p.a. jest organ wyższego stopnia. Wskazał, że organem wyższego stopnia w stosunku do Komisji Kwalifikacyjnej jest, zgodnie z art. 331 ust. 2 ustawy o radcach prawnych, Minister Sprawiedliwości. Podkreślił przy tym, że zgodnie z przepisem art. 158 § 1 k.p.a., rozstrzygnięcie w sprawie nieważności uchwały następuje w drodze decyzji.
Zdaniem organu po zbadaniu akt sprawy, w tym w szczególności karty odpowiedzi strony z egzaminu wstępnego na aplikację radcowską, który odbył się w dniu [...] września 2018 r., w toku przeprowadzonego postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. uchwały stwierdzono, że wynik ten został ustalony z rażącym naruszeniem prawa - w tym przypadku art. 339 ust. 3 ustawy o radcach prawnych. Pozytywny wynik z egzaminu wstępnego na aplikację radcowską, zgodnie z art. 339 ust. 3 ustawy o radcach prawnych, otrzymuje bowiem kandydat, który uzyskał z testu co najmniej 100 punktów. Organ wskazał że z analizy karty odpowiedzi strony wynika, że skarżący udzielił 97 poprawnych odpowiedzi na pytania testowe, tym samym uzyskał z egzaminu 97 punktów, co jest równoznaczne z otrzymaniem negatywnego wyniku z egzaminu. Organ wskazał, że dokonał szczegółowej analizy podstawowego w niniejszej sprawie dowodu, tj. karty odpowiedzi oznaczonej nr kodu 702. Z analizy tej wynika, że:
- na pierwszej stronie karty odpowiedzi na pytania od numeru 1 do numeru 30 O. S. udzielił 16 poprawnych odpowiedzi i 14 odpowiedzi błędnych,
- na drugiej stronie karty odpowiedzi na pytania od numeru 31 do numeru 70 O. S. udzielił 29 poprawnych odpowiedzi i 11 odpowiedzi błędnych,
- na trzeciej stronie karty odpowiedzi na pytania od numeru 71 do numeru 110 O. S. udzielił 24 poprawnych odpowiedzi i 16 odpowiedzi błędnych,
- na czwartej stronie karty odpowiedzi na pytania od numeru 111 do numeru 150 O. S. udzielił 28 poprawnych odpowiedzi i 12 odpowiedzi błędnych.
Suma poprawnych odpowiedzi wynosi więc 97, a odpowiedzi błędnych 53. Tym samym błąd komisji kwalifikacyjnej polegał na nieprawidłowym zsumowaniu liczby poprawnych odpowiedzi udzielonych przez zdającego. Konsekwencją tego błędu rachunkowego było wpisanie nieprawidłowej liczby punktów w protokole sprawdzenia testu egzaminacyjnego, z którego wynika, że zdający uzyskał z egzaminu 103 punkty, zamiast 97 punktów. W rezultacie Komisja kwalifikacyjna w uchwale [...] z dnia [...] września 2018 r. błędnie ustaliła liczbę punktów uzyskanych przez O. S. (103 punkty, zamiast 97 punktów), a w konsekwencji także wynik egzaminu wstępnego zdającego na aplikację radcowską. Liczba punktów, które faktycznie uzyskał skarżący w wyniku egzaminu, tj. 97 pkt, przesądza zatem o negatywnym dla strony jego wyniku.
Organ ponadto wskazał, że w karcie odpowiedzi, w części wypełnionej przez stronę, nie stwierdził śladów przerobień, czy poprawek. Na każde 150 pytań testowych w odpowiedniej rubryce widnieje tylko znak "X". W rubrykach, w których należało zakreślić na karcie odpowiedzi wybraną odpowiedź, oprócz znaku "X", nie ma innych zaznaczeń, skreśleń, czy przerobień, które mogłyby świadczyć o tym, że odpowiedzi na pytania testowe zostały zmienione w karcie odpowiedzi. Dokument ten potwierdza zatem, jakie odpowiedzi na poszczególne pytania egzaminacyjne zakreślił na karcie odpowiedzi skarżący. Organ stwierdził, że wszystkie pytania testowe z egzaminu wstępnego zostały sformułowane jednoznacznie, a wśród propozycji odpowiedzi była wyłącznie jedna poprawna odpowiedź, oparta na przepisach prawa obowiązujących w dniu przeprowadzenia egzaminu. Pytania testowe nie dotyczyły kwestii spornych w orzecznictwie i doktrynie. Wobec czego uznał, że test egzaminacyjny, w oparciu o który przeprowadzony był egzamin, odpowiadał kryteriom, o których mowa w art. 339 ust. 1 ustawy o radcach prawnych. Zdaniem organu brak było podstaw do przyznania stronie dodatkowych punktów.
Powołując się na utrwalone orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, organ wskazał, że o rażącym naruszeniu prawa decydują 3 przesłanki: oczywistość naruszenia prawa, charakter przepisu, który został naruszony oraz racje ekonomiczne lub gospodarcze skutki, które wywołuje decyzja (m.in. orzeczenie NSA z 9 lutego 2005 r. OSK 1134/04 Lex 165717). Zdaniem organu, w rozpatrywanej sprawie przesłanki te zostały spełnione, bowiem stwierdzenie pozytywnego wyniku egzaminu, przy braku uzyskania ustawowego progu punktowego - fakt ten determinującego - ma charakter oczywisty, gdyż naruszony przepis art. 339 ust. 3 ustawy o radcach prawnych jest kluczową normą, zaś dopuszczenie do odbywania aplikacji osoby, która nie spełniła zasadniczego wymogu ustawowego, tj. nie uzyskała pozytywnego wyniku egzaminu wstępnego pozostaje sprzeczne z interesem społeczno-gospodarczym, bowiem oznaczałoby sankcjonowanie świadczenia pomocy prawnej w przyszłości przez osobę nienależycie do tego przygotowaną.
Odnosząc się do stanowiska skarżącego, że wszczęcie niniejszego postępowania było bezpodstawne organ stwierdził, że na skutek pisma z dnia 5 listopada 2018 r. Przewodniczącej komisji kwalifikacyjnej, które posiadało charakter informacyjny o możliwości popełnionego błędu w uchwale Nr [...] z dnia [...] września 2018 r. Komisji kwalifikacyjnej, co do liczby uzyskanych przez O. S. punktów z egzaminu wstępnego na aplikację radcowską, Minister Sprawiedliwości, jako organ wyższego stopnia w stosunku do Komisji kwalifikacyjnej, wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały nr [...] z dnia [...] września 2018 r., zaś okoliczności, w jakich informacja o błędzie w ww. uchwale została powzięta przez organ I instancji, zostały wskazane przez Przewodniczącą komisji kwalifikacyjnej w piśmie z dnia 5 listopada 2018 r.
W tym stanie rzeczy organ stwierdził, że konieczne było wydanie decyzji stwierdzającej nieważność uchwały ustalającej pozytywny wynik z egzaminu wstępnego na aplikację radcowską, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa.
Skargę na powyższą decyzję złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący, wnosząc o utrzymanie w mocy uchwały nr [...] z dnia [...] września 2018 roku Komisji Egzaminacyjnej nr [...] do spraw aplikacji radcowskiej przy Ministrze Sprawiedliwości z siedzibą w W.. W uzasadnieniu skargi powielił podniesione na etapie postepowania administracyjnego zarzuty oraz wskazał, że w sytuacji gdy jego praca była zakodowana, członkowie Komisji sprawdzający pracę nie mieli żadnych wątpliwości co do pozytywnego wyniku egzaminu, natomiast po rozkodowaniu pracy zauważono powstałe błędy. Ponadto skarżący stwierdził, iż po tak długim czasie od egzaminu ma wątpliwości czy znajdujący się w dokumentach arkusz egzaminacyjny należy do niego, w związku z powyższym nie może mieć pewności czy to jego praca została zweryfikowana przez Przewodniczącą Komisji. Biorąc ponadto pod uwagę fakt, że decyzja Przewodniczącej Komisji zapadła jednoosobowo, bez wskazania trybu i procedury, poza tym nie został na tą okoliczność sporządzony żaden protokół z ponownej weryfikacji pracy, zdaniem skarżącego unieważnienie pozytywnego wyniku egzaminu jest bezzasadne i nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko i wniósł o ojej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 roku, poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej p.p.s.a.).
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, w ocenie Sądu, skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób mający wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotem skargi jest decyzja z dnia [...] grudnia 2018 r. stwierdzająca nieważność uchwały Nr [...] z dnia [...] września 2018 r. Komisji Egzaminacyjnej Nr [...] do spraw aplikacji radcowskiej przy Ministrze Sprawiedliwości z siedzibą w W. ustalająca pozytywny wynik egzaminu wstępnego na aplikację radcowską O. S., jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 339 ust. 1 ustawy o radcach prawnych, egzamin wstępny polega na rozwiązaniu testu składającego się z zestawu 150 pytań zawierających po trzy propozycje odpowiedzi, z których tylko jedna jest prawidłowa. Za każdą prawidłową odpowiedź kandydat uzyskuje 1 punkt. Przepis art. 339 ust. 1a ustawy stanowi, iż wybór odpowiedzi podlega na zakreśleniu na karcie odpowiedzi jednej z trzech propozycji odpowiedzi (A albo B, albo C). Wyłączną podstawę ustalenia wyniku kandydata stanowią odpowiedzi zakreślone na karcie odpowiedzi (art. 339 ust. 1c ustawy). Zgodnie zaś z art. 339 ust. 1d ustawy prawidłowość odpowiedzi ocenia się według stanu prawnego obowiązującego w dniu egzaminu wstępnego. Natomiast art. 339 ust. 3 ustawy stanowi, że pozytywny wynik z egzaminu wstępnego otrzymuje kandydat, który uzyskał z testu co najmniej 100 punktów. Stosownie zaś do art. 33 ust. 2 ustawy, aplikantem radcowskim może być osoba, która - po spełnieniu pozostałych warunków - uzyskała pozytywną ocenę z egzaminu wstępnego.
Uchwałą z dnia [...] września 2018 r. Komisja ustaliła pozytywny wynik egzaminu wstępnego na aplikację radcowską skarżącego. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że zdający uzyskał z testu 103 punkty, co wobec treści art. 339 ust. 3 ustawy o radcach prawnych skutkowało pozytywnym wynikiem egzaminu.
Przewodniczący Komisji poinformował Ministra Sprawiedliwości, że prawidłowe zsumowanie udzielonych prawidłowo odpowiedzi przez skarżącego daje wynik 97, a nie 103 punktów, co oznacza, że uzyskał on negatywny wynik z egzaminu wstępnego na aplikację radcowską.
Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 157 § 1 k.p.a. właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 jest organ wyższego stopnia. W tym wypadku organem wyższego stopnia w stosunku do Komisji kwalifikacyjnej jest, zgodnie z art. 331 ust. 2 ustawy o radcach prawnych, Minister Sprawiedliwości. Przepis art. 158 § 1 k.p.a. stanowi, że rozstrzygnięcie w sprawie nieważności decyzji następuje w drodze decyzji.
Jak wynika z akt sprawy i stanowiska organu, wszystkie pytania testowe z egzaminu wstępnego na aplikację radcowską przeprowadzonego w dniu [...] września 2018 r. zostały sformułowane jednoznacznie, a wśród propozycji odpowiedzi była wyłącznie jedna poprawna odpowiedź, oparta na przepisach prawa obowiązujących w dniu przeprowadzenia egzaminu. Pytania testowe nie dotyczyły kwestii spornych w orzecznictwie i doktrynie. Wobec tego należy uznać, że test egzaminacyjny, w oparciu o który przeprowadzony był egzamin, odpowiadał kryteriom, o których mowa w art. 339 ust. 1 ustawy o radcach prawnych. Organ wskazał, że dokonał szczegółowej analizy podstawowego w niniejszej sprawie dowodu: karty odpowiedzi oznaczonej nr kodu 702. Z analizy tej wynika, że: na pierwszej stronie karty odpowiedzi na pytania od numeru 1 do numeru 30 O. S. udzielił 16 poprawnych odpowiedzi i 14 odpowiedzi błędnych, na drugiej stronie karty odpowiedzi na pytania od numeru 31 do numeru 70 udzielił 29 poprawnych odpowiedzi i 11 odpowiedzi błędnych, na trzeciej stronie karty odpowiedzi na pytania od numeru 71 do numeru 110 udzielił 24 poprawnych odpowiedzi i 16 odpowiedzi błędnych, na czwartej stronie karty odpowiedzi na pytania od numeru 111 do numeru 150 udzielił 28 poprawnych odpowiedzi i 12 odpowiedzi błędnych. Suma odpowiedzi poprawnych wynosi więc 97, a błędnych 53.
Zdaniem Sądu, w tych okolicznościach sprawy nie może być skutecznie zaprzeczone, że błąd Komisji kwalifikacyjnej polegał na nieprawidłowym zsumowaniu liczby poprawnych odpowiedzi udzielonych przez skarżącego na każdej ze stron karty odpowiedzi i wpisaniu ich łącznej liczby "103" podczas gdy suma poprawnych odpowiedzi ze wszystkich stron karty odpowiedzi wynosi "97". Jak wynika ponadto z karty odpowiedzi, na każde pytanie udzielona jest tylko jedna odpowiedź zaznaczona znakiem "X". Natomiast w rubryce "Wypełnia Komisja Egzaminacyjna" odnotowane są punkty za poszczególne pytania, oznaczone cyframi: "0" lub "1" przez dwóch członków Komisji kwalifikacyjnej - w jednym w przypadku kolorem zielonym, w drugim przypadku kolorem czerwonym. Dokument ten - wbrew wątpliwościom strony - ma cechy dokumentu autentycznego, brak jest bowiem jakichkolwiek zmian mogących budzić wątpliwości, podobnie jak i opatrzona indywidualnym kodem karta odpowiedzi udzielonych na egzaminie przez skarżącego.
W tej sytuacji, pozostawienie w obrocie prawnym uchwały ustalającej pozytywny wynik egzaminu wstępnego na aplikację radcowską, mimo braku ustawowych przesłanek ku temu, w postaci uzyskania przez zdającego co najmniej 100 punktów, jest sprzeczne z konstytucyjnymi zasadami: sprawiedliwości społecznej - wyrażonej w art. 2 Konstytucji RP, legalizmu - zawartej w art. 7 Konstytucji RP oraz równości wobec prawa - zwerbalizowanej w art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Wskazane zasady w oczywisty sposób sprzeciwiają się możliwości sankcjonowania stanu faktycznego pozostającego w opozycji do ustawowych wymogów określonych w ustawie o radcach prawnych, stawianych aplikantom radcowskim, bowiem zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy o radcach prawnych, aplikantem radcowskim może być osoba, która, przy spełnieniu pozostałych warunków, uzyskała pozytywną ocenę z egzaminu wstępnego, gdyż uzyskała co najmniej 100 pkt z testu kwalifikacyjnego (vide: wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 listopada 2015 r. sygn. akt: 1009/15, zapadły w podobnej sprawie). W przypadku skarżącego nie miało to jednak miejsca, gdyż nie uzyskał on w wyniku egzaminu wstępnego na aplikację radcowską wymaganej ilości punktów.
Okoliczności te zostały prawidłowo ustalone przez organ i poddane wszechstronnej, obiektywnej ocenie, zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.)
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, organ administracji - rozstrzygając sprawę - oparł się na materiale prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, że stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach, organ uzasadnił w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a.
Z przytoczonych wyżej powodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.