VI SA/Wa 547/04

VI SA/Wa 547/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-02-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-04-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Wieczorek
Ewa Frąckiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Magdalena Bosakirska
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Sygn. powiązane
II GSK 195/05 - Wyrok NSA z 2005-10-03
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie WSA Magdalena Bosakirska Asesor WSA Andrzej Wieczorek Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lutego 2005 r. sprawy ze skargi K. Spółka jawna na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] grudnia 2003 r. nr Sp. [...] w przedmiocie wygaśnięcia prawa z rejestracji znaku towarowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Urzędu Patentowego RP na rzecz skarżącej K. Spółki jawnej kwotę 1600 (jeden tysiąc sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego
Uzasadnienie
Spółka jawna K. z siedzibą w W., reprezentowana przez rzecznika patentowego J.K. wystąpiła do Urzędu Patentowego RP z wnioskiem z dnia [...] czerwca 2002 roku o wygaśnięcie prawa z rejestracji znaku towarowego FLESZ R-[...] udzielonego na rzecz I. S.A. z siedzibą w W.
W uzasadnieniu wnioskodawca wyjaśnił, że właściciel znaku towarowego FLESZ nr R-[...] nie używa go na terenie Polski dla towarów z klasy 3, tj. środki do prania, mycia i czyszczenia. Znak ten stanowi przeszkodę w udzieleniu praw ochronnych na zgłoszony przez K. Sp.j. znak towarowy FLESZ nr Z-[...], co zdaniem wnioskodawcy oznacza, że ma on charakter blokujący.
W odpowiedzi na powyższy wniosek, uprawniony z rejestracji reprezentowany przez rzecznika patentowego, pismem z dnia [...] lipca 2002 roku (uzupełnionym w dniu [...] grudnia 2003 roku) wniósł o oddalenie przedmiotowego wniosku z uwagi m.in. na brak interesu prawnego po stronie wnioskodawcy, który będąc rzecznikiem patentowym nie występuje w imieniu klienta, tylko własnym – kancelarii patentowej, która nie prowadzi działalności gospodarczej w branży chemii gospodarczej.
Po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 9 grudnia 2003 roku, na której strony poparły swoje stanowisko w całości, Urząd Patentowy RP działając w trybie postępowania spornego, wydał decyzję z [...] grudnia 2003 roku nr Sp [...], na podstawie której, w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 169 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (tekst jedn. Dz.U. z 2003r. Nr 119, poz. 1117), postępowanie w sprawie umorzył, albowiem uznał, że wniosek pochodził od osoby nie będącej stroną, a co za tym idzie nie mającej interesu prawnego w jego wszczęciu.
Urząd Patentowy RP swoje stanowisko uzasadnił tym, że z art. 4 i 5 ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 roku o rzecznikach patentowych (Dz.U. Nr 49, poz. 509 z późn. zm.) wynika, że podmiot gospodarczy – kancelaria patentowa powołany jest wyłącznie do świadczenia usług w zakresie szeroko pojętej działalności przemysłowej, która to działalność prowadzona jest w imieniu i na rachunek reprezentowanego podmiotu gospodarczego lub osoby fizycznej. Również w świetle znowelizowanego art. 87 ustawy z dnia 19 listopada 1999 roku – Prawo działalności gospodarczej (Dz.U. Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz. 1193) świadczący pomoc w zakresie własności przemysłowej nie jest przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów niniejszej ustawy. Działalność polegającą na świadczeniu pomocy w zakresie własności przemysłowej określają przepisy ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 roku o rzecznikach patentowych (Dz.U. nr 49, poz. 509). Fakt ten, zdaniem Urzędu Patentowego RP, jednoznacznie pozwala stwierdzić, iż wnioskodawca nie miał, nie ma interesu prawnego we wszczęciu postępowania w sprawie, o którym jest mowa z art. 169 ust. 2 cyt. ustawy Prawo własności przemysłowej, który jest tożsamy z pojęciem interesu prawnego z art. 28 k.p.a.
Z uwagi na treść art. 153 ust. 1, art. 154 ut. 1 cyt. ustawy Prawo własności przemysłowej udzielenie prawa z rejestracji znaku towarowego Spółce jawnej K. byłoby udzieleniem prawa fikcyjnego, dotkniętego wadą nieważności, poza tym mogłoby podważać wiarygodność kancelarii rzeczniowskiej.
Z uwagi na to, że wniosek pochodził od osoby nie będącej stroną w sprawie, zaś postępowanie administracyjne zostało wszczęte, należało je umorzyć jako bezprzedmiotowe na mocy art. 105 § 1 k.p.a.
Na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] grudnia 2003 roku K. Spółka jawna z siedzibą w W. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając wydanie jej z naruszeniem art. 28 k.p.a. i art. 169 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.), a także art. 105 § 1 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. i wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów sądowych wraz z kosztami zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga Spółki Jawnej K. jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja Urzędu Patentowego RP z dnia [...] grudnia 2003 roku narusza art. 169 ust. 2 ustawy Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.) w zakresie uznania, iż Spółka jawna K. nie mają interesu prawnego w żądaniu wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy FLESZ R-[...], przysługującego I. S.A., czego konsekwencją było umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
Należy podzielić pogląd strony skarżącej, iż interes prawny wnioskodawca wywodzi z faktu zgłoszenia w dniu [...] czerwca 2002 roku do rejestracji znaku towarowego FLESZ Z-[...] przeznaczonego do oznaczania "środków wybielających i innych substancji stosowanych w praniu, środków czyszczących, myjących, szorujących i ściernych, mydeł, artykułów perfumeryjnych, olejków eterycznych, kosmetyków, preparatów pielęgnujących włosy, środków do czyszczenia włosów" oraz z faktu, iż znak FLESZ R-[...] zarejestrowany na rzecz I. Spółka Akcyjna stanowi przeszkodę do uzyskania przez skarżącego ochrony na zgłoszony do rejestracji znak towarowy Z-[...] ze względu na podobieństwo oznaczeń i części towarów, do oznaczenia których znaki te są przeznaczone (art. 132, ust. 2 pkt 2 p.w.p.). W świetle art. 133 ustawy Prawo własności przemysłowej skarżący ma interes prawny w żądaniu wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie prawa z rejestracji znaku towarowego R-[...] ze względu na brak jego używania, gdyż uzyskanie takiego rozstrzygnięcia w stanie faktycznym niniejszej sprawy warunkuje zarejestrowanie na jego rzecz znaku towarowego Z-[...].
Z powyższej przyczyny zaskarżona decyzja nie może się ostać i podlega uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), co czyni bezprzedmiotowym ustosunkowanie się co do pozostałych zarzutów skargi.
Ponownie rozpoznając sprawę Urząd Patentowy RP zbada, czy istnieją pozostałe przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego z rejestracji znaku towarowego FLESZ R-[...] udzielonego na rzecz I. S.A. z siedzibą w W. (art. 169 ust. 1 Prawo własności przemysłowej) i wyda decyzję merytoryczną w sprawie.
Z tych wszystkich względów Sąd orzekł, jak w wyroku. O wykonalności zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 cyt. wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym. Rozstrzygnięcie o kosztach zostało oparte na art. 200 ustawy jak wyżej.