VI SA/Wa 527/05

VI SA/Wa 527/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-10-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-03-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jolanta Królikowska-Przewłoka /sprawozdawca/
Małgorzata Grzelak
Maria Jagielska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6463 Wzory przemysłowe
Sygn. powiązane
II GSK 114/06 - Wyrok NSA z 2007-02-08
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2005r. sprawy ze skargi I. S.A. z siedzibą w K. na Urzędu Patentowego Rzeczpospolitej Polskiej z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].12.2004r. nr [...] Urząd Patentowy RP działający w trybie postępowania spornego po rozpoznaniu sprawy o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Listwa przypodłogowa" nr [...] udzielonego na rzecz J. N. z pierwszeństwem od [...].03.2002r. na skutek sprzeciwu złożonego przez I. S.A. K. na podstawie art. 246 ust. 1 i art. 102, 103 i 104 ustawy z dnia 30.06.2000r. Prawo własności przemysłowej i art. 98 kpc w zw. z art. 256 ust 2 tej ustawy oddalił wniosek i przyznał C. N. od I. S.A. kwotę 1.600zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Za podstawę sprzeciwu, jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...].07.2003r. o udzieleniu prawa z rejestracji w/w wzoru przemysłowego udzielonego na rzecz C. N. wnioskodawca (w/w spółka) podał art.102, 103 i 104 powołanej ustawy.
Zdaniem wnioskodawcy rejestracja spornego wzoru przemysłowego nastąpiła z naruszeniem w/w przepisów powołanej ustawy, gdyż przedmiotowy wzór przemysłowy nie posiadał w dniu jego zgłoszenia do rejestracji cech nowości (art.103 pwp), oryginalności (art. 104 pwp) i jest uwarunkowany względami technicznymi i funkcjonalnymi (art.102 ust.2 pwp). Ponadto wnioskodawca domagał się unieważnienia przedmiotowego wzoru przemysłowego z uwagi na brak określenia istoty wzoru przemysłowego, niespójność opisu i rysunków oraz zakresu żądanej ochrony.
Brak nowości w rozumieniu art. 103 pwp wnioskodawca uzasadnił podobieństwem wiodących cech postaciowych i funkcjonalnych spornego wzoru i odpowiednich cech rozwiązania znanego ze zgłoszenia wzoru użytkowego [...] (opublikowanego [...] marca 2001r.), co w szczególności w jego ocenie znajduje potwierdzenie w znanym elemencie zaślepkowym (znanym również z rysunku [...] opublikowanym w [...]), przy czym podobieństwo cech postaciowych elementu wzdłużnego zaślepkowego należy oceniać wyłącznie z uwzględnieniem analizy porównawczej materiału ilustracyjnego. Jednocześnie, wnioskodawca podniósł, że uwarunkowanie względami technicznymi i funkcjonalnymi (art.102 ust. 2 pwp) przejawia się tym, że w swoich wiodących cechach postaciowych nawiązuje on do wcześniejszych wzorów użytkowych uprawnionego. W szczególności podkreślił, że elementy wskazane w dokumentacji spornego wzoru przemysłowego jako główne stanowią środki techniczne podane do wiadomości powszechnej w zgłoszeniach wzorów użytkowych [...] i [...], przy czym sposób ich podania wskazuje na ich użytkowy charakter.
Wnioskodawca wskazał także na istnienie istotnych różnic w kształcie dolnej części głównego elementu wzdłużnego w odniesieniu do kształtów dolnych części elementu narożnikowego zewnętrznego, elementu narożnikowego wewnętrznego i elementu końcowego składających się na listwę wg [...], które to części przylegają bezpośrednio do podłogi. Część dolna głównego elementu wzdłużnego ma łukowate zagięcie skierowane w stronę przeciwną łukowatego zagięcia jego części górnej, natomiast części dolne elementu narożnikowego zewnętrznego, elementu narożnikowego wewnętrznego i elementu końcowego mają rodzaj pazura, ukształtowanego poprzez połączenie części dłuższej, wychodzącej z płaszczyzny środkowej, tworzącej łukowate zagięcie skierowane w stronę przeciwną łukowatego zagięcia jego części górnej z częścią krótszą, zagiętą w stronę płaszczyzny środkowej.
Ponadto, zdaniem wnioskodawcy, brak oryginalności (art.104 pwp) przedmiotowego wzoru przejawia się w tym, że główny element wzdłużny stanowi prostą kompilację cech postaciowych głównego elementu osłonowego eksploatowanego we wzorze użytkowym nr [...], z którego przejmuje cechy określone w jego opisie jako "zagięcie 7 i zagięcie 8" oraz ze wzoru użytkowego wg zgłoszenia [...], z którego przejmuje jedyną nową cechę określoną w jego opisie jako "podłużne wgłębienie 3" (jak również główny element wzdłużny znany jest z rysunku [...]).
Uprawniony z rejestracji wzoru przemysłowego uznał sprzeciw za bezzasadny. Zdaniem uprawnionego opis wzoru został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa własności przemysłowej, a zakres przedmiotowy prawa z rejestracji spornego wzoru [...] określa bez żadnych wątpliwości rysunek wzoru poparty opisem.
Uprawniony z rejestracji wzoru przemysłowego uznał też za nietrafne argumenty dotyczące braku nowości i oryginalności, gdyż nie dotyczą one całości spornego wzoru przemysłowego ale jedynie jego poszczególnych elementów tj. głównego elementu wzdłużnego i elementu wzdłużnego zaślepkowego, podczas gdy na postać spornego wzoru składa się sześć elementów.
Ponadto wygląd listwy przypodłogowej wg prawa ochronnego na wzór użytkowy [...] różni się, zdaniem uprawnionego, zasadniczo od wyglądu listwy według spornego wzoru przemysłowego, gdyż pozbawiona jest ona elementu wzdłużnego zaślepkowego oraz wgłębienia w środku głównego elementu wzdłużnego, a także zagina się ona w górnej części do tyłu pod kątem 90 stopni, a nie łagodnym łukiem. Istnieją także różnice w wyglądzie zewnętrznym pomiędzy spornym wzorem i wzorem użytkowym ze zgłoszenia [...] polegające na innym ukształtowaniu zaokrąglenia górnej części głównego elementu wzdłużnego oraz na braku takiego zaokrąglenia w dolnej części tego elementu. Zdaniem uprawnionego, postać elementu zaślepkowego w spornym wzorze nie jest w ogóle podobna do elementu na wskazanym rysunku [...] opublikowanym w [...], a główny element wzdłużny nie może być znany z rysunku [...], który przedstawia profil okienny o innym ukształtowaniu powierzchni czołowej.
Urząd Patentowy RP działający w postępowaniu spornym podzielił stanowisko uprawnionego z rejestracji uznając, iż brak jest podstaw do unieważnienia prawa z rejestracji. W swych rozważaniach Urząd Patentowy podniósł, iż zgodnie z przepisem art. 246 ust. 2 pwp postawę sprzeciwu stanowią okoliczności, które uzasadniają unieważnienie prawa z rejestracji. W myśl art. 255 ust.1 pkt 9 powołanej ustawy Prawo własności przemysłowej sprawy o unieważnienie prawa z rejestracji na skutek złożonego sprzeciwu uznanego za bezzasadny rozpatruje Urząd Patentowy RP w trybie postępowania spornego, przy czym Urząd Patentowy rozstrzyga sprawy w trybie postępowania spornego w granicach wniosku i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę (art. 255 ust. 4 pwp).
Urząd Patentowy RP dokonał oceny ustawowych warunków wymaganych do udzielenia ochrony na przedmiotowy wzór przemysłowy, z punktu widzenia przepisów powołanej ustawy w brzmieniu obowiązującym w dniu zgłoszenia wzoru tj. w dniu [...].03.2002r. Zdaniem Urzędu z definicji zawartej w art. 102 cyt. ustawy wynika, iż przedmiotem porównania rejestracji wzorów przemysłowych są postacie ich wytworów, przy czym w myśl art. 107 ust. 2 pwp zakres przedmiotowy prawa z rejestracji wzoru przemysłowego określają łącznie rysunek wzoru i jego istotne cechy wskazane w opisie. Zakres przedmiotowy prawa z rejestracji spornego wzoru przemysłowego, który stanowi postać przedmiotowej sześcioelementowej listwy przypodłogowej, został zdaniem Urzędu jasno określony łącznie przez rysunek wzoru i jego istotne cechy wskazane w opisie. W świetle powyżej przytoczonych przepisów pwp, a zwłaszcza art. 246 ust. 2 w związku z art. 89, usterki dokumentacji wzoru przemysłowego takie jak brak określenia istoty wzoru przemysłowego lub niespójność opisu i rysunków, nawet przy ich stwierdzeniu, nie stanowią jednak okoliczności, które uzasadniają unieważnienie prawa z rejestracji, gdyż poprawność dokumentacji nie stanowi ustawowego warunku wymaganego do uzyskania rejestracji. W tym względzie Urząd odwołał się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2004r. sygn. akt 6 II SA 424/02, w którego uzasadnieniu, jak podał, stwierdzono, że kwestia prawidłowości zgłoszenia wzoru do ochrony nie może mieć istotnego wpływu na skuteczność udzielonego prawa, o ile byłyby spełnione ustawowe w tym względzie warunki.
Oceniając nowość postaci wytworu przedmiotowego wzoru przemysłowego w zestawieniu z postaciami wytworów podanymi do powszechnej wiadomości lub zarejestrowanymi z wcześniejszym pierwszeństwem Urząd Patentowy RP w trybie spornym odwołał się do definicji nowości wzoru przemysłowego, w rozumieniu art. 103 pwp i stwierdził, że przedmiotem wzoru przemysłowego pt.: "Listwa przypodłogowa" nr [...] jest zestaw złożony z sześciu elementów, tj. głównego elementu wzdłużnego, elementu wzdłużnego zaślepkowego, elementu narożnikowego wewnętrznego, elementu narożnikowego zewnętrznego i dwóch elementów końcowych. Jego postać pokazana jest na zbiorczym rysunku fig. 7, przy czym i ukształtowanie poszczególnych elementów zostało uwidocznione na odrębnych figurach 1-6.
Wskazane dokumenty dotyczące ujawnienia postaci elementu zaślepkowego na wskazanym rysunku [...] opublikowanym w [...], ujawnienia postaci głównego elementu wzdłużnego na rysunku [...], ujawnienia cech postaciowych głównego elementu osłonowego we wzorze użytkowym nr [...] nie mogą zatem dowodzić braku nowości spornego wzoru przemysłowego, gdyż nie dotyczą one jego całości ale jedynie jego poszczególnych elementów, tj. głównego elementu wzdłużnego i elementu wzdłużnego zaślepkowego, podczas gdy na postać spornego wzoru składa się sześć elementów. Tak więc nie umożliwiają one odtworzenia całej postaci tego wytworu.
Natomiast różnice w wyglądzie zewnętrznym pomiędzy spornym wzorem i wzorem użytkowym ze zgłoszenia [...] polegające na innym ukształtowaniu zaokrąglenia górnej części głównego elementu wzdłużnego oraz na brak takiego zaokrąglenia w dolnej części tego elementu, jak również braku zaokrągleń i wygięć w dolnych częściach elementu narożnikowego wewnętrznego, elementu narożnikowego zewnętrznego i obu elementów końcowych, przesądzają w ocenie Urzędu o tym, że także wzór użytkowy ze zgłoszenia [...] nie umożliwia odtworzenia całej postaci spornego wytworu.
Odnosząc się do zarzutu, iż przedmiotowy wzór przemysłowy jest uwarunkowany względami technicznymi i funkcjonalnymi. Urząd Patentowy podniósł, że w świetle art.102 ust.2 pwp nie stanowi wzoru przemysłowego postać wytworu uwarunkowana wyłącznie względami technicznymi lub funkcjonalnymi. Nie wystarczy więc uznanie, że w swoich wiodących cechach postaciowych sporny wzór przemysłowy nawiązuje do wcześniejszych wzorów użytkowych uprawnionego, a w szczególności, że elementy wskazane w dokumentacji spornego wzoru przemysłowego jako główne stanowią środki techniczne podane do wiadomości powszechnej w zgłoszeniach wzorów użytkowych [...] i [...], przy czym sposób ich podania wskazuje na ich użytkowy charakter, w sytuacji gdy postać spornego wytworu zawiera cechy nieuwarunkowane wyłącznie względami technicznymi lub funkcjonalnymi tj. zaokrąglenia górnej i dolnej części głównego elementu wzdłużnego oraz zaokrąglenia i wygięcia w dolnych częściach elementu narożnikowego wewnętrznego, elementu narożnikowego zewnętrznego i obu elementów końcowych. Ponadto zdaniem Urzędu Patentowego nie należy, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 20 marca 2003r. sygn. akt II SA 4002/01, porównywać sformułowań dotyczących postaci wzoru zmierzającej do celów estetycznych (wzoru zdobniczego, wzoru przemysłowego) i sformułowań dotyczących rozwiązania o charakterze technicznym (wynalazku, wzoru użytkowego), gdyż sformułowania te porównaniu się nie poddają. Urząd Patentowy RP w trybie spornym uznał także, że przedmiotowy wzór jest oryginalny w rozumieniu art. 104 pwp, gdyż różni się on w sposób wyraźny od znanych wzorów przedłożonych przez wnioskodawcę i jego cechy nie są wyłącznie kombinacją cech tych znanych wzorów zaś zarzut wnioskodawcy , iż brak oryginalności wzoru przejawia się w tym, że główny element wzdłużny stanowi prostą kompilację cech postaciowych głównego elementu osłonowego eksploatowanego we wzorze użytkowym [...], z którego przejmuje cechy określone w jego opisie jako "zagięcie 7 i zagięcie 8" oraz ze wzoru użytkowego wg zgłoszenia [...], z którego przejmuje jedyną nowa cechę określoną w jego opisie jako "podłużne wgłębienie 3" nie jest trafny, gdyż nie dotyczy on całości postaci spornego wzoru, ale jedynie jego głównego elementu wzdłużnego podczas gdy na postać spornego wzoru składa się sześć elementów tworzących wspólny zespół.
Zdaniem Urzędu sam wnioskodawca wskazał na istnienie istotnych różnic w kształcie dolnej części głównego elementu wzdłużnego w odniesieniu do kształtów dolnych części elementu narożnikowego zewnętrznego, elementu narożnikowego wewnętrznego i elementu końcowego składających się na listwę wg [...], które to części przylegają bezpośrednio do podłogi. Część dolna głównego elementu wzdłużnego ma łukowate zagięcie skierowane w stronę przeciwną łukowatego zagięcia jego części górnej, natomiast części dolne elementy narożnikowego zewnętrznego, elementu narożnikowego wewnętrznego i elementu końcowego mają rodzaj pazura, ukształtowanego poprzez połączenie części dłuższej, wychodzącej z płaszczyzny środkowej, tworzącej łukowate zagięcie skierowane w stronę przeciwną łukowatego zagięcia jego części górnej z częścią krótszą, zagiętą w stronę płaszczyzny środkowej. Te cechy elementu narożnikowego wewnętrznego, elementu narożnikowego zewnętrznego i obu elementów końcowych nie mogą wynikać głównego elementu osłonowego eksploatowanego we wzorze użytkowym nr [...], który można porównać jedynie z głównym elementem wzdłużnym spornego wzoru, ani ze wzoru użytkowego wg zgłoszenia [...], gdzie element narożnikowy wewnętrzny, element narożnikowy zewnętrzny i oba elementy końcowe nie posiadają żadnych zagięć w swoich częściach dolnych.
Jak wzór przemysłowy pt.: "Listwa przypodłogowa" nr [...] różni się od znanych wzorów przedłożonych przez wnioskodawcę można w ocenie Urzędu najlepiej ocenić na przedłożonych przez uprawnionego rysunkach porównawczych kształtu przekroju poprzecznego elementu głównego listwy, przekroju zaślepek, elementu końcowego oraz elementów narożnikowych zewnętrznego i wewnętrznego, dla rozwiązań według [...] i materiałów przeciwstawionych, których wierności wnioskodawca nie kwestionował. Z rysunków tych wynika też jasno, że cechy spornego wzoru, zwłaszcza należące do elementu narożnikowego wewnętrznego, elementu narożnikowego zewnętrznego i obu elementów końcowych, nie są wyłącznie kombinacją cech tych znanych wzorów. W tym stanie rzeczy Urząd Patentowy RP uznał, iż prawa z rejestracji udzielono z zachowaniem ustawowych warunków, o których mowa w powołanych przepisach. O kosztach Urząd Patentowy orzekł na podstawie art. 98 kpa w zw. z art.256 ust. 2 pwp i przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 2.12.2003r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych.
W skardze na tę decyzję I. S.A. zarzuciła naruszenie art. 108 ust. 1 i 107 uściślonych na podstawie art. 119 ustawy pwp w § 5 ust.1 i § 6 ust.1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 30.01.2002r. w sprawie dokonywania i rozpatrywania zgłoszeń wzorów przemysłowych, art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 256 ust.1 cyt. ustawy, art.102 1 i ust. 2, art. 103, art. 104 ustawy pwp i podnosząc powyższe zarzuty wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Urząd Patentowy RP i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że art. 108 ust. 1 w zw. z art. 31-33, 107 ust. 2 ustawy pwp statuuje obowiązek przedstawienia wzoru przemysłowego na tyle jasno i wyczerpująco, aby na jego podstawie i przy pomocy rysunku można go było odtworzyć i ten wymóg został określony na podstawie art. 119 tej ustawy w § 5 ust.1 i § 6 ust.1 powołanego rozporządzenia. Urząd Patentowy RP błędnie zatem uznał, że usterki dokumentacji wzoru przemysłowego, takie jak brak określenia istoty wzoru lub niespójność opisu, rysunków nie stanowią okoliczności uzasadniających unieważnienie prawa z rejestracji i w konsekwencji nie rozpatrywał zarzutów skarżącej i wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji z uwagi na nie dający się określić zakres przedmiotowy żądanej ochrony i nie zajął stanowiska co do podstaw uznania redakcji opisu i rysunku za prawidłowe. Pozostawiając bez merytorycznego rozpatrzenia zarzuty dotyczące niezgodnego z ustawą opracowania dokumentacji zgłoszonej wzoru Urząd naruszył, w ocenie skarżącej art. 107 § 3 kpa w zw. Z art. 256 ust. 1 ustawy p.w.p. W uzasadnieniu skargi podkreślono nadto, że wszystkie cechy dotyczące kształtu wzoru poddają się analizie porównawczej jako przedstawione we wcześniej opublikowanym wzorze użytkowym tego samego uprawnionego – nr [...]. Jedyna różnica to łukowe zakończenie dolnych powierzchni przednich elementów składowych wzoru. Nie mogą być one w większości przypadków fizycznie zrealizowane co w ocenie spółki winno skutkować ich odrzuceniem jako cech wzoru przemysłowego. Ujawnione cechy wzoru maja zatem charakter techniczny / funkcjonalny i wobec tego wzór nie może być uznany za wzór przemysłowy. W takiej sytuacji wzór przemysłowy wg pozostałych cech nie będzie wypełniał przesłanki nowości w dniu zgłoszenia. Skarżąca podniosła nadto, iż art. 104 powołanej ustawy wymaga, by wzór różnił się w sposób wyraźny od wzorów znanych, a jego cechy nie mogą być wyłącznie cechami znanych wzorów a wykazane w dokumentacji wzoru wg prawa z rejestracji [...] cechy różniące (łukowe zakończenia powierzchni przednich elementów składowych wzoru) nie noszą znamion cech istotnych i kształt wzoru przemysłowego stanowi wyłącznie bliżej niesprecyzowane kombinacje cech znanych wzorów.
Do skargi dołączono analizę porównawczą kształtu listwy wzoru użytkowego wg zgłoszenia nr [...] z cechami kształtu listwy z przedmiotowego wzoru.
W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co nastepuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny ocenia zatem zaskarżoną decyzję administracyjną pod względem jej zgodności z prawem materialnym jaki i procesowym.
Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem zarówno prawa materialnego, jak i przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności zaś art. 107 kpa i art.7, 77 kpa. Podstawę materialno-prawną decyzji stanowią przepisy art. 102, 103, 104 powołanej ustawy. Stosownie do art. 246 ust. 2 ustawy pwp podstawę sprzeciwu, o którym mowa w ust. 1 tego przepisu (a taki sprzeciw od w/w decyzji Urzędu Patentowego został wniesiony) stanowią okoliczności uzasadniające unieważnienie prawa z rejestracji. – Do unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego stosuje się, zgodnie z dyspozycją art. 117 ust. 1 cyt. ustawy przepisy art. 89 tej ustawy. Z powołanego przepisu stosowanego odpowiednio wynika jednoznacznie, iż prawo z rejestracji może być unieważnione jeżeli nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania tego prawa. Te ustawowe warunki zostały określone w przepisach art. 102-104 ustawy p.w.p. Zasadnie zatem Urząd Patentowy RP dokonał oceny z punktu widzenia powołanych przepisów uwzględniając w brzmieniu obowiązujące w dacie zgłoszenia spornego wzoru przemysłowego. Należy przy tym podkreślić, iż rygor procedury administracyjnej obowiązującej w postępowaniu spornym (a w takim trybie, w zw. z art. 247 ust. 2 i art. 255 ust. 9 p.w.p., Urząd Patentowy RP sprawę o unieważnienie prawa z rejestracji rozpatrzył) oznacza, iż organ ten orzekając w sprawie jest związany żądaniem wnioskodawcy, na którym spoczywa ciężar dowodu w zakresie wykazania przesłanek stanowiących w świetle powołanych przepisów podstawę do unieważnienia prawa z rejestracji. Postępowanie ma charakter sporny, a więc cechuje się kontradyktoryjnością. Zatem spór toczy się miedzy stronami i do nich należy zgłaszanie argumentów na poparcie swego stanowiska a Urząd Patentowy, co wymaga podkreślenia w związku z zarzutami skargi, jest związany zakresem żądania wnioskodawcy. Urząd Patentowy RP zasadnie jednak przyjął, iż w sprawie nie został wykazany brak ustawowych przesłanek dla udzielenia prawa z rejestracji. Jak wyżej wskazano prawo z rejestracji może być unieważnione tylko wówczas, gdy nie zostaną spełnione ustawowe wymogi do jego udzielenia. Te wymogi określone są w art. 102-104 p.w.p. i nie obejmują one formalnych wymogów odnoszących się do dokumentacji zgłoszeniowej. Art. 108 p.w.p. do którego skarżący odwołuje się w skardze, stanowiący, że do zgłoszenia wzoru przemysłowego stosuje się odpowiednio z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 przepisy art. 31-33 p.w.p. (z rozdziału "zgłoszenie wynalazku") nie są w tej mierze podstawy do takiego przyjęcia. Zatem kwestia prawidłowości dokumentacji zgłoszeniowej nie może być rozważoną w ramach przedmiotowego postępowania. Nie ma też w przepisach powołanej ustawy trybu, w jakim Urząd Patentowy RP w postępowaniu spornym mógłby żądać od uprawnionego "dopracowania" tej dokumentacji, czego skarżący się od Urzędu w tym postępowaniu domagał. Ocenie podlega tylko kwestia, czy prawo rejestracji zostało udzielone zgodnie z wymogami określonymi w powołanych wyżej przepisach. Z tego też względu nie jest naruszeniem prawa, w szczególności art. 107 § 3 kpa brak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji szczegółowego odniesienia się do twierdzeń skarżącego o nieprawidłowości dokumentacji zgłoszeniowej) z faktem ich nierozpatrzenie skarżący wiąże zarzut naruszenia w/cyt przepisu kpa. Niemniej jednak Urząd Patentowy RP podniósł, iż istotne cechy wskazane w opisie stanowią informację uzupełniającą, dodatkową do rysunku lub fotografii uwzględnianą jedynie przy wyjaśnieniu wątpliwości interpretacyjnych wobec rysunku lub fotografii i sporny wzór został jasno określony przez rysunek wzoru (zbiorczy rysunek fig.7), jego istotne cechy zostały wskazane w opisie, a ukształtowanie poszczególnych elementów zostało uwidocznione na odrębnych figurach 1-6. Wzór został bowiem określony rysunkami przedstawiającymi rzuty z różnych stron, co jest wystarczające do ustalenia postaci wytworu, którą przedmiotowy wzór obejmuje. Należy zatem mieć na uwadze, iż stosownie do art. 102 p.w.p. wzorem przemysłowym jest nazwa oryginalna, nadająca się do wielokrotnego odtwarzania postać wytworu przejawiająca się w szczególności w jego kształcie, właściwościach powierzchni, budowie, rysunku lub ornamencie. Zatem ocenie pod względem nowości, oryginalności i uwarunkowaniu względami technicznymi podlega cała postać wytworu, a nie poszczególne jego elementy. Zgłoszone przez skarżącego w postępowaniu przed Urzędem Patentowym RP zarzuty co do braku przesłanek ustawowych (wyznaczające zakres sprawy podlegającej rozpoznaniu w trybie spornym) odnoszą się jednak wyłącznie do dwóch elementów tj. elementu wzdłużnego i elementu zaślepkowego, a przeciwstawienia zostały zaczerpnięte z fragmentów kształtów pochodzących z czterech różnych rozwiązań. Z tego też względu Urząd Patentowy trafnie uznał, iż zarzuty dotyczące braku nowości i oryginalności tych dwóch elementów nie mogą stanowić podstawy, iż tych cech w rozumieniu art. 102 i 103 p.w.p. pozbawionajest postać wytworu stanowiąca przedmiot spornego wzoru, zaś innych dowodów na swoje twierdzenia, iż wzór tych ustawowych przesłanek nie spełnia skarżący nie przedstawił. W świetle powyższego nie można zatem, wbrew przekonaniu skarżącego przyjąć, iż wzór został podany do powszechnej wiadomości w sposób umożliwiający jego odtworzenie. Bez istotnego znaczenia pozostaje dołączona do skargi analiza opisanego ujawnienia cech kształtu listwy wg zgłoszenia wzoru użytkowego [...] i wg [...]. Wszelkie dowody na okoliczność zgłaszanych twierdzeń i zarzutów odnoszących się do spornego wzoru winny być bowiem zgłaszane w postępowaniu przed Urzędem Patentowym RP i taka inicjatywa dowodowa skarżącego jest działaniem spóźnionym.
Należy jednak podnieść, iż nadal, w tej analizie, skarżący powołując definicję wzoru użytkowego poddaje porównaniu poszczególne elementy wzoru przemysłowego. Skarżący podnosząc zarzut naruszenia art. 102 ust.2 p.w.p. pomija także, iż nie stanowi wzoru przemysłowego taka postać wytworu, która jest uwarunkowana wyłącznie względami technicznymi lub funkcjonalnymi. W przepisie tym nie ma zatem mowy o tym, w jakim stopniu może być tymi względami uwarunkowana i czy w przypadku braku tej wyłączności chodzi o cechy istotne. Urząd Patentowy RP trafnie zatem przyjął, iż występujące w postaci wytworu zaokrąglenia górnej i dolnej części głównego elementu wzdłużnego oraz zaokrąglenia i wygięcia w dolnych częściach elementu narożnikowego wewnętrznego, elementu narożnikowego zewnętrznego i obu elementów końcowych wykazują się cechami nie uwarunkowanymi wyłącznie względami technicznymi lub funkcjonalnymi. Nie można zatem zasadnie zarzucić (niezależnie od tego, jaka wagę przypisuje skarżący tym cechom postaci wytworu), iż sporny wzór nie odpowiada wymogom o którym w art. 102 ust.2 p.w.p. mowa). Co do tych ustaleń w istocie zarzutów skarżąca nie podnosi. Podnosi natomiast nowe (nie podniesione w postępowaniu przed Urzędem) zarzuty odnoszące się do figur 6 i 15, które nie mogą przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji być wzięte pod uwagę. Odniesienia wymaga jednak zarzut braku możliwości odtworzenia spornego wzoru tyle, że zarzut ten w zgromadzonym materiale dowodowym nie uzyskuje potwierdzenia postaci wzoru, co Urząd Patentowy RP wykazał bez naruszenia obowiązującej procedury Została bowiem dostatecznie ujawniona na rysunku i w sposób umożliwiający jego odtworzenie.
W związku z oświadczeniem pełnomocnika skarżącego na rozprawie przed Sądem w dniu 21.10.2005, że "nie chcieli wykonywać całej pracy za Urząd Patentowy i wskazali tylko dwa, ich zdaniem, najważniejsze elementy, które wskazują na to, że postać wytworu objęta przedmiotowym wnioskiem nie spełnia ustawowych podstaw rejestracji i dopiero na rozprawie kwestionuje całość rozwiązania" należy jeszcze raz podkreślić, iż postępowanie o unieważnienie prawa z rejestracji toczy się w trybie spornym i do wnioskodawcy należy przedstawienie w tym postępowaniu zarzutów, twierdzeń i poparcie ich dowodami. Skarżący jednak, co trafnie ustalił Urząd Patentowy RP szczegółowo odnosząc się do zgłaszanych w postępowaniu zarzutów, nie wykazał, by sporny wzór a nie jego poszczególne elementy, nie spełnia ustawowych wymogów rejestracji.
W tym stanie rzeczy sąd uznał, iż skarga podlega oddaleniu. Wydając zaskarżoną decyzję Urząd Patentowy RP nie naruszył bowiem wskazanych w jej podstawie prawnej przepisów prawa materialnego, ani też przepisów procesowych regulujących postępowanie sporne w zakresie unieważnienia prawa z rejestracji. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku stosownie do art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.