VI SA/Wa 513/24

VI SA/Wa 513/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-05-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-02-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Nogal
Dorota Brzozowska
Sławomir Kozik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Kara administracyjna
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Nogal Asesor WSA Dorota Brzozowska Protokolant ref. Robert Mirończyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2024 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 7 grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę
Uzasadnienie
Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "GITD", "organ") decyzją z 7 grudnia 2023 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775, dalej: "K.p.a."), art. 4 pkt 11 i pkt 22, art. 5b ust. 1, art. 13, art. 18 ust. 4a, ust. 4b, ust. 5 pkt 2, art. 87 ust. 1 pkt 1, art. 92a ust. 1, ust. 3 oraz ust. 7 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2022 r., poz. 2201, dalej: "u.t.d."), art. 16 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r. poz. 1123) oraz lp. 1.1, lp. 2.10 i lp. 2.11 załącznika nr 3 do u.t.d., po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W.(dalej: "Strona", "Spółka", "Skarżący"), utrzymał w mocy decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: "MWITD") z 13 marca 2023 r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji GITD wyjaśnił, że podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiły naruszenia: 1) wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji innej niż licencja wspólnotowa 2) wykonywanie przewozów okazjonalnych w krajowym transporcie drogowym pojazdem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą z naruszeniem zakazu lub zakazów, o których mowa w art. 18 ust. 5 u.t.d. oraz 3) wykonywaniu przewozu okazjonalnego pojazdem niespełniającym kryterium konstrukcyjnego określonego w art. 18 ust. 4a u.t.d., z zastrzeżeniem przewozów, o których mowa w art. 18 ust. 4b tej ustawy.
GITD wskazał, że 29 września 2022 r. w Warszawie na ul. [...] poddano kontroli drogowej samochód marki [...] o nr rej. [...], którym kierował B.G. wykonujący transport drogowy pojazdem oznakowanym jak taksówka w imieniu przedsiębiorcy [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa (dalej: "Przekształcana spółka"). Kontrola została przeprowadzona przez funkcjonariuszy Policji. Kierujący pojazdem okazał paszport, prawo jazdy oraz orzeczenie lekarskie i psychologiczne, nie okazał żadnego uprawnienia w transporcie drogowym. Stwierdzono naruszenie lp. 1.12 załącznika 3 do u.t.d. Kontrolujący ustalili, że numer [...] umieszczony na przednich bocznych drzwiach odpowiada nr licencji udzielonej Przekształcanej spółce. Kontrola została udokumentowana protokołem kontroli drogowej nr [...] z dnia 29 września 2022 r.
GITD wskazał następnie, że w toku postępowania organ I instancji na podstawie pisma z 2 listopada 2022 r. nr [...] oraz 27 grudnia 2022 r. nr [...] Biura Administracji i Spraw Obywatelskich Urzędu Miasta [...] stwierdził, że:
1) przedsiębiorstwu [...] Sp. z o.o. Sp.k. 23 lutego 2022 r. udzielono licencji nr [...]na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką, a 30 czerwca 2022 r. zgłoszono do ww. uprawnienia pojazd marki [..]o nr rej. [...],
2) 23 września 2022 r. Strona złożyła wniosek o przeniesienie uprawnień oraz zmianę treści licencji udzielonej 23 lutego 2022 r. z uwagi na przekształcenie i zmianę nazwy [...] Sp. z o.o. Sp.k. W związku z powyższym 6 października 2022 r. Prezydent m.[...] wydał decyzję nr [...] o przeniesieniu uprawnień na Spółkę i udzieleniu licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób taksówką. 6 października 2022 r. wydano również wypis nr 14 z licencji nr [...] na pojazd marki [..]o nr rej. [...].
GITD dodał, że MWITD 7 lutego 2023 r. wszczął postępowanie wobec Strony w związku ze stwierdzeniem naruszeń z lp. 1.1, 2.10 i 2.11 załącznika nr 3 u.t.d.
Postępowanie zakończyło się wydaniem przez MWITD decyzji administracyjnej z 13 marca 2023 r. nr [...] nakładającej na Stronę karę pieniężną w łącznej wysokości 28 000 zł (tj. 12 000 złotych z tytułu naruszenia: lp. 1.1 załącznika nr 3 u.t.d., 8 000 złotych: lp. 2.10 załącznika nr 3 u.t.d., 8 000 złotych: lp. 2.11 załącznika nr 3 do u.t.d.) ograniczoną do wysokości 12 000 zł, zgodnie z art. 92a ust. 3 u.t.d.
GITD rozpatrując odwołanie od powyższej decyzji, po przytoczeniu mających zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów prawa, potwierdził ustalenia dokonane przez organ I instancji i powołując się na treść art. 13 ust. 2 pkt 2 u.t.d., uznał, że na dzień kontroli tj. 29 września 2022 r. Strona nie posiadała uprawnienia do wykonywania transportu drogowego osób taksówką. Takie uprawnienie uzyskała 6 października 2022 r. poprzez przeniesienie uprawnień Przekształconej spółki w transporcie drogowym osób taksówką w m.[...].
GITD uznał, że skoro Strona, w imieniu której kierowca wykonywał przewozy, nie posiadała uprawnień do wykonywania przewozu osób taksówką to wykonywała przewóz okazjonalny, a nie transport drogowy taksówką.
GITD stwierdził ponadto, że Strona wykonując przewóz okazjonalny naruszyła zakazy określone w art. 18 ust. 5 pkt. 2 u.t.d., z zebranego bowiem materiału dowodowego, jak wskazał organ, jednoznacznie wynika, że pojazd z zewnątrz był oznakowany jako taksówka tj. posiadał na dachu lampę z napisem TAXI, na drzwiach bocznych żółto-czerwone napisy pasy z numerem bocznym [...], herbem W., napisem U.. Zdaniem organu, wyczerpuje to znamiona naruszenia opisanego w załączniku nr 3 do u.t.d. lp. 2.10, w związku z czym organ I instancji prawidłowo nałożył na Stronę karę pieniężną w wysokości 8 000 zł.
GITD wskazał dalej, że analiza zebranego materiału dowodowego wykazała również, że pojazd marki [...] o nr rej. [...] jest przeznaczony do przewozu 5 osób łącznie z kierowcą. Powyższe organ odwoławczy ustalił w szczególności na podstawie protokołu kontroli drogowej. Natomiast zgodnie z art. 18 ust. 4a u.t.d., przewóz okazjonalny wykonuje się pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 osób łącznie z kierowcą. Zatem pojazd Strony tego warunku nie spełniał. Dlatego GITD uznał, że organ I instancji prawidłowo nałożył na Stronę karę pieniężną w wysokości 8.000 zł stosownie do treści art. 92a ust. 1 i ust. 7 u.t.d. oraz lp. 2.11 załącznika nr 3 do tej ustawy.
Mając na uwadze powyższe okoliczności GITD wskazał, że Strona wykonywała zarobkowo przewóz osób bez posiadania ważnych uprawnień, wykonywała przewóz okazjonalny w krajowym transporcie drogowym pojazdem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą z naruszeniem zakazu lub zakazów, o których mowa w art. 18 ust. 5 u.t.d., a także wykonywała przewóz okazjonalny pojazdem niespełniającym kryterium konstrukcyjnego określonego w art. 18 ust. 4a, z zastrzeżeniem przewozów, o których mowa w art. 18 ust. 4b u.t.d. W oparciu o powyższe GITD uznał za zasadne utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji.
Organ uznał za niezasadne zarzuty podniesione w odwołaniu.
Pismem z 10 stycznia 2024 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję GITD z 7 grudnia 2023 r., zaskarżając ją w całości oraz wnosząc o jej uchylenie, jak i decyzji I instancji, a także o zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego w postaci błędnej wykładni art. 13 ust. 2 pkt 2 u.t.d., polegającej na przyjęciu, że decyzja w sprawie przeniesienia uprawnień z licencji ma charakter konstytutywny, a tym samym Skarżący wykonywał krajowy/międzynarodowy przewóz rzeczy oraz wykonywał działalność w zakresie pośrednictwa w przewozie rzeczy bez licencji.
W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że 31 maja 2022 r. wspólnicy spółki [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa podjęli uchwałę w przedmiocie przekształcenia spółki komandytowej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. W związku z powyższym, Sąd Rejonowy dla m.[...] w W., [...], 26 lipca 2022 r. wpisał Spółkę.
Skarżący po przytoczeniu treści art. 553 § 2 K.s.h., stwierdził, że zgodnie z doktryną, w przypadku przekształcenia, w odróżnieniu od łączenia i podziału spółek, gdzie dochodzi do następstwa prawnego (sukcesji generalnej), mamy do czynienia z zasadą kontynuacji, albowiem spółka przekształcona zachowuje tożsamość podmiotową spółki przekształcanej. Przy przekształceniu spółka przekształcana albo spółka cywilna nie ulega rozwiązaniu, jak ma to miejsce przy łączeniu i podziale spółek, gdzie spółka dzielona oraz spółka przejmowana albo spółki łączące się ulegają rozwiązaniu bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego (art. 493 § 1 i art. 530 § 1 K.s.h.).
Skarżący wyjaśnił, że Przekształcana spółka posiadała licencję nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką. Licencja ta obowiązywała nieprzerwanie od momentu jej udzielenia. Skarżący złożył wniosek o zmianę licencji, natomiast oczywistym jest, że taka zmiana nie odbędzie się jednego dnia. W opinii Skarżącego, do momentu zmiany licencji, obowiązywała licencja nr [...], wydana na spółkę przekształcaną. Zdaniem Skarżącego, mając na uwadze treść art. 553 § 2 K.s.h. spółka przekształcona miała prawo do korzystania z licencji z momentem wpisu do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.
W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskrzonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sąd uznał, że zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja I instancji nie naruszają przepisy prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie.
W niniejszej sprawie została na Skarżącego nałożona kara pieniężna za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji oraz za dokonanie przewozu okazjonalnego samochodem niespełniającym kryterium konstrukcyjnego umożliwiającego dokonywanie takiego rodzaju przewozu i bez spełnienia przesłanek z art. 18 ust. 4b pkt 2 u.t.d., jak również za wykonywanie przewozów okazjonalnych z naruszeniem zakazów, o którym mowa w art. 18 ust. 5 pkt 2 i pkt 3 u.t.d.
W ocenie Sądu, organy prawidłowo stwierdziły popełnione przez Skarżącego powyższe naruszenia.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 u.t.d., podjęcie i wykonywanie transportu drogowego, z zastrzeżeniem art. 5b ust. 1 i 2, wymaga uzyskania zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, na zasadach określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającym wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającym dyrektywę Rady 96/26/WE, zwanym dalej "rozporządzeniem (WE) nr 1071/2009". Jak wynika natomiast z art. 5b ust. 1 u.t.d., uzyskania odpowiedniej licencji wymaga podjęcie i wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób: 1) samochodem osobowym, 2) pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 i nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, 3) taksówką.
W niniejszej sprawie organy obu instancji ustaliły, że Skarżący 29 września 2022 r. wykonywał samochodem marki [..] o nr rej. [...] transport drogowy. Pojazd oznakowany był jako taksówka, a numer [...] umieszczony na przednich bocznych drzwiach odpowiadał nr licencji udzielonej Przekształcanej spółce. Organy obu instancji ustalił, że licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką, została udzielona Przekształcanej spółce 23 lutego 2022 r., przez Prezydenta m.[...] i, że 30 czerwca 2022 r. zgłoszono do ww. uprawnienia sporny pojazd marki [...] o nr rej. [...]. Organy obu instancji ustaliły również, że 23 września 2022 r. Skarżący złożył wniosek o przeniesienie na niego uprawnień z powyższej licencji z uwagi na przekształcenie i zmianę nazwy Przekształconej spółki. Wspólnicy Przekształconej spółki bowiem 31 maja 2022 r. podjęli uchwałę w przedmiocie przekształcenia spółki komandytowej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. W związku z powyższym, Sąd Rejonowy dla m.[...]w W., [...], 26 lipca 2022 r. wpisał Spółkę do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Wniosek Skarżącego o przeniesienie na niego uprawnień z powyższej licencji nr [...] został rozstrzygnięty 6 października 2022 r., a więc po stwierdzonych w niniejszej sprawie naruszeniach z 29 września 2022 r., decyzją nr [...] Prezydent m.[...] o przeniesieniu uprawnień na Spółkę i udzieleniu licencji nr [..] na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób taksówką.
Powyższe ustalenia faktyczne znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym zgromadzonym w aktach administracyjnych sprawy, nie są kwestionowane przez Skarżącego i nie budzą wątpliwości Sądu.
Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest wykładnia art. 13 ust. 2 pkt 2 u.t.d., na podstawie którego organy obu instancji przyjęły, że w dniu dokonanej kontroli drogowej spornego pojazdu, oznakowanego jako taksówka, Skarżący nie posiadał licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką.
Zgodnie z art. 13 ust. 2 pkt 2 u.t.d., organ, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, licencji wspólnotowej lub licencji, o której mowa w art. 5b ust. 1 lub 2, przenosi, w drodze decyzji administracyjnej, uprawnienia z nich wynikające w razie połączenia, podziału lub przekształcenia, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych, nabycia przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 45b ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz. U. z 2021 r. poz. 170), albo sprzedaży przedsiębiorstwa, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe, przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencję; - pod warunkiem spełnienia przez przedsiębiorcę przejmującego uprawnienia wynikające z zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego wymagań określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1071/2009 lub pod warunkiem spełnienia przez przedsiębiorcę przejmującego uprawnienia wynikające z licencji wymagań odpowiednio określonych w art. 5a lub art. 5c ust. 1 lub 2, lub art. 6 ust. 1.
Nie ulega wątpliwości, że cyt. przepis odnosi się m.in. do licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką, o której mowa w art. 5b ust. 1 pkt 3 u.t.d. i obejmuje m.in. sytuacje przekształcenia spółek zgodnie z przepisami K.s.h., a więc również przekształcenia spółki komandytowej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Jak bowiem wynika z art. 551 § 1 K.s.h., spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, prosta spółka akcyjna oraz spółka akcyjna (spółka przekształcana) może być przekształcona w inną spółkę handlową (spółkę przekształconą).
Skarżący, na poparcie swojego stanowiska, iż od momentu wpisania go do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego 26 lipca 2022 r., miał prawo do korzystania z licencji Przekształcanej spółki do dnia jej zmiany przez Prezydenta m.[...] decyzją z 6 października 2022 r., a więc i w dniu stwierdzonych naruszeń (29 września 2022 r.), powołuje się na treść art. 553 § 2 K.s.h., zgodnie z którym, spółka przekształcona pozostaje podmiotem w szczególności zezwoleń, koncesji oraz ulg, które zostały przyznane spółce przed jej przekształceniem, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji albo ulgi stanowi inaczej. Skarżący pomija w swojej argumentacji o tożsamości podmiotowej spółek przekształcanej i przekształconej, fakt, iż w art. 553 § 2 K.s.h., znalazło się zastrzeżenie: "chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji albo ulgi stanowi inaczej", a w art. 13 ust. 2 u.t.d., przeniesienie uprawnień wynikających z zezwoleni i licencji, o których mowa w tym przepisie nie jest bezwarunkowe, co uzasadnia konieczność wydania decyzji administracyjnej przez organ, który wydał te zezwolenia i licencje. Niewątpliwie zatem z art. 13 ust. 2 u.t.d. wynika, że stanowi on inaczej niż art. 553 § 2 K.s.h. i do czasu wydania przez Prezydenta m.[...] decyzji z 6 października 2022 r. nr [...] o przeniesieniu na Spółkę uprawnień wynikających z udzielonej Przekształcanej spółce licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką, Skarżący nie był uprawniony na podstawie tej licencji do wykonywania przewozu osób taksówką.
Problem prawny przeniesienia na podstawie art. 13 ust. 2 u.t.d., uprawnień wynikających z zezwoleni i licencji, o których mowa w tym przepisie w przypadku połączenia, podziału lub przekształcenia Spółek zgodnie z przepisami K.s.h., był już niejednokrotnie przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, które wskazywały na konstytutywny charakter decyzji administracyjnej wydawanej na podstawie art. 13 ust. 2 u.t.d. i brak automatyzmu w przejściu na spółkę przejmującą uprawnień wynikających z licencji posiadanej przez spółkę przejmowaną (por. np. wyroki NSA z 22 lutego 2018 r. sygn. akt II GSK 1327/16 i z 13 marca 2019 r. sygn. akt II GSK 101/17).
Z powyższych względów Sąd uznał za niezasadny zarzut skargi dotyczący naruszenia przez GITD art. 13 ust. 2 pkt 2 u.t.d., poprzez jego błędną wykładnię, zakładającą konstytutywny charakter decyzji w sprawie przeniesienia uprawnień z zezwolenia lub licencji spółki przekształcanej na spółkę przekształconą. Oznacza to, że Skarżący dokonując 29 września 2022 r. przewozów pojazdem oznakowanym jako taksówka, nie posiadał licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób taksówką i organy obu instancji słusznie uznały, iż Skarżący popełnił naruszenie wymienione w lp. 1.1 załącznika nr 3 do u.t.d., zgodnie z którym wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji innej niż licencja wspólnotowa jest zagrożone karą pieniężną w wysokości 12 000 zł.
W ocenie Sądu organy prawidłowo ustaliły podczas przeprowadzonej kontroli drogowej, że Skarżący wykonywał transport drogowy w postaci przewozu okazjonalnego w rozumieniu art. 4 pkt 11 u.t.d. Zgodnie z tym przepisem, przewóz okazjonalny to przewóz osób, który nie stanowi przewozu regularnego, przewozu regularnego specjalnego albo przewozu wahadłowego. Skarżący wykonywał zarobkowo przewóz osób, w sposób niepozwalający zakwalifikować go jako przewóz regularny bądź wahadłowy, zdefiniowane w art. 4 pkt 7 i 10 u.t.d. Po myśli art. 18 ust. 4a u.t.d. przewóz okazjonalny można wykonywać, z pewnymi nie występującymi w niniejszej sprawie, a wymienionymi w art. 18 ust. 4b u.t.d. wyjątkami, jedynie pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 osób łącznie z kierowcą. Tymczasem pojazd, którym dokonano spornego przewozu, był konstrukcyjnie przystosowany do przewozu 5 osób z kierowcą.
W świetle art. 18 ust. 4b pkt 2 u.t.d., dopuszcza się przewóz okazjonalny samochodami osobowymi niespełniającymi kryterium konstrukcyjnego określonego w ust. 4a i będącymi wyłączną własnością przedsiębiorcy lub stanowiącymi przedmiot leasingu tego przedsiębiorcy: a) prowadzonymi przez przedsiębiorcę świadczącego usługi przewozowe albo zatrudnionego przez niego kierowcę, b) na podstawie umowy zawartej bezpośrednio z klientem, każdorazowo przed rozpoczęciem usługi danego przewozu w formie pisemnej lub w formie elektronicznej, o której mowa w art. 781 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 i 2320), w lokalu przedsiębiorstwa będącym nieruchomością albo częścią nieruchomości, c) po ustaleniu opłaty ryczałtowej za przewóz przed rozpoczęciem tego przewozu; zapłata za przewóz regulowana jest na rzecz przedsiębiorcy w formie bezgotówkowej; dopuszcza się wniesienie opłat gotówką w lokalu przedsiębiorstwa. W niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że Skarżący spełnił te warunki.
Dlatego, w ocenie Sądu, organy obu instancji prawidłowo uznały, że sporny w niniejszej sprawie przewóz stanowił przewóz okazjonalny pojazdem niespełniającym kryterium konstrukcyjnego określonego w art. 18 ust. 4a u.t.d. i bez spełnienia wymogów, o których mowa w 18 ust. 4b u.t.d. i że Skarżący popełnił naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym wymienione w lp. 2.11 załącznika nr 3 do u.t.d., zgodnie z którym wykonywanie przewozu okazjonalnego pojazdem niespełniającym kryterium konstrukcyjnego określonego w art. 18 ust. 4a. z zastrzeżeniem przewozów, o których mowa w art. 18 ust. 4b, jest zagrożone karą pieniężną w wysokości 8000 zł.
Podkreślenia również wymaga, że sporny pojazd w dniu kontroli drogowej 29 września 2022 r. oznakowany był jako taksówka, posiadał bowiem na dachu lampę z napisem TAXI, a na drzwiach bocznych napisy z numerem bocznym [...]], herbem W i napisem U.. Tymczasem zgodnie z art. 18 ust. 5 u.t.d., przy wykonywaniu przewozów okazjonalnych w krajowym transporcie drogowym pojazdem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą zabrania się: 1) umieszczania i używania w pojeździe taksometru; 2) umieszczania w sposób widoczny i czytelny z zewnątrz pojazdu oznaczeń z nazwą, adresem, telefonem, adresem strony internetowej przedsiębiorcy lub innych oznaczeń mających na celu identyfikację przedsiębiorcy, a także reklam usług taksówkowych i przedsiębiorców świadczących takie usługi; 3) umieszczania na dachu pojazdu lamp lub innych urządzeń technicznych.
Z tych względów organy obu instancji prawidłowo uznały, że sporny w niniejszej sprawie przewóz stanowił przewóz okazjonalny naruszający zakazy określone w art. 18 ust. 5 pkt 2 i pkt 3 u.t.d., co zostało opisane w lp. 2.10. załącznika nr 3 do u.t.d., jako: "Wykonywanie przewozów okazjonalnych w krajowym transporcie drogowym pojazdem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą z naruszeniem zakazu lub zakazów, o których mowa w art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym". Naruszenie to jest zagrożone karą pieniężną w wysokości 8000 zł.
Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie naruszenia przez organy obu instancji przepisów postępowania w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu, materiał dowodowy na którym organy obu instancji oparły swoje rozstrzygnięcie, stanowi wyczerpujący materiał dowodowy pozwalający na dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i załatwienie sprawy.
W oparciu o opisane powyżej ustalenia, organy dokonały prawidłowej subsumpcji prawnej stanu faktycznego do omówionych powyżej przepisów prawa materialnego, co skutkowało prawidłowym stwierdzeniem przez organy opisanych powyżej naruszeń prawa po stronie Skarżącego, za które została na Skarżącego nałożona kara pieniężna w prawidłowej wysokości 12.000 zł. Jak wynika z art. 92a ust. 1 i ust. 7 u.t.d., podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 12.000 złotych za każde naruszenie. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa ust. 1, wysokość kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do u.t.d. Organ I instancji słusznie nałożył na Skarżącego karę pieniężną za trzy stwierdzone naruszenia w wysokości 12.000 zł, co słusznie zaakceptował GITD, jak bowiem wynika z art. 92a ust. 3 u.t.d., suma kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej, nie może przekroczyć kwoty 12 000 złotych.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634,), orzekł jak w sentencji.