VI SA/Wa 509/22

VI SA/Wa 509/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-07-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-03-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grzegorz Nowecki
Robert Żukowski /sprawozdawca/
Tomasz Sałek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne
Broń i materiały wybuchowe
Sygn. powiązane
II GSK 1952/22 - Wyrok NSA z 2023-10-11
II GSK 509/22 - Wyrok NSA z 2025-09-23
VI SA/Wa 1935/21 - Wyrok WSA w Warszawie z 2021-11-25
Skarżony organ
Komendant Żandarmerii Wojskowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c), art. 200, art. 205
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2020 poz 955
art. 10 ust. 1
Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji  - t.j.
Dz.U. 2021 poz 735
art. 75, art. 8
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Asesor WSA Robert Żukowski (spr.) Protokolant st. ref. Lili Zawadzka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2022 r. sprawy ze skargi B. L. na decyzję Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na broń palną dla celów kolekcjonerskich 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Oddziału Żandarmerii Wojskowej w [...] z dnia [...] października 2021r.; 2. zasądza od Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej na rzecz skarżącego B. L. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
W dniu 19 lipca 2001 r. do Komendanta Oddziału Żandarmerii Wojskowej w [...] wpłynął kolejny już wniosek szeregowego B.L. (skarżącego) pełniącego zawodową służbą wojskową w 11 pułku artylerii w [...], o wydanie pozwolenia na posiadanie broni palnej do celów kolekcjonerskich. Wnioskodawca oświadczył, że nie zachodzą po jego stronie negatywne przesłanki uniemożliwiające przyznanie prawa do broni, jest członkiem stowarzyszenia o charakterze strzeleckim i kolekcjonerskim "[...]" oraz ,iż obecnie w ramach obowiązków służbowych przydzielono mu karabin kbs Beryl C.
Organ I instancji przeprowadził postępowanie administracyjne wszczęte powyższym wnioskiem. Dokonał m.in. sprawdzenia strony w dostępnych kartotekach (KSIP, SWD, RSD, KRK) i stwierdzono, że obecnie strona nie figuruje w kartotece KRK. Z opinii służbowej z 8 lipca 2021 r. dołączonej do wniosku wynika, że B.L. pełni służbę wojskową od 01.02.2019 r. i jest żołnierzem odpowiedzialnym, zdyscyplinowanym, cieszącym się szacunkiem przełożonych i kolegów z pracy. Podkreślono, iż swoją służbą daje przykład patriotycznej postawy. Nie odnotowano także wobec niego żadnych zdarzeń związanych z alkoholem mogących sugerować skłonności do nadużywania czy uzależnienia. Dowódca Dywizjonu mjr T.C.wskazał, iż nie widzi przeciwskazań do wydania pozwolenia na broń palną w celach kolekcjonerskich.
Odpowiadając na pytanie Żandarmerii Wojskowej Komenda Powiatowa Policji w [...] pismem z 29 lipca 2021 r. poinformowała, iż Skarżący był karany w roku 2011 za spowodowanie wypadku drogowego a w roku 2015 za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości. Ustalono także, iż w roku 2020 Skarżący uzyskał już raz decyzję negatywną w przedmiocie wniosku o pozwolenie na broń i dołączono do niniejszego postępowania odpisy wyroków karnych załączonych do poprzedniej sprawy.
Wskazano także, iż wywiad środowiskowy przeprowadzony przez OŻW w [...] ustalił brak jakichkolwiek uwag co do zachowania w miejscu zamieszkania skarżącego.
Decyzją I instancji z dnia [...] października 2021 r. odmówiono wydania broni zgodnie z wnioskiem. W uzasadnieniu wskazano, iż wydane wobec skarżącego dwa wyroki karne wskazują, iż nie jest zrealizowana w sprawie przesłanka z art. 10 ust. 1 ustawy o broni i amunicji.
W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący podniósł, że od obu czynów karalnych minęło już wiele lat i jak wynika z wyciągu z KRK sprawy te uległy zatarciu. Wskazano, iż organ całkowicie pominął wyjaśnienia i opinie przedstawione w sprawie. Podkreślono także, iż skarżący pełni wzorowo służbę z długą automatyczną bronią palną patrolując granicę Polski z Białorusią co oznacza, iż jest człowiek obdarzony dużym poziomem zaufania ze strony armii polskiej. Wskazano także, iż zgodnie z ustawą o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych żołnierz winien być osobą o nieposzlakowanej opinii.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2021 r. utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję Podtrzymano argumentację I instancji, że skarżący może stanowić zagrożenie. Odnosząc się do odwołania wskazano, iż okoliczność czynnej służby wojskowej nie ma znaczenie przy ocenie tej sprawy bowiem oceniane są inne przesłanki do wydania pozwolenia a inne do czynnej służby wojskowej (w oparciu o inne ustawy). Wg organu upłynęło zbyt mało czasu aby uznać trwała zmianę postępowania skarżącego. Organ wskazał, iż należy poddać w wątpliwość czy zważywszy na przeszłość strona nie użyje broni w sposób sprzeczny z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. Reasumując, w ocenie organu odwoławczego strona nie spełnia przesłanki art. 10 ust. 1 ustawy o broni i amunicji niestwarzania zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego, dlatego nie zasługuje na zaufanie organu II instancji w kwestii wydania jej pozwolenia na broń palną do celów kolekcjonerskich.
W skardze na wydaną decyzję organu II instancji skarżący wniósł o uchylenie decyzji z uwagi na bezpodstawne wydanie decyzji wyłącznie w oparci o negatywną ocenę skazań, które uległy zatarciu oraz selektywnie wybrane i pominięte inne dowody w sprawie. Podniósł, iż spełnia przesłanki do wydania mu pozwolenia na broń. Codziennie pracuje z bronią na najtrudniejszym obecnie odcinku granicy RP z Białorusią w związku z czym uznanie go przez organ za osobę, która może stanowić zagrożenie wskazuje na przekroczenie przez organ zasady swobodnej oceny dowodów w tej sprawie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi oraz podtrzymał stanowisko prezentowane przez organ w toku postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.
Z kolei zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 poz. 329 dalej ,,Ppsa") Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 Kpa lub innych przepisach. Nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 Ppsa).
Dokonując kontroli w wyżej zakreślonych granicach Sąd stwierdził, że skarga jest zasadna. Zdaniem Sądu organy administracyjne dokonały wybiórczych ustaleń faktycznych w oparciu o zebrany materiał dowodowy w sprawie i wyrażonych ocenach naruszyły określoną art. 8 kpa zasadę zaufania do organów państwa. Twierdzenie organu jakoby skarżący nie zasługuje na zaufanie w kwestii wydania pozwolenia na broń palną do celów kolekcjonerskich i nie spełnia przesłanki art. 10 ust. 1 ustawy o broni i amunicji niestwarzania zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego z uwagi na wyłączną przesłankę karania w kontekście czynnej służby wojskowej z powierzeniem mu broni wskazuje na przekroczenie granic uznania administracyjnego
Sąd zwraca uwagę, że w orzecznictwie podkreśla się, iż badanie przesłanki art. 10 ust. 1 tj. zagrożenia dla porządku lub bezpieczeństwa publicznego, musi polegać na precyzyjnej analizie nie tylko przeszłego zachowania się wnioskodawcy, ale przede wszystkim badaniu stanu obecnego – jakie jest jego zachowanie obecnie, jaka jest jego obecna postawa w zakresie przestrzegania prawa, aktualna opinia z miejsca zamieszkania, opinia służbowa, karalność. (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31.01.2018 r., II SA/Wa 714/17, LEX nr 2455022).
W niniejszej sprawie organy Żandarmerii Wojskowej obu instancji analizując osobę skarżącego pod kątem czy posiadanie przez niego broni może stanowić zagrożenie dla porządku lub bezpieczeństwa publicznego, zasadnie badały jego wcześniejsze zachowanie w kontekście przestrzegania prawa. W tym zakresie organy te ustaliły, że skarżący miał konflikt z prawem, w przeszłości dopuścił się dwóch czynów zabronionych i orzeczono wobec niego wyroki skazujące.
Ustalenie to wystarczyło, zdaniem obu organów Żandarmerii Wojskowej do uznania, iż posiadanie przez skarżący broni może stanowić zagrożenie dla porządku lub bezpieczeństwa publicznego (art. 10 ust. 1 ustawy o broni i amunicji). Jednakże, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalenie, że posiadanie przez skarżącego broni może stanowić zagrożenie dla porządku lub bezpieczeństwa publicznego nie było wystarczające. Ustalenie to nie zostało poparte dogłębną analizą materiału dowodowego i jest jednostronne, dowolne oraz wykraczające poza swobodną ocenę dowodów. Orzekające w sprawie organy skupiły się wyłącznie na fakcie popełnienia przez skarżącego w przeszłości czynów zabronionych (których naganności sąd absolutnie nie kwestionuje). Organy jednak zupełnie pominęły zebrane w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego dokumenty, z których wynika, że obecnie strona nie figuruje w kartotece KRK, z opinii służbowej dowódcy mjr T. C. wynika, że w służbie i życiu codziennym daje świadectwo patriotycznej postawy oraz honoru żołnierza, jak również brak jest przeciwskazań do wydaniu mu pozwolenia na broń palną w celach kolekcjonerskich. Co istotne jak wskazuje skarżący w toku powierzanych czynności z użyciem broni długiej bierze udział w patrolowaniu najtrudniejszego obecnie odcinka na granicy Polski i Białorusi. Jeżeli potwierdziłby się fakt powierzenia Skarżącemu przez organ państwowy jakim jest Armia Polska broni długiej przy tak odpowiedzialnym zadaniu jak patrolowanie z bronią granicy Państwa na nieustannie "prowokowanym" odcinku to nie da się tego pogodzić ze stwierdzeniem wątpliwości czy strona nie użyje broni w sposób sprzeczny z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. Powyższa okoliczność wymaga zatem albo jej uwzględnienia na podstawie oświadczenia strony skarżącej i uwzględnienia złożonego wniosku albo w przypadku wątpliwości sprawdzenia powoływanych tu okoliczności poprzez wezwanie o stosowny dowód lub opinię.
Istotnym jest również, iż skarżący nie był kierowany na żadne dodatkowe badania psychologiczne oraz nie znajduje się w okresie wypowiedzenia. W miejscu zamieszkania cieszy się dobrą opinią, nie jest negatywnie postrzegany przez sąsiadów.
Sąd zgadza się co do zasady z organem, że zatarcie skazania nie stanowi przeszkody do dokonywania ustaleń w trybie art. 75 k.p.a., że osoba posiadająca pozwolenie na broń popełniła czyn, który sam w sobie lub w powiązaniu z innymi okolicznościami rodzi obawę, że osoba ta użyje broni w celu sprzecznym z interesem porządku publicznego(wyrok NSA z dnia 27 lipca 2010 r. II OSK 1245/09 LEX nr 694434). Nie można jednak przy rozstrzyganiu sprawy pominąć kwestii jaką jest zachowanie skarżącego obecnie, jaka jest jego obecna postawa w zakresie przestrzegania prawa, aktualna opinia z miejsca zamieszkania, opinia służbowa, karalność .
Ponadto w ocenie sądu, organ analizując osobę skarżącego pod kątem czy posiadanie przez niego broni może stanowić zagrożenie dla porządku lub bezpieczeństwa publicznego, nie mógł pominąć faktu, że skarżący jest żołnierzem zawodowym w czynnej służbie wojskowej i spełnia warunki do korzystania i używania broni palnej bojowej i taka też broń jest mu powierzona.
Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że od zatarcia skazania upłynęło zbyt mało czasu. Zauważyć jednak tutaj należy, iż od czasu przedmiotowych zdarzeń karalnych skarżący wstąpił do Wojska Polskiego i sprawuję służbę już od kilku lat z pozytywnymi ocenami co dobitnie potwierdza trwałość zmiany postawy skarżącego co do kwestii przestrzegania prawa i jego postawy w życiu osobistym. Nie ulega wątpliwości, iż strona będąca czynnym żołnierzem zawodowym, jest co do zasady osobą od której społeczeństwo jako od funkcjonariusza publicznego wymaga nieskazitelnej postawy zarówno w służbie jak i w życiu osobistym. Zgodnie jednak z wyjaśnieniami strony skarżącej, wskazany czyn zabroniony miał miejsce przed rozpoczęciem służby wojskowej a przedmiotowy wniosek jest drugim wnioskiem o pozwolenie na broń.
Wobec powyższego, zdaniem sądu, doszło do naruszenia przez organy zasady wyrażonej w art. 8 § 1 kpa, zgodnie z którą organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. W orzecznictwie podkreśla się, że doniosłą rolę w kontekście realizacji omawianej zasady ogólnej pełni także uzasadnienie decyzji administracyjnej, które nie może być sformułowane ogólnikowo. Funkcją uzasadnienia jest przekonanie strony, że jej stanowisko zostało poważnie wzięte pod uwagę, a jeżeli zapadło inne rozstrzygnięcie, stwierdzenie, że przyczyną tego są istotne powody (por. np. wyrok WSA w Poznaniu z 2.02.2012 r., II SA/Po 721/11, LEX nr 1109030; wyrok WSA w Warszawie z 6.10.2009 r., VI SA/Wa 1379/09, LEX nr 574299). Nie może spełnić wymagań wynikających z art. 8 organ administracji publicznej, który nie ustosunkowuje się do twierdzeń strony uważanych przez nią za istotne dla sposobu załatwienia sprawy. Szczególnie istotne w kontekście zasady budzenia zaufania jest prawidłowe sporządzenie uzasadnienia decyzji uznaniowej (por. wyroki WSA w Warszawie z 26.07.2007 r., V SA/Wa 667/07, LEX nr 454405, oraz z 25.05.2007 r., V SA/Wa 418/07, LEX nr 470110).
Mając na uwadze, że sąd administracyjny nie czyni własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, a taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę, za niezbędne sąd uznał uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ja decyzji organu I instancji przekazanie sprawy organowi I instancji.
W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ uwzględni wyrażone powyżej stanowisko sądu przede wszystkim w zakresie uwzględnienia okoliczności pracy z bronią na bardzo wrażliwym odcinku granicy państwa bądź poprzez jej uwzględnienie w oparci o oświadczenie skarżącego bądź poprzez stosowne uzupełnienie materiału dowodowego a następnie dokonanie ponownej kompletnej oceny sprawy nie budzącej uzasadnionych wątpliwości co do zastosowanej argumentacji.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania sąd postanowił na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 200 zł tytułem zwrotu uiszczonego w sprawie wpisu sądowego.