VI SA/WA 4938/23

VI SA/Wa 4938/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-04-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-08-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dorota Pawłowska /przewodniczący/
Justyna Żurawska /sprawozdawca/
Urszula Wilk
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję w części
Sentencja
Dnia 22 kwietnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Dorota Pawłowska Sędziowie: Sędzia WSA Urszula Wilk Asesor WSA Justyna Żurawska (spr.) Protokolant ref. Anna Arendt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi M. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...] w przedmiocie uznania sprzeciwu w części za zasadny 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz punkt 1. poprzedzającej ją decyzji Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2022 r.; 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej M. S.A. z siedzibą w Warszawie kwotę 2217 (dwa tysiące dwieście siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi M. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca", "Strona", "Zgłaszający") jest decyzja Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (dalej także: "Urząd Patentowy" "organ patentowy") z dnia [...] czerwca 2023 r. znak [...] utrzymująca w mocy własną decyzję z dnia [...] października 2022 r. w części uznającej sprzeciw za zasadny.
Decyzja zaskarżona została wydana w następującym stanie sprawy:
W dniu 19 listopada 2019 r. Skarżąca dokonała zgłoszenia słowno-graficznego znaku towarowego "naturall", za numerem [...]. Znak ten został ostatecznie (w następnie wniosku Skarżącej z dnia 10 sierpnia 2020 r. o ograniczenie wykazu towarów i usług, decyzją z dnia [...] sierpnia 2021 r. Urząd Patentowy umorzył w części postępowanie dotyczące przedmiotowego znaku towarowego) przeznaczony do oznaczania towarów z klasy 30, tj. wyroby piekarnicze z wyłączeniem słonych gotowych do spożycia produktów; płatki zbożowe; mąka kukurydziana; pieczywa chrupkie; przekąski z pieczywa chrupkiego z wyłączeniem słonych gotowych do spożycia produktów; mąka; mąka ryżowa; kasze spożywcze; kasza gryczana; płatki owsiane; produkty spożywcze na bazie owsa z wyłączeniem słonych gotowych do spożycia produktów; kasza perłowa; przekąski na bazie pszenicy w formie pieczywa chrupkiego lub wyrobów piekarniczych z wyłączeniem słonych gotowych do spożycia produktów.
Informację o zgłoszeniu przedmiotowego znaku towarowego ogłoszono w Biuletynie Urzędu Patentowego w dniu 7 stycznia 2020 r. (BUP 1/2020).
W dniu 3 kwietnia 2020 r. został wniesiony przez I., T., Hiszpania (dalej: "Wnosząca sprzeciw") sprzeciw wobec zgłoszenia ww. znaku towarowego, w odniesieniu do wszystkich towarów objętych zgłoszonym znakiem w klasie 30. Sprzeciw został wniesiony na podstawie art. 15217 ust. 1 w zw. z art. 1321 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo własności przemysłowej. Sprzeciw ten został podtrzymany, mimo ograniczenia wykazu towarów i usług znaku objętego sprzeciwem.
Jako podstawę faktyczną Wnosząca sprzeciw wskazała wcześniej zarejestrowany unijny słowno-graficzny znak towarowy Natur-All, za numerem [...], przeznaczony do oznaczania dla następujących towarów w klasie 30 Klasyfikacji Nicejskiej: Panierki z przyprawami do mięs; Mięso zapiekane w cieście; Mięso zapiekane w cieście; Mięsne sosy; Mięsne sosy. Zdaniem Wnoszącej sprzeciw została spełniona przesłanka z art. 1321 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy – dla stwierdzenia, że występuje ryzyko wprowadzenia w błąd wystarczy sama możliwość wystąpienia takiego niebezpieczeństwa, a podstawowe znaczenie dla oceny ma w tym zakresie ocena podobieństwa towarów i podobieństwa oznaczeń.
Skarżąca wniosła o oddalenie sprzeciwu. Podniosła m.in., że towary objęte zgłoszeniem, których głównym składnikiem są zboża mają odmienny charakter niż towary Wnoszącej sprzeciw, którymi są produkty mięsne lub związane z mięsem. Brak jest wspólnego właściwego kręgu odbiorców, towary te bowiem są kierowane do innych odbiorców. Nie występuje podobieństwo towarów. Zdaniem Spółki, słowa NATUR, NATUR i ALL są powszechnie wykorzystywane w branży spożywczej i w innych branżach. Nawet gdyby przyjąć identyczność lub podobieństwo, to samo wykorzystanie elementu opisowego nie oznacza spełnienia przesłanek z przepisu art. 132 ust 1 pkt 3 ustawy Prawo własności przemysłowej.
Kolejno, decyzją z dnia [...] października 2022 r. Urząd Patentowy:
1) uznał sprzeciw za zasadny w odniesieniu do części towarów z klasy 30, a mianowicie: mąka kukurydziana, mąka; mąka ryżowa; płatki owsiane i płatki zbożowe,
2) oddalił sprzeciw w odniesieniu do części towarów z klasy 30, a mianowicie: pieczywa chrupkie; przekąski z pieczywa chrupkiego z wyłączeniem słonych gotowych do spożycia produktów, przekąski na bazie pszenicy w formie pieczywa chrupkiego lub wyrobów piekarniczych z wyłączeniem słonych gotowych do spożycia produktów, wyroby piekarnicze z wyłączeniem słonych gotowych do spożycia produktów; produkty spożywcze na bazie owsa z słonych gotowych do spożycia produktów; kasze spożywcze; kasza gryczana, kasza perłowa,
3) zniósł koszty postępowania między stronami.
Decyzja ta została wydana na podstawie art. 15221 w zw. z art. 1321 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2021 r. poz. 324), dalej: "p.w.p." oraz art. 98 i 100 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 1805, ze zm.) w zw. z art. 15223 ust. 2 p.w.p.
W uzasadnieniu organ patentowy stwierdził, że w sprawie w odniesieniu do części towarów zostały spełnione kumulatywnie wszystkie przesłanki, wynikające z art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p., co stanowi negatywną przesłankę dla udzielenia ochrony na przedmiotowy znak towarowy. W związku z powyższym Urząd Patentowy orzekł o uznaniu sprzeciwu za zasadny w części.
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją w zakresie uznającym sprzeciw za zasadny, została wydana decyzja zaskarżona, którą Urząd Patentowy utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] października 2022 r. w zakresie jej punktu 1 tj. w zakresie uznania sprzeciwu za zasadny w odniesieniu do części towarów z klasy 30. Podstawę prawną decyzji stanowił art. 245 ust. 1 pkt 1 oraz art. 1321 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 15222 ust. 1 p.w.p.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ patentowy wyjaśnił, że przedmiotowy znak zgłoszony został celem ochrony ujętych w kl. 30 "mąki kukurydzianej, mąki; mąki ryżowej; płatków owsianych i płatków zbożowych", zaś znak przeciwny uzyskał m.in. ochronę na ujęte w tej samej klasie "panierki z przyprawami do mięs". Towary, o których ochronę ubiega się Skarżący są elementem składowym panierek, na których gotową kompozycję uzyskał już ochronę Wnoszący sprzeciw. Dla odbiorców porównywane towary wykazywać będą daleko idące cechy podobieństwa, co związane jest z faktem, iż w procesie gotowania mogą mieć to samo zastosowanie, tzn. jako składniki docelowych panierek.
Dla uważnego odbiorcy czymś oczywistym jest, że wyroby takie jak "mąka kukurydziana, mąka; mąka ryżowa; płatki owsiane i płatki zbożowe" są naturalnymi składnikami gotowych panierek, a więc, że towary Zgłaszającego stanowią oczywistą podstawę produkcyjną dla towarów Wnoszącego sprzeciw. W rezultacie porównywane towary uznać należy także za jednorodzajowe, a nawet w pewnym zakresie za spełniające kryterium komplementarności. Dlatego też odbiorcy mogą uznać, że za produkcję porównywanych w sprawie towarów odpowiedzialne jest to samo przedsiębiorstwo.
Zgodnie z przyjętą doktryną badanie podobieństwa znaków przeprowadza się na trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej. Jednakże do przyjęcia, że dwa oznaczenia są podobne wystarczy ich zbieżność tylko na jednej z nich. Dodatkowo badając podobieństwo oznaczeń, należy uwzględnić ogólne wrażenie, jakie porównywane oznaczenia wywierają na odbiorcy, dla którego tak naprawdę decydujące znaczenie mają zbieżne elementy porównywanych oznaczeń. W sprawie organ uznał, że zgłoszony słowno-graficzny znak towarowy "naturall" ([...]) oraz przeciwstawiony mu również słowno-graficzny znak "Natur-All" ([...]) są do siebie podobne. Zgłoszony znak słowno-graficzny składa się on ze stworzonego prostą i małą czcionką napisu "naturall", w którym pierwsza część "natur" zapisana została z użyciem koloru czarnego, zaś końcowa fraza "all" jest koloru czerwonego. Cały napis został zapisany w sposób pochylony, tzw. kursywą. W tym miejscu zauważyć należy, iż sposób zapisu z użyciem dwóch, odcinających się kolorów, powoduje, że znak przez odbiorców, pomimo łącznego zapisu, odbierany będzie jako połączenie dwóch słów, tj. "natur" i "all", a jako całość kojarzony będzie z językiem angielskim, co zresztą w przedmiotowym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy potwierdza sam Zgłaszający. W znaku tym elementem głównie odróżniającym jest warstwa słowna w postaci wyrażenia "naturall" - postrzeganego jako zbitek dwóch słów "natur" i "all", zaś skromna warstwa graficzna pełni wyłącznie uzupełniającą funkcję dekoracyjną, po której jednak odbiorcy nie będą głównie identyfikować źródła pochodzenia opatrywanych towarów.
Natomiast wcześniejszy słowno-graficzny znak towarowy "Natur-All" ([...]) ma formę białego napisu umieszczonego w prostokącie na tle koła, gdzie tło ma kolor zielony. Warstwa słowna tego znaku także składa się z dwóch słów "Natur" i "All", które rozdzielone zostały myślnikiem, a dodatkowo pierwsze z nich podkreślone zostało falistą linią. Warstwa słowna w postaci napisu składającego się z dwóch słów "natur" i "all" nasuwa odbiorcom jednoznaczne skojarzenia z językiem angielski. W znaku tym to także warstwa słowna stanowi głównie o jego sile odróżniającej, gdyż prostych elementów graficznych w postaci prostokąta i koła, stanowiących wyraźne uzupełnienie i dekorację dla słów wysuwających się na pierwszy plan, a także stonowana kolorystyka tła, nie przyciągnie szczególnej uwagi klientów.
Na płaszczyźnie fonetycznej znak zgłoszony "naturall" i przeciwstawiony mu znak "Natur-All", odczytywane wedle zasad języka polskiego czy angielskiego, organ patentowy uznał za identyczne. Również i na płaszczyźnie znaczeniowej znaki te zostały uznane za identyczne. Natomiast na gruncie wizualnym porównywane znaki organ uznał za podobne. Różnica porównywanych oznaczeń sprowadza się do użycia różnych, aczkolwiek prostych czcionek (pochylonych w całości małych liter w znaku zgłoszonym oraz pierwszych dużych i pozostałych małych, niepochylonych liter w znaku wcześniejszym), różnej kolorystyki oraz występowania w znaku wcześniejszym dodatkowych elementów graficznych w postaci prostokąta na tle koła. Znaki te posiadają warstwy graficzne, które jednak w głównej mierze sprowadzają się do sposobu zapisu, nie posiadając jednak szczególnie odróżniających dodatkowych elementów graficznych, które pozwoliłyby odwrócić uwagę odbiorców od warstwy słownej. W tym stanie występującą w znakach warstwę graficzną, jak to już zostało wcześniej zauważone, należy traktować w kategoriach dekoracyjnych, nie odróżniających.
W sprawie mamy identyczność fonetyczną i znaczeniową oraz podobieństwo wizualne polegające na wykorzystaniu w obu oznaczeniach jako podstawy odróżniającej bardzo podobnych wyrażeń słownych "naturall/Natur-All". W tym stanie, przy kumulatywnej ocenie znaków, czyli porównaniu wszystkich możliwych płaszczyzn postrzegania jednocześnie, należy dojść do wniosku, iż odbiorca uzna porównywane oznaczenia za podobne. Dlatego też, zdaniem organu, odbiorcy mogą uznać, że każdy ze znaków jest rozwinięciem lub inną wersją wcześniejszego. Porównując badane znaki jako całość, należy dojść do wniosku, iż odbiorcy niewątpliwe będą je utożsamiać jako oznaczenia pochodzące od jednego podmiotu, względnie przedsiębiorstw ze sobą ściśle powiązanych.
Rozważając trzecią przesłankę z art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p. – czy oznaczenia mogą wprowadzać w błąd, organ uznał, że w sprawie mamy do czynienia z towarami z tożsamej branży spożywczej, zawierającymi się w ogólnie pojętej kategorii impulsowych artykułów spożywczych, w styczności, z którymi odbiorca najczęściej nie analizuje bliżej znaku i może być stosunkowo łatwo wprowadzony w błąd co do ich pochodzenia. Przy tak podobnych oznaczeniach oraz zbieżnych towarach ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd jest znaczne. W dalszej części decyzji organ odniósł się do argumentacji Skarżącej.
Skargę na powyższą decyzję wniosła M., zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej decyzji Spółka zarzuciła naruszenie:
1) prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p.,
2) przepisów postępowania, tj. art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775), dalej: "k.p.a.", art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a., polegające w szczególności na braku wyczerpującego zbadania sprawy, pominięciu szeregu istotnych okoliczności sprawy oraz brak prawidłowej oceny materiału dowodowego, co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy,
3) przepisów postępowania, tj. art. 107 § 3 k.p.a., polegające w szczególności na braku prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego, co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Zdaniem Strony nie występuje podobieństwo w rozumieniu art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p. pomiędzy: płatkami zbożowymi i płatkami owsianymi, mąką kukurydzianą, mąką, mąką ryżową, a panierkami z przyprawami do mięs. Zupełnie inny jest sposób użycia towarów w obu znakach. Przy tym sama okoliczność używania wspólnie takich towarów nie świadczy o ich uzupełniającym charakterze. Towary nie są także konkurencyjne, nie stanowią wymiennych produktów, które można nawzajem zastępować. Brak jest także podobieństwa oznaczeń. Znaki towarowe jako całość mają niską zdolność odróżniającą, co ma znaczenie dla oceny ich podobieństwa.
Elementy słowne zawarte w znakach są określeniami o charakterze opisowym dla wszystkich towarów i usług zawartych w obu znakach towarowych i są słowami powszechnie wykorzystywanymi na rynku. Są zatem jako takie pozbawione zdolności odróżniającej i powinny być pominięte w porównaniu (co zostało wyjaśnione w pkt 2.2.4 uzasadnienia skargi - porównanie znaczeniowe).
Wykorzystanie określeń nieposiadających charakteru odróżniającego nie może mieć wpływu na zwiększenie podobieństwa pomiędzy porównywanymi znakami na żadnej z płaszczyzn oceny, co wykazano powyżej. Całościowa analiza oznaczeń z kolei, uwzględnić musi wszystkie okoliczności sprawy. W odbiorze znaku towarowego przez przeciętnego konsumenta znaczenie kluczowe będą więc miały pozostałe cechy (a więc elementy i aranżacja graficzna). Urząd jednak błędnie uznał je za nieistotne. Oceniając całościowe wrażenie należy zauważyć, że nie może ono być opierane wyłącznie na wybranych aspektach analizy znaku. Nie powstaje podobieństwo na płaszczyźnie wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej.
W odpowiedzi na skargę, Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie.
W piśmie z dnia 13 grudnia 2023 r. Skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodu z załączonych dokumentów oraz zarzuciła naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Wskazała, że w dniu 27 listopada 2023 r. dokonano sprostowania błędu dotyczącego decyzji o rejestracji znaku Wnoszącego sprzeciw w ten sposób, że wykaz towarów i usług został zmieniony – klasy 29, 30 otrzymały następujące brzmienie:
Klasa 30 – Przyprawy (mieszanki) do mięs; Mięso zapiekane w cieście; mięso zapiekane w cieście; mięsne sosy; mięsne sosy;
Termin "Panierki z przyprawami do mięs" jest niezgodny ze źródłowym hiszpańskim terminem (język zgłoszenia); właściwe tłumaczenie to przyprawy (mieszanki) do mięs;
Wskazano także, że Uprawniona ze znaku wcześniejszego nie używała go na terenie Unii Europejskiej przez ostatnie 5 lat. W związku z tym został złożony wniosek o jego wygaszenie.
Na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2024 r. zarówno Skarżąca jak i organ potrzymali dotychczasowe stanowiska. Jednocześnie pełnomocnik Urzędu Patentowego przyznał, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o stan faktyczny nieuwzględniający dokonanej, na skutek korekty, zmiany w wykazie towarów i usług dla znaku Wnoszącej sprzeciw.
Na podstawie art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd dopuścił dowód z dokumentów załączonych do pisma Strony z dnia 13 grudnia 2023 r., albowiem uznał, że jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Dodać przy tym należy, że przedłożone przez Stronę dowody dotyczyły istotnej kwestii, a mianowicie sprostowania pomyłek i błędów w Biuletynie Znaków Towarowych Unii Europejskiej i w Świadectwie rejestracji, dotyczących znaku Wnoszącej Sprzeciw ([...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który w sprawie niniejszej nie miał zastosowania.
Zdaniem Sądu, skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli w sprawie jest decyzja Urzędu Patentowego z dnia [...] czerwca 2023 r. utrzymująca w mocy decyzję tego organu z dnia [...] października 2022 r. w zakresie jej punktu 1, tj. w zakresie uznania sprzeciwu za zasadny w odniesieniu do części towarów z klasy 30, a mianowicie: mąka kukurydziana, mąka; mąka ryżowa; płatki owsiane i płatki zbożowe. Podstawę materialno-prawną decyzji stanowił art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p., zgodnie z którym "Po rozpatrzeniu sprzeciwu, o którym mowa w art. 1526a ust. 1 lub art. 15217 ust. 1, uznanego za zasadny nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy: identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym;".
Z powyższego wynika zatem, że na skutek sprzeciwu Urząd Patentowy bada m.in. kolizję zgłoszonego znaku z wcześniej zarejestrowanymi znakami. W orzecznictwie wskazuje się, że we wszystkich sprawach, w których powstaje problem podobieństwa przeciwstawionych znaków towarowych, jest on wypadkową dwóch - ściśle ze sobą powiązanych - elementów, tj. podobieństwa oznaczeń i podobieństwa (jednorodzajowości) towarów (usług), dla których są znaki zgłaszane, zarejestrowane lub używane. Oba te elementy wyznaczają zakres ochrony znaku towarowego. Przy ocenie podobieństwa towarów, jako jednej z przesłanek oceny ryzyka konfuzji, bierze się pod uwagę zakres towarów wskazany dla danego prawa ochronnego (lub zgłoszenia) spornego znaku towarowego (por. wyrok NSA z 23.04.2013 r. II GSK 2100/11). Musi to być zatem rzeczywisty zakres znaku towarowego przeciwstawionego.
Tymczasem w sprawie niniejszej Urząd Patentowy uznając sprzeciw za zasadny w odniesieniu do części towarów z klasy 30, a mianowicie: mąka kukurydziana, mąka, mąka ryżowa, płatki owsiane i płatki zbożowe, miał na uwadze, że zgłoszony przez Spółkę znak miał m.in. na celu ochronę towarów w klasie 30 "mąka kukurydziana, mąka, mąka ryżowa, płatki owsiane i płatki zbożowe", zaś znak przeciwstawiony – ochronę towarów ujętych w tej samej klasie, w tym m.in. panierki z przyprawami do mięs.
Analizując podobieństwo towarów organ przyjął treść wykazu towarów i usług właściwego dla znaku Wnoszącej sprzeciw. W dacie wydawania decyzji z wykazu wynikało, że znak Wnoszącej sprzeciw obejmował następujące towary: "Panierki z przyprawami do mięs; Mięso zapiekane w cieście; Mięso zapiekane w cieście; Mięsne sosy; Mięsne sosy.".
Analizując kwestię podobieństwa towarów organ patentowy uznał, że ww. towary Skarżącej oraz w szczególności towar Wnoszącej sprzeciw w postaci "Panierki z przyprawami do mięs" wykazują daleko idące cechy podobieństwa, albowiem mają one względem siebie charakter uzupełniający i mogą być stosowane zamiennie. Wskazano, że takie składniki jak "mąka kukurydziana, mąka, mąka ryżowa, płatki owsiane i płatki zbożowe", stanowią naturalne składniki gotowych panierek. W rezultacie przeciętny odbiorca może zostać wprowadzony w błąd, mając na uwadze, że badane znaki są identyczne na gruncie fonetycznym, znaczeniowym i wizualnym.
W dniu 27 listopada 2023 r. doszło do sprostowania pomyłek i błędów w Biuletynie Znaków Towarowych Unii Europejskiej i w Świadectwie rejestracji dla znaku nr [...]. Wykaz towarów i usług został zmieniony, klasa 29 i 30 otrzymały następujące brzmienie:
Klasa 29 – Szynka; Przetworzone produkty mięsne; Kiełbasy; Mięso, Ekstrakty Mięsne, Gotowe dania składające się głownie z mięsa.
Klasa 30 – Przyprawy (mieszanki) do mięs; Mięso zapiekane w cieście; Mięso zapiekane w cieście; Mięsne sosy; Mięsne sosy.
Procedura sprostowania polega jedynie na skorygowaniu zawartych w niej błędów w drodze sprostowania.
W ocenie Sądu, okoliczność, że przy analizie podobieństwa towarów wzięto pod uwagę wykaz towarów dla znaku Wnoszącej sprzeciw przed poprawieniem pomyłek i błędów, ma istotne znaczenie w sprawie. Przyjąć bowiem należy, że znak towarowy Wnoszącej sprzeciw nie chronił towarów zaklasyfikowanych do klasy 30 m.in. w postaci "Panierki z przyprawami do mięs", ale chronił towary m.in. w postaci "Przyprawy (mieszanki) do mięs". Okoliczność ta jest o tyle istotna, że analiza podobieństwa towarów dotyczyła towarów skarżącej Spółki obejmujących: mąkę kukurydzianą, mąkę, mąkę ryżową, płatki owsiane i płatki zbożowe względem towarów Wnoszącej sprzeciw obejmujących m.in. panierki z przyprawami do mięs.
W tej sytuacji Sąd uznał, że w sprawie doszło do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. Wyszły bowiem na jaw nowe okoliczności faktyczne, nieznane organowi, który wydał decyzję. W zakresie zaistnienia nowej okoliczności faktycznej, o której stanowi art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w orzecznictwie przyjmuje się, że przez "nową okoliczność istotną" dla sprawy należy rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na inne rozstrzygnięcie sprawy. Musi mieć zatem charakter prawotwórczy, z punktu widzenia zastosowanego przepisu prawa materialnego. Ponadto, "nowe dowody" i "nowe okoliczności" muszą mieć charakter obiektywny, co oznacza, że ich ujawnienie nie daje podstaw do ustalania, czy i z jakich powodów nie były one znane organowi uprzednio. Jednocześnie taka "nowa, istotna okoliczność" musi istnieć w dniu wydania decyzji ostatecznej i nie być znana organowi, który ją wydał. Przesłanka ta będzie miała zatem zastosowanie również w sytuacji, gdy dokument czy opinia powstałe po wydaniu decyzji ostatecznej potwierdzi jednoznacznie istnienie przed jej wydaniem owych nowych okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 12.05.2023 r. VII SA/Wa 2740/22). Taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej. Zaskarżona decyzja została bowiem wydana w oparciu o wykaz towarów dla znaku towarowego Wnoszącej sprzeciw zarejestrowanego przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, następnie zmieniony, wskutek dokonanego przez Urząd sprostowania pomyłek i błędów. Opublikowany wykaz był od początku obarczony błędem. I nie ma przy tym znaczenia, że sprostowanie to nastąpiło już po wydaniu decyzji ostatecznej, albowiem stwierdzone okoliczności faktyczne odnoszą się do stanu istniejącego przed wydaniem decyzji zaskarżonej, a organ patentowy nie miał wiedzy o ww. wadliwości.
Stosownie do treści art. 252 k.p.a. "W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed Urzędem Patentowym stosuje się, z zastrzeżeniem art. 253, odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego". Odpowiednie stosowanie oznacza stosowanie uwzględniające specyfikę danego postępowania przed organem.
Ponownie rozpoznając sprawę organ patentowy będzie zobowiązany do rozstrzygnięcia sprawy, mając na uwadze aktualny wykaz towarów i usług dotyczący znaku Wnoszącej sprzeciw.
Dotąd powiedziane pozwoliło Sądowi uchylić decyzję zaskarżoną oraz poprzedzającą ją decyzję tego organu z dnia [...] października 2022 r. w zakresie punktu 1, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b w zw. z art. 135 p.p.s.a. oraz art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o przepis art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i § 4 p.p.s.a. oraz w oparciu o § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 kwietnia 2017 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 1431). Zasądzone koszty obejmują: kwotę 200 zł stanowiącą uiszczoną opłatę od skargi, wynagrodzenie reprezentującego stronę pełnomocnika (rzecznika patentowego) w wysokości zgodnej ze ww. rozporządzeniem – 1 200 zł oraz kwotę 17 zł uiszczoną tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.