VI SA/Wa 478/04

VI SA/Wa 478/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-01-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-04-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Czarnecki
Halina Emilia Święcicka /przewodniczący sprawozdawca/
Stanisław Gronowski
Symbol z opisem
6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Sędziowie: NSA Stanisław Gronowski Asesor WSA Andrzej Czarnecki Protokolant Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi T. Spółki z o.o. z siedzibą w D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] czerwca 2003 r. 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego T. Spółki z o.o. z siedzibą w D. kwotę 168 (sto sześćdziesiąt osiem) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2003r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 13 ust. 2a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst. jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania T. Sp. z o. o. z siedzibą w D. od decyzji Dyrektora Zarządu Dróg Miejskich w [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 4200 zł za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż w dniu [...] maja 2003 r. dokonano kontroli pojazdu marki [...] nr rej. [...] przewożącego płynny beton. Dzierżawcą pojazdu była firma T. Sp. z o.o.. Podczas kontroli stwierdzono przekroczenie dopuszczalnego nacisku na drugiej osi składowej pojazdu o 13,7kN. W odwołaniu strona skarżąca podniosła, że decyzja jest niezasadna, ponieważ ważenia pojazdu dokonano przy wyłączeniu obrotów pojemnika z betonem, co mogło zafałszować wyniki pomiarów rzeczywistych obciążeń osi pojazdu. Odnosząc się do podniesionego zarzutu o nieprawidłowym ważeniu przy wyłączonym mieszaczu betonu, organ wskazał, że mieszacz został wyłączony, aby zapobiec przemieszczaniu się płynnego ładunku podczas ważenia. Ważenia dokonano przy użyciu urządzeń pomiarowych posiadających legalizację Głównego Urzędu Miar. Opłata nie ma charakteru uznaniowego i naliczona została zgodnie z art. 13 ust. 2a i 2b ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych i w oparciu o lp. 5 pkt 5 lit. c załącznika do tej ustawy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] T. Sp. z o. o. wnosiła o jej uchylenie podnosząc, że organ odwoławczy niesłusznie przyjął, iż wyłączenie obrotów mieszalnika betonomieszarki pozwoli na prawidłowe ustalenie nacisków na osie pojazdu. Betonomieszarka jest pojazdem fabrycznie przygotowanym do wożenia betonu w stanie płynnym. Normalnym stanem w czasie przewożenia betonu są włączone prawe obroty mieszalnika. W czasie obracania się mieszalnika specjalne prowadnice powodują wtłaczanie betonu do wnętrza w kierunku I osi, przy wyłączeniu - beton spływa do najszerszej, najniżej położonej części znajdującej się nad osiami II i III. Podnosił, iż wyłączenie mieszalnika zmieniło obciążenie na osie. Podkreślał, że pomiar nacisku na osie powinien był dokonywany w stanie pojazdu poruszającym się po drodze a nie podczas warunków nienaturalnych stworzonych przez kontrolujących.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wnosił o jej oddalenie podkreślając, że jedynym stałym pomiarem może być pomiar dokonany przy wyłączeniu ruchu obrotowego "gruszki". Rozkład nacisku na osie pojazdu w czasie dynamicznego pobudzania przewożonej masy betonu jest inny niż w czasie statycznego jej rozłożenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
W myśl art. 7 kpa w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Mają obowiązek dokonania oceny zgłoszonych dowodów, wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy oraz ustalenie stanu faktycznego, który stanowi podstawę rozstrzygnięcia (art. 77 § 1 i 107 § 3 kpa).
Na organie odwoławczym ciąży obowiązek ustosunkowania się do wszystkich podniesionych w odwołaniu zarzutów, wskazanie w decyzji faktów, które uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn dla których odmówił innym dowodom wiarygodności i mocy dowodowej, a także przyczyn, dla których wnioskowanych dowodów nie przeprowadził i dlaczego nie uznał zasadności argumentów podniesionych w odwołaniu.
Oceniając zaskarżoną decyzję pod kątem zgodności jej z prawem Sąd uznał, że organ dopuścił się obrazy wskazanych powyżej przepisów procesowych.
Ważenie pojazdu odbyło się przy wyłączonym mieszaczu, skarżący w postępowaniu odwoławczym podnosił, iż wyłączenie spowodowało spłynięcie betonu do najszerszej części pojemnika, znajdującej się nad drugą i trzecią osią. Konsekwencją był nacisk na osie, który nie występował w normalnych warunkach poruszania się pojazdu na drodze. Organ nie ustosunkował się do tak podnoszonych argumentów, ograniczył się do stwierdzenia, "iż mieszacz betonu wyłączony został właśnie, dlatego aby zapobiec przemieszczaniu się płynnego ładunku podczas ważenia pojazdu". Nie wyjaśnił w dostateczny sposób, dlaczego wyłączenie mieszalnika nie miało wpływu na wynik ważenia. Nie ustosunkował się również do podnoszonego zarzutu, iż dokonano pomiaru nacisku na osie w warunkach, w których pojazd nie poruszał się po drodze.
W ocenie Sądu, wyników uzyskanych w takich warunkach nie można uznać za wiarygodne. Wyłączenie mieszacza podczas ważenia mogło spowodować zafałszowanie rzeczywistych obciążeń osi, jakie występują podczas ruchu pojazdu.
Wobec rozbieżności w ocenie znaczenia wyłączenia mieszacza dla pomiarów nacisków na osie, dokonanej przez stronę postępowania administracyjnego i przez organ administracji publicznej, organ na podstawie art. 84 kpa mógł zwrócić się do biegłego o wydanie opinii w tej kwestii.
Mając powyższe na uwadze, uznając, iż naruszenie przez organ przepisów o postępowaniu administracyjnym nastąpiło w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
Stosownie do art. 152 powyższej ustawy, orzeczono o niewykonywaniu zaskarżonych decyzji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 200 w związku z art. 205 § 2 tejże ustawy.