VI SA/Wa 47/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2006-07-10
NSAtransportoweŚredniawsa
transport drogowykara pieniężnalicencjaopłaty drogowedoręczenieterminskargapostępowanie administracyjneWSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. N. z powodu jej przedwczesnego wniesienia oraz naruszenia terminu do jej złożenia, wynikającego z wadliwego doręczenia decyzji.

Sąd odrzucił skargę R. N. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą karę pieniężną. Główną przyczyną odrzucenia było wadliwe doręczenie decyzji skarżącemu, co skutkowało przedwczesnym wniesieniem skargi. Dodatkowo, sąd wskazał, że nawet gdyby doręczenie było prawidłowe, skarga zostałaby wniesiona z naruszeniem terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę R. N. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2005 r., która nakładała karę pieniężną za wykonywanie transportu drogowego bez licencji oraz bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych. Skarga została wniesiona za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Sąd odrzucił skargę, wskazując na dwa główne powody. Po pierwsze, stwierdzono, że zaskarżona decyzja, adresowana wspólnie do S. N. i R. N., została odebrana jedynie przez S. N., co stanowiło wadliwe doręczenie w świetle przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 40 § 1, art. 42 § 1 Kpa). Brak skutecznego doręczenia R. N. oznaczał, że termin do wniesienia skargi nie rozpoczął biegu, a skarga została wniesiona przedwcześnie, co stanowiło podstawę do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Po drugie, sąd zaznaczył, że nawet gdyby uznać doręczenie za prawidłowe, skarga została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., co stanowiłoby kolejną podstawę do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga jest niedopuszczalna (przedwczesna) z powodu wadliwego doręczenia decyzji skarżącemu.

Uzasadnienie

Skuteczne doręczenie decyzji administracyjnej stronie jest warunkiem rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi. Jeśli doręczenie nie nastąpiło prawidłowo, skarga jest przedwczesna i podlega odrzuceniu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (7)

Główne

P.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 6

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Skarga podlega odrzuceniu, gdy jej wniesienie nastąpiło z naruszeniem przepisów o dopuszczalności skargi, w tym wniesienie przedwczesne z powodu braku skutecznego doręczenia.

P.p.s.a. art. 53 § 1

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Określa termin do wniesienia skargi.

P.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 2

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Skarga podlega odrzuceniu, gdy została wniesiona po terminie.

Pomocnicze

Kpa art. 40 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Pisma w postępowaniu administracyjnym doręcza się stronie.

Kpa art. 10

Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada ogólna czynnego udziału strony w postępowaniu.

Kpa art. 42 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Pisma doręcza się osobom fizycznym w ich miejscu zamieszkania lub pracy.

P.p.s.a. art. 54 § 2

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Tryb przekazania skargi sądowi przez organ.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wadliwe doręczenie decyzji skarżącemu R. N., co skutkuje brakiem rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi i jej przedwczesnym charakterem. Wniesienie skargi po terminie, nawet przy założeniu prawidłowego doręczenia.

Godne uwagi sformułowania

doręczenie pisma osobie fizycznej w jej miejscu pracy (art. 42 § 1 ) może być dokonane wyłącznie adresatowi brak skutecznego doręczenia skarżącemu przedmiotowej decyzji odnosi w tym przypadku ten skutek, iż nie płynie dla niego termin do wniesienia skargi

Skład orzekający

Jolanta Królikowska-Przewłoka

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących doręczeń pism procesowych w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym, zwłaszcza w kontekście wspólnego prowadzenia działalności gospodarczej oraz skutków wadliwego doręczenia dla biegu terminów."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wadliwego doręczenia decyzji jednemu ze współwłaścicieli działalności gospodarczej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy kluczowych kwestii proceduralnych związanych z doręczeniami i terminami, które są istotne dla praktyki prawniczej, choć sam stan faktyczny nie jest wyjątkowy.

Wadliwe doręczenie decyzji: jak błąd proceduralny może zniweczyć szanse na obronę?

Sektor

transportowe

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
VI SA/Wa 47/06 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-07-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-01-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jolanta Królikowska-Przewłoka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. N. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2005 r. sygn. [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji oraz za wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych postanawia: odrzucić skargę
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] sierpnia 2005 r. R. N. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] października 2005 r. sygn. [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji oraz za wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych
Główny Inspektor Transportu Drogowego pismem z dnia 1 grudnia 2005 r. w trybie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej cytowana jako P.p.s.a) przekazał skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Z przesłanych akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję z dnia [...] października 2005 r. zaadresowaną na S. i R. N. w dniu 31 października 2005 r. odebrała S. N. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach).
W związku z powyższym Sąd pismem z dnia 13 kwietnia 2006 r. wezwał organ do nadesłania dowodu doręczenia zaskarżonej decyzji skarżącemu R. N. Organ w piśmie z dnia 24 kwietnia 2006 r. poinformował, że zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego doręczona została łącznie S. N. i R. N. jako jeden list polecony zaadresowany na obie w/w osoby odebrany przez S. N. w dniu 31 października 2005 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie bowiem z treścią art. 40 § 1 pisma w postępowaniu administracyjnym doręcza się stronie. Usankcjonowana art. 10 Kpa zasada ogólna czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym wymaga bowiem kierowania do niej wszystkich wezwań, zawiadomień, informowania o treści zapadłych w trakcie postępowania rozstrzygnięć. Artykuł 42 § 1 przywołanej ustawy stanowi zaś, iż pisma doręcza się osobom fizycznym w ich miejscu zamieszkania lub miejscu pracy.
W przedmiotowej sprawie zaskarżoną decyzją Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2005 r. nałożono karę pieniężną na R. N. i S. N., prowadzących wspólnie działalność gospodarczą pod nazwą [...]. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem osobie fizycznej będącej podmiotem wpisanym do rejestru przedsiębiorców prowadzonym w formie Ewidencji Działalności Gospodarczej należy doręczać pisma zgodnie z postanowieniami art. 42 - 44 Kpa. W takim przypadku na niej spoczywają bowiem prawa i obowiązki, o których rozstrzyga się w postępowaniu administracyjnym, a nie na przedsiębiorstwie (postanowienie SN z 4 września 1996 r. II ARN 33/96 nawiązujące do uchwały SN z 4 stycznia 1995 r. IIICZP 148/94). Jak wynika z akt sprawy w/w decyzja zaadresowana do S. N. i R. N.przesłana została na adres prowadzonego wspólnie przedsiębiorstwa jako jeden list polecony, jej odbiór potwierdziła jednak jedynie S. N., której podpis widnieje na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż nie doszło do prawidłowego a co za tym idzie skutecznego doręczenia zaskarżonej decyzji R. N. bowiem jak wyraził to Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 14 listopada 2002 r. (II RN 115/2002) "doręczenie pisma osobie fizycznej w jej miejscu pracy (art. 42 § 1 ) może być dokonane wyłącznie
adresatowi", oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 czerwca 1999 r. (I SA/Kr 129/98) "z przepisu art.42 § 1 kpa wynika, że pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Gdyby było inaczej, to przepis ten musiałby zawierać dodatkowe sformułowanie takie jak w art. 138 § 2 kpc, tj. że dla adresata, którego listonosz nie zastanie w miejscu pracy można doręczyć pismo osobie upoważnionej do odbioru pisma". Biorąc pod uwagę fakt, iż akta administracyjne sprawy zawierają jedynie dowód na doręczenia przedmiotowej decyzji S. N. brak zaś jest dokumentu potwierdzającego doręczenie zaskarżonej decyzji R. N. przyjąć należy, że nastąpiło złamanie zasady określonej w art. 40 § 1 Kpa. Brak skutecznego doręczenia skarżącemu przedmiotowej decyzji odnosi w tym przypadku ten skutek, iż nie płynie dla niego termin do wniesienia skargi określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. a tym samym skargę wniesioną przez R. N. uznać należy za przedwczesną. Wniesienie skargi jest zatem niedopuszczalne w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy jedynie dodatkowo należy podnieść, iż nawet gdyby przyjąć, że zaskarżona decyzja została doręczona w sposób prawidłowy to stwierdzić należy, iż skarga R. N. z dnia [...] grudnia 2005 r. na powyższą decyzję wniesiona została z naruszeniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., co także skutkuje w świetle art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. jej odrzuceniem. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika bowiem, iż została ona odebrana przez S. N. w dniu 31 października 2005 r. a więc termin do wniesienia skargi upływał 30 listopada 2005 r., zaś skarga R. N. została wniesiona w dniu [...] grudnia 2005 r. (data stempla pocztowego) a więc po upływie w/w terminu.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w postanowieniu.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI