VI SA/WA 45/05

VI SA/Wa 45/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-08-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-01-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Łąpieś-Rosińska
Maria Jagielska /przewodniczący sprawozdawca/
Pamela Kuraś-Dębecka
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Maria Jagielska ( spr. ) Sędzia WSA - Pamela Kuraś - Dębecka Asesor WSA - Agnieszka Łąpieś - Rosińska Protokolant - Paweł Muszyński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2005r. sprawy ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2004r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami kat."B" oddala skargę
Uzasadnienie
B. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2004r. utrzymującą w mocy decyzję Nr [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta W. w dniu [...] października 2004r. orzekającą o cofnięciu B. B. uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi kat. "B". W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] października 2004r. wydanej na podstawie art. 140 ust. 1 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym, cofającej skarżącemu B. B. uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii "B", organ podkreślił, że dnia [...] maja 2004r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] marca 2004r. o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Skarżący B. B. nie stawił się na egzamin sprawdzający, co skutkować musiało zastosowaniem sankcji przewidzianej art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy Prawo o ruchu drogowym.
W złożonym odwołaniu B. B. apelował do organu odwoławczego o "ludzkie podejście do jego sprawy" i uwzględnienie faktu, iż prawo jazdy posiada od 23 lat, a przez 21 lat nie dopuścił się żadnego przewinienia. Nie wszystkie punkty karne, którymi został obciążony w ciągu trzech miesięcy 2002r. były słuszne, bowiem skarżący nie zawinił powstałym sytuacjom. Jest człowiekiem bezrobotnym, a jedynym źródłem dochodu jest okazyjne przewiezienie jakiegoś towaru samochodem pożyczonym, od córki. Policja powinna ponadto powiadamiać zainteresowanych o przekroczeniu 15 punktów karnych, są przecież różne szkolenia, na których punkty te można zniwelować.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymując w mocy decyzję Prezydenta W. przywołało przepisy art. 130 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którym Policja zobowiązana jest do prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego i art. 135 ust. 1 cyt. ustawy, na podstawie którego policjant zatrzymuje prawo jazdy w razie przekroczenia przez kierującego pojazdem 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W rozpatrywanej sprawie Komendant Policji wystąpił z wnioskiem z dnia [...] lipca 2003r. o sprawdzenie kwalifikacji kierującego pojazdem B. B. Stanowiło to podstawę do wszczęcia postępowania o sprawdzenie kwalifikacji osoby kierującej pojazdem. Przepis art. 114 ust. 1 pkt 1 lit b ustawy Prawo o ruchu drogowym dotyczy sytuacji, w której kierowca podlega kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, na które zostaje skierowany na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji w razie przekroczenia 24 punktów otrzymywanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Sformułowanie cyt. przepisu oznacza, że decyzje podejmowane na jego podstawie mają charakter rozstrzygnięcia związanego. Decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2004r. wydaną z upoważnienia Prezydenta W. skierowano skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kat. "B" i wskazano, że niepoddanie się sprawdzianowi w terminie [...] kwietnia 2004r. spowoduje cofnięcie uprawnienia do kierowania pojazdami. Organ ustalił, że skarżący nie przestąpił do egzaminu sprawdzającego, a okoliczność ta stanowiła podstawę do cofnięcia mu decyzją z dnia [...] października 2004r. uprawnienia do kierowania pojazdem wynikające z prawa jazdy kat. "B". Niepoddanie się przez skarżącego kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji stanowi podstawę do wydania, na zasadzie art. 140 ust. 1 pkt 4 cyt. ustawy decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami kat. "B". Przywrócenie uprawnień następuje po ustaniu przyczyn uzasadniających ich cofnięcie. SKO w W. uznało, że organ I instancji prowadząc postępowanie dokonał właściwych ustaleń pod względem merytorycznym.
W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze B. B. nie sformułował żadnych zarzutów do zaskarżonego rozstrzygnięcia. Podniósł, że w ciągu trzech miesięcy 2002r. otrzymał 32 punkty karne, jednak w tym okresie wykonywał stresującą, związaną z terminowym wykonaniem pracę polegającą na dostawie towaru do sklepów na terenie całej Polski. Jest bezrobotny i aby otrzymywać wynagrodzenie dowóz musiał wykonywać dokładnie. Zaznaczył, że wie co to jest prawo i zdaje sobie sprawę z tego, że złamał przepisy, a do egzaminu mógł już dawno stanąć. Powołał się na racje wyłożone w składanych odwołaniach od decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Na rozprawie przed Sądem skarżący wniósł o uchylenie decyzji SKO w W. wraz z poprzedzającą ją decyzją z [...] października 2004r. o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1265 ) tj. pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, należy stwierdzić, że jest ona poprawna i nie narusza prawa materialnego czy procesowego, a zatem skarga nie jest uzasadniona.
Jak stanowi przepis art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. – Prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. z 2003r. Nr 58, poz. 515 ze zmianami ) decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i załączonego do akt sądowych wynika jednoznacznie, że skarżący B. B. nie przystąpił do kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji, mimo obowiązywania w tym przedmiocie prawomocnej decyzji. Fakt nieprzystąpienia do sprawdzenia kwalifikacji kierowania pojazdem w zakresie kat. "B" skarżący potwierdził w złożonej skardze. Jak wynika z akt sprawy administracyjnej skarżący wręcz pogodził się z nałożonym na niego przez organ administracyjny obowiązkiem przystąpienia do kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji, bowiem pismem z dnia [...] czerwca 2004r. kierowanym do Urzędu W. informował o konieczności wyjazdu zagranicę dnia [...] czerwca 2004r. i prosił o wyznaczenie terminu egzaminu pod koniec września tegoż roku. Skarżący, jak wynika z notatki służbowej z dnia [...] czerwca 2004r., stawił się dnia [...] czerwca 2004r. w Urzędzie W. Wydziału Obsługi Mieszkańców na [...] celem ustalenia możliwości przedłużenia terminu egzaminu, który ostatecznie miał uzgodnić dnia następnego, jednak powtórnie do Urzędu nie zgłosił się ( dowód – str. 25 akt administracyjnych ). Takie działanie B. B. nosiło wszelkie znamiona gotowości skarżącego do poddania się narzuconemu decyzją sprawdzianowi kontrolnemu, tyle że w uzgodnionym z organem terminie.
Z uwagi na fakt, iż ostatecznie, mimo prezentowania postawy wyrażającej wolę poddania się kontrolnemu sprawdzianowi kwalifikacji, skarżący sprawdzianowi się nie poddał, Prezydent W. zasadnie cofnął skarżącemu uprawnienie do kierowania pojazdami kat. "B" i zobowiązał skarżącego do zwrotu prawa jazdy. Warto zauważyć, że decyzja została wydana dopiero [...] października 2004r. co mogło świadczyć o tym, iż organ wyczekiwał na stanowisko skarżącego sygnalizowane mu w piśmie z dnia [...] czerwca 2004r., a następnie prezentowane bezpośrednio w Urzędzie Miasta w dniu [...] czerwca 2004r.
Prawidłowe było również działanie organu odwoławczego, który rozpatrzył sprawę ponownie i utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nie dopatrując się w niej naruszeń prawa. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji precyzyjnie wyjaśniało przesłanki jej podjęcia tak w sferze prawnej, jak też faktycznej.
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że decyzja zaskarżona odpowiada prawu, a zatem na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) skargę należało oddalić.