VI SA/Wa 429/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi J.S. na decyzję Komendanta Głównego Policji o cofnięciu pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej. Powodem cofnięcia pozwolenia było toczące się przeciwko skarżącemu postępowanie karne o zarzuty popełnienia przestępstw z art. 271 § 3 k.k. i art. 229 § 3 k.k. Organy administracji uznały, że zarzuty te, mimo że nie dotyczyły bezpośrednio przestępstw z użyciem przemocy, stwarzały uzasadnioną obawę użycia broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego, co stanowiło podstawę do obligatoryjnego cofnięcia pozwolenia na mocy art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji. Skarżący argumentował, że postępowanie karne nie jest zakończone, a rodzaj zarzucanych mu przestępstw nie uzasadnia obawy o bezpieczeństwo publiczne w kontekście posiadania broni myśliwskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji. Sąd uznał, że organy administracji dopuściły się naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art. 7 i 77 § 1 k.p.a., poprzez brak wyczerpującego zebrania i oceny materiału dowodowego. Sąd podkreślił, że samo prowadzenie postępowania karnego nie jest wystarczającą przesłanką do cofnięcia pozwolenia na broń. Konieczna jest indywidualna ocena, czy całokształt postępowania skarżącego stwarza realną obawę użycia broni w sposób sprzeczny z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. Sąd wskazał, że organy zastosowały zasadę automatyzmu, nie dokonując takiej oceny, co skutkowało naruszeniem prawa materialnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUzasadnienie konieczności indywidualnej oceny ryzyka przy cofaniu pozwolenia na broń, nawet w przypadku toczącego się postępowania karnego o przestępstwa inne niż te z użyciem przemocy.
Dotyczy specyficznej interpretacji przepisów ustawy o broni i amunicji w kontekście postępowania karnego. Może być mniej relewantne w przypadkach przestępstw z użyciem przemocy.
Zagadnienia prawne (2)
Czy samo prowadzenie postępowania karnego o przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów i działalności instytucji państwowych stanowi uzasadnioną obawę użycia broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego, uzasadniającą obligatoryjne cofnięcie pozwolenia na broń?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, samo prowadzenie postępowania karnego o tego typu przestępstwa nie jest wystarczającą przesłanką do obligatoryjnego cofnięcia pozwolenia na broń. Konieczna jest indywidualna ocena całokształtu okoliczności sprawy i zachowania posiadacza broni.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy administracji zastosowały zasadę automatyzmu, błędnie interpretując art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji. Sąd podkreślił, że przepis ten wymaga oceny, czy istnieją realne przesłanki wskazujące na obawę użycia broni w sposób sprzeczny z porządkiem publicznym, a nie tylko stwierdzenia faktu prowadzenia postępowania karnego.
Czy organy administracji prawidłowo oceniły materiał dowodowy i uzasadniły swoje decyzje zgodnie z wymogami k.p.a. przy cofaniu pozwolenia na broń?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organy dopuściły się naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art. 7 i 77 § 1 k.p.a., poprzez brak wyczerpującego zebrania i oceny materiału dowodowego oraz nieprzedstawienie w uzasadnieniu faktów uznanych za udowodnione i przyczyn odmowy wiarygodności innym dowodom.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że organy nie zebrały i nie oceniły w sposób kompleksowy wszystkich istotnych dowodów, takich jak opinie z miejsca pracy czy koła łowieckiego, a także nie rozważyły wyjaśnień strony w kontekście zarzucanych jej czynów. Brak takiej oceny uniemożliwił prawidłowe zastosowanie przepisów prawa materialnego.
Przepisy (9)
Główne
u.b.a. art. 18 § 1 pkt 2
Ustawa o broni i amunicji
Przepis ma charakter obligatoryjny, nakazujący cofnięcie pozwolenia, jeśli osoba należy do kategorii wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2-6. Niemniej jednak, wymaga oceny istnienia 'uzasadnionej obawy'.
u.b.a. art. 15 § 1 pkt 6
Ustawa o broni i amunicji
Pozwolenia na broń nie wydaje się osobom, co do których istnieje uzasadniona obawa, że mogą użyć broni w celach sprzecznych z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego, w szczególności skazanym za przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu albo wobec których toczy się postępowanie karne o takie przestępstwa. Sąd podkreślił, że katalog przestępstw nie jest zamknięty, ale wymaga indywidualnej oceny.
Pomocnicze
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
k.p.a. art. 77 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek zebrania w sposób wyczerpujący i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek oceny materiału dowodowego.
k.p.a. art. 107 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Wymogi dotyczące uzasadnienia decyzji administracyjnej.
k.k. art. 18 § 2
Kodeks karny
Podżeganie lub pomocnictwo do popełnienia przestępstwa.
k.k. art. 271 § 3
Kodeks karny
Fałszowanie dokumentów w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej.
k.k. art. 229 § 3
Kodeks karny
Udzielanie korzyści majątkowej lub osobistej w zamian za naruszenie przepisów.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Samo prowadzenie postępowania karnego o przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów i działalności instytucji państwowych nie stanowi wystarczającej przesłanki do obligatoryjnego cofnięcia pozwolenia na broń. • Organy administracji nie dokonały indywidualnej oceny ryzyka użycia broni przez posiadacza. • Organy naruszyły przepisy postępowania (art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a.) poprzez brak wyczerpującego zebrania i oceny materiału dowodowego.
Odrzucone argumenty
Zarzuty postawione w postępowaniu karnym (art. 271 § 3 k.k., art. 229 § 3 k.k.) stanowią uzasadnioną obawę użycia broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. • Przepis art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 6 u.b.a. ma charakter obligatoryjny i nakazuje cofnięcie pozwolenia w sytuacji prowadzenia postępowania karnego.
Godne uwagi sformułowania
Organ zobowiązany jest w związku z tym przeprowadzić postępowanie dowodowe umożliwiające dokonanie oceny istnienia bądź nieistnienia 'uzasadnionej obawy' o której mowa w art. 15 ust. 1 pkt 6. • Sam fakt prowadzenia przeciwko skarżącemu postępowania karnego o przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów oraz przeciwko działalności instytucji państwowych i samorządu terytorialnego nie wystarcza do uznania, iż istnieje uzasadniona obawa, że skarżący może użyć broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. • Działania takiego zabrakło, w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie, gdyż organ zastosował niejako zasadę automatyzmu wyrażającą się w przekonaniu, że skoro w stosunku do skarżącego prowadzone jest postępowanie karne [...] zachodzi podstawa do uznania go za osobę [...] a tym samym, że spełniona została dyspozycja art. 18 ust. 1 pkt 2 tej ustawy nakazująca określony sposób rozstrzygnięcia sprawy.
Skład orzekający
Ewa Marcinkowska
przewodniczący sprawozdawca
Magdalena Bosakirska
sędzia
Piotr Borowiecki
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie konieczności indywidualnej oceny ryzyka przy cofaniu pozwolenia na broń, nawet w przypadku toczącego się postępowania karnego o przestępstwa inne niż te z użyciem przemocy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej interpretacji przepisów ustawy o broni i amunicji w kontekście postępowania karnego. Może być mniej relewantne w przypadkach przestępstw z użyciem przemocy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest indywidualne podejście organów administracji i unikanie automatyzmu w decyzjach, nawet gdy istnieją formalne przesłanki. Pokazuje też, że postępowanie karne nie zawsze musi prowadzić do natychmiastowych konsekwencji w innych sferach życia.
“Czy samo oskarżenie o przestępstwo oznacza utratę prawa do posiadania broni? Sąd wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.