VI SA/WA 411/07

VI SA/Wa 411/07 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-05-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-03-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Danuta Szydłowska...
Grażyna Śliwińska /przewodniczący/
Maria Jagielska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6463 Wzory przemysłowe
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie Sędzia WSA Maria Jagielska (spr.) Asesor WSA Danuta Szydłowska Protokolant Krzysztof Wierzbicki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2007 r. sprawy ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz S. sp. z o.o. z siedzibą w K. 1 600 (jeden tysiąc sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
Uzasadnienie
Urząd Patentowy decyzją nr [...] z dnia [...] października 2006 r. unieważnił prawo z rejestracji wzoru przemysłowego nr Rp 2783 "Pług odśnieżający" udzielone na rzecz firmy S. Sp. z o.o. Jako podstawę prawną wskazał art. 102, 103 i 104 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej – dalej pwp. (Dz. U. z 2001r. Nr 49, poz. 508) w jej brzmieniu z dnia przekształcenia zgłoszenia wzoru zdobniczego w zgłoszenie wzoru przemysłowego, stosownie do art. 316 ust. 1 pwp.
Powyższy wzór został, jak to już zostało zaznaczone, zgłoszony jako wzór zdobniczy dnia [...] marca 2001 r. Zgodnie ze złożonym opisem uwidoczniony na załączonych do zgłoszenia dwóch zdjęciach fig. 1 i fig. 2, pług śnieżny przeznaczony jest do oczyszczania dróg, wykazuje nową postać przedmiotu przejawiającą się w kształcie i układzie linii oraz posiada lemiesz z tworzywa sztucznego, który połączony jest z ramą wsporczą. W zastrzeżeniach ochronnych wyeksponowano fakt, iż pług według wzoru znamienny jest tym, że zarówno część osłonowa, jak i część zgarniająca lemiesza stanowią jedną krzywoliniową wklęsłą powierzchnię, przy czym osłona jest wykonana z tworzywa sztucznego i zamocowana do przedłużonej konstrukcji ramy wsporczej.
Na zgłoszony wzór zdobniczy, rozpatrywany jako wzór przemysłowy, Urząd Patentowy udzielił pod numerem Rp 2783 ochrony decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r.
Wobec tej decyzji zgłoszony został na podstawie art. 89 ust. 1 w związku z art. 117 pwp. przez firmę W. Sp. z o.o. (dalej zwana W.) sprzeciw. Zdaniem wnoszącej sprzeciw spółki rozwiązanie nie spełnia wymogu z art. 103 pwp. ponieważ przed datą zgłoszenia w Urzędzie Patentowym zostało ono udostępnione do wiadomości powszechnej przez jawne stosowanie oraz przedstawienie w ogólnodostępnych prospektach uprawnionej spółki S. Pług uwidoczniony w prospektach jest identyczny, co pług zgłoszony do ochrony – część osłonowa i zgarniająca lemiesza stanowią jedną krzywoliniową powierzchnię wklęsłą, przy czym osłona zamocowana jest do przedłużonej konstrukcji ramy wsporczej. Jako dowód przedłożono kserokopię wydanego w 1996 r. prospektu Spółki S., w których zaprezentowano pługi NIDO i SNK. Data prospektu wynika, zdaniem wnoszącej sprzeciw spółki W., z podanych w prospekcie obowiązujących wówczas sześciocyfrowych numerów telefonów. Dodatkowo załączono kserokopię prospektu D., w którym przedstawiono pług PO-94 produkcji W. i złożono kopie oświadczeń: dyrektora Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddziału w Z., prezesa zarządu M. Sp. z o.o. w J. i dyrektora A. Sp. z o.o. Wymienione osoby stwierdziły, że przedsiębiorstwa, którymi kierują nabyły od firmy D. Sp. z o.o. pługi śnieżne produkcji W. znamienne tym, że zarówno część osłonowa jak i zgarniająca lemiesza stanowią jedną krzywoliniową wklęsłą powierzchnię, przy czym osłona jest wykonana z płyty z tworzywa sztucznego, zamocowanej do ramy wsporczej, przez co pług nie wymaga dodatkowej osłony. Stwierdzono, że pług W. posiada tożsame cechy, co pług według zgłoszonego wzoru, a wprowadzony został do obrotu w 2000 r. i 2001 r., czyli przed dniem zgłoszenia. Zarzucono ponadto, że zgłoszony do ochrony wzór nie odznacza się oryginalnością.
Uprawniony uznał, iż sprzeciw jest bezzasadny, zaś przedstawione dowody nie potwierdzają, że nastąpiło ujawnienie wzoru przed datą zgłoszenia do ochrony. Nadto, na wskazanych przez W. prospekcie firmy S. przedstawiony jest inny pług, niż zgłoszony. Odmienność polega na tym, że pług z prospektu wykonany jest ze specjalnego dwuściankowego tworzywa sztucznego, ma strukturę jednoczęściową - nie ma dodatkowej ramki tzw. części osłonowej, ponieważ konstrukcja i kształt odkładnicy stanowi samą w sobie przedłużoną część odkładnicy. Również pług PO-94 firmy W. cechuje to, iż odkładnica i osłona stanowią jedną część. Pług według kwestionowanego wzoru wyróżnia się kształtem, strukturą i materiałem. Struktura pługa jest dwuczęściowa, gdzie obie wykonane z tworzywa sztucznego części, tj. odkładnica i osłona są ze sobą połączone za pomocą ramy, tak że ich powierzchnie tworzą jedną krzywoliniową wklęsłą powierzchnię.
Urząd Patentowy decyzją z dnia [...] października 2006 r. unieważnił prawo ochronne z rejestracji wzoru przemysłowego Rp 2783. Organ przywołując treść art. 102 ust. 1 pwp. w jego brzmieniu pierwotnym, stwierdził iż sporny wzór nie wykazuje cech nowości i oryginalności. Po dokonaniu porównania pługa według kwestionowanego wzoru i pługów przeciwstawionych, kierując się treścią zastrzeżeń ochronnych Urząd doszedł do wniosku, iż nie jest wiadome czym porównywane pługi różnią się między sobą, ponieważ w każdym przypadku jest to dwuczęściowy lemiesz złożony z części zgarniającej i osłonowej. Z załączonych do podania zgłoszeniowego zdjęć nie wynika, jak twierdzi pełnomocnik uprawnionego, że lemiesz pługa ze spornego wzoru jest dwuczęściowy; obie części według zastrzeżeń tworzą jedną krzywoliniową wklęsłą powierzchnię. Ze zdjęcia nie wynika też z jakiego materiału wykonany jest lemiesz. Te zresztą cechy odnoszą się wyłącznie do konstrukcji, a nie wyglądu zewnętrznego i jako takie nie podlegają ochronie.
Urząd uznał, że istnieją dwa niezależne dowody braku nowości. Pierwszy to katalog firmy S. sprzed zmiany numerów telefonicznych z sześciocyfrowych na siedmiocyfrowe tzn. sprzed września/października 1996 r. w którym zaprezentowano nie różniący się w kształcie od spornego wzoru według zdjęcia fig. 1 pług NIDO. Drugim dowodem jest katalog firmy D. Wprawdzie katalog ten nie posiada daty, ale z oświadczeń złożonych wraz ze sprzeciwem wynika, że pług PO–94 prezentowany w tym katalogu został wprowadzony do obrotu. W kształcie pług ten nie różni się od pługa według wzoru Rp 2783. Organ nadmienił, że w definicji wzoru przemysłowego nie występuje słowo "struktura", na które powołuje się uprawniony. Termin ten wprowadzony został nowelą do ustawy Prawo własności przemysłowej i obowiązuje od [...] października 2002 r., tj. po zgłoszeniu spornego wzoru. Uprawniony, upatrując różnicę między przeciwstawionymi pługami w strukturze, podkreślał dwuczęściowość lemiesza w pługu według spornego wzoru, podczas gdy cecha ta ma wyłącznie charakter konstrukcyjny i nie podlega ochronie. Również dwuściankowość lemiesza w pługu SNK przedstawionym w katalogu jest niewidoczna dla obserwatora. Podnoszony przez uprawnionego argument, iż pług z katalogu D. ma lemiesz stalowy w przeciwieństwie do spornego wzoru, którego lemiesz wykonany jest z tworzywa sztucznego nie może, zdaniem organu, wpłynąć na ocenę że pługi nie różnią się między sobą. Materiał z jakiego wykonany jest lemiesz jest istotny, jeśli wpływa na wygląd zewnętrzny wzoru. Tymczasem ani z fig. 1 ani z fig. 2 spornego wzoru nie wynika z jakiego materiału jest wykonany lemiesz, wobec tego materiał nie podlega ochronie. Poza tym pług z katalogu D. może być również wykonany ze stali lub tworzywa sztucznego. Dalsze różnice eksponowane przez uprawnionego – wysokość pługa, profil odkładnicy, kąt natarcia lemiesza zgarniającego są niedostrzegalne przy porównywaniu spornego wzoru i pługów przeciwstawionych. Jak stwierdził Urząd, uprawniony upatruje różnic między pługami spornym i przeciwstawionymi w cechach techniczno-funkcjonalnych niewidocznych ani na zdjęciach spornego wzoru, ani na fotografiach pługów NIDO, SNK i PO-94.
Ostatecznie Urząd Patentowy stwierdził, że na tle dwóch niezależnie przeciwstawionych pługów SNK i PO-94 "sporny wzór nie jest nowy, wobec czego nie może być oryginalny". Ponieważ wyraźne różnice między pługami nie występują, sporny wzór nie spełnia warunku oryginalności.
W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze firma S. Sp. z o.o., zwana dalej skarżącą, domagała się uchylenia decyzji jako niezgodnej z prawem, bo naruszającej art. 102 ust. 1, art. 103 ust. 1 i 2 i art. 104 ust. 1 i 2 pwp. przez błędną wykładnię, niewłaściwe zastosowanie. Zarzuciła również naruszenie prawa procesowego tj. art. 7 i art. 77 § 1 i § 4 Kpa. przez niepełne wyjaśnienie stanu faktycznego i oparcie decyzji na błędnych założeniach i niewłaściwej interpretacji materiału dowodowego. W uzasadnieniu skargi uprawniony dowodził, powtarzając argumenty przedstawione w postępowaniu spornym, że pług ze spornego wzoru różni się od pługów przeciwstawionych strukturą, kształtem i materiałem, które to cechy nadają mu inny wygląd. Zarówno pług SNK, jak i pług z katalogu D. mają lemiesz jednoczęściowy tzn. odkładnica i osłona są ze sobą połączone za pomocą ramy, tak że ich powierzchnie robocze tworzą jedna krzywoliniowa wklęsłą powierzchnię. Poza tym, pług Rp-2783 ma inną wysokość osłony, dzięki czemu zminimalizowane jest zarzucanie śniegu na szyby.
Kolegium UP nie wyjaśniło istoty pługa RP-2783, stwierdziło bowiem, że według fig. 1 rysunek nie wyjaśnia, że lemiesz jest dwuczęściowy, ponieważ obie jego części tworzą jedną krzywoliniową wklęsłą powierzchnię. Odnosząc się z kolei do fig. 2 organ stwierdził, że rysunek pokazuje widok z góry spornego wzoru, ujawniający część osłonową lemiesza zamocowaną do przedłużonej ramy wsporczej. Uprawniony podkreślił, że w części znamiennej zastrzeżenia podano, że osłona zamocowana jest do przedłużonej części ramy wsporczej, a tej cechy nie posiada żaden z przeciwstawionych pługów. Dla odróżnienia przeciwstawione pługi posiadają jednoczęściowy lemiesz, który w części środkowej (na wysokości odkładnicy) jest zamocowany do ramy wsporczej. Tej różnicy nie kwestionował także wnioskodawca – firma W. Poprzez niewyjaśnienie tej różnicy organ naruszył przepisy Kpa. Nie jest do zaakceptowania stwierdzenie Urzędu, że wystarczającym dowodem braku nowości spornego wzoru jest katalog firmy S., ponieważ prezentowany tam pług jest zupełnie inny. To samo dotyczy pługa z katalogu D. Uprawniony kategorycznie zaprzeczył, aby identyczny wzór został udostępniony publicznie przez stosowanie lub ujawnienie, ponieważ identyczny jest wzór różniący się nieistotnymi szczegółami, a tak nie jest w przedmiotowej sprawie. Urząd wykazał niekonsekwencję w dowodzeniu swego stanowiska, ponieważ na wstępie decyzji podważał, iż lemiesz według spornego wzoru jest dwuczęściowy, po to by następnie stwierdzić, że ani dwuczęściowość lemiesza, ani materiał z jakiego jest wykonany nie wpływają na jego zewnętrzny wygląd, więc nie podlegają ochronie. Takim stwierdzeniem, zdaniem skarżącej Spółki, organ potwierdza, że nie wie czy lemiesz jest dwuczęściowy, czy jednoczęściowy, a gdyby nawet był dwuczęściowy to fakt ten nie jest istotny. W dalszej części skargi skarżąca dowodzi, że błędem jest stanowisko Urzędu, że nie można rozpatrywać struktury wzoru, ponieważ ta cecha nie występuje w definicji wzoru. Zdaniem skarżącej struktura – inaczej budowa czy konstrukcja – nie odnosi się wyłącznie do struktury powierzchni i ma zasadnicze znaczenie dla wzoru, bo nadaje mu określony wygląd zewnętrzny. Przemawia za tym analiza art. 102 pwp. Wreszcie skarżąca uznała, że Urząd Patentowy zastosował niewłaściwe przepisy do oceny wzoru, ponieważ, jeżeli ocenę co do spełniania przez wzór przesłanek ustawowych dokonuje się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia, to znaczy, że należało zastosować przepisy prawa o wzorach zdobniczych. Skarżąca nie zgodziła się też ze stwierdzeniem Urzędu, że wzór Rp-2783 nie jest nowy, wobec czego nie może być oryginalny.
Na rozprawie przed sądem pełnomocnik skarżącej podkreślił walor zastrzeżonej cechy wzoru, wyróżniającej pług według tego wzoru od przeciwstawionych pługów, jaką jest rama wsporcza. Element ten wyróżnia pług ze spornego wzoru od pługów z katalogów S. i D. ponieważ w przypadku pługów przeciwstawionych rama kończy się przed częścią osłonową, podczas gdy, w przypadku kwestionowanego wzoru, rama kończy się wraz z osłoną, stąd nazywa się ją jako "przedłużoną". Element ten w sposób oczywisty wpływa na wygląd. Każdy pług śnieżny ze swej istoty musi mieć krzywoliniową powierzchnię, dlatego należy zwracać uwagę na szczególne wyróżniające to urządzenie elementy. Odnosząc się do pługa z katalogu D. pełnomocnik skarżącej Spółki podniósł, iż pług ten jest wykonany ze stali, a już samo to, ze względu na to, że jest cienkościenny, czyni go innym od pługa według wzoru Rp-2783.
Urząd Patentowy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) tzn. pod względem jej zgodności z prawem należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja narusza prawo procesowe, a więc skarga podlega uwzględnieniu.
Przedmiotem rozpatrzenia jest decyzja Urzędu Patentowego unieważniająca prawo z rejestracji wzoru przemysłowego Rp 2783 - Pług odśnieżający.
Na wstępie należy stwierdzić, że Urząd Patentowy, oceniając warunki wymagane do uzyskania prawa ochronnego, prawidłowo zastosował przepisy ustawy Prawo własności przemysłowej w brzmieniu pierwotnym. Przedmiotowy wzór został zgłoszony jeszcze jako zdobniczy dnia [...] marca 2001 r., a więc już po uchwaleniu ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. a przed jej opublikowaniem w Dzienniku Ustaw z dnia 21 maja 2001 r. Nr 49, poz. 508 i wejściem w życie trzy miesiące później. Stosownie do art. 316 ust. 1 pwp. zgłoszenia wzorów zdobniczych dokonane przed dniem wejścia w życie ustawy i nierozpatrzone do tego czasu uważa się za zgłoszenia wzorów przemysłowych. Tak więc, mając na względzie cyt. przepis nakazujący traktować wszystkie zgłoszone do ochrony w opisanych warunkach wzory zdobnicze jako wzory przemysłowe oraz zapis art. 315 ust. 3 wymagający, by dla oceny warunków wymaganych do uzyskania ochrony stosować przepisy obowiązujące w dniu zgłoszenia, należy przyjąć że tak zgłoszone wzory muszą spełniać warunki właściwe dla wzorów przemysłowych określone ustawą Prawo własności przemysłowej w jej brzmieniu z dnia ogłoszenia ustawy. Byłoby zaprzeczeniem zasad racjonalnego rozumowania, przyjmowanie zgłoszonych wzorów zdobniczych jako wzorów przemysłowych, a dokonywanie oceny spełniania warunków wymaganych dla ochrony jak dla wzorów zdobniczych. W tej kwestii Sąd nie podzielił zarzutów skarżącej, co do zastosowanie przez Urząd do oceny wzoru niewłaściwych przepisów.
Zgodzić się jednak należy z zarzutem naruszenia przez organ przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 Kpa. Organ nie dość dokładnie ustalił stan faktyczny w przedmiotowej sprawie, nie zebrał i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego, co doprowadziło do niekorzystnego dla skarżącej Spółki rozstrzygnięcia.
Jak stanowi art. 117 ust. 1 pwp. (Dz. U. z 2003r. nr119, poz. 1117 ze zm.) do unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego przepisy art. 89 stosuje się odpowiednio. Idąc w ślad za art. 89 pwp. oznacza to, że prawo z rejestracji może zostać unieważnione w całości lub w części na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny, jeżeli wykaże ona że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania tego prawa. Rozpatrywana sprawa toczyła się z wniosku spółki W., która na podstawie art. 246 ust. 1 pwp. wniosła sprzeciw wobec udzielonego prawa ochronnego, a następnie wobec podniesienia przez uprawnionego zarzutu o bezzasadności sprzeciwu, sprawa przekazana została na podstawie art. 247 ust. 2 pwp. do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym jako sprawa o unieważnienie prawa ochronnego. Urząd Patentowy, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, stwierdził iż sporny wzór Rp-2783 nie jest nowy, a także nie jest oryginalny i unieważnił udzielone prawo z rejestracji.
Stosownie do treści art. 102 ust. 1 pwp. w brzmieniu pierwotnym wzorem przemysłowym jest nowa i oryginalna, nadająca się do wielokrotnego odtwarzania postać wytworu, przejawiająca się w jego kształcie, właściwościach, powierzchni, barwie, rysunku lub ornamencie. Z kolei zgodnie z art. 103 pwp. wzór przemysłowy uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, nie został taki wzór podany do powszechnej wiadomości w sposób umożliwiający jego odtworzenie ani nie był z wcześniejszym pierwszeństwem zgłoszony i następnie zarejestrowany. Organ, stwierdzając brak nowości spornego wzoru, zgodził się z argumentami wnoszącej sprzeciw spółki W., że pług według spornego wzoru został ujawniony w okresie wrzesień – października 1996 r. w katalogu firmy S. Nie budzi wątpliwości Sądu sposób w jaki ustalono datę katalogu, jednak inaczej ma się rzecz z samym zarzutem braku nowości na tle omawianego katalogu. Otóż, po pierwsze, organ, uzasadniając zarzut braku nowości, wskazuje na przedstawiony w tym katalogu pług NIDO jako nie różniący się co do kształtu od pługa wskazanego na fig. 1 spornego wzoru ( k. 72 akt adm. nr 101/04 wers 5 od dołu, str. 4 decyzji ), po czym w dalszych rozważaniach i w podsumowaniu wskazuje na pług SNK również prezentowany w katalogu S. jako dowód braku nowości wzoru ( k. 70 akt adm. str. 6 decyzji ). Po drugie, Urząd dokonując oceny braku nowości, całkowicie pominął element istotny dla udzielonego prawa ochronnego, jakim jest opisana w zastrzeżeniach ochronnych i ukazana na fig. 2 zgłoszenia cecha tj. zamocowanie osłony do przedłużonej konstrukcji ramy wsporczej. Element ten jest doskonale widoczny na wskazanym zdjęciu i składa się niewątpliwie na zewnętrzny wygląd wzoru przemysłowego, a tylko ten podlega ochronie. Na zdjęciu według fig. 2 widoczne są cztery łukowato wygięte "zęby" prowadzone aż do końca ramy osłonowej. Takiego samego elementu nie widać na zdjęciach pługa NIDO czy SNK z załączonej do akt kserokopii katalogu S. Widoczne są wprawdzie na osłonie lemiesza cztery podłużne elementy, jednak nie są one, jak podkreślał pełnomocnik uprawnionego i co wynika ze zdjęć przez niego dostarczonych w trakcie postępowania spornego, nałożonymi elementami ramy wsporczej, a jedynie stanowią o nierównej powierzchni osłony. Podkreślić należy, że Urząd dokonywał oceny spełniania warunków do ochrony na podstawie zdjęć, których jakość jest wątpliwa. Organ nie skorzystał ze zdjęć pługów prezentowanych w katalogu S., a dostarczonych przez uprawnionego. Nie zwrócił się do stawiającego zarzut, ani do uprawnionego o przedstawienie oryginału katalogu i dodatkowych zdjęć umożliwiających ocenę, czy element zastrzeżony dla spornego wzoru, a widoczny na fig. 2 został już w istocie wcześniej ujawniony. Z uwagi na fakt, iż przedłużona rama wsporcza jest istotnym zewnętrznym i podlegającym ochronie elementem lemiesza pługa według spornego wzoru, organ zobowiązany będzie, przy ponownym rozpoznaniu sprawy, ocenić czy element ten jest istotnie różny od tego, który w pługach przeciwstawionych jawi się jako ozdobna (?) cecha osłony oraz po stwierdzeniu, iż jest to zewnętrznie inny element, ustalić następnie czy został ujawniony w którymkolwiek z pługów prezentowanych w katalogu z 1996 r. Aby to uczynić musi dokonać rzetelnej oceny pługów NIDO i SNK przy wykorzystaniu zdjęć czytelnych, również tych załączonych przez uprawnionego z zastrzeżeniem, iż zobowiązany on będzie do wskazania jaki pług przedstawia konkretne załączone zdjęcie. Organ nie może również, stawiając zarzut braku nowości na tle katalogu S., wskazywać w jednym miejscu decyzji pług NIDO, a w innym pług SNK. Jeżeli zarzut braku nowości odnosi do dwóch pługów tego katalogu zobowiązany jest to wyraźnie stwierdzić i udowodnić ponad wszelką wątpliwość.
Drugie niezależne, jak zaznacza Urząd, źródło braku nowości to katalog firmy D. i przedstawiony w nim pług PO-94. Również i w tym przypadku pojawiają się wątpliwości. Dotyczą one przede wszystkim jakości zdjęcia z tego katalogu, zdjęcie jest prawie nieczytelne, gdy idzie o szczegóły wyglądu zewnętrznego pługa. Ponadto w katalogu wyraźnie wskazuje się, ze jest on wykonany ze stali o trójstopniowym zabezpieczeniu korozyjnym. Fakt przedstawienia w katalogu takiego stalowego pługa czyni wątpliwym ustalenie, czy ze względu na właściwości powierzchni, o której mowa w art. 102 ust. 1 p.w.p. może on być utożsamiany z pługiem z tworzywa sztucznego według kwestionowanego wzoru. Tę kwestię Urząd zobowiązany będzie wyjaśnić. Także i w tym pługu brak jest mocowania lemiesza na przedłużonej konstrukcji ramy wsporczej, co wynika z opisu pługa PO-94. Z oświadczeń złożonych wraz ze sprzeciwem wynika, że zakupione zostały pługi, w których osłona jest wykonana z tworzywa sztucznego i zamocowana jest do ramy wsporczej. Brak jest wzmianki, aby rama ta była przedłużona. Co do waloru tego elementu jako mającego wpływ na wygląd zewnętrzny pługa według spornego wzoru, uwagi poczynione przez Sąd wyżej na tle pługów NIDO i SNK znajdują zastosowanie również do pługa PO-94.
Ponadto, Sąd nie zgodził się ze stwierdzeniem organu, że skoro "sporny wzór na tle dwóch niezależnie przeciwstawionych pługów SNK i PO-94 nie jest nowy, wobec tego nie może być oryginalny". Brak oryginalności wzoru przemysłowego oceniana może być wyłącznie na tle definicji podanej w art. 104 pwp. w brzmieniu pierwotnym tej ustawy. Oznacza to, że wzór jest oryginalny, jeżeli różni się w sposób wyraźny od wzorów znanych i jego cechy nie są wyłącznie kombinacją cech znanych wzorów. Urząd nie przeprowadził żadnego odrębnego badania na okoliczność braku oryginalności przedmiotowego wzoru, a jedynie posiłkując się dowodami braku nowości wykorzystał je przy ocenie braku oryginalności. Jest to działanie wadliwe i w sytuacji unieważnienia wzoru również na podstawie art. 104 pwp. naruszające ten przepis.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji. O niewykonalności uchylonego w części postanowienia orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a., a o kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.