VI SA/Wa 4085/14

VI SA/Wa 4085/14 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2015-06-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-11-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Łąpieś-Rosińska /przewodniczący/
Marzena Milewska-Karczewska /sprawozdawca/
Sławomir Kozik
Symbol z opisem
6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne
Telekomunikacja
Sygn. powiązane
II GSK 3549/15 - Wyrok NSA z 2017-09-29
Skarżony organ
Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2014 poz 243
art. 9, art. 207 ust. 1
Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne - tekst jednolity
Dz.U. 2003 nr 153 poz 1503
art. 11
Ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi K. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia prawa wglądu do materiału dowodowego oddala skargę
Uzasadnienie
Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej: Prezes UKE) postanowieniem z dnia [...] października 2014r. nr [...], na podstawie art. 207 ust.1 w zw. z art. 206 ust.1 ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Prawo telekomunikacyjne (jt. Dz.U. z 2014r., poz. 243 – dalej: Pt.) oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (jt. Dz.U. z 2013r. poz. 267 z późn. zm.- dalej: k.p.a.) ograniczył O.P. S.A (dalej: O.), K. z siedzibą w W. (dalej: skarżąca lub K.) oraz P. (dalej: P.) prawo wglądu do materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym wszczętym przez Prezesa UKE w dniu [...] maja 2014r. (nr [...]) stanowiącego bazę o usługach szerokopasmowych na podstawie danych zebranych w Systemie Informacyjnym o Infrastrukturze Szerokopasmowej (dalej: SIIS) za 2010r. i 2011r. – w zakresie w jakim zawierają one tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 1993r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2003r. nr 153, poz. 1503 z późn. zm. – dalej: u.z.n.k.).
Postanowienie wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Po przeprowadzeniu, przez prezesa UKE, analizy rynku świadczenia hurtowych usług dostępu szerokopasmowego organ ten pismem z dnia [...] maja 2014r. zawiadomił O. o wszczęciu z urzędu postępowania mającego na celu:
• określenie rynku właściwego, zgodnie z prawem konkurencji, uwzględniając uwarunkowanie krajowe oraz w największym możliwie stopniu zalecenie Komisji i wytyczne, o których mowa w art. 19 ust. 3 Pt., w zakresie wyrobów i usług telekomunikacyjnych (dalej: rynek właściwy),
• ustalenie czy na rynku właściwym występuje przedsiębiorca telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej lub przedsiębiorcy telekomunikacyjni zajmujący kolektywną pozycję znaczącą,
• wyznaczenie przedsiębiorcy telekomunikacyjnego o znaczącej pozycji rynkowej lub przedsiębiorców telekomunikacyjnych zajmujących kolektywną pozycję znaczącą, w przypadku stwierdzenia, że na rynku właściwym nie występuje skuteczna konkurencja oraz nałożenia na tego przedsiębiorcę lub przedsiębiorców telekomunikacyjnych zajmujących kolektywną pozycję znaczącą obowiązków regulacyjnych,
• utrzymanie, zmianę albo uchylenie obowiązków regulacyjnych nałożonych na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego o znaczącej pozycji rynkowej lub przedsiębiorców telekomunikacyjnych zajmujących kolektywną pozycję znaczącą przed przeprowadzeniem analizy rynku.
W trakcie prowadzonego postępowania pismem z dnia [...] maja 2014r. skarżąca wniosła o dopuszczenie jej do udziału w toczącym się postępowaniu.
Po rozpatrzeniu złożonego wniosku, organ postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014r. dopuścił K. do udziału w postępowaniu.
W trakcie prowadzonego przez Prezesa UKE postępowania w dniu [...] października 2014r. działając z urzędu organ wspomnianym na wstępie postanowieniem nr [...], ograniczył skarżącej oraz O. i P., prawo wglądu do następujących materiałów prowadzonego przez siebie postępowania, a mianowicie: bazy o usługach szerokopasmowych na podstawie danych zebranych w SIIS za 2010r. i 2011r. – w zakresie w jakim zawierają one tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu u.z.n.k.
W uzasadnieniu wydanego postanowienia organ wskazał m.in., że zgodnie z przepisem art. 73 ust. 1 k.p.a. w każdym stadium postępowania organ administracji publicznej obowiązany jest umożliwić stronie przeglądanie akt sprawy oraz sporządzanie z nich notatek i odpisów. Stosownie do art. 207 ust. 1 Pt. Prezes UKE w postępowaniach prowadzonych na podstawie tej ustawy, w drodze postanowienia, może ograniczyć pozostałym stronom prawo wglądu do materiału dowodowego, jeżeli udostępnienie tego materiału grozi ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa lub innych tajemnic prawnie chronionych. Przepis art. 207 ust. 1 Pt. stanowi zatem wyjątek od zasady jawności postępowania.
W ocenie Prezesa UKE, dane znajdujące się we wskazanej bazie o usługach szerokopasmowych na podstawie danych zebranych w SIIS za 2010 i 2011r. zostały zastrzeżone przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych, zgodnie z art. 9 Pt. jako stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa. Organ wyjaśnił również powołując się w tym zakresie na orzecznictwo sądowoadministracyjne i doktrynę, że przez tajemnicę przedsiębiorstwa, o której mowa w przepisie art. 9 Pt. należy rozumieć tajemnicę zdefiniowaną w u.z.n.k. Zgodnie z art. 11 ust. 4 tej ustawy, tajemnicą przedsiębiorstwa są nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Organ podkreślił przy tym, że z przywołanego wyżej przepisu art. 11 ust. 4 u.z.n.k. wynika, iż dane stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa tylko wtedy, gdy spełniają łącznie następujące przesłanki:
- dane te stanowią informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą,
- informacje te nie są ujawnione do wiadomości publicznej,
- przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności.
Powyższe zdaniem organu oznacza, że dane zawarte w w/w bazie o usługach szerokopasmowych na podstawie danych zebranych w SIIS za 2010 i 2011r., stanowią tajemnice przedsiębiorstwa w rozumieniu wskazanego wyżej przepisu art. 11 u.z.n.k., gdyż zawarte w nich dane stanowią istotną informację o infrastrukturze technicznej i usługach, które to dane posiadają wartość gospodarczą, a ich ujawnienie stanowiłoby zagrożenie dla interesów przedsiębiorców, których dane zostałyby ujawnione. Organ wyjaśnił przy tym, że znajdujące się w bazie dane dot. m. in. informacji o tym jacy operatorzy świadczą usługi telekomunikacyjne w poszczególnych punktach adresowych, jak również jakie są to usługi i o jakich parametrach. A zatem posiadają one wartość gospodarczą, a ich ujawnienie może doprowadzić do pogorszenia pozycji rynkowej przedsiębiorców, których dane zostałyby ujawnione ułatwiając jednocześnie z drugiej strony konkurentom działania mające na celu zwiększenie swojej bazy klientów, bowiem znajomość informacji, o tym jaki przedsiębiorca, gdzie świadczy jakie usługi bez wątpienia ułatwia konkurentom pozyskiwanie w tych lokalizacjach nowych abonentów kosztem wspomnianych przedsiębiorców (m.in. możliwość łatwiejszego dotarcia do potencjalnych klientów oraz przygotowanie odpowiedniej oferty handlowej).
W Konkluzji Prezes UKE stwierdził, że w związku z faktem, że dane te przedłożone zostały bezpośrednio Prezesowi UKE, bez możliwości zapoznania się z ich treścią przez osoby trzecie, to informacje te nie zostały ujawnione do informacji publicznej a nadto dane znajdujące się w w/w bazach zostały zastrzeżone przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych zgodnie z art. 9 Pt., jako stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa, co w ocenie Prezesa UKE stanowi podstawę do uznania ich za objęte działaniami przedsiębiorcy w celu zachowania ich poufności.
Nie zgadzając się ze wskazanym wyżej postanowieniem z dnia [...] października 2014r. K. zaskarżyła wskazane postanowienie w całości, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenie:
- art. 7 i 77 § 1 k.p.a., przez brak wszechstronnego rozważenia wszystkich okoliczności sprawy w kontekście oceny, czy zachodzi konieczność ograniczenia K. wglądu do akt sprawy;
- art. 107 § 1 k.p.a. poprzez brak wskazania rozstrzygnięcia w sentencji skarżonego postanowienia tj. brak wskazania, które informacje stanowią rzekomą tajemnicę przedsiębiorstwa oraz brak wskazania, którego przedsiębiorstwa tajemnica jest chroniona;
-naruszenie art. 207 ust. 1 Pt., przez niezasadne ograniczenie jej prawa wglądu do materiału dowodowego w postaci danych użytych na potrzeby przeprowadzonej analizy Rynku 5 oraz dokumentów zastrzeżonych przez O. klauzulą "tajemnica przedsiębiorstwa", podczas gdy dane te, w ocenie skarżącej, nie zawierają tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 u.z.n.k., a w konsekwencji K. została de facto pozbawiona możliwości udziału w przedmiotowym postępowaniu.
W uzasadnieniu skargi skarżąca szczegółowo uzasadniła poszczególne zarzuty. Podkreśliła, że Prezes UKE analizując istnienie tajemnicy przedsiębiorstwa prawidłowo zwrócił uwagę na art. 11 ust. 4 u.z.n.k., w którym wskazano przesłanki uznania określonych informacji za tajemnicę przedsiębiorstwa. Za najistotniejszą przesłankę spośród wymienionych w powyższym przepisie skarżąca uznała przesłankę posiadania przez daną informację cechy wartości gospodarczej. Jak stwierdziła skarżąca, aby uznać, że dana informacja posiada wartość gospodarczą jej wykorzystanie przez innego przedsiębiorcę powinno zaoszczędzić mu wydatków lub zwiększyć zyski. Co więcej, pojęcie wartości gospodarczej informacji należy ocenić w sposób obiektywny, a zatem samo przekonanie przedsiębiorcy o wartości posiadanej przez niego informacji nie jest wystarczające. W tym kontekście, jak podała skarżąca, aby tajemnica przedsiębiorstwa zaistniała, powinien także istnieć przedsiębiorca, którego tajemnica jest strzeżona, czego Prezes UKE w niniejszej sprawie nie ustalił.
Zdaniem skarżącej, w zaskarżonym postanowieniu Prezes UKE na str. 7-8 wskazał, że zastrzeżone informacje dot.: informacji o tym jacy operatorzy świadczą usługi telekomunikacyjne w poszczególnych punktach adresowych oraz jakie są to usługi i o jakich parametrach. Skarżąca wskazała przy tym, że w postanowieniu nie ma informacji czy w Bazie znajdowały się inne informacje. Skarżąca zwróciła przy tym uwagę, że dane o tym, gdzie i jacy operatorzy świadczą usługi są częściowo dostępne np. w informacjach publicznych udostępnianych przez podmiot o znaczącej pozycji rynkowej na wielu rynkach telekomunikacyjnych tj. O. – informacje o podmiotach świadczących usługi na poszczególnych łączach. O., bowiem na mocy nałożonych na nią obowiązków regulacyjnych na Rynku 4, ma obowiązek publikowania m. in. danych dot.:
- adresów PG TP. Znajdujących się w danej Strefie Numeracyjnej z uwzględnieniem adresów ODF TP z pominięciem lokalizacji FTTx (w przypadku braku adresu dane dot. lokalizacji PG. Wykaz PDK)
-adresy FTTx znajdujące się w danej Strefie Numerycznej (w przypadku braku adresu dane dot. lokalizacji FTTx) przy czym wykaz adresowy powinien być przyporządkowany do PG, dla FTTC/B przyporządkowanie dot. szaf dostępnych FITL, a dla FITL przyporządkowanie dot. danego dostępu,
- zakresy numeracji aktywnej wykorzystywane do obsługi abonentów, obsługiwanej przez PG TP oraz FTTx znajdującej się w danej Strefie Numerycznej.
Powyższe zdaniem skarżącej oznacza, że nie może być tajemnicą O. lista Przełącznic Głównych, które zostały uwolnione, podobnie jak lista Przełącznic Głównych, które nie zostały uwolnione ale w każdej chwili mogących być uwolnionymi.
Skarżąca wskazała również, że na stronach internetowych wielu przedsiębiorców telekomunikacyjnych istnieje możliwość sprawdzenia usług pod konkretnym adresem. Podkreśliła, że Prezes UKE w zaskarżonym postanowieniu nawet nie spróbował wyjaśnić, w jaki sposób informacje dot. usług świadczonych przez operatorów mogą zostać wykorzystane przez innych przedsiębiorców telekomunikacyjnych. Prezes UKE a priori przyjął, że jeżeli zastrzeżona informacja zostanie ujawniona, to zostanie naruszona tajemnica przedsiębiorstwa nie wskazując przy tym którego przedsiębiorcy.
Podsumowując skarżąca zwróciła uwagę na lakoniczność zaskarżonego postanowienia, bowiem zarówno z sentencji jak i uzasadnienia nie wynika jakie informacje Prezes UKE zastrzegł oraz brak jest uzasadnienia dlaczego zastrzeżone informacje spełniają warunki bycia "tajemnicą przedsiębiorstwa" w kontekście art. 207 Pt. oraz art. 11 ust. 4 u.z.n.k. Nie wskazano również interesu, którego przedsiębiorstwa chronią Zastrzeżone informacje.
W odpowiedzi na skargę Prezes UKE wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.).
W ocenie Sądu, analizowana pod tym kątem skarga K. nie zasługują na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie Prezesa UKE z dnia [...] października 2014 r., nie narusza zarówno norm prawa materialnego wyrażonych w przepisach ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, w tym w szczególności art. 207 ust. 1 cyt. ustawy, jak również nie uchybia przepisom postępowania administracyjnego, w tym przede wszystkim art. 73 § 1 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 Pt. a także art. 7, 77 § 1 i 107 § 1 k.p.a. w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy.
Na wstępie Sąd zauważa, że w świetle przepisu art. 206 ust. 1 Pt postępowanie przed Prezesem UKE toczy się na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ze zmianami wynikającymi z tej ustawy oraz ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz.U. Nr 106, poz. 675 z późn. zm.).
Co do zasady - przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego zapewniają stronie postępowania czynny udział w każdym stadium postępowania (art. 10 Kpa.), co oznacza m.in. możliwość przeglądania akt sprawy oraz umożliwienia sporządzania z nich notatek (art. 73 § 1 Kpa.).
Zgodnie z poglądami doktryny oraz orzecznictwem sądów administracyjnych udostępnianie akt jest przejawem tzw. jawności wewnętrznej postępowania administracyjnego, a więc jawności wobec stron oraz uczestników na prawach strony (tak m.in. G. Łaszczyca /w:/ G. Łaszczyca, Cz. Marzysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I, Zakamycze 2005, s. 655).
Stosownie do art. 207 ust. 1 Pt, Prezes UKE w postępowaniach prowadzonych na podstawie tej ustawy, w drodze postanowienia, może ograniczyć pozostałym stronom prawo wglądu do materiału dowodowego, jeżeli udostępnienie tego materiału grozi ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa, lub innych tajemnic prawnie chronionych.
Mając na względzie cytowany wyżej przepis, zauważenia wymaga, że postanowienie o jakim mowa w przepisie art. 207 ust. 1 Pt. dotyczy wyłącznie kwestii ochrony "tajemnic przedsiębiorstwa lub innych tajemnic prawnie chronionych", a więc nie stanowi kwestii "incydentalnej" w stosunku do postępowania "głównego", a jego istotą nie jest żadna z przesłanek dotyczących postępowania głównego, ani też zagadnień procesowych, lecz wyłącznie ocena czy udostępnienie materiału grozi ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa lub innych tajemnic prawnie chronionych.
A zatem, jak wskazano już powyżej, w oparciu o przepis art. 207 ust.1 Pt. Prezes UKE, w drodze postanowienia, może ograniczyć pozostałym stronom prawo wglądu do materiału dowodowego, jeżeli udostępnienie tego materiału grozi ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa lub innych tajemnic prawnie chronionych. W przepisie tym nie chodzi więc o sytuację zaistniałą po wydaniu decyzji w postępowaniu głównym, lecz o sytuację zaistniałą w toku postępowania głównego przed wydaniem decyzji i z taką też sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Podkreślić przy tym wypada, że wskazany przepis stanowi wyjątek od zasady jawności postępowania.
Rozważając niniejszą sprawę, należy przede wszystkim zauważyć, że zasadniczą kwestią sporną pomiędzy Prezesem UKE, jako organem regulacyjnym, a skarżącym jest prawidłowość zastosowania przez organ wyłączenia wspomnianej wyżej generalnej zasady jawności wewnętrznej postępowania administracyjnego poprzez ograniczenie m. in. stronie skarżącej prawa wglądu do Bazy o usługach szerokopasmowych powstałej na podstawie danych zebranych w SIIS za 2010r. i 2011r. – w zakresie w jakim zawierają one tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu u.z.n.k. Prezes UKE stanął bowiem na stanowisku, że w niniejszej sprawie zachodzą wszelkie podstawy do zastosowania art. 207 ust. 1 Pt., albowiem udostępnienie m. in. skarżącej informacji o tym jacy operatorzy świadczą usługi telekomunikacyjne w poszczególnych punktach adresowych, jak również jakie są to usługi i o jakich parametrach grozi ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstw, które przekazały Prezesowi UKE dane m. in. w tym zakresie w związku z prowadzoną przez ten organ analizą rynku świadczenia hurtowych usług dostępu szerokopasmowego.
Zdaniem Sądu, Prezes UKE w niniejszej sprawie prawidłowo uznał, co przyznaje również strona skarżąca, że przez tajemnicę przedsiębiorstwa, o której mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć tajemnicę zdefiniowaną w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.
A zatem niezbędne jest w niniejszej sprawie dokonanie analizy powstałego sporu przez pryzmat przepisu art. 11 ust.4 u.z.n.k. stanowiącego, że tajemnicą przedsiębiorstwa są nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności.
Należy zatem zauważyć że informację można uznać za chronioną na podstawie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji tylko wówczas, jeśli jest ona poufna. Pozostałe przesłanki w postaci braku ujawnienia informacji i podjęcia działań zabezpieczających są jedynie konsekwencją przesłanki poufności. W rezultacie, interpretując przepis art. 11 u.z.n.k., można powiedzieć, że tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi poufna informacja posiadająca wartość gospodarczą, a w szczególności informacja techniczna, technologiczna lub organizacyjna (tak m.in. A. Michalak /w:/ M. Zdyb (red.), A. Michalak, M. Mioduszewski, J. Raglewski, J. Rasiewicz, M. Sieradzka, J. Sroczyński, M. Szydło, M. Wyrwiński, Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz, LEX, 2011).
A zatem według Sądu organ prawidłowo uznał, że informacje pochodzące od przedsiębiorców telekomunikacyjnych, dzięki którym stworzona została przez organ Baza o usługach szerokopasmowych na podstawie danych zebranych w Systemie Informacyjnym o Infrastrukturze Szerokopasmowej za 2010r. i 2011r., są informacjami wrażliwymi i stanowią w rozumieniu w art. 11 u.z.n.k. tajemnicę tego przedsiębiorstwa. Zawarte bowiem w Bazie informacje dot. m. in. tego jacy operatorzy świadczą usługi telekomunikacyjne w poszczególnych punktach adresowych, jak również jakie są to usługi i o jakich parametrach, niewątpliwie stanowią istotne informacje o infrastrukturze telekomunikacyjnej oraz usługach (dane techniczne, technologiczne i organizacyjne przedsiębiorstwa), które jak słusznie podnosi w skarżonym orzeczeniu oraz w odpowiedzi na skargę organ posiadają wartość gospodarczą, a ich ujawnienie stanowiłoby zagrożenie dla interesów przedsiębiorców, których dane zostałyby ujawnione, gdyż mogą prowadzić do pogorszenia pozycji rynkowej tych przedsiębiorców, ułatwiając jednocześnie konkurentom możliwość powiększenia własnych baz klientów. Posiadanie informacji o tym jaki przedsiębiorca, gdzie świadczy jakie usługi, bez wątpienia ułatwia konkurentom pozyskiwanie w tych lokalizacjach nowych abonentów kosztem wskazanych przedsiębiorców. Nadto zdaniem Sądu udostępnienie tych danych w istocie mogłoby doprowadzić do nieuprawnionego pozyskania baz danych różnych operatorów (przedsiębiorców komunikacyjnych), przy czym trzeba tu wskazać, że każda baza przedstawia sobą znaczną wartość gospodarczą a zatem ujawnienie takich baz niewątpliwie wpłynęłoby negatywnie na sytuację przedsiębiorstwa.
Sąd w tym miejscu podkreśla również, że dane te zostały przekazane przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych. Zostały one zebrane w SIIS za 2010 i 2011r. i były przedmiotem analizy przez Prezesa UKE oraz posłużyły do stworzenia Bazy o usługach szerokopasmowych. Należy zatem wskazać, że z charakteru tych danych wynika, iż nie mogły i nie mogą one dotrzeć do wiadomości osób trzecich w normalnym toku zdarzeń, bez żadnych specjalnych starań z ich strony, nie zostały zatem ujawnione do wiadomości publicznej.
Zdaniem Sądu, z powyższego wynika, że wskazane informacje mieszczą się w zakresie przedmiotowym informacji mogących stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa, gdyż są ściśle związane z prowadzoną przez przedsiębiorców komunikacyjnych działalnością gospodarczą i mają dla nich wartość gospodarczą oraz podjęto w stosunku do nich niezbędne działania w celu dochowania ich poufności zgodnie z art. 9 Pt.
Prezes UKE zasadnie stwierdził ponadto, m. in. w odpowiedzi na skargę oraz w skarżonym orzeczeniu, że powyższe informacje nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, są one bowiem nieznane ogółowi oraz nie można się o nich dowiedzieć drogą "zwykłą i dozwoloną". Wskazać przy tym w tym miejscu należy, mając na względzie argument skarżącej dot. ujawnienia jej zdaniem przez poszczególnych przedsiębiorców tych danych na ich stronach internetowych, że jak słusznie podniósł organ w odpowiedzi na skargę, strony internetowe konkretnego operatora umożliwiają jedynie sprawdzenie możliwości świadczenia danej usługi pod konkretnym adresem. Nie dają one jednak możliwości sprawdzenia jaka usługa jest świadczona obecnie pod wskazanym adresem, jakie są jej parametry, czy też jaki inny operator je świadczy w chwili obecnej. A zatem strona internetowa nie daje dostępu do danych, które skarżonym postanowieniem zostały utajnione przez Prezesa UKE. Tak więc zakres danych, które zostały utajnione w wyniku wydania skarżonego orzeczenia nie pokrywa się z zakresem danych, które można uzyskać za pośrednictwem strony internetowej operatora.
Zdaniem sadu za zasadny również należy uznać argument organu wskazujący, że skarżonym postanowieniem ograniczony został dostęp do całej bazy danych w skład, której wchodzi kilka milionów punktur adresowych. Natomiast za pośrednictwem strony adresowej danego przedsiębiorcy istnieje możliwość odpytania jedynie kilku adresów, gdyż operatorzy starają się chronić własne bazy przed pozyskaniem ich m. in. przez konkurentów, wprowadzając np. ograniczenia dot. liczby możliwości zapytań w danym przedziale czasowym.
Konkludując, Sąd uznał, że informacje o tym jacy operatorzy świadczą usługi telekomunikacyjne w poszczególnych punktach adresowych, jak również jakie to są usługi i o jakich parametrach, spełniają przesłanki niezbędne w celu zachowania ich poufności, a także – co również istotne – nie można się o nich dowiedzieć zwykłą drogą i nie zostały one ujawnione do wiadomości publicznej.
Ustosunkowując się do zarzutów i argumentów podniesionych w skardze w pierwszej kolejności Sąd wyjaśnia, że niezasadne są podniesione w skardze zarzuty proceduralne a dot. naruszenia przez organ art. 7, 77 § 1 oraz art. 107 § 1 k.p.a. Należy bowiem wskazać, iż organ w skarżonym orzeczeniu dokonał wszechstronnego rozważenia wszystkich okoliczności sprawy w tym w szczególności, jak wynika z uzasadnienia skarżonego orzeczenia, organ wskazał w sposób jednoznaczny, iż zachodzi konieczność ograniczenia wglądu do materiałów postępowania tj. Bazy o usługach szerokopasmowych na podstawie danych zebranych w SIIS za 2010 i 2011r., podmiotów uczestniczących w postepowaniu. Przy czym co istotne ograniczenie to nie zostało dokonane wybiórczo tylko w stosunku do K. lecz również w stosunku do pozostałych uczestników. Sąd uznał również za niezrozumiały zarzut strony skarżącej odnoszący się do braku wskazania, które informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa oraz braku wskazania, którego przedsiębiorstwa tajemnica jest chroniona. Należy bowiem wskazać, iż jednoznaczne sprecyzowanie tych kwestii zawarte jest w uzasadnieniu skarżonego rozstrzygnięcia, z którego w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że informacjami tymi są: informacje dot. operatorów, którzy świadczą usługi telekomunikacyjne w poszczególnych punktach adresowych, rodzaje usług i ich parametry oraz że objęte ochroną są tajemnice wszystkich przedsiębiorstw, którzy przekazali informacje i dane Prezesowi UKE do analizy rynku świadczenia hurtowych usług dostępu szerokopasmowego w oparciu, o które to dane zebrane w SIIS powstała Baza o usługach szerokopasmowych za 2010 i 2011r.
Również za niezasadny Sad uznał zarzut dot. naruszenia art. 207 ust.1 Pt. Przepis ten bowiem stanowi, że w postępowaniach prowadzonych na podstawie wskazanej ustawy Prezes UKE, w drodze postanowienia, może ograniczyć pozostałym stronom prawo wglądu do materiału dowodowego, jeżeli udostępnienie tego materiału grozi ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa lub innych tajemnic prawnie chronionych. Przepis ten ma zatem charakter ochronny i stanowi w istocie przeniesienie do ustawodawstwa krajowego postanowień dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dalej: dyrektywa ramowa), opubl.Dz.Urz.UE.L z 2002r.,poz.108 s. 33 z późn. zm., stanowiące że : "informacje zgromadzone przez krajowe organy regulacyjne winny być publicznie dostępne, chyba, że są one poufne na mocy przepisów prawa krajowego o publicznym dostępie do informacji lub są objęte tajemnicą przedsiębiorcy zgodnie z przepisami prawa wspólnotowego i krajowego (motyw 14 Preambuły dyrektywy ramowej).
W świetle powyższego, zdaniem Sądu uznać należy, że Prezes UKE wszechstronnie zebrał i ocenił cały materiał zgromadzony w sprawie, zaś w treści spornego postanowienia prawidłowo przywołał niezbędne dla uzasadnienia prawnego przepisy, wyjaśniając dokładnie ich znaczenie i skutki prawne dla strony skarżącej, co w pełni odpowiada wymogom wskazanym w przepisie art. 107 § 3 Kpa.
Na zakończenie Sąd zauważa, że postanowienie w przedmiocie ograniczania prawa wglądu do materiału dowodowego musi być na tyle ogólne, aby nie doszło do ujawnienia tajemnicy lub przedsiębiorców(jak w niniejszej sprawie) w treści samego postanowienia.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i z tej przyczyny podlega oddaleniu na podstawie przepisu art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.