VI SA/WA 39/06

VI SA/Wa 39/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-04-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-01-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Halina Emilia Święcicka /sprawozdawca/
Izabela Głowacka-Klimas
Zbigniew Rudnicki /przewodniczący/
Symbol z opisem
6461 Wynalazki
Sygn. powiązane
II GSK 227/06 - Wyrok NSA z 2006-11-21
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Protokolant Aleksandra Borowiec-Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2006r. sprawy ze skargi B. S.A. z siedzibą w B. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie patentu na wynalazek nr [...] 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego RP na rzecz skarżącego B. S.A. z siedzibą w B. kwotę 1240 ( tysiąc dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Wobec decyzji Urzędu Patentowego RP Nr [...] z dnia [...] marca 2004r.
o udzieleniu na rzecz C. R. z M. patentu na wynalazek pt. "Sposób wytwarzania krążników dolnych" został złożony sprzeciw. Sprzeciw został złożony przez pełnomocnika B. S.A. z siedzibą w B.
Urząd Patentowy zawiadomieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005r. poinformował pełnomocnika uprawnionego z patentu o złożonym sprzeciwie, przesłał odpis przedmiotowego sprzeciwu i wyznaczył termin dwóch miesięcy od daty doręczenia zawiadomienia na ustosunkowanie się do podniesionych w sprzeciwie zarzutów. W zawiadomieniu zawarto pouczenie, że w przypadku nie udzielenia odpowiedzi na zawiadomienie w wyznaczonym terminie, Urząd Patentowy, zgodnie z art. 247 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 oraz Dz. U. z 2004 r. Nr 33, poz. 286) uchyli decyzję o udzieleniu patentu i umorzy postępowanie.
Zawiadomienie zostało doręczone w dniu [...] kwietnia 2005r.
Wobec braku odpowiedzi w wyznaczonym terminie, Urząd Patentowy na podstawie art. 247 ust. 2 ustawy Prawo własności przemysłowej (dalej p.w.p.) podjął decyzję z dnia [...] lipca 2005r. o uchyleniu decyzji z dnia [...] marca 2004r. o udzieleniu na rzecz C. R. z M. patentu na wynalazek pt. "Sposób wytwarzania krążników dolnych" oraz umorzył postępowanie.
Ww. decyzja została sprostowana postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005r. wydanym na podstawie art. 113 k.p.a.
Decyzja z dnia [...] lipca 2005r. została doręczona pełnomocnikowi uprawnionego z patentu w dniu [...] sierpnia 2005r.
W dniu [...] sierpnia 2005r. do Urzędu Patentowego wpłynął wniosek
o ponowne rozpatrzenie sprawy R. C. opatrzony datą [...] lipca 2005r. nadany przesyłką pocztową w dniu [...] sierpnia 2005r. We wniosku wskazał, iż jego pełnomocnik – Z. K. złożył w jego imieniu odpowiedź na sprzeciw, w którym wnosił o jego oddalenie. Do czasu wydania decyzji pozostawał w przekonaniu o prawidłowości wniesienia odpowiedzi na sprzeciw. Do wniosku załączył odpowiedź na sprzeciw wraz z załącznikami oraz kopię potwierdzenia nadania przesyłki poleconej nr [...].
Decyzją [...] z dnia [...] października 2005r. Urząd Patentowy na podstawie art. 247 ust. 2 oraz art. 245 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, Dz. U. z 2004 r. Nr 33, poz. 286 oraz z 2005r. Dz. U. Nr 10, poz. 68, Nr 163, poz. 1362) po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy R. C. od decyzji z dnia [...] lipca 2005r. o uchyleniu decyzji z dnia [...] marca 2004r. o udzieleniu patentu na wynalazek pt. "Sposób wytwarzania krążników dolnych" [...] w punkcie 1 - uchylił zaskarżoną decyzję, w punkcie 2 – przekazał sprawę do rozpatrzenia w postępowaniu spornym.
W uzasadnieniu wskazał, że pełnomocnik uprawnionego odpowiedź na sprzeciw wysłał w wyznaczonym terminie, która z niewyjaśnionych powodów nie wpłynęła do Urzędu Patentowego.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła firma B. S.A. z siedzibą w B. zarzucając zaskarżonej decyzji obrazę przepisów procesowych: art. 7, 8, 77 § 1, 11, i 107 § 3 k.p.a. oraz obrazę art. 245 ust. 1 i 277 ust. 2 ustawy p.w.p
Wskazał, że organ oparł się tylko o kserokopię dowodu nadania, nie sprawdził, czy wskazany numer sprawy nie został dopisany. Podniósł, że w decyzji nie wskazano, czy pozostałe pisma wskazane na dowodzie nadania wpłynęły do Urzędu Patentowego. Zarzucił ponadto, że wydając decyzję nie przedstawił faktów, które uznał za udowodnione, nie wyjaśnił, dlaczego przyznał im moc dowodową i uznał je za wiarygodne. Podniósł także, że skierowanie sprawy do postępowania spornego decyzją bez odniesienia się do odpowiedzi na sprzeciw i po uchybieniu terminu wniesienia odpowiedzi na sprzeciw oraz bez podania na czym polega odpowiedź uprawnionego stanowią naruszenie wskazanych przepisów p.w.p.
Wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wnosił o jej oddalenie jako bezzasadnej. Podniósł, że skarżący ze względu na brak interesu prawnego nie jest stroną postępowania w sprawie złożonego sprzeciwu przed przekazaniem sprawy do rozpatrzenia w trybie postępowania spornego, zatem nie ma legitymacji do złożenia skargi. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze stwierdził, że skoro na kserokopii nadania listu poleconego wskazany był numer sprawy to uznał, że odpowiedź na sprzeciw została wysłana w wyznaczonym terminie. Potwierdził, że sporna przesyłka wpłynęła do Urzędu Patentowego w dniu [...] czerwca 2005r. bez odpowiedzi na sprzeciw do sprawy [...]. Wskazał, że podejmując zaskarżoną decyzję miano na względzie art. 7 k.p.a.
W piśmie procesowym z [...] kwietnia 2006r., stanowiącym ustosunkowanie się do odpowiedzi na skargę, pełnomocnik skarżącego odnosząc się do stwierdzenia organu, że skarżący nie jest stroną postępowania i nie ma interesu prawnego, podniósł - powołując się na przepisy k.p.a. - to na wniosek skarżącego zostało wszczęte postępowanie zatem jest stroną postępowania. Podtrzymał zarzuty w zakresie naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, natomiast cofnął zarzut naruszenia art. 245 ust. 1 i art. 277 ust. 2 ustawy p.w.p. Podkreślił, iż Urząd Patentowy nie wyjaśnił stanu faktycznego bowiem jest mało prawdopodobne, aby cała zawartość koperty przesłanej przez uprawnionego wpłynęła do Urzędu Patentowego, za wyjątkiem odpowiedzi na sprzeciw. Zarzucił, że organ oparł się jedynie na wnioskowaniu a nie na faktach.
Na rozprawie, pełnomocnik uczestnika postępowania – R. C. zarzucił brak interesu prawnego skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Analizując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powołanych wyżej kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie.
Sąd nie podzielił stanowiska Urzędu Patentowego i uczestnika postępowania odnośnie braku interesu prawnego po stronie skarżącego. Skarżący wszczął postępowanie sprzeciwowe, składając wniosek (sprzeciw) w sprawie udzielonego patentu. Postępowanie sprzeciwowe uregulowane jest przez dwa przepisy – art. 246 i 247 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.). Skarżący składając sprzeciw nie miał obowiązku wykazania interesu prawnego, co nie znaczy, że nie ma interesu prawnego w postępowaniu w sprawie udzielonego patentu, które organ wszczął na jego wniosek. Skarżący jest stroną tego postępowania, więc trudno mu odmówić braku interesu prawnego.
Urząd Patentowy na podstawie art. 252 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej jest związany rygorami procedury administracyjnej. W myśl tego przepisu, do postępowania przed Urzędem Patentowym stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba, że ustawa stanowi inaczej.
Na mocy powołanego przepisu, na Urzędzie Patentowym spoczywają obowiązki w zakresie m.in. dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, mając na uwadze interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.), w zakresie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego,
(art. 77 § 1 k.p.a.), a także należytego uzasadnienia rozstrzygnięcia, stosownie do wymogów art. 107 § 3 k.p.a.
Urząd Patentowy uchybił wskazanym przepisom w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji.
W myśl art. 247 ustawy p.w.p., O wniesieniu sprzeciwu, o którym mowa w art. 246, Urząd Patentowy niezwłocznie zawiadamia uprawnionego, wyznaczając mu termin na ustosunkowanie się do sprzeciwu. (ust. 1)
Jeżeli uprawniony w odpowiedzi na zawiadomienie Urzędu, o którym mowa w ust. 1, podniesie zarzut, że sprzeciw jest bezzasadny, sprawa zostanie przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym. W przeciwnym przypadku Urząd Patentowy wydaje decyzję uchylającą decyzję o udzieleniu patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji, umarzając jednocześnie postępowanie. (ust. 2).
Zgodnie z cytowanym przepisem Urząd Patentowy powiadomił uprawnionego z patentu nr [...] o złożonym sprzeciwie i wyznaczył termin na zajęcie stanowiska. Prawidłowo - wobec braku odpowiedzi na złożony sprzeciw - uchylił decyzję o udzieleniu patentu i umorzył postępowanie.
Rozpoznając ponownie sprawę organ nie przeprowadził żadnego postępowania, nie zażądał od strony oryginału dowodu nadania przesyłki poleconej, oparł się wyłącznie na kserokopii, nie potwierdzonej za zgodność z oryginałem, nie sprawdził, czy na kopercie przesyłki był wskazany numer przedmiotowej sprawy, nie ustalił z pracownikiem przyjmującym korespondencję, czy przesyłka zawierała odpowiedź na sprzeciw, nie ustalił z urzędem pocztowym, czy uiszczona opłata za przesyłkę poleconą byłą adekwatna za przesyłkę zawierającą korespondencję do czterech spraw, w tym plik materiałów do przedmiotowej sprawy.
Wydając zaskarżoną decyzję, Urząd Patentowy w punkcie drugim przekazał sprawę do rozpatrzenia w postępowaniu spornym. Przekazanie sprawy do innego postępowania, do innej komórki organizacyjnej, w tym samym organie, nie wymaga podjęcia decyzji, jest to czynność techniczna wynikająca w art. 247 ust. 2 ustawy p.w.p.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zatem na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w pkt 1 sentencji, w pkt 2 orzekł na zasadzie art. 152 tej ustawy.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powyższej oraz na podstawie § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz. U. Nr 212, poz. 2076 ze zm.).