VI SA/WA 357/04

VI SA/Wa 357/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-01-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-03-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Czarnecki
Magdalena Bosakirska /przewodniczący/
Maria Jagielska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Skarżony organ
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Magdalena Bosakirska Sędzia WSA - Maria Jagielska (spr.) Asesor WSA - Andrzej Czarnecki Protokolant - Andrzej Siwek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2005r. sprawy ze skargi Lasów Państwowych – Nadleśnictwo [...] na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2003r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę
Uzasadnienie
Do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga Lasów Państwowych – Nadleśnictwa [...], zwanego dalej skarżącym, na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2003r. o nr [...] wydane na podstawie art. 134 Kpa. w związku z art. 129 § 2 Kpa.
Pismem z dnia [...] maja 2003r. skarżący wniósł o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 1992r. w przedmiocie likwidacji Kombinatu Rolnego "[...]".
Decyzją z dnia [...] września 2003r. o nr [...] Wojewoda [...] odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczna decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1992r. w części dotyczącej przekazania na rzecz Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddziału Terenowego w [...], działki oznaczonej w ewidencji gruntów numerem [...], o powierzchni 91,13 ha. W uzasadnieniu podano, że skarżący wcześniej tj. dnia [...] czerwca 2002r. wystąpił o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1992r. i Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, odmawiając decyzją z dnia [...] lutego 2003r. stwierdzenia nieważności wskazanej decyzji, podał inny tryb postępowania z uwagi na fakt, iż przytaczane przez skarżącego okoliczności odpowiadają dyspozycjom art. 145 § 1 pkt 5 Kpa.
Skarżący złożył więc pismo dotyczące wznowienia postępowania zakończonego opisaną już decyzją Wojewody [...], jednak nie dotrzymał terminu, o którym stanowi art. 148 § 1 Kpa.
Wskutek złożonego przez pełnomocnika skarżącego odwołania, w który nie zgodził się on z ustaleniem organu, iż nastąpiło niedochowanie terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził w drodze zaskarżonego następnie postanowienia, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu.
Organ, przywołując art. 129 § 2 Kpa., wskazał że decyzję z dnia [...] września 2003r. doręczono skarżącemu dnia 11 września 2003r. zaś odwołanie zostało nadane przez pełnomocnika skarżącego, listem poleconym dnia 26 września 2003r. a więc po 14 dniowym terminie.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący, działając przez swego pełnomocnika, wniósł o uchylenie postanowienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych, bowiem decyzję Wojewody [...] doręczono skarżącemu dnia 12 września 2003r., nie zaś 11 jak podano zaskarżonym postanowieniu. Licząc 14 dniowy termin do złożenia odwołania od dnia 12 września 2003r. należy uznać, że wpłynęło ono w terminie.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu do zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( dz. U. nr 153, poz. 1269 ), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie jej zgodności z prawem tak materialnym, jak też procesowym. Badając zaskarżone rozstrzygnięcie pod tym kątem należy stwierdzić, że złożona skarga jest nieuzasadniona.
Przepis art. 129 § 2 Kpa. wyznacza czternastodniowy termin do złożenia odwołania od decyzji. Początkiem tego terminu, jeżeli decyzja nie została ogłoszona ustnie, jest dzień doręczenia rozstrzygnięcia stronie postępowania. W rozpatrywanej sprawie, wydana z upoważnienia Wojewody [...] decyzja doręczona została skarżącemu dnia 11 września 2003r. na wskazany przez niego adres. Wynika to ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma, na którym widnieje oprócz daty doręczenia czytelny podpis osoby kwitującej odbiór. Tak więc termin do złożenia odwołania upływał dnia 25 września 2003r. nie zaś, jak twierdzi skarżący, dnia następnego. Skarżący w żaden sposób nie udowodnił swego twierdzenia, że decyzję otrzymał dnia 12 września 2003r. nie przeprowadził też postępowania reklamacyjnego w tej sprawie, które wskazałoby na ewentualną pomyłkę w podaniu daty 11 września 2003r. jako daty doręczenia przesyłki.
Z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że dla biegu terminu do wniesienia odwołania w świetle art. 129 § 2 Kpa. istotna jest data potwierdzona przez uprawnionego do odbioru korespondencji pracownika jednostki organizacyjnej uwidoczniona na dokumencie doręczenia pisma ( wyrok NSA z dnia 20 czerwca 1997r. I SA/Gd298/97 i wyrok NSA z dnia 8 sierpnia 1994r. I SA 1886/94 ). A zatem, świetle art. 129 § 2 Kpa, powołanego orzecznictwa oraz dowodów powołanych przez organ, a znajdujących się w aktach sprawy należy uznać że bieg 14 dniowego terminu rozpoczął się w dacie 11 września 2003r. i upływał dnia 25 września 2003r. Wobec potwierdzonego datą nadania listu poleconego w Urzędzie Pocztowym w [...], wniesienia przez pełnomocnika skarżącego odwołania dnia 26 września 2003r., co przyznaje sam skarżący, należy uznać, że organ prawidłowo zastosował przepis art. 134 Kpa. stwierdzając, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu.
Należy zwrócić uwagę na wadliwe wniesienie przez pełnomocnika skarżącego skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, podczas gdy w dacie jej sporządzania obowiązywały już ustawy reformujące sądownictwo administracyjne tj. ustawa z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ), ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) – p.p.s.a. i ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ). Przepisy art. 13 i 15 p.p.s.a. uregulowały w sposób jednoznaczny właściwość sądów wojewódzkich i Naczelnego Sądu Administracyjnego .
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) orzekł jak w sentencji.