VI SA/WA 3522/24

VI SA/Wa 3522/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-06-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Aneta Lemiesz /przewodniczący/
Justyna Żurawska /sprawozdawca/
Urszula Wilk
Symbol z opisem
6338 Agencje doradztwa personalnego i agencje zatrudnienia
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Urszula Wilk Asesor WSA Justyna Żurawska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 4 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi P. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2024 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia z rejestru podmiotów prowadzących agencję zatrudnienia oddala skargę
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi P. w W. (dalej: "Strona, "Skarżąca", "Spółka") jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2024 r. znak: [...], wydana w przedmiocie wykreślenia z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia z powodu naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia.
Decyzja została wydana w następującym stanie sprawy:
Spółka, na swój wniosek, została wpisana do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia z dniem 10 maja 2022 r. pod numerem [...]. Wpis ten uprawniał Stronę do świadczenia usług pracy tymczasowej.
Z wpisem Spółki do ww. rejestru wiązał się obowiązek przedstawiania marszałkowi województwa informacji o działalności agencji zatrudnienia w zakresie świadczenia na terytorium RP usług, o których mowa w art. 18 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku za rok poprzedni.
Do dnia 31 stycznia 2023 r. Spółka nie przedstawiła wymaganej informacji za rok 2022.
Informacja ta nie została również przedłożona mimo wezwania do usunięcia naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia określonego w art. 19f ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy poprzez przedstawienie, Marszałkowi Województwa (działającemu z upoważnienia Marszałka Dyrektorowi Wojewódzkiego Urzędu Pracy w [...]), informacji o działalności agencji zatrudnienia za rok 2022.
W związku z powyższym Marszalek Województwa wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wykreślenia Spółki z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia, o czym zawiadomił Stronę.
Przy piśmie z dnia 26 kwietnia 2023 r. Strona złożyła Informację o działalności agencji zatrudnienia w zakresie świadczenia na terytorium RP usług pracy tymczasowej za rok 2022.
W dniu [...] maja 2023 r. Marszałek Województwa [...] (dalej także: "organ I instancji") wydał decyzję znak [...] orzekającą o wykreśleniu Spółki z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia z powodu naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia. Podstawę prawną decyzji stanowił art. 18m ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 19f ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 735), dalej: "ustawa o promocji zatrudnienia".
W ustawowym terminie Strona wniosła odwołanie, domagając się uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania, względnie – przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. W odwołaniu Strona zarzuciła organowi I instancji naruszenie art. 7, 8 § 1, 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez nieustalenie stanu faktycznego poprzez m.in. niewzięcie pod uwagę wyjaśnień Spólki i złożenia czynnego żalu niezwłocznie po wszczęciu niniejszego postępowania. Wskazała także na niezastosowanie normy art. 7a k.p.a. oraz naruszenie prawa materialnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy. W sprawie nie zaktualizowały się przesłanki do wykreślenia Spółki z rejestru, bo w momencie wydania decyzji Spółka usunęła brak formalny – złożyła wymaganą Informację.
Decyzją z dnia [...] września 2024 r., zaskarżoną w sprawie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej: "Kolegium", "organ odwoławczy") utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz.775), dalej "k.p.a.".
W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że Spółka dopuściła się naruszenia zapisów ustawy dotyczących funkcjonowania agencji zatrudnienia, albowiem nie dostarczyła w wyznaczonym terminie Informacji o działalności agencji zatrudnienia za 2022 rok. Także pomimo skierowanego przez organ I instancji wezwania z dnia 3 marca 2023 r., które zostało Stronie skutecznie doręczone w dniu 9 marca 2023 r. podmiot w wyznaczonym terminie nie przesłał wymaganej - prawidłowo wypełnionej i podpisanej informacji rocznej za 2022 rok. W ocenie Kolegium, nie ma dowolności dla agencji zatrudnienia wobec wywiązywania się z obowiązku określonego w art. 19f ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia. Twierdzenie Strony, że skoro 2 maja 2023 r., czyli po prawie 3 miesiącach od otrzymania wezwania przesłała formularz, to nie doszło do naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia, jest nieuprawnione i niezgodne z obowiązującym ustawodawstwem.
Zdaniem Kolegium, decyzja o wykreśleniu z rejestru agencji zatrudnienia stanowi sankcję za naruszenie warunków prowadzenia agencji zatrudnienia, a jednym z tych warunków jest terminowe złożenie w danym roku informacji o działalności agencji dotyczącej roku poprzedniego. Sankcja za nieterminowe złożenie sprawozdania nie została ukształtowana jako oparta na zasadzie winy.
Dalej Kolegium wskazało, że zgromadzony w niniejszym postępowaniu materiał dowodowy pozwala stwierdzić ponad wszelka wątpliwość, że Skarżąca nie dopełniła warunku powiadomienia właściwego organu o działalności w zakresie agencji zatrudnienia za rok 2022, w terminie do dnia 31 stycznia 2023 r. ani w terminie wskazanym w wezwaniu, zatem organ I instancji nie mógł wydać innej decyzja jak wykreślić podmiot na podstawie art. 18m ust. 1 pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia i w żadnym stopniu nie naruszył przepisów prawa materialnego.
Skargę na powyższą decyzję wniosła Spółka, zaskarżając ją w całości. Wyrokowi temu zarzucono naruszenie:
1) art. 18m ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 19f ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, poprzez przyjęcie, że niekompletność złożonego formularza ewentualnie błędne jego wypełnienie stanowi naruszenie warunku prowadzenia agencji zatrudnienia określonego w tym przepisie, a w konsekwencji uznanie, że Spółka nie usunęła w wyznaczonym przez organ terminie naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia określonego w art. 19f ustawy o promocji zatrudnienia i nie przedstawiła Marszałkowi Województwa [...] prawidłowo wypełnionej informacji o działalności agencji zatrudnienia za rok 2022,
2) art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 6 w zw. z art. 7 w zw. z art. 8 k.p.a., poprzez prowadzenie przez organ postępowania z przekroczeniem władztwa administracyjnego oraz wbrew zasadzie pogłębiania zaufania do władzy publicznej, czego skutkiem było wydanie zaskarżonej decyzji i wykreślenie Skarżącej z rejestru agencji zatrudnienia, podczas gdy w okolicznościach faktycznych sprawy na moment rozstrzygnięcia brak było podstaw do zastosowania sankcji z art. 18m ust. 1 pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia,
3) art. 7, art. 77 § 1, art. 75, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. tj. nieprawidłowości w zakresie prowadzenia postępowania administracyjnego, zbierania dowodów i uzasadniania decyzji, niepełnym i wybiórczym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy,
4) art. 7a § 1, art. 8, art. 9 k.p.a. poprzez pozbawienie Skarżącej uprawnień wynikających z przepisów ustawy, zawężającej ich interpretację na niekorzyść strony, naruszenie zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do władzy publicznej, nie kierując się przy tym zasadami bezstronności i równego traktowania, bowiem Skarżąca wskazała pożądaną informację, w czasie kiedy było prowadzone wobec niej postępowanie o wykreślenie podmiotu z rejestru agencji zatrudnienia, zatem uzupełnienie nastąpiło, kiedy nie zapadła jeszcze decyzja o wykreśleniu, a Skarżąca nie została poinformowana na czym miała polegać zarzucana jej niekompletność/błąd popełniony przy wypełnianiu formularza informacji,
- które to naruszenia przepisów miały istotny wpływ na wynik sprawy i w konsekwencji stały się przyczyną utrzymania w mocy przez organ odwoławczy decyzji z dnia [...] maja 2022 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.
Mając na uwadze powyższe, Spółka wniosła o: uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Marszałka Województwa [...] z [...] maja 2022 r., umorzenie postępowania administracyjnego względnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu Strona podniosła, że organ odwoławczy w sposób automatyczny powielił argumentację organu I instancji, w szczególności nie wyjaśnił na jakiej podstawie organ I instancji uznał, że Skarżąca złożyła (data nadania: 26.04.2022 r.) "niekompletny druk" informacji o działalności agencji zatrudnienia i na czym oba organy opierają zarzut, iż dokument ten "nie został prawidłowo wypełniony w części dotyczącej pracy tymczasowej". Organ odwoławczy lakonicznie stwierdził w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż Skarżąca poczyniła działania zmierzające do usunięcia naruszenia "po wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wykreślenia z rejestru agencji zatrudnienia, ale i wówczas przesłany formularz zawierał błędy". Skoro organ I instancji stwierdził niekompletność/błąd w złożonej przez Skarżącą informacji to powinien - kierując się dyrektywami wyrażonymi w art. 7a, art. 8, art. 9 k.p.a. - wezwać do uzupełnienia/poprawienia złożonego formularza instruując Skarżącą na czym polega zarzucana w tym zakresie niezgodność.
Nadto rozbieżności w decyzji świadczą o tym, że organ odwoławczy nie ustalił stanu faktycznego sprawy z zachowaniem reguł procedury administracyjnej.
Dalej Strona podniosła, że decyzja o wykreśleniu z rejestru podmiotu prowadzącego agencję zatrudnienia ma charakter decyzji związanej. Jednak termin, o którym mowa w art. 18m ust. 1 pkt 6 ustawy jest terminem urzędowym. Organ ma możliwość swobody w jego kształtowaniu.
Spółka wskazała także, że upływ zakreślonego przez organ terminu nie przesądza o wykreśleniu podmiotu z rejestru, bo nie ma skutku prekluzyjnego. Organ rozstrzygający sprawę ma obowiązek procesowy dokonania oceny zasadności wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wykreślenia z rejestru z uwzględnieniem stanu faktycznego co do braku usunięcia naruszenia warunków prowadzenia agencji na dzień wydania decyzji, aż do zakończenia postępowania administracyjnego (wydania decyzji ostatecznej).
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zajęte stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Przedmiotem kontroli w sprawie, pod względem jej zgodności z prawem, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267), jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2024 r. utrzymująca w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] maja 2022 r. orzekającą o wykreśleniu Skarżącej z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia. Podstawę prawną decyzji stanowił art. 18m ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 19f ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 475). Podstawę faktyczną zaś nieusunięcie naruszenia warunku prowadzenia agencji w postaci przedłożenia Informacji o działalności agencji zatrudnienia za rok 2022 w wyznaczonym terminie.
W ocenie Sądu skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Stosownie do art. 18m ust. 1 pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia "Marszałek województwa wykreśla, w drodze decyzji, podmiot wpisany do rejestru w przypadku: nieusunięcia przez podmiot, w wyznaczonym terminie, naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 19 pkt 1 i art. 19e-19h;". Stosownie zaś do art. 19f ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia "Agencja zatrudnienia ma obowiązek przedstawiania marszałkowi województwa informacji o działalności agencji zatrudnienia w zakresie świadczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej usług, o których mowa w art. 18 ust. 1, w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku za rok poprzedni", zawierającej w szczególności dane wskazane w pkt 1-4 tego artykułu.
Z powyższych przepisów wynika, że decyzja o której mowa w art. 18m ust. 1 pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia ma charakter decyzji związanej i stanowi sankcję za naruszenie warunków prowadzenia agencji zatrudnienia. Oznacza to, że w sytuacji wypełnienia się przesłanek wskazanych w tym przepisie właściwy organ zobowiązany jest do podjęcia decyzji o wykreśleniu podmiotu wpisanego do rejestru.
Jednym z warunków prowadzenia agencji zatrudnienia, jak już wyżej wskazano, jest terminowe złożenie w danym roku informacji o działalności agencji dotyczącej roku poprzedniego. Przy czym wydanie decyzji musi być poprzedzone wystosowaniem przez organ wezwania do usunięcia uchybień w wyznaczonym w terminie. Dopiero bowiem nieuczynienie zadość wezwaniu obliguje organ do skreślenia agencji z rejestru.
W sprawie niniejszej nie jest sporne, że w dniu 10 maja 2022 r. Spółka została wpisana do rejestru pomiotów prowadzących agencje zatrudnienia, pod numerem [...]. A zatem zobowiązana była, stosownie do art. 19f ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia, do przedstawienia marszałkowi województwa informacji o działalności agencji zatrudnienia w zakresie świadczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej usług, o których mowa w art. 18 ust. 1, w terminie do dnia 31 stycznia 2023 za rok poprzedzający tj. 2022. W sprawie bezsprzecznie w terminie tym takowa Informacja nie została Marszałkowi Województwa przedstawiona.
W związku z powyższym prawidłowo organ I instancji pismem z dnia 3 marca 2023 r. wezwał Spółkę, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, do usunięcia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia określonego w art. 19f ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia poprzez przedstawienie Marszałkowi Województwa informacji o działalności agencji zatrudnienia za rok 2022. W treści tego pisma wskazano zarówno na niespełniony obowiązek jak i dopuszczalne formy jego wypełnienia (elektronicznie lub papierowo). Pouczono również Stronę, że nieusunięcie przez podmiot w wyznaczonym terminie warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 19 pkt 1 i art. 19e-19h ustawy stanowi obligatoryjną przesłankę wykreślenia podmiotu z rejestru agencji zatrudnienia (str. 2 pisma).
Powyższe wezwanie zostało Stronie doręczone w dniu 9 marca 2023 r., zatem wyznaczony siedmiodniowy termin upływał z dniem 16 marca 2023 r. (środa). Termin ten upłynął bezskutecznie. Dopiero bowiem w dniu 26 kwietnia 2023 r. (data stempla pocztowego) Strona skierowała do organu pismo z dnia 26 kwietnia 2023 r. zawierające wyjaśnienia nieusunięcia naruszenia w wyznaczonym terminie oraz dokument zatytułowany "Informacja o działalności agencji zatrudnienia" (data wpływu do urzędu 2.02.2023 r.). Okoliczności te nie są między stronami sporne, a nadto w sposób niebudzący wątpliwości wynikają z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie.
Mając na uwadze wyżej przedstawione, niebudzące wątpliwości, okoliczności faktyczne uznać należy, że skoro Strona nie usunęła omawianego naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia określonego w art. 19f ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia, to właściwy organ zobowiązany był do zastosowania sankcji w postaci wykreślenia Strony z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia. Przy czym, co istotne, sankcja ta jest stosowana przez marszałka województwa, bez względu na okoliczności towarzyszące danemu naruszeniu, w tym kwestię ewentualnego zawinienia.
W tym miejscu wskazać należy, że powyższe okoliczności, mające znaczenie z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy, zostały ustalone prawidłowo, z poszanowaniem przepisów art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a.
Stosownie do treści art. 7 k.p.a. "W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli". Z treści zasady prawdy obiektywnej wynika obowiązek organu administracji wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych ze sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do prawidłowego zastosowania przepisu prawa. Z art. 7 i art. 77 k.p.a. wynika, że postępowanie dowodowe oparte jest na zasadzie oficjalności. Stosownie do treści art. 77 § 1 k.p.a. "Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.". Wedle art. 77 § 1 k.p.a. organ jest zobowiązany: podjąć ciąg czynności procesowych mających na celu zebranie całego materiału dowodowego oraz rozpatrzyć ten materiał. Przez materiał dowodowy należy rozumieć ogół dowodów, których zebranie jest konieczne dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Przy czym przedmiotem dowodu winny być fakty mające znaczenie dla sprawy, tj. dotyczące danej sprawy i mające znaczenie prawne. Przepis art. 80 k.p.a. zobowiązuje zaś organ do oceny, na podstawie całokształtu zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Swobodna ocena dowodów, aby nie przekształciła się w dowolną, musi zostać dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem określonych reguł. Organ winien opierać się na materiale dowodowym przez siebie zebranym oraz powinien dokonać oceny znaczenia i wartości tych dowodów dla toczącej się sprawy. Nadto ocena o której mowa w art. 80 k.p.a. winna być oparta na wszechstronnej ocenie całokształtu materiału dowodowego.
W ocenie Sądu, organy wydające w sprawie decyzje wywiązały się ze ww. dyrektyw procedowania. W sprawie został zebrany materiał dowodowy pozwalający na poczynienie ustaleń faktycznych w sposób niebudzący wątpliwości, a następnie wszechstronnie przez organy rozważony, co już wyżej wskazano. Zaskarżona decyzja odpowiada prawu także co do prawidłowości sporządzenia uzasadnienia. Stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. "Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.". W ocenie Sądu uzasadnienie decyzji zaskarżonej zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Organ odwoławczy wyjaśnił Stronie przesłanki jakimi się kierowały przy załatwieniu sprawy. Wskazał zarówno na fakty jakie uznał za udowodnione, dowody na których się oparł oraz przytoczył podstawę prawną decyzji i ją wyjaśnił. Kolegium odniosło się także do zarzutów Strony zawartych w odwołaniu. Wprawdzie istotnie w treści decyzji na str. 4 Kolegium wadliwie wskazało, że wezwanie do usunięcia naruszenia dotyczyło warunku prowadzenia agencji w postaci złożenia zaświadczenia potwierdzającego nieposiadanie zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, jednakże powyższe nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd uwzględnia skargę, jeżeli stwierdzi inne niż dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W ocenie Sądu dostrzeżone przez Stronę niedokładności uzasadnienia decyzji zaskarżonej nie mogą mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Dostrzec bowiem trzeba, że z całej argumentacji Kolegium przestawionej w decyzji wynika bezsprzecznie, że Spółka naruszyła warunek prowadzenia agencji wskazany w art. 19f ust. 1, tj. nie przedłożyła marszałkowi województwa informacji o działalności agencji zatrudnienia w zakresie świadczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej usług, o których mowa w art. 18 ust. 1, w terminie do dnia 31 stycznia 2023 r. za rok 2022 (zob. str. 2, str. 4, str. 5 decyzji). Wbrew stanowisku Strony, okoliczność ta była przedmiotem rozważań Kolegium. Okoliczność ta wynika także i z decyzji organu I instancji oraz pisma z dnia 3 marca 2023 r. stanowiącego wezwanie do usunięcia naruszenia.
A zatem zarzut naruszenia przepisów art. 7, 77 § 1, art. 75, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., w ocenie Sądu, nie mógł doprowadzić do uwzględnienia skargi.
Wobec przedmiotu regulacji wymienionej ustawy oraz jej celów, za uzasadniony trzeba uznać wniosek, że w zakresie odnoszącym się do warunków prowadzenia agencji zatrudnienia ustawodawca nie bez uzasadnionych podstaw przypisał istotne znaczenie obowiązkowi informacyjnemu, o którym jest mowa w jej art. 19f ust. 1 oraz terminowi realizacji tego obowiązku – "do 31 stycznia każdego roku za rok poprzedni". Tak wyznaczony termin, jest terminem ustawowym oraz pewnym. Również i termin o którym mowa w art. 18m ust. 1 pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia, a mianowicie termin wyznaczony do usunięcia naruszenia warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych, między innymi, w art. 19f ust. 1, posiada ten sam walor i pełni tę samą funkcję, mimo że jest wyznaczany przez organ administracji. W ocenie Sądu, za uzasadniony należało także uznać wniosek, że nieusunięcie naruszenia warunków prowadzenia agencji zatrudnienia w dodatkowo wyznaczonym terminie może pozostać bez konsekwencji wskazanych w ustawie (por. wyrok NSA z 20.11.2024 r. II GSK 1208/24). W tym zakresie Sąd orzekający w sprawie nie podziela stanowiska Skarżącej, że kwestia bezskutecznego upływu terminu wyznaczonego przez Marszałka Województwa może zostać "naprawiona", w sytuacji gdy strona usunie naruszenie do dnia wydania decyzji ostatecznej. Zdaniem Sądu, przepis art. 18m ust. 1 pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia wprost stanowi, że marszałek województwa wykreśla, w drodze decyzji, podmiot wpisany do rejestru w przypadku nieusunięcia przez podmiot, w wyznaczonym terminie, naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 19 pkt 1 i art. 19e-19h.
W ocenie Sądu, skoro w dacie wydania decyzji zaskarżonej, istniał obiektywny i aktualny stan w postaci naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia polegającego na naruszeniu obowiązku przedstawienia marszałkowi województwa informacji o działalności agencji zatrudnienia w terminie do 31 stycznia każdego roku za rok poprzedni i nieusunięcia tego naruszenia w dodatkowo wyznaczonym terminie, to jest to wystarczająca przesłanka do podjęcia decyzji opartej o art. 18m ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 19f ust. 1 ww. ustawy. Wbrew oczekiwaniom Strony powyższego nie zmienia fakt, że po upływie terminu wyznaczonego przez organ Strona przedłożyła stosowną Informację. A zatem organ odwoławczy nie dopuścił się naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 6, art. 7 i art. 8 k.p.a. w powiązaniu z art. 18m ust. 1 pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia w sposób wskazany w pkt 2 petitum skargi.
Nieuznanie zatem złożonej Informacji, jako złożonej już po upływie zakreślonego przez organ terminu, za złożoną prawidłowo, nie stanowi – wbrew przekonaniu Skarżącej o naruszeniu przez Kolegium art. 7a § 1 k.p.a. dotyczącego zasady rozstrzygania wątpliwości prawnych na korzyść strony, art. 8 k.p.a. dotyczącego zasady zaufania do władzy publicznej i art. 9 k.p.a. dotyczącego zasady informowania stron. Stosownie do art. 7a § 1 k.p.a. "Jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ.". Jak trafnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny "Zastosowanie art. 7a § 1 k.p.a. i rozstrzyganie na jego podstawie na korzyść strony winny mieć miejsce wówczas, gdy wystąpią niedające się usunąć wątpliwości, co do wykładni przepisów stosowanego prawa. Powyższa zasada może być stosowana w ostateczności - w sytuacji, gdy pomimo zastosowania różnych metod wykładni przepisów nadal pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej." (wyrok z 27.04.2023 r. II GSK 1063/20). W ocenie Sądu, w sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, by przepis ten mógł znaleźć zastosowanie, albowiem zastosowane w sprawie przepisy nie budzą niedających się usunąć wątpliwości interpretacyjnych. Nadto, co już wyżej wskazano, Strona została pouczona o ciążących na niej obowiązkach zarówno w piśmie z dnia 10 maja 2022 r., doręczonym wraz z Certyfikatem o dokonaniu wpisu podmiotu do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia uprawniającym do świadczenia usługi pracy tymczasowej w dniu 16 maja 2022 r. (w aktach sprawy), jak i piśmie z dnia 3 marca 2023 r. stanowiącym wezwanie do usunięcia naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia, w tym konsekwencjach niewykonania obowiązku w terminie.
W rezultacie kwestia tego, czy Informacja przedłożona przez Stronę była kompletna czy też nie, ma żadnego znaczenia z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy, skoro – jak już wyżej wskazano – została ona złożona po upływie terminu wyznaczonego przez organ do usunięcia naruszenia warunku. A zatem Sąd nie uznał za zasadny zarzutu naruszenia art. 18m ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 19f ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia.
Podsumowując, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja nie narusza prawa, w tym przepisów zarzuconych przez Stronę w skardze, w stopniu który mógłby skutkować uwzględnieniem skargi. Dlatego na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. Kolegium zgłosiło wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a Strona zawiadomiona o złożeniu wniosku nie zażądała przeprowadzenia rozprawy w ustawowym terminie.