VI SA/WA 3313/23

VI SA/Wa 3313/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-11-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-04-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grażyna Śliwińska
Maciej Borychowski /sprawozdawca/
Tomasz Sałek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne
Własność przemysłowa
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Asesor WSA Maciej Borychowski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 listopada 2023 r. sprawy ze skargi A. S.A. z siedzibą w [...] na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2023 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2023 r., nr [...] Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej "Urząd Patentowy", "UPRP"), działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm., dalej "K.p.a.") w zw. z art. 244 ust. 11 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 324 z późn. zm., dalej "p.w.p.") stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku z dnia 12 stycznia 2023 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji UPRP z dnia [...] lipca 2022 r. [...] uznającej za zasadny sprzeciw złożony wobec zgłoszenia znaku towarowego "ARCH DOM DEVELOPMENT" [...] zgłoszonego przez: A. S.A., [...], Polska (dalej "Zaskarżone postanowienie").
Zaskarżone postanowienie została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.
W dniu 12 stycznia 2023 r. do UPRP wpłynął wniosek pełnomocnika A.S.A. (dalej "Zgłaszająca", "Skarżąca") o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] lipca 2022 r. [...] uznającej za zasadny sprzeciw złożony wobec zgłoszenia znaku towarowego ARCH DOM DEYELOPMENT [...].
Po przeprowadzeniu badania pod względem formalnym i sprawdzeniu terminowości złożenia wniosku, UPRP stwierdził, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony po terminie. Urząd Patentowy wskazał, że zaskarżona decyzja UPRP z dnia [...] lipca 2022 r. została wysłana prawidłowo na adres pełnomocnika, następnie wróciła do Urzędu Patentowego z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie". Ponadto z adnotacji poczty na kopercie wynika, że przesyłka była dwukrotnie awizowana. Urząd Patentowy wskazał, że zgodnie z art. 44 K.p.a., w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie 7 dni, pozostawia się powtórnie zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego awiza. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu. Z adnotacji na kopercie wynika, że pierwsze powiadomienie o przesyłce (awizo) nosi datę 5 sierpnia 2022 r. a czternastodniowy termin do odebrania przesyłki trwał do dnia 19 sierpnia 2022 r.
Wobec powyższego od zaskarżonej decyzji służył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który powinien być złożony zgodnie z pouczeniem w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia decyzji, tj. najpóźniej w dniu 19 października 2022 r.
W dniu 17 listopada 2022 r. pełnomocnik Zgłaszającej nadesłał pismo, w którym zwrócił się z prośbą o przesłanie wszelkiej korespondencji w formie elektronicznej oraz zwrócił się o przesłanie decyzji z dnia [...] lipca 2022 r. drogą elektroniczną z powodu podjęcia przez Zgłaszającego decyzji o złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Urząd w odpowiedzi na prośbę pełnomocnika Zgłaszającej przesłał drogą elektroniczną decyzję z dnia [...] lipca 2022 r. wraz z innymi dokumentami - jednocześnie informując, że termin na wniesienie środka odwoławczego minął.
Urząd Patentowy zauważył jednocześnie, że w dniu 20 sierpnia 2021 r. w ślad za przesłanym zawiadomieniem o wniesionym sprzeciwie, zostało wysłane do pełnomocnika Zgłaszającej pismo drogą elektroniczną, w którym Urząd Patentowy poinformował, że postępowanie w sprawie sprzeciwu jest postępowaniem odrębnym względem postępowania prowadzonego w sprawie zgłoszenia znaku towarowego, jednocześnie informując, że doręczanie pism za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej może nastąpić na wyraźne żądanie strony. Powyższe pismo zostało odebrane przez pełnomocnika Zgłaszającej w dniu 23 sierpnia 2023 r. W związku z brakiem wniosku o doręczanie korespondencji drogą elektroniczną, Urząd Patentowy był zobowiązany wysyłać korespondencję za pośrednictwem Poczty Polskiej. Ponieważ decyzja Urzędu Patentowego z dnia [...] lipca 2022 r. wróciła do UPRP z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie", został naliczony termin "doręczenia zastępczego" zgodnie z przepisami ustawy Kodeks postępowania administracyjnego.
W związku z powyższym, wobec wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy po upływie ustawowego terminu, UPRP stwierdził uchybienie terminu do jego wniesienia.
Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się Skarżąca i złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, zaskarżając postanowienie UPRP z dnia [...] lutego 2023 r. w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy:
1) art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000) (w aktualnym brzmieniu") - poprzez jego zastosowanie skutkujące stwierdzeniem uchybienia terminu do wniesienia wniosku z dnia 12.01.2023 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...].07.2022 r., [...] (Organ błędnie podał oznaczenie decyzji jako [...]) uznającej za zasadny sprzeciw złożony wobec zgłoszenia znaku towarowego ARCH DOM DEYELOPMENT [...] zgłoszonego przez: A.S.A., [...], Polska,
2) art. 39 § 1, 2 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000) ("w aktualnym brzmieniu") w zw. z art. 244 ust. 11 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej w zw. z art. 158 ust. 1 i 2 i art. 155 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2023 r., poz.285) (dalej "ustawa nowelizująca") - poprzez ich błędną wykładnię i niezastosowanie skutkujące zaniechaniem przez Organ doręczenia elektronicznego Skarżącemu decyzji z dnia [...].07.2022 r., [...] (Organ błędnie podał oznaczenie decyzji jako [...]) uznającej sprzeciw za zasadny w całości wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego ARCH DOM DEYELOPMENT, dokonanego w dniu 02.03.2021 r. pod numerem [...] przez A.S.A. z siedzibą w [...], pomimo obowiązku Organu do dokonania doręczenia ww. decyzji w formie elektronicznej,
3) art. 39 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735) ("w dotychczasowym brzmieniu") w zw. z art. 244 ust. 11 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej w zw. z art. 158 ust. 1 i 2 i art. 155 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2023 r., poz.285) - poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na dokonaniu przez Organ doręczenia Skarżącemu przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe decyzji z dnia [...].07.2022 r., [...] (Organ błędnie podał oznaczenie decyzji jako [...]) uznającej sprzeciw za zasadny w całości wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego ARCH DOM DEYELOPMENT, dokonanego w dniu 02.03.2021 r. pod numerem [...] przez A. S.A. z siedzibą w [...], pomimo obowiązku Organu do dokonania doręczenia ww. decyzji w formie doręczenia elektronicznego,
4) art. 391 § 1 pkt 1-3 i § 1d ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735) ("w dotychczasowym brzmieniu") w zw. z art. 244 ust. 11 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2021 r., poz. 324) w zw. z art. 158 ust. 1 i 2 i art. 155 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2023 r., poz.285) - poprzez ich błędną wykładnię i niezastosowanie skutkujące zaniechaniem przez Organ doręczenia elektronicznego Skarżącemu decyzji z dnia [...].07.2022 r., [...] (Organ błędnie podał oznaczenie decyzji jako [...]) uznającej sprzeciw za zasadny w całości wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego ARCH DOM DEYELOPMENT, dokonanego w dniu 02.03.2021 r. pod numerem [...] przez A.S.A. z siedzibą w [...], pomimo spełnienia warunku do obligatoryjnego doręczenia przez Organ w formie elektronicznej ww. decyzji,
5) art. 107 § 3 K.p.a. - poprzez:
a) całkowite zaniechanie wskazania i wyjaśnienia podstawy prawnej, w oparciu o którą Organ przyjął, iż doręczenie ww. decyzji z dnia [...].07.2022 r., [...] (Organ błędnie podał oznaczenie decyzji jako [...]) powinno nastąpić w formie tradycyjnej za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe,
b) zaniechanie wyjaśnienia dlaczego Organ uznał, iż jest zwolniony z obowiązku doręczenia elektronicznego ww. decyzji z dnia [...].07.2022 r., [...] (Organ błędnie podał oznaczenie decyzji jako [...]).
Formułując powyższe zarzuty Skarżąca wniosła o uchylenie w całości Zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Niezależnie od sformułowanych zarzutów i podniesionych wniosków Skarżąca wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów uzupełniających z następujących dokumentów (na wypadek braku włączenia ich przez Organ do akt niniejszej sprawy):
a) podanie Skarżącej z dnia 02.03.2021 r. o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy,
b) wygenerowane przez Urząd Patentowy RP Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia podania z dnia 02.03.2021 r. w formie elektronicznej,
c) wygenerowane przez Urząd Patentowy RP potwierdzenie z dnia 02.03.2021 r. przyjęcia w formie elektronicznej wniosku z dnia 02.03.2021 r. o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy.
W uzasadnieniu skargi zostało zwarte uzasadnienie na jej zasadność.
Urząd Patentowy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c P.p.s.a.).
Należy również podkreślić, że zgodnie z art. 133 P.p.s.a. Sąd orzeka na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagę okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Z przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.
Kontroli Sądu zostało poddane postanowienie UPRP z dnia [...] lutego 2023 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia wniosku z dnia 12 stycznia 2023 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją UPRP z dnia [...] lipca 2022 r.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem Zaskarżone postanowienie, nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Sąd bowiem nie dopatrzył się w działaniu Urzędu Patentowego nieprawidłowości, zarówno w zakresie ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak i zastosowania do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca.
Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny czy wniosek z dnia 12 stycznia 2023 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony w terminie i czy Urząd Patentowy zobligowany był doręczyć przedmiotową decyzję drogą elektroniczną. Skarżąca stoi na stanowisku, iż postępowanie w sprawie wniesienia sprzeciwu do zgłoszonego znaku towarowego jest kontynuacją postępowania w sprawie zgłoszenia tego znaku, tym samym Urząd Patentowy powinien respektować wcześniej zaistniałe okoliczności, w szczególności obowiązek przesyłania korespondencji, w tym decyzji drogą elektroniczną. Zasadność swojego stanowiska Skarżąca wywodzi z okoliczności, iż zgłoszenie znaku towarowego "ARCH DOM DEVELOPMENT" nastąpiło w formie elektronicznej. Urząd natomiast stoi na stanowisku, iż postępowanie zainicjowane wniesieniem sprzeciwu do dokonanej rejestracji znaku towarowego jest postępowaniem odrębnym i wymaga od stron tego postępowania, w szczególności Zgłaszającego aktualizacji niektórych oświadczeń, w tym w zakresie doręczania korespondencji drogą elektroniczną.
W ustalonym stanie faktycznym i prawnym rację należy przyznać Urzędowi Patentowemu.
Na wstępie Sąd wskazuje, że kwestie związane z rozpatrywaniem zgłoszenia znaku towarowego znajdują się w Tytule III, Dział I, Rozdział 4 "Zgłoszenie znaku towarowego" p.w.p. Natomiast postępowanie w sprawie sprzeciwu zostało uregulowane w Rozdziale 42 Tytułu III, Dział I.
Zgodnie z art. 15218 ust. 1 p.w.p. stronami postępowania w sprawie sprzeciwu są zgłaszający i wnoszący sprzeciw. Natomiast zgodnie z art. 15219 ust. 1 i 2 p.w.p. Urząd Patentowy niezwłocznie zawiadamia zgłaszającego o wniesieniu sprzeciwu oraz informuje strony postępowania o możliwości ugodowego rozstrzygnięcia sporu w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia informacji. Termin, o którym mowa w ust. 1, może zostać przedłużony do 6 miesięcy na zgodny wniosek stron. Jednocześnie Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 235 ust. 2 p.w.p., stroną w postępowaniu przed Urzędem Patentowym w sprawie uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji jest zgłaszający. Stosownie do treści art. 15221 p.w.p. po rozpatrzeniu sprzeciwu, Urząd Patentowy wydaje decyzję o oddaleniu sprzeciwu lub uznaniu go za zasadny w całości lub części. Analogicznie Urząd wydaje decyzje o udzieleniu lub odmowie udzielenia znaku ochronnego, po spełnieniu przesłanek z art. 145 i 147 p.w.p.
Odnotowania również wymaga, że stosownie do art. 2411 ust. 1, 4 i 6 p.w.p. w postępowaniu przed Urzędem Patentowym w sprawie uzyskania patentu, dodatkowego prawa ochronnego, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji, a także utrzymywania ich w mocy, dokonywane zgłoszenia i korespondencja wymagają zachowania formy pisemnej; zgłoszenia i korespondencja mogą być przesyłane również za pomocą telefaksu lub w postaci elektronicznej (ust. 1). W postępowaniach, o których mowa w ust. 1, Urząd Patentowy, za zgodą strony, doręcza korespondencję wyłącznie za pomocą systemu teleinformatycznego Urzędu Patentowego (ust. 4). Wyrażenie albo wycofanie zgody, o której mowa w ust. 4, wywołuje skutki prawne tylko w sprawie, w której ta zgoda została wyrażona albo wycofana (ust. 6).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd w składzie niniejszym podziela stanowisko UPRP, że zgłoszenie znaku towarowego i sprzeciw do zgłoszonego znaku nie są jednym i tym samym postępowaniem, ale dwoma różnymi postępowaniami. Za prawidłowością takiego twierdzenia przemawia chociażby okoliczność usystematyzowania obu postępowań w ustawie Prawo własności przemysłowej, o czy mowa wyżej. Ponadto należy zauważyć, że wbrew stanowisku Skarżącej postępowanie w sprawie wniesienia sprzeciwu, mimo że może zaistnieć w toku postępowania mającego za przedmiot zgłoszenie znaku, nie jest jego częścią. W tym postępowaniu są różne strony (stroną oprócz zgłaszającego jest również wnoszący sprzeciw), a ponadto w obu tych sprawach są wydawane odrębne decyzje administracyjne.
Jak wynika z akt administracyjnych, w związku z wniesieniem sprzeciwu UPRP pismem z dnia 20 sierpnia 2021 r. poinformował Zgłaszającą o wniesieniu sprzeciwu. Pismo zostało wysłane do pełnomocnika Zgłaszającej przesyłką poleconą (doręczone 31 sierpnia 2021 r. – k. 59 akt administracyjnych) oraz drogą elektroniczną (k. 60 akt administracyjnych). Pismo przewodnie przesłane drogą elektroniczną do pełnomocnika Zgłaszającej zawierało informację, że postępowanie w sprawie sprzeciwu jest odrębne w stosunku do postępowania w sprawie zgłoszenia znaku towarowego. Tym samym doręczanie pism za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej wymaga wyraźnego żądania strony sformułowanego w tym konkretnym postępowaniu. Pismo wysłane drogą elektroniczną zostało odebrane przez pełnomocnika Skarżącej w dniu 23 sierpnia 2021 r. (k. 62 akt administracyjnych).
W niniejszej sprawie poza sporem jest, że pełnomocnik Skarżącej do czasu wydania decyzji w sprawie uznania sprzeciwu w całości za zasadny nie złożył żądania doręczania korespondencji, w tym decyzji z dnia 28 lipca 2022 r. za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Tym samym Urząd respektując zasadę wynikającą z art. 2411 ust. 1 i ust. 4 p.w.p., z uwagi na brak żądania doręczenia korespondencji w formie elektronicznej (za pomocą systemu teleinformatycznego Urzędu Patentowego), przedmiotową decyzję wysłał przesyłką poleconą, korzystając z usług Poczty Polskiej S.A. (operatora wyznaczonego). Przesyłka zawierająca rzeczoną decyzję po raz pierwszy została awizowana w dniu 5 sierpnia 2022 r. Powtórna awizacja nastąpiła w dniu 16 sierpnia 2022 r. Przesyłka z uwagi na jej niepodjęcie z placówki pocztowej, przed upływem czternastodniowego terminu przechowywania (termin upływał 19 sierpnia 2022 r.), w dniu 22 sierpnia 2022 r. została zwrócona do nadawcy. Wobec powyższego od zaskarżonej decyzji służył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który powinien być złożony zgodnie z pouczeniem w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia decyzji, tj. najpóźniej w dniu 19 października 2022 r. W związku z czym, wniosek Skarżącej z dnia 12 stycznia 2023 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy był złożony z uchybieniem terminu.
Sąd zauważa, że w dniu 5 października 2021 r., na mocy art. 61 ustawy z dnia z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (obecnie: Dz. U. z 2023 r. poz. 285 z późn. zm., dalej "u.d.e.") weszła w życie nowelizacja obejmująca m.in. dostosowanie procedury doręczeń elektronicznych w Kodeksie postępowania administracyjnego do ram prawnych wyznaczonych u.d.e.
W doktrynie przyjmuje się, że "(...) Uwzględniając szeroki zakres zmian nie tylko w aspekcie proceduralnym, lecz przede wszystkim technicznym, przewidziany został okres przejściowy, w trakcie którego na mocy przepisów intertemporalnych do doręczania dokonywanego w systemie teleinformatycznym organu administracji publicznej stosuje się art. 39, 391, 40 § 4 oraz art. 46 § 4–9 k.p.a., w brzmieniu dotychczasowym, tj. w brzmieniu sprzed 5.10.2021 r. (tak m.in. M. Wilbrandt-Gotowicz [w:] Doręczenia..., red. M. Wilbrandt-Gotowicz, s. 742; A. Skóra [w:] Doręczenia elektroniczne. Komentarz, red. B. Kwiatek, A. Skóra, LEX 2023, art. 1; J. Wegner [w:] Z. Kmieciak, J. Wegner, M. Wojtuń, Kodeks..., art. 39). Wyłączenie obowiązku stosowania nowych przepisów o doręczeniach elektronicznych nie ma jednak zastosowania, jeżeli podmiot publiczny posiada adres do doręczeń elektronicznych. Artykuł 158 ust. 1 i 2 u.d.e. stanowi bowiem, że: "1. W okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia poprzedzającego dzień zaistnienia obowiązku jej stosowania, o którym mowa w art. 155, do doręczania przez podmioty publiczne w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 105 do podmiotów niebędących podmiotami publicznymi w rozumieniu tej ustawy, dokonywanego w systemie teleinformatycznym organu administracji publicznej, stosuje się art. 39, art. 391, art. 40 § 4 oraz art. 46 § 4–9 ustawy zmienianej w art. 61 w brzmieniu dotychczasowym oraz art. 144a i art. 152a ustawy zmienianej w art. 84 w brzmieniu dotychczasowym. 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli podmiot publiczny posiada adres do doręczeń elektronicznych". Wobec zaprojektowanych przez ustawodawcę rozwiązań intertemporalnych związanych z sekwencyjnym modelem wdrażania rejestrowanych doręczeń elektronicznych wprowadzone zmiany normatywne znajdą w pełni zastosowanie od 1.10.2029 r. (art. 155 u.d.e.; tak m.in. M. Wilbrandt-Gotowicz [w:] Doręczenia..., red. M. Wilbrandt-Gotowicz, s. 742), zaś w okresie przejściowym organom administracji publicznej, a w ślad za tym również stronom, uczestnikom na prawach strony oraz pozostałym podmiotom, przyjdzie funkcjonować w "podwójnym reżimie prawnym" doręczeń elektronicznych. W praktyce oznacza to, że przepisy już nieobowiązujące, tj. art. 39, 391, 40 § 4 oraz art. 46 § 4–9 k.p.a., w brzmieniu sprzed 5.10.2021 r., a zatem trzon tzw. starej procedury doręczeń elektronicznych, mają zastosowanie aż do dnia aktualizacji obowiązku stosowania nowej procedury doręczeniowej w rozumieniu art. 155 u.d.e. (tj. obowiązku stosowania przepisów ustawy o doręczeniach elektronicznych w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej) (A. Cebera, A. Golęba [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. III, red. H. Knysiak-Sudyka, Warszawa 2023, art. 39).
Sąd rozpoznający sprawę zwraca uwagę, że zarówno zgłoszenie znaku towarowego "ARCH DOM DEVELOPMENT" oraz złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z dnia 28 lipca 2022 r. nastąpiło w formie elektronicznej, na adres skrytki elektronicznej: "[...]". Jednocześnie na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 5 u.d.e., do posiadania adresu do doręczeń elektronicznych wpisanego do bazy adresów elektronicznych, powiązanego z publiczną usługą rejestrowanego doręczenia elektronicznego albo kwalifikowaną usługą rejestrowanego doręczenia elektronicznego jest obowiązany rzecznik patentowy wykonujący zawód.
Z akt sprawy nie wynika, aby pełnomocnik Skarżącej – rzecznik patentowy wykonujący zawód posiadał adres do doręczeń elektronicznych w rozumieniu u.d.e. Korespondencja, w szczególności złożenie wniosku o rejestrację ww. znaku towarowego nastąpiło w systemie teleinformatycznym Urzędu Patentowego, przez który należy rozumieć system teleinformatyczny organu, o którym mowa w art. 39 § 1 K.p.a. Jednocześnie Sąd zauważa, że skutkiem wniesienia sprzeciwu było wszczęcie odrębnego, od zgłoszenia znaku towarowego, postępowania. Pełnomocnik Skarżącej nie ujawnił przed UPRP adresu do doręczeń elektronicznych. Jednocześnie Urząd Patentowy, uwzględniając zasady wynikające z art. 2411 ust. 1 i 4 p.w.p. poinformował pełnomocnika Zgłaszającej o wniesieniu sprzeciwu i jego skutkach dotyczących sposobu wnoszenia korespondencji, tj. konieczności złożenia oświadczenia woli odnośnie doręczania korespondencji za pomocą systemu teleinformatycznego Urzędu Patentowego. W związku z powyższym Urząd Patentowy był uprawniony i zarazem zobowiązany doręczyć decyzję z dnia [...] lipca 2022 r. do pełnomocnika Zgłaszającej przesyłką poleconą, korzystając z usług Poczty Polskiej S.A.
Mając powyższe na uwadze nie zasługują na uwzględnienie zarzuty naruszenia przez UPRP art. 134, art 39 § 1, 2 i 3 K.p.a. w zw. z art. 244 ust. 11 p.w.p. w zw. z art. 158 ust. 1 i 2 i art. 155 u.d.e. i art. 39 w zw. z art. 244 ust. 12 p.w.p. w zw. z art 158 ust. 1 i 2 i art. 155 u.d.e. Z tych samych względów za chybiony należy uznać również zarzut naruszenia art. 391 § 1 pkt 1-3 i § 1d K.p.a. w zw. z art. 244 ust. 11 p.w.p. w zw. z art. 158 ust. 1 i 2 i art. 155 u.d.e.
Wbrew stanowisku prezentowanym w skardze procedowanie Urzędu Patentowego w toku postępowania zainicjowanego wniesieniem sprzeciwu nie było wadliwe, a sposób i forma doręczenia korespondencji, w tym decyzji z dnia [...] lipca 2022 r. wynikało z przepisów prawa. Urząd Patentowy bez wyraźnego oświadczenia (żądania strony skarżącej) nie mógł na zasadzie analogii do postępowania zgłoszeniowego doręczyć za pośrednictwem systemu teleinformatycznego UPRP przedmiotowej decyzji. Na marginesie Sąd zwraca uwagę na bierność pełnomocnika Zgłaszającej, który po otrzymaniu informacji o wniesionym sprzeciwie oraz pouczeniu o potrzebie złożenia oświadczenia dotyczącego przekazywania pełnomocnikowi pism drogą elektroniczną zaniechał tego obowiązku.
Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 107 § 3 K.p.a. Należy raz jeszcze wskazać, że postępowanie w sprawie sprzeciwu jest postępowaniem odrębnym od postępowania w sprawie zgłoszenia znaku towarowego. Wszczęcie postępowania na skutek sprzeciwu nie powoduje automatycznego przeniesienia na jego grunt czynności, w tym oświadczeń Zgłaszającej dotyczących doręczania korespondencji. Urząd Patentowy doręczając Skarżącej sprzeciw poinformował jej pełnomocnika o konieczności złożenia żądania doręczania korespondencji w formie elektronicznej. Skarżąca zaniechała złożenia stosownego oświadczenia. Uzasadniając Zaskarżone postanowienie UPRP wskazał okoliczności faktyczne związane z doręczeniem decyzji z dnia [...] lipca 2022 r. Wskazał również właściwy przepisy K.p.a. odnoszący się do doręczania korespondencji oraz skutków procesowych w przypadku doręczenia przez tzw. "awizo". W związku z powyższym uzasadnienie Zaskarżonego postanowienia, choć niezbyt obszerne pozwoliło Sądowi dokonać jego kontroli oraz kontroli działania Urzędu w przedmiotowej sprawie i uznać, iż procedowanie było poprawne. Natomiast z uwagi, że Skarżąca w toku postępowania zainicjowanego sprzeciwem nie zażądała doręczania korespondencji za pomocą środków komunikacji elektronicznej, tym samym zdaniem Sądu w uzasadnieniu Zaskarżonego postanowienia nie było potrzeby prowadzenia rozważań w przedmiocie przepisów prawa, które nie były stosowane.
Mając powyższe na uwadze wszystkie podniesione w skardze zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Skarżąca nie wykazała w jaki sposób podnoszone uchybienia w istotny sposób wpłynęły na wynik sprawy.
Odnosząc się do zgłaszanych w skardze wniosków dowodowych Sąd zauważa, że przedmiotowe dokumenty znajdują się w aktach sprawy administracyjnej. Sąd, na podstawie art. 133 § 1 P.p.s.a., wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Tym samym wydając wyrok sąd z urzędu bierze pod uwagę całość akt sprawy. W niniejszej sprawie Sąd wziął pod uwagę dokumenty, na które wskazywała Skarżąca. Niemniej jednak ich uwzględnienie nie miało wpływu na treść wyroku.
Nie stwierdzając zatem, aby Urząd patentowy naruszyły procedurę administracyjną w stopniu uzasadniającym uchylenie Zaskarżonego postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.
Sprawa z uwagi, iż przedmiotem skargi było postanowienie, o którym mowa w art. 119 § 3 P.p.s.a. została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym, na zasadzie art. 120 P.p.s.a.