VI SA/Wa 3084/15

VI SA/Wa 3084/15 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2017-07-31
Data wpływu
2015-11-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Siwek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6171 Radcowie prawni i aplikanci radcowscy
Sygn. powiązane
II GSK 814/18 - Wyrok NSA z 2021-05-25
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Sentencja
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi B. K. na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia Nr 3 przy Ministrze Sprawiedliwości do rozpoznania odwołań od uchwał o wynikach egzaminu radcowskiego, który został przeprowadzony w dniach [...] -[...] marca 2015 r. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu B. K. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2016 r. oddalono w całości skargę B. K. na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia Nr [...] przy Ministrze Sprawiedliwości do rozpoznania odwołań od uchwał o wynikach egzaminu radcowskiego, który został przeprowadzony w dniach [...] -[...] marca 2015 r. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego.
B. K. (dalej też jako skarżący) piśmie z dnia 2 lutego 2017r. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Z informacji podanych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentów wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną i dwójką małoletnich dzieci. Skarżący posiada mieszkanie o powierzchni 66 m2 i szacunkowej wartości 330.000 zł oraz 1/2 działki o powierzchni 600 m2 i szacunkowej wartości 63.000 zł.
Skarżący obecnie pozostaje bez pracy, natomiast żona skarżącego uzyskuje wynagrodzenie za pracę w wysokości ok. 2500 zł netto miesięcznie (załączono pismo pracodawcy praz wyciągi z rachunków bankowych potwierdzające powyższe). Ponadto skarżący pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczył, że posiada środki pieniężne o wartości około 3.199,32 zł. Z nadesłanych dokumentów wynika, że skarżący na rachunku bankowym oraz dwóch lokatach gotówkowych posiada środki pieniężne w łącznej wysokości 5.609 zł
Stosownie natomiast do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej cyt. jako p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
W niniejszej sprawie istotne jest, że skarżący dysponuje środkami pieniężnymi w kwocie 5.609 zł. W ocenie rozpoznającego wniosek brak jest przeciwwskazań do pokrycia przez skarżącego z posiadanych zasobów pieniężnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie.
W konsekwencji nie można uznać, iż przy posiadanych przez skarżącego środkach pieniężnych nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.