VI SA/WA 30/06

VI SA/Wa 30/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-04-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-01-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Frąckiewicz
Pamela Kuraś-Dębecka /przewodniczący sprawozdawca/
Stanisław Gronowski
Symbol z opisem
6463 Wzory przemysłowe
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2006r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego oddala skargę
Uzasadnienie
Urząd Patentowy RP, działający w trybie postępowania spornego decyzją z dnia [...] października 2005 r. po rozpoznaniu na rozprawie wniosku W., L. F., A. przeciwko J. C., O. o unieważnienie prawa z rejestracji na wzór przemysłowy pt.: "Skala termometru" nr [...] na podstawie art. 103 i art. 104 w związku z art. 316 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2001 r., Nr 49, poz. 508 i Dz. U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1117 ze zm.) oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r.- Prawo własności przemysłowej, unieważnił prawo z rejestracji na wzór przemysłowy pt.: "Skala termometru" [...].
Decyzja ta została wydana w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny:
Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] września 2002 r. zarejestrował na rzecz J. C. wzór przemysłowy pt. Skala termometru, z pierwszeństwem od dnia 6 lipca 2000 r. pod nr [...].
Zarejestrowany wzór przemysłowy dotyczył dwóch jego postaci, objętych odpowiednio zastrzeżeniem ochronnym nr 1 (fig. 1) oraz zastrzeżeniem ochronnym nr 2 (fig. 2).
W świetle zastrzeżenia ochronnego:
- nr 1 "Skala termometru znamienna tym, że ma kształt podłużnego paska podzielonego graficznie na prostokątne pola - sekcje górną i dolną oraz prawą i lewą, przy czym górna i dolna podzielona jest za pomocą poziomej linii poprowadzonej przez krótszą oś symetrii skali, a lewa i prawa wzdłuż dłuższej osi symetrii skali, przy czym skala ma asymetrycznie usytuowaną wzdłuż osi symetrii podziałkę w postaci poziomych równomiernie rozmieszczonych krótszych i dłuższych kresek, a prostokątne pola - sekcje asymetrycznie usytuowane obok górnej i dolnej podziałki przeznaczone są do naniesienia graficznego elementu w postaci "logo" firmy reklamującej się skalą oraz dane firmy, której logo dotyczy, przy czym znaki graficzne usytuowane w prostokątnych polach - sekcjach obok podziałki oraz podziałka mogą być w dowolnym zestawieniu kolorów, jak pokazano na załączonym rysunku fig. 1
- nr 2 "Skala termometru znamienna tym, że ma kształt podłużnego paska podzielonego graficznie na prostokątne pola - sekcje górną i dolną oraz prawą i lewą, przy czym górna i dolna podzielona jest za pomocą poziomej linii poprowadzonej przez krótszą oś symetrii skali, a lewa i prawa wzdłuż dłuższej osi symetrii skali, przy czym skala ma podziałkę w postaci równomiernie rozmieszczonych krótszych i dłuższych kresek, przy czym podziałka usytuowana jest z jednej strony wzdłuż dużej osi symetrii, zaś prostokątne pola - sekcje górna i dolna naprzeciw przedziałki, przeznaczone są do naniesienia graficznego elementu w postaci "logo" firmy reklamującej się skalą oraz dane firmy, której "logo" dotyczy, przy czym znaki graficzne usytuowane w prostokątnych polach - sekcjach obok podziałki oraz podziałka mogą być w dowolnym zestawieniu kolorów, jak pokazano na załączonym rysunku fig. 2.
Dnia 4 maja 2004 r. L. F. prowadzący działalność gospodarczą jako W. w A. wystąpił do Urzędu Patentowego RP z wnioskiem o unieważnienie prawa z rejestracji na wzór przemysłowy pt.: "Skala termometru" nr [...] udzielonego [...] września 2002 r. na rzecz J. C. z pierwszeństwem od 7 lipca 2000 r. Za podstawę swojego żądania wnioskodawca podał przepisy art. 103 oraz art. 104 powołanej ustawy Prawo własności przemysłowej (dalej jako p.w.p.).
Swój interes prawny wnioskodawca wywodził z faktu, że produkuje i wprowadza do obrotu gospodarczego termometry, w tym także termometry reklamowe o cechach objętych spornym prawem z rejestracji, a więc sporne prawo prowadzi do ograniczenia zagwarantowanej swobody działalności gospodarczej wnioskodawcy, przy czym strony są konkurentami na rynku termometrów. W uzasadnieniu wniosku i na rozprawie wnioskodawca podniósł, że przedmiotowy wzór w dacie jego zgłoszenia do rejestracji (7 lipca 2000 r.) nie spełniał wymogu nowości, gdyż był znany na rynku z produkcji wnioskodawcy i innych firm oraz wymogu oryginalności w rozumieniu powołanych przepisów art. 104 p.w.p. gdyż nie różnił się w sposób wyraźny od znanych wzorów innych firm.
Jako dowody w sprawie wnioskodawca przedłożył:
- prospekt firmy B. przedstawiający termometry reklamowe oznaczone numerami [...],[...],[...] i [...] wraz z dowodem z zeznań świadka T. K., syna właściciela firmy. Z zeznań tych wynika, że prospekt, w którego przygotowanie był zaangażowany, pochodzi sprzed 2000 r., a ponadto skale termometrów posiadające kreski i cyfry skali umieszczone po jednej stronie kapilary, lub po stronach przeciwnych dla dodatniej i ujemnej części skali były znane w latach 90-tych w różnych wersjach graficznych;
- projekt termometru reklamowego [...], zatwierdzony 12 października 1999 r., wraz z fakturą VAT z 21 października 1999 r. wystawioną przez wnioskodawcę firmie [...] B. L. oraz dowodem z zeznań świadka B. L., właściciela firmy, który potwierdził, że przedłożona faktura dotyczy termometru reklamowego [...] zamówionego u wnioskodawcy, przy czym z tego typu termometrami, tj. termometrami posiadającymi kreski i cyfry skali umieszczone po jednej stronie kapilary i puste pola po drugiej stronie kapilary świadek ten spotykał się co najmniej od połowy lat 90-tych;
- zamówienie Instytutu Zoologii w K., wraz ze zleceniem z 20 stycznia 1992 r. i rachunkiem z 13 czerwca 1993 r. i rysunkiem trzech termometrów reklamowych oraz dowodem z zeznań świadka K. B., pracownika Instytutu Zoologii w K., który wskazał, że zamówienie Instytutu Zoologii w K., wraz ze zleceniem i rachunkiem dotyczą wskazanych na rysunku termometrów reklamowych.
- prospekt [...] przedstawiający termometry reklamowe;
- polskie normy PN-85-M-53820 i PN-80-M-53750 dotyczące termometrów.
Uprawniony z rejestracji, w odpowiedzi na wniosek i na rozprawie, kwestionował wiarygodność przedłożonego przez wnioskodawcę materiału dowodowego. Wnosił on o zażądanie od wnioskodawcy dostarczenia do wglądu przed rozprawą dodatkowych dowodów w postaci oferty z 1991 r. lub 1992 r. skierowanej do Instytutu Zoologii w K. zawierającej wskazane wzory termometrów, katalogu firmy wnioskodawcy z roku 1992 lub wcześniejszego z datą potwierdzoną, dokumentu potwierdzającego zamówienie na termometr reklamowy [...] oraz innych dokumentów dotyczących zamówień, ich realizacji i sprzedaży termometrów o cechach zastrzeżonych we wzorze [...], a wobec ich braku wnosił o oddalenie wniosku o dopuszczenie dowodów z zeznań świadków. Podnosił, że chociaż od dawna znane są skale z kapilarą w termometrze z różnym usytuowaniem najróżniejszych elementów graficznych, to nikt przed zgłoszeniem rozwiązania według wzoru przemysłowego [...] nie dzielił pola skali z podziałką na elementy określone w zastrzeżeniach ochronnych, przy czym nowością jest rozmieszczenie takich elementów jak logo, czy informacje o firmie. Ponadto uprawniony podważał zeznania świadka T. K., który jako osoba fizyczna, formalnie nie związana z firmą B. nie ma prawa świadczyć o folderze tej firmy i zaprzeczył, jakoby prospekt firmy B. przedstawiający termometry reklamowe pochodzi sprzed 2000 r.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] października 2005 r. Urząd Patentowy powołując się na art. 20 i 22 Konstytucji RP uznał, że wnioskodawca ma interes prawny w domaganiu się unieważnienia praw rejestracji spornego wzoru przemysłowego, gdyż on i uprawniony J. C. jako producenci termometrów są konkurentami, przy czym wnioskodawca zajmuje się produkcją i wprowadzaniem do obrotu gospodarczego wyrobu analogicznego wykonanego według spornego wzoru i sporne prawo prowadzi do ograniczenia jego działalności gospodarczej. Ponadto, w ocenie organu, w myśl art. 5 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 ze zm.), obecnie art. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807 ze zm.) - wnioskodawcy przysługuje uprawnienie do prowadzenia produkcji i wprowadzania do obrotu różnorodnych rozwiązań technicznych. Jeżeli takie rozwiązanie zostało objęte ochroną wbrew ustawowym warunkom określonym w stosownych przepisach, to podmiot prowadzący taką działalność w świetle powołanych wyżej przepisów ma prawo do wystąpienia z żądaniem unieważnienia prawa wyłącznego.
Biorąc pod uwagę definicję wzoru przemysłowego zawartą w art. 102 ust. 1 p.w.p. Urząd Patentowy uznał, iż przedmiotem porównania rejestracji wzorów przemysłowych są postacie ich wytworów, przy czym przepisy obowiązujące od dnia wejścia w życie ustawy p.w.p. (22 sierpnia 2001 r.) nie wymagają, aby zgłoszenie wzoru przemysłowego zawierało zastrzeżenia. Z definicji tej wynika także, iż prawo wyłączne z rejestracji nie obejmuje przeznaczenia wytworu ani jego elementów, tak więc "nowością" spornego wzoru przemysłowego nie może być rozmieszczenie takich elementów jak logo, czy informacje o firmie - jeżeli elementy te nie zostały objęte postacią jego wytworu. Po drugie, zdaniem Urzędu, oceniając nowość postaci wytworu przedmiotowego wzoru przemysłowego należy zwrócić uwagę na definicję nowości wzoru przemysłowego zawartą w art. 103 p.w.p., zgodnie z którą wzór przemysłowy uważa się za nowy jeżeli nie został on podany do powszechnej wiadomości przed datą jego pierwszeństwa w sposób umożliwiający jego odtworzenie, to jest odtworzenie postaci tego wytworu.
Urząd wskazał, iż na rysunkach załączonych do dokumentacji zgłoszeniowej wzoru przemysłowego pt.: "Skala termometru" nr [...] ujawniono dwie postacie wytworu określonego jako skala termometru. Pierwsza postać tego wytworu przedstawiona na Fig.1 dokumentacji zgłoszeniowej stanowi skalę temperaturową, tj. zespół naniesionych kresek i cyfr, umieszczoną po prawej stronie osi dla temperatur dodatnich (z polem wolnym po lewej stronie osi ) i po lewej stronie osi dla temperatur ujemnych (z polem wolnym po prawej stronie osi ). Druga postać tego wytworu przedstawiona na Fig.2 dokumentacji zgłoszeniowej spornego wzoru przemysłowego stanowi skalę temperaturową, tj. zespół naniesionych kresek i cyfr, umieszczoną po prawej stronie osi zarówno dla temperatur dodatnich i dla temperatur ujemnych
(z polem wolnym po lewej stronie osi).
Urząd Patentowy stwierdził, że materiały przedłożone przez wnioskodawcę (prospekt firmy B. przedstawiający termometry reklamowe wraz z dowodem z zeznania świadka T. K.), dowodzą bezspornie, iż kwestionowany wzór przemysłowy nie spełniał wymogu nowości w dacie jego zgłoszenia do rejestracji czyli w dniu 7 lipca 2000 r. Oceniając inne przedstawione przez wnioskodawcę dowody i powołując się na art. 75 § 1 k.p.a. i art. 76 § 1 k.p.a. w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p. Urząd uznał, że dowody te są wiarygodne. Zdaniem Urzędu termometr oznaczony nr [...] na ww. prospekcie ujawnia pierwszą postać spornego wytworu różniąc się od niej jedynie małymi figurami w polach wolnych nie utrudniających odtworzenia postaci tego wytworu, natomiast termometr oznaczony nr [...] na prospekcie ujawnia drugą postać spornego wytworu różniąc się od niej jedynie krótszą ujemną częścią skali, co także nie utrudnia odtworzenia tej postaci tego wytworu.
Ponadto organ uznał, że wzór przemysłowy pt.: "Skala termometru"
nr [...] nie jest oryginalny w rozumieniu art. 104 p.w.p., gdyż jest tak podobny do skali produkowanych wcześniej termometrów, że w dacie zgłoszenia nie odznaczał się oryginalnym wyglądem, tj. nie różnił się w sposób wyraźny od tych znanych wzorów, wywołując takie samo ogólne wrażenie na zorientowanym użytkowniku, a więc można uznać, iż jest on pozbawiony indywidualnego charakteru.
W szczególności, świadczą o tym dowody obejmujące projekt termometru reklamowego [...], zatwierdzony 12 października 1999 r., wraz z fakturą VAT z 21 października 1999 r. wystawioną przez wnioskodawcę firmie [...] oraz dowodem z przesłuchania świadka B. L., właściciela firmy [...], który zeznał, że przedłożona faktura dotyczy termometru reklamowego [...], który zamówił u wnioskodawcy i sam rozprowadzał, przy czym z tego typu termometrami, tj. termometrami posiadającymi kreski i cyfry skali umieszczone po jednej stronie kapilary i puste pola po drugiej stronie kapilary spotykał się co najmniej od połowy lat 90-tych. Ponadto, zdaniem Urzędu, o braku indywidualnego charakteru świadczą dowody w postaci zamówienia Instytutu Zoologii w K. (wraz ze zleceniem z 20 stycznia 1992 r., rachunkiem z 13 czerwca 1993 r. i rysunkiem trzech termometrów reklamowych) oraz z zeznania świadka K. B., pracownika Instytutu Zoologii w K., który wskazał, że przedłożone zamówienie Instytutu (wraz ze zleceniem z 20 stycznia 1992 r. i rachunkiem) dotyczy umieszczonych na przedłożonym rysunku termometrów reklamowych, przy czym okazał egzemplarz takiego termometru. Urząd Patentowy uznał, iż dowody powyższe dotyczą termometrów ze skalą podobną do spornego wzoru, a zeznania świadków T. K. i B. L. dodatkowo potwierdzają obrót rynkowy tego typu termometrami co najmniej od połowy lat 90-tych, tj. termometrami posiadającymi kreski i cyfry skali umieszczone po jednej stronie kapilary i puste pola po drugiej stronie kapilary, lub po stronach przeciwnych dla dodatniej i ujemnej części skali.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] października 2005r. uprawniony J. C. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zarzucił, że Urząd Patentowy podał błędną definicję wzoru przemysłowego z art. 102 p.w.p., niewłaściwie ocenił stan faktyczny oraz wadliwie zinterpretował pojęcie nowości według art. 103 p.w.p, na który powoływał się wnioskodawca Ponadto zarzucił naruszenie art. 104 p.w.p i przekroczenie swobodnej oceny dowodów w zeznaniach świadków.
Zdaniem skarżącego Urząd powinien uwzględnić definicję wzoru przemysłowego z art. 102 p.w.p obowiązującą od 18 października 2002 r. Skarżący wskazuje, iż prawo własności przemysłowej normuje stosunki w zakresie wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych, znaków towarowych, oznaczeń geograficznych i topografii układów scalonych i każdy może ubiegać się o ochronę w tych kategoriach i każda z nich ma inne cechy zawarte w definicji. Wzór przemysłowy jest tą specyficzną kategorią gdzie określa się indywidualny charakter wytworu, a w związku z tym, każde inne rozwiązanie może pretendować do ochrony jako inny wzór, przy czym mają one jak wszystkie rozwiązania wzornictwa cechy wspólne określone względami użytkowymi. Skarżący zauważa, iż każdy termometr posiada skalę z podziałką i cechy tej, tak jak kapilary, nigdy nie można pominąć, rozważając o budowie termometrów. W tym zakresie skarżący podaje przykład samochodu, w którym są elementy wspólne takie jak silnik, karoseria, koła czy kierownica, ale to w jego ocenie nie oznacza, że nie można tych elementów indywidualizować i stylizować. W przypadku spornego wzoru [...] Urząd Patentowy RP zastosował rozszerzający sposób wykładni tak, jakby sprawa dotyczyła wynalazku, a zdaniem skarżącego winien zastosować sposób zawężający pojęcia, jak dla wzorów, bowiem podanie szczegółowego rozmieszczenia linii i elementów graficznych daje różne wzory w zależności od ich rozmieszczenia i ornamentacji, czyli każdy wzór jest wtedy jedyny i niepowtarzalny. Wzór indywidualizuje wytwory i dlatego każda zmiana rozkładu pól, grafiki itp. daje inny wzór, inaczej bowiem nie byłoby postępu we wzornictwie, a ochroną objęte byłyby ograniczone obszary rozwiązań bo wszystkie inne byłyby takie same.
W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargo jako bezzasadnej. W szczególności Urząd ponownie wyjaśnił, iż zgodnie z art. 316 ust. 1 p.w.p. zgłoszenia wzorów zdobniczych dokonane przed dniem wejścia w życie ustawy i nierozpatrzone do tego czasu uważa się za zgłoszenia wzorów przemysłowych, co oznacza, że ustawowe warunki wymagane do uzyskania prawa z rejestracji należy oceniać według przepisów obowiązujących w dniu rejestracji wzoru przemysłowego. W przedmiotowej sprawie wzór przemysłowy pt.: "Skala termometru" [...] został zgłoszony do rejestracji w dniu 7 lipca 2000 r. jako zgłoszenie wzoru zdobniczego, tj. przed dniem wejścia w życie ustawy p.w.p. i zarejestrowany dnia [...] września 2002 r. na podstawie przepisów art. 110 i 111 w związku z art. 316 ust.1 i 4 p.w.p. w jej pierwotnym brzmieniu (Dz. U. z 2001 r. Nr 49 poz. 508), a tym samym poddany ocenie wymogów zawartych w przepisach ustawy p.w.p. Dlatego też ustawa ta w tekście obowiązującym w dniu rejestracji przedmiotowego wzoru przemysłowego, tj. w tekście pierwotnym stanowiła podstawę prawną rozstrzygnięcia wniosku o unieważnienie przedmiotowego prawa z rejestracji wzoru przemysłowego. W tej sytuacji Urząd słusznie zastosował definicję art. 102 p.w.p. sprzed nowelizacji p.w.p. obowiązującej od 18 października 2002 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej także p.p.s.a.).
W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga J. C. nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Urzędu Patentowego RP z dnia [...] października 2005 r. nie narusza prawa.
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej w art. 316 ust. 1 wyraża zasadę, w myśl której zgłoszenia wzorów zdobniczych dokonanych przed dniem wejścia w życie ustawy, tj. przed 22 sierpnia 2001 r. i nierozpatrzone do tego czasu uważa się za zgłoszenia wzorów przemysłowych.
Należy zatem podzielić stanowisko Urzędu Patentowego, iż przepisami stanowiącymi podstawę prawną do rozstrzygnięcia złożonego wniosku o unieważnienie przedmiotowego prawa z rejestracji jest ustawa - Prawo własności przemysłowej w brzmieniu obowiązującym w dacie rejestracji kwestionowanego wzoru przemysłowego (tekst pierwotny). Zdaniem Sądu, Urząd Patentowy słusznie zastosował definicję zawartą w art. 102 p.w.p. sprzed nowelizacji ustawy p.w.p. obowiązującej od 18 października 2002 r.
Według tej definicji wzoru przemysłowego "wzorem przemysłowym jest nowa i oryginalna, nadająca się do wielokrotnego odtwarzania postać wytworu przejawiająca się w szczególności w jego kształcie, właściwościach powierzchni, barwie, rysunku lub ornamencie". Z definicji tej wynika, iż przedmiotem analizy wzoru przemysłowego dla potrzeb rejestracji są postacie wytworów. Ponadto, prawo z rejestracji nie może obejmować elementów nie umieszczonych w postaci wytworu, co w rozpoznawanej sprawie dotyczy logo czy informacji o firmie nie ujawnionych na rysunkach. W myśl stanowiska zawartego w literaturze przedmiotu "W art. 102-104 p.w.p. wzór ujmowany jest zawsze całościowo, nie zaś jako zbiór poszczególnych właściwości. Ujęcie to sprawia, że zarówno przy weryfikacji przesłanki nowości, jak i indywidualnego charakteru, ocenie poddany zostaje wzór właśnie jako całość. Wzór nie spełnia zatem przesłanki indywidualnego charakteru, jeśli zachodzi ogólne wrażenie podobieństwa z wzorem wcześniej ujawnionym. Z drugiej strony cechy nowości i indywidualnego charakteru ustala się zawsze w odniesieniu do określonego produktu." (Wojciechowska Anna, Radca Prawny 2004/3/82, artykuł, Numer publikacji: 44128, Wzory przemysłowe - warunki uzyskania prawa z rejestracji w świetle ustawy: Prawo własności przemysłowej oraz regulacji wspólnotowej).
Z tych też przyczyn nie ma racji skarżący twierdząc, iż umieszczenie na skali termometru według wzoru [...] w określonym miejscu logo, adresu firmy lub innych informacji indywidualizują wzór, skoro elementy te nie zostały objęte postacią wytworu ujawnioną na rysunkach.
Nie można także podzielić pozostałych argumentów strony zawartych w skardze, a dotyczących naruszenia art. 103 i art. 104 p.w.p.
W szczególności należy podkreślić, iż w zaskarżonej decyzji Urząd Patentowy wskazał, iż oceniając nowość postaci wytworu trzeba mieć na względzie definicję nowości wzoru przemysłowego zawartą w art. 103 p.w.p. W myśl tej definicji wzór przemysłowy uważa się za nowy jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, nie został taki wzór podany do powszechnej wiadomości w sposób umożliwiający jego odtworzenie ani nie był z wcześniejszym pierwszeństwem zgłoszony a następnie zarejestrowany.
Postępowanie dowodowe przeprowadzone w sprawie wykazało, że sporny wzór nie może być uznany za nowy skoro nie spełniał on wymogu nowości w dacie jego zgłoszenia do rejestracji. Do takiego wniosku doprowadziły Urząd Patentowy zgromadzone dowody w postaci prospektu firmy B. przedstawiającego termometry reklamowe uzupełnione zeznaniami świadka T. K., z których wynika, iż termometry reklamowe posiadające kreski i cyfry skali umieszczone po jednej stronie kapilary lub po stronach przeciwnych dla dodatniej i ujemnej części skali były produkowane już w latach 90-tych w różnych wersjach graficznych.
Niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 104 p.w.p. Ocena oryginalności tj. ogólnego wrażenia wywieranego przez sporny wzór przeprowadzona przez Urząd nie nasuwa wątpliwości co do swojej zgodności z materiałem dowodowym zebranym w sprawie. Urząd szczegółowo wskazał dowody, na których oparł się ustalając fakt braku oryginalności, zaś skarżący tych dowodów skutecznie nie zakwestionował.
Ustosunkowując się do zarzutów dotyczących obrazy przepisów postępowania, należy - zdaniem Sądu - stanowczo podkreślić, iż Urząd Patentowy RP wydając zaskarżoną decyzję w sprawie unieważnienia prawa ochronnego na wzór przemysłowy co do zasady uwzględnił wszelkie rygory procedury administracyjnej, określające jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a następnie końcowego rozstrzygnięcia sprawy (vide: art. 256 ust. 1 p.w.p.). Związanie rygorami procedury administracyjnej oznacza, że Urząd Patentowy RP jest obowiązany m.in. do przestrzegania zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 k.p.a.).
Zdaniem Sądu organ uwzględniając powyższą zasadę zobowiązany jest dokładnie wyjaśnić okoliczności sprawy, konkretnie ustosunkować się do żądań i twierdzeń strony oraz uwzględnić w decyzji zarówno interes społeczny, jak i słuszny interes strony. Organ administracji jest ponadto obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i ocenić cały materiał dowodowy (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Z tej przyczyny należy stwierdzić, iż w zaskarżonej decyzji brak jest jakichkolwiek istotnych uchybień formalnych, które Urząd poczyniłby w toku postępowania administracyjnego, a które uniemożliwiłyby Sądowi dokonania prawidłowej oceny zarzutów skargi i wypowiedzenia się co do zasadności podjętego rozstrzygnięcia pod względem materialnoprawnym.
Wbrew twierdzeniom strony, organ dokonał właściwej analizy wszystkich dowodów oraz prawidłowo przeprowadził ich ocenę zarówno oddzielnie, jak i w sposób kompleksowy. Ocena zgromadzonych dowodów zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie jest dowolna i Sąd nie dopatrzył się uchybień powodujących konieczność podważenia ustaleń faktycznych dokonanych przez organ w oparciu tak przeprowadzone postępowanie dowodowe.
W tym stanie rzeczy skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.