VI SA/Wa 2895/21

VI SA/Wa 2895/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-04-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2021-11-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Barbara Kołodziejczak-Osetek /sprawozdawca/
Sławomir Kozik
Tomasz Sałek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6257 Powszechne usługi pocztowe
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II GSK 1468/22 - Wyrok NSA z 2025-12-09
Skarżony organ
Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 735
art. 31 par. 1 pkt 2, art. 31 par. 2, art. 1 pkt 1, art. 122a, art. 61 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2019 poz 2460
art. 206 ust. 1, art. 190 ust. 1, art. 192 ust. 1 pkt 2 lit. a
Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne - t.j.
Dz.U. 2020 poz 2320
art. 54 ust. 3, art. 54 ust. 4, art. 54 ust. 5, art. 54 ust. 3
Ustawa z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych - t.j.
Dz.U. 2021 poz 137
art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a, art. 200, art. 205 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2015 poz 1804
par. 14 ust. 1 pkt 1 lit. c
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.  w sprawie opłat za czynności radców prawnych
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (spr.) Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi O. z siedzibą w K. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] września 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na rzecz skarżącego O. z siedzibą w K. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 sierpnia 2021 r. znak: [...] P. S.A. (dalej także jako: "Uczestnik", "P.") przedłożyła Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej: "Prezes UKE", "Organ") ponowny projekt regulaminu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego i publicznej usługi hybrydowej, zwany dalej; "projektem Regulaminu". W ww. piśmie P. poinformowała również, iż "(...) w związku z opublikowaniem: 1) rozporządzenia Ministra Aktywów Państwowych z dnia 9 sierpnia 2021 r. w sprawie realizacji publicznej usługi hybrydowej w obrocie krajowym; 2) rozporządzenia Ministra Aktywów Państwowych i Ministra Cyfryzacji z dnia 9 sierpnia 2021 r. w sprawie reklamacji za niewykonanie lub nienależyte wykonanie publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego oraz publicznej usługi hybrydowej, wycofuje projekt Regulaminu złożony przy piśmie znak: [...] z dnia 5 sierpnia 2021 r.".
W dniu 3 września do Prezesa UKE wpłynęło pismo O., (dalej także jako: "Skarżący", "Strona" "O."), w którym wskazano, że w związku z informacją o złożonym przez P. S.A., w dniu 5 sierpnia 2021r., projekcie regulaminu świadczenia publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego i publicznej usługi hybrydowej oraz ponownego złożenia przez P. S.A., w dniu 20 sierpnia 2021 r., nowego projektu regulaminu świadczenia publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego i publicznej usługi hybrydowej, O. modyfikuje wniosek z dnia 18 sierpnia 2021 r., wnosząc o dopuszczenie do postępowań w sprawie: 1) zatwierdzenia projektu cennika publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego i publicznej usługi hybrydowej, zainicjowanego wnioskiem z dnia 5 sierpnia 2021 r.; 2) zatwierdzenia projektu regulaminu świadczenia publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego i publicznej usługi hybrydowej, zainicjowanego wnioskiem z dnia 20 sierpnia 2021 r. W pozostałym zakresie wniosek O. pozostał aktualny, w szczególności bez zmian pozostała argumentacja uzasadniająca dopuszczenie O. do udziału w ww. postępowaniach, a także załączniki złożone do wniosku z dnia 18 sierpnia 2021 r."
Postanowieniem z dnia [...] września 2021 r. nr [...] wydanym na podstawie art. 31 § 2 zd. 2 i art. 31 § 1 pkt 2 w związku z art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm.), dalej: "k.p.a." oraz w związku z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 576), dalej: "Pt" lub "ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne", Prezes UKE odmówił dopuszczenia Skarżącego do udziału na prawach strony w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia projektu regulaminu świadczenia publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego i publicznej usługi hybrydowej, zainicjowanym wnioskiem Uczestnika. W uzasadnieniu Organ wskazał, że w niniejszej sprawie przedłożenie przez P. Prezesowi UKE projektu Regulaminu stanowiło czynność materialno- techniczną, nieskutkującą wszczęciem postępowania administracyjnego w tej sprawie. Natomiast kwestia wyrażenia przez Prezesa UKE ewentualnego sprzeciwu wobec projektu Regulaminu pozostaje bez znaczenia dla oceny samej procedury przedkładania przez P. Regulaminu, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 2320 ze zm.), dalej: "u.o.d.e." lub "ustawa o doręczeniach", pod kątem uznania jej za postępowanie administracyjne, bowiem o postępowaniu administracyjnym w tej sprawie można mówić jedynie w sytuacji stwierdzenia, iż przedłożony na podstawie art. 54 ust. 3 u.o.d.e. projekt kwalifikuje się do wydania sprzeciwu przez Prezesa UKE. Organ ustalił także, iż nie zachodzi przesłanka z art. 54 ust. 4 u.d.e. do wniesienia sprzeciwu, tj. sprzeczność projektu Regulaminu z przepisami prawa lub naruszenie prawa podmiotów korzystających z tych usług. Tym samym zdaniem Prezesa UKE nie ma podstaw do wniesienia sprzeciwu, co uzasadniałoby istnienie sprawy administracyjnej kończącej się wniesieniem sprzeciwu w drodze decyzji administracyjnej. Organ stanął na stanowisku, że procedura, zarówno w świetle przepisów k.p.a. jak też u.o.d.e. nie stanowi postępowania administracyjnego. Prezes UKE po wszechstronnej i szczegółowej analizie wniosku stwierdził, że nie jest spełniona już pierwsza ze wskazanych na wstępie przesłanek dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu, tj. przesłanka, zgodnie z którą dopuszczenie na prawach strony organizacji społecznej jest możliwe pod warunkiem, że toczy się postępowanie administracyjne dotyczące innej osoby. Biorąc pod uwagę, że przesłanki, o których mowa w art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a., muszą być spełnione łącznie, w sytuacji braku zaistnienia już pierwszej wskazanej powyżej przesłanki, w ocenie Prezesa UKE nie ma potrzeby badania pozostałych wskazanych warunków udziału organizacji społecznej w toczącym się postępowaniu administracyjnym.
Strona nie zgodziła się z postanowieniem Prezesa UKE z dnia [...] września 2021 r. nr [...] i pismem z dnia 22 października 2021 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzuciła naruszenie prawa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 31 § 1 pkt 2 w związku z art. 1 pkt 1 oraz art. 122a § 1 k.p.a. oraz w związku z art. 54 ust. 4 u.d.e. poprzez błędne przyjęcie, iż brak jest wszczętego i toczącego się postępowania administracyjnego, do którego O. mógłby zostać dopuszczony na prawach strony, podczas gdy postępowanie w sprawie zatwierdzenie projektu regulaminu świadczenia publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego i publicznej usługi hybrydowej stanowi postępowanie przed organem administracji publicznej (Prezesem UKE) w należących do właściwości tego organu sprawie załatwianej milcząco.
Jednocześnie Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie na jej rzecz od Prezesa UKE zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2021, poz.137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.
Dokonanie kontroli zaskarżonego postanowienia, w świetle powyżej wymienionych kryteriów, doprowadziło Sąd do wniosku, że skarga jest zasadna.
Przedmiotem rozpoznania przez Sąd stało się zaskarżone postanowienie z dnia [...] września 2021 r. nr [...], mocą którego odmówiono O. (Stronie) dopuszczenia do udziału w postępowaniu, w sprawie dotyczącej zatwierdzenia projektu regulaminu świadczenia publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego i publicznej usługi hybrydowej, zainicjowanym wnioskiem P. S.A. w dniu 20 sierpnia 2021 r.
Ze stanowiska Związku, który wniósł wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu wynika, że postępowanie zostało wszczęte. Dlatego jego żądanie mogło być rozpatrywane w oparciu o art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. Przepis ten stanowi, że organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny.
Organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu. Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie.( art. 31 § 2 k.p.a.).
Z powyższych przepisów k.p.a. wynika, że żądanie organizacji społecznej musi być uzasadnione celami statutowymi tej organizacji. Musi zatem istnieć merytoryczne powiązanie przedmiotu postępowania administracyjnego z celami i zakresem działania (przedmiotem działalności) organizacji społecznej. Z reguły przedmiot i cel działania organizacji społecznej są określone w jej statucie, chyba że przepisy prawa nie wymagają uchwalenia statutu. Organ administracji publicznej jest zatem obowiązany ustalić z urzędu, czy cele określone w statucie organizacji społecznej uzasadniają jej udział w postępowaniu w sprawie dotyczącej innej osoby. W tym celu powinien ocenić, czy między celami organizacji społecznej a przedmiotem sprawy administracyjnej rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej istnieje powiązanie merytoryczne w sensie prawnym, a nie tylko faktycznym (vide: A. Wróbel /w:/ M. Jaśkowska, A. Wróbel "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz." Zakamycze 2005, s. 306). Ponadto uczestnictwo organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym na prawach strony musi być uzasadnione także interesem społecznym. Organ administracji publicznej musi zatem dokonać oceny, czy interes społeczny, ustalony i skonkretyzowany w świetle przedmiotu danego postępowania, przemawia za przyznaniem organizacji społecznej uprawnień procesowych w sprawie dotyczącej interesu indywidualnego określonego podmiotu.
W ocenie Sądu, nie ulega wątpliwości, iż z żądaniem opartym na przepisie art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. można wystąpić w sytuacji, gdy już toczy się postępowanie administracyjne w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a., a organizacja społeczna uzasadni to swoimi celami statutowymi i za jej udziałem w postępowaniu przemawia interes społeczny. Jednakże w rozpoznawanej sprawie Prezes UKE, nie badał przesłanek ustawowych rozstrzygających o udziale Strony w postępowaniu, ale stanął na stanowisku, że wniosek Strony nie mógł być rozpatrzony co do istoty, gdyż przedłożenie przez Pocztę Polską, projektu zmian do obowiązującego regulaminu nie wszczęło postępowania administracyjnego. Zdaniem organu postępowanie zainicjowane opisywanym projektem nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a. Stanie się takim postępowaniem w momencie złożenia przez Prezesa UKE sprzeciwu w stosunku do całości albo części projektu zmian do obowiązującego regulaminu świadczenia usług elektronicznych, albo do opisywanego projektu zmian regulaminu świadczenia usług elektronicznych.
Sąd nie podziela stanowiska prezentowanego przez Organ.
Zważyć bowiem, należy, iż zgodnie z art.54 ust. 3 ustawa o doręczeniach, operator wyznaczony przedkłada Prezesowi UKE projekt regulaminu świadczenia publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego i publicznej usługi hybrydowej albo projekt zmian do obowiązującego regulaminu, wraz z uzasadnieniem, co najmniej na 30 dni przed planowanym terminem ich wejścia w życie.
Prezes UKE może, w drodze decyzji administracyjnej, w terminie 30 dni od dnia przedłożenia projektu regulaminu świadczenia publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego i publicznej usługi hybrydowej albo projektu zmian do obowiązującego regulaminu, wnieść sprzeciw wobec ich postanowień, jeżeli są one sprzeczne z przepisami prawa lub naruszają prawa podmiotów korzystających z tych usług.(ust.4)
Regulamin świadczenia publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego i publicznej usługi hybrydowej albo jego zmiany w części objętej sprzeciwem Prezesa UKE nie wchodzą w życie.(ust.5)
Zauważyć należy, w świetle przytoczonych powyżej przepisów prawa, że ustawodawca przewidział zarówno termin na złożenie przez operatora wyznaczonego wspomnianego wniosku (co najmniej 30 dni przed planowanym terminem wprowadzenia regulaminu lub jego zmian), jak i termin na wniesienie przez Organ sprzeciwu (30 dni od dnia przedłożenia projektu).
W ocenie Sądu, w art.54 u.o.d.e. została zatem wprowadzona instytucja uznania sprawy za załatwioną milcząco. Jest to rozwiązanie wprowadzające możliwość załatwienia sprawy zgodnie z żądaniem a to gdy przed upływem ustawowo określonego terminu organ właściwy do rozpoznania sprawy nie zgłosi sprzeciwu wobec wniosku przedłożonego przez zainteresowany podmiot.
Trzeba tutaj dla porządku podkreślić, że na gruncie niniejszej sprawy mają zastosowanie przepisy art. 122a i nast. k.p.a albowiem ich wejście w życie nastąpiło przed wydaniem zaskarżonego postanowienia (zob. art. 1 pkt 30 i art. 18 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw – Dz.U. z 2017r. poz. 935).
Podstawowym problemem prawnym zaś, jaki zaistniał w niniejszej sprawie było to, czy zgodnie ze stanowiskiem Organu przyjętym w zaskarżonym postanowieniu, na gruncie art. 54 ust. 3 u.o.d.e. Prezes UKE podejmuje jedynie czynność materialno-techniczną, czy też jak to wywodzi Strona mamy tutaj do czynienia ze sprawą indywidualną rozstrzyganą w ramach postępowania administracyjnego.
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż bezsporne jest, że ze sprawą administracyjną mamy do czynienia gdy w ramach kompetencji wynikających z prawa materialnego organ administracji publicznej w drodze władczego oświadczenia określa sytuację prawną konkretnie w akcie oznaczonego adresata, w jego indywidualnej sprawie.
To, że w przypadku nie wniesienia czy też wniesienia przez Prezesa UKE sprzeciwu wobec przedstawionego projektu zmian do obowiązującego regulaminu świadczenia usług powszechnych, dochodzi do załatwienia indywidualnej sprawy administracyjnej nie budzi wątpliwości Sądu. W sprawie mamy bowiem wniosek P. ( o czym będzie jeszczem mowa w dalszej części uzasadnienia), dotyczy on jej indywidualnej sprawy związanej z pozyskaniem uprawnienia do wprowadzenia w życie wspomnianej zmiany regulaminu.
Skorzystanie przez Organ z kompetencji do zgłoszenia sprzeciwu czy też uznanie, że brak ku temu podstaw (przedstawione zmiany regulaminu nie są sprzeczne z przepisami prawa i nie naruszają prawa podmiotów korzystających z usług elektronicznych i hybrydowych – art. 54 ust. 4 u.o.d.e., wywiera też określone skutki w sferze prawnej operatora wyznaczonego (nie może wprowadzić w życie zmian regulaminu lub też może to uczynić). Niewątpliwie zatem dochodzi do konkretyzacji normy prawnej względem tego podmiotu. Przy czym to, czy ta konkretyzacja następuje na skutek niezgłoszenia przez Organ sprzeciwu w terminie 30 dni dnia złożenia wniosku, czy też sprzeciw taki został złożony, nie ma znaczenia. Nie ulega bowiem wątpliwości, że z chwilą upływu wspomnianego terminu 30 dni operator wyznaczony pozyskuje ostatecznie wiedzę co do swojej sytuacji prawnej tj. czy może (a jeżeli tak, to w jakim zakresie – zob. art. 54 ust. 5 u.o.d.e.), czy też nie może wprowadzić w życie zmian do regulaminu, który już obowiązuje.
W przypadku braku sprzeciwu, konkretyzacja normy prawnej nie następuje poprzez wydanie aktu administracyjnego ale z mocy prawa, przez sam upływ terminu z którym ustawodawca powiązał określone, korzystne dla strony skutki prawne. Przyzwolenie zaś Organu na upływ tego terminu jest wyrazem jego pozytywnej oceny merytorycznej przedstawionego mu projektu zmian a zatem załatwia sprawę administracyjną zgodnie z wnioskiem Strony.
W mylnym przekonaniu pozostaje Organ przyjmując, że skoro nie dochodzi do wydania decyzji (rozstrzygnięcie tego rodzaju przewidziane jest w tym przypadku tylko do sytuacji wniesienia sprzeciwu – art. 54 ust. 4 u.o.d.e.) to w istocie nie doszło także do wszczęcia postępowania administracyjnego.
Sąd nie podziela także stanowiska Organu co do tego, że w przypadku tutaj omawianym, przedłożony przez operatora wyznaczonego projekt zmian prowadzi do wszczęcia postępowania tylko w przypadku, gdy zachodzi jedna z przesłanek z art. 54 ust. 4 u.o.d.e., tzn. sprzeczność postanowień projektu regulaminu lub projektu zmian do obowiązującego regulaminu z przepisami prawa lub naruszenia prawa podmiotów korzystających z tych usług. Prezes UKE przyjął w konsekwencji także, że wniosek Poczty Polskiej z dnia 20 sierpnia 2021 r. nie był podstawą do wszczęcia postępowania administracyjnego, ze względu na brak wystąpienia w nim przesłanek z art. 54 ust.4 u.o.d.e.
W ocenie Sądu brak jest jednak podstaw do założenia, że w zależności od tego, jak organ administracji publicznej oceni wniosek, co do jego meritum, mamy do czynienia z postępowaniem administracyjnym lub też nie. W sytuacji bowiem gdy operator wyznaczony jest zobligowany do przedłożenia zmian regulaminu w celu jego zatwierdzenia przez Organ, jest też zainteresowany pozyskaniem określonej ,,odpowiedzi" ze strony Prezesa UKE. Sposób zaś załatwienia sprawy wynika z tego co zrobi Organ tj. czy wniesie sprzeciw czy też pozwoli na bezczynny upływ 30 dni od dnia złożenia takiego wniosku. Nie ulega przy tym wątpliwości, że odpowiedź taką operator uzyskuje nie w dniu złożenia wniosku ale przed upływem terminu 30 dni (w przypadku wniesienia sprzeciwu) lub z upływem tych 30 dni, gdy sprzeciw nie zostanie wniesiony przez Organ. Z tego też względu założenie Prezesa UKE, że wniosek operatora wszczyna postępowania administracyjne czy też nie, w zależności od tego jak zostanie następnie merytorycznie rozpoznany, a wszczyna to postępowanie tylko wówczas gdy stwierdzony zostanie brak przesłanek z art. 54 ust. 4 u.o.d.e., powodowałoby, że określenie statusu prawnego takiego wniosku jest w istocie zawieszone w czasie a nadto uzależnione od tego jak zachowa się Organ. Brak podstaw w przepisach prawa dla takiej interpretacji. Trudno bowiem uznać za usprawiedliwione twierdzenie, że to od tego jak zachowa się organ administracji publicznej a nie od tego jakiej treści jest wniosek i przez kogo został złożony, uzależnione jest wszczęcie postępowania administracyjnego. Także, w świetle powyżej przedstawionej przez Sąd argumentacji dotyczącej tego, że mamy tutaj do czynienia ze sprawą administracyjną, wspomniane stanowisko Organu nie zasługuje na uwzględnienie.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Prezes UKE stanął nadto na stanowisku, że przedłożony projekt zmian nie jest wnioskiem, który wymagałby załatwienia. To prawda, że przepis art. 54 ust. 3 u.o.d.e. nie wskazuje literalnie, że jest to wniosek ale stanowi, że ,,operator wyznaczony przedkłada Prezesowi UKE projekt regulaminu świadczenia usług rejestrowanego doręczenia elektronicznego i publicznej usługi hybrydowej albo projekt zmian do obowiązującego regulaminu, wraz z uzasadnieniem, co najmniej na 30 dni przed planowanym terminem ich wprowadzenia". Istota jednak tego przedłożenia sprowadza się do żądania zatwierdzenia projektu regulaminu lub też projektu zmian do obowiązującego regulaminu. Operator wyznaczony jest tutaj zainteresowany określonym zachowaniem ze strony Prezesa UKE tj. niewniesieniem sprzeciwu w zakreślonym terminie. To zaś, że pozytywne rozstrzygnięcie dla strony, ustawodawca uzależnił od upływu terminu w którym sprzeciw nie zostanie wniesiony a nie od wydania decyzji administracyjnej nie zmienia istoty rzeczy. Doszło bowiem do załatwienia sprawy zgodnie z wnioskiem operatora wyznaczonego tj. uzyskał on uprawnienie do wprowadzenia projektowanych zmian regulaminu. W tym stanie rzeczy, z odwołaniem do postanowienia art. 61 § 1 k.p.a. należy stwierdzić, że postępowanie zostało zainicjowane wnioskiem Strony. Sposób zaś jego załatwienia nie może determinować odmiennej oceny w tym zakresie. Uzasadnienia dla powyższego poglądu znajduje potwierdzenie w postanowieniu aktualnie obowiązującego art.122a i nast. k.p.a. regulującego instytucję milczącego załatwienia sprawy a zatem wprost przewidującego, że w przepisach szczególnych (tutaj byłby to art. 54 u.o.d.e.) taki sposób załatwienia sprawy administracyjnej może być przewidziany (art. 122 a § 1 k.p.a).
Zgodnie z art. 122a Kpa :
§ 1. Sprawa może być załatwiona milcząco, jeżeli przepis szczególny tak stanowi.
§ 2. Sprawę uznaje się za załatwioną milcząco w sposób w całości uwzględniający żądanie strony, jeżeli w terminie miesiąca od dnia doręczenia żądania strony właściwemu organowi administracji publicznej albo innym terminie określonym w przepisie szczególnym organ ten:
1) nie wyda decyzji lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (milczące zakończenie postępowania) albo
2) nie wniesie sprzeciwu w drodze decyzji (milcząca zgoda).
Sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie wyczerpuje przesłankę z art.122a § 2 pkt 2 k.p.a.
Przy czym Sąd podziela stanowisko wyrażone przez Stronę w skardze, iż poglądu przeciwnego prezentowanego przez Organ, nie uzasadnia brak odesłania w każdym z przepisów szczególnych, do art.122 a k.p.a. W ocenie Sądu wystraczającym jest, że dany przepis szczególny (prawa materialnego) przewiduje jedną z form załatwienia sprawy wskazaną w art.122 a § 2 k.p.a. Taka sytuacja zachodzi w rozpoznawanej sprawie bowiem w art.54 u.o.d.e. została wprowadzona możliwość załatwienia sprawy zgodnie z żądaniem a to gdy przed upływem ustawowo określonego terminu organ właściwy do rozpoznania sprawy nie zgłosi sprzeciwu wobec wniosku przedłożonego przez zainteresowany podmiot, co wyczerpuje przesłanki milczącej zgody organu, o której mowa w art.122a § 2 k.p.a.
W tym stanie rzeczy twierdzenia Organu co do tego, że w ramach weryfikacji projektu zmian do obowiązującego regulaminu podejmuje czynności materialno-techniczne mieszczące się poza obszarem sprawy indywidualnej są niezasadne.
Podsumowując należy bowiem stwierdzić, że analiza przez Prezesa UKE przedłożonych zmian regulaminu jest dokonywana w ramach rozpoznawania sprawy indywidualnej a przyjęty przez Organ określony sposób jej załatwienia - wniesienie sprzeciwu bądź też nie – skutkuje jedynie negatywnym lub też pozytywnym rezultatem w sferze interesu prawnego operatora wyznaczonego.
To co w niniejszej sprawie w dalszej kolejności wymaga rozstrzygnięcia związane jest z tym, czy w ramach rozpoznawania sprawy administracyjnej dla której ustawodawca przewidział milczące jej załatwienie, istnieje możliwość zastosowania instytucji dopuszczenia organizacji społecznej na prawach strony do udziału w tym postępowaniu (art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a.).
Stosownie do postanowienia art. 206 ust. 1 w związku z art. 190 ust. 1 i art. 192 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Prawo telekomunikacyjne postępowanie przed Prezesem UKE toczy się na podstawie przepisów k.p.a. W przepisach Prawa telekomunikacyjnego jak i w ustawie o doręczeniach brak dalszych uregulowań, które wskazywałyby, że do spraw, o których mowa w art. 54 ustawy o doręczeniach przepisy k.p.a. stosuje się odpowiednio. Zdaniem Skarżącego próba wyłączenia działań Prezesa UKE z reżimu Kodeksu postępowania administracyjnego, a w konsekwencji również spod kontroli sądów administracyjnych, nie ma podstaw w przepisach prawa.
Sąd nie podziela stanowiska Organu, że w chwili przedłożenia przez operatora regulaminu Organowi, nie zostało wszczęte postępowanie administracyjne i w konsekwencji, nie miał możliwości dopuszczenia do udziału w sprawie organizacji społecznej.
Wręcz przeciwnie zdaniem Sądu jak już zostało powiedziane wyżej, przedłożenie Organowi regulaminu świadczenia publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego i publicznej usługi hybrydowej, przez Pocztę Polskę w trybie art.54 ust.3 u.o.d.e., jest wnioskiem operatora o wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie zatwierdzenia tegoż regulaminu przez Prezesa UKE i w związku z tym nie sposób podzielić stanowiska Organu co do braku podstaw do zastosowania w sprawie art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a.
Jeżeli bowiem toczyło się postępowanie administracyjne, w chwili złożenia przez organizację społeczną wniosku o dopuszczenie do udziału w sprawie, to bez względu na szczególny charakter tego postępowania, brak było podstaw prawnych do wyłączenia stosowania przepisów k.p.a., w tym dotyczących udziału w postępowaniu administracyjnym, organizacji społecznej, tak jak uczynił Organ w rozpoznawanej sprawie.
Z tych wszystkich względów, zaskarżone postanowienie Prezesa UKE, nie mogło zostać uznane za prawidłowe, bowiem wydane zostało, na skutek błędnej wykładni przepisu art.54 u.o.d.e. oraz art.122a k.p.a., która doprowadziła do niedopuszczenia do udziału w postępowaniu Strony skarżącej, bez zbadania przesłanek o których mowa w art.31 § 1 pkt 2 k.p.a.
Rozpoznając sprawę ponownie Organ zobowiązany będzie ocenić uwzględniając ocenę prawną wyrażoną przez Sąd, czy dopuszczanie Strony do udziału w postępowaniu administracyjnym, jest uzasadnione jej celami statutowymi i czy przemawia za tym interes społeczny, zgodnie z przesłankami określonymi w powołanym wyżej art.31 § 1 k.p.a.
Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a, art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust.1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 1804). zasądzając na rzecz Skarżącego zwrot uiszczonego wpisu sądowego w wysokości 100 zł oraz wynagrodzenia ustanowionego w sprawie profesjonalnego pełnomocnika (radcy prawnego) w kwocie 480 zł oraz 17 zł opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa.