VI SA/Wa 2760/22

VI SA/Wa 2760/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-02-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-10-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dorota Dziedzic-Chojnacka /przewodniczący/
Robert Żukowski
Sławomir Kozik /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II GSK 1420/23 - Wyrok NSA z 2024-02-27
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 61 § 1, art. 63 § 3,
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dziedzic - Chojnacka Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Asesor WSA Robert Żukowski Protokolant ref. Katarzyna Rutkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2023 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z 16 sierpnia 2022 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie (dalej: "SKO", "Kolegium"), działając na podstawie art. 1 ust. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2018 r. poz. 570) oraz art. 127 w związku z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021r. poz. 735 ze zm., dalej: "K.p.a."), utrzymało w mocy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., decyzję z 13 czerwca 2022 r. wydaną przez Prezydenta m.st. Warszawy nr [...]), na mocy której zatrzymano P.S. (dalej: "Strona", "Skarżący") prawo jazdy kategorii A, A1, A2, AM, B, B1, Nr: [...], wydanego 4 kwietnia 2018 r. przez Prezydenta m. st. Warszawy na druku [...], z powodu przekroczenia liczby 24 punktów otrzymanych za wielokrotne naruszenie przepisów ruchu drogowego.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Kolegium wyjaśniło, że wnioskiem z 19 kwietnia 2022 r. Komendant Stołeczny Policji wystąpił o sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii A, A1, A2, AM, B1, B. Wniosek uzasadniono uzyskaniem przez Stronę łącznej liczby 25 punktów otrzymanych za wielokrotne naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od 4 stycznia 2019 r. do 1 sierpnia 2019 r.
Organ wyjaśnił następnie, że w toku postępowania wpłynął wniosek Strony o zwieszenie postępowania z uwagi na fakt wystąpienia do Rzecznika Praw Obywatelskich o sporządzenie kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w [...] z[....] lutego 2022 r., sygn. akt [...]. Postanowieniem z [...] czerwca 2022 r. organ pierwszej instancji odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie.
Rozpatrując odwołanie od decyzji I instancji, po przytoczeniu mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa, Kolegium stwierdziło, że niesporny jest fakt, że w okresie od 4 stycznia 2019 r. do 1 sierpnia 2019 r., a więc w okresie nie przekraczającym jednego roku Strona dopuściła się wielokrotnego naruszenia przepisów ruchu drogowego ostatecznie uzyskując z tego tytułu wpis 25 punktów do ewidencji kierowców prowadzonej przez Policję. SKO podkreśliło, że zawarty w art. 7 ust. 1 punkt 5 ustawy z 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw zwrot "wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy" wyraźnie wskazuje, że decyzja wydana na podstawie tego przepisu jest decyzją o charakterze związanym. Organ administracji publicznej w takiej sytuacji nie ma żadnej dowolności i uznaniowości, w przypadku złożenia stosownego wniosku przez komendanta. Każdorazowo w przypadku przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego właściwy organ administracji publicznej jest zobowiązany do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, w zakresie wszystkich posiadanych przez tego kierowcę kategorii. Zgodnie zatem z przepisami ustawy wymienionej w podstawie prawnej decyzji Starosta zobowiązany był do wydania decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa jazdy.
W świetle powyższego, zdaniem SKO, zarzuty Strony dotyczące braku zawieszenie postępowania w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy do czasu złożenia ewentualnie skargi kasacyjnej przez Rzecznika Praw Obywatelskich nie ma znaczenia w sprawie. Bowiem jak stanowi przepis decyzja o zatrzymaniu wydawana jest w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy.
Skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, zaskarżył decyzję SKO z 16 sierpnia 2022 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc w skardze o uchylenie w całości decyzji obu instancji oraz uchylenie postanowienia Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy z 3 czerwca 2022 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia niniejszego postępowania administracyjnego. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie:
1) art. 7 K.p.a., poprzez brak szczegółowej i wszechstronnej analizy zaistniałego w sprawie materiału dowodowego, w konsekwencji zaś naruszenie słusznego interesu Strony, jak również naruszenie zasady praworządności,
2) art. 8 K.p.a., poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, co spowodowało niedostateczne, a w konsekwencji błędne, rozpoznanie sprawy,
3) art. 77 § 1 w zw. z art. 78 K.p.a., poprzez niedokonanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego poprzez niewyczerpujące zbadania wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych, mających znaczenie dla treści rozstrzygnięcia, a w konsekwencji oparciu decyzji na wybiórczo zebranym materiale dowodowym,
4) art. 97 § 1 pkt 4 w zw. z art. 142 K.p.a., poprzez wydanie przez Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy 3 czerwca 2022 r. postanowienia w przedmiocie odmowy zawieszenia niniejszego postępowania administracyjnego, w sytuacji, gdy z okoliczności sprawy oraz z dokumentów zgromadzonych w jej toku wynika, że organ administracji był zobowiązany do zawieszenia przedmiotowego postępowania administracyjnego,
5) art. 107 § 1 pkt 6 w zw. z art. 107 § 3 K.p.a., poprzez niewskazanie w uzasadnieniu faktycznym decyzji faktów i dowodów, które legły u podstaw wydanej decyzji, a także wskazanie przyczyn, z powodu których innym dowodom organ administracji odmówił wiarygodności,
6) art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1260 z późn. zm., dalej: "P.r.d."), w zw. z art. 97 ust. 1 pkt 4 K.p.a., poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy z okoliczności faktycznych niniejszej sprawy wydanie przedmiotowej decyzji winno zostać poprzedzone wydaniem rozstrzygnięcia przez inny organ lub sąd.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Skarżący podniósł, że Sąd Rejonowy dla [...], wyrokiem nakazowym z [...]czerwca 2019 r. uznał Skarżącego, obwinionego o to, że 1 marca 2019 r. ok. godz. 14:50 w [...] na skrzyżowaniu ulic [...] kierując samochodem marki P] o nr rej. [...] nie zachował szczególnej ostrożności, nie zastosował się do znaku A-7 ustąp pierwszeństwa, nie ustąpił pierwszeństwa i zmusił kierującego samochodem marki F.o nr rej. [...] do gwałtownego hamowania, po przejechaniu około 2-3 metrów ponownie gwałtownie zahamował i zatrzymał się zmuszając kierującego samochodem marki F. do ponownego gwałtownego hamowania, w tym samym miejscu i czasie zatrzymał pojazd marki P. na ul. B., przez co tamował ruch i oddalił się od pojazdu, gdy silnik był w ruchu, (tj. art. 86 § 1 K.w., art. 90 K.w. i art. 97 K.w.), za winnego zarzucanego czynu i ukarał go karą grzywny w wysokości 400 zł.
Od powyższego wyroku nakazowego Skarżący wniósł sprzeciw. Po przeprowadzeniu rozprawy, Sąd Rejonowy dla [...] uznał Skarżącego za winnego zarzucanych mu czynów.
Skarżący wyjaśnił następnie, że na powyższy wyrok złożył apelację, zaskarżając go w całości. Sąd Okręgowy w [...], wyrokiem z [...] lutego 2022 r. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.
Skarżący wskazał, że wnioskiem z 5 kwietnia 2022 r. złożył do Rzecznika Praw Obywatelskich wniosek o wniesienie kasacji od opisanego wyżej wyroku Sądu Okręgowego w [...] z uwagi na wystąpienie licznych rażących naruszeń prawa, które miało wpływ na wydane orzeczenie. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt [...].
Skarżący dodał, ze 9 maja 2022 r. został zawiadomiony o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy, w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów otrzymanych za wielokrotne naruszenie przepisów ruchu drogowego, których to przekroczenie zostało stwierdzone po utrzymaniu w mocy wyroku Sądu Rejonowego dla [...], sygn. akt [...]. W odpowiedzi na powyższe Skarżący wniósł o zawieszenie niniejszego postępowania, w związku z trwającym postępowaniem zawisłym przed Rzecznikiem Praw Obywatelskich, które może doprowadzić do wniesienia przez RPO kasacji od opisanego wyżej wyroku. W takiej sytuacji kasacja będzie przyjęta do rozpoznania, a Sąd Najwyższy uchyli zaskarżony wyrok i przekaże sprawę do ponownego rozpatrzenia. Natomiast w wyniku przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, Sąd Okręgowy w [...] może uchylić lub zmienić wyrok Sądu 1 Instancji, co z kolei spowoduje, że odpadnie podstawa do prowadzenia niniejszego postępowania administracyjnego.
W ocenie Skarżącego zagadnieniem wstępnym wymagającym rozstrzygnięcia jest nie to, że Skarżący złożył wniosek do Rzecznika Praw Obywatelskich o wniesienie kasacji do Sądu Najwyższego, a to czy Rzecznik Praw Obywatelskich wyda postanowienie o odmowie wniesienia kasacji, czy też uzna, że w sprawie nastąpiło takie rażące naruszenie przepisów, że zasadne jest wniesienie kasacji od przedmiotowego wyroku Sądu Okręgowego. Natomiast ani z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, ani z treści uzasadnienia postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania, nie wynika czy organ administracji chociażby zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich o uzyskanie informacji czy sprawa jest w toku i czy RPO podjął decyzję merytoryczną w sprawie. Zdaniem Skarżącego, takie działanie stanowi wprost niewypełnienie dyspozycji przepisu art. 7, art. 8, art. 77 i art. 78 K.p.a., który nakazuje zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskrzonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Po przeanalizowaniu sprawy Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja oraz decyzja I instancji nie naruszają przepisy prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie.
W przedmiotowej sprawie niebudzące wątpliwości okoliczności stanu faktycznego zostały przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Skarżący zatem, w okresie od 4 stycznia 2019 r. do 1 sierpnia 2019 r., a więc w okresie nie przekraczającym jednego roku, na skutek wielokrotnego naruszenia przepisów o ruchu drogowym uzyskał 25 punktów wpisanych do ewidencji kierowców prowadzonej przez Policję. Wobec Skarżącego zapadł wyrok Sądu Rejonowego dla [...] w [...], w którym Skarżący został uznany za winnego zarzucanych mu czynów dotyczących wykroczeń drogowych popełnionych 1 marca 2019 r. Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem z [...]lutego 2022 r. Sądu Okręgowego [...]i.
W związku z okolicznością, iż Skarżący przekroczył łącznie 24 punkty karne, wynikającą z wniosku Komendant Stołeczny Policji z 19 kwietnia 2022 r. z o sprawdzenie kwalifikacji Skarżącego do kierowania pojazdami, Prezydent m.st. Warszawy wszczął z urzędu postępowania administracyjne w sprawie zatrzymania Skarżącemu prawa jazdy, a następnie decyzją z 13 czerwca 2022 r. zatrzymał Skarżącemu prawo jazdy kategorii A, A1, A2, AM, B, B1.
Jak wynika z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2015, poz. 541, dalej: "ustawa zmieniająca z 2015 r."), w brzmieniu obowiązującym w dniu stwierdzonych naruszeń oraz w dniach wydania decyzji obu instancji, do dnia wskazanego w komunikacie, który minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa rozdziale 15 ustawy zmienianej w art. 5, starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 4.
Zgodnie natomiast z art. 130 ust. 1 i ust. 4 P.r.d., Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji (ust. 1). Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu oraz Ministrem Sprawiedliwości, mając na uwadze dyscyplinowanie i wdrażanie kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ustawy oraz zapobieganie wielokrotnemu naruszaniu przepisów ruchu drogowego, określi, w drodze rozporządzenia: 1) sposób punktowania i liczbę punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego; 2) warunki i sposób prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 1, oraz tryb występowania z wnioskami o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji; 3) program szkolenia i jednostki upoważnione do prowadzenia szkolenia, o którym mowa w ust. 3; 4) liczbę punktów odejmowanych z tytułu odbytego szkolenia; 5) podmioty uprawnione do uzyskiwania informacji zawartych w ewidencji, o której mowa w ust. 1 (ust. 4).
Wyjaśnienia wymaga, że art. 130 ust. 1 i ust. 4 P.r.d., został uchylony mocą art. 125 pkt 13 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2017 r. poz. 978 z późn. zm., dalej: "u.k.p."). Jednak na podstawie art. 139 pkt 3 u.k.p., art. 125 pkt 13 tej ustawy wszedł w życie z dniem 4 czerwca 2018 r. przedłużając do tej daty obowiązywanie cyt. art. 130 ust. 1 i ust. 4 P.r.d., a ponadto, na podstawie art. 16 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U poz. 957, dalej: "ustawa zmieniająca z 2018 r."), która weszła w życie 4 czerwca 2018 r., przepis art. 130 ustawy zmienianej w art. 1 (P.r.d.), w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 ustawy zmienianej w art. 1 (ust. 1). Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie (ust. 2). Ta ostatnia zmiana przedłużyła obowiązywanie art. 130 ust. 1 i ust. 4 P.r.d. do dnia stwierdzonych naruszeń oraz dnia wydania decyzji obu instancji, do tego bowiem momentu Minister właściwy do spraw informatyzacji nie ogłosił w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikatu określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy zmieniającej z 2018 r. Oznacza to, że organy obu instancji prawidłowo wydały decyzje w niniejszej sprawie na podstawie obowiązujących przepisów: art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawa zmieniająca z 2015 r. oraz art. 130 P.r.d.
W tej sytuacji za niezasadny należy uznać zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organy art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b) P.r.d., w zw. z art. 97 ust. 1 pkt 4 K.p.a., ponieważ art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b) P.r.d., dotyczący sprawdzeniu kwalifikacji osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem, nie miał zastosowania w niniejszej sprawie.
W skardze Skarżący zarzucił organom obu instancji, że nie zawiesiły przedmiotowego postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., w związku z faktem, że Skarżący 5 kwietnia 2022 r. złożył do Rzecznika Praw Obywatelskich wniosek o wniesienie kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w [...] z [...]lutego 2022 r. sygn. akt [...] utrzymujący w mocy wyrok Sądu Rejonowego [...], sygn. akt [...].
Sąd stwierdza, że nie jest uzasadniony zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 w zw. z art. 142 K.p.a., poprzez wydanie przez Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy 3 czerwca 2022 r. postanowienia w przedmiocie odmowy zawieszenia niniejszego postępowania administracyjnego. Należy podkreślić, że wyrok Sądu Rejonowego dla [...] sygn. [...] jest wyrokiem prawomocnym, w związku z utrzymaniem go w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w [...] z [...]lutego 2022 r. sygn. akt [...] i nie zmienia tego wniosek Skarżącego do Rzecznika Praw Obywatelskich o wniesienie kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w [...] z [...]lutego 2022 r. sygn. akt [...]. Kolegium słusznie wskazało, że w tych okolicznościach w związku z treścią art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej z 2015 r. organ jest zobligowany do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 P.r.d. Stanowisko organów w kwestii braku podstaw zawieszenia przedmiotowego postępowania administracyjnego w związku z niewystąpieniem w tej sprawie zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., potwierdza cyt. przez Skarżącego wyrok WSA w Białymstoku sygn. akt II SA/Bk 281/18. Należy zauważyć, że podnoszony przez Skarżącego w skardze fakt, że Skarżący zobowiązany jest w terminie 3 miesiące od dnia doręczenia decyzji w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy wykonać ten obowiązek pod rygorem wszczęcia postępowania w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, nie pozbawia Skarżącego możliwości w sposób skuteczny skorzystania z nadzwyczajnych trybów zaskarżenia decyzji ostatecznych, w tym również ewentualnej ostatecznej decyzji w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, w przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku Strony skierowanego do RPO o wniesienie kasacji i uchylenia wyroku Sądu Okręgowego przez Sąd Najwyższy.
Z powyższych względów Sąd stwierdza, że niezasadne są również pozostałe zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez Kolegium art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 78 oraz art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 K.p.a., które Skarżący wiąże z brakiem zawieszenia przez organy obu instancji przedmiotowego postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd stwierdza, że organy obu instancji działając na podstawie przepisów prawa zebrały i rozpatrzył w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy oraz wyjaśniły dokładnie stan faktyczny sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes Skarżącego. Dowody zgromadzone w sprawie nie budzą wątpliwości Sądu, argumentacja oraz ocena materiału dowodowego dokonana przez organy mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów, a uzasadnienie zaskarżonej decyzji, spełnia wymogi określone w art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 K.p.a. Organy nie uchybiły zatem również zasadzie pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej.
Biorąc pod uwagę powyższe i nie stwierdzając innych naruszeń przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, które Sąd musi wziąć pod uwagę z urzędu, a które miałyby wpływ na rozstrzygniecie uzasadniający uwzględnienie skargi, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), orzekł jak sentencji.