VI SA/Wa 273/19

VI SA/Wa 273/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-06-18
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2019-02-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jakub Linkowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6463 Wzory przemysłowe
Hasła tematyczne
Własność przemysłowa
Sygn. powiązane
II GSK 1439/19 - Wyrok NSA z 2023-04-18
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2013 poz 1410
art. 89 ust. 1 w zw. z art. 100, art. 102 ust. 1 i 4
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - tekst jednolity
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędzia WSA Joanna Wegner Protokolant spec. Jarosław Kielczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi L. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na wzór przemysłowy oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2018 r. nr. [...] Urząd Patentowy RP po rozpoznaniu wniosku J. W. o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "[...], udzielonego na rzecz L. sp. z o.o. z siedzibą w K., na podstawie art. 103 w związku z art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1410 ze zm.) oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p.
1. unieważnił prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: [...]
2. przyznał J. W. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą P. z siedzibą w N.od L. sp. z o.o. z siedzibą w K. kwotę w wysokości 2600 zł (słownie: dwa tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie.
Do wydania ww. decyzji doszło w następujących okolicznościach.
W dniu [...] marca 2017 r. J. W. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą P. z siedzibą w N. wystąpił do Urzędu Patentowego RP działającego w trybie postępowania spornego z wnioskiem o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: [...] udzielonego na rzecz L. sp. z o.o. z siedzibą w K., z pierwszeństwem od dnia [...] września 2015 r.
Swój interes prawny wnioskodawca wywodził z faktu dochodzenia od niego roszczeń z tytułu m.in. naruszenia spornego prawa z rejestracji przed Sądem Okręgowym w K., sygn. akt [...]. Ponadto strony są konkurentami w zakresie wprowadzania do obrotu odzieży męskiej, w tym kurtek o cechach spornego wzoru.
Jako podstawę swojego żądania wnioskodawca wskazał przepisy art. 102 - 104 ustawy Prawo własności przemysłowej podnosząc, że w dacie jego zgłoszenia do rejestracji sporny wzór nie spełniał wymogów nowości i indywidualnego charakteru.
Na dowód braku nowości spornego wzoru przemysłowego wnioskodawca przedłożył następujące materiały:
- zdjęcia kurtki wnioskodawcy [...],
- zestawienie sprzedaży kurtek [...] przed dniem 23.09.2015 r.,
- fakturę VAT nr [...] z dnia 27.04.2015 r. dotyczącą m.in. sprzedaży przez wnioskodawcę kurtki [...],
- fakturę VAT nr [...] z dnia 28.04.2015 r. dotyczącą m.in. sprzedaży przez wnioskodawcę kurtki [...],
- fakturę VAT nr [...] z dnia 29.04.2015 r. dotyczącą m.in. sprzedaży przez wnioskodawcę kurtki [...],
- szkice odręczne dotyczące szczegółów wykonawczych opisane jako kurtka wnioskodawcy [...],
- załącznik nr [...] do Umowy Kooperacyjnej nr [...], dotyczący zmian w kontrakcie na 980 sztuk modelu [...] o kodzie [...],
- fakturę VAT nr [...] z dnia 20.04.2015 r. dotyczącą m.in. zakupu przez wnioskodawcę od firmy [...] 980 sztuk kurtki o kodzie [...],
- fakturę VAT wewnętrzną nr [...] z dnia 13.03.2014r. dotyczącą zakupu materiałów przez wnioskodawcę,
- nietłumaczoną fakturę nr [...] z dnia 13.03.2014 r. dotyczącą zakupu materiałów przez wnioskodawcę od firmy czeskiej.
Na dowód braku indywidualnego charakteru spornego wzoru przemysłowego wnioskodawca przedłożył następujące materiały:
- opis patentowy USA [...]z dnia 25.11.1975 r.,
- opis wzoru [...] opublikowany dnia 14.03.1997 r.,
- opis wzoru [...] opublikowany dnia 8.08.2008 r.,
- opis wzoru [...] opublikowany dnia 23.05.2008 r.,
- opis wzoru [...] opublikowany dnia 23.10.2015 r.,
- opis wzoru [...] opublikowany dnia 5.12.2014 r.,
- opis wzoru [...] opublikowany dnia 15.05.2007 r. (bez tłumaczenia],
- opis wzoru [...] opublikowany dnia 14.11.1997 r.,
- opis wzoru [...] opublikowany dnia 30.05.1997 r.,
- opis wzoru [...] opublikowany dnia 31.08.1992 r.,
- opis wzoru [...] opublikowany dnia 22.11.2013 r. (bez tłumaczenia),
- opis wzoru [...] opublikowany dnia 19.08.2011 r. (bez tłumaczenia),
- opis wzoru [...] opublikowany dnia 13.01.1993 r. (bez tłumaczenia),
- opis wzoru wspólnotowego [...] opublikowany dnia 09.03.2004 r. (bez tłumaczenia),
- opis wzoru wspólnotowego [...] opublikowany dnia 28.12.2004 r. (bez tłumaczenia),
- certyfikat wzoru wspólnotowego [...] z dnia 22.11.2005 r. (bez tłumaczenia),
- certyfikat wzoru wspólnotowego [...] z dnia 09.08.2006 r. (bez tłumaczenia),
- certyfikat wzoru wspólnotowego [...] z dnia 13.07.2011 r. (bez tłumaczenia),
- opis wzoru [...] opublikowany dnia 16.08.2013 r.,
- opis wzoru [...] opublikowany dnia 10.02.2016 r.
- opis wzoru [...] opublikowany dnia 4.11.2005 r.
- opis wzoru [...] opublikowany dnia 6.09.2005 r. (bez tłumaczenia),
- powiększone zdjęcie z wydruku artykułu [...] z dnia 20.05.2015 r"
- wydruk artykułu [...] z dnia 20.05.2015 r.,
- wydruk pierwszej strony artykułu "[...]" z dnia 24.03.2014 r.
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2018 r. organ dopuścił dowód z przesłuchania w charakterze świadka A. F. na okoliczności tworzenia, realizacji oraz sprzedaży kurtki wnioskodawcy.
Świadek zidentyfikował załącznik 7 do wniosku (k. 90 - 92 akt [...]) jako dotyczący zdjęć kurtki wnioskodawcy [...]. Zeznał, że przedstawiona na zdjęciach kurtka należała do partii kurtek zamówionych przez wnioskodawcę w firmie [...] w ramach umowy i wykonanych w szwalni [...] oraz odebranych przez wnioskodawcę od firmy [...] dnia [...] kwietnia 2015 r. zgodnie z załącznikiem 10 do wniosku (faktura VAT nr [...] z dnia 20.04.2015 r.), przy czym ten model został wyprodukowany w liczbie 980 sztuk. Te kurtki sprzedawane były do dalszych odbiorców i takiej sprzedaży dotyczy faktura z dnia 28.04.2015 r. (VAT nr [...]). Świadek zeznał również, że przedłożone szkice odręczne dotyczące szczegółów wykonawczych kurtki wnioskodawcy [...] (załącznik 9 do wniosku) wykonał własnoręcznie.
Uprawniony, zarówno w odpowiedzi na wniosek z dnia 5 kwietnia 2018 r. jak i w pozostałych pismach procesowych i na rozprawie podnosił, że dowody przedłożone przez wnioskodawcę nie dowodzą braku zdolności rejestrowej spornego wzoru. Twierdził, że przedłożony na brak nowości materiał dowodowy ogranicza się w istocie do jednego zdjęcia, przy czym nie ma pewności, kiedy kurtka pokazana na tym zdjęciu została wprowadzona do obrotu. Fakturom, które zostały przedłożone nie towarzyszą żadne materiały wizualne, a także brak jest katalogu przedstawiającego kurtkę [...] wnioskodawcy. Pozostałe faktury to faktury wewnętrzne, które nie dowodzą faktu upublicznienia wzoru. O nowości i indywidualnym charakterze spornego wzoru, zdaniem uprawnionego, decydują detale.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wyjaśnił, że w jego ocenie materiał dowodowy przedłożony na okoliczność braku nowości spornego wzoru dowodzi, że wzór ten nie cechuje się nowością. W szczególności, załącznik nr [...] do Umowy Kooperacyjnej nr [...], dotyczący zmian w kontrakcie na 980 sztuk modelu [...] o kodzie [...], świadczy o tym, że wnioskodawca zamówił w firmie [...] wykonanie 980 sztuk kurtek modelu [...], o kodzie wykonawcy [...], której wygląd przedstawiają zdjęcia kurtki oznaczonej w przywieszce jako [...] seria [...] (zał. 7 do wniosku - k.90-92 akt [...]). Szkice odręczne dotyczące szczegółów wykonawczych kurtki, opisane jako [...], szwalnia [...], które świadek A. F., zgodnie z jego zeznaniem, wykonał w tej szwalni własnoręcznie jako uprawniony pracownik wnioskodawcy, świadczą o współpracy wnioskodawcy z firmą [...] przy realizacji kontraktu na wykonanie kurtek [...]. Faktura VAT nr [...]z dnia 20.04.2015 r. dotycząca m.in. zakupu przez wnioskodawcę od Firmy [...] 980 sztuk kurtek o kodzie [...], dowodzi (łącznie z zeznaniem świadka), że w dniu 20.04.2015 r. wnioskodawca odebrał od firmy [...] 980 sztuk kurtek [...] o kodzie wykonawcy [...]., o wyglądzie jak na zdjęciach w zał. 7 do wniosku (k.90-92 akt [...]). Następnie wprowadzał te kurtki do obrotu, przy czym, zgodnie z zestawieniem sprzedaży kurtek [...] przed dniem 23.09.2015 r., do dnia 23.09.2015 r. sprzedał 235 egzemplarzy kurtek [...] różnym firmom. W szczególności kurtki te zostały sprzedane firmom wymienionym w przedłożonych fakturach VAT: nr [...] z dnia 27.04.2015 r., nr [...] z dnia 28.04.2015 r. i nr [...] z dnia 29.04.2015.
Kurtka męska [...] seria [...] (zał. 7 do wniosku - k.90-92 akt [...] ujawniona publicznie co najmniej dnia 28.04.2015 r., tak jak kurtka według spornego wzoru charakteryzuje się tym, że klapa kieszeni zapinanych na zatrzaski oraz podłużne nacięcie kieszeni są obszyte kontrastową pomarańczową nicią, która dalej skierowana jest ku górnej środkowej części kurtki oraz tym, że na rękawach przez które podłużnie przebiega kontrastowa nić w kolorze pomarańczowym umieszczony jest materiał obszyty kilkoma kręgami nici, zaś na ramionach korpusu kurtki umieszczone są prostokątne pagony przeszyte pomarańczową kontrastową nicią, a także podłużny pas z tyłu kurtki, którego krawędzie otoczone są pomarańczową nicią.
Ta tożsamość wszystkich cech wskazanych jako istotne (postaciowe) w dokumentacji rejestrowej spornego wzoru i cech ujawnionej przed datą pierwszeństwa spornego wzoru (dnia [...] września 2015 r.), tj. co najmniej dnia 28.04.2015 r. kurtki [...] seria [...] dowodzi braku nowości spornego wzoru.
Organ odstąpił od rozpatrywania zarzutu braku indywidualnego charakteru spornego wzoru w świetle przedłożonego materiału z uwagi na fakt, że brak nowości jest samodzielną przesłanką wystarczającą do unieważnienia spornego wzoru.
Wniosek o zwrot kosztów postępowania złożony przez wnioskodawcę organ uznał za zasadny. Stosownie bowiem do art. 98 k.p.a. mającego zastosowanie w postępowaniu spornym na podstawie art. 256 ust. 2 p.w.p., strona, której żądanie zostało uwzględnione ma prawo do zwrotu niezbędnych kosztów postępowania w razie złożenia wniosku nie później niż przed zamknięciem rozprawy. W przedmiotowej sprawie żądanie unieważnienia spornego prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zostało uwzględnione, a wnioskodawca korzystał z usług pełnomocnika, którym był rzecznik patentowy. W związku z powyższym ustalając wysokość wynagrodzenia pełnomocnika Kolegium uznało za zasadne przyznanie uprawnionemu kwoty 2600 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie.
W skardze do Sądu na powyższą decyzję L. Sp. z o.o. z siedzibą w K., reprezentowana przez rzecznika patentowego zarzuciła:
1. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 103 w zw. z art. 102 ust, 1 p.w.p poprzez jego błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że wzór przemysłowy zarejestrowany pod nr [...] nie spełnia przesłanki nowości;
2. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 89 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 117 p.w.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, iż Strona Przeciwna wykazała, że nie zostały spełnione warunki wymagane do uzyskania prawa z rejestracji;
3. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, art. 76a §2, art. 77, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 256 p.w.p mających istotny wpływ na wynik sprawy polegające na:
a) nieustaleniu daty pewnej wprowadzenia do obrotu produktu Strony Przeciwnej o tożsamych cechach istotnych ze wzorem [...];
b) błędnej ocenie materiału dowodowego poprzez stwierdzenie, że odręczne rysunki i dokumentacja zdjęciowa przedstawione przez Stronę Przeciwną przedstawiają model kurtki oznaczonej w dokumentacji Strony Przeciwnej numerem [...];
c) błędnej ocenie materiału dowodowego poprzez stwierdzenie, że odręczne rysunki i dokumentacja zdjęciowa w sposób wystarczający ujawniają wzór produktu o tożsamych cechach istotnych ze wzorem [...];
d) błędnej ocenie materiału dowodowego poprzez stwierdzenie, że produkt Strony Przeciwnej o tożsamych cechach istotnych ze wzorem [...] został ujawniony przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo dla rejestracji wzoru [...], tj. przed 18 września 2015 r.;
e) braku ustalenia podmiotowego punktu odniesienia dla oceny nowości wzoru tj. wskazania czy ocena wyrażona w uzasadnieniu UP RP zakładająca, że wzór Strony przeciwnej jest tożsamy z wzorem Skarżącej jest dokonywana np. z perspektywy zorientowanego użytkownika lub specjalisty, co wymagałoby szczegółowego porównywania poszczególnych cech wzorniczych, a nie ogólnego porównania obydwu wzorów.
f) braku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego poprzez pominięcie wewnętrznej części kurtki Strony Przeciwnej, która jest widoczna podczas normalnego używania kurtki i na której znajduje się oznaczenie "[...]", podczas, gdy na wzorze Skarżącej znajduje się oznaczenie "L" z elementem wieńca, co jest wskazaniem producenta i uniemożliwia przyjęcie tezy o identyczności obydwu wzorów.
g) zaniechaniu ustalenia daty sporządzenia zdjęć przedstawiających kurtkę strony przeciwnej i daty wyprodukowania lub/i wprowadzenia do obrotu tej kurtki, zwłaszcza, że skarżąca wprowadzała swoją kurtkę do obrotu po dacie zgłoszenia do UP RP spornego wzoru przemysłowego, co zostało wykazane w załączniku numer 6 do pisma Uprawnionej z dn. 5.04.2018 r. przedstawiającego dowód zakupu kurtki "[...]" w salonie w S. w dniu 4.03.2016 r.
h) zaniechaniu zbadania egzemplarza kurtki strony przeciwnej na okoliczność cech wzorniczych kurtki i oparciu rozstrzygnięcia wyłącznie na: (a) nie powiązanych z żadnym dokumentem zdjęciach płaszcza pochodzących z niewiadomej daty oraz uniemożliwiających ustalenie daty wprowadzenia do obrotu płaszcza Strony przeciwnej, (b) zeznaniach świadka w postaci wieloletniego pracownika strony przeciwnej w osobie A. F., osobiście zainteresowanego w rozstrzygnięciu sporu na rzecz swojego pracodawcy.
i) braku wszechstronnego rozważania materiału dowodowego poprzez niewyjaśnienie sprzeczności pomiędzy faktem, że faktury sprzedaży kurtki Strony przeciwnej przedłożone w postępowaniu cywilnym, a dołączone do niniejszego postępowania (zał. 5- płyta CD do pisma uprawnionego z dn. 5.04.2018 r.) wskazują, iż pierwsza sprzedaż kurtki "[...]" nastąpiła 11.02.2016 r., podczas, gdy w toku postępowania Strona przeciwna dowodzi, że sprzedaż tego płaszcza miała miejsce w kwietniu 2015 r., a więc blisko rok wcześniej.
j) przyjęcie, iż kserokopie dokumentów Strony przeciwnej (w tym faktury) niepotwierdzone za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika Strony Przeciwnej mogą dokumentować datę wprowadzenia kurtki "[...]" do obrotu, wobec zaprzeczenia prawidłowości i prawdziwości tych dokumentów przez Stronę skarżącą.
k) nieprawidłowym uzasadnieniu decyzji odnośnie braku nowości unieważnionego wzoru nr [...], w szczególności braku wskazania podmiotowego punktu odniesienia dla oceny nowości wzoru, pominięciu istotnych cech wzoru (wewnętrznej części płaszcza) oraz braku wskazania przyczyn dla których UP RP odmówił wiarygodności dokumentom przedkładanym przez Stronę skarżącą, w tym pochodzących do samego J. W., a przedłożonych przez niego na potrzeby wykonania postanowienia o zabezpieczeniu dowodów.
Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie wyżej wymienionej decyzji Urzędu Patentowego w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U z 2018 , poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym.
Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej "p.p.s.a." - Dz. U. z 2018 poz. 1302 ze zm.).
Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie jest ona zasadna.
Stosownie do przepisów art. 89 ust 1 w związku z art. 100 ustawy Prawo własności przemysłowej prawo ochronne na wzór użytkowy może być unieważnione na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny.
Z treści ww. przepisów wynika, że wystąpienie z wnioskiem o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy jest uzależnione od wykazania interesu prawnego wnioskodawcy. Przepisy ustawy - Prawo własności przemysłowej nie definiują pojęcia interesu prawnego. Zatem w zw. z art. 256 ust.1 p.w.p. w postępowaniu spornym dotyczącym unieważnienia patentu ma zastosowanie przepis art. 28 k.p.a., zgodnie z którym stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu swój interes prawny lub obowiązek. Kategoria interesu prawnego, na której oparta jest legitymacja procesowa w postępowaniu administracyjnym, należy do szeroko rozumianego prawa materialnego. Wykazanie się interesem prawnym polega na możliwości żądania od organu administracji podjęcia określonych czynności mających na celu zrealizowanie interesu lub usunięcie zaistniałego zagrożenia. Interes prawny musi być osobisty, własny, indywidualny, znajdujący swoją podstawę w przepisach prawa materialnego oraz potwierdzenie w okolicznościach faktycznych (B Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2005, s. 224). Interes prawny ma jednak nie zawsze tylko taka osoba, której praw i obowiązków bezpośrednio będzie dotyczyła decyzja administracyjna.
O interesie prawnym w rozumieniu art. 28 k.p.a. można mówić także wtedy, gdy istnieje związek pomiędzy sferą indywidualnych praw lub obowiązków danej osoby, a sprawą administracyjną, w której może nastąpić konkretyzacja tych praw i obowiązków. Zdaniem Sądu norma prawna nie musi przyznawać podmiotowi wywodzącemu z niej swój interes prawny konkretnych uprawnień lub obowiązków, bo wtedy interes prawny przekształciłby się w roszczenie prawne lub publiczne prawo podmiotowe. Wystarczy, że daje możliwość ochrony w sformalizowanym postępowaniu i powoduje, że podmiot, którego sfery prawnej bezpośrednio dotyczy, może skutecznie domagać się wydania orzeczenia administracyjnego (zob.: J. Zimmermann /w:/ glosie do wyroku NSA w Warszawie z 2 lutego 1996 r" sygn. akt IV SA 846/95, OSP z 1997 r., nr 4, poz. 83). Interes prawny może zatem mieć m.in. podmiot żądający unieważnienia prawa ochronnego, gdy jego prawa osobiste lub majątkowe są lub mogą być naruszone wykonywaniem prawa z rejestracji. Ocena, czy ukształtowanie sytuacji prawnej jednego podmiotu (uprawnionego) wpłynie na sytuację prawną innego podmiotu (wnioskodawcy) w taki sposób, aby można było mówić o istnieniu po jego stronie interesu prawnego do wniesienia żądania unieważnienia prawa ochronnego na wzór użytkowy, wymaga każdorazowo dokonania szczegółowej analizy okoliczności faktycznych danej sprawy.
W orzecznictwie oraz doktrynie przyjmuje się, że źródłem interesu prawnego w sprawach z zakresu własności przemysłowej mogą być nawet najbardziej ogólne normy prawa kreujące prawo do prowadzenia działalności gospodarczej, w tym art. 20 i art. 22 Konstytucji RP (zob. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2002 r. III RN 218/2001 OSNP 2004/2 poz. 23; zob. m.in. wyroki NSA: z dnia 1 grudnia 2015 r., II GSK 2004/14, z dnia 30 stycznia 2003 r., II SA 81/2002, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Interes prawny wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie wynika z ograniczenia jego działalności gospodarczej przez przedmiotowe prawo ochronne, gdyż jest konkurentem uprawnionego, a w szczególności produkuje i wprowadza do obrotu kurtkę niemal identyczną do spornego wzoru przemysłowego.
Definicja wzoru przemysłowego zawarta w art. 102 ust.1 powołanej ustawy p.w.p. stanowi, iż "wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację". Ust. 2 tego artykułu stanowi, iż wytworem jest każdy przedmiot wytworzony w sposób przemysłowy lub rzemieślniczy, obejmujący w szczególności opakowanie, symbole graficzne oraz kroje pisma typograficznego, z wyłączeniem programów komputerowych, przy czym zgodnie z ustępem 3 tego artykułu za wytwór uważa się także:
1) przedmiot składający się z wielu wymienialnych części składowych umożliwiających jego rozłożenie i ponowne złożenie (wytwór złożony);
2) część składową, jeżeli po jej włączeniu do wytworu złożonego pozostaje widoczna w trakcie jego zwykłego używania, przez które rozumie się każde używanie, z wyłączeniem konserwacji, obsługi lub naprawy;
3) część składową, jeżeli może być przedmiotem samodzielnego obrotu.
Natomiast zgodnie z art. 102 ust. 4 p.w.p. w przypadku wzoru stosowanego lub zawartego w części składowej wytworu złożonego, w rozumieniu ust. 3 pkt 1 art. 102 p.w.p., ocena nowości i indywidualnego charakteru dotyczy tylko jego widocznych cech.
Zgodnie z opisem spornego wzoru przemysłowego:
"Cechą postaciową wzoru przemysłowego odróżniającą wzór przemysłowy od innych znanych już wzorów i stanowiących podstawę do jego identyfikacji jest, to że klapa kieszeni zapinanych na zatrzaski oraz podłużne nacięcie kieszeni są obszyte kontrastową pomarańczową nicią, która dalej skierowana jest ku górnej środkowej części kurtki oraz to, że na rękawach przez które podłużnie przebiega kontrastowa nić w kolorze pomarańczowym umieszczony jest materiał obszyty kilkoma kręgami nici, zaś na ramionach korpusu kurtki umieszczone są prostokątne pagony przeszyte pomarańczową kontrastową nicią, a także podłużny pas z tyłu kurtki, którego krawędzie otoczone są pomarańczową nicią".
W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że pojęcie postaci, o której mowa w art. 102 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej, jest tożsame z wyglądem zewnętrznym nadawanym wytworom. Ważną wskazówkę interpretacyjną stanowią w tym względzie przepisy Unii Europejskiej, w szczególności Dyrektywy 98/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. w sprawie prawnej ochrony wzorów, zgodnie z którą przedmiotem ochrony wzoru nie mogą być części, które są "niedostępne dla oka". W doktrynie dostrzega się różnice brzmieniowe występujące między ww dyrektywą a ustawą Prawo własności przemysłowej w zakresie rozumienia terminu "postać". Przyjmuje się jednak, że nie mają one charakteru merytorycznego, gdyż w obu aktach prawnych chodzi o wizualnie dostrzegalne cechy całego produktu lub jego części, z wyjątkiem części składowych, które nie są wizualnie postrzegane "w toku zwykłego używania produktu" ("Prawo własności przemysłowej" Ewa Nowińska, Urszula Promińska, Michał du Vail, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2003, str. 88, 91). Także w orzecznictwie przyjmuje się, że przedmiotem ochrony jest postać przedmiotu, jego ogólny efekt wizualny (wyrok SN z dnia 10 lipca 2002 r. sygn. akt II CKN 969/00). Pogląd ten, wypracowany jeszcze pod rządami poprzednio obowiązującego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1963 r. w sprawie ochrony wzorów zdobniczych (Dz.U. nr 8, poz. 45), zachowuje w pełni aktualność w obecnym stanie prawnym.
W związku z powyższym przedmiotem oceny w niniejszej sprawie mogą być tylko te cechy wzoru przemysłowego, które są widoczne na zewnątrz w toku zwykłego używania, czyli dostrzegane w trakcie tego używania zmysłem wzroku.
W myśl art. 103 p.w.p.: 1. Wzór przemysłowy uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, identyczny wzór nie został udostępniony publicznie przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób, z zastrzeżeniem ust. 2. Wzór uważa się za identyczny z udostępnionym publicznie także wówczas, gdy różni się od niego jedynie nieistotnymi szczegółami.
2. Wzoru nie uważa się za udostępniony publicznie, w rozumieniu ust. 1, jeżeli nie mógł dotrzeć do wiadomości osób zajmujących się zawodowo dziedziną, której wzór dotyczy.
3. Przepis ust. 1 nie wyłącza możliwości udzielenia prawa z rejestracji, jeżeli wzór przemysłowy:
1) został ujawniony osobie trzeciej, która w sposób wyraźny lub dorozumiany była zobowiązana do zachowania poufności;
2) został ujawniony w ciągu 12 miesięcy przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, jeżeli ujawnienie nastąpiło przez twórcę, jego następcę prawnego lub - za zgodą uprawnionego - przez osobę trzecią, a także jeżeli ujawnienie nastąpiło w wyniku nadużycia popełnionego wobec twórcy lub jego następcy prawnego.
W ocenie Sądu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dowodzi, że sporny wzór nie cechuje się nowością.
W szczególności, załącznik nr [...] do Umowy Kooperacyjnej nr [...], dotyczący zmian w kontrakcie na 980 sztuk modelu [...] o kodzie [...], świadczy o tym, że wnioskodawca zamówił w firmie [...] wykonanie 980 sztuk kurtek modelu [...], której wygląd przedstawiają zdjęcia kurtki oznaczonej w przywieszce jako [...] seria [...]. Szkice odręczne dotyczące szczegółów wykonawczych kurtki, opisane jako [...], które świadek A. F., zgodnie z jego zeznaniem, wykonał w tej szwalni własnoręcznie jako uprawniony pracownik wnioskodawcy, świadczą o współpracy wnioskodawcy z firmą [...] przy realizacji kontraktu na wykonanie kurtek [...]. Faktura VAT nr [...] z dnia 20.04.2015 r. dotycząca m.in. zakupu przez wnioskodawcę od Firmy [...] 980 sztuk kurtek o kodzie [...], dowodzi (łącznie z zeznaniem świadka), że w dniu 20.04.2015 r. wnioskodawca odebrał od firmy [...] 980 sztuk kurtek [...] o kodzie wykonawcy [...]., o wyglądzie jak na zdjęciach. Następnie wprowadzał te kurtki do obrotu, przy czym, zgodnie z zestawieniem sprzedaży kurtek [...] przed dniem 23.09.2015 r., do dnia 23.09.2015 r. sprzedał 235 egzemplarzy kurtek [...] różnym firmom. W szczególności kurtki te zostały sprzedane firmom wymienionym w przedłożonych fakturach VAT: nr [...] z dnia 27.04.2015 r., nr [...] z dnia 28.04.2015 r. i nr [...] z dnia 29.04.2015.
Kurtka męska [...] seria [...] (zał. 7 do wniosku - k.90-92 akt [...]), ujawniona publicznie co najmniej dnia 28.04.2015 r., tak jak kurtka według spornego wzoru charakteryzuje się tym, że klapa kieszeni zapinanych na zatrzaski oraz podłużne nacięcie kieszeni są obszyte kontrastową pomarańczową nicią, która dalej skierowana jest ku górnej środkowej części kurtki oraz tym, że na rękawach przez które podłużnie przebiega kontrastowa nić w kolorze pomarańczowym umieszczony jest materiał obszyty kilkoma kręgami nici, zaś na ramionach korpusu kurtki umieszczone są prostokątne pagony przeszyte pomarańczową kontrastową nicią, a także podłużny pas z tyłu kurtki, którego krawędzie otoczone są pomarańczową nicią.
Tożsamość wszystkich cech wskazanych jako istotne (postaciowe) w dokumentacji rejestrowej spornego wzoru i cech ujawnionej przed datą pierwszeństwa spornego wzoru (dnia 18 września 2015 r.), tj. co najmniej dnia 28.04.2015 r. kurtki [...] seria [...] dowodzi braku nowości spornego wzoru. Mając na uwadze fakt, że brak nowości jest samodzielną przesłanką wystarczającą do unieważnienia spornego wzoru, organ zasadnie odstąpił od rozpatrywania zarzutu braku indywidualnego charakteru spornego wzoru w świetle przedłożonego materiału.
Skoro unieważnienie spornego prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zostało uwzględnione, zasadnym było przyznanie wnioskodawcy zwrotu niezbędnych kosztów postępowania. W niniejszej sprawie wnioskodawca korzystał z usług pełnomocnika, którym był rzecznik patentowy. Zgodnie § 7 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 kwietnia 2017 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych stawka minimalna w sprawach dotyczących unieważnienia prawa ochronnego lub prawa z rejestracji wynosi 1600 zł. Ponadto należało uwzględnić zwrot opłaty za wniosek w wysokości 1000 zł. Łącznie koszty postępowania wyniosły 2600 złotych.
W ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom skargi Urząd Patentowy dokonał wszechstronnej oceny materiału dowodowego w sprawie i do ustalonego stanu faktycznego w sprawie zastosował właściwe przepisy prawa materialnego. Urząd wnikliwie ocenił każdy dowód złożony przez skarżącego i w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zawarł rozważania dotyczące zarzutów sformułowanych przez stronę. Nie doszło zatem do naruszenia art. 7, 77 § 1, 80, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Dokonana przez organ ocena materiału dowodowego była logiczna i zgodna z przepisami prawa i doświadczenia życiowego. Zawarte w decyzji ustalenia wskazują, że postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone przez organ w sposób prawidłowy, a postępowanie administracyjne nie zostało obarczone żadnymi istotnymi wadami, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Inna ocena dowodów w sprawie przez stronę skarżącą nie przesądza, że ocena organu jest błędna.
W tym stanie rzeczy uznać należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, zaś zarzuty postawione przez stronę skarżącą są nieuzasadnione.
Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść skarżonego rozstrzygnięcia, które ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.