VI SA/Wa 263/19

VI SA/Wa 263/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-07-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-02-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Aneta Lemiesz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne
Inne
Własność przemysłowa
Sygn. powiązane
II GSK 56/20 - Wyrok NSA z 2023-04-20
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 776
art. 132, art. 246
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Aneta Lemiesz (spr.) Protokolant ref. staż. Patrycja Młynarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2019 r. sprawy ze skargi P. Sp. j. z siedzibą w L. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej "Urząd", "organ"), po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 stycznia 2018 r. sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy "AMERYKAŃSKIE ŚWIDERKI" o nr [...], udzielonego na rzecz W. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą G. P.P.U.H. Import-Eksport z siedzibą w [...], wszczętej na skutek sprzeciwu uznanego za bezzasadny, wniesionego przez P. sp. j. z siedzibą w [...], na podstawie art. 131 ust. 1 pkt 1, art. 131 ust. 2 pkt 1 i art. 132 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 246 i 247 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2017 r., poz. 776), dalej "p.w.p.", oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p.:
1) unieważnił prawo ochronne na znak towarowy "AMERYKAŃSKIE ŚWIDERKI" o nr [...] w zakresie lodów spożywczych z kl. 30, usług w zakresie gromadzenia ekspozycji i tworzenia klientom warunków dogodnego dobru i zakupu w sklepie lub hurtowni z koncentratami spożywczymi proszku lodowego oraz polew do lodów i lodów spożywczych z kl. 35 oraz wszystkich usług z kl. 43,
2) w pozostałym zakresie sprzeciw oddalił,
3) przyznał P. sp.j. z siedzibą w [...] od W. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą G. P.P.U.H. Import-Eksport z siedzibą w [...] kwotę w wysokości 3952,68 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie.
Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie sprawy.
W dniu 2 lutego 2015 r. do organu wpłynął sprzeciw wobec decyzji o udzieleniu na rzecz W. S. prawa ochronnego na znak towarowy "AMERYKAŃSKIE ŚWIDERKI", przeznaczonego do oznaczania towarów i usług z klas: 11, 30, 35 i 43, tj.: automaty do lodów, lody spożywcze, usługi w zakresie gromadzenia ekspozycji i tworzenia klientom warunków dogodnego doboru i zakupu w sklepie lub hurtowni z koncentratami spożywczymi proszku lodowego, proszków do produkcji gofrów oraz polew do lodów i lodów spożywczych; przygotowanie lodów oraz deserów lodowych na zamówienie oraz ich dostawa, usługi prowadzone w cukierniach oraz kawiarniach.
Jako podstawę prawną swojego żądania wnoszący sprzeciw wskazał art. 132 ust. 2 pkt 2, art. 131 ust. 1 pkt 1 oraz art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p.
W sprzeciwie skarżąca wskazała, że przeszkodami do udzielenia prawa ochronnego na sporny znak towarowy są:
- w odniesieniu do towaru "lody spożywcze" (klasa 30) - podobieństwo do znaku towarowego słownego "ŚWIDEREK" o numerze [...] i naruszenie praw majątkowych do tego znaku należących do wnoszącego sprzeciw, jak również zgłoszenie spornego znaku w złej wierze, to jest przy świadomości istnienia kolizji znaków,
- w odniesieniu do usług sprzedaży koncentratów do produkcji lodów, gofrów, polew do lodów (klasa 35) oraz usług przygotowania lodów w cukierniach i kawiarniach (klasa 43) - podobieństwo do znaku do znaku słownego "ŚWIDEREK" ([...]) i naruszenie praw majątkowych wnoszącego sprzeciw z tego znaku,
- w odniesieniu do towaru "automaty do lodów" (klasa 11) - naruszenie praw majątkowych współuprawnionego do znaku towarowego "AMERYKAŃSKIE ŚWIDERKI" o nr [...] oraz zagrożenie naruszenia przez użytkowników automatów do lodów praw majątkowych ze znaku "ŚWIDEREK" o nr [...] należących do wnoszącego sprzeciw.
W odpowiedzi z dnia 3 lipca 2015 r. uprawniony uznał wniesiony sprzeciw za bezzasadny zaprzeczając twierdzeniom strony przeciwnej o podobieństwie porównywanych znaków i naruszeniu prawa ochronnego na znak towarowy "Świderek" o nr [...].
W toku postępowania wnoszący sprzeciw podniósł, iż różnica między słowem "świderek", stanowiącym znak przeciwstawiony i "świderki", użytym w znaku spornym sprowadza się jedynie do zastosowania liczby mnogiej, zaś drugi element znaku spornego - tj. słowo "amerykańskie", nie posiada zdolności odróżniającej, gdyż wskazuje jedynie na pochodzenie oznaczanych lodów, bądź ich rodzaj.
Zaznaczył także, iż grafika znaku spornego, przedstawiająca kształt loda z automatu oraz drobnego ornamentu pod napisem, jest oszczędna, w związku z czym przeciętnym odbiorcom łatwiej będzie zapamiętać elementy słowne spornego znaku, co rodzi ryzyko wprowadzenia ich w błąd. Ponadto wnoszący sprzeciw podkreślił, iż uprawniony w ofercie swojego przedsiębiorstwa posiada maszyny do lodów sygnowane oznaczeniem "świderki", nie zaś "amerykańskie świderki", oraz, że w swoim znaku całkowicie inkorporował znak przeciwstawiony, co świadczy o działaniu w złej wierze. W jego ocenie uprawniony zgłosił do ochrony sporny znak towarowy bez zamiaru jego używania, natomiast z zamiarem ukrycia innej czynności, tj. używania pojedynczego słowa "świderki" na maszynach do wytwarzania lodów.
Wnoszący sprzeciw podniósł także, iż uprawniony wiedział o kolizji znaku spornego ze znakiem "Świderek" o nr [...], ponieważ próbował uzyskać ochronę na znak towarowy "Świderki" do oznaczania lodów, jednakże Urząd Patentowy RP odmówił udzielenia ochrony na ten znak przeciwstawiając mu ww. znak wnoszącego sprzeciw, a co - zdaniem wnoszącego sprzeciw - także świadczy o złej wierze uprawnionego. Wnoszący sprzeciw podkreślił, iż podobieństwo usług z kl. 35, ujętych w wykazie znaku spornego, do lodów z kl. 30 zostało przyznane w rozstrzygniętym już postępowaniu, dotyczącym znaku towarowego "Koncentrat do produkcji lodów pomorskich świderki", zgłoszonego do ochrony pod nr [...].
Podkreślił także, iż znak sporny jest identyczny względem znaku towarowego "Amerykańskie świderki" o nr [...], przeznaczonego do sygnowania automatów do lodów z kl. 11, do którego uprawnionym, oprócz W. S. jest również M. K. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Z. Tymczasem regulamin ww. znaku wspólnego nie zezwala na jego zgłaszanie jako znaku indywidualnego. Dodatkowo, w ocenie wnoszącego sprzeciw, użytkownicy automatów do lodów mogą przenosić ich nazwę na wytwarzany w tych automatach wyrób, czując się upoważnionymi do takich działań przez dostawcę urządzenia, Jednocześnie wnoszący sprzeciw przedłożył do akt przedmiotowej sprawy, m.in. wydruki oferty lodów [...] za lata 2012-1999 (k. 83-107 akt [...]), wydruk ze strony internetowej uprawnionego, przedstawiający oferowane przez niego maszyny do wyrobu lodów (k. 73-72 akt [...]), kopię decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lipca 2012 r. dotyczącą znaku towarowego "NORDIS Rolada Koktajlowa czekoladowo waniliowo truskawkowa" [...] oraz wyroku Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 2007 r., III CSK 300/06, dotyczącego znaku towarowego "MIXEŁKO".
Uprawniony w toku postępowania stwierdził, że określenie "amerykańskie świderki" jest nazwą rodzajową, powszechnie używaną dla określonej kategorii lodów, zaś znakowi spornemu zdolność odróżniającą nadaje grafika. Zaprzeczył także twierdzeniom wnoszącego sprzeciw o działaniu w złej wierze uzasadniając swoje stanowisko brakiem podobieństwa porównywanych znaków. Jednocześnie przedłożył do akt przedmiotowej sprawy wydruki wyników poszukiwań w wyszukiwarce google.pl dla hasła "lody świderki", "lody amerykańskie", "amerykańskie świderki", "lody włoskie, a amerykańskie".
Decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. Urząd oddalił sprzeciw wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na sporny znak towarowy. Urząd nie rozpatrywał zarzutu ewentualnego naruszenia prawa do znaku towarowego "AMERYKAŃSKIE ŚWIDERKI" o nr [...], do którego współuprawnionym był M. K., gdyż, w świetle orzecznictwa, niedopuszczalne jest powoływanie się na prawa, które nie przysługują wnioskodawcy. Natomiast uznał, iż sporny znak towarowy "Amerykańskie świderki" o nr [...], mimo iż jest przeznaczony do sygnowania identycznych towarów z kl. 30 i usług z kl. 35 oraz 43 podobnych do towarów z kl. 30, objętych zakresem ochrony znaku przeciwstawionego, nie jest do niego podobny w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.
Powyższe zaś, w ocenie Urzędu, uzasadniało również oddalenie zarzutów wnioskodawcy opartych o art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p., W ocenie Urzędu bezpodstawny był także zarzut naruszenia art. 131 ust. 1 pkt 1 p.w.p. Wnoszący sprzeciw uzasadniał go naruszeniem prawa ochronnego do znaku towarowego zarejestrowanego z wcześniejszym pierwszeństwem, tymczasem zdaniem organu kolizja praw do znaków towarowych jest wyłączona z dyspozycji art. 131 ust, 1 pkt 1 p.w.p., jako że stanowi przedmiot odrębnych regulacji ww. ustawy.
Wyrokiem z dnia 8 lutego 2017 r., VI SA/Wa 1786/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił ww. decyzję Urzędu z dnia [...] listopada 2015 r.
Zdaniem Sądu Urząd, odnosząc się do formy graficznej znaku przeciwstawionego, pominął okoliczność, iż znak ten został zarejestrowany jako znak słowny, tymczasem na gruncie przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. porównaniu podlegają oznaczenia w takiej formie, w jakiej zostały zgłoszone do ochrony. Zdaniem Sądu, Urząd również błędnie uznał, iż badane znaki są odmienne w warstwie znaczeniowej oraz, że Urząd nie dokonał pełnej analizy zaistnienia przesłanki z art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p., wskazanej jako jedna z podstaw prawnych wniesionego sprzeciwu, gdyż nie odniósł się do orzeczenia wydanego w dniu 13 lipca 2012 r. w sprawie o nr Sp. 5/12, dotyczącego znaku towarowego "NORDIS Rolada koktajlowa czekoladowo-waniliowo-truskawkowa" o nr [...], które zapadło w podobnym stanie faktycznym i prawnym.
W piśmie z dnia 13 grudnia 2017 r. wnoszący sprzeciw podniósł, iż słowny znak towarowy "Świderek" o nr [...] ma zdecydowanie większy udział w słowno - graficznym znaku spornym, aniżeli znak "Koktajlowe" w znaku towarowym "NORDIS Rolada koktajlowa czekoladowo-waniliowo-truskawkowa" o nr [...], do którego prawo zostało unieważnione decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. wydaną w sprawie o nr Sp. [...], co prowadzi do wniosku, iż w obecnym postępowaniu przesłanki unieważnienia spornego znaku są mocniejsze. Wnoszący sprzeciw podkreślił, iż decyzją z dnia [...] października 2016 r. (sprawa o nr [...]) Urząd RP stwierdził wygaśniecie z dniem 21 grudnia 2011 r. prawa ochronnego na znak towarowy "Amerykańskie świderki" o nr [...], udzielonego na rzecz M. K. oraz W. S. z powodu nieużywania tego znaku w obrocie. Wnoszący sprzeciw podkreślił, iż powyższe dodatkowo potwierdza, że znak towarowy "Amerykańskie świderki" został zgłoszony do ochrony bez zamiaru jego używania, natomiast z nagannym zamiarem ukrycia używania pojedynczego słowa "świderki" na maszynach do wytwarzania lodów.
Na rozprawie w dniu 4 stycznia 2018 r. wnoszący sprzeciw podtrzymał swoje dotychczasowe twierdzenia i argumenty. Jednocześnie przedłożył do akt sprawy wydruk z "Wiadomości Urzędu Patentowego" nr [...] potwierdzający jego uprawnienia do znaku słowno-graficznego "Świderek" o nr [...], zgłoszonego do ochrony w dniu 2 listopada 2015 r., który nie był przeciwstawiany znakowi spornemu. Wnoszący sprzeciw przedłożył również do akt sprawy spis kosztów opiewający na kwotę 4102 zł, twierdząc, iż nie posiada faktur potwierdzających wydatki w wysokości 150 zł poniesione na wykonanie fotokopii dokumentów.
W zaskarżonej decyzji z dnia [...] lutego 2018 r. Kolegium podniosło, iż sprawa była już przedmiotem rozstrzygnięcia Urzędu Patentowego RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 lutego 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 1786/16, uchylił wydaną przez Urząd decyzję z dnia [...] listopada 2015 nr [...] oddalającą sprzeciw P. sp.j. z siedzibą w [...].
Wobec powyższego Kolegium Orzekające miało za zadanie ponownie zbadać, czy prawo ochronne na sporny znak towarowy zostało wydane z naruszeniem przepisów powołanych w podstawie prawnej wniesionego sprzeciwu rozpatrując przedmiotową sprawę zgodnie z wytycznymi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zawartymi w ww. wyroku.
Kolegium wskazało, że nie udziela się praw ochronnych na oznaczenia, których używanie narusza prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich i zaznaczyło, że kolizja znaku towarowego ze znakiem towarowym z wcześniejszym pierwszeństwem jest wyłączona z dyspozycji art. 131 ust. 1 pkt 1 p.w.p., podkreślając, że przyjęcie odmiennego stanowiska spowodowałoby automatyczne zastosowanie przepisu w przypadku każdorazowego stwierdzenia naruszenia innych przepisów ustawy dotyczących ochrony znaków towarowych.
Tymczasem - jak podał organ - wnoszący sprzeciw, argumentując swoje stanowisko, powoływał się właśnie na naruszenie jego praw do znaku towarowego "świderek" o numerze [...] zarówno przez uprawnionego, jak i użytkowników automatów do produkcji lodów, którzy mogą przenosić nazwę zawartą w znaku towarowym umieszczonym na maszynie na wytwarzany wyrób, czując się upoważnionymi do takich działań przez dostawcę urządzenia. Mając na uwadze powyższe Kolegium Orzekające uznało za prawidłowe stanowisko wyrażone w uchylonej decyzji Urzędu z dnia [...] listopada 2015 r., iż art. 131 ust. 1 pkt 1 p.w.p. chroni prawa osobiste i majątkowe w odniesieniu do innych dóbr, aniżeli znak towarowy, np. takie jak nazwisko, wizerunek, prawo do firmy, a zatem nie znajduje zastosowania w rozpatrywanej sprawie. W związku z tym, iż wnoszący sprzeciw nie wykazał, że prawo ochronne na sporny znak towarowy narusza jakiekolwiek inne jego prawo o charakterze majątkowym lub osobistym, poza prawem do znaku towarowego przeciwstawionego, Kolegium Orzekające uznało ww. zarzuty naruszenia prawa do tego znaku, sformułowane w oparciu o art. 131 ust. 1 pkt 1 p.w.p. za niezasadne.
Zdaniem Kolegium Urząd Patentowy RP, w uchylonej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie decyzji, także prawidłowo uznał za niedopuszczalne powoływanie się przez wnoszącego sprzeciw na naruszenie prawa ochronnego do znaku towarowego "Amerykańskie świderki" o nr [...] zarówno w aspekcie naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 2, jak i art. 131 ust. 1 pkt 1 p.w.p. Organ podniósł, iż prawo powyższe nie przysługuje wnoszącemu sprzeciw, lecz jest to wspólne prawo ochronne, do którego współuprawnionym jest W. S. oraz M. K. Organ podniósł, iż w świetle orzecznictwa niedopuszczalne jest przeciwstawienie w toku postępowania spornego cudzego prawa ochronnego na znak towarowy, gdyż prowadziłoby ono do nieuprawnionego zalegalizowania postępowania administracyjnego toczącego się bez udziału podmiotu uprawnionego do takiego znaku, któremu z tej racji przysługiwałby przymiot strony w rozumieniu art. 28 k.p.a.
Analizując ponownie zarzut udzielenia prawa ochronnego na sporny znak towarowy z naruszeniem art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Kolegium Orzekające uznało go za zasadny jedynie w części, tj. w odniesieniu do lodów spożywczych z kl. 30, usług w zakresie gromadzenia ekspozycji i tworzenia klientom warunków dogodnego doboru i zakupu w sklepie lub hurtowni z koncentratami spożywczymi proszku lodowego oraz polew do lodów i lodów spożywczych z kl. 35, a także wszystkich usług z kl. 43.
Kolegium Orzekające ponownie rozpatrując kwestię podobieństwa porównywanych towarów i usług stwierdziło, iż badane znaki zostały przeznaczone do sygnowania towarów identycznych w kl. 30, tj. lodów spożywczych oraz lodów i wyrobów lodowych. Kolegium podzieliło również stanowisko wnoszącego sprzeciw, iż zawarte w zakresie ochrony znaku spornego usługi w zakresie gromadzenia ekspozycji i tworzenia klientom warunków dogodnego doboru i zakupu sklepie lub hurtowni z koncentratami spożywczymi proszku lodowego oraz polew do lodów i lodów spożywczych - kl. 35, z uwagi na przeznaczenie do wyrobu lodów lub serwowania wraz z lodami, są podobne do lodów z kl. 30, zawartych w zakresie ochrony znaku przeciwstawionego. Wprawdzie - jak zauważa organ - w wykazie spornego znaku nie jest zawarty proszek lodowy i polewy jako towar, lecz wskazana jest usługa w zakresie gromadzenia, ekspozycji i tworzenia klientom warunków dogodnego doboru i zakupu w sklepie lub hurtowni z koncentratami spożywczymi proszku lodowego oraz polew do lodów i lodów spożywczych, to jednak zasady mające zastosowanie do porównywania towarów mają także zastosowanie do porównywania towarów i usług. Jak podał organ, ocena podobieństwa towarów do usług jest zależna od szeregu czynników, które muszą uwzględniać całokształt okoliczności faktycznych związanych z używaniem znaku dla określonych towarów i usług. Towary bowiem z zasady są różne od usług, ale nie można wykluczyć a priori ich podobieństwa. Zdaniem Kolegium Orzekającego ww. towary i usługi są podobne, ponieważ dane towary - lody spożywcze, do których, ze względu na przeznaczenie (do produkcji lub do łącznego serwowania) podobne są proszek lodowy i polewy stanowią de facto przedmiot usług ich gromadzenia, ekspozycji i sprzedaży. Natomiast cechą różniącą lody spożywcze i usługę gromadzenia, ekspozycji i tworzenia klientom warunków dogodnego doboru i zakupu w sklepie lub hurtowni z koncentratami spożywczymi proszku lodowego i polew jest sposób sprzedaży oraz docelowy krąg odbiorców. Proszek do lodów oraz polewy to towar nabywany w hurtowniach i sklepach specjalistycznych przez przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą polegającą na oferowaniu gotowych lodów, natomiast lody sprzedawane są konsumentom w budkach z lodami, kawiarniach i cukierniach. Zatem podobieństwo między tymi towarami oraz usługą organ uznał za niewielkie. Za podobne do lodów i wyrobów lodowych ujętych w wykazie znaku przeciwstawionego Kolegium Orzekające uznało również usługi zawarte w kl. 43, takie jak przygotowanie lodów oraz deserów lodowych na zamówienie oraz ich dostawa. Usługi prowadzone w cukierniach oraz kawiarniach należało uznać za podobne do lodów zawartych w zakresie ochrony znaku przeciwstawionego, ponieważ zauważalny jest trend prowadzenia kawiarni czy cukierni, gdzie oferowane są lody własnej produkcji. Kolegium Orzekające stwierdziło natomiast, iż brak jest podobieństwa pomiędzy towarami objętymi zakresem ochrony znaku przeciwstawionego, takimi jak lody i wyroby lodowe z kl. 30 oraz usługami w zakresie gromadzenia ekspozycji i tworzenia klientom warunków dogodnego doboru i zakupu w sklepie lub hurtowni z koncentratami spożywczymi proszku do produkcji gofrów - kl. 35. Podobnie, jak w przypadku usług dotyczących proszku lodowego, ww. usługi odnoszące się do proszku do produkcji gofrów są przeznaczone dla wykwalifikowanych odbiorców - przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą polegająca na prowadzeniu punktów sprzedaży gofrów. Ich sprzedaż odbywa się, jak wskazuje wykaz, w sklepie lub hurtowni z koncentratami spożywczymi, nie zaś w sklepach spożywczych, lodziarniach czy cukierniach.
W ocenie Kolegium Orzekającego również nie zachodzi podobieństwo między automatami do lodów z kl. 11 zawartymi w zakresie ochrony znaku spornego, a lodami i wyrobami lodowymi ujętymi w wykazie znaku przeciwstawionego w kl. 30. Są to zdaniem organu towary odmienne pod względem rodzaju, przeznaczenia, sposobu sprzedaży oraz grupy odbiorców.
Kolegium dokonując dalszej analizy stwierdziło, że na gruncie przepisu zawartego w art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., porównaniu podlegają oznaczenia w takiej formie w jakiej zostały ujawnione w rejestrze Urzędu Patentowego RP. Nie ma zatem w niniejszej sprawie znaczenia sposób i zakres używania porównywanych oznaczeń. Jak podkreślił organ, sporny znak towarowy to oznaczenie słowno-graficzne składające się z dwóch wyrazów "Amerykańskie świderki" oraz dwóch elementów graficznych: loda o kształcie zakręconego, wydłużonego stożka, umieszczonego w lewym górnym rogu znaku oraz ornamentu stanowiącego fantazyjne podkreślenie wyrazów "Amerykańskie świderki" usytuowanego u dołu znaku, pod tym samym kątem co napis. Całość znaku została sporządzona w kolorze różowym na białym tle. Natomiast znak wnoszącego sprzeciw to oznaczenie słowne jednoelementowe: "świderek".
Oceniając badane oznaczenia w warstwie wizualnej Kolegium Orzekające stwierdziło, że podobieństwo wizualne znaków towarowych polega przede wszystkim na użyciu w znakach tych samych sylab, tych samych liter w tej samej lub podobnej ilości. Znak wnoszącego sprzeciw to oznaczenie jednowyrazowe "świderek", natomiast znak sporny składa się z dwóch elementów słownych, gdzie wyraz "Amerykańskie" jest dłuższy od wyrazu "świderki". Jedynym elementem wspólnym obydwu znaków jest człon "świder..." usytuowany na początku znaku przeciwstawionego oraz rozpoczynający drugi element znaku spornego. Zdaniem Kolegium Orzekającego, porównywane znaki towarowe są do siebie podobne wizualnie w stopniu minimalnym.
Porównując przeciwstawione oznaczenia w warstwie fonetycznej, Kolegium oceniło podobieństwo brzmienia zwrotu "Amerykańskie świderki" zawartego w znaku spornym oraz brzmienia pojedynczego słowa "świderek", które stanowi znak przeciwstawiony. Znak sporny, w ocenie Kolegium Orzekającego, będzie odbierany jako dłuższy, dwu elementowy, przy czym słowo "Amerykańskie", wybrzmiewa dłużej od słowa "świderki". Badane znaki zawierają jednakże identyczny pod względem brzmieniowym element "świder..." składający się z takich samych głosek, uszeregowanych w tej samej kolejności. Mając na uwadze powyższe Kolegium Orzekające uznało, iż w warstwie fonetycznej badane oznaczenia wykazują minimalny stopień podobieństwa.
Natomiast analizując podobieństwo porównywanych znaków towarowych w warstwie znaczeniowej Kolegium Orzekające uznało, iż znaki te są do siebie podobne. Znak sporny składa się bowiem z dwóch elementów słownych - wyrazów: "amerykańskie" oraz "świderki", zaś znak przeciwstawiony stanowi jeden wyraz - "świderek". Słowo "amerykańskie", jak przyznał sam uprawniony, nie posiada zdolności odróżniającej, gdyż wskazuje na rodzaj lub pochodzenie wyrobu, zatem elementem dystynktywnym przedmiotowego znaku w warstwie znaczeniowej będzie słowo "świderki", które jest liczbą mnogą od słowa "świderek" stanowiącego znak z wcześniejszym pierwszeństwem. Jak podkreślił organ wyraz "świderki" posiada identyczne znaczenie, co słowo "świderek", z tą różnicą, że odnosi się do wielu przedmiotów.
Kolegium Orzekające stwierdziło, iż porównywane znaki towarowe są do siebie podobne w warstwie znaczeniowej, a stanowisko to jest zasadne w świetle wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydanego w przedmiotowej sprawie.
Analizując niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców Kolegium Orzekające rozważyło zachowanie odbiorcy przeciętnego, który świadomie poszukuje właściwego towaru i w sposób przemyślany wybiera pomiędzy dostępnymi na rynku markami. Zgodnie z podzielanym przez Kolegium orzecznictwem przeciętny konsument to osoba właściwie poinformowana, wystarczająco uważna i ostrożna. Jednak poziom uwagi przeciętnego odbiorcy może się różnić w zależności od kategorii nabywanych towarów i usług. Z uwagi na okoliczność, iż zarówno znak sporny, jak i przeciwstawiony przeznaczone są do oznaczania lodów z kl. 30 oraz usług przygotowania lodów oraz deserów lodowych na zamówienie oraz ich dostawy, usług prowadzonych w cukierniach oraz kawiarniach - z kl. 43. Lody i polewy do nich, stanowiące również przedmiot usług z kl. 43, należą do towarów tanich, nabywanych spontanicznie, przy zakupie których nabywcy nie zachowują szczególnie wysokiego stopnia uwagi niezależnie od sposobu ich zakupu. Mając na uwadze powyższe oraz okoliczność, iż ww. sygnowane spornym znakiem towary i usługi są podobne do towarów oznaczanych znakiem spornym, a także to, iż sam znak sporny wykazuje podobieństwo do znaku przeciwstawionego organ uznał, iż w rozpatrywanej sprawie istnieje bezpośrednie ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd.
Ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd nie istnieje natomiast zdaniem organu w przypadku towarów z kl. 11 wskazanych w wykazie znaku spornego. Odbiorcami tych towarów są przedsiębiorcy prowadzący budki z lodami, kawiarnie czy cukiernie, gdzie oferowane są lody z automatu. Ponadto jest to sprzęt rzadko kupowany, mający służyć przez wiele lat. Jego zakup jest poprzedzony wnikliwym procesem decyzyjnym, bowiem sprzęt taki ma być wykorzystywany w działalności gospodarczej i przynosić zyski. Odbiorcy tego typu towarów kierują się opinią o przedsiębiorcy oraz zgłębiają wiedzę jak działa serwis posprzedażowy - czy podmiot oferujący maszyny prowadzi również ich serwis i naprawę.
Podobnie brak jest ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorców usług w zakresie gromadzenia ekspozycji i tworzenia klientom warunków dogodnego doboru i zakupu w sklepie lub hurtowni z koncentratami spożywczymi proszku do produkcji gofrów z kl. 35 z uwagi na ich całkowitą odmienność od towarów z kl. 30 sygnowanych znakiem przeciwstawionym, o czym była mowa powyżej, mimo iż same oznaczenia wykazują podobieństwo, szczególnie w warstwie znaczeniowej.
Wnoszący sprzeciw podniósł także, że prawo ochronne na sporny znak towarowy zostało udzielone wbrew ustawowym warunkom wymaganym do uzyskania ochrony określonym w art 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. Wnoszący sprzeciw upatruje złej wiary uprawnionego w tym, iż uprawniony wiedział o istnieniu wcześniejszego znaku towarowego "świderek" o numerze [...], inkorporował go w całości do swojego oznaczenia, a co więcej, zdawał sobie sprawę z kolizji znaku spornego z tym znakiem.
Wnoszący sprzeciw wskazał bowiem, iż uprawniony w dniu 26 października 2009 r. zgłosił do ochrony znak towarowy "świderki" o nr [...], jednakże jej nie uzyskał z uwagi na kolizję z wcześniejszym znakiem towarowym wnoszącego sprzeciw "świderek" o numerze [...] (k. 22 akt [...]). Uzasadniając swoje stanowisko uprawniony powołał się na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lipca 2012 r. wydaną w sprawie o nr [...] dotyczącej znaku towarowego "NORDIS Rolada koktajlowa czekoladowo waniliowo truskawkowa" o nr [...].
Ponadto, w ocenie wnoszącego sprzeciw, uprawniony zgłosił do ochrony sporny znak towarowy bez zamiaru jego używania, lecz z zamiarem legalizacji oznaczania maszyn do produkcji lodów pojedynczym słowem "świderki", co potwierdza okoliczność, iż prawo ochronne na identyczny względem znaku spornego znak towarowy "Amerykańskie świderki" o nr [...] (przeznaczony do sygnowania urządzeń do produkcji lodów z kl. 11 i będący znakiem wspólnym uprawnionego oraz M. K.) zostało wygaszone z dniem 21 marca 2012 r. z powodu nieużywania przedmiotowego znaku w obrocie, a także wydruki przedstawiające sposób oznaczania maszyn do produkcji lodów oferowanych przez uprawnionego. Kolegium Orzekające, wbrew twierdzeniom wnoszącego sprzeciw, nie dopatrzyło się w działaniu uprawnionego złej wiary.
W ocenie Kolegium Orzekającego założenie, iż brak używania znaku "Amerykańskie świderki" o nr [...] przesądza o zgłoszeniu spornego znaku towarowego bez zamiaru jego używania jest błędne. Z uwagi na odmienny status ww. znaku towarowego uprawnieni mogli nie być zainteresowani jego ochroną, co nie przekłada się na stan faktyczny istniejący w niniejszej sprawie.
Zdaniem Kolegium Orzekającego uprawniony także nie dokonał wprost inkorporacji znaku przeciwstawionego do znaku spornego. W znaku spornym i znaku przeciwstawionym występuje to samo słowo, lecz w odmiennej formie gramatycznej - "świderek" i "świderki". Dodatkowo, mimo iż znak sporny został uznany w niniejszym postępowaniu za podobny w części do znaku przeciwstawionego, to zawiera - w przeciwieństwie do znaku "świderki" zgłoszonego za nr [...] - dodatkowe elementy, a tym samym, zdaniem Kolegium Orzekającego, okoliczności faktyczne zaistniałe w tych dwóch sprawach są różne i brak jest podstaw do wnioskowania, iż odmowa udzielenia prawa ochronnego na ww. znak towarowy "świderki" Z.362038 przesądza o zgłoszeniu spornego znaku do ochrony w złej wierze przez uprawnionego. Odnosząc się do powołanej przez wnoszącego sprzeciw decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lipca 2012 r. wydanej w sprawie o nr [...] w podobnym (zdaniem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie) stanie faktycznym i prawnym Kolegium Orzekające stwierdziło, iż Urząd każdą sprawę rozpatruje indywidualnie a stan faktyczny występujący w ww. sprawach jest jednak odmienny.
Pismem z dnia 31 grudnia 2018 r. skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję, w której zaskarżyła ją w części ujętej w pkt 2 osnowy decyzji - oddalającym sprzeciw dla niektórych towarów i usług - i zarzuciła naruszenie:
art. 153 p.p.s.a. - poprzez niezastosowanie się do oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawartej w wyroku z dnia 8 lutego 2017 r., VI SA/Wa 1786/16 o podobieństwie niniejszej sprawy do sprawy rozstrzygniętej decyzją Urzędu z [...] lipca 2012 r., nr [...], w wyniku czego Urząd rozstrzygnął kwestię naruszenia praw majątkowych skarżącego i złej wiary uprawnionego do znaku [...] dokładnie odwrotnie, niż w sprawie Sp. [...];
prawa materialnego art. 131 ust. 1 pkt 1 p.w.p. przez jego błędną wykładnię, oraz naruszenie art. 255 ust 4 p.w.p., jak też art. 153 p.p.s.a. - przejawiające się w przyjęciu założenia, że prawa majątkowe osób trzecich chronione przepisem art. 131 ust. 1 pkt 1 nie obejmują praw z posiadanych znaków towarowych, a w konsekwencji odstąpienie od badania zarzutu naruszenia praw do znaku "ŚWIDEREK" ([...]), tym samym nie rozpatrzenie całości sprawy w granicach wniesionego sprzeciwu przy jednoczesnym traktowaniu braku wypowiedzi Sądu jako poparcia poglądu Urzędu z wcześniejszej decyzji;
art. 131 ust. 1 pkt 1 p.w.p. poprzez niezastosowanie oraz art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie, obu w związku z art. 255 ust. 4 p.w.p. - polegające na pominięciu analizy zarzutu sprzeciwu, że używanie spornego znaku lub samej nazwy "świderki" na automatach do wytwarzana lodów zagraża naruszaniem - przez ich użytkowników - praw majątkowych skarżącego, w wyniku czego Urząd nie rozpoznał skargi w jej granicach, oraz poprzez analizowanie podobieństwa automatów do towaru jakim są lody, którego to zarzutu nie było w skardze, czym Urząd wykroczył poza jej granice;
art. 7, art. 75 § 1, art. 76 § 1 i § 3, w związku z art. 169 ust.6 p.w.p., art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a.. a w konsekwencji naruszenie prawa materialnego art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p., poprzez jego niezastosowanie - przejawiające się w zawężeniu przypadków złej wiary zgłaszającego tylko do podobieństwa znaków towarowych (art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.), z pominięciem naruszeń cudzych praw majątkowych oraz błędnej oceny okoliczności świadczących o złej wierze zgłaszającego sporny znak towarowy, pominięcie dowodów, w tym nakładania na automaty do lodów innego oznaczenia niż sporny znak towarowy, pozycji rynkowej znaku [...] skarżącego, usprawiedliwianie za uprawnionego nieużywania znaku [...], brak całościowej zbiorczej oceny dowodów, oraz luki w uzasadnieniu decyzji, co doprowadziło do częściowego oddalenia sprzeciwu.
Skarżąca wniosła o uchylenie w zaskarżonej części decyzji z dnia [...] lutego 2018 r. - nr [...] - oraz przekazanie sprawy Urzędowi Patentowemu RP do ponownego rozpatrzenia, a także o dołączenie w postępowaniu sądowym do akt niniejszej sprawy, akt VI SA/Wa 1786/16 ze sprawy rozstrzygniętej wyrokiem z 8 lutego 2017 r. w której Sąd kontrolował wcześniejszą decyzję z [...] listopada 2015 r. nr [...], oddalającą sprzeciw skarżącego w sprawie tego samego znaku towarowego oraz przyznanie skarżącemu od Urzędu Patentowego zwrotu kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym - według spisu kosztów, jaki będzie złożony na rozprawie, albo (w razie nie złożenia go) wg norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Pismem z dnia 13 czerwca 2019 r. pełnomocnik skarżącej na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., w imieniu skarżącego wniósł o przeprowadzenie dowodu z osnowy decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] maja 2019 r. nr [...], stwierdzającej wygaśnięcie prawa ochronnego nr [...] na znak towarowy słowno - graficzny "Amerykańskie świderki". W uzasadnieniu rozbudował argumentację dotyczącą zarzutu, że Urząd nienależycie ocenił fakt zgłoszenia spornego znaku towarowego w złej wierze. Wskazał, że zła wiara przejawia się m.in. w braku zamiaru stosowania spornego znaku dla własnych produktów, a za to z zamiarem stworzenia pozorów legalności używania na maszynach do lodów oznaczenia "świderki", naruszającego prawo ochronne skarżącego do znaku słownego "ŚWIDEREK". Jako okoliczność świadczącą o braku zamiaru używania znaku [...] wskazał brak rzeczywistego używania wcześniejszego identycznego znaku [...], w wyniku czego, Urząd Patentowy, decyzją z dnia [...] października 2016 r. nr [...], stwierdził wygaśnięcie ochrony tego znaku. Pełnomocnik skarżącej wyjaśnił ponadto, że ww. decyzja potwierdza brak używania znaku nie tylko w okresie ustawowych 5 lat, ale w okresie dłuższym, a dla obu znaków jest to blisko 11 lat braku używania. Podniósł także, że organ pominął te okoliczności, próbując w decyzji usprawiedliwiać brak używania, zastępując w tym obowiązku dowodowym uprawnionego do znaku [...], a w odpowiedzi na skargę postawił zarzut, że błędnie powołał znak [...] będący przedmiotem innego prawa ochronnego.
W odpowiedzi na powyższe pismo, organ wniósł o oddalenie ww. wniosku dowodowego jako irrelewantnego w przedmiotowej sprawie. Urząd Patentowy nie zgodził się z zarzutami skarżącej i podkreślił, że postępowanie o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy oraz o stwierdzenie jego wygaśnięcia mają inny charakter i przesłanki oraz wywierają odmienny skutek prawny. Organ wskazał, iż w przedmiotowej sprawie badał, czy w dacie zgłoszenia tego znaku do ochrony, tj. w dniu 19 grudnia 2012 r. zachodziły wskazane przez skarżącą przesłanki uzasadniające unieważnienie tego prawa, m.in. czy uprawniony dokonał zgłoszenia spornego znaku do ochrony w złej wierze. Zdaniem Urzędu Patentowego skarżący nie wykazał takich okoliczności. Podniósł ponadto, że istotne jest, iż w kolejnej sprawie tj. o stwierdzenie wygaśnięcia znaku towarowego "Amerykańskie świderki" nr [...] o nr [...] r. organ stwierdził wygaśnięcie prawa ochronnego na ten znak z dniem 14 stycznia 2019 r., a więc w dacie późniejszej o ok. 7 lat od daty zgłoszenia spornego znaku, przy czym pięcioletni okres nieużywania tego znaku rozpoczynał się również po upływie daty zgłoszenia (powyżej 1 roku). W ocenie organu niezasadne jest zatem wnioskowanie o działaniu uprawnionego w złej wierze w dacie zgłoszenia spornego znaku towarowego do ochrony na podstawie okoliczności, które miały miejsce kilka lat później. Organ podkreślił ponadto, że wbrew twierdzeniu skarżącej, prawa ochronne na znaki towarowe "Amerykańskie świderki" oraz "Amerykańskie świderki", mimo iż chronione nimi oznaczenia są prawie identyczne, stanowią odrębne prawa i brak jest podstaw do uznania, iż brak rzeczywistego używania pierwszego z ww. znaków towarowych automatycznie świadczy o braku używania drugiego.
W dniu 5 lipca 2019 r. pełnomocnik skarżącej złożył na rozprawie przed Sądem załącznik do protokołu rozprawy stanowiący rozszerzenie zarzutów skargi o:
- zarzut naruszenia art. 77 ust. 1 k.p.a. w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p., w zakresie zwrotu kosztów postępowania spornego - poprzez odmowę przyznania kosztów kserowania dokumentów, uzasadnianą brakiem w aktach sprawy dokumentu potwierdzającego ich poniesienie.
Wniósł o rozpatrzenie skargi również w tym zakresie, a w rezultacie:
- uchylenie decyzji w zakresie odmowy przyznania kosztów kserowania dokumentów, bądź
- uchylenie decyzji w zakresie całego punktu 3 jej osnowy, z zaleceniem rozpatrzenia tego składnika kosztów przy ponownym rozpatrywaniu sprawy.
Pełnomocnik skarżącej wniósł ponadto jako załącznik do protokołu rozprawy o sprostowanie podstawy prawnej zarzutu sprzeciwu związanego z naruszaniem przez użytkowników automatów do lodów prawa ochronnego na znak towarowy "ŚWIDEREK" ([...]). Wskazał, że naruszanie przez użytkowników automatów znaku towarowego słownego "ŚWIDEREK" jest czynem określonym w art. 296 ust. 2 pkt 2 p.w.p.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje:
Skarga jest nieuzasadniona.
W niniejszej sprawie chodzi o unieważnianie prawa ochronnego na znak towarowy słowno - graficzny "Amerykańskie świderki" nr [...], udzielonego na rzecz W. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą G. P.P.U.H. Import-Eksport z siedzibą w [...], w związku ze sprzeciwem - uznanym za bezzasadny - wniesionym przez P. sp. j. z siedzibą w [...]. Jako podstawę prawną swojego żądania wnoszący sprzeciw wskazał art. 246 ust. 1 w zw. z art. 132 ust. 2 pkt 2, art. 131 ust. 1 pkt 1 oraz art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p.
Sprawa ta była już przedmiotem orzekania przez tut. Sąd w wyroku z dnia 8 lutego 2017 r., VI SA/Wa 1786/16. Z tego powodu - na podstawie - art. 153 p.p.s.a stanowisko Sądu orzekającego w niniejszej sprawie na temat prawidłowości zaskarżonej decyzji musi uwzględniać ocenę wyrażoną już wcześniej w ww. wyroku z dnia 8 lutego 2017 r.
I tak, Sąd w wyroku z dnia 8 lutego 2017 r. - na gruncie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. - podzielił stanowisko Urzędu, który uznał częściowe podobieństwo i identyczność towarów i usług zawartych w zakresie ochrony znaku spornego do towarów zawartych w zakresie ochrony znaku przeciwstawionego (tj. w klasach 30, 35, 43 odmawiając podobieństwa w klasie 11).
W wyroku z dnia 8 lutego 2017 r., VI SA/Wa 1786/16, wskazano, że analiza podobieństwa towarów i usług dokonana przez Urząd Patentowy jest spójna i logiczna.
Zastrzeżenia Sąd zgłosił natomiast do przeprowadzonej przez Urząd analizy podobieństwa pomiędzy porównywanymi znakami.
W decyzji z dnia [...] lutego 2018 r. Urząd - na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. -unieważnił prawo ochronne na znak towarowy "AMERYKAŃSKIE ŚWIDERKI" o nr [...] w zakresie lodów spożywczych z kl. 30, usług w zakresie gromadzenia ekspozycji i tworzenia klientom warunków dogodnego dobru i zakupu w sklepie lub hurtowni z koncentratami spożywczymi proszku lodowego oraz polew do lodów i lodów spożywczych z kl. 35 oraz wszystkich usług z kl. 43.
Ta część rozstrzygnięcia (tj. pkt 1 sentencji decyzji) nie została zaskarżona do Sądu.
Tak więc zadaniem Sądu ponownie orzekającego jest ocena zaskarżonej decyzji w tej części, w której oddalono sprzeciw w pozostałym zakresie, tj. ocena prawidłowości nieuwzględnienia przesłanek unieważnienia znaku co do automatów do lodów (kl. 11) oraz usług gromadzenia ekspozycji i tworzenia klientom warunków dogodnego doboru i zakupu w sklepie lub hurtowni proszków do produkcji gofrów (kl. 35) na podstawie art. 131 ust. 1 pkt 1 oraz art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p.
W stanie faktycznym niniejszej sprawy obowiązują one w następującym brzmieniu:
Art. 131 ust. 1 pkt 1 - nie udziela się praw ochronnych na oznaczenia, których używanie narusza prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich;
Art. 131 ust. 2 pkt 1 - nie udziela się praw ochronnych na oznaczenia, jeżeli zostały zgłoszone w złej wierze do Urzędu Patentowego w celu uzyskania ochrony.
Dla porządku wskazać należy, że w wyroku z dnia 8 lutego 2017 r. Sąd nie wypowiedział się co do prawidłowości odmowy przez organ unieważnienia znaku na podstawie art. 131 ust. 1 pkt 1 p.w.p., a na gruncie art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. zarzucił, że organ nie ustosunkował się do przedłożonego przez stronę skarżącą własnego orzeczenia z dnia [...] lipca 2012 r. w sprawie "NORDIS Rolada Koktajlowa czekoladowo-waniliowo-truskawkowa".
Sąd w wyroku z dnia 8 lutego 2017 r. wskazał, że powyższe orzeczenie Urzędu zostało wydane w podobnym stanie faktycznym i prawnym. Tak, jak w niniejszej sprawie, wnioskodawca wskazał, że jest uprawniony do prawa ochronnego na znak towarowy "KOKTAJLOWE" o nr [...]. Znak ten przeznaczony był do oznaczenia lodów spożywczych, w tym sorbetowych, a także jogurtów mrożonych i deserów lodowych. W załączonej przez skarżącego decyzji Urzędu, organ przyjął, że słowo Koktajlowe zostało inkorporowane do znaku słowno-graficznego "NORDIS Rolada KOKTAJLOWA czekoladowo-waniliowo-truskawkowa". Tym samym wykorzystany został jedyny element odróżniający znaku towarowego przeciwstawionego, tj. słowo "koktajlowe". Dokonując inkorporacji przeciwstawionego znaku towarowego do własnego znaku towarowego uprawniony działał w ocenie organu w złej wierze, gdyż mając świadomość zarejestrowania przez inny podmiot znaku towarowego słownego "KOKTAJLOWE" przeznaczonego do oznaczenia takich samych towarów, zgłosił znak towarowy zawierający słowo "koktajlowe".
Sąd ponownie orzekający zajmie się najpierw drugą ze ww. kwestii, tj. tą związaną z zarzutem naruszenia przez organ art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p., co wymaga najpierw zauważenia, że pojęcie zgłoszenia znaku towarowego w złej wierze nie jest zdefiniowane ani w prawie krajowym ani w prawie wspólnotowym. Zła wiara jest stanem subiektywnym (zamiarem niezgodnym ze standardami uczciwego zachowania), który należy wykazać przy pomocy obiektywnych kryteriów każdorazowo w danej sprawie, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności mających znaczenie dla sprawy. Z tego względu należy każdorazowo, przy rozpatrywaniu konkretnej sprawy ustalać, czy zgłoszenie znaku nastąpiło w złej wierze, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności danego przypadku (por. sprawa [...] C. AG v F. H. GmbH).
Sąd ponownie orzekający stoi na stanowisku że sama wiedza o istnieniu podobnych znaków (produktów) wytwarzanych i wprowadzanych na rynek przez konkurentów, a także wiedza o przysługującej tym produktom ochronie nie jest wystarczająca do uznania, że zgłoszenie znaku nastąpiło w złej wierze. Pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie (np. wyrok NSA z dnia 14 czerwca 2017 r., II GSK 2871/15 oraz wyrok NSA z dnia 21 października 2015 r., II GSK 1912/14).
Skoro zatem nie jest możliwe twierdzenie o złej wierze w zgłoszeniu znaku wyłącznie w oparciu o przesłankę wiedzy/powinności wiedzy o znakach osoby trzeciej - zdaniem Sądu - skarżący powinien udowodnić wystąpienie innych okoliczności. Sąd zgadza się bowiem z poglądami wyrażonymi w wyrokach sądowych, że "Zarzut złej wiary musi dowodzić, że wraz ze zgłoszeniem znaku towarowego zaistniały dodatkowe okoliczności wskazujące na postępowanie zgłaszającego" (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2011 r., VI SA/Wa 1860/10), a także: "żeby udowodnić złą wiarę zgłaszającemu znak należy wykazać, że oprócz posiadania przez niego wiedzy o istnieniu i używaniu innego znaku miały miejsce również inne okoliczności, takie jak nieuczciwość w stosunku do interesów innego przedsiębiorcy", i dalej: "by postawić taki zarzut muszą wystąpić dodatkowe okoliczności, np. wykorzystanie lub zagrożenie renomy cudzego oznaczenia, zgłoszenie do ochrony oznaczenia podmiotu, z którym zgłaszającego łączył szczególny stosunek zaufania, itp." (wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 października 2010 r., VI SA/Wa 233/09).
Zła wiara przy zgłoszeniu znaku towarowego do ochrony zawsze jest działaniem zamierzonym, nastawionym na inny cel, niż używanie znaku, przy czym musi ona zostać wykazana przez wnoszącego sprzeciw wobec rejestracji znaku. Zła wiara musi występować w chwili zgłoszenia znaku do rejestracji. Należy zatem wziąć pod uwagę zamiar zgłaszającego w chwili dokonywania zgłoszenia do rejestracji znaku towarowego, będący elementem subiektywnym, który powinien być stwierdzany poprzez odniesienie do obiektywnych okoliczności danej sprawy. Podkreśla się, że przy ocenie przesłanki złej wiary istotna jest chronologia zdarzeń, w tym zaistniałych już po rejestracji. Zamiar zgłaszającego można bowiem "odczytać" poprzez okoliczności sprawy, dlatego konieczna jest analiza wszystkich okoliczności związanych z daną sprawą, zaistniałych zarówno przed jak i po dacie zgłoszenia znaku do rejestracji, a nawet po dacie rejestracji znaku (tak NSA w wyroku z dnia 10 marca 2011 r., II GSK 313/10).
Mając powyższe na uwadze wnoszący sprzeciw powinien zatem wykazać okoliczności, które - oceniane z uwzględnieniem zasad logiki i doświadczenia życiowego - dowodzą, że uprawniony działał w złej wierze.
Takiego dowodu strona skarżąca jednak nie przedstawiła. Poza okolicznościami związanymi z wiedzą o wcześniejszej rejestracji znaku przeciwstawionego - żadne inne okoliczności jednoznacznie nie wskazują, że do zgłoszenia spornego znaku doszło z innych powodów aniżeli chęć posiadania wyłączności jego używania dla własnych towarów. W aktach niniejszej sprawy nie ma ani jednego dowodu, z którego wynikałoby jednoznacznie, że takie nieuczciwe zamiary towarzyszyły uprawnionemu przy zgłaszaniu spornego znaku.
Sąd stwierdza, że dla oceny istnienia przesłanki złej wiary nie może być obojętne, że zaskarżono do Sądu zgłoszenie znaku dla oznaczania towarów innych, niż te dla których oznaczania przeznaczony został znak przeciwstawiony (w części, w której stwierdzono podobieństwo towarów i usług oznaczanych spornym i przeciwstawionym znakiem - prawo ochronne na sporny znak zostało unieważnione na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.).
Także stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na dwa znaki uprawnionego "Amerykańskie świderki" ([...] oraz [...]) nie przesadza o jego złej wierze w dacie zgłoszenia spornego znaku. Nieużywanie innego znaku nie ma bowiem wpływu na rozstrzygnięcie dotyczące spornego znaku, a wygaszenie prawa ochronnego na sporny znak nastąpiło z dniem 14 stycznia 2019 r. w decyzji z dnia [...] maja 2019 r., czyli okoliczności sprawy związanej z nieużywaniem znaku dotyczą okresu znacznie późniejszego niż data zgłoszenia znaku spornego i do tej daty w ogóle się nie odnoszą.
Tak więc te okoliczności pozostają bez wpływu na wynik niniejszej sprawy. Co więcej, Sąd nie mógł zapoznać się z motywami decyzji z dnia [...] maja 2019 r. Dlatego Sąd oddalił wniosek pełnomocnika skarżącej o przeprowadzenie dowodu z osnowy ww. decyzji.
Do daty zgłoszenia spornego znaku nie odnoszą się także argumenty skarżącej i przedstawione przez nią dowody związane z posługiwaniem się przez uprawnionego w obrocie znakiem w postaci odbiegającej od tej, która była przedmiotem zgłoszenia do Urzędu Patentowego.
W stanie faktycznym niniejszej sprawy nie ma zatem podstaw do przypisania uprawnionemu nieuczciwych zamiarów w dacie zgłoszenia spornego znaku. Żadne okoliczności nie dotyczą tej prawnie doniosłej daty. Tak więc brak jest uzasadnienia do podważenia stanowiska organu wyrażonego w ww. zakresie.
Chybiony jest także zarzut naruszenia art. 153 p.p.s.a., który w skardze uzasadnia się tym, że organ rozstrzygnął analizowaną sprawę w zakresie naruszenia praw majątkowych skarżącej i złej wiary uprawnionego inaczej niż miało to miejsce w sprawie [...].
Sąd orzekający wskazuje, że po pierwsze - w ww. decyzji unieważniono znak towarowy wyłącznie na podstawie z art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p., a po drugie - Sąd akceptuje stanowisko organu, że pogląd zawarty w decyzji Urzędu [...] nie może zostać bezpośrednio zastosowany w niniejszej sprawie, jako że okoliczności faktyczne obu spraw różnią się. Dość powiedzieć, że w sprawie znaku towarowego "Koktajlowe" stwierdzono np. podobieństwo towarów, do oznaczania których przeznaczono porównywane znaki towarowe, które także uznano za podobne, a strony przed zgłoszeniem spornego znaku prowadziły korespondencję w przedmiocie naruszeń prawa ochronnego na sporny znak towarowy.
W niniejszej zaś sprawie sporny znak towarowy w zakresie towarów podobnych został unieważniony na innej podstawie. Ocenie w zakresie złej wiary podlegał ten znak w części, w której nie doszło do unieważnienia, tj. w zakresie, w jakim został on przeznaczony do oznaczania towarów niepodobnych.
Sąd orzekający stoi na stanowisku, że sformułowanych w orzecznictwie - czy to sądowym, czy administracyjnym - ocen prawnych nie powinno odnosić się automatycznie do każdej podobnej sprawy, gdyż nie zawsze mamy do czynienia z tożsamym stanem faktycznym. Organ zawsze orzeka na tle konkretnego stanu faktycznego. Należy więc zachować ostrożność przy przytaczaniu sformułowanych już w orzecznictwie tez i próbach ich uogólniania oraz odnoszenia do innych stanów faktycznych.
W tej sprawie organ uwzględnił odrębność stanu faktycznego w porównaniu ze sprawą, której dotyczyła decyzja [...], i wyjaśnił w dostatecznym stopniu swoje stanowisko o odmowie zastosowaniu poglądu tam wyrażonego. Pełnomocnik skarżącego zdaje się nie zauważać, że poprzednio orzekający Sąd - mimo że uznał, że sprawy są bardzo podobne - nie nakazał organowi postąpić tak samo jak w sprawie [...], tylko zobowiązał Urząd do wyjaśnienia swojego stanowiska (tj. dlaczego nie podziela stanowiska zaprezentowanego w sprawie "Koktajlowe" - decyzja z [...] lipca 2012 r., [...]).
Sąd ponownie orzekający pragnie jeszcze zauważyć, iż w prawie polskim podstawę rozstrzygnięć stanowią przepisy zawarte w poszczególnych aktach prawnych. W odróżnieniu od prawa precedensowego, w którym źródłem prawa, oprócz ustaw, są wydawane orzeczenia sądowe w oparciu o tzw. precedensy. Fakt niewyczerpującego - zdaniem pełnomocnika skarżącego - odniesienia się przez organ do treści ww. decyzji, nie przesądza, iż organ ten nie rozpoznał istoty sprawy w sposób właściwy. Poszczególne decyzje, czy orzeczenia sądowe, przywoływane na poparcie określonych stanowisk, są jedynie wzmocnieniem zawartych w nich argumentacji. Nie stanowią natomiast podstawy rozstrzygnięcia. Jednolitość orzecznictwa chociaż jest cechą pożądaną nie stanowi wartości samej w sobie. Każda z rozpatrywanych spraw jest odrębnym przypadkiem i tak winna być traktowana. Kwestią kluczową jest bowiem odniesienie się do stanowisk i zarzutów sformułowanych przez strony sporu i rozstrzygnięcie go, po przeprowadzeniu pogłębionej analizy zarysowanego stanu faktycznego w oparciu o obowiązujące normy prawne.
A takie standardy działania organu zostały w sprawie zachowane, a wskazania poprzednio orzekającego Sądu zostały wykonane w stopniu wystarczającym do poznania sfery motywacyjnej organu orzekającego. Dlatego zarzuty skarżącej odwołujące się do art. 153 p.p.s.a. są nieuzasadnione. W tym miejscu należy wskazać, że nie każde rozstrzygnięcie wojewódzkiego sądu administracyjnego, polegające na uchyleniu kwestionowanego aktu i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania organowi administracji publicznej przekłada się ostatecznie na korzyść dla skarżącego.
Przechodząc do następnej - nieuznanej przez organ - podstawy unieważnienia spornego znaku w zakresie automatów do lodów (kl. 11) oraz usług gromadzenia ekspozycji i tworzenia klientom warunków dogodnego doboru i zakupu w sklepie lub hurtowni proszków do produkcji gofrów (kl. 35), tj. art. 131 ust. 1 pkt 1 p.w.p., wskazać należy, że ww. przepis nie miał zastosowania w sprawie, jako że odnosi się on do innych praw majątkowych niż prawa do wcześniejszych znaków towarowych. Nie można twierdzić - jak to czyni pełnomocnik skarżącego - o naruszeniu praw ochronnych na wcześniej zarejestrowany znak towarowy skarżącej jednocześnie w oparciu o art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. i art. 131 ust. 1 pkt 1 p.w.p. Racjonalny prawodawca nie wprowadza bowiem, w tym samym akcie, dwóch norm o tym samym zakresie zastosowania.
Niewątpliwie - jak wskazał tut. Sąd w wyroku z dnia 13 maja 2011 r., VI SA/Wa 41/11 - znak towarowy (prawo ochronne) jest prawem majątkowym niejednokrotnie o znacznej wartości. Skoro ustawodawca zarejestrowanemu znakowi towarowemu przyznaje ochronę oznacza to, że skarżąca broniąca zachowania swojego prawa i domagająca się unieważnienia znaku towarowego, który w całości zawiera jej znak, powołuje się na naruszenie jej praw majątkowych, wskazuje na przesłanki prawne i faktyczne uzasadniające ten wniosek, powinien on być wnikliwie zbadany i rozważony przez Urząd Patentowy. Tyle, że kwestie związane z kolizją znaku towarowego ze znakiem towarowym z wcześniejszym pierwszeństwem są wyłączone z zakresu stosowania art. 131 ust. 1 pkt 1 p.w.p., gdyż zostały one odrębnie uregulowane w art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.
Sąd nie mógł także uwzględnić zgłoszonego w załączniku do protokołu rozprawy wniosku w zakresie rozszerzenia zarzutów skargi co do zwrotu kosztów postępowania spornego poprzez odmowę przyznania kosztów kserowania dokumentów i uchylenie w związku z tym zaskarżonej decyzji w zakresie jej pkt 3.
Sąd wskazuje, że ta część decyzji (tj. pkt 3) nie została zaskarżona w terminie do Sądu. Jak zaś w sposób spójny podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, sądy administracyjne rozstrzygają w granicach danej sprawy administracyjnej i nie jest dopuszczalnym wychodzenie poza te granice. Rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Jeżeli zatem skarżący jednoznacznie wskazuje, że zaskarża decyzję w określonej wyodrębnionej części, to jednocześnie zakreśla granice kompetencji Sądu. Podkreślić należy, że o ile wojewódzki sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi, to zawsze wiążą go granice sprawy.
Skarżąca zaskarżyła decyzję z dnia [...] lutego 2018 r. wyłącznie w zakresie jej pkt 2. Tym samym granicami rozpoznawanej sprawy było oddalenie sprzeciwu w pozostałym zakresie.
Nie może być uznane za skuteczne późniejsze modyfikowanie granic sprawy, poprzez np. zmianę zakresu zaskarżenia decyzji. Dowolne późniejsze określanie granic sprawy w stosunku do już wniesionej skargi czyniłoby całkowicie zbędnym stosowanie przepisów zakreślających przedział czasowy do skutecznego wniesienia skargi.
Na rozprawie przed Sądem w dniu 5 lipca 2019 r. pełnomocnik skarżącego dokonał także modyfikacji ("sprostowania") podstawy prawnej zarzutu sprzeciwu związanego z naruszeniem przez użytkowników automatów do lodów prawa ochronnego na znak towarowy "Świderek" ([...]). Wskazał, że powyższe stanowi czyn określony w art. 296 ust. 2 pkt 2 p.w.p., który nie podlega ocenie na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.
W ocenie Sądu orzekającego działanie strony skarżącej w ww. zakresie jest spóźnione. Zarzut skarżącego oparty na art. 296 ust. 2 pkt 2 p.w.p. nie był podnoszony w postępowaniu przed organem. Natomiast Sąd może w ramach postępowania sądowego jedynie badać zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej, nie jest zaś uprawniony do prowadzenia postępowania zainicjowanego wniesieniem sprzeciwu od udzielonego prawa ochronnego. Innymi słowy sąd administracyjny nie może zastępować Urzędu Patentowego w sprawach podlegających jego kognicji. Odnosząc się do przedstawionej przez stronę skarżącą argumentacji w ww. zakresie należy stwierdzić, że wymóg wskazania podstawy prawnej wynika z art. 255 ust. 4 p.w.p. Przepis ten statuuje zasadę, iż to wnoszący sprzeciw zakreśla ramy prawne rozpoznania organu w postępowaniu spornym. Art. 255 ust. 4 p.w.p. stanowi zaś, że Urząd Patentowy rozstrzyga sprawy w trybie postępowania spornego w granicach wniosku i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę. Wnioskodawca mógł zmienić (modyfikować) swój wniosek wszczynający postępowanie sporne, już po wszczęciu tego postępowania. Co więcej, że względu na istotę postępowania spornego, zakładającego niejako większą aktywność stron w tym postępowaniu, w porównaniu ze zwykłym postępowaniem administracyjnym, należałoby takie właśnie działania wnioskodawcy uznać za całkowicie zrozumiałe i dopuszczalne. Strona skarżąca takiej modyfikacji podstawy prawnej sprzeciwu jednak we właściwym czasie nie dokonała. Zatem organ nie mógł wykroczyć poza zakres żądania określonego we wniosku, był też związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę. Powyższe Sąd uwzględnił wydając wyrok w tej sprawie.
Tak więc organ prawidłowo rozpoznał sprawę, dlatego skarga podlegała oddaleniu na postawie art. 151 p.p.s.a.