VI SA/Wa 26/26

VI SA/Wa 26/26 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2026-03-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Sławomir Kozik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 230 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 marca 2026 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 27 października 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia: odrzucić skargę
Uzasadnienie
[...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Skarżąca) wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 27 października 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego.
Zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2026 r. Przewodniczący Wydziału VI tut. Sądu wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 290 zł, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wyżej wymienione wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 2 lutego 2026 r. (k.26 akt sądowych).
Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku fiskalnego skargi upłynął ostatecznie dla Skarżącej w dniu 9 lutego 2026 r.
Do chwili wydania niniejszego postanowienia, Skarżąca nie uzupełniła przedmiotowego braku fiskalnego skargi, co potwierdza adnotacja z Rejestru Opłat Sądowych tut. Sądu o braku zidentyfikowania wpłaty Skarżącej do niniejszej sprawy (k.27 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo jest poprzedzone analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Skarga, aby mogła być merytorycznie rozpoznana przez sąd, musi być m.in. należycie opłacona.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Rygor wykonania tego wezwania został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a., na podstawie którego skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z akt sprawy wynika, że Skarżąca, wnosząc skargę, nie uiściła należnego wpisu sądowego.
Zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2026 r. Przewodniczący Wydziału VI tut. Sądu wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 290 zł, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wyżej wymienione wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 2 lutego 2026 r. (k.26 akt sądowych).
Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku fiskalnego skargi upłynął ostatecznie dla Skarżącej w dniu 9 lutego 2026 r.
Do chwili wydania niniejszego postanowienia, Skarżąca nie uzupełniła przedmiotowego braku fiskalnego skargi, co potwierdza adnotacja z Rejestru Opłat Sądowych tut. Sądu o braku zidentyfikowania wpłaty Skarżącej do niniejszej sprawy (k.27 akt sądowych).
Ze względu na opisane wyżej okoliczności, skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.