VI SA/Wa 1473/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na czynność Starosty dotyczącą zawiadomienia o wykonaniu środka karnego w postaci zatrzymania prawa jazdy, uznając pismo organu za niepodlegające kontroli sądu administracyjnego.
Skarżący J. M. zakwestionował czynność Starosty z dnia [...] stycznia 2005 r. dotyczącą zawiadomienia o wykonaniu środka karnego w postaci zatrzymania prawa jazdy na okres 24 miesięcy. Skarżący uważał, że sprawa uległa przedawnieniu i że organ wskazał nieprawidłowy wyrok. Po wymianie korespondencji ze Starostą, skarżący zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a następnie wniósł pismo do WSA, które zostało ostatecznie zakwalifikowane jako skarga na czynność Starosty. Sąd uznał, że zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną ani innym aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego i na tej podstawie odrzucił skargę.
Sprawa dotyczyła skargi J. M. na czynność Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2005 r., którą organ zawiadomił skarżącego o wykonaniu środka karnego w postaci zatrzymania dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdami na okres 24 miesięcy, w związku z prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w G. Skarżący początkowo zwrócił się do Starosty o ponowne rozpatrzenie sprawy, podnosząc zarzuty dotyczące przedawnienia kary i nieprawidłowego wskazania wyroku. Starosta wyjaśnił, że podstawa kary jest prawidłowa, a zakaz prowadzenia pojazdów rozpoczął bieg od daty złożenia prawa jazdy i nie jest właściwy do zmiany wyroku. Skarżący następnie odwołał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uznając pismo Starosty za decyzję. SKO przekazało pismo Starosty do dalszych działań, jednak Starosta uznał, że jego pismo nie jest decyzją administracyjną i odwołanie nie przysługuje. Skarżący wniósł następnie do WSA pismo nazwane "Wnioskiem o rozpatrzenie sporu kompetencyjnego", które po wezwaniu Sądu zostało sprecyzowane jako skarga na czynność Starosty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, powołując się na przepisy Konstytucji RP oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznał, że zaskarżone pismo Starosty nie stanowi decyzji administracyjnej ani innego aktu podlegającego kontroli sądu administracyjnego. W związku z tym, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, pismo Starosty nie stanowi decyzji administracyjnej ani innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w przepisach art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej, jednakże zakres tej kontroli jest ściśle określony przez przepisy prawa. Zaskarżone pismo Starosty miało charakter informacyjny i wyjaśniający, a nie rozstrzygający o prawach lub obowiązkach strony w sposób definitywny, co wyklucza jego kwalifikację jako decyzji administracyjnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (9)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Pomocnicze
Konst. RP art. 184
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
PPSA art. 1-5
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 3 § § 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 58 § § 3
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa - Prawo o ruchu drogowym art. 150
k.p.a. art. 107
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 132
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 133
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zaskarżone pismo Starosty nie jest decyzją administracyjną ani innym aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego.
Godne uwagi sformułowania
pismo Starosty [...] nie stanowi zarówno decyzji administracyjnej, jak i innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w przepisach art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Skład orzekający
Piotr Borowiecki
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowanie zasady, że sądy administracyjne nie kontrolują pism informacyjnych lub wyjaśniających organów administracji, które nie mają charakteru decyzji administracyjnej lub innego aktu podlegającego zaskarżeniu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy skarżący błędnie kwalifikuje pismo organu jako decyzję administracyjną.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy kwestii właściwości sądu administracyjnego, co jest istotne dla prawników procesualistów, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyVI SA/Wa 1473/05 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-10-18 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-08-01 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Piotr Borowiecki /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 18 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na czynności Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o wykonaniu środka karnego poprzez zatrzymanie dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdami postanawia - odrzucić skargę - Uzasadnienie Pismem z dnia [...] stycznia 2005 r. Starosta [...] skierował do skarżącego J. M. zawiadomienie o wykonaniu środka karnego, nr pisma [...], w którym zawiadomił stronę, iż w związku z prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w G. – Wydział II Karny, sygn. akt [...] zatrzymano skarżącemu dokument uprawniający do kierowania pojazdami za okres 24 miesięcy. W treści przedmiotowego zawiadomienia Starosta [...] poinformował stronę, iż po odbyciu orzeczonej kary dodatkowej, której początek liczy się od dnia [...] grudnia 2004 r. a koniec upływa z dniem [...] grudnia 2006 r., skarżący będzie mógł ubiegać się o przywrócenie prawa jazdy. Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2005 r. skarżący zwrócił się do Starosty [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy w związku z przesłanym zawiadomieniem o wykonaniu środka karnego. W uzasadnieniu strona wskazała, iż organ wskazał nieprawidłowy wyrok sądu karnego, a ponadto dodał, że według przepisów prawa karnego sprawa związana z nałożoną na skarżącego karą zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych do lat dwóch uległa przedawnieniu po upływie trzech lat. W piśmie z dnia [...] maja 2005 r. Starosta [...] wyjaśnił skarżącemu, iż – wbrew jego twierdzeniom - podstawę wymiaru kary stanowi wyrok Sądu Rejonowego w G., wydany w sprawie sygn. akt [...], a ponadto poinformował, iż w świetle przepisów kodeksu karnego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych nie biegnie do czasu zwrotu właściwemu organowi dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów. Zdaniem organu orzeczony wobec skarżącego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych rozpoczął bieg dopiero od dnia [...] grudnia 2004 r., tj. od daty złożenia przez stronę prawa jazdy w Starostwie Powiatowym w G. w momencie wymiany dokumentu na podstawie art. 150 ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Jednocześnie organ poinformował, iż Starosta Powiatowy nie jest właściwy do rozpatrzenia sprawy związanej z wymierzeniem kary określonej wyrokiem, ani sposobu zmiany wyroku, gdyż w tej sprawie należy zwrócić się do właściwego sądu. Pismem z dnia [...] maja 2005 r., skierowanym bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], skarżący odwołał się od pisma Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2005 r., uznając to pismo za decyzję. Wnosząc o uchylenie decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. skarżący podniósł w uzasadnieniu, iż brak jest podstaw prawnych do zatrzymania przez Starostę [...] prawa jazdy. Pismo nazwane przez stronę odwołaniem zostało następnie przekazane przez SKO w [...] pismem z dnia [...] maja 2005 r. do Starosty [...] celem podjęcia działań określonych w art. 132 lub 133 k.p.a. W piśmie z dnia [...] czerwca 2005 r. Starosta [...] poinformował SKO w [...], iż nie wykona działań wskazanych w piśmie Kolegium z dnia [...] maja 2005 r., albowiem pismo Starosty [...] z dnia [...] maja 2005 nie jest decyzją kończącą postępowanie administracyjne, a ponadto nie spełnia kryteriów decyzji zawartych w art. 107 k.p.a. W konsekwencji organ uznał, iż od pisma jedynie wyjaśniającego sprawę odwołanie nie przysługuje skarżącemu. W dniu [...] czerwca 2005 r. skarżący J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo nazwane "Wnioskiem o rozpatrzenie sporu kompetencyjnego pomiędzy organem samorządowym (Starostą) a Samorządowym Kolegium Odwoławczym". W uzasadnieniu skarżący podniósł m.in., iż w jego ocenie odwołał się od decyzji Starosty [...] do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], jednakże organ ten nie zajął stanowiska i nie rozpatrzył odwołania, pomimo, że – zdaniem strony – jest w tej sprawie organem II instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego lub o oddalenie skargi, podnosząc, iż w niniejszej sprawie nie zachodzi spór kompetencyjny pomiędzy Starostem [...] a SKO w [...]. Organ poinformował jednocześnie, iż po otrzymaniu odpowiedzi Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. sprawa została zarejestrowana w Kolegium do rozpatrzenia zgodnie z właściwością. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2005 r. skarżący J. M. został wezwany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie o udzielenie informacji, czy jego pismo z dnia [...] czerwca 2005 r. skierowane do Sądu, nazwane "Wnioskiem o rozpatrzenie sporu kompetencyjnego pomiędzy organem samorządowym (starostą) a samorządowym kolegium odwoławczym", stanowi: skargę na czynność Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o wykonaniu środka karnego poprzez zatrzymanie dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdami, czy też skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie nierozpoznania odwołania skarżącego z dnia [...] maja 2005 r., w którym skarżący wniósł o uchylenie w/w decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. oraz o wydanie orzeczenia co do istoty sprawy i wydanie pozwolenia jazdy. W wykonaniu powyższego wezwania skarżący w piśmie z dnia [...] września 2005 r. poinformował Sąd, iż jego skarga z dnia [...] czerwca 2005 r. stanowi skargę na czynność Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o wykonaniu środka karnego poprzez zatrzymanie dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdami. Jednocześnie strona poinformowała, iż podtrzymuje swoją skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Granice właściwości sądów administracyjnych oraz istota wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez te sądy, zostały określone wprost w art. 184 Konstytucji RP. Z przepisu tego wynika, że sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych organów administracji rządowej. Wyraźne określone w Konstytucji granice właściwości rzeczowej sądów administracyjnych znalazły swoje potwierdzenie w przepisach ustaw reformujących sądownictwo administracyjne, a więc ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej także p.p.s.a.), jak również ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Szczegółowe unormowanie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych zawierają przepisy art. 1-5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ze skargi złożonej przez J. M. wynika, iż skarży on czynność Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o wykonaniu środka karnego poprzez zatrzymanie dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdami. Zdaniem Sądu przedmiotowe pismo Starosty [...] nie stanowi zarówno decyzji administracyjnej, jak i innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w przepisach art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W świetle powyższego należy uznać, iż skarga wniesiona przez skarżącego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem skarżący zaskarżył pismo nie podlegające kontroli sądu administracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI