VI SA/Wa 2544/19

VI SA/Wa 2544/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2020-02-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2019-12-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grażyna Śliwińska
Joanna Wegner /sprawozdawca/
Pamela Kuraś-Dębecka /przewodniczący/
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne
Własność przemysłowa
Sygn. powiązane
II GSK 475/20 - Wyrok NSA z 2023-05-30
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2013 poz 1410
art. 152(21),(23) art. 132(1) ust. 1 pkt 4 i ust. 3
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Joanna Wegner (spr.) Protokolant ref. staż. Robert Mirończyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2020 r. sprawy ze skargi P.SE z siedzibą w H., Niemcy na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z [...] listopada 2018 r. nr [...] Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej utrzymał w mocy decyzję tego samego organu z [...] czerwca 2018 r. o oddaleniu w całości sprzeciwu P. SE z siedzibą w H., Niemcy w stosunku do zgłoszenia przez T. P. słowno-graficznego znaku towarowego pumafol. Podstawę prawną tego rozstrzygnięcia stanowił art. 15221, art. 15223 oraz art. 1321 ust. 1 pkt 4 ustawy z 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410 ze zm.) – zwanej dalej "p.w.p." oraz art. 138 § 1 pkt 1 i art. 98 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257. ze zm.) – zwanej dalej "k.p.a.".
Decyzja ta zapadła w następujących okolicznościach sprawy.
W dniu 7 lutego 2017 r. spółka P. SE, na podstawie art. 1321 ust. 1 pkt 4 oraz art. 1321 ust. 3 p.w.p. wniosła sprzeciw wobec dokonanego przez T. P., prowadzącego wraz z B. M. działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod nazwą P. w K. zgłoszenia słowno-graficznego znaku towarowego pumafol. Przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez zgłaszającego jest produkcja folii i opakowań z tworzyw sztucznych wykorzystywanych w wytwarzaniu żywności.
Autor sprzeciwu powołał się na prawo do wcześniejszego międzynarodowego słowno-graficznego, renomowanego znaku towarowego PUMA w zakresie wszystkich towarów zgłoszonych w klasie 16. Prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji i sprzedaży odzieży, obuwia, akcesoriów sportowych. Podał, że podobieństwo zakwestionowanego znaku do tego renomowanego mogłoby przynieść nienależną korzyść zgłaszającemu lub być szkodliwe dla odróżniającego charakteru bądź renomy znaku wcześniejszego. Zgłaszający w toku postępowania wskazywał, że znak pumafol składa się z jednego elementu słowno-graficznego, zapisanego małymi literami, czerwoną czcionką, a na literach widoczne są białe, fantazyjne elementy, mające przypominać nawoje folii na belach bądź odciski palców pozostawianych na folii. Wskazał, że oba znaki różnią się znaczeniowo, akcentując że ten zgłaszany składa się z pierwszych sylab nazwisk wspólników i końcówki "fol", kojarzącą się z folią, zaś słowo puma oznacza ssaka.
Decyzją z [...] czerwca 2018 r. Urząd Patentowy RP oddalił sprzeciw spółki wskazując, że renoma znaku towarowego PUMA w Polsce jest wątpliwa, a autor sprzeciwu nie wykazał tego, by zgłoszony znak towarowy był podobny do tego, który należy do wnoszącego sprzeciw. Ocenił, że znaki te różnią się na wszystkich płaszczyznach postrzegania: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej. Słowo "puma" oznacza ssaka z rodziny kotowatych i uzupełnia je wizerunek zwierzęcia, natomiast słowo "pumafol" ma charakter fantazyjny. Padający w języku polskim na drugą sylabę od końca akcent różnicuje warstwę fonetyczną obydwu znaków. Odmienne sfery prowadzonej działalności gospodarczej zgłaszającego i wnoszącego sprzeciw wykluczają powstanie jakichkolwiek kolizji na tle używania obydwu znaków.
W wyniku wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Urzędu Patentowego RP z [...] listopada 2018 r. W uzasadnieniu wskazano, że choć renoma znaku PUMA została wykazana, to nie zachodziła podstawa do uwzględnienia sprzeciwu, a to z uwagi na brak podobieństwa pomiędzy porównywanymi znakami towarowymi, jak i brak ryzyka powstania wśród odbiorców skojarzenia pomiędzy tymi znakami. Różnią się one bowiem w plaszczyznach wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej, a rejestracja znaku pumafol nie zagraża renomie znaku PUMA ani nie prowadzi do jej wykorzystania w celu uzyskania nienależnych korzyści majątkowych przez zgłaszającego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7, 8, 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, brak wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego zebranego w sprawie, a w szczególności brak wnikliwej analizy kwestii podobieństwa obu znaków, art. 80 k.p.a. poprzez nieprawidłową ocenę stanu faktycznego na podstawie zebranego materiału dowodowego, dokonaniu sprzecznych ustaleń faktycznych z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności przez nieuwzględnienie wskazanego przez skarżącego orzecznictwa, art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 252 p.w.p. poprzez brak pogłębionej analizy podobieństwa porównywanych znaków towarowych, ograniczenie się do lakonicznych stwierdzeń w uzasadnieniu decyzji, brak wskazania przyczyn pominięcia części materiału dowodowego oraz brak wyczerpującego wyjaśnienia przesłanek rozstrzygnięcia. Sformułowano także zarzut naruszenia art. 132 1 ust.1 pkt 4 p.w.p. poprzez błędne przyjęcie, że znak pumafol nie jest podobny do renomowanego znaku towarowego PUMA. Decyzję zaskarżono w całości wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej jej decyzji Urzędu Patentowego RP z [...] czerwca 2018 r.
W odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie, organ zaprezentował stanowisko analogiczne jak w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, ponieważ w zaskarżonej decyzji nie można dopatrzyć się naruszenia prawa, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a lub c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2018 r., poz. 1302), obligowałyby Sąd do uchylenia tego aktu. Nie zachodzą także w kontrolowanym postępowaniu wady kwalifikowane, uzasadniające stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji ani podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego.
W tej sprawie zasadnie Urząd Patentowy RP przypisał słowno-graficznemu znakowi towarowemu PUMA charakter znaku renomowanego. Wykazane zostały bowiem przesłanki dostatecznej rozpoznawalności i kojarzenia go z przedsiębiorcą przed datą zgłoszenia znaku pumafol z uwzględnieniem udziału w rynku, zasięgu używania znaku czy nakładów na promocję znaku. Pomimo to, w ocenie Sądu, organ zasadnie odmówił uwzględnienia sprzeciwu, bowiem nie zostały spełnione przesłanki negatywne udzielenia ochrony, o których mowa w art. 1321 ust. 1 pkt 4 p.w.p.
Przepis ten statuuje samoistną podstawę uwzględnienia sprzeciwu dedykowaną ochronie znaków renomowanych po spełnieniu wyodrębnionych już w o orzecznictwie sądowym następujących przesłanek: 1) znak wcześniejszy jest znakiem zarejestrowanym w UP lub EUIPO; 2) znak wcześniejszy jest znakiem renomowanym; 3) znak późniejszy jest znakiem identycznym lub podobnym do renomowanego znaku towarowego; 4) znak późniejszy został zgłoszony dla jakichkolwiek towarów, tzn. towarów identycznych, podobnych oraz niepodobnych do towarów, których dotyczy renomowany znak towarowy; 5) występuje związek (skojarzenie) pomiędzy kolizyjnymi znakami, tzn. późniejszy znak towarowy przywodzi przeciętnemu, właściwie poinformowanemu, dostatecznie uważnemu konsumentowi na myśl wcześniejszy znak towarowy; 6) istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia jednej z form ingerencji w prawo ochronne na renomowany znak towarowy w postaci możliwości przyniesienia uprawnionemu nienależnej korzyści lub szkodliwości dla odróżniającego charakteru bądź renomy znaku wcześniejszego (zob. wyrok NSA z 15 maja 2019 r., sygn. akt II GSK 1515/17, LEX nr 2703754). Dla uwzględnienia sprzeciwu na tej podstawie konieczne jest zatem wykazanie pomiędzy znakiem zgłoszonym i wskazanym w sprzeciwie tego podobieństwa o charakterze kwalifikowanym, polegającego na tym że znak zgłaszany kojarzony jest ze znakiem, któremu przysługuje renoma i pierwszeństwo. W orzecznictwie europejskim podkreśla się, że "samo podobieństwo "koncepcyjne" produktów odzwierciedlających oznaczenia użyte w znakach nie wystarczy, aby ustalić "link" między znakiem wcześniejszym a późniejszym." (wyrok z 31 stycznia 2019 r., sygn. akt Dz.U.UE.C.2019.103.26). W tej sprawie Urząd Patentowy RP nie dopatrzył się takiego podobieństwa pomiędzy znakami, które wyrażałoby się w skojarzeniu znaku renomowanego bądź opatrywanych nim produktów na podstawie odczytania w myśli bądź na głos albo przyjrzenia się zgłaszanemu znakowi. Ocenę tę uznać należy za prawidłową, bowiem wykorzystanie tych samych dwóch sylab, bo do tego ewentualne podobieństwo się w tej sprawie sprowadza, nie świadczy samo w sobie, że ma ono charakter prawnie znaczący w rozumieniu art. 1321 ust. 1 pkt 4 p.w.p.
Wbrew zarzutom skargi stan faktyczny tej sprawy został ustalony prawidłowo, a ocena dowodów spełnia stawiane przez art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. wymagania. W szczególności nie narusza tych reguł zaprezentowana przez organ ocena podobieństwa obu badanych w ten sprawie znaków. W motywach zaskarżonej decyzji przekonująco, rzetelnie, konkretnie i w sposób zobiektywizowany przedstawiono fakty i argumenty prawne przemawiające za trafnością podjętego rozstrzygnięcia. Nie narusza ono więc art. 107 § 3 k.p.a. Pomimo obszerności skargi, jej autor nie wskazał w istocie na czym miałyby polegać luki w procesie dowodzenia bądź rozumowania przyjętych przez organ. Nie wskazano na brak logiki, sprzeczność z zasadami życiowego czy niejasność decyzji. Z urzędu Sąd tego rodzaju uchybień się nie dopatrzył.
Nie można także podzielić zarzutu skarżącego o nierozpoznaniu przez Urząd Patentowy RP istoty sprawy. Analiza zaskarżonej decyzji i akt sprawy prowadzi do przeciwnego wniosku. Akcentowana przez skarżącego renoma znaku PUMA nie tylko nie została w zaskarżonej decyzji zakwestionowana, ale istnienie tego przymiotu znaku zostało w akcie tym przyznane. Jak już jednak zasygnalizowano, okoliczność ta nie stanowi samoistnej podstawy uwzględnienia każdego sprzeciwu odnoszącego się do znaku zawierającego w oznaczającym go słowie dwóch sylab "pu" i "ma". A takie oczekiwanie skarżącego rysuje się na podstawie lektury skargi.
Należący do zgłaszającego znak pumafol o biało-czerwonej kolorystyce z charakterystycznymi zdobieniami służyć ma oznaczaniu folii i opakowań do produkcji żywności. Ma on charakter fantazyjny, nie kojarzy się z żadnym innym słowem języka potocznego. W szczególności nie można wiązać go z charakterystycznym dla znaku PUMA zwierzęciem z rodziny kotowatych, wykorzystywanym dla oznaczania przede wszystkim wyrobów odzieżowych, butów i akcesoriów sportowych, choć znak zarejestrowano dla o wiele szerzej ujętych towarów w klasach 1, 2, 18. Trafnie w decyzji dostrzeżono, że właściwe językowi polskiemu akcentowanie na drugą sylabę od końca blokuje także ryzyko fonetycznego pomylenia tych znaków. Znak PUMA jest krótki i wymawia się go szybko, akcentując na sylabę "pu". Z kolei pumafol to złożone z kilku sylab, a więc dłuższe słowo, w którym akcent pada na "ma". Cechy te wyraźnie odróżniają oba znaki pod względem fonetycznym. Znaki te nie są do siebie podobne na żadnej z płaszczyzn, a więc ryzyko odniesienia przez uczestnika korzyści ze znaku renomowanego na podstawie korzystania ze znaku zgłoszonego nie zachodzi.
Argumentów tych nie podważa dokonana przez uczestnika zmiana w rejestrze – Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej eliminująca kropki oddzielające pierwotnie pierwsze sylaby słowa pumafol (k. 203-211 tomu III akt administracyjnych). Pod względem fonetycznym oznaczenie to nie uległo istotnej zmianie, bowiem słowo "pu.ma.fol" i "pumafol" odczytywane są identycznie (bez wysławiania kropek). Znakowi pumafol nie towarzyszy żaden ornament zwierzęcy. Nie mogą więc zostać uwzględnione te zarzuty skargi, które koncentrowały się na przytoczeniu argumentów z uprzednio prowadzonych przez Urząd Patentowy RP postępowań. W żadnym stopniu nie można organowi przypisać naruszenia zasady konsekwencji, o której mowa w art. 8 § 2 k.p.a., bo do tego sprowadzają się zawarte na stronie 7 skargi zarzuty. Znajdujące się w aktach administracyjnych wcześniejsze rozstrzygnięcia organu zapadły w daleko odmiennym stanie faktycznym, a w postępowaniach tych kwestionowano rejestrację innego rodzaju znaków o wyraźnym motywie zwierzęcia podobnego do kota. Wobec tego nie ziściła się przesłanka tożsamości stanu faktycznego, uzasadniająca stosowanie tej nowej zasady postępowania administracyjnego.
Nie bez znaczenia jest także to, że skarżący i uczestnik prowadzą działalność w zupełnie odrębnych segmentach rynku, w żaden sposób nie krzyżujących się ze sobą. U kontrahentów obydwu przedsiębiorców, ukierunkowanych zresztą na nabywanie innego rodzaju towarów trudno spodziewać się powstania wątpliwości co do przedsiębiorcy wytwarzającego nabywane przez nich produkty bądź samych produktów. Warto zaakcentować, że charakter działalności uczestnika skłania do wniosku, iż kooperuje on przede wszystkim z profesjonalistami na rynku żywności, nie zaś konsumentami nabywającymi odzież obuwie bądź sprzęt czy akcesoria sportowe.
Czerpanie przez niego jakichkolwiek korzyści z renomy znaku PUMA nie tylko więc nie zachodzi, ale nie jest – w świetle doświadczenia życiowego – możliwe. Można wręcz powiedzieć, że skojarzenie produkowanej przez niego folii i opakowań z tym znakiem mogłoby wręcz wzbudzić wątpliwości co do wiarygodności wytwarzającego je przedsiębiorcy; znak PUMA nie jest przecież łączony z tego typu produktami. Tego rodzaju zestawienie powodować by mogło pewien dysonans pomiędzy ofertą przedsiębiorcy a wiązanym z zupełnie innymi rodzajami towarów oznaczeniem. Dlatego zasadnie oceniono za wiarygodne wyjaśnienia zgłaszającego co do jego intencji w zgłoszeniu znaku pumafol.
Konkludując, w ocenie Sądu, Urząd Patentowy RP wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Z tych względów, uznając skargę za nieuzasadnioną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w wyroku.