VI SA/Wa 253/05

VI SA/Wa 253/05 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-08-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-02-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Łąpieś-Rosińska
Maria Jagielska /przewodniczący sprawozdawca/
Pamela Kuraś-Dębecka
Symbol z opisem
6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Maria Jagielska ( spr. ) Sędzia WSA - Pamela Kuraś - Dębecka Asesor WSA - Agnieszka Łąpieś - Rosińska Protokolant - Paweł Muszyński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2005r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] marca 2003r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za usuwanie pojazdów z drogi i ich parkowanie odrzuca skargę
Uzasadnienie
Wojewoda [...], rozstrzygnięciem nadzorczym wydanym dnia [...] kwietnia 2003r. na podstawie art. 91 w związku art. 85 i 86 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zmianami ), stwierdził nieważność uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] marca 2003r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za usuwanie pojazdów z drogi i ich parkowanie, na które to rozstrzygnięcie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego skierował Prezydent Miasta [...]. Uchwała Nr [...] była jedną z piętnastu uchwał podjętych przez Radę Miasta [...] na sesji dnia [...] marca 2003r. i unieważnionych wskazanym rozstrzygnięciem Wojewody [...].
Wojewoda [...] poprzedził rozstrzygnięcie zawiadomieniem Rady Miasta [...] o wszczęciu postępowania w sprawie nieważności uchwał wymienionych w zawiadomieniu oraz o wstrzymaniu ich wykonania.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego organ wskazał, że obrady [...] sesji Rady Miasta [...], podjęte po przerwie, prowadzone były przez osoby nieuprawnione, co jest sprzeczne z art. 19 i 20 ustawy o samorządzie gminnym oraz § 15 statutu Miasta [...] i co jest powodem dla którego należało orzec o stwierdzeniu nieważności uchwał.
Prezydent Miasta [...] w skierowanej do sądu administracyjnego skardze domagał się uchylenia rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody [...], zarzucając mu niezgodność z prawem poprzez przyjęcie, że uchwały wymienione w rozstrzygnięciu podjęte zostały z rażącym naruszeniem prawa ( obrady podjęte po przerwie prowadzone były przez osobę nieuprawnioną ) i dlatego są nieważne. Prezydent podkreślił, że obrady prowadzone były w obecności 13 radnych, ( na 25 radnych miasta [...]) i były ważne z mocy prawa. Uchwały podejmowane były zgodnie z porządkiem obrad uchwalonym bezwzględną większością głosów, w obecności wszystkich radnych. Brak przewodniczącego rady nie może skutkować nieważnością prowadzonych obrad i uchwał bez jego przewodnictwa podejmowanych, gdyż rola przewodniczącego ma charakter li tylko usługowy i organizatorski. Ani ustawa, ani statut Miasta [...] nie regulują kwestii prowadzenia obrad i zwoływania sesji, jeżeli przewodniczący rady oraz wiceprzewodniczący równocześnie nie chcą lub nie mogą wykonywać swoich obowiązków. Obradowanie Rady Miasta [...] pod nieobecność przewodniczącego i wiceprzewodniczących, którzy opuścili salę można by uznać, co najwyżej, za nieistotne naruszenie prawa, a stwierdzanie nieważności uchwał podjętych na sesji pod nieobecność wskazanych osób i uznanie, że doszło do rażącego naruszenia prawa jest niezasadne i nieobiektywne.
Prezydent Miasta uznał, że zachowanie dotychczasowego przewodniczącego Rady K. R. godzi w interesy Prezydenta jako organu wykonawczego, co skutkować musi stwierdzeniem, że z uwagi na naruszenie interesu Prezydenta Miasta [...] upoważniony on jest do złożenia skargi do sądu administracyjnego. W skardze zaznaczono, że Rada Miasta [...] na sesji dnia [...] maja 2003r. nie podjęła uchwały w sprawie zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody [...] do Naczelnego Sądu Administracyjnego i z uwagi na upływ ustawowego terminu do wniesienia skargi z dniem [...] maja 2003r. oczywistym jest, że nie zostanie ona podjęta.
Pełnomocnik organu w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, że Prezydent Miasta [...] nie posiadał upoważnienia Rady do zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego z dnia [...] kwietnia 2003r. Zgodnie bowiem z art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym do złożenia skargi uprawniona jest gmina, której interes prawny, uprawnienie albo kompetencje zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała organu, który podjął uchwałę albo którego działania dotyczy rozstrzygnięcie. Dodatkowo podano, iż nie do zaakceptowania są poglądy Prezydenta Miasta [...] wyrażone w skardze.
Pełnomocnik skarżącego w piśmie - zażaleniu na zarządzenie przewodniczącego wydziału VI WSA podała, że Rada Miasta [...] uchwałą Nr [...] z dnia [...] czerwca 2003r. zatwierdziła dokonaną przez Prezydenta Miasta [...] czynność zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego, a tym samym spełniony został wymóg ustawowy z art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym zaskarżenia aktu nadzoru na podstawie uchwały organu uchwałodawczego. Do pisma załączono w/w uchwałę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który przejął sprawę do rozpoznania na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ) zważył, co następuje.
Badając skargę Prezydenta Miasta [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003r. stwierdzające nieważność uchwały Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2003r. Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna, a zatem podlega odrzuceniu. Skarga wniesiona przez organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego do sądu administracyjnego w przewidzianym ustawą o samorządzie gminnym 30 dniowym terminie nie może zostać uznana za wniesioną skutecznie, jeżeli w tym samym 30 dniowym terminie nie podjęta zostanie uchwała organu uchwałodawczego tej jednostki o skierowaniu skargi do sądu i bez znaczenia jest, czy uchwała taka podjęta zostanie przed wniesieniem skargi, czy też po dokonaniu tej czynności.
Zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 1996r. Nr 13, poz. 74 ze zmianami ) rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich podjęcia. Do złożenia skargi, jak wynika z przepisu art.98 ust. 3 cyt. ustawy, uprawniona jest gmina, której interes prawny albo kompetencja zostały naruszone, a podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze.
W rozpatrywanej sprawie rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczyło uchwały Rady Miasta [...], a więc to ona była organem właściwym do wydania stosownej uchwały. Uchwała mogła zostać podjęta jako uchwała w sprawie skierowania skargi do sądu administracyjnego i następnie zostać wykonana przez upoważniony do tego organ lub osobę ( upoważnienie prezydenta/burmistrza/wójta jako organu wykonawczego wynika wprost z ustawy o s.g. i mogą oni uchwałę wykonać bez dodatkowych pełnomocnictw ), a mogła zostać też podjęta jako zatwierdzająca już wniesioną przez Prezydenta skargę na akt nadzoru. Podkreślenia wymaga, że niezależnie od tego w jakiej formie Rada podjęłaby uchwałę, dla każdej z dwóch wymienionych form, obowiązywał ją 30 dniowy termin przewidziany w art. 98 ust. 1 ustawy. Stanowisko takie potwierdza utrwalone już orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego. W postanowieniu z dnia 18 czerwca 2001 sygn. akt II S.A./Wr279/01 stwierdzono, że zarząd gminy nie jest właściwy do podjęcia uchwały w sprawie wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze kwestionujące uchwałę rady gminy i skoro strona skarżąca, mimo wezwania Sądu nie przedłożyła w wyznaczonym terminie uchwały rady w przedmiocie zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody do NSA to wniesiona skarga jest wadliwa i podlega odrzuceniu. W orzeczenie NSA z dnia 19 maja 1999r. II S.A./Wr 1499/98 Sąd uznał, że skoro przepis art. 98 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wymaga, aby skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczące gminy została wniesiona do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od daty doręczenia rozstrzygnięcia, to zgodnie z ust. 3 tego artykułu, uchwała organu gminy, która jest podstawą wniesienia tej skargi winna zostać podjęta w tym samym terminie. Ewentualne wniesienie skargi przez gminę na rozstrzygnięcie nadzorcze może być uzupełnione przez późniejsze podjęcie uchwały przez organ gminy w tym przedmiocie tylko w tym przypadku, jeżeli nastąpiło to w 30 dniowym terminie do wniesienia skargi., a uchwała została przesłana Sądowi w terminie wyznaczonym do uzupełnienia braków formalnych. Podobne stanowisko w tej kwestii prezentuje doktryna stojąc na stanowisku, że uchwała o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego do sadu administracyjnego powinna zostać podjęta przed wniesieniem skargi do sądu, a gdy organ tego nie uczyni, brak ten może zostać uzupełniony pod warunkiem nieuchybienia terminu z art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym ( zob. W. Chróścielewski artykuł "Sądowa kontrola rozstrzygnięć nadzorczych samorządu terytorialnego" - "Samorząd Terytorialny" nr 1994/10/49 – t.3 ).
Tak więc przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego jest wniesienie jej w terminie i podjęcie w tym przedmiocie uchwały przez organ, którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze, z zastrzeżeniem że uchwała taka musi zapaść w terminie przewidzianym do wniesienia skargi, co w badanej sprawie nie nastąpiło. Prezydent [...], w złożonej w ostatnim dniu terminu 30 dniowego, skardze przyznał, że uchwała rady o skierowaniu skargi do sądu nie została podjęta i jest oczywiste, że podjęta już nie zostanie. Nadesłanie przez pełnomocnika skarżącego uchwały Rady Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2003r. zatwierdzającej czynność procesową złożenia skargi do NSA nie mogło wpłynąć na uznanie, że skarga wniesiona jest prawidłowo i może zostać rozpatrzona. Brak wymaganej uchwały organu, którego działania dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze, nie może zostać konwalidowany w toku postępowania sądowoadministracyjnego przez przedstawienie uchwały rady podjętej sześćdziesiątego dnia od doręczenia aktu nadzoru. Należy zwrócić w tym miejscu uwagę, że braku uchwały Rady Miasta [...] w skierowaniu do sądu administracyjnego skargi, czy zatwierdzającej wniesioną już przez Prezydenta Miasta [...] skargę nie można było zakwalifikować jako braku formalnego, który można w wyznaczonym przez Sąd terminie uzupełnić, bowiem Prezydent Miasta [...] w sporządzonej i wniesionej do Sądu skardze stwierdził, że Rada Miasta [...] uchwały w tym przedmiocie nie przyjęła. Z uwagi na upływ terminu oczywiste było, że uchwała taka nie zostanie już przyjęta, zaś podjęta po upływie 30 dni od doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego nie mogła zrodzić żadnych skutków prawnych. W ocenie Sądu, przewidziany przepisem art. 98 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym 30 dniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wiąże przede wszystkim organ gminy, którego działania dotyczy orzeczenie nadzorcze. Fakt, że w tym właśnie terminie wniósł skargę organ wykonawczy nie może mieć znaczenia, bowiem przesłanka w postaci konieczności wyrażenia w określonym terminie przez radę woli wniesienia skargi do sądu administracyjnego wykracza poza ustawowe reprezentowanie gminy przez jej organ wykonawczy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) Sąd orzekł o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.