VI SA/Wa 2470/22

VI SA/Wa 2470/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-12-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-09-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Danuta Szydłowska
Grzegorz Nowecki
Sławomir Kozik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne
Własność przemysłowa
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant spec. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi A. O. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 czerwca 2022 r. nr DT-ZT.ZS.2021.00158.18.mlaw w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z 27 czerwca 2022 r., nr [...] Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "Urząd", "UP", "organ"), działając na podstawie art. art. 15221 w związku z art. 1321 ust 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. 2021 r. poz. 324, dalej: "P.w.p."); oraz art. 15223 ust. 2 P.w.p. w związku z art. 98 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego (Dz. U. 2022 r. poz. 1098), uznał za zasadny w całości sprzeciw wniesiony 15 marca 2021 r. przez [...], Polska (dalej: "Wnoszący sprzeciw", "Uczestnik"), wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego Flota PARTNER dokonanego 14 października 2020 r. pod numerem [...] przez [...], Polska (dalej: "Skarżący", "Zgłaszający") oraz przyznał Wnoszącemu sprzeciw zwrot kosztów postępowania.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wyjaśnił, że pismem z 15 marca 2021 r. do Urzędu został wniesiony sprzeciw na podstawie art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego Flota PARTNER dokonanego 14 października 2020 r. pod numerem [...] przez Zgłaszającego odnośnie części zgłoszonych towarów z klasy 04, 09, 20, 35, 36, 37, 39, oparty na znaku słownym "mFLOTA" nr [...], zgłoszonym 4 października 2016 r. Wcześniejszy znak został zarejestrowany dla towarów i usług ujętych w klasach: 09, 35, 36, 37.
UP dokładnie opisał przebieg postępowania przedstawiając stanowisko i argumentację stron postępowania zawartą w przedłożonych pismach.
Na podstawie zgromadzonych w sprawie materiałów Urząd stwierdził, że relewantny krąg odbiorców towarów oznaczanych znakiem zgłoszonym oraz znakiem zarejestrowanym, stanowiącym podstawę faktyczną sprzeciwu pozostaje tożsamy i zgodnie z utrwalonym orzecznictwem stanowią go osoby właściwie poinformowane, dostatecznie uważne i rozsądne. Stwierdzono, że w przypadku omawianych towarów będą to zarówno profesjonaliści jak również końcowi konsumenci, nabywający te towary nie dla celów zawodowych, lecz do użytku własnego. Zatem będą to osoby o różnym stopniu znajomości rynku. UP podkreślił, że zwykli końcowi konsumenci nabywający tego typu produkty dla swoich domowych potrzeb nie posiadają często dostatecznie szerokiej wiedzy o podmiotach działających na tym rynku i mogą zostać łatwiej wprowadzeni
w błąd. Urząd stwierdził, że w świetle powyższego w niniejszej sprawie w celu oceny czy zachodzi ryzyko konfuzji należy mieć na względzie krąg odbiorców utworzony przez ogół odbiorców. Organ wyjaśnił, ze powszechnie przyjmuje się, że przeciętny odbiorca określonej kategorii produktów to osoba właściwie poinformowana, dostatecznie spostrzegawcza i rozsądna, [zob. wyrok ETS z 22.06.1999 r. w sprawie C-342/97 (Lloyd Schuhfabrik Meyer)]. Przyjęcie takiej definicji oznacza, że przeciętnym odbiorcą jest osoba dysponująca określoną wiedzą o świecie, posiadająca zdolność do przyswajania informacji, ale podchodząca do nich z pewną dozą krytycyzmu, z uwagi na świadomość komercyjnej roli znaku towarowego. Jednocześnie UP przyjął, że właściwy krąg odbiorców w przypadku paliw oraz korzystania z programów lojalnościowych odnoszących się do tankowania, zawodowy bądź nie, kierowca pojazdu jest ogólnie uważny i podczas dokonywania wyboru zwraca uwagę na jego jakość, pochodzenie, a przede wszystkim cenę. Organ uznał tym samym, że jako relewantny krąg odbiorców, jako nabywców paliwa do pojazdów należy przyjąć ogół odbiorców, o dość wysokim poziomie uwagi. Zarówno profesjonaliści jak i użytkownicy amatorscy korzystając z paliw, a także programów lojalnościowych w zakresie kupna paliw ponoszą znaczący koszt, co wiąże się ze wzmożoną uwagą wyboru dostawcy towarów i usług. UP dodał, że nie bez znaczenia pozostaje także jakość towaru jakim jest paliwo oraz poziom obsługi i zakres usług świadczonych przez ich dostawcę, które mają wpływ na użytkowanie pojazdu, jego eksploatację, ale także na jakość podróży.
Organ wyjaśnił następnie, że przedmiotowy sprzeciw został wniesiony w odniesieniu do części zgłoszonych towarów i usług, dla których Urząd przeprowadził następnie szczegółowe porównanie w odniesieniu do towarów i usług dla których wcześniejszy znak jest chroniony.
Zdaniem UP, zgłoszone w klasie 4: paliwa; benzyna; benzyna do celów przemysłowych; benzyna silnikowa; benzyna wysokooktanowa; gaz płynny; olej napędowy; mieszanki paliw; paliwa z ropy naftowej; dodatki niechemiczne do paliwa; olej opałowy; paliwo lotnicze; oleje silnikowe, smary; oleje przekładniowe; paliwo biodiesel są podobne do usług z klasy 35 znaku wcześniejszego: usługi w zakresie organizacji i zarządzania programami lojalnościowymi dla klientów; usługi w zakresie prowadzenia i wyceny działalności gospodarczej; usługi dotyczące prowadzenia ksiąg rachunkowych i wyciągów z kont; usługi dotyczące kupowania i zapłaty za paliwa do pojazdów
mechanicznych i za usługi świadczonych przez stacje benzynowe oraz stacje obsługi pojazdów; reklama radiowa, telewizyjna; reklama za pośrednictwem sieci komputerowej; reklama prasowa; rozpowszechnianie materiałów reklamowych. Wynika to z okoliczności zawarcia się zgłoszonych towarów w zakresie towarów niezbędnych do świadczenia usług oznaczanych wcześniejszym znakiem towarowym w zakresie zapłaty za usługi stacji benzynowych.
Zdaniem UP, zgłoszone w klasie 9: karty chipowe; odczytywane przez maszyny karty przenoszące zakodowane informacje; karty upoważniające do zakupów na kredyt; magnetyczne karty stałego klienta; magnetyczne karty debetowe; magnetyczne karty rabatowe; karty magnetyczne są podobne do usług z klasy: 35: usługi w zakresie organizacji i zarządzania programami lojalnościowymi dla klientów; usługi w zakresie prowadzenia i wyceny działalności gospodarczej; usługi dotyczące prowadzenia ksiąg rachunkowych i wyciągów z kont; usługi dotyczące kupowania i zapłaty za paliwa do pojazdów mechanicznych i za usługi świadczonych przez stacje benzynowe oraz stacje obsługi pojazdów; reklama radiowa, telewizyjna; reklama za pośrednictwem sieci komputerowej; reklama prasowa; rozpowszechnianie materiałów reklamowych, klasy 36: usługi w zakresie obsługi czeków podróżnych; usługi w zakresie wydawania oraz obsługi kart kredytowych i debetowych; usługi w zakresie obsługi kart debetowych, kart identyfikacyjnych, kart upoważniających do zakupów, kart rabatowych; usługi w zakresie rozliczeń finansowych transakcji; usługi dotyczące elektronicznego transferu kapitału; dostarczanie informacji o stanie konta i sporządzanie analiz na temat wszystkich powyższych usług; usługi dotyczące rozliczeń finansowych; pośrednictwo przy sprzedaży na kredyt i rozrachunku bezgotówkowego; klasy 37: usługi w zakresie prowadzenia stacji obsługi samochodów w tym konserwacja i naprawa pojazdów; usługi dotyczące smarowania pojazdów mechanicznych, czyszczenia, polerowania, mycia i zabezpieczania pojazdów mechanicznych przed korozją; usługi malowania pojazdów mechanicznych, wulkanizacji i naprawy przebitych opon znaku wcześniejszego. Przeciwstawione wyżej towary i usługi są bowiem powiązane stosunkiem zależności, polegającym na tym, iż dla wykonania usług niezbędne jest użycie towarów z klasy 09. Świadczenie usług polegających na tworzeniu programów lojalnościowych (znak wcześniejszy) łączy się z wydawaniem kart stałego klienta, voucherów i kuponów (znak zgłoszony)
UP uznał dalej, że zgłoszone w klasie 20: zbiorniki z tworzyw sztucznych na paliwo [inne niż części pojazdów]; pojemniki niemetalowe na paliwa płynne są podobne do usług z klasy 37: usługi w zakresie prowadzenia stacji obsługi samochodów w tym (...) znaku wcześniejszego, ponieważ łączy je charakter komplementarny wynikający z konieczności zastosowania tych towarów do wykonania usług oznaczanych wcześniejszym oznaczeniem. Obsługa samochodów łącząca się z napełnianiem paliwa oraz płynów łączy się z użyciem przez usługodawcę pojemników na te produkty, a także z oferowaniem przez niego sprzedaży tych towarów w pojemnikach.
UP uznał także, że zgłoszone w klasie 35: usługi sprzedaży detalicznej w związku z paliwami; usługi sprzedaży hurtowej w związku z paliwami; sprzedaż hurtowa i detaliczna towarów do przechowywania, przewożenia i dystrybucji paliw płynnych; sprzedaż hurtowa i detaliczna paliw stałych, ciekłych, gazowych i ich produktów pochodnych; usługi sprzedaży hurtowej i detalicznej w zakresie sprzedaży: paliw, olejów i akcesoriów samochodowych, artykułów: map, atlasów samochodowych; usługi w zakresie organizacji i zarządzania programami lojalnościowymi dla klientów; usługi w zakresie zarządzania zakupami i transakcjami są identyczne z wcześniejszymi usługami z klasy 35, obejmującymi: usługi w zakresie organizacji i zarządzania programami lojalnościowymi dla klientów; usługi w zakresie prowadzenia i wyceny działalności gospodarczej; usługi dotyczące prowadzenia ksiąg rachunkowych i wyciągów z kont; usługi dotyczące kupowania i zapłaty za paliwa do pojazdów mechanicznych i za usługi świadczonych przez stacje benzynowe oraz stacje obsługi pojazdów; reklama radiowa, telewizyjna; reklama za pośrednictwem sieci komputerowej; reklama prasowa; rozpowszechnianie materiałów reklamowych. Łączy się to z faktem, iż zarówno jedna jak i druga grupa usług stanowi sprzedaż i promocję paliw napędowych oraz ich marketingu, w tym promocji.
Zdaniem organu, zgłoszone w klasie 36: usługi w zakresie wydawania i obsługi kart upoważniających do zakupów są identyczne z zarejestrowanymi: usługami w zakresie obsługi czeków podróżnych; usługi w zakresie wydawania oraz obsługi kart kredytowych i debetowych; usługi w zakresie obsługi kart debetowych, kart identyfikacyjnych, kart upoważniających do zakupów, kart rabatowych; usługi w zakresie rozliczeń finansowych transakcji; usługi dotyczące elektronicznego transferu kapitału; dostarczanie informacji o stanie konta i sporządzanie analiz na temat wszystkich
powyższych usług; usługi dotyczące rozliczeń finansowych; pośrednictwo przy sprzedaży na kredyt i rozrachunku bezgotówkowego. Jedne i drugie stanowią bowiem tożsamą usługę zarządzania programami lojalnościowymi i obsługą kredytów.
Urząd stwierdził, że zgłoszone w klasie 37: usługi tankowania paliwa do pojazdów; mycie pojazdów; usługi stacji obsługi pojazdów w tym urządzeń do tankowania pojazdów; usługi motoryzacyjne prowadzone na stacjach paliwowych; usługi stacji obsługi samochodów (tankowanie i obsługa); usługi motoryzacyjne prowadzone na stacjach paliw, mianowicie usługi myjni samochodowych; usługi zabezpieczanie pojazdów przed korozją; usługi wymiana olejów; usługi w zakresie napraw pojazdów i przyczep; usługi wymiany opon; usługi bieżnikowania opon są identyczne z usługami w zakresie prowadzenia stacji obsługi samochodów w tym konserwacja i naprawa pojazdów; usługi dotyczące smarowania pojazdów mechanicznych, czyszczenia, polerowania, mycia i zabezpieczania pojazdów mechanicznych przed korozją; usługi malowania pojazdów mechanicznych, wulkanizacji i naprawy przebitych opon. Jedne i drugie usługi są tymi samymi usługami serwisu samochodowego. Organ poparł także opinię Uczestnika, iż zawarte w klasie 39: usługi dystrybucji paliw; przechowywanie paliw; organizowanie dystrybucji paliwa; dostawa paliwa; organizowanie magazynowania paliw w odniesieniu do zarejestrowanych w klasie 35: usług w zakresie organizacji i zarządzania programami lojalnościowymi dla klientów; usługi w zakresie prowadzenia i wyceny działalności gospodarczej; usługi dotyczące prowadzenia ksiąg rachunkowych i wyciągów z kont; usługi dotyczące kupowania i zapłaty za paliwa do pojazdów mechanicznych i za usługi świadczonych przez stacje benzynowe oraz stacje obsługi pojazdów; reklama radiowa, telewizyjna; reklama za pośrednictwem sieci komputerowej; reklama prasowa; rozpowszechnianie materiałów reklamowych są podobne co najmniej w stopniu średnim. Bierze się to z faktu, iż wymieniona w klasie 35 działalność dotycząca kupna i zapłaty za paliwa pokrywa się z usługami jego dostarczania w klasie 39. Przeciwstawione wyżej usługi są komplementarne, a w świetle obowiązującego orzecznictwa, towary lub usługi komplementarne to takie, między którymi istnieje ścisły związek, polegający na tym, że jedne są nieodzowne lub istotne do użycia drugich, wobec czego konsumenci mogą uznać, że za produkcję obu tych towarów lub za świadczenie obu tych usług odpowiedzialne jest to samo przedsiębiorstwo.
Urząd zatem uznał, że prawidłowo stwierdził Wnoszący sprzeciw wskazując na tożsamość tych towarów i usług z towarami i usługami, dla których został przeznaczony wcześniejszy znak towarowy. Mając na uwadze powyższe Urząd stwierdził, że w odniesieniu do przeciwstawionych oznaczeń spełniona została przesłanka art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., dotycząca podobieństwa znaków w zakresie przeciwstawionych towarów i usług. Urząd wskazał następnie, że analiza podobieństwa oznaczeń w niniejszej sprawie prowadzi do wniosku o ich podobieństwie w płaszczyznach: fonetycznej, wizualnej i znaczeniowej.
Organ podkreślił, że w aspekcie wizualnym, ani pojedyncza litera "m" na początku znaku wcześniejszego, ani zastosowanie kursywy, czerwonego koloru czy ułożenia znaku w dwóch linijkach nie wpływają na okoliczność, iż to słowo FLOTA ma charakter dominujący. Ze względu na przewagę wielkością i uplasowanie w górnym lewym rogu, od którego odczytywany jest znak, przeważa ono w odbiorze znaku zgłoszonego. Jednocześnie, w znaku wcześniejszym litera "m" stanowi jedynie 1/6 tego oznaczenia, więc gros znaku zarejestrowanego, to słowo FLOTA. Ze względu na proporcję elementów w znaku zgłoszonym, Urząd przyznał wiodący charakter słowu "FLOTA". Słowo "partner", zdaniem UP, ma w przedmiotowym oznaczeniu pomimo wyrazistego koloru charakter drugorzędny ze względu na stosunkowo bardzo małe litery oraz umieszczenie go w drugiej linijce.
Organ podkreślił, że porównanie znaków słownego i słowno-graficznego sprowadza się do zestawienia elementu słownego obu znaków. Całościowe wrażenie, zdaniem UP, wywoływane przez porównywane znaki mFLOTA i FLOTA PARTNER jest wysoce podobne. Znaki mają co prawda różną długość, przy czym połowa liter występuje w nich w takiej samej kolejności, ponadto brzmią podobnie i wywołują podobne skojarzenia znaczeniowe. Wprawdzie część oznaczeń: FLOTA budzi skojarzenia z taborem pojazdów ma charakter aluzyjny, to jednak nie można przesądzić o braku podobieństwa oznaczeń wyłącznie na podstawie jedynie pozostałych części tych znaków - odpowiednio: "m" i "partner". Znaki odbierane jako całość wywołują bowiem bardzo podobne wrażenie, a ich zbieżności w każdej z płaszczyzn nie są skutecznie zniwelowane nieznaczną różnicą znaków w ich drugiej połowie. Urząd nie miał wątpliwości co do wysokiego podobieństwa wizualnego przeciwstawionych oznaczeń.
Odnośnie warstwy fonetycznej, Urząd zauważył, że początek znaku wcześniejszego jest różny od znaku zgłoszonego. Znak wcześniejszy to będzie bowiem EM-FLO-TA, natomiast znak zgłoszony, będzie brzmiał FLO-TA-PART-NER. Organ stwierdził, iż znaki te cechuje różny początek, co ma bardzo istotne znaczenie w odbiorze słuchowym. Ponadto mają różną liczbę sylab - odpowiednio: trzy i cztery. Jednak biorąc pod uwagę cechy wspólne, którymi są powtarzalność słowa FLOTA, a tym samym tożsamość dwóch sylab, w całościowym odbiorze należy uznać te oznaczenia za podobne fonetycznie w stopniu średnim. UP uznał, że koncepcyjnie obydwa znaki są tożsame w zakresie użycia określenia FLOTA, w rozumieniu ogółu pojazdów (sjp.pwn.pl). Jednocześnie dodatkowe elementy: litera "m", jak np. mobile, w znaku zarejestrowanym i partner w znaku zgłoszonym mają charakter dodatków nieco odróżniających te znaki od siebie. Brak konkretnego, zrozumiałego znaczenia słowa mFLOTA powoduje, że znak ten nie jest do końca jasny i oczywisty. Jest to neologizm, który sam w sobie jest fantazyjny względem towarów a dopiero po przeprowadzeniu procesu myślowego przez odbiorcę zostanie wyodrębniony i skojarzony pośrednio ze znaczeniem słowa flota, które kojarzy się z transportem. Z kolei w znaku zgłoszonym element PARTNER jest dosłowny, gdyż wskazuje po prostu na udzielanie wsparcia. W rezultacie to aluzyjny względem zgłoszonych towarów i usług element FLOTA niesie w sobie wartość odróżniającą w rozumieniu funkcji znaku towarowego.
Urząd uznał, że pomimo aluzyjnego znaczenia słowa FLOTA jego zastosowanie w obydwu znakach nawet z drobnymi dodatkami, w tym dwukolorową stylizowaną czcionką skutkuje tożsamością koncepcyjną przeciwstawionych znaków. W perspektywie właściwych odbiorców ogólne wrażenie zdominowane w obydwu znakach słowem FLOTA będzie skutkowało uznaniem oznaczeń za wysoce podobne znaczeniowo.
Mając na uwadze powyższe Urząd stwierdził, że w odniesieniu do przeciwstawionych oznaczeń spełniona została przesłanka art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., dotycząca podobieństwa znaków per se.
Urząd uznał, że porównywane oznaczenia postrzegane jako całość wykazują tak wiele cech wspólnych na tle omówionych płaszczyzn - w szczególności wizualnej i fonetycznej, że istniejące różnice pomiędzy nimi są niewystarczające dla zapewnienia właściwego odróżnienia pochodzenia oznaczanych nimi towarów. Zdaniem UP, różnica między znakami wynikająca z ich różnej długości oraz różnego - słownego i słowno-graficznego charakteru, jest niewystarczająca, by relewantny krąg odbiorców mógł każdorazowo dokonać prawidłowego wyboru produktu, kierując się takimi oznaczeniami. Nawet zachowując podwyższony poziom uwagi, odbiorcy mogą dokonać błędnego wyboru produktów sygnowanych porównywanymi znakami towarowymi. Pojawienie się w obrocie zgłoszonego znaku bardzo podobnego do oznaczenia, które charakteryzuje już jeden podmiot na rynku, może sugerować, że jest to odmiana znaku wcześniejszego i pochodzi on od tego samego podmiotu gospodarczego. Natomiast na mocy decyzji o udzieleniu prawa wyłącznego, uprawniony z prawa ochronnego otrzymuje gwarancję, że UP nie udzieli ochrony nie tylko na zgłoszony przez inny podmiot znak identyczny, ale również na znak podobny w takim stopniu do chronionego znaku, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego znak ten mógłby wprowadzić odbiorców w błąd, co do źródła pochodzenia towarów.
Mając powyższe na uwadze, oraz fakt, że oceny podobieństwa znaków towarowych dokonuje się z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy, w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego, jak również, że do stwierdzenia podobieństwa znaków towarowych nie jest konieczne rzeczywiste pomylenie znaków, lecz wystarczy tylko, że istnieje taka możliwość, można stwierdzić, zdaniem UP, że równoległe istnienie na rynku porównywanych znaków towarowych mogłoby budzić niepotrzebne wątpliwości wśród potencjalnych odbiorców, oraz skutkować konfliktem interesu obydwu firm. W ocenie UP, w świetle dokonanej analizy podobieństwa przeciwstawionych znaków towarowych oraz towarów nimi sygnowanych nie sposób przyjąć, że przy wyborze identycznych towarów i ocenie przeciwstawionych znaków towarowych poziom tej uwagi jest wystarczający, aby wykluczyć ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd.
Organ uznał, że całościowe wrażenie wywoływane przez porównywane znaki jest zatem bardzo podobne co jest skutkiem inkorporacji głównej części wcześniejszego oznaczenia do znaku zgłoszonego, skutkiem czego połowa liter występuje w nich w takiej samej kolejności, ponadto brzmią podobnie i wywołują podobne skojarzenia znaczeniowe. Tożsama część oznaczeń FLOTA ma charakter aluzyjny, to jednak nie można przesądzić o braku podobieństwa oznaczeń.
Mając na uwadze powyższe Urząd stwierdził, że w odniesieniu do przeciwstawionych oznaczeń spełniona została przesłanka art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p. dotycząca ich konfuzyjnego podobieństwa.
Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na decyzję UP z 27 czerwca 2022 r., zaskarżając ją w całości i zarzucając naruszenie:
1) art. 7, art. 77 § 1, art. 80 ustawy z dnia 4 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735, dalej: "K.p.a."), poprzez brak dokładnego, wnikliwego, wszechstronnego i wyczerpującego zbadania sprawy, pominięcie i niewłaściwe zastosowanie szeregu okoliczności i wypracowanych w doktrynie i orzecznictwie reguł mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, w szczególności dla oceny podobieństwa znaków i oceny ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, w tym:
a) błędne i niezgodne z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego przyznanie członowi FLOTA charakteru aluzyjnego zamiast opisowego,
b) nieuzasadnione stwierdzenie podobieństwa oznaczeń w warstwie wizualnej i to w stopniu wysokim,
c) nieuzasadnione stwierdzenie podobieństwa znaków w warstwie fonetycznej w stopniu średnim,
d) wadliwe stwierdzenie, że znaki wywołują wysoce podobne ogólne wrażenie,
e) nieustalenie stopnia zdolności odróżniającej znaku wcześniejszego jako całości,
f) wadliwe ustalenie, że znaki dzielą połowę takich samych liter,
g) błędne, niezgodne z zasadami doświadczenia życiowego i logiki określenie kręgu odbiorców towarów i usług, dla których przeznaczone są znaki mFLOTA i Flota PARTNER oraz okoliczności i celu nabywania relewantnych towarów i usług, dowolne stwierdzenie, że nabycie towarów i usług opatrzonych znakami z elementem FLOTA będzie miało miejsce do celów niezawodowych, prywatnych,
h) niedoszacowanie poziomu uwagi odbiorców towarów i usług,
i) nieuwzględnienie przy ocenie ryzyka konfuzji wszystkich istotnych okoliczności sprawy (w tym współistnienia znaków z innymi oznaczeniami zawierającymi element FLOTA, opisowości wspólnego elementu, minimalnej tylko zdolności odróżniającej znaku wcześniejszego i wąskiego zakresu jego ochrony, okoliczności i celu nabywania porównywanych towarów i usług, wysokiego poziomu uwagi odbiorców, kręgu odbiorców), a zamiast tego potraktowanie ryzyka konfuzji jak prostej wypadkowej
podobieństwa towarów i usług oraz podobieństwa znaków,
j) nieuwzględnienie w rozstrzygnięciu interesu społecznego polegającego na konieczności pozostawienia oznaczenia opisowego FLOTA do swobodnego użytku przez wszystkich uczestników obrotu,
k) dowolne, sprzeczne z logiką i doświadczeniem życiowym oraz z materiałem dowodowym stwierdzenie, że odbiorcy zostaną wprowadzeni w błąd na podstawie zbieżności elementu FLOTA,
- co miało istotny wpływ na wynik postępowania bowiem doprowadziło do niezasadnego uwzględnienia sprzeciwu,
2) art. 107 § 3 K.p.a., poprzez niewłaściwe, lakoniczne w istotnych aspektach uzasadnienie zaskarżonej decyzji, niepozwalające na odtworzenie toku rozumowania organu oraz niezawierające odniesienia do wszystkich argumentów podnoszonych przez Skarżącego na etapie postępowania sprzeciwowego w szczególności niezawierające odniesienia do argumentu współistnienia porównywanych znaków na rynku z innymi oznaczeniami zawierającego sporny człon FLOTA, wpływu tego współistnienia na ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd oraz niezawierające odniesienia do słabego charakteru znaku wcześniejszego jako całości z uwagi na jego minimalną zdolność odróżniającą,
3) art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., przez jego nieprawidłową wykładnię i zastosowanie w niniejszej sprawie polegające na bezpodstawnym przyjęciu, że słowno-graficzny znak towarowy Flota PARTNER [...] jest podobny do słownego znaku towarowego mFLOTA [...] oraz że zachodzi między tymi znakami ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd uzasadniające uwzględnienie sprzeciwu, poprzez:
a) pomijanie, niewłaściwe stosowanie, nieprzypisywanie odpowiedniej wagi regułom rządzących porównywaniem oznaczeń i stwierdzaniem podobieństwa znaków na poszczególnych płaszczyznach w świetle art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p.,
b) błędną interpretację pojęć aluzyjności i opisowości, błędne odniesienie tych pojęć do członu FLOTA i błędne przyznanie członowi FLOTA zdolności odróżniającej,
c) niezastosowanie zasady, że o podobieństwie oznaczeń towarowych i powstaniu niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd nie może przesądzać sama zbieżność w porównywanych oznaczeniach elementu, który jest nieodróżniający lub opisowy,
d) niezasadne zmarginalizowanie dodatkowych, różniących znaki od siebie elementów o charakterze odróżniającym i w konsekwencji nieprzeprowadzenie całościowego porównania oznaczeń, a realnie oparcie wyniku porównania jedynie na wspólnych członach znaków,
e) wadliwe interpretowanie ryzyka kontuzji jako wypadkowej podobieństwa oznaczeń oraz podobieństwa towarów i usług, nieuwzględniające wszystkich okoliczności istotnych dla sprawy,
- co miało istotny wpływ na wynik postępowania bowiem prawidłowa wykładnia i zastosowanie ww. przepisu oraz prawidłowa ocena podobieństwa oznaczeń i ryzyka kontuzji doprowadziłyby do oddalenia sprzeciwu w całości, przyznania na rzecz Zgłaszającego znak [...] kosztów postępowania sprzeciwowego oraz rejestracji znaku.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy UP do ponownego rozpoznania, oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania.
Skarżący wniósł również na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a., o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z wydruku regulaminu sprzedaży bezgotówkowej opatrzonego znakiem Flota PARTNER, dotyczącego funkcjonowania kart Ochman Flota PARTNER wraz z wydrukiem otwartego okna właściwości pliku zawierającego przedmiotowy regulamin z datą utworzenia regulaminu 10 maja 2016 r., na fakt realnego funkcjonowania na rynku oznaczenia Flota Partner od przeszło 6 lat oraz braku w tym czasie jakichkolwiek realnych kontuzji odbiorców związanych z Wnoszącym sprzeciw, na fakt, że przedmiotowy znak Skarżącego jest w rzeczywistości używany wraz z oznaczeniem Ochman, a co za tym idzie na fakt braku ryzyka kontuzji między znakami.
W uzasadnieniu skargi Skarżący stwierdził, że dokonana przez Urząd ocena kręgu odbiorców nie jest poprawna. Wbrew twierdzeniom Urzędu, odbiorcami towarów i usług znakowanych odpowiednio jako Flota PARTNER czy mFLOTA są przedsiębiorcy oraz ich personel dokonujący nabycia w celach zawodowych, a nie prywatnych. Oczywistym jest, że karty flotowe są przeznaczone dla podmiotów, które posiadają flotę pojazdów lub którzy z floty pojazdów danego przedsiębiorcy korzystają do celów zawodowych - czy to w branży transportowej, czy w innej branży. Uwzględniając więc fakt, że w rzeczywistości towary te będą nabywane w innych okolicznościach niż wskazane przez Urząd - bowiem właśnie w celu zawodowym, a nie prywatnym – zdaniem Skarżącego, należy stwierdzić, że poziom uwagi odbiorców będzie wyższy niż "dość wysoki". Poziom tej uwagi będzie
bardzo wysoki. Skarżący podkreślił, że przedsiębiorca posiadający flotę i poszukujący do jej obsługi najbardziej atrakcyjnego programu lojalnościowego stacji paliw będzie dokładnie, z dużą ostrożnością i skupieniem selekcjonował i poddawał analizie dostępne na rynku oferty, spośród których większość, jeśli nie wszystkie będą opatrzone hasłami i oznaczeniami zawierającymi w sobie człon FLOTA lub podobny.
Skarżący podniósł ponadto, że szczególne wątpliwości budzi nieodniesienie się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji ani jednym zdaniem do kwestii współistnienia na rynku oznaczeń podlegających porównaniu z oznaczeniami innych przedsiębiorców zawierającymi człon FLOTA i jego odmiany mimo powoływania się przez Skarżącego na szereg takich przypadków, a także brak oceny charakteru odróżniającego wcześniejszego znaku mimo powoływania się przez Skarżącego na słaby charakter odróżniający tego znaku jako całości i bardzo wąski zakres jego ochrony. Urząd do kwestii przedmiotowego współistnienia nie odniósł się ani jednym zdaniem, a co za tym idzie, nie można stwierdzić aby ocena ryzyka wprowadzenia w błąd była pełna, wszechstronna i w konsekwencji prawidłowa. Tymczasem, jak wskazał Skarżący, im mniej odróżniający charakter ma znak wcześniejszy, tym mniejsze jest ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd.
Odnosząc się do podobieństwa porównywanych znaków towarowych, Skarżący podniósł, że wspólny człon znaków należy uznać za opisowy, a tym samym nieposiadający w jakimkolwiek stopniu zdolności odróżniającej dla towarów i usług z wykazu porównywanych znaków. Zdaniem Skarżącego, słowo FLOTA natychmiast i bez jakiegokolwiek zastanowienia wskazuje na przeznaczenie oferty stron dla klientów flotowych, przedsiębiorców posiadających floty, personelu korzystającego z floty pojazdów danego przedsiębiorcy. Bezpośredni i konkretny związek między przedmiotowymi towarami i usługami, a członem FLOTA, tj. związek polegający na przeznaczeniu towarów wyłącznie (lub choćby potencjalnie) dla FLOT pojazdów, będzie natychmiast, bez jakiegokolwiek zastanowienia i zabiegu myślowego odbiorcy zauważony. Skarżący podkreślił, że słowo FLOTA, jak strony zgodnie wskazywały w postępowaniu sprzeciwowym, ma określone znaczenie słownikowe, które jest znane i funkcjonujące w codziennym użyciu tj. "ogół pojazdów używanych przez przedsiębiorstwo, zwłaszcza przez firmy transportowe lub spedycyjne". Zgodnie z ugruntowanym zatem stanowiskiem doktryny i orzecznictwa, w przypadku znaków, które
mają wspólny element pozbawiony charakteru odróżniającego, jego pokrywanie się nie skutkuje ryzykiem wprowadzenia w błąd odbiorców, chyba że znaki zawierają również inne elementy graficzne lub słowne, które są podobne, a ogólne wrażenie wywierane przez znaki jest bardzo podobne lub identyczne. O podobieństwie oznaczeń towarowych i powstaniu niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd nie może przesądzać sama zbieżność w porównywanych oznaczeniach elementu, który jest nieodróżniający lub opisowy.
W zakresie porównania wizualnego oznaczeń, zdaniem Skarżącego, Urząd całkowicie pominął kwestię stylizacji graficznej znaku Skarżącego. Ponadto, występowanie połowy liter w znakach w takiej samej kolejności nie jest prawdą. Stwierdzenie Urzędu nie jest więc zgodne z zasadami wiedzy, logiki i stanem faktycznym. Znak Flota PARTNER składa się z 12 liter. Element FLOTA liczy 5 liter. Nie ulega wątpliwości, że 5 liter z 12 nie stanowi połowy znaku, a jego mniejszość. Większość znaku pozostaje zatem całkowicie niezbieżna ze znakiem mFLOTA.
W ocenie Skarżącego, opartej o zasady porównywania fonetycznego oznaczeń należało dodatkowo uwzględnić, że znaki są całkowicie różnej długości, mają całkowicie inny rytm, a dwie wspólne sylaby nie występują w znakach na tym samym miejscu. Tych aspektów porównania fonetycznego nie poddano badaniu. Porównanie fonetyczne zostało zatem przeprowadzone niezgodnie z funkcjonującymi w tym zakresie regułami wykształconymi przez doktrynę i orzecznictwo.
Zdaniem Skarżącego, wszystkie istotne dla porównania fonetycznego aspekty prowadzą do wniosku o braku podobieństwa fonetycznego. Zarówno liczba sylab, ich umiejscowienie, kolejność, rytm, intonacja są różne.
Skarżący uznał więc, że w konsekwencji, dokonania przez Urząd na poszczególnych płaszczyznach porównania niepełnej oceny oznaczeń, niebędącej wypadkową uwzględnienia wszystkich istotnych reguł, błędnie stwierdzono, że porównywane znaki wywołują na odbiorcach wysoce podobne ogólne wrażenie.
W odpowiedzi na skargę UP podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
W piśmie procesowym z 28 listopada 2022 r. zajął również stanowisko Uczestnik postępowania zgadzając się z rozstrzygnięciem UP i wnosząc o oddalenie skargi, jak i o oddalenie wniosku dowodowego zawartego w skardze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sąd stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie.
W przedmiotowej sprawie UP uznał za zasadny w całości sprzeciw wniesiony przez Wnoszącego sprzeciw, wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego Flota PARTNER dokonanego przez Zgłaszającego, dochodząc do wniosku, że w sprawie wystąpiła względna przeszkoda rejestracji znaku towarowego, o której mowa w art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p.
Zgodnie z tym przepisem, po rozpatrzeniu sprzeciwu, o którym mowa w art. 1526a ust. 1 lub art. 15217 ust. 1, uznanego za zasadny nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym.
Powyższy przepis stanowi powtórzenie wcześniejszej regulacji zawartej w art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., dlatego aktualne pozostają poglądy prawne orzecznictwa i doktryny odnoszące się do poprzednio obowiązującego art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p. Cyt. przepis stanowi względną przeszkodę udzielenia prawa ochronnego mającą na celu ochronę obrotu gospodarczego (w tym interesów uprawnionych przedsiębiorców) przed możliwością wywołania błędu co do pochodzenia towaru (usługi). Podstawową funkcją znaku towarowego jest funkcja oznaczenia pochodzenia towaru (usługi), czyli funkcja odróżniania. Znak wskazuje, że towar nim opatrzony pochodzi z przedsiębiorstwa osoby używającej tego znaku albo z innych przedsiębiorstw związanych z nim organizacyjnie, gospodarczo lub prawnie w sposób, który ma wpływ na powstanie lub zbyt towarów (usług) ze znakiem. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przystępując do porównania znaków towarowych należy najpierw ocenić podobieństwo lub identyczność towarów (usług) do oznaczania których służą znaki. Dopiero przesądzenie o jednorodzajowości towarów (usług) implikuje konieczność dokonania porównania oznaczeń. Z kolei ustalenie ryzyka błędu co do źródła pochodzenia towarów i/lub usług będzie polegało na określeniu wypadkowej identyczności (podobieństwa) towarów i/lub usług oznaczanych przeciwstawionymi znakami towarowymi oraz
identyczności (podobieństwa) samych oznaczeń (wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt 1671/08, LEX nr 510739). Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd zakłada jednoczesne istnienie identyczności lub podobieństwa pomiędzy znakiem zgłaszanym a znakiem wcześniejszym oraz identyczność lub podobieństwo pomiędzy towarami i usługami, dla których dokonuje się zgłoszenia, a tymi, dla których zarejestrowany został wcześniejszy znak towarowy. Przesłanki te powinny być spełnione kumulatywnie (tak m.in. /w:/ wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 października 2004 r. w sprawie C-106/03 P, Vedial v. OHIM, Rec. s. I-9573, pkt 51).
Przy ocenie jednorodzajowości towarów/usług stosuje się różnorakie kryteria, takie jak przeznaczenie towarów (usług), zasadę działania, krąg odbiorców, do których są skierowane towary (usługi), sposób działania, sposób sprzedaży (dystrybucji) towarów (usług), czas użytkowania, pomocniczo wygląd towarów.
Sąd stwierdza że organ dokonał prawidłowej oceny podobieństwa towarów i usług z klasy 4, 9, 20, 35, 36, 37, i 39, objętych sprzeciwem Wnoszącego sprzeciw z 15 marca 2021 r., do których oznaczania przeznaczony jest zgłoszony znak towarowy Flota PARTNER oraz usług z klasy 9, 35, 36, i 37, do których oznaczania przeznaczony jest przeciwstawiony znak towarowy mFLOTA. Organ dokonał szczegółowej analizy podobieństwa towarów i usług, przytoczonej w części historycznej uzasadnienia, którą Sąd w całości podziela i która nie budzi wątpliwości w sprawie. UP doszedł więc do właściwych wniosków o podobieństwie i identyczności towarów i usług objętych zgłoszeniem spornego znaku towarowego w zakresie zakwestionowanym w sprzeciwie i usług objętych rejestracją przeciwstawionego znaku towarowego. Oceny tej nie kwestionuje Skarżący, kwestia ta nie jest zatem sporna w sprawie.
Sąd stwierdza, że organ prawidłowo ustalił również krąg odbiorców towarów i usług z zakresu porównywanych znaków towarowych. Wyjaśnienie wymaga, że ustalając krąg odbiorców towarów i usług oznaczonych porównywanymi znakami towarowymi UP bierze pod uwagę wykaz towarów i usług wskazanych w zgłoszeniu i w rejestrze znaków towarowych. Organ zatem nie może ograniczyć się jedynie do zakresy wskazywanej działalności, w niniejszej sprawie – Skarżącego. Argumentacja Skarżącego dotycząca niedoszacowania przez UP poziomu uwagi odbiorców opiera się natomiast na wskazywanym przez Skarżącego zakresie jego działalności obejmującej oferowanie "kart
flotowych" oraz na aluzyjnym znaczeniu słowa "Flota" występującym w porównywanych znakach towarowych. Na tej podstawie Skarżący podnosi, że towary i usługi objęte wykazem tych znaków, adresowane są wyłącznie do przedsiębiorców flotowych, a więc przedsiębiorców posiadających flotę pojazdów wykorzystywanych do celów zawodowych i poszukujących do jej obsługi najbardziej atrakcyjnego programu lojalnościowego stacji paliw. W ten sposób Skarżący dochodzi do wniosku, że poziom docelowego kręgu odbiorców porównywanych towarów i usług jest bardzo wysoki, a zatem przez organ niedoszacowany w związku z oceną organu na dość wysoki.
Podkreślenia jednak wymaga, że katalog towarów i usług objętych zgłoszeniem w części zakwestionowanej przez Wnoszącego sprzeciw, znacznie wykracza poza same "karty flotowe", obejmując m.in. w klasie 4 takie towary jak: paliwa; benzyna; benzyna do celów przemysłowych; benzyna silnikowa; benzyna wysokooktanowa; gaz płynny; olej napędowy; mieszanki paliw; paliwa z ropy naftowej; dodatki niechemiczne do paliwa; olej opałowy; paliwo lotnicze; oleje silnikowe, smary; oleje przekładniowe; paliwo biodiesel, w klasie 9 takie towary jak: karty chipowe; odczytywane przez maszyny karty przenoszące zakodowane informacje; karty upoważniające do zakupów na kredyt; magnetyczne karty stałego klienta; magnetyczne karty debetowe; magnetyczne karty rabatowe; karty magnetyczne, w klasie 20 takie towary jak: zbiorniki z tworzyw sztucznych na paliwo [inne niż części pojazdów]; pojemniki niemetalowe na paliwa płynne, w klasie 35 takie usługi jak: usługi sprzedaży detalicznej w związku z paliwami; usługi sprzedaży hurtowej w związku z paliwami; sprzedaż hurtowa i detaliczna towarów do przechowywania, przewożenia i dystrybucji paliw płynnych; sprzedaż hurtowa i detaliczna paliw stałych, ciekłych, gazowych i ich produktów pochodnych; usługi sprzedaży hurtowej i detalicznej w zakresie sprzedaży: paliw, olejów i akcesoriów samochodowych, artykułów: map, atlasów samochodowych; usługi w zakresie organizacji i zarządzania programami lojalnościowymi dla klientów; usługi w zakresie zarządzania zakupami i transakcjami, w klasie 36 takie usługi jak: usługi w zakresie wydawania i obsługi kart upoważniających do zakupów, w klasie 37 takie usługi jak: usługi tankowania paliwa do pojazdów; mycie pojazdów; usługi stacji obsługi pojazdów w tym urządzeń do tankowania pojazdów; usługi motoryzacyjne prowadzone na stacjach paliwowych; usługi stacji obsługi samochodów (tankowanie i obsługa); usługi motoryzacyjne prowadzone na stacjach paliw, mianowicie usługi myjni samochodowych; usługi zabezpieczanie pojazdów przed korozją; usługi
wymiana olejów; usługi w zakresie napraw pojazdów i przyczep; usługi wymiany opon; usługi bieżnikowania opon i w klasie 39 takie usługi jak: usługi dystrybucji paliw; przechowywanie paliw; organizowanie dystrybucji paliwa; dostawa paliwa; organizowanie magazynowania paliw.
Przeciwstawiony znak towarowy obejmuje natomiast m.in. w klasie 35 takie usługi jak: usługi w zakresie organizacji i zarządzania programami lojalnościowymi dla klientów; usługi w zakresie prowadzenia i wyceny działalności gospodarczej; usługi dotyczące prowadzenia ksiąg rachunkowych i wyciągów z kont; usługi dotyczące kupowania i zapłaty za paliwa do pojazdów mechanicznych i za usługi świadczonych przez stacje benzynowe oraz stacje obsługi pojazdów; reklama radiowa, telewizyjna; reklama za pośrednictwem sieci komputerowej; reklama prasowa; rozpowszechnianie materiałów reklamowych, w 36 takie usługi jak: usługi w zakresie obsługi czeków podróżnych; usługi w zakresie wydawania oraz obsługi kart kredytowych i debetowych; usługi w zakresie obsługi kart debetowych, kart identyfikacyjnych, kart upoważniających do zakupów, kart rabatowych; usługi w zakresie rozliczeń finansowych transakcji; usługi dotyczące elektronicznego transferu kapitału; dostarczanie informacji o stanie konta i sporządzanie analiz na temat wszystkich powyższych usług; usługi dotyczące rozliczeń finansowych; pośrednictwo przy sprzedaży na kredyt i rozrachunku bezgotówkowego, w klasie 37 takie usługi jak: usługi w zakresie prowadzenia stacji obsługi samochodów w tym konserwacja i naprawa pojazdów; usługi dotyczące smarowania pojazdów mechanicznych, czyszczenia, polerowania, mycia i zabezpieczania pojazdów mechanicznych przed korozją; usługi malowania pojazdów mechanicznych, wulkanizacji i naprawy przebitych opon.
W świetle powyższego w ocenie Sądu należy uznać za słuszne stanowisko UP, że relewantny krąg odbiorców towarów oznaczanych znakiem zgłoszonym oraz znakiem zarejestrowanym, stanowią osoby właściwie poinformowane, dostatecznie uważne i rozsądne zarówno profesjonaliści jak również końcowi konsumenci, nabywający te towary nie dla celów zawodowych, lecz do użytku własnego. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem Skarżącego, że tak zakreślony katalog towarów i usług porównywanych znaków towarowych adresowany jest wyłącznie do podmiotów profesjonalnych prowadzących zawodowo działalność w ramach, której wykorzystywana jest posiadana flota pojazdów. UP prawidłowo uznał, że jako relewantny krąg odbiorców należy przyjąć
nie tylko profesjonalistów lecz ogół odbiorców o dość wysokim poziomie uwagi. Należy zgodzić się również z organem, że w przypadku paliw oraz korzystania z programów lojalnościowych odnoszących się do tankowania, zawodowy bądź nie, kierowca pojazdu jest ogólnie uważny i podczas dokonywania wyboru zwraca uwagę na jego jakość, pochodzenie, a przede wszystkim cenę.
Z tych względów za niezasadne Sąd uznał zarzuty skargi dotyczące błędnej oceny przez organ poziomu uwagi odbiorców towarów i usług oznaczonych porównywanymi znakami towarowym i związane z tym naruszenie przez organ przepisów postępowania – art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a.
Sąd uznał również za prawidłową analizę porównawczą samych oznaczeń dokonaną przez UP, a w konsekwencji również ocenę konfuzyjnego ich podobieństwa.
W ocenie Sądu UP przeprowadził wnikliwą analizę podobieństwa porównywanych znaków rozpatrując ich elementy podobne oraz różnice. Na tej podstawie doszedł do prawidłowego zdaniem Sądu wniosku, że różnice w porównywanych znakach nie wyeliminowały podobieństwa tych znaków.
Sąd zgadza się z organem, że wspólny element słowny "flota" występujący w obu znakach towarowych w odniesieniu do omówionych powyżej towarów i usług nie ma charakteru opisowego, ma natomiast charakter aluzyjny. Pojęcie flota w znaczeniu "pojazdów używanych w działalności przedsiębiorstwa", nie stanowi konkretnego i bezpośredniego nawiązania do towarów i usług znajdujących się w wykazach porównywanych znaków towarowych, wskazującego na ich cechy, skład czy przeznaczenie. Niewątpliwe koncepcyjne założenie obu znaków towarowych, bazujące na pewnym skojarzeniu porównywanych znaków towarowych z omówionymi towarami i usługami, wskazuje na pośredni związek pomiędzy pojęciem flota w znaczeniu "pojazdów używanych w działalności przedsiębiorstwa", do towarów i usług znajdujących się w wykazach porównywanych znaków towarowych, potwierdzając aluzyjny charakter tych znaków. W konsekwencji UP prawidłowo uznał zdolność odróżniającą tego elementu słownego porównywanych znaków towarowych oraz jego dominujący charakter w obu znakach towarowych.
Sąd zgadza się z organem, że w warstwie wizualnej pojedyncza litera "m" na początku znaku przeciwstawionego, jak również zastosowana kursywa czerwonego koloru i dodatkowy element słowny PARTNER w znaku zgłoszonym nie stanowią
elementów na tyle różnicujących porównywane znaki towarowe, które decydowałyby o braku podobieństwa tych znaków. W obu znakach słowo "Flota" jest wyraźnie widoczne i dominujące nad innymi elementami. Litera "m" stanowi nieznaczną część znaku przeciwstawionego, natomiast słowo PARTNER w spornym znaku towarowym jest całkowicie zdominowane przez słowo "Flota" zapisane znacznie większą, fantazyjną czcionką nad znacznie mniejszym słowem PARTNER. Dlatego należy zgodzić się z UP, że całościowe wrażenie wywoływane przez porównywane znaki mFLOTA i FLOTA PARTNER w warstwie wizualnej jest wysoce podobne pomimo, że nie połowa liter występujących w spornym znaku towarowym jest ustawiona w takiej samej kolejności jak w znaku przeciwstawionym, lecz pięć liter spośród dwunastu.
W ocenie Sądu, także w warstwy fonetycznej, Urząd słusznie doszedł do wniosku, że pomimo, że początek znaku przeciwstawionego jest różny od znaku zgłoszonego oraz pomimo różnej liczby sylab - odpowiednio: trzy i cztery, powtarzalność słowa FLOTA, a tym samym tożsamość dwóch sylab, w całościowym odbiorze należy uznać te oznaczenia za podobne fonetycznie w stopniu średnim.
Sąd zgadza się także ze stanowiskiem UP, że aluzyjne znaczenia zastosowanego w obydwu znakach słowa FLOTA w odniesieniu do przedmiotowych towarów i usług, skutkuje tożsamością koncepcyjną przeciwstawionych znaków, w ogólnym odbiorze adresatów towarów i usług oznaczonych porównywanymi znakami towarowymi.
W konsekwencji powyższych wniosków, Sąd stwierdza, że organ prawidłowo również ocenił w niniejszej sprawie ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do źródła pochodzenia towarów i usług oznaczonych zgłoszonym znakiem towarowym. Ryzyko to wynika z faktu, że porównywane znaki są podobne, przeznaczone są do oznaczania towarów i usług podobnych i identycznych, skierowanych do tego samego kręgu odbiorców. Podkreślenia wymaga, że prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd zakłada jednoczesne istnienie identyczności lub podobieństwa pomiędzy znakiem zgłaszanym a znakiem wcześniejszym oraz identyczność lub podobieństwo pomiędzy towarami i usługami, dla których dokonuje się zgłoszenia, a tymi, dla których zarejestrowany został wcześniejszy znak towarowy. Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd istnieje, jeżeli odbiorcy, których poziom uwagi, jak prawidłowo w niniejszej sprawie uznał UP, jest na poziomie dość wysokim, mogliby uznać, że dane towary lub usługi pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa lub ewentualnie z przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo. W orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości podkreśla się, iż istnienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd odbiorców podlega całościowej ocenie, przy uwzględnieniu wszystkich czynników istotnych w danym przypadku ( wyrok z dnia 11 listopada 1997 r. w sprawie C-251/95 SABEL oraz wyrok z dnia 22 czerwca 2000 r. w sprawie C-425/98 Marca Mode). Całościową ocenę prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w zakresie, w jakim dotyczy ona wizualnego, fonetycznego lub koncepcyjnego podobieństwa spornych znaków, należy zatem oprzeć na wywieranym przez nie całościowym wrażeniu, przy uwzględnieniu w szczególności ich elementów odróżniających i dominujących. Przeciętny konsument postrzega zwykle znak towarowy jako całość i nie dokonuje analizy jego poszczególnych detali.
Z tych względów Sąd zgadza się z UP, że pojawienie się w obrocie zgłoszonego znaku bardzo podobnego do oznaczenia, które charakteryzuje już jeden podmiot na rynku, może sugerować, że jest to odmiana znaku wcześniejszego i pochodzi on od tego samego podmiotu gospodarczego.
W tym stanie rzeczy UP prawidłowo stwierdził, że w niniejszej sprawie zostały spełnione kumulatywnie przesłanki z art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., i uznał sprzeciw oparty na tej przesłance w całości, co oznacza, że niezasadny jest zarzut skargi dotyczący naruszenia przez UP tego przepisu.
Sąd stwierdza, że niezasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez UP przepisów postępowania – art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. W ocenie Sądu, organ, jak to zostało wyjaśnione powyżej, prawidłowo uznał identyczność towarów i usług dla których dedykowane są porównywane znaki towarowe, kolizyjne podobieństwo porównywanych znaków we wszystkich płaszczyznach porównawczych i w konsekwencji wystąpienie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd. UP dokładnie wyjaśnił okoliczności faktyczne niniejszej sprawy wyczerpująco analizując cały materiał dowodowy sprawy dokonując ww. ustaleń na podstawie całokształtu materiału dowodowego. Zarzucany brak odniesienia się przez organ do podnoszonego przez Skarżącego współistnienia na rynku oznaczeń podlegających porównaniu z oznaczeniami innych przedsiębiorców zawierającymi człon FLOTA i jego odmiany, w związku z prawidłowo dokonaną przez organ analizą porównawczą znaków towarowych oraz oceną konfuzyjnego ich podobieństwa, nie miał istotnego wpływu na wynik sprawy. W konsekwencji organ nie
naruszył zasad prowadzenia postępowania administracyjnego obowiązujących w postępowaniu sprzeciwowym, co znajduje też swój wyraz w szczegółowym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odpowiadającym wymogom art. 107 § 3 K.p.a.
Odnośnie wniosku dowodowego podniesionego w skardze na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "P.p.s.a."), Sąd wyjaśnia, że na tej podstawie przeprowadza dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości, taka sytuacja jednak nie miała miejsca w niniejszej sprawie, ze względów omówionych w niniejszym uzasadnieniu.
W tym stanie rzeczy, ponieważ Sąd nie stwierdził naruszenia przez UP przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak i naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, uznając skargę za niezasadną, na mocy art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.