VI SA/Wa 2437/05

VI SA/Wa 2437/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-04-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-12-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Kuna /sprawozdawca/
Magdalena Bosakirska
Olga Żurawska-Matusiak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Bosakirska Asesor WSA Andrzej Kuna (spr.) Protokolant Michał Syta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi K. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą H. z siedzibą w K. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy słowny "Condor" oddala skargę
Uzasadnienie
Pełnomocnik H. z siedzibą w K. w dniu [...] maja 1997 roku złożył do Urzędu Patentowego RP podanie o zarejestrowanie znaku towarowego słownego przedstawiającego napis "condor" w klasie towarów lub usług 9, 14, 16, 18, 24, i 34.
Decyzją z dnia [...] maja 2000 roku Urząd Patentowy RP wydał świadectwo ochronne na znak towarowy słowny "condor" w klasie towarowej 9, 14, 16, 18 i 24 - nr [...].
W dniu [...] września 2004 roku pełnomocnik C. w W. w oparciu o art. 164 i 315 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 Nr 119, poz. 1117 ze zm.) w związku z art. 8 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 roku o znakach towarowych (Dz.U. Nr 5, poz. 17 ze zm.) skierował wniosek do Urzędu Patentowego RP o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego "condor" nr [...]. W uzasadnieniu podniósł między innymi, że firma [...] od kilkudziesięciu lat jest znanym na świecie wytwórcą wysokiej klasy pasków, bransoletek i innych akcesoriów do zegarków, posiadająca od [...] września 1990 roku w W. rejestrację na znak towarowy "CONDOR’. Jednym z odbiorców pasków i bransoletek było w Polsce H. i to przed datą zgłoszenia znaku "condor" do rejestracji.
Zdaniem wnioskodawcy rejestracja tego znaku spowodowała zablokowanie jego firmie bezpośredniego oraz pośredniego dostępu na polski rynek poprzez miedzy innymi wysyłanie do ustanowionych dystrybutorów listów ostrzegawczych, w których to H. żądało natychmiastowego zaprzestania stosowania w Polsce znaku towarowego "condor". Uważa, iż takie postępowanie należy uznać za zachowanie sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, któremu towarzyszyła zła wiara.
Urząd Patentowy RP w trybie postępowania spornego rozpoznał powyższy wniosek i po przeprowadzeniu rozprawy w oparciu o dyspozycje art. 8 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 roku o znakach towarowych (Dz.U. Nr 5, poz. 17 ze zm.) i art. 315 ust.3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 Nr 119, poz. 1117 ze zm.) decyzją z dnia [...] września 2005 roku unieważnił prawo ochronne na znak towarowy "condor" dla wszystkich towarów w klasach 9, 14, 16, 18 i 24.
W uzasadnieniu decyzji Urząd Patentowy podniósł, że wnioskodawca, który do czasu wystosowania listów ostrzegawczych wprowadzał w Polsce bez przeszkód swoje towary opatrzone znakiem CONDOR został z dnia na dzień pozbawiony możliwości kontynuowania sprzedaży. W tym stanie rzeczy interes prawny o którym mowa w art. 64 pwp po stronie wnioskodawcy istnieje i ten interes nie był kwestionowany przez uprawnionego.
Analiza dowodów zdaniem Urzędu Patentowego RP prowadzi do konkluzji, że wnioskodawca w korespondencji i fakturach wystawianych dla uprawnionego, poczynając od dnia [...].IV.1997 r. używał nie tylko znaku CONDOR z literą R w kółku i literką C nad znakiem, lecz także nazwy C. Wobec tego nie można uznać za wiarygodne stanowiska uprawnionego, że zgłaszając w dniu [...].V.1997 r. sporny znak do rejestracji nie miał świadomości, że zgłasza na swoją rzecz cudzy znak firmy, z którą dwa tygodnie wcześniej nawiązał kontakt oraz że ta firma w korespondencji i fakturach używała nazwy S., a nie nazwy C.
W dalszej części uzasadnienia Urząd Patentowy RP podnosi, że decyzja rejestracji spornego znaku została podjęta przez Urząd dnia [...].V.2000 r. a więc w czasie gdy strony sporu współpracowały ze sobą z tym, że uprawniony nie poinformował swojego partnera ani o zgłoszeniu ani o rejestracji na swoją rzecz spornego znaku, a o fakcie naruszenia tego znaku wnioskodawca dowiedział się od swoich dystrybutorów dopiero w 2004 roku, w którym to zostały wystosowane do nich listy ostrzegawcze. Porównując formy graficzne znaków używanych przez strony sporu widać, że są one identyczne (k. 1 i k. 70). Sprzeczność z zasadami współżycia społecznego należy stwierdzić m.in. w razie zgłoszenia do rejestracji niezarejestrowanego znaku towarowego, który nie podlega ochronie jako znak powszechnie znany, ale jest używany przez osobę, którą łączy ze zgłaszającym szczególny stosunek zaufania, inny niż opisany w art. 6 septies Konwencji paryskiej. Taki stosunek zaufania łączył zgłaszającego z dostawcą, odbiorcą, komisantem itp. W rozważanym tutaj przypadku, zdaniem organu uprawnionego (odbiorcę) i wnioskodawcę (dostawcę) łączył szczególny stosunek zaufania i tego zaufania uprawniony nadużył zgłaszając nie tylko cudzy tj. wnioskodawcy znak do rejestracji bez jego zgody lecz także posługując się znakiem identycznym graficznie jak znak wnioskodawcy co świadczy, że uprawniony miał świadomość, że wnioskodawca posługuje się nazwą C., której wyróżniającym elementem jest słowo CONDOR. Wprawdzie art. 8 pkt 1 uzt odnosi się jedynie do treści znaku, ale wobec braku innych uregulowań orzecznictwo wypracowało stanowisko, że należy oceniać nie tylko treść znaku lecz także zachowanie się zgłaszającego, znak do rejestracji, ze względu na częste zgłaszanie przez krajowe podmioty do rejestracji w Polsce cudzych znaków w tym zagranicznych.
Oceniając zasady współżycia społecznego o których mowa w art. 8 pkt 1 uzt, organ podniósł, iż należy mieć również na uwadze cel jaki przyświecał wnioskodawcy. Otóż celem było zmonopolizowanie w Polsce obrotu akcesoriami do zegarków ze znakiem CONDOR i wyparcie z tego rynku produktów wnioskodawcy co wynika wprost z treści listu ostrzegawczego i świadczy o zgłoszeniu spornego znaku w złej wierze, przy czym twierdzenie uprawnionego, że nie zakazywał wnioskodawcy używania znaku CONDOR nie znajduje odzwierciedlenia w zebranych dowodach, zwłaszcza w świetle listów ostrzegawczych wystosowanych do jego dystrybutorów w Polsce.
Pismem z dnia [...] grudnia 2005 roku skarżący K. G. prowadzący H. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie:
- art. 8 pkt.1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 roku o znakach towarowych (Dz.U. Nr 5, poz. 17 ze zm.) w związku z art.164 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 Nr 119, poz. 1117 ze zm.) przez przyjęcie, że rejestracja znaku była niedopuszczalna jako sprzeczna z zasadami współżycia społecznego;
- 80 k.p.a. poprzez wadliwą ocenę całokształtu materiału dowodowego i przyjęcie, że celem skarżącego było zmonopolizowanie rynku i uniemożliwienie dostępu do rynku wnioskodawcy;
- art.7 k.p.a. poprzez załatwienie sprawy niezgodnie z przepisami prawa oraz wbrew interesowi społecznemu i interesowi obywateli.
W uzasadnieniu skarżący podniósł między innymi, że powołana przez organ podstawa uchylenia prawa ochronnego nie może zostać zaakceptowana, albowiem art. 8 pkt.1 u.z.t. wśród przesłanek niedopuszczalności rejestracji znaku nie wymienia działania zgłaszającego w złej wierze. Zasady współżycia społecznego są obiektywnym miernikiem oceny i w art. 8 pkt.1 u.z.t. zostaly odniesione do samego znaku towarowego, a nie do zachowań podmiotu zgłaszającego ten znak do zarejestrowania.
Skarżący zarzuca, iż Urząd Patentowy dowolnie ocenił zgromadzony materiał w sprawie. Zgodnie bowiem z ugruntowanym orzecznictwem, rozumowanie na podstawie, którego organ ustala sporny stan faktyczny, powinno zawsze być zgodne ze współczesną wiedzą, prawidłami poprawnego rozumowania (logiką) i doświadczeniem życiowym. Przedstawione natomiast przez wnioskodawcę dowody, w żaden sposób nie wykazały złej wiary skarżącego ani działań tegoż stojących w sprzeczności z zasadami współżycia społecznego w chwili rejestracji znaku towarowego CONDOR. Zdaniem skarżącego podstawę unieważnienia prawa z rejestracji stanowią ustawowe przeszkody dla tej rejestracji, istniejące najpóźniej w dacie rejestracji, a gdyby nawet uznać, iż wnioskodawca miał na celu w chwili wystosowania pisma zmonopolizowanie rynku, to przeszkoda ta miała miejsce po dacie rejestracji i nie może stanowić przesłanki do udowodnienia złej wiary w momencie zgłoszenia znaku do rejestracji.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi zatem o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, która jest dokonywana w kontekście zgodności z prawem materialnym i procesowym, a nie według kryteriów celowościowych.
Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną
(art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skarga analizowana stosownie do wymienionych założeń kontroli sądowej decyzji administracyjnych podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w działaniu organu, tak gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i prawną jego ocenę w świetle mających zastosowanie przepisów.
Zaskarżona decyzja Urzędu Patentowego RP unieważniająca prawo z rejestracji znaku towarowego słownego "condor" udzielone H. nie narusza prawa.. Art. 8 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 roku o znakach towarowych (Dz.U. Nr 5, poz. 17 ze zm.) stanowi, że niedopuszczalna jest rejestracja znaku, który: 1) jest sprzeczny z obowiązującym prawem lub zasadami współżycia społecznego, 2) narusza prawa osobiste lub majątek osób trzecich.
Z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie wynika, że skarżący w kwietniu 1997 roku nawiązał kontakty handlowe z [...] firmą C. specjalizującą się od szeregu lat w wytwarzaniu pasków, bransoletek i innych akcesoriów do zegarków, która posługuje się znakiem towarowym "CONDOR", zarejestrowanym w W. dnia [...] września 1990 roku. Skarżący złożył podanie o rejestracje znaku towarowego słownego "condor" dnia [...] maja 1997 roku. Pierwsza korespondencja miedzy firmami datuje się z dnia [...] kwietnia 1997 roku, a więc z przed daty złożenia podania o zarejestrowanie znaku towarowego słownego "condor", a strony we wzajemnych kontaktach używały tylko nazwy C. Do dnia [...] stycznia 2001 roku skarżący utrzymywał kontakty handlowe z firmą C. sprowadzając ich wyroby do Polski, które były oznaczone znakiem towarowym i nazwą "CONDOR". Dopiero decyzją z dnia [...] maja 2000 roku Urząd Patentowy RP dokonał rejestracji znaku towarowego "condor" nr - [...] wydając świadectwo ochronne. Mimo toczącego się przez okres trzech lat postępowania o rejestracje znaku towarowego i ścisłej w tym czasie współpracy handlowej pomiędzy stronami skarżący nie poinformował swojego kontrahenta handlowego, iż wystąpił o rejestrację znaku towarowego słownego identycznego do jego znaku i że taka rejestracja została dokonana.
Działanie skarżącego Urząd prawidłowo ocenił jako działanie w złej wierze, sprzeczne z zasadami współżycia społecznego – dobrymi obyczajami kupieckimi i zasadnie uznał, że w sprawie znajduje zastosowanie art.8 pkt1 uzt. Orzecznictwo Urzędu Patentowego (por. np. dec. UP RP z [...] września 1994r. nr [...] i dec.Kom.Odw. przy UP RP z dnia [...] maja 1995r. nr [...]) w sprawie "T."/, Naczelny Sąd Administracyjny (np. wyrok z dnia 17 lipca 2003r. sygn.akt II SA 1165/02, lub z dnia 28 marca 2002r. sygn.akt II SA 2971/02), a także doktryna (por. R.Skubisz "Prawo znaków towarowych. Komentarz" Warszawa 1997, s.74-75, R.Skubisz, E.Traple glosa do wyroku SN z dnia 23 czerwca 1989r. ICR 236/89 w Przegląd Sądowy nr 2/1992) od lat zgodnie przyjmują, że art.8 pkt.1 uzt musi być interpretowany rozszerzającą i obejmuje również elementy podmiotowe. Podstawą unieważnienia mogą być zatem nie tylko cechy samego znaku towarowego, ale także naganne zachowania zgłaszającego. Za prawidłowością takiej interpretacji art.8 pkt.1 uzt przemawia również treść art. 31 uzt wprost przewidująca możliwość unieważnienia prawa z rejestracji uzyskanego w wyniku działania w złej wierze. Z powyższego wynika, że Urząd Patentowy zasadnie przyjął, że w dacie zgłoszenia wniosku ([...] maj 1997 roku.) istniała negatywna materialnoprawna przesłanka udzielenia ochrony, polegająca na zachowaniu wnioskodawcy sprzecznym z zasadami współżycia społecznego - dobrymi obyczajami kupieckimi. Zachowanie to polegało na świadomym zgłoszeniu do ochrony cudzego znaku towarowego, używanego od lat przez kontrahenta, bez wiedzy i zgody tego kontrahenta w sytuacji, kiedy między zgłaszającym a uprawnionym istniał stosunek szczególnego zaufania. W ocenie Sądu element istnienia złej wiary zgłaszającego organ ocenił prawidłowo.
Złą wiarę potwierdziły działania skarżącego wobec osób trzecich, podejmowane po uzyskaniu prawa ochronnego, bowiem z pism kierowanych przez skarżącego do tych osób wynika jednoznacznie, że wolą skarżącego jest ochrona własnych interesów .
Sąd podzielił więc pogląd organu, że celem skarżącego było zmonopolizowanie w Polsce obrotu akcesoriami do zegarków ze znakiem CONDOR i wyparcie z rynku produktów wnioskodawcy co wynika z treści listu ostrzegawczego i świadczy o zgłoszeniu spornego znaku w złej wierze, przy czym twierdzenie uprawnionego, że nie zakazywał wnioskodawcy używania znaku CONDOR jest sprzeczne z zebranym materiałem dowodowym. Z listów ostrzegawczych wystosowanych do dystrybutorów w Polsce wynika wprost, że osoby sprzedające akcesoria oznaczone znakiem "condor" nie pochodzące od skarżącego będą pociągnięci do odpowiedzialności cywilnej, a towar będzie zajęty na poczet zabezpieczenia roszczeń.
Zarejestrowany na rzecz skarżącego znak towarowy "condor" narusza również przepis art. 8 pkt 2 u.z.t., według którego niedopuszczalna jest rejestracja znaku towarowego, który narusza prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich. Skoro [...] firmą C. miała rzeczywiste kontakty na rynku polskim, to zarejestrowanie przez inny podmiot, prowadzący działalność o zbliżonym profilu, znaku towarowego identycznego, uniemożliwiło jej w praktyce korzystanie z tej nazwy.
Bez znaczenia dla uznania zgłoszenia znaku za prawidłowe pozostaje okoliczność podnoszona przez skarżącego poniesienia przez niego znacznych nakładów przy wprowadzeniu produktów [...] firmy i spornego znaku na rynek polski. Ponoszenie przez podmiot gospodarczy nakładów na reklamę oraz promocję znaku i towarów nim opatrzonych stanowi nieodłączną część tej działalności, wkalkulowaną w koszty jej prowadzenia i jest wliczone jako zamierzone działanie mające przynieść spodziewane rezultaty.
Za nieuzasadniony Sąd uznał zarzut skargi naruszenia art.7 i 80 k.p.a. poprzez wadliwą ocenę całokształtu materiału dowodowego i przyjęcie, że celem skarżącego było zmonopolizowanie rynku i uniemożliwienie dostępu do rynku wnioskodawcy oraz załatwienie sprawy niezgodnie z przepisami prawa oraz wbrew interesowi społecznemu i interesowi obywateli. Przytoczone wyżej argumenty świadczą jednoznacznie, że organ oceniając zebrany materiał dowodowy poruszał się w granicach swobodnej jego oceny. Organ w sposób wszechstronny ocenił całokształt materiału dowodowego, dokonując analizy znaczenia i wartości dowodów dla toczącej się sprawy, działał przy tym zgodnie z prawidłami logiki. Nie został również naruszony "interes społeczny i słuszny interes obywateli" przez, który należy rozumieć interes nie stojący w sprzeczności ani z prawem, ani zasadami współżycia społecznego Wydanie odmiennego rozstrzygnięcia przez organ w przedmiotowej sprawie naruszałoby właśnie tak rozumiany interes społeczny i słuszny interes obywateli.
Z tych wszystkich względów, uznając, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę.