I SA/Łd 805/22

I SA/Łd 805/22 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2022-12-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-11-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Cezary Koziński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 52 par. 3, art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na decyzję Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 16 sierpnia 2022 r. Nr SKO. 4100.86-88.2022 w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty kwoty stanowiącej zwrot kosztów postępowania sądowego postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
E. K. wniosła 5 października 2022 r. skargę na decyzję Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 16 sierpnia 2022 r. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty kwoty stanowiącej zwrot kosztów postępowania sądowego (kasacyjnego).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie — oddalenie. W uzasadnieniu wskazał między innymi, że dzień przed wniesieniem skargi, to jest 4 października 2022 r., skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka. Zdaniem Prezesa Kolegium skorzystanie z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, niezależnie czy skuteczne, czy też nie, wyklucza automatycznie możliwość skorzystania ze skargi do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (§ 3 zd. 1).
Cytowany art. 52 § 3 p.p.s.a. dopuszcza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji (postanowienia), od której stronie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z dniem doręczenia stronie takiej decyzji (postanowienia) terminy do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy albo skargi do sądu administracyjnego rozpoczynają bieg równolegle. Ustawodawca pozostawił stronie wybór środka ochrony prawnej pomiędzy skargą do sądu administracyjnego, a wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie oznacza to jednak, że strona może skorzystać jednocześnie z obu możliwości (por. postanowienie NSA z 13 lutego 2020 r., II GSK 28/20, publ. CBOSA).
Rację ma zatem organ administracji wskazując, że w rozpoznawanej sprawie skarżąca mogła wybrać sposób zaskarżenia decyzji Prezesa SKO i albo skorzystać z prawa złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo wnieść do sądu administracyjnego skargę, bez uprzedniego składania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z tych środków prawnych nie można jednak korzystać kumulatywnie. Skargę do sądu można wnieść skuteczne tylko wtedy, gdy strona nie złożyła wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W przypadku, gdy strona decyduje się najpierw skorzystać z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie wnosi skargę do sądu administracyjnego, skarga jest niedopuszczalna. Celem art. 52 § 3 p.p.s.a. nie jest przyznanie stronie możliwości dwutorowej/niejako dwukrotnej weryfikacji tego samego aktu administracyjnego, lecz prawo wyboru procedury weryfikacji: wniosku albo skargi. Nie ma przy tym znaczenia, czy środek wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony skutecznie, czy też nie, bowiem jedynym ustawowym warunkiem pozostaje nieskorzystanie z prawa złożenia tego wniosku (postanowienie NSA z 29 listopada 2019 r., I OZ 1169/19, publ. CBOSA). Przyjęcie odmiennej wykładni prowadziłoby do sytuacji, w której strona mogłaby wnieść skargę do sądu niejako na wypadek, gdyby wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie został wniesiony skutecznie. Takie rozumienie art. 52 § 3 p.p.s.a. przeczy brzmieniu tej normy, która wymaga od strony wyboru trybu domagania się ochrony, a więc decyzji co do tego czy skorzysta z trybu postępowania administracyjnego, czy też z trybu sądowoadministracyjnego. Konsekwencje tego wyboru obciążają stronę (por. postanowienie NSA z 13 listopada 2019 r., II OSK 2727/19, publ. CBOSA).
Z akt sprawy wynika, że skarga na decyzję Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 16 sierpnia 2022 r. została nadana 5 października 2022 r. W aktach sprawy znajduje się również wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy skierowany do Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 4 października 2022 r. Zestawienie wskazanych dat nasuwa się wniosek, że celem skarżącej było w pierwszym rzędzie uruchomienie kontroli decyzji w trybie administracyjnym. Skoro tak, to skarga złożona po wszczęciu postępowania w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jest niedopuszczalna. Jak wskazano powyżej, jedynym ustawowym warunkiem skutecznego złożenia skargi od decyzji było nieskorzystanie przez skarżącą z prawa złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jedną z takich przyczyn jest złożenie skargi po wszczęciu postępowania w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.
Ake.