VI SA/WA 233/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi spółki "C." Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która uchyliła decyzję Prezydenta W. nakładającą na spółkę karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego i umieszczenie w nim reklamy po wygaśnięciu umowy cywilnej z dnia 3 czerwca 1992 r. Umowa ta, zawarta z poprzednikiem prawnym spółki, obowiązywała do 31 grudnia 2000 r. Po jej wygaśnięciu, spółka kontynuowała zajmowanie pasa drogowego pod reklamę, mimo braku nowej umowy i korespondencji wskazującej na rozwiązanie dotychczasowej. Organy administracji nałożyły karę pieniężną, powołując się na przepisy ustawy o drogach publicznych dotyczące zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia. Spółka kwestionowała zasadność kary, argumentując, że stosunki cywilnoprawne wyłączają zastosowanie przepisów o karach administracyjnych, a także powołując się na art. 674 KC. WSA w Warszawie oddalił skargę, uznając, że po wygaśnięciu umowy cywilnej zajęcie pasa drogowego pod reklamę było samowolne i podlegało karze pieniężnej zgodnie z art. 40 ust. 4 ustawy o drogach publicznych. Sąd podkreślił, że umowa cywilna lub zezwolenie administracyjne są podstawą legalnego zajęcia pasa, a brak obu tych elementów skutkuje samowolnym zajęciem. WSA stwierdził jednak, że organ II instancji zasadnie uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, ponieważ z materiału dowodowego nie wynikały jednoznacznie powierzchnia reklamy ani okres jej umieszczenia, co było niezbędne do prawidłowego ustalenia wysokości kary.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów o karach za samowolne zajęcie pasa drogowego po wygaśnięciu umowy cywilnej, a także stosowanie art. 674 KC w kontekście umów z zarządcami dróg.
Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w tamtym okresie. Kluczowe jest ustalenie braku zgody zarządcy drogi na dalsze zajęcie.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zajęcie pasa drogowego pod reklamę po wygaśnięciu umowy cywilnej, w sytuacji braku zawarcia nowej umowy lub uzyskania zezwolenia administracyjnego, stanowi samowolne zajęcie podlegające karze pieniężnej na podstawie ustawy o drogach publicznych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zajęcie pasa drogowego po wygaśnięciu umowy cywilnej, bez zawarcia nowej umowy lub uzyskania zezwolenia administracyjnego, jest samowolne i podlega karze pieniężnej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że po wygaśnięciu umowy cywilnej, dalsze zajmowanie pasa drogowego bez nowego tytułu prawnego (umowy lub zezwolenia) jest samowolne. Ustawa o drogach publicznych przewiduje kary za takie zajęcie, niezależnie od tego, czy legalne zajęcie mogłoby nastąpić na podstawie umowy cywilnej czy decyzji administracyjnej.
Czy art. 674 Kodeksu cywilnego (automatyczne przedłużenie umowy najmu na czas nieoznaczony w razie wątpliwości) ma zastosowanie do sytuacji zajmowania pasa drogowego pod reklamę po wygaśnięciu umowy cywilnej, gdy zarządca drogi nie wyraża zgody na dalsze zajęcie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, art. 674 KC nie ma zastosowania w sytuacji, gdy zarządca drogi jednoznacznie nie wyraża zgody na dalsze zajmowanie pasa drogowego po wygaśnięciu umowy.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że art. 674 KC stosuje się w sytuacjach wątpliwych, a w niniejszej sprawie było jasne, że zarządca drogi nie chciał zawrzeć kolejnej umowy i żądał usunięcia reklam.
Czy organ II instancji prawidłowo zastosował art. 138 § 2 KPA, uchylając decyzję organu I instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania z powodu braku wystarczających ustaleń faktycznych co do powierzchni i okresu zajęcia pasa drogowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organ II instancji prawidłowo zastosował art. 138 § 2 KPA.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części (ustalenie powierzchni i okresu zajęcia), organ II instancji miał prawo uchylić decyzję organu I instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania, dając jednocześnie wskazówki co do dalszych ustaleń.
Przepisy (10)
Główne
u.d.p. art. 40 § ust. 4
Ustawa o drogach publicznych
Przepis ten stanowi podstawę do nakładania kar pieniężnych za samowolne zajęcie pasa drogowego.
Pomocnicze
u.d.p. art. 22 § ust. 2
Ustawa o drogach publicznych
Wskazuje, że zajęcie pasa drogowego może nastąpić na podstawie umowy cywilnej lub zezwolenia administracyjnego.
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
Ogólna podstawa prawna do wydawania decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Umożliwia utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji.
k.p.a. art. 138 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Umożliwia uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Nakłada obowiązek wyczerpującego zebrania materiału dowodowego.
k.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Określa wymogi uzasadnienia decyzji.
k.c. art. 674
Kodeks cywilny
Dotyczy przedłużenia umowy najmu na czas nieoznaczony.
Dz.U. nr 6 z 1986r. poz. 33 art. 11 § ust. 3
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 1986r.
Dotyczy kar pieniężnych za zajęcie pasa drogowego.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r.
Reguluje orzekanie przez WSA w przypadku oddalenia skargi.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Stosunki prawne między stronami należy oceniać w świetle prawa cywilnego i łączącej strony umowy. • Art. 674 KC nakazuje przyjmować, że umowa najmu po upływie czasu oznaczonego przedłuża się na czas nieoznaczony. • Zajęcie pasa drogowego pod reklamę może mieć miejsce tylko na podstawie umowy cywilnej, a nie zezwolenia administracyjnego. • Art. 40 ust. 4 ustawy o drogach publicznych dotyczący kar pieniężnych za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia nie ma zastosowania do reklam, gdy strony łączyła umowa cywilna. • Tryb arbitrażowy nie został zachowany.
Godne uwagi sformułowania
pozostawanie reklam w pasie drogowym po 31 grudnia 2000r. było samowolne, nie znajdowało bowiem oparcia w umowie, która wygasła. • Za samowolne zajęcie pasa drogowego pobiera się kary pieniężne, niezależnie od tego czy legalnie ten pas można by zająć na podstawie umowy cywilnej czy też na podstawie zezwolenia wydanego w formie decyzji administracyjnej. • Rozumienie odmienne prowadziłoby do absurdalnego wniosku, że każde samowolne zajęcie pasa drogowego, który mógłby być oddany w najem /dzierżawę, użyczenie/ w drodze umowy cywilnej pozostaje bezkarne.
Skład orzekający
Magdalena Bosakirska
sprawozdawca
Piotr Borowiecki
członek
Zdzisław Romanowski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o karach za samowolne zajęcie pasa drogowego po wygaśnięciu umowy cywilnej, a także stosowanie art. 674 KC w kontekście umów z zarządcami dróg."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w tamtym okresie. Kluczowe jest ustalenie braku zgody zarządcy drogi na dalsze zajęcie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje konflikt między prawem cywilnym a administracyjnym w kontekście korzystania z pasa drogowego, co jest istotne dla praktyków prawa i przedsiębiorców.
“Czy wygasła umowa chroni przed karą za zajęcie pasa drogowego? WSA wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 23 760 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.