VI SA/WA 2329/22

VI SA/Wa 2329/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-11-23
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-08-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Aneta Lemiesz /przewodniczący/
Robert Żukowski /sprawozdawca/
Sławomir Kozik
Symbol z opisem
6379 Inne o symbolu podstawowym 637
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Własność przemysłowa
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 49 poz 508
art. 129 zn. 1 ust. 1 pkt 2 i 4, art. 120 ust. 3 pkt 2, art. 252, art. 107 § 1 pkt 6, art. 130, art. 120 ust. 1,
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.
Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
art. 7, art. 77 § 1, art. 8 , art. 80,
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Asesor WSA Robert Żukowski (spr.) Protokolant st. ref. Lili Zawadzka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2022 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę
Uzasadnienie
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "Urząd Patentowy", "Urząd") z 24 czerwca 2022 r. znak [...] wydana na podstawie art. art. 1291 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 145 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 324, zwana dalej "pwp"), którą Urząd odmówił udzielenia prawa ochronnego na zgłoszony znak towarowy słowny: "[...]" zgłoszony w dniu 9 listopada 2017 pod numerem [...] przez [...] (zwanej dalej "Skarżącą", "Stroną").
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
W dniu 09 listopada 2017 r. [...], Polska dokonała zgłoszenia oznaczenia słownego "[...]" przeznaczonego do oznaczania następujących towarów/usług w nstp. klasach:
- w klasie 7 w tym m.in. agregaty kogeneracyjne (w tym zwłaszcza agregaty na biogaz i gaz ziemny) oraz ich części, generatory elektryczności,
- w klasie 9 w tym m.in. urządzenia elektryczne do zdalnego zapłonu, urządzenia monitorujące, elektryczne, wskaźniki ciśnienia,
- w klasie 35 w tym m.in. doradztwo w zakresie organizowania i prowadzenia działalności polegającej na wytwarzaniu ciepła i energii elektrycznej (kogeneracji),
- w klasie 37 w tym m.in. instalacja, konserwacja, naprawa i serwisowanie urządzeń, w tym zwłaszcza agregatów kogeneracyjnych oraz związanych z nimi instalacji oraz aparatury,
- w klasie 42 w tym m.in. doradztwo w zakresie oszczędności energii.
W związku z dokonanym zgłoszeniem, Urząd Patentowy RP pismem z dnia 18 stycznia 2018 r. poinformował Zgłaszającą o istnieniu przeszkód rejestracji wynikających z art. 1291 ust. 1 pkt 2 i 4 pwp, oraz wezwał do wypowiedzenia się w sprawie. Organ wyjaśnił, iż oznaczenie [...] nie jest fantazyjne i ma swój desygnat w rzeczywistości bowiem jest to termin używany dla określenia jednostki mocy elektrycznej a relewantny krąg odbiorców będzie kojarzył ten znak jedynie z jednostką mocy elektrycznej.
Pełnomocnik Zgłaszającej w piśmie z dnia 16 lutego 2018 r. nie zgodził się ze stanowiskiem Urzędu przestawionym w piśmie z dnia 28 lutego 2018 r. W swoim piśmie pełnomocnik Zgłaszającej wskazał, że brak jest podstaw do stwierdzenia że "określenie [...] jest używane w mowie potocznej na określenie mocy elektrycznej". Nawet przyjmując inne założenie, mając wątpliwość co do charakteru znaku "[...]", jako oznaczenia wskazującego na pochodzenie od danego przedsiębiorcy, mogłoby powstać co najwyżej w przypadku towarów, które z jakiegoś powodu - w szczególności odnoszącego się do prawidłowego opisu, przewidzianego przepisami - powinny być oznaczane jednostką mocy. W ocenie pełnomocnika twierdzenie to z pewnością nie jest prawdziwe co najmniej odnośnie: takich towarów które mogą funkcjonować bez podłączenia do sieci elektrycznej, wszelkich usług objętych zgłoszeniem [z klas 35, 37, 42). Zastrzeżenia sformułowane przez Urząd co do ww. towarów/usług należy uznać za bezzasadne.
Pełnomocnik wskazał nadto, że znak [...] nabył wtórną zdolność odróżniająca i powołał się na następujące materiały:
- skrót [...] oznacza "[...]" - co stanowi nawiązanie do nazwisk pierwszych wspólników wnioskodawcy [...] POLSKA sp. z o.o., tj. Z. K. i O. W..
- wnioskodawca [...] POLSKA sp. z o.o. (dawniej: [...] sp. z 0.0.) od 1999 r. prowadzi aktywnie działalność na rynku, specjalizując się w dostarczaniu i serwisowaniu agregatów do kogeneracji. Firma i znak "[...] " utrwaliły się więc już w świadomości odbiorców.
- sprawozdanie z III Konferencji Naukowo-Technicznej Związku Gorzelni Polskich (ZGP) z 17- 18.04.2008 r. w [...]- w toku którego przedstawiciele [...] wygłosili prezentację.
Decyzją z 24 czerwca 2022 r. Urząd Patentowy RP odmówił udzielenia prawa ochronnego na wskazany znak. Urząd Patentowy po ponownej analizie przeszkód do udzielenia prawa ochronnego wskazanych we wstępnej odmowie stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki wynikające z treści 1291 ust. 1 pkt 2 pwp. Jak wynika z uzasadnienia decyzji Urząd wycofał się przy tym z zastosowania art. 1291 ust. 1 pkt 4 pwp w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż zasadą pwp jest nieudzielanie praw ochronnych m.in. na takie oznaczenia, które nie nadają się do odróżniania w obrocie towarów, dla których zostały zgłoszone (art. 1291 ust 1 pkt 2 pwp]. Przepis ten, na mocy art 120 ust 3 pkt 2 pwp, odnosi się odpowiednio do usług. Organ wskazał, iż przedmiotowe oznaczenie "[...]" nie jest ani fantazyjne ani abstrakcyjne i ma swój desygnat w rzeczywistości. Jest to termin używany dla określenia jednostki mocy elektrycznej - 1 kilowat elektryczny. Zatem relewantny krąg odbiorców składający się ze specjalistów nie będzie tego oznaczenia odbierał jako znaku towarowego tylko jako symbol jednostki mocy. Według organu oznaczenie [...] w zgłoszonej postaci nie jest jednak na tyle charakterystyczne, aby krąg odbiorców usług opatrywanych takim oznaczeniem był w stanie bez cienia wątpliwości przypisać te towary/usługi do Zgłaszającej jako podmiotu je oferującego.
W skardze wniesionej w ustawowym terminie od ww. decyzji organu, Skarżąca spółka zarzuciła wydanej decyzji:
I. naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 7, art. 8, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U.2020.256z późn. zm.; dalej: k.p.a.) w zw. z art. 252 p.w.p. – poprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych i niewłaściwą ocenę dowodów oraz naruszenie zasady zaufania do administracji publicznej, polegające w szczególności na przyjęciu, że Znak Zgłoszony nie nadaje się do odróżniania w obrocie towarów dla których został zgłoszony, co wyniknęło w szczególności z przyjęcia, iż 1) oznaczenie "[...]", z którego składa się Znak Zgłoszony, w powszechnym obrocie oznacza "kilowat elektryczny" i z tym określeniem będzie utożsamiany przez relewantny krąg odbiorców, podczas gdy wniosek taki w okolicznościach stanu faktycznego sprawy nie był uzasadniony; 2) przyjęcia, że oznaczenie "[...]" jest oznaczeniem niedystynktywnym, które ma desygnat w rzeczywistości, podczas gdy w istocie jest to oznaczenie fantazyjne i abstrakcyjne, które nie niesie za sobą żadnego znaczenia; 3) przyjęcia, że Znak Zgłoszony będzie odbierany przez relewantny krąg odbiorców nie jako znak towarowy lecz jako symbol mocy, podczas gdy relewantny krąg odbiorców w niniejszej sprawie tego symbolu mocy po prostu nie zna; 4) pominięcia, że symbol kilowata elektrycznego w układzie SI znacząco różni się od postaci Znaku Zgłoszonego, z tego względu, że symbol ten to "[...]", a Znak Zgłoszony składa się z oznaczenia "[...]", 5) pominięcia, że kilowat elektryczny nie jest podstawową jednostką mocy - jej znajomość więc ograniczona będzie jedynie do wąskiego grona specjalistów, zajmujących się mocą elektryczną na co dzień; 6) przyjęcia, że do relewantnego kręgu odbiorców towarów i usług dla których zgłoszony został Znak Zgłoszony zaliczać będą się przede wszystkim odbiorcy profesjonalni, podczas gdy wniosek taki nie wynika z analizy towarów i usług, dla których zgłoszony został Znak Zgłoszony; 7) pominięcia, że oznaczenie "[...]" jest częścią firmy Skarżącej, tj. [...] POLSKA sp. z o.o, a związku z tym wprost wskazuje na pochodzenie towarów (usług) od niej; 8) przyjęciu, że towary i usługi, dla których zgłoszony został Znak Zgłoszony tworzą jedną kategorię lub jedną grupę towarów (usług) o dostatecznie jednorodnym charakterze; 9) pominięciu, że w takim samym stanie faktycznym i prawnym Organ wydał decyzję, na mocy której udzielił prawa ochronnego na znak towarowy, a więc odmawiając ochrony w niniejszej sprawie naruszył zasadę zaufania do władzy publicznej.
II. naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 107 § 1 pkt. 6 w zw. z art. 252 p.w.p., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a to poprzez niewyczerpujące uzasadnienie zaskarżonej decyzji, w szczególności w zakresie: 1.) braku konkretnej zdolności odróżniającej Znaku Zgłoszonego i niskiej charakterystyczności Znaku Zgłoszonego; 2.) nierozważenie konkretnej zdolności odróżniającej Znaku Zgłoszonego w kontekście wszystkich towarów i usług dla których zgłoszony został Znak Zgłoszony, podczas gdy pomiędzy towarami i usługami nie istnieje na tyle bezpośredni i konkretny związek, że tworzą one jedną kategorię lub jedną grupę towarów (usług).
III. naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest art. 1291 ust. 1 pkt 2 p.w.p. oraz art 130 p.w.p. poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na: 1) odmowie udzielenia prawa ochronnego na Znak Zgłoszony, z powodu przyjęcia, iż Znak Zgłoszony nie nadaje się do odróżniania w obrocie towarów, dla których został zgłoszony, 2) przyjęciu, że w przypadku gdy oznaczenie posiada desygnat w rzeczywistości, to nie ma ono już konkretnej zdolności odróżniającej; 3) przyjęciu, że oznaczenie może posiadać abstrakcyjną zdolność odróżniającą, a równocześnie nie nadawać się do odróżniania w obrocie towarów dla których zostało zgłoszone z uwagi na posiadanie desygnatu w rzeczywistości, 4) dokonaniu badania, jak się wydaje, abstrakcyjnej zdolności odróżniającej na etapie badania konkretnej zdolności odróżniającej; 5) przyjęciu, że Znak Zgłoszony - gdyby uznać, że nie dysponował pierwotną zdolnością odróżniającą - nie nabył, w wyniku używania, tzw. wtórnej zdolności odróżniającej.
W oparciu o powyższe zarzuty Skarżąca zwróciła się o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu skargi powyższe zarzuty zostały szczegółowo omówione.
W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna a zarzuty skargi nie uzasadniały w ocenie Sądu uchylenia wydanego w sprawie rozstrzygnięcia.
Rozpatrując zarzuty skargi Sąd w całości podzielił stanowisko Urzędu Patentowego, że w rozpoznawanej sprawie Skarżąca nie wykazała posiadania przez sporne oznaczenie zdolności odróżniającej w objętych wnioskiem klasach.
Na wstępie należy podkreślić, że funkcją każdego znaku towarowego jest zdolność odróżniania towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów pochodzących od innych przedsiębiorstw, co wprost wynika z definicji znaku towarowego zawartej w art. 120 ust. 1 p.w.p. Zdolność ta przejawia się w tym, że znak towarowy nie może wprowadzać uczestników obrotu w błąd co do pochodzenia towarów. Znakiem towarowym może być zatem wyłącznie oznaczenie, do używania którego można przyznać prawo wyłącznie jednemu podmiotowi, gwarantując jednocześnie prawo do swobodnego dostępu pozostałym uczestnikom obrotu gospodarczego do oznaczeń ogólnoinformacyjnych. W tym znaczeniu znak towarowy pozwala odbiorcy rozpoznać towary objęte prawem wyłącznym jako pochodzące z określonego przedsiębiorstwa, a tym samym umożliwia odróżnianie tych towarów, od towarów pochodzących z innych przedsiębiorstw. Posiadanie przez znak towarowy dostatecznych znamion odróżniających jest zatem podstawową przesłanką oceny przy udzielaniu prawa ochronnego na konkretne oznaczenie, jak również przy próbie wzruszenia takiego prawa.
Przeszkoda rejestracji znaku wynikająca z art. 1291 ust. 1 pkt 2 p.w.p. (nie udziela się prawa ochronnego na oznaczenie, które nie nadaje się do odróżniania w obrocie towarów, dla których zostało zgłoszone) określana jest mianem konkretnej zdolności odróżniającej i badana jest w odniesieniu do konkretnych towarów, dla jakich znak został zgłoszony do ochrony, przy czym przyjmuje się, że dostateczne znamiona odróżniające oznaczenia rozumiane w sensie konkretnym pozwalają na to, by właściwy krąg odbiorców, składający się z przeciętnych, właściwie poinformowanych, dostatecznie uważnych i rozsądnych konsumentów towarów (usług) oznaczonych danym znakiem, postrzegał wskazany towar jako pochodzący z konkretnego przedsiębiorstwa (por. wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 22 czerwca 2006 r. w sprawie C-24/05).
Za niezdolne do pełnienia funkcji znaku towarowego uważa się znaki, które pozbawione są dostatecznych znamion odróżniających w odniesieniu do towarów, dla sygnowania których zostały przeznaczone; znamion takich nie posiadają oznaczenia, które nie pozwalają zindywidualizować towaru jako pochodzącego od konkretnego przedsiębiorcy. W tej grupie oznaczeń znajdują się oznaczenia/znaki opisowe, tj. oznaczenia, które składają się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania, w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności (art.1291 ust.1 pkt 3 p.w.p.); czyli elementów, których jedyną funkcją jest przekazywanie informacji o towarze (usłudze), a nie o jego pochodzeniu z określonego przedsiębiorstwa.
Znakiem opisowym jest znak, który realizuje zasadę aktualnej, konkretnej i bezpośredniej opisowości. Aktualność oznaczenia podlega ocenie obiektywnej i sprowadza się do ustalenia, czy z punktu widzenia aktualnych warunków rynku oznaczenie jest przydatne do opisu towaru i jako takie powinno być dostępne dla wszystkich jego uczestników. Reguła konkretnej opisowości wskazuje natomiast, że wyłączony z rejestracji jako opisowy może być tylko taki znak, który wskazuje na konkretne cechy tego towaru, dla którego oznaczania jest przeznaczony. Bezpośredniość opisu ma zaś miejsce wtedy, gdy znak przekazuje informację o cechach konkretnego towaru wprost, wyraźnie i jednoznacznie, tak że może być ona również odczytana wprost, a nie drogą skojarzeń (por. wyrok NSA z 9 grudnia 2011 r. II GSK 1346/10).
W niniejszej sprawie analizie podlegało oznaczenie słowne: "[...]" przeznaczone dla usług z klas:
• 7 - agregaty kogeneracyjne (w tym zwłaszcza agregaty na biogaz i gaz ziemny) oraz ich części, generatory elektryczności, głowice cylindrów do silników, kable sterownicze do maszyn i silników, łańcuchy napędowe inne niż do pojazdów lądowych, łoża silnika inne niż do pojazdów lądowych, mechanizmy napędowe inne niż do pojazdów lądowych, mechanizmy sterownicze do maszyn i silników, narzędzia [części maszyn], obudowy [części maszyn], osłony maszyn, paski klinowe do silników, pasy do silników, pompy [części maszyn lub silników], regulatory ciśnienia [części maszyn], regulatory prędkości obrotowej do maszyn, silników i silników elektrycznych, silniki napędowe inne niż do pojazdów lądowych, silniki inne niż do pojazdów lądowych, turbosprężarki, urządzenia przeciw zanieczyszczeniom do silników, wały napędowe inne niż do pojazdów lądowych, wtryskiwacze paliwa do silników;
• 9 - aparatura do kontrolowania temperatury, baterie elektryczne, elektryczne urządzenia pomiarowe, instalacje elektryczne do zdalnego sterowania procesami przemysłowymi, interfejsy komputerowe, liczniki, pulpity rozdzielcze [elektryczność], urządzenia do analizy gazu, urządzenia do kontroli i regulacji ciepła, urządzenia do pomiaru ciśnienia, urządzenia elektryczne do zdalnego zapłonu, urządzenia monitorujące, elektryczne, wskaźniki ciśnienia [rejestratory ciśnienia], wskaźniki ciśnienia w zaworach;
• 35 - doradztwo w zakresie organizowania i prowadzenia działalności polegającej na wytwarzaniu ciepła i energii elektrycznej (kogeneracji), promocja i pośrednictwo w sprzedaży agregatów kogeneracyjnych (w tym zwłaszcza: na biogaz i gaz ziemny) oraz ich części dla osób trzecich, wynajmowanie urządzeń;
• 37 - instalacja, konserwacja, naprawa i serwisowanie urządzeń, w tym zwłaszcza agregatów kogeneracyjnych oraz związanych z nimi instalacji oraz aparatury;
• 42 - doradztwo w zakresie oszczędności energii, kalibrowanie [pomiary], kontrola jakości.
Prezentowane w toku postępowania administracyjnego oraz na etapie skargi stanowisko strony skarżącej stanowiło w zasadzie polemikę z ustaleniami organu co do rozumienia znaczenia technicznego oznaczenia [...] oraz stopnia rozpoznawania wnioskowanego znaku przez przeciętnych odbiorców towarów i usług Strony. Skarżąca zarzucała generalnie, iż przyjęcie, że zgłoszony przez Skarżącą znak słowny "[...]" nie nadaje się do odróżniania w obrocie tylko z tego powodu, że odpowiada mu skrót jednostki mocy w układzie SI – tj. "[...]" = "kilowat elektryczny" w żadnym stopniu nie odbiera zgłaszanemu znakowi przymiotu oznaczenia fantazyjnego i nie powinno budzić wątpliwości co do źródła pochodzenia od Skarżącej.
Odnosząc się do tak sformułowanych zarzutów i generalnego stanowiska Skarżącej, Sąd doszedł do przekonania, że nie są one usprawiedliwione. Przede wszystkim organ prawidłowo ocenił sporne oznaczenie dla zgłoszonych usług, skoro jest ono słownym nośnikiem informacji całkowicie zbieżnym ze skrótem używanym w obiegu usług profesjonalnych de facto w ramach wszystkich objętych wnioskiem klas towarów i usług i nie wskazuje w sposób czytelny na źródło ich komercyjnego pochodzenia.
W stanie faktycznym sprawy nie budzi wątpliwości Sądu zasadność stanowiska organu, że elementy słowne zgłoszonego oznaczenia czyli słowa "[...]" dla sektora rynku energetyki/energii stanową znak pozbawiony charakteru odróżniającego w odniesieniu do wszystkich objętych wnioskiem klas towarów i usług. Dał temu wyraz Urząd Patentowy w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji obszernie przytaczając poglądy doktryny oraz orzecznictwa wspólnotowego i krajowego. Dlatego też nie ma potrzeby ponownego powtarzania w tym miejscu tak szczegółowej i wyczerpującej argumentacji organu.
Zdaniem Sądu, należy przyznać rację organowi co do tego, że zgłoszony znak składa się z wyrazu (skrótu jednostki mocy) pozbawionego zdolności odróżniającej w stosunku do usług objętych zgłoszeniem wynika to zarówno z prostego zestawienia znaków jaki i analizy prezentowanej tu argumentacji strony Skarżącej. Przede wszystkim poza sporem jest, iż oznaczenie to ma swoje ścisłe i określone znaczenie w dziedzinie energii (jednostka siły SI), którego treść jest rozumiana natychmiastowo i bezpośrednio, pomimo że forma zapisu "[...]" w postaci dużych litej różni się od skrótu 1 kilowata elektrycznego tj. "[...]" na co zwracał uwagę Skarżący. Przedmiotowe oznaczenie [...] nie jest fantazyjne ani abstrakcyjne i ma swój desygnat w rzeczywistości (tj. - 1 kilowat elektryczny). Słusznie organ uznał tutaj, iż relewantny krąg odbiorców składający się ze specjalistów w danej branży nie będzie tego oznaczenia odbierał jako znaku towarowego ale może go odebrać jako symbol jednostki mocy. Dlatego oczywiste jest, że przeciętny, krajowy odbiorca towarów lub usług w przedmiotowym zakresie będzie znał znaczenie zgłoszonego oznaczenia. Przedmiotowy skrót jest znana w tej branży i łatwy do weryfikacji za pomocą ogólnie dostępnych opracowań słownikowych, czy wyszukiwarek internetowych.
Należy podkreślić, że dla przeciętnego należycie poinformowanego, dobrze zorientowanego i rozsądnego konsumenta do którego skierowana jest działalność Skarżącej spółki, znak ten nie będzie stanowić dostatecznej podstawy dla zidentyfikowania towarów i usług jako pochodzących od jednego, stałego i zawsze od tego samego producenta. Składa się bowiem z elementu wyrazów pozbawionych zdolności odróżniającej w stosunku do usług objętych zgłoszeniem. W kontekście zarzutów skargi wskazać tutaj należy, iż przedmiotem wniosku był znak słowny a nie słowno-graficzny co mogłoby w zestawieniu słowa z grafiką wpłynąć na rozpoznawalność marki a nie skrótu jednostki siły SI. Ponadto uwagi co do stwierdzenia braku dystynktywności znaku [...] wbrew twierdzeniom skargi szczegółowo przedstawione zostały na stronie 4 i 5 zaskarżonej decyzji oceniając, że element słowny [...] jako całość nie tworzy konstrukcji zdolnej do odróżniania przedmiotowych towarów i usług w obrocie. Należy podkreślić, że znak [...] podsiada abstrakcyjną zdolność odróżniająca, ponieważ jako znak słowny jest zmysłowo postrzegalny za pomocą wzroku i słuchu i jest jednolity a także jest na tyle spójny, że może być objęty jednym aktem poznawczym. Wyraz ten ma określone znaczenie; a jego treść jest odczytywana bez przeprowadzania dodatkowego procesu myślowo – skojarzeniowego.
Niewątpliwie w spornym oznaczeniu występują różnice w zakresie wielkości zastosowanych liter, jednak już z samych ulotek dołączonych do akta administracyjnych sprawy wynika, iż całe fragmenty informacji w tekstach mogą być zapisywane wielkimi literami co czyni prezentowaną tu argumentację strony skarżącej nieuzasadnioną. Dodać także tutaj trzeba, iż samo oznaczenie słowne pozbawione elementów grafiki obecnej na przedstawianych materiałach reklamowych wskazuje, iż wnioskowanej oznaczenie nie jest na tyle charakterystyczne aby pozwalać konsumentowi na powiązanie badanego oznaczenia z towarami/usługami dostarczanymi przez Skarżącą. Odnosząc się natomiast do kwestii "konsumenta" w tym zakresie Sąd przychylił się do argumentacji Urzędu Patentowego, iż przy zakupie towarów z klasy 07 i 09 oraz przy wyborze usług wskazanych we wniosku należy posiadać pewną wiedzę i rozeznanie na rynku. Oferowane w ramach objętych wnioskiem klas produktów towary/usługi nie są ogólnodostępne i nabywane masowo, bez większego przemyślenia, lecz przeznaczone dla osób zajmujących się zawodowo np. agregatami kogeneracyjnymi czy np. pulpitami rozdzielczymi. Z powyższych względów Urząd prawidłowo ocenił krąg odbiorców towarów i usług oznaczonych przedmiotowym znakiem wskazując, że są to profesjonaliści o wysokim poziomie uwagi.
Zdaniem Sądu należy podzielić zatem wniosek wynikający z poczynionych przez organ ustaleń faktycznych, że oznaczenie objęte wnioskiem jest oznaczeniem niedystynktywnym w odniesieniu do sygnowanych nim towarów i usług bowiem nie tworzy konstrukcji zdolnej do odróżniania przedmiotowych towarów i usług w obrocie. Tym samym oznaczenie to jako wykorzystywane do oznaczenia skrótu jednostki siły SI powinno pozostać dostępne dla wszystkich uczestników obrotu gospodarczego.
Odnosząc się natomiast do pozostałych zarzutów skargi wyjaśnić należy iż Skarżący powiadamiany był o prowadzonych czynnościach i miał możliwość przedstawienie swojego stanowiska w sprawie, które po jego wniesieniu podlegało ponownej analizie organu. Wyjaśniono także stronie w kontekście zarzutów dotyczących oznaczenia [...] iż każda sprawa jest badana w odrębnym postepowaniu w oparci o każdorazowo ustalany stan faktyczny właściwy dla danej sprawy co nie oznacza obowiązku aby sprawy zbliżone rozstrzygane była zawsze w identyczny sposób. Prawidłowo oceniono także powoływane przez Skarżącą wyjaśniania co do powiązania wnioskowanego znaku z nazwiskami pierwszych właścicieli oraz nabycia wtórnej zdolności odróżniającej. W przypadku gdy nazwa firmy użyta jako znak towarowy nie posiada wystarczających cech dystynktywnych względem oznaczanych towarów i usług nic nie stoi na przeszkodzie aby używać tej nazwy nadal jako "firmy" przedsiębiorstwa, jednak nie może na nią zostać udzielone prawo ochronne na co słusznie wskazywał organ w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się natomiast do kwestii oceny wykazania wtórnej zdolności odróżniającej Sąd także w tym zakresie podzielił wnioski organu. Skarżący nie wykazał tych okoliczności w toku postępowania bowiem przedstawione dowody uniemożliwiały obiektywne stwierdzenie stanu przed datą złożenia przedmiotowego wniosku.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zarzuty skargi są niezasadne, a biorąc dodatkowo pod uwagę, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329).