VI SA/Wa 2258/06

VI SA/Wa 2258/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-03-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-12-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Czarnecki /przewodniczący/
Halina Emilia Święcicka /sprawozdawca/
Jolanta Królikowska-Przewłoka
Symbol z opisem
6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Sygn. powiązane
II GSK 293/07 - Wyrok NSA z 2008-01-08
Skarżony organ
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Protokolant Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2007 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę
Uzasadnienie
W dniu [...] grudnia 2005 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga P. Sp. z o. o. z siedzibą w W., reprezentowanej przez radcę prawnego K. K., na postanowienie zawarte w piśmie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej jako Prezes UOKiK) z dnia [...] września 2005 r. nr [...].
W zaskarżonym piśmie Prezes UOKiK stwierdził, iż brak jest podstaw do składania przez P. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od pisma Prezesa UOKiK z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...], którym uzgodnił przedłożony przez Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty projekt postanowienia stwierdzającego, że na krajowym rynku świadczenia usługi dostępu i rozpoczynania połączeń w ruchomych publicznych sieciach telefonicznych nie występuje skuteczna konkurencja. Wskazał, iż projekt postanowienia Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty, zgodnie z art. 23 ust. 4 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 z późn. zm.), jest uzgadniany z Prezesem UOKiK. Podkreślił, że postępowanie w sprawie ustalenia, czy na rynku występuje skuteczna konkurencja toczy się, zgodnie z art. 206 ust. 1 prawa telekomunikacyjnego na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, ze zmianami wynikającymi z postanowień tej ustawy. Prawo telekomunikacyjne nie określa, w jakim trybie następuje porozumienie z Prezesem UOKiK, ale w ocenie organu nie ma zastosowania art. 106 § 1 i § 5 k.p.a., który stanowi, że jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ, zajęcie stanowiska następuje w drodze postanowienia, bowiem ustalenie, czy na rynku występuje skuteczna konkurencja następuje poprzez wydanie przez Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty postanowienia nie decyzji.
W skardze na postanowienie Prezesa UOKiK P. Sp. z o. o. z siedzibą w W. (dalej jako P. ) wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia Prezesa UOKiK z dnia [...] września 2005 r. oraz poprzedzającego go postanowienia z dnia [...] sierpnia 2005 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania zarzuciła naruszenie:
- art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niezapewnienie P. czynnego udziału w postępowaniu oraz uniemożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów;
- art. 23 ust. 4 i 5 Pt poprzez uzgodnienie projektu postanowienia Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty (dalej jako Prezes URTiP), przed przeprowadzeniem postępowania konsultacyjnego, o którym mowa w art. 15 i 16 Pt; art. 23 ust. 2 Pt i art. 6 k.p.a. i w zw. z art. 6 traktatu o Unii Europejskiej, art. 254 traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i art. 58 Aktu akcesyjnego poprzez uzgodnienie projektu postanowienia Prezesa URTiP mimo, iż nie zostało opublikowane oficjalne tłumaczenie na język polski wytycznych Komisji Europejskiej w sprawie analizy rynku i ustalenia znaczącej pozycji rynkowej;
- art. 23 ust. 4 Pt poprzez niezamieszczenie w treści uzgodnienia jednoznacznego stwierdzenia o wyrażeniu zgody przez Prezesa UOKiK zgody na przedstawiony projekt rozstrzygnięcia Prezesa URTiP;
- art. 23 ust. 4 Pt poprzez uzgodnienie projektu postanowienia Prezesa URTiP, mimo że na krajowym rynku świadczenia usług dostępu i rozpoczynania połączeń w ruchomych publicznych sieciach telefonicznych występuje w istocie skuteczna konkurencja;
- art. 7, art. 77 § 1 i art. 106 § 4 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy;
- art. 124 i art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. poprzez niezamieszczenie w treści zaskarżonego postanowienia wszystkich wymaganych składników postanowienia, a w szczególności brak jednoznacznego rozstrzygnięcia w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie, brak oznaczenia stron postępowania a także brak koniecznego uzasadnienia faktycznego i prawnego.
W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wnosił o oddalenie skargi podnosząc, iż uzgodnienie projektu postanowienia nastąpiło w drodze czynności materialno-technicznej a nie w formie postanowienia z art. 106 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 2386/05 odrzucił wniesioną skargę P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na pismo Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] września 2005 r. w przedmiocie uznania za bezzasadne wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że pismo z dnia [...] września 2005 r. pomimo oznaczenia go w skardze jako "postanowienie" stanowiło w istocie odpowiedź organu na wezwanie skarżącej spółki z dnia [...] sierpnia 2005 r. do usunięcia naruszenia prawa, jakiego zdaniem skarżącej dopuścił się organ aprobując w dniu [...] sierpnia 2005 r. projekt postanowienia Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty stwierdzającego, że na krajowym rynku świadczenia usługi dostępu i rozpoczynania połączeń w ruchomych publicznych sieciach telefonicznych nie występuje skuteczna konkurencja. Sąd uznał, że pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia prawa, nie wyczerpuje przesłanek określonych w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydane jest bowiem jedynie w trybie określonym w art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), mającym na celu wyeliminowanie przez skarżącą z obrotu prawnego konkretnego aktu lub czynności, w tym przypadku pisma Prezesa UOKiK z dnia [...] sierpnia 2005 r.
Skargę kasacyjną na to postanowienie wniosła P. domagając się jego uchylenia i przekazania do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Zarzucała naruszenie przepisów postępowania poprzez brak rozpoznania przez sąd skargi na postanowienie Prezesa UOKiK zawarte w piśmie z dnia [...] września 2005 r. i stanowiące odpowiedź na jej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Prezesa UOKiK zawartym w piśmie z dnia [...] sierpnia 2005 r. Według skarżącej wydany przez Prezesa URTiP akt, o którym mowa w art. 23 ust. 3 PT stanowi w istocie decyzję administracyjną a pismo Prezesa UOKiK z dnia [...] sierpnia 2005 r. jak i z dnia [...] września 2005 r. zawierały minimum składników, które warunkują zaliczenie ich do postanowień. Pochodziły od właściwego organu administracji, dotyczyły indywidualnej sprawy rozstrzygniętej w formach władczych na podstawie przepisów prawa administracyjnego, zawierały stosowne podpisy.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 listopada 2006 r. sygn. akt II GSK 192/06 uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 2386/05.
W uzasadnieniu postanowienia NSA stwierdził, iż WSA nie rozpoznał postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy pomimo, iż z treści skargi wyraźnie wynikało, iż skarżąca skarży postanowienie stwierdzające niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż przepis art. 23 ust. 3 Pt, na podstawie którego Prezes URTiP wydał postanowienie stwierdzające, że na analizowanym rynku nie występuje skuteczna konkurencja przesądza, że zakończenie postępowania prowadzonego na podstawie art. 23 ust. 1 tej ustawy następuje w formie postanowienia. Natomiast przepis art. 23 ust. Pt nie określa ani trybu ani formy porozumienia organu z Prezesem UOKiK. Ponadto NSA wskazał, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zawarte jako alternatywny wniosek skarżącej stanowiło wyczerpanie trybu, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a., w odrębnej sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2385/05, w której skarżąca uznała, iż pismo z dnia [...] sierpnia 2005 r. Prezesa UOKiK aprobujące projekt postanowienia Prezesa URTiP stanowi inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sprawa o wskazanej sygnaturze została zakończona odrzuceniem skargi postanowieniem WSA z dnia 12 kwietnia 2006 r., skarga kasacyjna na to postanowienie - oddalona postanowieniem NSA sygn. akt II GSK 193/05.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu.
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Przedmiotowa sprawa była już przedmiotem kontroli sądu administracyjnego.
W myśl art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
Naczelny Sąd Administracyjny - po rozpoznaniu skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2006 r. – uchylił postanowienie o odrzuceniu skargi stwierdzając, iż Sąd nie rozpoznał sprawy skargi na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] września 2005 r.
NSA w swoim postanowieniu zawarł ocenę prawną i wskazał że skarżone pismo organu stanowi w istocie postanowienie z art. 134 k.p.a. Wskazał ponadto, że przepis art. 23 ust. 3 Pt, na podstawie którego Prezes URTiP wydał postanowienie stwierdzające, że na analizowanym rynku nie występuje skuteczna konkurencja przesądza, że zakończenie postępowania prowadzonego na podstawie art. 23 ust. 1 tej ustawy następuje w formie postanowienia. Natomiast przepis art. 23 ust. Pt nie określa ani trybu ani formy porozumienia organu z Prezesem UOKiK.
Analizując zaskarżone postanowienie o niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zawarte w piśmie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] września 2005 r. z punktu widzenia powołanych wyżej kryteriów skarga podlega oddaleniu, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa.
Art. 134 k.p.a. stanowi, iż organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania (w tym przypadku wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
W postępowaniu wstępnym organ odwoławczy podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu.
Organ stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zawarte w piśmie Prezesa Urzędu Konkurencji i Konsumentów pozytywnie opiniujące projekt postanowienia Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty stwierdzającego, że na analizowanym rynku nie występuje skuteczna konkurencja z przyczyn przedmiotowych, tj. uznając, iż brak jest przedmiotu zaskarżenia. Organ dokonał uzgodnienia w drodze czynności materialno-technicznej.
Wydanie postanowienia Prezesa URTiP stwierdzające, czy na analizowanym rynku właściwym występuje skuteczna konkurencja, zgodnie z art. 23 ust. 4 Pt, wymaga porozumienia z Prezesem UOKiK. Jak podkreślił NSA, przepis art. 23 ust. 4 Pt nie określa ani trybu ani formy porozumienia organu z Prezesem UOKiK.
Postępowanie w sprawie ustalenia, czy na rynku występuje skuteczna konkurencja toczy się, zgodnie z art. 206 ust. 1 prawa telekomunikacyjnego na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, ze zmianami wynikającymi z postanowień tej ustawy. Jak trafnie wskazał organ, w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania art. 106 § 1 i § 5 k.p.a., który stanowi, że jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ, zajęcie stanowiska następuje w drodze postanowienia, bowiem ustalenie, czy na rynku występuje skuteczna konkurencja następuje poprzez wydanie przez Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty postanowienia nie decyzji. Ustawodawca zdecydował o formie zakończenia postępowania, jakie prowadzi Prezes URTiP w sprawie ustalenia, czy na analizowanym rynku właściwym występuje skuteczna konkurencja. Twierdzenie skarżącego, iż wydane postanowienie Prezesa URTiP jest w istocie decyzją a uzgodnienie Prezesa UOKiK postanowieniem nie znajduje żadnego uzasadnienia.
Skoro organ prawidłowo stwierdził niedopuszczalność złożonego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, rozważanie zarzutów naruszenia prawa materialnego, podniesionych w skardze, jest zbędne.
Biorąc powyższe pod uwagę należy przyjąć, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie i z tej przyczyny podlega oddaleniu na podstawie przepisu art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.