VI SA/WA 2228/06

VI SA/Wa 2228/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-03-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2006-12-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Marcinkowska /przewodniczący/
Maria Jagielska /sprawozdawca/
Olga Żurawska-Matusiak
Symbol z opisem
6461 Wynalazki
Sygn. powiązane
II GSK 408/07 - Wyrok NSA z 2008-03-17
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędziowie Sędzia WSA Maria Jagielska (spr.) Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak Protokolant Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2007 r. sprawy ze skargi M. M. i K. M. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia patentu na wynalazek oddala skargę
Uzasadnienie
M. M. i K. M., dalej zwani jako skarżący, działając przez pełnomocnika rzecznika patentowego G. T., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej nr [...] z dnia [...] września 2006 r. unieważniającą patent nr 187072 na wynalazek pt. "Podpora żelbetowa".
Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Wniosek o udzielenie patentu na wynalazek pod nazwą "Podpora żelbetowa" zgłoszony został do Urzędu Patentowego RP przez skarżących dnia [...] lipca 1998 r. Wynalazek stanowił rozwiązanie zagadnienia konstrukcji podpory żelbetowej, przeznaczonej do lokalizacji punktów przyłącza gazu i energii elektrycznej w linii ogrodzenia w celu dostosowania do zaleceń odpowiednich Okręgowych Dyrekcji Zakładów Gazownictwa i Energetyki. Patent na w/w wynalazek udzielony został przez Urząd Patentowy decyzją z dnia [...] listopada 2003 r.
Wnioskiem z dnia [...] maja 2001 r. M. Z. i H. M. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą M. Spółka Cywilna wystąpili do Urzędu Patentowego RP o unieważnienie udzielonego patentu. Jako podstawę swego żądania wskazali art. 11 ustawy z dnia 19 października 1972 r. o wynalazczości ( Dz. U. z 1993 r. Nr 26, poz. 117 ze zm. ) w związku z art. 315 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 2005 r. – Prawo własności przemysłowej ( Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm. ) – dalej p.w.p., utrzymując, że wynalazek w dacie zgłoszenia nie spełniał wymogu nowości. Wnioskodawcy jako źródło interesu prawnego uzasadniającego wystąpienie z żądaniem unieważnienia patentu podali fakt wykonywania szafek gazowych identycznych z przedmiotem spornego wynalazku oraz prowadzeniem produkcji takich podstaw i wprowadzaniem ich na rynek przed datą zgłoszenia wynalazku do ochrony. Wnioskodawcy podnieśli, iż otrzymali od skarżących wezwanie do natychmiastowego zaprzestania produkcji i wprowadzania do obrotu podstaw szafek gazowych tożsamych z wynalazkiem. Jako dowody braku nowości wnioskodawcy przedłożyli oświadczenie pana M. o przyjęciu do realizacji zlecenia od M. Spółka Cywilna o wykonaniu rysunków oraz kserokopie zlecenia wykonania form do produkcji podstaw szafek gazowych, rysunków odręcznych datowanych na dzień [...] lutego 1998 r. protokołu odbioru z dnia [...] kwietnia 1998 r. tzn. sprzed daty zgłoszenia wynalazku i rachunku uproszczonego z dnia [...] września 1998 r.
Uprawnieni z patentu, a skarżący w niniejszej sprawie, odnosząc się do złożonego wniosku i zarzutu braku nowości stwierdzili, że przedłożone dowody nie świadczą o braku nowości rozwiązania według spornego patentu, gdyż protokół odbioru wykonania jednej sztuki formy od producenta nie może być dowodem na udostępnienie tożsamych z objętymi ochroną patentową podpór do powszechnej wiadomości przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w jakikolwiek inny sposób, a więc nie może szkodzić nowości rozwiązania.
Urząd Patentowy stwierdził jednak, iż naruszenie art. 11 ustawy o wynalazczości miało miejsce i decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. unieważnił udzielony patent. Decyzja ta, w wyniku skargi złożonej przez K. M. i M. M., została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2005 r. Sąd ocenił, iż organ zbyt pochopnie przyjął wiarygodność przedstawionych przez wnioskodawców dowodów, nie podejmując próby ich weryfikacji. Nadto, Sąd zwrócił uwagę, iż w trakcie rozprawy pełnomocnik wnioskodawców podniósł okoliczności, które nie były objęte wnioskiem o unieważnienie, a tym samym nie były przedmiotem toczącego się przed organem administracji postępowania. Nowe dowody, zdaniem pełnomocnika wnioskodawców, wskazują jednoznacznie na ujawnienie spornego wynalazku przed datą jego zgłoszenia. W ocenie Sądu, sprawa winna była być poddana ponownej szczegółowej analizie, z uwzględnieniem nowych okoliczności, które nie mogły być przedmiotem ustaleń w postępowaniu sądowym.
Na rozprawie przed Urzędem Patentowym pełnomocnik wnioskodawców poparł wniosek o unieważnienie, podnosząc iż w aktach znajdują się dwa dowody dostarczone przez pełnomocnika skarżących, świadczące o braku nowości wynalazku "Podpora żelbetowa" nr pat. 187072: jeden z nich – opinia Biura [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. została wydana na pięć tygodni przed zgłoszeniem wynalazku do ochrony, zaś drugi – "Wycena [...]" pochodzi ze stycznia 1998 r. Zgłoszony został również dowód trzeci – notarialne oświadczenie J. B. z dnia [...] lipca 2005 r. że w styczniu wykonał według dokumentacji technicznej K. M. i jego syna M. M. formy do produkcji podpór żelbetowych [...].
Urząd Patentowy decyzją nr [...], działając na podstawie art. 10 i art. 11 ustawy o wynalazczości w związku z art. 315 ust. 3 p.w.p. unieważnił patent nr 187072 na wynalazek pt. "Podpora żelbetowa". W uzasadnieniu organ podał, iż w związku z podtrzymaniem żądania wniosku i oparciem go na nowych dowodach tj. na opinii z Biura [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. oraz na wycenie [...] ze stycznia 1998 r. i oświadczeniu J. B., że w styczniu 1998 r. wykonał formy do produkcji podpór żelbetowych według projektu uprawnionych, zarzut braku nowości wynalazku oceniony zostać musiał w oparciu o te dowody. Jako nie budzący wątpliwości organ uznał interes prawny wnioskodawców w dochodzeniu żądania unieważnienia patentu. Urząd Patentowy stwierdził, iż zgodnie z art. 10 i art. 11 ustawy o wynalazczości wynalazek podlega opatentowaniu, jeżeli jest nowym rozwiązaniem technicznym, nie wynikającym w sposób oczywisty ze stanu techniki i nadającym się do stosowania, przy czym rozwiązania nie uważa się za nowe, gdy przed datą jego zgłoszenia zostało ono udostępnione do wiadomości powszechnej w sposób ujawniający dla znawcy dostateczne dane do jego stosowania w świetle stanu techniki. Organ uznał, że opatentowany wynalazek nie spełnił wymogu nowości o czym świadczy opinia Biura [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. Wskazuje ona, że uprawnieni ( skarżący w niniejszej sprawie ) ujawnili przedmiotową podporę za wszystkimi szczegółami znawcy w danej dziedzinie przed zgłoszeniem jej do Urzędu Patentowego. Z opinii, zdaniem organu, w sposób jednoznaczny wynika, że potwierdzone zostały wskazywane przez uprawnionych zalety konstrukcyjne prezentowanej podpory oraz jej cena, dlatego organ uznał, iż przedstawienie wyrobu przez skarżących miało charakter oferty handlowej. Z uwagi na fakt, iż w opinii uznano za słuszne i celowe wprowadzenie podpory do stosowania przez wszystkich wykonawców sieciowych na terenie Rejonu Gazowniczego W., skutkować to musiało koniecznością ujawniania przedmiotowego rozwiązania dalszym osobom. Organ podkreślił, iż współuprawniony potwierdził, że nigdzie nie zostało zastrzeżone, aby w stosunku do prezentowanego rozwiązania należy zachować tajemnicę, ponieważ jest to prototyp i w związku z tym stanowi tajemnicę producenta, ewentualnie że będzie przedmiotem zgłoszenia patentowego. Dodatkowym dowodem braku nowości jest, jak podał organ, "Wycena [...]" ze stycznia 1998 r. W tym przypadku uprawnieni, przekazując rzeczoznawcy rysunki form, które miały podlegać wycenie, dołączyli do nich również rysunek ujawniający całą podporę. W tym przypadku uprawnieni także nie uprzedzili rzeczoznawcy o obowiązku zachowania tajemnicy. Urząd Patentowy stwierdził ponadto, iż nie może stanowić dowodu na okoliczność braku nowości wynalazku "Podpora żelbetowa" oświadczenie J. B. ponieważ był on zatrudniony w firmie uprawnionych, a formy wykonał w ramach obowiązku służbowego i był zobowiązany do zachowania tajemnicy służbowej.
W złożonej do sądu administracyjnego skardze skarżący M. M. i K. M. zarzucili decyzji Urzędu Patentowego naruszenie art. 10 i art. 11 ustawy o wynalazczości oraz naruszenie art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. Wywodzili, iż opinia Biura [...] nie może być dowodem potwierdzającym zarzut braku nowości rozwiązania, gdyż opinia ta na żadnym etapie procedury badawczej nie została udostępniona do wiadomości powszechnej ani opublikowana w taki sposób, aby mogły się z jej treścią zapoznać osoby trzecie, tj. nie uczestniczące w procesie badań nad projektem. Pismo przewodnie, w którym uprawniony zwrócił się do Biura [...] z prośbą o opinię nie można traktować, jak to utrzymuje organ, jako oferty handlowej, gdyż pismo nie zawierało takich informacji jak cena wyrobu ani nie precyzowało terminu wykonania lub realizacji dostaw. Nie może być dowodem braku nowości wynalazku ujawnienie przez uprawnionego, załączonych do pisma przewodniego, danych technicznych przedmiotowej podpory, bowiem działanie uprawnionych miało na celu jedynie uzyskanie opinii o zasadności proponowanych rozwiązań technicznych i ich przydatności. Nadto, korespondencja między uprawnionym, a Biurem [...] nie miała charakteru listu otwartego ani nie została przez żadną ze stron opublikowania w prasie fachowej, czy środkach masowego przekazu. Brak jest dowodów na to, że Biuro [...] udostępniło dokumentację osobom trzecim, co prowadzi do wniosku, że autor opinii wiedział, iż rozwiązanie ma charakter prototypowy i stanowi tajemnicę producenta. Wreszcie uprawnieni podnieśli, że w zakładzie, którego są współwłaścicielami nie podjęto przed datą zgłoszenia produkcji wynalazku ani nie zlecono takiej produkcji innemu zakładowi. Uprawnieni podkreślili, że ustawa o wynalazczości nie nakładała obowiązku informowania osób trzecich o konieczności zachowania tajemnicy dotyczącej proponowanych rozwiązań, ani o fakcie iż dane rozwiązanie jest prototypowe. Urząd Patentowy dopuścił się naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 Kpa. ponieważ nie zgromadził całego materiału dowodowego, a swoje wnioski oparł wyłącznie na materiałach przedstawionych przez wnioskodawców, nie wyjaśniając dlaczego uważa te dowody za wiarygodne. Organ przyjął, że dowody te świadczą o tym że wystąpiły potencjalne możliwości do udostępnienia do wiadomości powszechnej wynalazku, choć materiał dowodowy nie pozwala na stwierdzenie, że takie udostępnienie miało faktycznie miejsce. Korespondencja między Biurem [...], a uprawnionymi miała charakter prywatny i nie mogła być traktowana jako publikacja ujawniająca dostatecznie dane do stosowania wynalazku.
W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Nie zgodził się ze stanowiskiem skarżących, że opinia Biura [...] miała tylko charakter informacyjny i stanowiła dokument wewnętrzny. Z treści dokumentu wynika pozytywna opinia o żelbetowej konstrukcji wsporczej, wskazana niska cena za kompletny wytwór i w efekcie zgoda kierownika rejonu na stosowanie tej konstrukcji. Organ podtrzymał swoje twierdzenie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że opinia stanowiła akceptację przedłożonej przez skarżących oferty handlowej. Zdaniem organu, powyższe potwierdzone zostało przez samego uprawnionego, który stwierdził w uzasadnieniu skargi z dnia [...] maja 2005 r. do WSA, iż "projekt podpór ... został pozytywnie zaopiniowany przez użytkownika czyli Rejon Gazowniczy W.", co oznaczało że podmiot ten traktowany był jako użytkownik, odbiorca, a nie jako czynnik opiniujący nowe rozwiązanie. Odnosząc się do argumentów skarżących co do braku osób trzecich, które mogłyby zapoznać się z wynalazkiem, organ stwierdził iż Rejon Gazowniczy W. sam jest taką osobą trzecią i nie ma potrzeby wskazywania osób następnych, zaś co do korespondencji prowadzonej między Rejonem Gazowniczym W. a uprawnionymi, to miała ona nie prywatny, a handlowy charakter. Urząd Patentowy uznał też, iż drugi dowód – "Wycena [...]" stanowi dowód uzupełniający, który pozwoli skarżącym określić w składanej ofercie cenę wyrobu na ok. 200 zł., do której odniósł się Rejon Gazowniczy w opinii stanowiącej pierwszy dowód. Potwierdza to ocenę, iż w korespondencji pomiędzy skarżącymi, a Rejonem Gazowniczym W. została złożona oferta handlowa wraz z ceną wyrobu i z tego względu należy traktować ją jako ofertę handlową pomiędzy sprzedawcą, a klientem.
Pełnomocnik wnioskodawców, a uczestnika postępowania sądowego podniósł w piśmie procesowym z dnia [...] marca 2007 r., że w przedstawionych dowodach ani razu nie pojawiło się słowo "wynalazek" dla określenia podpory żelbetowej, na którą udzielono patentu nr 187072. Oznacza to, zdaniem uczestnika, że osoby które opracowywały wycenę, jak też wydawały opinię nie zostały poinformowane, że mają do czynienia z konstrukcją nową, planowaną do zgłoszenia do opatentowania. Zwrócono uwagę, że w skardze nie poruszono w ogóle kwestii dowodu w postaci "Wyceny...". Ponadto, uprawniony nie zgodził się z twierdzeniem skargi, iż nie jest dowodem braku nowości ujawnienie przez uprawnionego danych technicznych przedmiotowej podpory, bo miało ono na celu wyłącznie uzyskanie opinii. Zdaniem uprawnionego, nie można mówić o chęci pozyskania opinii w sytuacji, gdy przedstawia się cenę wyrobu, uprzednio zwróciwszy się o nią do fachowej firmy.
Na rozprawie przed Sądem, pełnomocnik skarżących radca prawny A. K. w ustnym wystąpieniu, uzupełnionym stanowiskiem pisemnym, zakwestionowała wartość dowodową opinii Biura [...], która złożona została do akt administracyjnych i sądowych w kserokopii; brak jest na niej możliwej do odczytania daty, poza tym do opinii został przedstawiony prototyp i różnił się on od tego, co ostatecznie zostało zgłoszone do opatentowania. Przyznała, że okoliczność ta nie była podnoszona przez Urzędem Patentowym. Stwierdziła, że brak było podstaw do unieważnienia patentu, a organ nie zastosował się do oceny sądu zawartej w wyroku z dnia 9 grudnia 2005 r. Skarżący K. M. oświadczył, że załączona opinia była skierowana nie wiadomo do kogo i nie była mu wcześniej znana. Okazał pismo skierowane do niego przez Gazownię z dnia [...] lipca 1998 r. oświadczając, że było to jedyne pismo w przedmiocie przedstawionego Gazowni rysunku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) tzn. pod względem jej zgodności z prawem należy stwierdzić, że skarga nie jest uzasadniona, a decyzja odpowiada prawu.
Przedmiotem rozpatrzenia jest decyzja Urzędu Patentowego unieważniająca patent nr 187072 na wynalazek "Podpora żelbetowa" udzielony na rzecz skarżących – M. M. i K. M.
Z uwagi na fakt, iż patent został udzielny dnia [...] listopada 2003 r. z okresem ochronnym rozpoczynającym się w dacie zgłoszenia tj. dnia [...] lipca 1998 r. stosownie do art. 315 ust. 3 p.w.p. warunki ustawowe do uzyskania patentu mogły zostać ocenione, tak jak to uczynił organ, według przepisów obowiązujących w dacie zgłoszenia, tj. zgodnie z przepisami ustawy z dnia 19 października 1972 r. o wynalazczości ( Dz. U. z 1993 r. Nr 26, poz. 117 ze zm. ). Stosownie do art. 10 tej ustawy wynalazkiem podlegającym opatentowaniu jest nowe rozwiązanie o charakterze technicznym, nie wynikające w sposób oczywisty ze stanu techniki i mogące nadawać się do stosowania. Z kolei zgodnie z art. 11 cyt. ustawy rozwiązanie uważa się za nowe, jeśli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu, nie zostało udostępnione do wiadomości powszechnej w sposób ujawniający dla znawcy dostateczne dane do jego stosowania, w szczególności przez publikację, jawne stosowanie lub wystawienie na wystawie publicznej.
W rozpatrywanej sprawie Urząd Patentowy unieważnił udzielony patent, uznając iż dowody, na które powołał się wnioskodawca, tj. opinia z dnia [...] czerwca 1998 r. wydana przez Biuro [...] oraz "Wycena [...]" dokonana przez C. Sp. z o.o. świadczą o ujawnieniu przedmiotowego wynalazku przez uprawnionych z patentu znawcy w danej dziedzinie przed zgłoszeniem tego wynalazku do Urzędu Patentowego.
Skarżący podnosili w skardze, iż opinia nie jest dowodem potwierdzającym zarzut braku nowości, ponieważ nie została udostępniona do wiadomości powszechnej, nie ma również charakteru listu otwartego, brak jest dowodów na to, że Biuro [...] przekazało dokumentację osobom trzecim, wreszcie zakwestionowali wartość dowodową opinii tak co do treści ( nie została zaadresowana do skarżących ), jak co do daty dokumentu będącego jedynie kserokopią.
Trudno zgodzić się z takim twierdzeniem skarżących. Co do waloru kserokopii opinii jako dowodu w sprawie to po pierwsze, opinia ta stanowiąca dowód na brak nowości wynalazku była przedmiotem postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przez Urząd Patentowy. Na rozprawie przed Kolegium Orzekającym UP w dniu [...] sierpnia 2006 r., na której obecny był uprawniony z patentu – K. M., a ponadto skarżący byli dodatkowo reprezentowani przez rzecznika patentowego G. T., w sposób jednoznaczny wskazano opinię z Biura [...] jako dokument z dnia [...] czerwca 1998 r. podlegający ocenie. Do tego właśnie dokumentu odniosła się w swojej wypowiedzi pełnomocnik uprawnionych z patentu przyznając, że nie podważa, iż przed datą zgłoszenia wynalazku do opatentowania została wydana opinia, "ponieważ jest to skomplikowane rozwiązanie" ( k. 49 akt adm. [...] ). Przyznała, iż rozwiązanie zostało przesłane do zaopiniowania do Gazowni W., a wcześniej było poddane wycenie. Obecny na rozprawie uprawniony z patentu nie zakwestionował wartości opinii w takiej formie w jakiej została ona przedstawiona, stwierdzając że prosił przedstawicieli Gazowni o udzielenie opinii odnośnie do przedstawionego rozwiązania i dopiero po jej uzyskaniu zgłosił wynalazek do Urzędu Patentowego. Po drugie, w skardze do Sądu pełnomocnik skarżących nie kwestionuje samej opinii, lecz twierdzi jedynie, że nie może być ona dowodem na brak nowości rozwiązania. Podaje, że uprawniony wystąpił o opinię, a dalej nie twierdzi, że opinia będąca podstawą żądania unieważnienia patentu nie jest tą, o którą występował skarżący. Wreszcie po trzecie, jak wynika z dołączonych do sprawy akt sprawy VI SA/Wa 1524/05, opinia Biura [...], na którą powołał się wnioskodawca i następnie Urząd Patentowy w zaskarżonej decyzji, została przedstawiona przez pełnomocnika skarżących ( również w formie kserokopii ) jako załącznik do skargi na decyzję UP z dnia [...] czerwca 2005 r. Jak wynika ze skargi pełnomocnik skarżących nie miał wątpliwości, że opinia ta, pozytywna dla skarżących, pochodziła z daty [...] czerwca 1998 r. i miała świadczyć, iż projekt podpór opracowany został zgodnie z przepisami i doświadczeniem fachowym. Z uwagi na fakt, iż to właśnie strona skarżąca znajdowała się w posiadaniu opinii Gazowni W. i na tę opinię powoływała się, aby potwierdzić fakt, iż autorami podpory byli skarżący, trudno przyjąć i uwzględnić podnoszone na rozprawie przed Sądem argumenty, że opinia ta nie jest skarżącym znana, nie wiadomo czego dotyczy i nie wiadomo do kogo była adresowana.
Odnosząc się do kwestii najbardziej istotnej, a więc do tego czy zasadnym było stwierdzenie Urzędu Patentowego, że zgłoszony do ochrony patentowej wynalazek obciążony był wadą braku nowości, co skutkować musiało unieważnieniem udzielonego prawa, Sąd podzielił stanowisko organu.
Jak już wyżej powiedziano, opatentowaniu podlega rozwiązanie nowe, a nowość tę zdefiniował cyt. już art. 11 ustawy o wynalazczości. Skarżący jednoznacznie przyznali, że przed zgłoszeniem wynalazku do ochrony, dla potrzeb oceny wartości i przydatności wynalazku zwrócili się o opinię do Biura [...], załączając pełną dokumentację techniczną proponowanego rozwiązania ( str. 4 skargi wers 13 i 14 od góry ). Nie może być kwestionowane, że skarżący przedstawiając produkt do opinii, załączyli również jego cenę. Powyższe należy wywieść zarówno z treści samej opinii, jak też z faktu, że cena 200 zł. za wyrób, o której mowa w opinii pokrywa się z ceną ustaloną w "Wycenie [...]" wykonanej na zamówienie skarżącego M. M. przez C. Sp. z o.o. w styczniu 1998 r. ( k. 1 akt adm. [...] ). Nie może być zatem wątpliwości co do tego, że na podstawie dowodów: opinii z Biura [...] oraz "Wyceny [...] (...)", stanowiska pełnomocnika skarżących i wyjaśnień złożonych przez skarżącego na rozprawie administracyjnej przed Urzędem Patentowym zasadnym było przyjęcie ustalenia, iż skarżący udostępnili wynalazek przed zgłoszeniem go do Urzędu Patentowego. Z uwagi na fakt, iż zarówno pełnomocnik skarżących jak też sam skarżący K. M. przyznał, iż dopiero po uzyskaniu opinii od fachowców zgłosił rozwiązanie do opatentowania ( k. 47 akt adm. [...] ) oraz że opinia była konieczna ponieważ "rozwiązanie było skomplikowane" (k. 49 akt adm. [...] ) nie można twierdzić, jak to uczynił pełnomocnik skarżących na rozprawie przed Sądem, że opiniowane było inne rozwiązanie, niż to, które zgłoszone zostało do ochrony.
Ostatnią kwestią jest czy udostępnienie wynalazku dwóm firmom: jednej w celu dokonania wyceny i drugiej w celu uzyskania opinii o przydatności i walorach wynalazku kwalifikuje się do uznania tego udostępnienia za udostępnienie "powszechne w sposób ujawniający dla znawcy dostateczne dane do jego stosowania", o czym stanowi. art. 11 ustawy o wynalazczości. Należy stwierdzić, że podane w cyt. przepisie sposoby udostępnienia rozwiązania do wiadomości publicznej są tylko przykładowe. W doktrynie prezentowany jest pogląd, że ujawnienie wynalazku może nastąpić w każdy inny sposób, którego skutkiem jest udostępnienie do wiadomości powszechnej ( U. Promińska praca zb. "Prawo własności przemysłowej" wyd. Difin W-wa 2004 r. ). Termin "do wiadomości powszechnej" nie może być kojarzony wyłącznie z publikacją, czy wystawieniem, ale również z jakąkolwiek prezentacją rozwiązania ujawniającą dane do stosowania tego rozwiązania dla znawców. Rozwiązanie skarżących zostało zaprezentowane w Rejonie Gazownictwa W., poprzez przekazanie dokumentacji technicznej, a więc wśród znawców problematyki. Jednostka ta nie mogła być traktowana przez skarżących jako ewentualny producent wynalazku (nie zajmuje się taką działalnością), a jedynie jako potencjalny nabywca, użytkownik. Jak zostało ustalone, prezentacja nie miała li tylko na celu uzyskania opinii o wynalazku, ponieważ zawierała również informację cenową i mogła stanowić jeśli nie ofertę handlową, jak to przyjął organ w zaskarżonej decyzji, to wstępne rozpoznanie, czy podmiot realizujący usługi w zakresie gazownictwa będzie zainteresowany wyrobem skarżących. Powyższe rozumowanie potwierdza fakt, że Rejon Gazownictwa W. był traktowany zresztą przez skarżących jako użytkownik wynalazku, co trafnie zauważył organ w odpowiedzi na skargę. A przecież z treści opinii wynika, że z wynalazkiem zapoznano się oraz, że jest wysoce prawdopodobne, że mogła się z nim zapoznać bliżej nieograniczona liczba osób – pracowników Rejonu i wykonawców sieciowych. Jak podkreślił w wyroku z dnia 28 marca 2002 r. Naczelny Sąd Administracyjny ( sygn. akt II SA 3487/01 ) w celu zniweczenia przymiotu nowości wynalazku wystarcza stworzenie możliwości zaznajomienia się z nim w taki sposób, aby przeciętny specjalista mógł na tej podstawie stosować wynalazek i jest rzeczą całkowicie obojętną, czy i jak szerokie grono osób rzeczywiście zaznajomiło się z tą informacją lub jakiemu szerokiemu gronu osób możliwość taką stworzono. Udostępniając dokumentację techniczną wynalazku podmiotowi zajmującemu się zawodowo usługami w zakresie dostarczania gazu, skarżący narazili ten wynalazek na utratę waloru nowości; nie można bowiem było założyć, że dokumentacja ta nie zostanie udostępniona oprócz osób zatrudnionych w przedsiębiorstwie również innym osobom z innych rejonów gazowniczych, wykonawcom usług sieciowych czy nawet usługobiorcom. Wniosek taki wynika z treści opinii Biura [...] zalecającej wprowadzenie wynalazku do stosowania na terenie tego rejonu przez wszystkich wykonawców sieciowych. Również chybiony jest argument skargi, że organ nie ustalił żeby udostępnienie wynalazku miało faktycznie miejsce. Powszechna dostępność rozwiązania nie polega wszakże na możliwości łatwego zapoznania się z nim, ale na stworzeniu potencjalnych warunków dla jego poznania. Nieporozumieniem jest cała argumentacja dotycząca opinii i korespondencji prowadzonej między skarżącymi, a Biurem [...], że pisma te nie zostały podane do publicznej wiadomości i nie noszą cech listu otwartego, a więc nie mogą wpłynąć na nowość rozwiązania. Udostępnienie ma dotyczyć bowiem wynalazku i do tego wyłącznie ograniczać się powinno uzasadnienie dla twierdzeń nienaruszenia przymiotu nowości wynalazku.
Sąd nie podzielił również zarzutu strony skarżącej, że organ nie zastosował się do zaleceń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawartych w wyroku z dnia 9 grudnia 2005 r. W powołanym orzeczeniu Sąd wskazał na konieczność ponownej analizy dowodów, w szczególności tych przedstawionych na rozprawie przez Sądem, tj. do opinii Biura [...] i "Wyceny (... )", z czego organ wywiązał się.
Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, wydana przez Urząd Patentowy zaskarżona decyzja nie narusza prawa w związku z tym, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) skarga została oddalona.