VI SA/Wa 8023/22

VI SA/Wa 8023/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-02-14
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-11-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bożena Dąbkowska-Mastalerek
Danuta Szydłowska /przewodniczący/
Sławomir Kozik /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II GSK 1382/23 - Postanowienie NSA z 2023-08-31
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 125 poz 1371
art. 7,
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
art. 8, art. 80, art. 8, art. 11, art. 107,
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Asesor WSA Bożena Dąbkowska - Mastalerek Protokolant st. sekr. sąd. Jadwiga Rytych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2023 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w I. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia utraty dobrej reputacji oddala skargę
Uzasadnienie
[...] spółka z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w I.(dalej: "Skarżący", "Spółka", "Strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: "GITD", "organ") z 8 września 2022 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej: "K.p.a."), art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. a i lit. b oraz ust. 4 pkt 1, art. 94b ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 180 ze zm., dalej: "u.t.d."), art. 3 ust. 1, art. 6 ust. 1 i ust. 2 lit. a, załącznik nr IV rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz.U.UE.L.2009.300.51 ze zm., dalej: "rozporządzenie (WE) nr 1071/2009), lp. 5 grupy 1 załącznika nr 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 z dnia 18 marca 2016 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego oraz zmieniające załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 74 z 19.03.2016, str. 8, dalej: "rozporządzenie Komisji (UE) nr 2016/403"), utrzymującą w mocy decyzję z 31 maja 2022 r. nr [...] stwierdzającej utratę dobrej reputacji przez Stronę.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wyjaśnił, że decyzją z 12 kwietnia 2021 r, nr [...] K. – P.i Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na Stronę karę pieniężną za popełnienie naruszenia określonego w lp. 9.1 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. za wykonywanie przewozu drogowego pojazdem nieposiadającym aktualnego okresowego badania technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego - za każdy pojazd. Opisane naruszenie stanowi najpoważniejsze naruszenie opisane w grupie 5 pod numerem 1 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403, tj. kierowanie pojazdem bez ważnego poświadczenia przeprowadzenia badania zdatności do ruchu drogowego wymaganego przez prawo UE. Organ wyjaśnił, że decyzja ta jest wykonalna, a kara z niej wynikająca została opłacona 13 maja 2021 r.
GITD wskazał dalej, że decyzją z 6 maja 2021 r. nr [...] P. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na Stronę karę pieniężną za popełnienie naruszenia określonego w Ip. 9.1 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. za wykonywanie przewozu drogowego pojazdem nieposiadającym aktualnego okresowego badania technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego - za każdy pojazd. Opisane naruszenie stanowi najpoważniejsze naruszenie opisane w grupie 5 pod numerem 1 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403, tj. kierowanie pojazdem bez ważnego poświadczenia przeprowadzenia badania zdatności do ruchu drogowego wymaganego przez prawo UE. Organ wyjaśnił, że decyzja ta jest wykonalna, a kara z niej wynikająca została zapłacona 27 października 2021 r.
GITD wskazał następnie, że decyzją z 1 października 2021 r. nr [...] wydaną po kontroli w przedsiębiorstwie Strony K. – P. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na Stronę karę pieniężną m.in. za popełnienie naruszenia określonego w Ip. 9.1 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. za wykonywanie przewozu drogowego pojazdem nieposiadającym aktualnego okresowego badania technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego - za każdy pojazd. Opisane naruszenie stanowi najpoważniejsze naruszenie opisane w grupie 5 pod numerem 1 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403, tj. kierowanie pojazdem bez ważnego poświadczenia przeprowadzenia badania zdatności do ruchu drogowego wymaganego przez prawo UE. Organ wyjaśnił, że decyzja ta jest wykonalna, a kara nałożona tą decyzją nie została opłacona (według stanu na 5 listopada 2021 r.).
Organ wyjaśnił, że Strona posiada zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego nr [...]. Zezwolenie zostało jej udzielone przez GITD 20 stycznia 2020 r.
GITD dodał, że pismem z 6 kwietnia 2022 r. zawiadomił Stronę o wszczęciu postępowania z urzędu w zakresie spełniania przez nią wymogu dobrej reputacji w związku z popełnieniem naruszeń o charakterze najpoważniejszym. Zawiadomienie zostało doręczone Stronie 14 kwietnia 2022 r. Zawiadomienie zawierało informacje na temat przesłanek, jakie organ będzie brał pod uwagę przy ocenie dobrej reputacji strony. Pismo zawierało również wezwanie do przedstawienia wyjaśnień i dokumentów. Organ wskazał, że Strona nie udzieliła odpowiedzi na powyższe zawiadomienie.
GITD pismem z 10 maja 2022 r. poinformował Stronę o zakończeniu gromadzenia materiału dowodowego i możliwości wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem decyzji. Zawiadomienie zostało doręczone Stronie 16 maja 2022 r. Strona nie udzieliła odpowiedzi na powyższe zawiadomienie.
Postępowanie zakończyło się wydaniem przez GITD decyzji z 31 maja 2022 r. stwierdzającej utratę dobrej reputacji przez Stronę, wobec której pismem z 28 czerwca 2022 r. Strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Rozpatrując powyższy wniosek GITD po przytoczeniu mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa, wyjaśnił, że na etapie wydania decyzji I instancji kara wynikająca z decyzji K. – P. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 12 kwietnia 2021 r. nr [...] nie była brana pod uwagę przy ocenie, czy utrata dobrej reputacji przez stronę będzie stanowiła proporcjonalną reakcję na popełnione naruszenia, bowiem na dzień wydania decyzji i instancji karę tę należało uznać za niebyłą na gruncie art. 94b u.t.d., została bowiem zapłacona 13 maja 2021 r. Organ wyjaśnił zatem, że podstawą wydania decyzji o utracie dobrej reputacji przez Stronę są decyzje administracyjne z 6 maja 2021 r. nr [...] i z 1 października 2021 r. nr [...] o nałożeniu łącznie dwóch kar pieniężnych za popełnienie dwóch NN.
Organ dodał, że we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Strona wniosła o przeprowadzenie dowodów z dokumentów, tj. wniosku o udzielenie informacji z 17 stycznia 2022 r. na okoliczność wnioskowania o zmianę licencji oraz zaświadczenia z 7 marca 2022 r. na okoliczność liczby i rodzaju pojazdów użytkowanych przez Spółkę. Strona wskazała, że dysponuje 7 pojazdami a chciałaby rozszerzyć działalność i zgłosić do licencji łącznie 30 pojazdów. Spółka oświadczyła, że zatrudnia 37 pracowników i jest gotowa wdrożyć program naprawczy, aby zapobiec powstawaniu naruszeń, wprowadzić większą dyscyplinę pracy oraz polepszyć organizację pracy.
GITD wskazał, że do dnia wydania decyzji II instancji Strona nie złożyła oświadczenia o przynależności do ogólnopolskiej organizacji zrzeszającej przewoźników drogowych, nadto nie przedstawiła dokumentów wskazanych w piśmie organu z 6 kwietnia 2022 r. dotyczących skali prowadzonych operacji transportowych, liczby zatrudnionych kierowców oraz przeprowadzenia badań technicznych pojazdów o nr rej. [...] i [...]. Spółka złożyła oświadczenie, iż jest gotowa wdrożyć program naprawczy, aby zapobiec powstawaniu naruszeń, wprowadzić większą dyscyplinę pracy oraz polepszyć organizację pracy, nie przedstawiając na tę okoliczność żadnych dowodów ani informacji, na czym ów plan naprawczy miałby polegać.
GITD stwierdził następnie, że uwzględniając powyższe ustalenia oraz biorąc pod uwagę brak udziału Strony w postępowaniu, prawidłowo uznał, że odebranie Stronie dobrej reputacji będzie proporcjonalną reakcją na stwierdzone naruszenia. Organ podkreślił, że zgodnie z art. 7d ust. 1 u.t.d., jest zobowiązany wszcząć postępowanie dotyczące badania dobrej reputacji w przypadku stwierdzenia popełnienia przez przedsiębiorcę 1 najpoważniejszego naruszenia. Organ wziął pod uwagę fakt nieuczestniczenia przez Stronę w postępowaniu, nieprzesłania zestawienia wykonanych operacji transportowych w okresie 3 miesięcy poprzedzających wszczęcie postępowania administracyjnego, zestawienia zatrudnionych kierowców, dowodów na przeprowadzenie badań technicznych pojazdów, których dotyczyły nałożone kary za NN będące podstawą wszczęcia niniejszego postępowania oraz dowodów na okoliczność podjęcia działań mających na celu poprawę sytuacji w przedsiębiorstwie.
GITD dodał, że na podstawie "barometru zawodów" prowadzonego przez Wojewódzki Urząd Pracy w K. (http://barometrzawodow.pl/) ustalił, że zawody kierowcy samochodów ciężarowych i kierowcy ciągników siodłowych zostały zakwalifikowane do grupy zawodów deficytowych, według prognozy na rok 2022 r. dla powiatu i. i województwa k. – p.. A zatem, wbrew przekonaniu Strony, likwidacja działalności gospodarczej nie spowoduje zwiększenia stanu bezrobocia w regionie, gdyż przedstawiciele wskazanych powyżej zawodów są poszukiwani na rynku pracy.
GITD pokreślił, że Strona jedynie wyraziła gotowość do podjęcia działań celem unikania w przyszłości popełniania naruszeń i warunków przewozu drogowego, natomiast jej obowiązkiem było wykazanie, że taki plan został w przedsiębiorstwie wdrożony i przyniósł wymierne efekty. Ogólnikowe stwierdzenia dotyczące zwiększenia dyscypliny pracy w przedsiębiorstwie w przyszłości nie dają gwarancji, że przedsiębiorstwo będzie realizować zadania przewozowe z poszanowaniem obowiązujących przepisów prawa.
Pismem z 13 października 2022 r. Skarżący, reprezentowany przez adwokata, zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję GITD z 8 września 2022 r. w całości, wnosząc o jej uchylenie w całości oraz decyzji I instancji, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania na rzecz Skarżącego według norm przepisanych.
Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie:
1) art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., polegającego na tym, że w sprawie wydania decyzji nie zostały podjęte wszelkie konieczne działania do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli — zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (zasada ta " nakazuje bowiem zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego w sposób pozwalający na ustalenie stanu faktycznego sprawy zgodnego z rzeczywistością), poprzez:
a) brak wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego na skutek pominięcia w stanie faktycznym następujących okoliczności:
- utrata dobrej reputacji nie będzie stanowiła proporcjonalnej reakcji za popełnione przez Spółkę naruszenia,
- liczba stwierdzonych naruszeń jest nieznaczna w stosunku do skali prowadzonych operacji transportowych oraz, że nastąpiła poprawa sytuacji w przedsiębiorstwie, w szczególności przedsiębiorca podjął działania mające na celu wdrożenie prawidłowej dyscypliny pracy lub wdrożył procedury zapobiegające powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu przy czym podnieść należy, że Spółka faktycznie podjęła określoną aktywność celem poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie i wdrożyła już plan naprawczy w swoich przedsiębiorstwie - o czym świadczy fakt, że od 1 października 2021 r., nie zostały stwierdzone żadne nowe naruszenia,
- Spółka stworzyła i co więcej wdrożyła plan naprawczy, zgodny z przedstawionym w piśmie z 28 czerwca 2022 r. schematem, a uznanie, że winny zostać przedstawione dowody na tę okoliczność oraz informacje, na czym ów plan miałby polegać jest nieuzasadnione, zwłaszcza że organ w decyzji z 8 września 2022 r., wskazuje, że treść tego planu została wyrażona jasno,
- przedsiębiorstwo jest w chwili obecnej źródłem dochodu dla ponad 37 pracowników i ich rodzin, a działalność prowadzona jest na obszarach, gdzie wskaźnik bezrobocia jest wysoki co w konsekwencji w przypadku zaprzestania działalności skutkowałby jeszcze większym wzrostem bezrobocia na tych obszarach - przy czym wskazać należy, że organ oparł swoje przekonanie co do tego, że zawody kierowcy są zakwalifikowane do grupy zawodów deficytowych jedynie na podstawie "Barometru zawodów" prowadzonego przez Wojewódzki Urząd Pracy w K. wg prognozy na 2022 r., a w chwili obecnej jest już schyłek tego roku i organ winien wziąć pod uwagę prognozy na 2023 r., a nadto ww. prognozy nie są miarodajne,
- zaprzestanie działalności przez Spółkę skutkowałby jeszcze większym wzrostem bezrobocia na obszarach, na których prowadzona jest działalność przez Spółkę, albowiem część pracowników najprawdopodobniej będzie starała się o pracę w innej branży niż branża transportowa, a co będzie skutkowało jeszcze większym wzrostem bezrobocia,
- Spółka wnioskowała o zmianę licencji oraz ciągle oczekuje na zmianę licencji, jest gotowa do zwiększenia liczby pojazdów użytkowanych do transportu drogowego towarów o czym świadczy chociażby przedłożony do wniosku o ponowne rozpatrzenie niniejszej sprawy wniosek o udzielenie informacji z 17 stycznia 2022 r.,
b) brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy, co doprowadziło GITD do poczynienia w zaskarżonej decyzji całkowicie dowolnych i nieuprawnionych ustaleń faktycznych,
c) zinterpretowanie wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy na niekorzyść Skarżącego, co stanowiło oczywiste naruszenie zasady pierwszeństwa słusznego interesu Strony, a w rezultacie doprowadziło do wydania wadliwej decyzji,
2) art. 8 K.p.a., bowiem organy nie prowadziły postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej,
3) art. 8 w zw. z art. 11 K.p.a., poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej,
4) art. 107 § 3 K.p.a., poprzez brak precyzyjnego wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej tej decyzji, co uniemożliwia właściwe zapoznanie się z motywami działania organu, zrozumienie tych motywów, a w rezultacie ustosunkowanie się do nich w rzeczowy i wyczerpujący sposób podczas, gdy na organie spoczywa obowiązek wyjaśnienia w uzasadnieniu decyzji wyboru faktów uznanych przez organ za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz wskazanie przyczyn, z jakiego powodu innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej,
5) art. 7d ust. 5 pkt 2 u.t.d., poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, w której utrata dobrej reputacji będzie stanowiła nieproporcjonalną reakcję za popełnione przez Skarżącego naruszenia, co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji stwierdzającej utratę dobrej reputacji.
W uzasadnieniu skargi Skarżący przedstawił argumentację popierającą zarzuty skargi.
W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskrzonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sąd uznał, że zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja I instancji nie naruszają przepisów prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie.
W niniejszej sprawie GITD stwierdził utratę dobrej reputacji przez Skarżącego, ze względu na popełnienie przez zatrudnianych przez Skarżącego kierowców, opisanych w części historycznej uzasadnienia, 2 najpoważniejszych naruszeń, za które zostały na Skarżącego nałożone kary pieniężne decyzjami z 6 maja 2021 r. i 1 października 2021 r.
Zgodnie z art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. b u.t.d., organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, wszczyna postępowanie administracyjne w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji przewoźnika drogowego, zarządzającego transportem lub osoby fizycznej, o której mowa w art. 7c, jeżeli wobec przewoźnika drogowego, zarządzającego transportem lub osoby fizycznej, o której mowa w art. 7c wydano wykonalną decyzję administracyjną o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie określone w załączniku nr 3 lub 4 do niniejszej ustawy lub załączniku nr 1 do ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych, które zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 zostało zakwalifikowane jako najpoważniejsze naruszenie.
Organem, o którym mowa w art. 7 ust. 2 u.t.d., jest organ który udzielił przedsiębiorcy zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, w tym przypadku GITD.
Jak wynika z art. 7d ust. 3 u.t.d., po wszczęciu postępowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, weryfikuje sposób i warunki wykonywania transportu drogowego. Art. 7d ust. 4 u.t.d., stanowi natomiast, że przy dokonywaniu oceny dobrej reputacji, organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, bierze pod uwagę w szczególności: 1) czy liczba stwierdzonych naruszeń jest nieznaczna w stosunku do liczby kierowców zatrudnionych przez przedsiębiorcę bądź będących w jego dyspozycji oraz skali prowadzonych operacji transportowych; 2) czy istnieje możliwość poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie, w tym czy w przedsiębiorstwie podjęto działania mające na celu wdrożenie prawidłowej dyscypliny pracy lub wdrożono procedury zapobiegające powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego; 3) interes społeczny kontynuacji działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, w szczególności jeżeli cofnięcie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego spowodowałoby w znaczący sposób wzrost poziomu bezrobocia w miejscowości, gminie lub regionie; 4) opinię polskiej organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszającej przewoźników drogowych, działającej od co najmniej 3 lat, której przedsiębiorca jest członkiem.
Zgodnie z art. 7d ust. 5 u.t.d., po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2: 1) wydaje decyzję stwierdzającą utratę dobrej reputacji - w przypadku uznania, że utrata dobrej reputacji będzie stanowiła proporcjonalną reakcję za popełnione naruszenia, albo 2) wydaje decyzję stwierdzającą, że dobra reputacja pozostaje nienaruszona - w przypadku uznania, że utrata dobrej reputacji będzie stanowiła nieproporcjonalną reakcję za popełnione naruszenia.
W przedmiotowej sprawie nie budzą wątpliwości okoliczności popełnienia przez zatrudnionych przez Skarżącego kierowców 2 najpoważniejszych naruszeń, które zostały stwierdzone w wykonalnych decyzjach P. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 6 maja 2021 r. i K.-P. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 1 października 2021 r. którymi nałożono na Skarżącego kary pieniężne za te naruszenia. Kara pieniężna wynikająca z decyzji z 6 maja 2021 r., została zapłacona 13 maja 2021 r., natomiast kara pieniężna nałożona decyzją z 1 października 2021 r., nie została zapłacona według stanu z 5 listopada 2021 r. Oba najpoważniejsze naruszenia dotyczą naruszenia określonego w lp. 9.1 załącznika nr 3 do u.t.d., tj.: wykonywanie przewozu drogowego pojazdem nieposiadającym aktualnego okresowego badania technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego i opisanego w grupie 5 pod numerem 1 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403, tj.: kierowanie pojazdem bez ważnego poświadczenia przeprowadzenia badania zdatności do ruchu drogowego wymaganego przez prawo UE.
W świetle powyższych okoliczności oraz treści art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. b u.t.d., GITD był zobligowany do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie oceny dobrej reputacji Skarżącego w związku ze stwierdzonymi naruszeniami. W toku postępowania natomiast organ był zobligowany do przeanalizowania okoliczności, o których mowa w art. 7d ust. 4 u.t.d. W ocenie Sądu organ wywiązał się tych powinności w sposób odpowiadający wymogom procedury administracyjnej.
W postępowaniu I instancyjnym Skarżący nie brał czynnego udziału nie odpowiedział bowiem na doręczone 14 kwietnia 2022 r. pismo organu z 6 kwietnia 2022 r., zawierające zawiadomienie o wszczęciu postępowania oraz o przesłankach jakie organ bierze pod uwagę przy ocenie dobrej reputacji przedsiębiorcy, jak również na doręczone 16 maja 2022 r., pismo z 10 maja 2022 r., zawierające powiadomienie o zakończeniu gromadzenia materiału dowodowego i możliwości wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem decyzji. Dopiero we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z 28 czerwca 2022 r., Skarżący przedstawił informacje istotne w świetle art. 7d ust. 4 u.t.d. dla oceny dobrej reputacji Skarżącego.
W ocenie Sądu, organ nie naruszył art. 7d ust. 5 pkt 2 u.t.d., poprzez jego niezastosowanie, prawidłowo uznając na podstawie art. 7d ust. 5 pkt 1 u.t.d., że utrata dobrej reputacji będzie stanowiła proporcjonalną reakcję za popełnione przez Skarżącego naruszenia. W ocenie Sądu, dysponowanie przez Skarżącego 7 pojazdami i zatrudnienie 37 pracowników, nie pozwala na uznanie, że popełnione przez Skarżącego najpoważniejsze naruszenia stanowią nieznaczną liczba stwierdzonych naruszeń w stosunku do liczby kierowców zatrudnionych przez przedsiębiorcę bądź będących w jego dyspozycji oraz skali prowadzonych operacji transportowych. Badając interes społeczny kontynuacji działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, organ ustalił na podstawie "barometru zawodów" prowadzonego przez Wojewódzki Urząd Pracy w K. (http://barometrzawodow.pl/), że zawody kierowcy samochodów ciężarowych i kierowcy ciągników siodłowych zostały zakwalifikowane do grupy zawodów deficytowych, według prognozy na rok 2022 r. dla powiatu i. i województwa k. – p.. W związku z tym ewentualne cofnięcie Skarżącemu zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego nie spowodowałoby w znaczący sposób wzrostu poziomu bezrobocia w powiecie inowrocławskim i województwie kujawsko – pomorskim. Ponadto Skarżący nie złożył oświadczenia o przynależności do ogólnopolskiej organizacji zrzeszającej przewoźników drogowych.
W ocenie Sądu, GITD prawidłowo również ocenił przesłankę z art. 7d ust. 4 pkt 2 u.t.d. - czy istnieje możliwość poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie, w tym czy w przedsiębiorstwie podjęto działania mające na celu wdrożenie prawidłowej dyscypliny pracy lub wdrożono procedury zapobiegające powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego. Organ prawidłowo wskazał, że Skarżący jedynie wyraziła gotowość do podjęcia działań celem unikania w przyszłości popełniania naruszeń i warunków przewozu drogowego, podczas gdy Skarżący zobligowany był wykazać że takie działania zostały w przedsiębiorstwie wdrożone i przyniosły wymierne efekty. Organ słusznie wyjaśnił, że ogólnikowe stwierdzenia dotyczące zwiększenia dyscypliny pracy w przedsiębiorstwie w przyszłości nie dają gwarancji, że przedsiębiorstwo będzie realizować zadania przewozowe z poszanowaniem obowiązujących przepisów prawa. Dodać należy, że podnoszone również w skardze przez Skarżącego plany rozwoju przedsiębiorstwa i zwiększenia skali działalności, również nie stanowią o podjęciu przez Skarżącego działań mających na celu wdrożenie prawidłowej dyscypliny pracy lub procedur zapobiegających powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego.
Z powyższych względów Sąd stwierdza, że GITD nie naruszył przepisów postępowania w tym – art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. oraz art. 8, art. 11 i art. 107 § 3 K.p.a. Organ zgromadził i rozpatrzył w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy, w konsekwencji wyjaśnił dokładnie stan faktyczny i prawidłowo rozstrzygnął o utracie dobrej reputacji przez Skarżącego. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji, jak i decyzji I instancji spełnia wymogi art. 107 § 3 K.p.a. W konsekwencji organ nie uchybił zasadzie zaufania (art. 8 K.p.a.) oraz zasadzie przekonywania (art. 11 K.p.a.).
W konsekwencji, Sąd stwierdza, że organ nie naruszył także przepisów prawa materialnego w tym art. 7d ust. 5 pkt 2 u.t.d., co zostało powyżej wyjaśnione.
Odnosząc się do wniosku Skarżącego zawartego w skardze o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania Skarżącego lub złożenia pisemnych zeznań na fakt wdrożenia w przedsiębiorstwie planu naprawczego, należy wyjaśnić, że sąd administracyjny bada zgodność z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia w tym prawidłowość dokonanych przez organ ustaleń faktycznych, sam natomiast nie prowadzi postępowania dowodowego i nie dokonuje ustaleń faktycznych. Wszelkie dowody potwierdzające wdrożenie planu naprawczego Skarżący powinien i miał możliwość przedłożyć organowi w toku postępowania administracyjnego. Skarżący ma natomiast prawo udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w tym w rozprawie sądowej i przedstawienia swoich racji, co nie wymaga odrębnego wniosku Skarżącego oraz formalnego rozstrzygnięcia Sądu. Skarżący wziął udział w rozprawie poprzez swojego profesjonalnego pełnomocnika.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), orzekł, jak w sentencji wyroku.