VI SA/Wa 2195/05

VI SA/Wa 2195/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-02-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-11-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Halina Emilia Święcicka
Piotr Borowiecki /sprawozdawca/
Zdzisław Romanowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Skarżony organ
Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędziowie Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Asesor WSA Piotr Borowiecki (spr.) Protokolant Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2006r. sprawy ze skargi K. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu 1. uchyla zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia [...] czerwca 2005 r.; 2. stwierdza, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na rzecz K. z siedzibą w W. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005 r., nr [...], Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty (dalej także: Prezes URTiP), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 i art. 144 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku K. z siedzibą w W. (dalej także K.) o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty postanowienia z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...] – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Prezesa URTiP z dnia [...] czerwca 2005 r. o odmowie dopuszczenia K. do udziału w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia przez Prezesa URTiP nowego cennika albo zmiany istniejącego cennika usług detalicznych T. S.A. (dalej także T. S.A.) w oparciu o ryczałt.
Z akt sprawy wynika, iż w piśmie z dnia [...] czerwca 2005 r. K. w W. wystąpiła do Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z wnioskiem o dopuszczenie do postępowania przed Prezesem Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty dotyczącego zatwierdzenia na podstawie art. 48 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego nowego cennika albo zmiany istniejącego cennika usług detalicznych T. S.A. w oparciu o ryczał, przedłożonego przez T. S.A. na podstawie art. 221 ust. 1 pkt 1 lit. 1 w związku z art. 46 ust 3 pkt 4 cyt. ustawy. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca powołała się na przepis art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. i wskazała, iż jej udział w przedmiotowym postępowaniu jest uzasadniony celami statutowymi K., jako organizacji społecznej, a ponadto, iż przemawia za tym interes społeczny.
Po rozpatrzeniu wniosku K, Prezes URTiP wydał w dniu [...] czerwca 2005 r. postanowienie nr [...], na podstawie którego – działając w oparciu o przepis art. 31 § 2 k.p.a. w zw. z art. 123 k.p.a. i art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne - odmówił dopuszczenia wnioskodawcy do udziału w postępowaniu w przedmiotowej sprawie.
Pismem z dnia [...] lipca 2005 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] sierpnia 2005 r. skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia przez Prezesa URTiP nowego cennika albo zmiany istniejącego cennika usług detalicznych T. S.A. w oparciu o ryczałt. W uzasadnieniu wniosku K. podniosła, iż jednym ze statutowych celów wnioskodawcy jest przeciwdziałanie nieuczciwej konkurencji. Zdaniem K. cennik usług detalicznych T. S.A. nie dotyczy jedynie sfery usług powszechnych i w istotny sposób może wpłynąć na warunki konkurencji usług telekomunikacyjnych. W opinii skarżącej dominująca pozycja T. S.A. na rynku dostępu do stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej oraz nowy plan taryfowy tego operatora może potencjalnie wpłynąć na zachowanie warunków równoprawnej i skutecznej konkurencji na rynku usług telekomunikacyjnych. Możliwość równoprawnej i skutecznej konkurencji na rynku usług telekomunikacyjnych przekłada się także na rozwój całego sektora telekomunikacyjnego oraz interesy członków Izby działających w tym sektorze, a zatem dotyczy jej statutowych celów. Zdaniem skarżącej w powyższej sprawie za dopuszczeniem K. do udziału w postępowaniu na prawach strony przemawia również interes społeczny. Wnioskodawca podniósł, iż działa w celu promowania równoprawnej i skutecznej konkurencji na rynku telekomunikacyjnym, co jest dowodem, iż udział K. nie służy jej partykularnym interesom. Dokonując porównania interesów reprezentowanych przez K. i T. S.A. skarżąca stwierdziła, iż nie ma dla niej wątpliwości, że partykularyzm interesów występuje po stronie tego drugiego podmiotu o szczególnej pozycji rynkowej. Stąd też w postępowaniu potrzebny jest jako przeciwwaga - udział K.
W wyniku rozpoznania w/w wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezes URTiP – działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 i art. 144 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne – postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z dnia [...] czerwca 2005 r. o odmowie dopuszczenia K. do udziału w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia przez Prezesa URTiP nowego cennika albo zmiany istniejącego cennika usług detalicznych T. S.A. w oparciu o ryczałt. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, iż żądanie organizacji społecznej dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu musi być uzasadnione celami statutowymi tej organizacji. Mając to na względzie Prezes URTiP stwierdził, iż przedstawione przez K. wybrane jej cele (zadania) statutowe nie uzasadniają udziału skarżącej organizacji w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia przez Prezesa URTiP projektu zmiany cennika T. S.A. w zakresie usługi powszechnej. W ocenie organu pomiędzy wymienionymi celami K. a przedmiotem postępowania, o udział w którym strona wnosi, brak jest związku merytorycznego w sensie prawnym. Odnosząc się do wskazanego przez skarżącą jednego z jej podstawowych zadań statutowych - przeciwdziałania nieuczciwej konkurencji – Prezes URTiP stwierdził, iż Izba nie wykazała, iż projekt nowego planu taryfowego T. S.A. stanowi czyn nieuczciwej konkurencji. Ponadto – zdaniem organu – twierdzenie skarżącej, iż konkurenci T. S.A. (członkowie K.) nie są w stanie skutecznie odpowiedzieć na nową ofertę T. S.A. nie uzasadnia dostatecznie tezy, iż jest ona przejawem nieuczciwej konkurencji, któremu należy przeciwdziałać. Organ podkreślił, iż przedmiotem postępowania przed Prezesem URTiP jest kwestia zatwierdzenia (bądź też nie) projektu nowego planu taryfowego, który nie wszedł w życie i nie obowiązuje. Stąd – według organu - działanie K. można ocenić bardziej jako "zapobieganie" niż "przeciwdziałanie" potencjalnemu (hipotetycznemu) czynowi nieuczciwej konkurencji - czego już nie można zaliczyć do statutowego katalogu zadań (celów) K.. Analizując kolejną przesłankę legitymującą żądanie danej organizacji społecznej dopuszczenia jej do udziału w toczącym się postępowaniu Prezes URTiP stwierdził, że skarżąca organizacja nie wykazała, jaki to interes społeczny przemawia za udziałem K. w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia, bądź zgłoszenia przez Prezesa URTiP sprzeciwu wobec projektu zmiany cennika usług telekomunikacyjnych T. S.A. w zakresie usługi powszechnej. W ocenie organu działania w celu promowania równoprawnej i skutecznej konkurencji na rynku telekomunikacyjnym, na które powołuje się strona, nie mieszczą się w katalogu statutowych zadań K. oraz działań za pomocą których Izba realizuje swoje zadania. Natomiast – jak zauważył organ powołując się na § 3 pkt 2 statutu K., jednym z jej zadań jest reprezentowanie interesów członków Izby, a więc działanie na rzecz grupy podmiotów zrzeszonych w Izbie. W tej sytuacji organ uznał, iż uprawnione jest zatem twierdzenie, że wnioskodawca utożsamia interes społeczny z interesem grupy 25 operatorów telekomunikacyjnych zrzeszonych w Izbie. Prezes URTiP uznał, iż takie pojmowanie interesu społecznego przez skarżącą Izbę, który jest de facto partykularnym interesem grupy podmiotów - członków Izby (i jednocześnie aktywnych graczy na rynku telekomunikacyjnym), nie jest do zaakceptowania przez organ, a więc wniosek skarżącej organizacji o dopuszczenie do udziału w postępowaniu należy uznać za bezzasadny.
W dniu [...] października 2005 r. K. – działając za pośrednictwem organu administracji - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ostateczne postanowienie Prezesa URTiP z dnia [...] sierpnia 2005 r. i poprzedzające je postanowienie tego organu z dnia [...] czerwca 2005 r. Skarżąca organizacja - wnosząc o uchylenie zaskarżonych postanowień Prezesa URTiP na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zasądzenie kosztów - zarzuciła organowi naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 31 § 1 k.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na bezzasadnym przyjęciu, iż skarżąca nie może występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia przez Prezesa URTiP nowego cennika albo zmiany istniejącego cennika usług detalicznych T. S.A. w oparciu o ryczałt, albowiem nie jest to uzasadnione celami statutowymi skarżącej, jak również nie przemawia za tym interes społeczny. Zdaniem skarżącej organizacji – wbrew twierdzeniom organu - zarówno cele statutowe K., jak i interes społeczny przemawiają za dopuszczeniem jej do udziału w postępowaniu. Skarżąca podniosła, iż jednym z podstawowych celów K. jest przeciwdziałanie nieuczciwej konkurencji. W ocenie strony cennik usług detalicznych T. S.A. - wbrew twierdzeniom Prezesa URTiP - nie dotyczy jedynie sfery usług powszechnych i w istotny sposób może wpływać na warunki konkurencji na rynku usług telekomunikacyjnych. Wynika to z szeregu okoliczności, będących konsekwencją pozycji rynkowej TP S.A., obowiązków regulacyjnych, w tym związanych z możliwością wyboru przez abonentów T. S.A. operatorów alternatywnych oraz obowiązkiem określania cen usług na rynku detalicznym na podstawie kosztów ich świadczenia, jak również istniejących relacji w zakresie dostępu telekomunikacyjnego pomiędzy T. a operatorami alternatywnymi. Zdaniem K. nie ulega wątpliwości, iż możliwość równoprawnej i skutecznej konkurencji na rynku usług telekomunikacyjnych przekłada się również w oczywisty sposób na rozwój całego sektora telekomunikacyjnego oraz interesy członków K. działających w tym sektorze, a zatem dotyczy statutowych celów K.. Skarżąca organizacja podkreśliła jednocześnie, iż za dopuszczeniem K. do udziału w postępowaniu na prawach strony przemawia również interes społeczny. Udział K. nie służy jej partykularnym interesom, albowiem izba ta działa w celu promowania równoprawnej i skutecznej konkurencji na rynku telekomunikacyjnym, co z definicji nie jest niczyim partykularnym interesem. Jest to bowiem jeden z podstawowych celów Prawa telekomunikacyjnego (art. 1 ust. 2 pkt 1), którego osiągnięcie jest jednym z najistotniejszych zadań stawianych organom administracji łączności przez ustawodawcę (art. 189 ust. 2). Strona skarżąca stwierdziła, iż nie jest również tak, że udział K. w sprawie dotyczącej T. S.A. powoduje "naruszenie sfery jej prywatności przez nadmierne poszerzenie kręgu uczestników postępowania". Co więcej, jeśli porównać interesy reprezentowane przez K. i T. S.A., to – zdaniem skarżącej - nie ma żadnych wątpliwości, że partykularyzm interesów występuje po stronie T. S.A., jako podmiotu o szczególnej pozycji rynkowej. Stąd też – w ocenie strony skarżącej - w postępowaniu potrzebny jest - w charakterze przeciwwagi - udział K..
W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty - podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko - wniósł o oddalenie skargi. Organ uznał, iż skarżąca organizacja, ze względu na swój nietypowy charakter, w tej sprawie reprezentuje interesy podmiotów, które należy oceniać jako konkurentów rynkowych powiązanych i uzależnionych w swoich wynikach finansowych od działań T. S.A. Z tej przyczyny Prezes URTiP uznał, iż w rozstrzyganej sprawie nie jest to organizacja reprezentująca interes społeczny, który winien być rozpatrywany w szerszym aspekcie, niż tylko w aspekcie interesu 25 operatorów, albowiem należało mieć na względzie przede wszystkim interes abonentów oraz rynku jako takiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd administracyjny nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej także p.p.s.a.).
W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga K. z siedzibą w W. zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] sierpnia 2005 r., a także poprzedzające je rozstrzygnięcie tego organu z dnia [...] czerwca 2005 r. - naruszają prawo.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należy uznać, że zaskarżone postanowienia Prezesa URTiP zostały wydane z naruszeniem art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a.
Jak stanowi przepis art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny.
Z powyższego przepisu k.p.a. wynika, że żądanie organizacji społecznej musi być uzasadnione celami statutowymi tej organizacji. Musi zatem istnieć merytoryczne powiązanie przedmiotu postępowania administracyjnego z celami i zakresem działania (przedmiotem działalności) organizacji społecznej. Z reguły przedmiot i cel działania organizacji społecznej są określone w jej statucie, chyba że przepisy prawa nie wymagają uchwalenia statutu. Organ administracji publicznej jest zatem obowiązany ustalić z urzędu, czy cele określone w statucie organizacji społecznej uzasadniają jej udział w postępowaniu w sprawie dotyczącej innej osoby. W tym celu powinien ocenić, czy między celami organizacji społecznej a przedmiotem sprawy administracyjnej rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej istnieje powiązanie merytoryczne w sensie prawnym, a nie tylko faktycznym (vide: A. Wróbel /w:/ M. Jaśkowska, A. Wróbel "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz." Zakamycze 2005, s. 306).
Ponadto uczestnictwo organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym na prawach strony musi być uzasadnione także interesem społecznym. Organ administracji publicznej musi zatem dokonać oceny, czy interes społeczny, ustalony i skonkretyzowany w świetle przedmiotu danego postępowania, przemawia za przyznaniem organizacji społecznej uprawnień procesowych w sprawie dotyczącej interesu indywidualnego określonego podmiotu.
Rozpatrując niniejszą sprawę w kontekście powyższych przesłanek należy zauważyć, iż statutowe cele K. obejmują m.in. reprezentowanie interesów członków Izby w szczególności wobec organów państwowych, wspomaganie i opiniowanie projektów aktów prawnych, w tym podatkowych i celnych Państwa związanych z elektroniką i telekomunikacją (§ 3 pkt 2 Statutu K.), tworzenie warunków do rozwoju przemysłu elektronicznego i telekomunikacyjnego w Polsce oraz wspieranie inicjatyw gospodarczych zrzeszonych członków Izby (§ 3 pkt 3 Statutu), jak również przeciwdziałanie nieuczciwej konkurencji, nierzetelności kupieckiej oraz nieuczciwej reklamie, a szczególnie stosowaniu cen dumpingowych (§ 3 pkt 5 Statutu).
Zdaniem Sądu należy przyjąć, iż każdy cel działania organizacji społecznej, określony w statucie nadanym czy przyjętym zgodnie z obowiązującym prawem, może uzasadniać wystąpienie z żądaniem dopuszczenia do postępowania, jeżeli przedmiot postępowania wkracza w zakres działania organizacji społecznej, czy to ze względu na czynności postępowania, czy też ze względu na jego wynik.
W niniejszym przypadku – w ocenie Sądu - należy wziąć pod uwagę, że postępowanie dotyczące zatwierdzenia przez Prezesa URTiP nowego cennika albo zmiany istniejącego cennika usług detalicznych T. S.A. prowadzone jest wyłącznie w stosunku do przedsiębiorstwa telekomunikacyjnego o znacznej pozycji rynkowej (vide: art. 48 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne).
W tej sytuacji należy zauważyć również, iż T. S.A. jest obecnie jedynym podmiotem na rynku telekomunikacyjnym, na którym spoczywa w myśl przepisów przejściowych Prawa telekomunikacyjnego obowiązek świadczenia usługi powszechnej.
Bezzasadnie zatem organ uznał, iż zatwierdzenie bądź zgłoszenie sprzeciwu wobec projektu zmiany cennika T. S.A. w tym zakresie w żaden sposób nie narusza celów określonych w Statucie K..
Uwzględniając pozycję dominującą T. S.A. na rynku dostępu do stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej, należy podzielić teoretyczne obawy skarżącej organizacji, iż wprowadzenie nowego planu taryfowego może (choć rzeczywiście nie musi) oznaczać wykorzystania przez T. S.A. jej nadzwyczaj silnej pozycji rynkowej do hamowania, czy też dużego spowolnienia rozwoju konkurencji na innym rynku, tj. rynku połączeń telefonicznych, zwłaszcza lokalnych i międzystrefowych.
Nie dokonując szerzej analizy powyższej sytuacji, z uwagi na inny przedmiot niniejszego postępowania, trzeba – zdaniem Sądu – wyraźnie podnieść, iż skoro jednym z podstawowych celów K. jest przeciwdziałanie nieuczciwej konkurencji, to zasadne jest stwierdzenie, iż cele statutowe skarżącej wystarczająco uzasadniają dopuszczenie K. do przedmiotowego postępowania, choćby z tego powodu, iż cennik usług detalicznych T. S.A. - wbrew twierdzeniom Prezesa URTiP – może (ewentualnie) w istotny sposób wpływać na warunki konkurencji na rynku usług telekomunikacyjnych.
Całkowicie bezzasadne są zarzuty stawiane przez Prezesa URTiP w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] sierpnia 2005 r., iż skarżąca izba nie wykazała, iż projekt nowego planu taryfowego T. S.A. stanowi czyn nieuczciwej konkurencji, albowiem nie było rolą organu, ani skarżącej rozstrzygać na tym etapie, czy sporny plan taryfowy T. S.A. stanowi przykład nieuczciwej konkurencji, gdyż właśnie udział skarżącej organizacji miał ewentualnie zapobiec przyjęciu przez Prezesa URTiP dokumentu, który mógłby stanowić przejaw nieuczciwej konkurencji ze strony w/w przedsiębiorstwa telekomunikacyjnego o znacznej pozycji rynkowej.
Niezrozumiałe dla Sądu są również argumenty Prezesa URTiP oparte na dyspozycji przepisu art. 7 k.p.a., albowiem z samego faktu, iż organ administracji publicznej zobowiązany jest z urzędu czuwać nad uwzględnieniem słusznego interesu obywateli (interesu społecznego), nie można wywodzić braku uzasadnienia dla dopuszczenia organizacji społecznej, albowiem w przeciwnym razie całkowicie ograniczyłoby się w ogóle możliwość dostępu takich organizacji do uczestnictwa w postępowaniach administracyjnych, gdyż okazałoby się, że skoro organ sam czuwa nad interesem obywateli, to zbędne staje się uczestnictwo jakichkolwiek innych podmiotów, których celem jest ochrona interesów osób trzecich.
Jeśli chodzi o analizę drugiej z przesłanek wskazanych w art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a., która musi zaistnieć, aby organ mógł dopuścić organizację społeczną do prowadzonego postępowania administracyjnego, należy stwierdzić, iż Prezes URTiP błędnie uznał, iż skarżąca K. nie wykazała, jaki to interes społeczny przemawia za udziałem K. w postępowaniu dotyczącym cennika usług telekomunikacyjnych T. S.A. w zakresie usługi powszechnej.
W ocenie Sądu organ nie dokonał prawidłowej oceny, czy interes społeczny, ustalony i skonkretyzowany w świetle przedmiotu danego postępowania, przemawia za przyznaniem organizacji społecznej uprawnień procesowych w sprawie dotyczącej interesu indywidualnego określonego podmiotu.
Otóż w ocenie Sądu za udziałem K. w spornym postępowaniu przemawia interes społeczny, albowiem izba ta działa w celu promowania równoprawnej i skutecznej konkurencji na rynku telekomunikacyjnym, co z definicji nie jest niczyim partykularnym interesem, zaś ochrona konkurencji jakiegokolwiek rynku usług świadczonych obywatelom (w tym przypadku rynku usług telekomunikacyjnych) zawsze – mając na względzie szerszy aspekt - wpływać winna na interes społeczeństwa (w tym przypadku abonentów).
Zdaniem Sądu nawet przyjęcie za zasadną tezy, iż skarżąca organizacja domagając się udziału w postępowaniu tak naprawdę działa główne w interesie swoich członków (zrzeszonych w K.), nie powinno świadczyć przeciwko dopuszczeniu tego podmiotu do wspomnianego postępowania prowadzonego przez Prezesa URTiP.
W ocenie składu Sądu orzekającego w niniejszej sprawie interes społeczny w występowaniu organizacji zrzeszającej zdecydowaną większość [...] działających na polskim rynku może również polegać na tym, aby organizacja społeczna mogła wypełniać swoje statutowe cele i ustawowe uprawnienia wobec członków.
Powyższy pogląd znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, które uznawały, iż interes społeczny może polegać również na czuwaniu nad ochroną praw pewnej grupy ludności, a więc przykładowo – jak w niniejszym postępowaniu – nad ochroną praw konkurentów T. S.A. zrzeszonych w KIGEiT (vide: np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2001 r., sygn. akt II SA 2464/00, LEX nr 81984).
Z tej przyczyny - zdaniem Sądu - nie można uznać, by organ odmawiając dopuszczenia skarżącej K. do udziału w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia nowego cennika usług detalicznych T. S.A. - w sposób wszechstronny i pełny ocenił materiał dowodowy niniejszej sprawy i właściwie zastosował stosowny przepis procedury administracyjnej.
W konsekwencji należy przyjąć, iż Prezes URTiP dopuścił się istotnej obrazy przepisu art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stwierdzając, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu, Sąd oparł się na normie prawa wyrażonej w art. 152 p.p.s.a.
Orzekając o zwrocie kosztów postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działał na podstawie przepisów art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 i § 3 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).