VI SA/Wa 2181/05

VI SA/Wa 2181/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-10-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-11-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dorota Wdowiak
Ewa Marcinkowska /sprawozdawca/
Jolanta Królikowska-Przewłoka /przewodniczący/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska–Przewłoka Sędziowie Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.) Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2006 r. sprawy ze skargi R. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2005 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz adwokata M. W. prowadzącego Kancelarię Adwokacką pod adresem ul. W. [...] w W. kwotę 255 (dwieście pięćdziesiąt pięć) złotych podwyższoną o 22% VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Uzasadnienie
R. O. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2005r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia skarżącemu licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką.
Z przedstawionych przez organ akt administracyjnych wynika, iż w dniu [...] września 2002 r. skarżący R. O. złożył wniosek o udzielenie licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką – pojazdem marki [...] o nr rej. [...].
Z uwagi na to, że skarżący nie wylegitymował się posiadaniem pięcioletniej praktyki w wykonywaniu zawodu taksówkarza licencja nr [...] została mu udzielona przez Prezydenta W. warunkowo, po złożeniu przez niego pisemnego oświadczenia, w którym zobowiązał się do dostarczenia do dnia [...] grudnia 2003 r. zaświadczenia stwierdzającego ukończenie przez niego szkolenia i zdanie egzaminu z zakresu transportu drogowego taksówką.
Skarżący we wskazanym terminie nie przedstawił zaświadczenia o zdaniu egzaminu z zakresu transportu drogowego taksówką. W związku z tym pismem z dnia [...] maja 2004 r. Prezydent W. zawiadomił go o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia licencji nr [...] z dnia [...] września 2002 r. na wykonywanie transportu drogowego taksówką.
Po odebraniu powyższego zawiadomienia skarżący złożył pisemne wyjaśnienia, w których wskazał przyczyny niedopełnienia przez niego obowiązku odnośnie zdania egzaminu tj. wypadek podczas pracy w dniu [...] grudnia 2000 r. i związaną z tym półroczną przerwę w pracy spowodowaną urazem - złamaniem obojczyków, zaległości płatnicze, alimenty na troje dzieci, napaść pasażerów w dniu [...] kwietnia 2004 r., konieczność trwającej do chwili obecnej rehabilitacji.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. Prezydent W., na podstawie art. 7 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 lit. c w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym cofnął R. O. licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką.
Skarżący wniósł odwołanie od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W..
W odwołaniu powołał się na swoją siedmioletnią praktykę w wykonywaniu zawodu taksówkarza załączając zaświadczenie wystawione przez firmę T. Sp. z o.o. z siedzibą w W., z którego wynikało, że skarżący podpisał z tą firma w dniu [...] lipca 1997 r. umowę o współpracy i współpracuje nadal jako taksówkarz.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. rozpoznając odwołanie decyzją z dnia [...] września 2004 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że zgodnie z art. 6 ustawy o transporcie drogowym licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką udziela się przedsiębiorcy, jeżeli oprócz innych wymagań, posiada zaświadczenie o ukończeniu szkolenia w zakresie transportu drogowego taksówką, potwierdzonego zdanym egzaminem, lub wykaże się co najmniej 5-letnią praktyką w zakresie wykonywania tego transportu; przerwa w wykonywaniu transportu drogowego nie może być dłuższa niż kolejnych 6 miesięcy z przyczyn zależnych od przedsiębiorcy. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżący nie zdał egzaminu. Wraz z odwołaniem zostały jednak dostarczone materiały wskazujące, iż skarżący może spełniać drugi warunek wymieniony w cyt. przepisie tj. może mieć 5-letnią praktykę w zakresie wykonywania transportu drogowego taksówką. W toku ponownego rozpoznania sprawy organ pierwszej instancji powinien wiec zbadać, czy istotnie strona posiada stosowną praktykę w wykonywaniu zawodu taksówkarza i czy w trakcie wymaganych ustawą 5 lat nie było przerw w wykonywaniu transportu drogowego dłuższych niż kolejnych 6 miesięcy z przyczyn zależnych od strony.
W toku ponownego rozpoznania sprawy przez organ pierwszej instancji Biuro Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu W. wezwało R. O. pismem z dnia [...] października 2004 r. do przedstawienia w terminie 14 dni:
- zaświadczenia z Urzędu Skarbowego potwierdzającego regulowanie przez niego zobowiązań podatkowych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego taksówką w okresie od [...] września 1997 r. do [...] września 2002 r. (potwierdzenie 5-letniej praktyki zawodowej z wyszczególnieniem przerw w płaceniu tych zobowiązań)
lub
- zaświadczenia o ukończeniu szkolenia w zakresie transportu drogowego taksówką i zdaniu egzaminu do dnia [...] grudnia 2003 r.
Z uwagi na to, że skarżący w zakreślonym terminie nie odpowiedział na wezwanie organu Biuro Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu W. pismem z dnia [...] listopada 2004 r. zwróciło się do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. o przedstawienie zaświadczenia zawierającego informacje o regulowaniu przez R. O. zobowiązań podatkowych z tytułu prowadzonej przez niego działalności zarobkowej taksówką osobową w okresie od [...] września 1997 r. do [...] września 2002 r. z wyszczególnieniem ewentualnych przerw przekraczających 6 kolejnych miesięcy.
W odpowiedzi na to pismo Naczelnik Urzędu Skarbowego W. poinformował organ pierwszej instancji w piśmie z dnia [...] grudnia 2004 r., że R. O. figuruje w ewidencji podatników zryczałtowanego podatku dochodowego opłacanego w formie karty podatkowej z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie "taxi osobowa" od dnia [...] marca 1997 r. Podatnik ten w okresie, którego dotyczyło zapytanie tj. od dnia [...] września 1997 r. do dnia [...] września 2002 r. poinformował Urząd Skarbowy pismem z dnia [...] stycznia 2001 r. o zawieszeniu ww. działalności gospodarczej od dnia [...] grudnia 2000 r. na czas nieokreślony, a pismem z dnia [...] grudnia 2003 r. o wznowieniu tej działalności od dnia [...] stycznia 2004 r.
Biuro Działalności Gospodarczej i Zezwoleń Urzędu W. pismem z dnia [...] stycznia 2005 r. poinformowało skarżącego R. O. o uzyskanych informacjach odnośnie przebiegu jego praktyki zawodowej z Urzędu Skarbowego W. wzywając go do przedstawienia w terminie 14 dni dokumentów potwierdzających, że w wymaganym okresie tj. od [...] września 1997 r. do [...] września 2002 r. nie mógł wykonywać działalności taksówkowej.
Skarżący w odpowiedzi na to wezwanie nadesłał pismo w którym wyjaśnił, że zawieszenie przez niego działalności gospodarczej było związane z wypadkiem jakiego doznał w pracy w dniu [...] grudnia 2000 r . W związku z tym wypadkiem jest w stanie udokumentować tylko 6-miesięczny pobyt na zwolnieniu lekarskim, więcej zwolnień nie brał, bo i tak nie przysługiwał mu już zasiłek chorobowy. W związku z tym wypadkiem musiał jednak poddać się długiej i kosztownej rehabilitacji.
Skarżący do pisma tego załączył kopię pisma Inspektoratu PZU informującego go o przyznaniu świadczenia w wysokości 1540 zł z tytułu 22 % trwałego uszczerbku na zdrowiu oraz kopię nakazu karnego wydanego przez Sąd Rejonowy dla W. w stosunku do sprawcy wypadku drogowego z dnia [....] grudnia 2000 r.
Decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. Prezydent W. cofnął skarżącemu ponownie licencję nr [...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, iż przedsiębiorcy, którzy świadczyli usługi przewozu osób taksówką na podstawie zezwoleń na wykonywanie krajowego zarobkowego przewozu osób taksówką osobową występując z wnioskiem o udzielenie licencji przedkładali zaświadczenie wydane przez Urząd Skarbowy, potwierdzające prowadzenie działalności zarobkowej przez okres pięciu ostatnich lat taksówką osobową z wykazaniem przerw dłuższych niż kolejne 6 miesięcy. Skarżący natomiast składając w dniu [...] września 2002 r. wniosek o udzielenie licencji nie udokumentował pięcioletniej praktyki omawianym zaświadczeniem lecz podpisał oświadczenie, w którym zobowiązał się do dnia [...] grudnia 2003 r. ukończyć szkolenie i zdać egzamin z zakresu transportu drogowego taksówką. Mimo upływu tego terminu skarżący nie zgłosił się jednak do organu i nie udokumentował faktu zdania egzaminu. Z informacji przekazanych przez Urząd Skarbowy W. w piśmie z dnia [...] grudnia 2004 r. wynika natomiast, że skarżący w okresie 5-letniej praktyki zawodowej (tj.: od [...] września 1997 r. do [...] września 2002 r.) zawiesił działalność w okresie od [...] grudnia 2000 r. do [...] września 2002 r. i wznowił tę działalność przewozową dopiero od dnia [...] stycznia 2004 r.
W ocenie organu zgromadzone w toku postępowania administracyjnego materiały dowodowe nie pozwalają na uznanie ww. przerwy jako niezależnej od kierowcy. Z przedstawionych przez skarżącego dokumentów wynika wprawdzie, że uległ on w dniu [...] grudnia 2000 r. wypadkowi, w wyniku którego doszło u niego do złamania obu obojczyków, jednak przedstawione dokumenty nie potwierdzają konieczności rekonwalescencji do dnia [...] września 2002 r. (przez blisko dwa lata). Organ stwierdził w związku z tym, że skarżący nie spełnia warunku określonego w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy o transporcie drogowym tj. posiadania pięcioletniej praktyki.
Skarżący wniósł odwołanie od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W..
W odwołaniu stwierdził, iż przyczyną zawieszenia działalności gospodarczej i przerwy w pracy był wypadek któremu uległ w dniu [...] grudnia 2000 r. Według skarżącego przedstawione przez niego zaświadczenie z Inspektoratu PZU o 22 % trwałym uszczerbku na zdrowiu jest wystarczającym dowodem na to, że przerwa w pracy i zawieszenie działalności gospodarczej w dniu [...] grudnia 2000 r. była spowodowana jego złym stanem zdrowia, a co za tym idzie była spowodowana przyczyną od niego niezależną.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. rozpoznając odwołanie decyzją z dnia [...] lipca 2005r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2005 r.
W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, iż zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 6 wrześnie 2001 r. o transporcie drogowym licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką udziela się przedsiębiorcy, jeżeli - posiada zaświadczenie o ukończeniu szkolenia w zakresie transportu drogowego taksówką, potwierdzonego zdanym egzaminem, lub wykaże się co najmniej 5-letnią praktyką w zakresie wykonywania tego transportu; przerwa w wykonywaniu transportu drogowego nie może być dłuższa niż kolejnych 6 miesięcy z przyczyn zależnych od niego. W niniejszej sprawie natomiast zostało stwierdzone, iż pomimo zobowiązania się przez stronę do przedłożenia w terminie do [...] grudnia 2003 r. zaświadczenia o zdaniu egzaminu w zakresie transportu drogowego taksówką, egzamin ten nie został przez nią zdany.
Z załączonego do akt sprawy pisma Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2004 r. wynika z kolei, iż skarżący zawiesił działalność gospodarczą w okresie od dnia od [...] grudnia 2000 r. do dnia [...] września 2002 r., a tym samym stwierdzony został fakt istnienia trwającej ponad 21 miesięcy przerwy w okresie wykonywania transportu drogowego taksówką. Przedłożone przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego dokumenty nie dają natomiast podstaw do uznania, iż okres przerwy w wykonywaniu transportu drogowego taksówką był niezależny od kierowcy. Do akt sprawy nie zostały załączone przez stronę żadne dowody potwierdzające brak możliwości wykonywania praktyki do dnia [...] września 2002 r. z uwagi na stan zdrowia kierowcy, spowodowany wypadkiem, jakiemu uległ w dniu [...] grudnia 2000 r. Tym samym organ pozbawiony jest dowodów dających podstawę do uznania, iż przedmiotowa przerwa miała charakter niezależny od kierowcy.
W skardze na tę decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący R. O. podniósł, iż zaskarżona decyzja jest dla niego krzywdząca, a organ przy rozstrzyganiu sprawy nie zbadał jej wszystkich aspektów i w związku z powyższym wniósł o jej uchylnie.
W uzasadnieniu skargi ponownie stwierdził, że przerwa w prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego taksówką była niezależna od niego, gdyż była spowodowana chorobą, a potwierdzeniem tego jest pismo PZU stwierdzające u niego 22 % trwały uszczerbek na zdrowiu. Wskazał też, że zwracał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o rozpatrzenie sprawy w jego obecności, jednak organ nie uwzględnił tej prośby i podjął decyzje bez wysłuchania jego argumentów.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia [...] maja 2006 r., stanowiącym uzupełnienie skargi, ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego podniósł dodatkowe argumenty i zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie:
art. 7 kpa przez niewłaściwą wykładnię pojęcia interesu społecznego oraz słusznego interesu obywatela,
art. 9 kpa poprzez niewezwanie ani niepoinformowanie strony o konieczności złożenia dowodów mających nie tylko na celu wykazanie, że przerwa w wykonywaniu transportu drogowego była niezależna od kierowcy, oraz że wykonywał on świadczenie usług w okresie po ukończeniu pobytu na zwolnieniu lekarskim i ograniczenie postępowania do przeprowadzenia dowodu z pisma Urzędu Skarbowego,
art. 10 kpa poprzez ograniczenie udziału w postępowaniu administracyjnym wobec nieudzielenia stosownych wyjaśnień i wskazówek odnoszących się do wykazania wykonywania usług przewozowych w okresie po upływie terminu zwolnienia lekarskiego,
art. 75 kpa poprzez niedopuszczenie dowodu z zaświadczenia wydanego w dniu [...] września 2004 roku przez spółkę T. Sp. z o.o.,
- art. 77 kpa przez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego odnoszącego się do rzekomej przerwy w działalności po zakończeniu przez skarżącego zwolnienia i oparciu rozstrzygnięcia jedynie na informacji z Urzędu Skarbowego W.,
art. 80 kpa przez podjęcie rozstrzygnięcia bez uwzględnienia zaświadczenia o współpracy oraz okoliczności związanych z faktycznym wykonywaniem usług w okresie jak wyżej, a także błędne przyjęcie, że przerwa w wykonywaniu usług była zależna od skarżącego,
art. 86 kpa przez niewyjaśnienie istotnych dla sprawy faktów związanych z faktycznym wykonywaniem bądź niewykonywaniem usług przewozowych w przedmiotowym okresie,
art. 107 § 3 kpa przez brak odniesienia się do zaświadczenia
stwierdzajacego nieprzerwany okres współpracy z firmą P. Sp. z o.o. i oparcie rozstrzygnięcia jedynie na informacji uzyskanej z Urzędu Skarbowego W..
W uzasadnieniu pisma pełnomocnik skarżącego podniósł, że organy orzekające błędnie przyjęły, iż przerwa w wykonywaniu usług przewozowych, nawet jeżeli była ona faktycznie dłuższa niż 6 miesięcy, była zależna od skarżącego. Ponadto nie przeprowadziły wszechstronnie postępowania wyjaśniającego, czy rzeczywiście w okresie tym skarżący nie świadczył usług przewozowych opierając się w tym zakresie jedynie na informacji z Urzędu Skarbowego, która może być istotna jedynie dla wykonywania przez skarżącego obowiązku podatkowego.
Do kolejnego pisma procesowego z dnia [...] czerwca 2006 r. pełnomocnik skarżącego załączył zaświadczenia z firm S. i T. Sp. z o.o. na potwierdzenie współpracy skarżącego z tymi firmami wraz z wydrukami z kont dotyczącymi płatności za świadczenie przez niego usług transportowych. Pełnomocnik skarżącego podkreślił, że niezależnie od tego czy skarżący we wszystkich okresach regulował należne podatki, z przedłożonych dokumentów wynika, iż faktycznie wykonywał on usługi przewozowe, co oznacza, że faktyczna przerwa w świadczeniu usług spowodowana wypadkiem trwała około 6 miesięcy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie, gdyż organy administracji obu instancji nie wyjaśniły dostatecznie stanu faktycznego istotnego dla rozstrzygnięcia sprawy naruszając tym samym zasadę prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 kpa.
Zgodnie z art. 7 kpa organ administracji publicznej prowadzący postępowanie ma obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
Art. 77 § 1 kpa nakłada natomiast na organ administracji obowiązek zebrania w sposób wyczerpujący i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
Przesłanką cofnięcia skarżącemu R. O. licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką było ustalenie przez organ, iż nie spełnia on warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.
Zgodnie z tym przepisem licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką udziela się przedsiębiorcy, jeżeli oprócz spełnienia innych warunków - posiada zaświadczenie o ukończeniu szkolenia w zakresie transportu drogowego taksówką, potwierdzonego zdanym egzaminem, lub wykaże się co najmniej 5-letnią praktyką w zakresie wykonywania tego transportu; przerwa w wykonywaniu transportu drogowego nie może być dłuższa niż kolejnych 6 miesięcy z przyczyn zależnych od niego.
Jest okolicznością niesporną w niniejszej sprawie, iż skarżący nie zdał egzaminu w zakresie transportu drogowego taksówką.
Według ustaleń organu skarżący nie wykazał się także co najmniej 5-letnią praktyką w zakresie wykonywania transportu drogowego, gdyż przerwa w wykonywaniu przez niego transportu drogowego była dłuższa niż kolejnych 6 miesięcy, a skarżący nie udowodnił, że przerwa ta nastąpiła z przyczyn niezależnych od niego.
Swoje ustalenia odnośnie przerwy w wykonywaniu przez skarżącego transportu drogowego taksówką organ oparł na informacjach uzyskanych z Urzędu Skarbowego W.. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. w piśmie z dnia [...] grudnia 2004 r. poinformował bowiem organ, że R. O. figuruje w ewidencji podatników zryczałtowanego podatku dochodowego opłacanego w formie karty podatkowej z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie "taxi osobowa" od dnia [...] marca 1997 r. Podatnik ten pismem z dnia [...] stycznia 2001 r. poinformował jednak Urząd Skarbowy o zawieszeniu ww. działalności gospodarczej od dnia [...] grudnia 2000 r. na czas nieokreślony, a następnie dopiero pismem z dnia [...] grudnia 2003 r. poinformował o wznowieniu tej działalności od dnia [...] stycznia 2004 r.
Skarżący R. O. w toku postępowania administracyjnego sam wprawdzie podnosił, iż miał przerwę w świadczeniu usług transportowych taksówką, która była spowodowana wypadkiem jakiemu uległ w dniu [...] grudnia 2000 r. Jednocześnie jednak w odwołaniu od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2004 r. skarżący stwierdził, że wykonuje pracę taksówkarza nieprzerwanie od 7 lat załączając do tego odwołania zaświadczenie wydane przez firmę T. Sp. z o.o. z siedzibą w W., z którego wynikało, iż skarżący w dniu [...] lipca 1997 r. podpisał z tą firmą umowę o współpracy i współpracuje nadal jako taksówkarz. Z zaświadczenia tego nie wynikało jednocześnie, aby były jakieś okresy przerwy w tej współpracy.
Przedstawienie przez skarżącego tego zaświadczenia wraz z odwołaniem było przesłanką uchylenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzji Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2004 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaleciło wówczas organowi pierwszej instancji aby w toku ponownego rozpoznania sprawy zbadał, czy istotnie strona posiada stosowną praktykę w wykonywaniu zawodu taksówkarza i czy w trakcie wymaganych ustawą 5 lat nie było przerw w wykonywaniu transportu drogowego dłuższych niż kolejnych 6 miesięcy z przyczyn zależnych od strony.
Rozpoznając ponownie sprawę organ I instancji oparł się w swoim rozstrzygnięciu na informacji przekazanej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w piśmie z dnia [...] grudnia 2004 r. odnośnie zgłoszonych przez skarżącego okresów zawieszenia prowadzonej przez niego działalności w zakresie transportu drogowego taksówką.
Organ nie przeprowadził natomiast żadnych ustaleń odnośnie okresów współpracy skarżącego z firmą T. Sp. z o.o., jak również nie odniósł się w uzasadnieniu swojej decyzji do przedstawionego przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego dowodu w postaci zaświadczenia z dnia [...] września 2004 r. wystawionego przez firmę T. Sp. z o.o.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. rozpoznając odwołanie od decyzji Prezydenta W., wydanej w następstwie ponownego rozpoznania sprawy przez organ I instancji, w uzasadnieniu swojej decyzji także nie odniosło się do tego dowodu w kontekście czynionych ustaleń odnośnie nieposiadania przez skarżącego co najmniej 5-letniej praktyki w zakresie transportu drogowego taksówką, ograniczając się w tym zakresie do informacji przekazanej przez Urząd Skarbowy W..
Obowiązkiem organów administracji, w świetle złożonego przez skarżącego zaświadczenia, było natomiast wyjaśnienie, czy w okresie kiedy zgłosił on zawieszenie działalności w zakresie transportu drogowego taksówką w Urzędzie Skarbowym zawiesił także swoją współpracę z firmą T. Sp. z o.o.
Zgodnie bowiem z utrwalonym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego poglądem obowiązek zebrania całego materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym oznacza, że organ administracji publicznej winien z własnej inicjatywy gromadzić w aktach dowody, które jego zdaniem będą miały istotne znaczenie w sprawie. Rozpatrując materiał dowodowy zgromadzony w sprawie organ administracji nie może z kolei pominąć jakiegokolwiek dowodu. Może natomiast zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów odmówić dowodom wiarygodności, ale wówczas obowiązany jest uzasadnić, z jakiej robi to przyczyny.
Organ administracji obu instancji, wbrew wskazanym wyżej regułom postępowania administracyjnego, pominęły w niniejszej sprawie ocenę przedstawionego przez skarżącego dowodu.
Powyższe uchybienie – w ocenie Sądu – uzasadnia uznanie, że postępowanie administracyjne (dowodowe) dotknięte jest wadą, a uchybienie to może mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Przedstawione przez pełnomocnika skarżącego w toku postępowania sądowego dokumenty dodatkowo potwierdzają fakt niedostatecznego wyjaśnienia przez organy administracji stanu faktycznego w niniejszej sprawie.
Jak słusznie natomiast podniósł pełnomocnik skarżącego, informacje przekazane przez Urząd Skarbowy W., na których organy administracji obu instancji oparły swoje rozstrzygnięcie, mają istotne znaczenie dla oceny wywiązywania się przez skarżącego z obowiązków podatkowych, ale nie mogą przesądzać, czy posiada on wymaganą ustawowo 5-letnią praktykę w zakresie transportu drogowego taksówką.
Rozpoznając ponownie sprawę organ administracji musi więc w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy zebrany w sprawie, oceniając wszystkie dowody przedstawione przez skarżącego, a w zależności od wyników tej oceny rozważyć zasadność uzupełnienia postępowania dowodowego w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 oraz art. 250 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.