VI SA/Wa 2166/20

VI SA/Wa 2166/20 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-01-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2020-10-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Aneta Lemiesz
Jakub Linkowski /przewodniczący/
Sławomir Kozik /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne
Własność przemysłowa
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę
Uzasadnienie
Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "UP") decyzją z [...] lipca 2020 r. nr [...], na podstawie art. 245 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 129 ust. 1 pkt 2 oraz art. 129 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. 2013 poz. 1410 z późn. zm., dalej: "P.w.p.", po rozpoznaniu wniosku z 21 grudnia 2016 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję z [...] listopada 2016 r. o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny 300 Panoramicznych zgłoszony 24 stycznia 2012 r. pod numerem [...] przez [...] SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ, [...], Polska (dalej: "Zgłaszający", "Agencja", "Skarżący").
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji UP wskazał, że podstawą wydania decyzji z [...] listopada 2016 r., o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny 300 Panoramicznych zgłoszony 24 stycznia 2012 r. przez Stronę, przeznaczony do oznaczania takich towarów z klasy 16 jak: krzyżówki, czasopisma szaradziarskie i krzyżówkowe, był art. 129 ust. 1 pkt 2 oraz art. 129 ust. 2 pkt 2 P.w.p.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy oraz przytoczeniu i wyjaśnieniu mających zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów prawa, UP stwierdził, że przedmiotowe oznaczenie nie posiada dostatecznych znamion odróżniających w rozumieniu art. 129 ust. 1 pkt 2 oraz art. 129 ust. 2 pkt 2 P.w.p., bowiem składa się w całości z elementów niewyróżniających, mogących służyć w obrocie do wskazania właściwości i przeznaczenia usług, do oznaczania których zostało przeznaczone. Zasadą bowiem ustawy Prawo własności przemysłowej, jak wskazał organ, jest nieudzielanie praw ochronnych na takie oznaczenia, które nie mogą być znakiem towarowym oraz na takie, które nie posiadają dostatecznych znamion odróżniających, a ponadto udzielenie prawa ochronnego na dany znak towarowy nie może prowadzić do monopolizacji oznaczenia, które służy do przekazywania informacji o cechach towaru czy usługi.
UP stwierdził, że przedmiotowy znak składa się z wyrazów pozbawionych zdolności odróżniającej w stosunku do towarów objętych zgłoszeniem. Słowa te mają swoje ścisłe i określone znaczenie, których treść jest rozumiana natychmiastowo i bezpośrednio. Dla przeciętnego odbiorcy towarów sygnowanych tym oznaczeniem znaczenie wszystkich słów składających się na przedmiotowy znak będzie oczywiste. UP stwierdził, że oznaczenie "300 panoramicznych", pozbawione jest pierwotnej zdolności odróżniającej ze względu na swój opisowy charakter. Jest to wyrażenie na tyle oczywiste, że przypisanie go do konkretnych towarów jako pochodzącego od konkretnego przedsiębiorcy nie jest możliwe. Zgłoszone oznaczenie "300 panoramicznych" wskazuje na towary jakie Zgłaszający wprowadza do obrotu tj. krzyżówki, czasopisma szaradziarskie i krzyżówkowe. Tak sformułowane oznaczenie nie posiada cech fantazyjnych. Wskazuje jedynie na rodzaj wydawnictwa określając przy tym konkretną ilość umieszczonych w nich krzyżówek.
UP wyjaśnił następnie, że liczba może być chroniona jako znak towarowy tylko wtedy, gdy ma charakter odróżniający względem towarów lub usług wskazanych w zgłoszeniu i gdy nie stanowi ich zwykłego opisu. W przypadku użytej w znaku liczby "300", jak zauważył organ, zasadnicze znaczenie ma ustalenie nie to czy liczby (cyfry) jako takie mogą pełnić funkcje znaku towarowego, ale czy znak towarowy zawierający człon w postaci liczby "300" posiada dostateczne znamiona odróżniające mając na uwadze rynek szaradziarski. Zdaniem UP, przeciętny konsument, właściwie poinformowany oraz dostatecznie uważny i rozsądny, będzie liczbę "300" postrzegał jako opis jednej z cech towarów objętych zgłoszeniem. Liczba "300" odnosi się bowiem do określonej ilości i będzie postrzegana jako informacja o cechach towaru określonego przez drugi człon czyli "panoramiczne". Zdaniem UP, w przypadku towarów takich jak krzyżówki, czasopisma szaradziarskie i krzyżówkowe liczba "300" odnosi się do ilości towarów wskazanych rodzajowo przez drugi człon znaku i będzie natychmiast i bez głębszego zastanowienia postrzegana przez przeciętnego konsumenta jako opis cech towarów. Element "300" w omawianym znaku towarowym może być postrzegane przez właściwy krąg odbiorców jako wskazówka, że w danym czasopiśmie znajduje się wskazywana przez tę liczbę ilość krzyżówek, szarad. Takie postrzeganie liczby "300" przez odbiorców wynika z faktu, że na rynku prasowym istnieje praktyka wydawania publikacji takich jak krzyżówki czy szarady w formie zbiorowej czy tak zwanej książkowej lub w formie zeszytów. Jednocześnie ilość krzyżówek czy szarad w takiej publikacji stanowi jedno z kryteriów decydujących o ich zakupie przez odbiorców. Odbiorca, który zamierza dokonać zakupu, np. czasopisma z krzyżówkami, jest zainteresowany tym ile krzyżówek i/Iub szarad znajduje się w publikacji. Dlatego też będzie on - świadomy wskazanej praktyki na rynku wydawniczym - szukał odpowiedniej informacji na okładce pisma, i w konsekwencji może zinterpretować umieszczoną tam liczbę jako taką informację.
Odnosząc się do drugiego elementu strukturalnego przedmiotowego oznaczenia tj. słowa "panoramiczny", UP stwierdził, że słowo to ma charakter wieloznaczny. Jednak wieloznaczność słowa "panoramiczny" nie może świadczyć o braku jego opisowego charakteru w odniesieniu do towarów, jakimi są krzyżówki, czasopisma szaradziarskie i krzyżówkowe. Przymiotnik "panoramiczny" został utworzony od pochodzącego z języka greckiego rzeczownika panorama (pan = wszystko; horama = widok.) i oznacza: "szeroki, rozległy, wywołujący wrażenie panoramy", "obszernie przedstawiający jakieś zagadnienie". W odniesieniu do krzyżówek przymiotnik "panoramiczny" informuje np. o ich rodzaju. Krzyżówka panoramiczna jest to odmiana krzyżówki, w której definicje haseł umieszczone są na obrzeżach i w polach martwych diagramu, natomiast pozycję i kierunek wpisywania wskazują strzałki. Tego rodzaju krzyżówki często zamieszczane są w wielu wydawnictwach prasowych i od lat cieszą się wielką popularnością. Tym samym, zdaniem organu, uprawniony wydaje się wniosek, że termin "panoramiczny" w odniesieniu do wydawnictw szaradziarskich jest obecny w języku potocznym i zrozumiały dla przeciętnego odbiorcy.
W opinii UP przeprowadzona analiza pozwala jednoznacznie stwierdzić, że zgłoszone oznaczenie 300 panoramicznych nie posiada pierwotnej zdolności odróżniającej.
UP rozważając następnie, czy przedmiotowe oznaczenie na skutek używania mogło nabyć przed datą zgłoszenia wtórną zdolność odróżniającą w myśl art. 130 P.w.p. stwierdził, że przedstawione materiały nie świadczą o nabyciu przez omawiane oznaczenie wtórnej zdolności odróżniającej. Organ dokładnie wymienił i przeanalizował wszystkie przedstawione przez Zgłaszającego liczne materiały, mające jego zdaniem potwierdzać, fakt nabycia przez przedmiotowe oznaczenie zdolności odróżniającej. UP uznał następnie, że materiały te potwierdzają, że przedmiotowe oznaczenie funkcjonowało na rynku i było używane przed datą zgłoszenia jednak na podstawie tych materiałów nie można dojść do wniosku, że w dacie zgłoszenia odbiorcy przedmiotowego oznaczenia jednoznacznie kojarzyli towary sygnowane tym oznaczeniem ze Zgłaszającym. Organ podniósł, że zarówno przed zgłoszeniem przedmiotowego oznaczenia, jak i później, w obrocie czyli na rynku wydawniczym, obecne były liczne tytuły, w których użyto elementy "300" i "panoramicznych", razem ze słowem "krzyżówki" lub bez tego słowa. Wskazał, że w orzecznictwie podzielane jest stanowisko, że znak nie może nabyć wtórnej zdolności odróżniania, jeżeli nie jest identyfikowany jedynie z towarami pochodzącymi z określonego przedsiębiorstwa, a taka identyfikacja nie jest z reguły możliwa, jeżeli znak używany jest także przez innych producentów. Organ stwierdził, że brak jest podstaw by oznaczeniu słownemu 300 panoramicznych jednoznacznie przypisać długotrwałe używanie na rynku w oderwanemu od innych elementów znaku słowno- graficznego odpowiadającego etykiecie tj. karcie tytułowej używanej na wydawanych przez Zgłaszającego czasopismach czy broszurach. Wyjaśnił, że okładki wydawnictwa 300 panoramicznych z lat 1997-1998, 2000- 2006, prezentowane w nadesłanym do akt sprawy zestawieniu, przedstawiają znak słowno-graficzny w charakterystycznej, niemal niezmienionej przez lata grafice. Wszystkie zaprezentowane okładki - strony tytułowe, posiadają charakterystyczną grafikę, która nie ogranicza się jedynie do fantazyjnego zapisu tytułu czasopisma tj. wyrażenia 300 panoramicznych. Równie ważny element strony tytułowej stanowi jej kompozycja, z występującą na każdej okładce głową modelki. Organ wyjaśnił dalej, że używanie znaku słowno-graficznego nie oznacza samoistnie, że w świadomości konsumenta powstają asocjacje pomiędzy elementem słownym a konkretnym przedsiębiorcą. W sytuacji gdy chodzi o oznaczenie słowne stanowiące element zarejestrowanego znaku słowno-graficznego musiałoby dojść do wyjątkowych zjawisk, w wyniku których samo oznaczenie słowne byłoby źródłem określonych asocjacji a rejestracja znaku wyłączałaby możność określania rodzaju takiego samego towaru przez innych przedsiębiorców. W niniejszej sprawie, zdaniem organu, brak jest podstaw do przyjęcia, że w dacie zgłoszenia takie wyjątkowe zjawiska wystąpiły, zwłaszcza jeśli zważyć, że oznaczenie słowne, wskazujące na ilość i rodzaj krzyżówek, bezspornie było używane również przez innych przedsiębiorców.
UP po dokonaniu szczegółowej analizy wszystkich przedłożonych przez Zgłaszającego materiałów stwierdził, że nie dowodzą one, że właściwa część społeczeństwa postrzegała w dacie zgłoszenia, sporny znak towarowy, przedstawiony "samodzielnie" w oderwaniu od towarzyszących mu elementów słownych i graficznych jako oznaczenie komercyjnego pochodzenia przedmiotowych produktów. Materiały zgromadzone w przedmiotowej sprawie dotyczą, co prawda oznaczenia 300 panoramicznych, ale prezentowanego jako element znaku słowno-graficznych, stanowiącego okładkę czasopisma o tym tytule. Nadesłane do sprawy badania opinii na temat popularności wydawnictwa 300 panoramicznych nie potwierdzają, zdaniem UP, że oznaczenie to jest jednoznacznie kojarzone jako pochodzące od Zgłaszającego. UP zgodził się ze Zgłaszającym, że tytuły pochodzące z jego wydawnictwa, zajmują dominującą pozycję na rynku wydawnictw rozrywkowych i szaradziarskich, i że ponosi on wysokie nakłady na promocję swoich publikacji. Jednak podkreślił, że z zebranych w toku postępowania materiałów wynika, że poza Zgłaszającym również inni wydawcy używają wyrażenia "300 panoramiczne" w tytułach swoich publikacji. W obrocie występują ponadto inne wydawnictwa zawierające w tytule zarówno liczbę "300", jak i "panoramiczne" i "panorama". Zwrot krzyżówka panoramiczna, pojawia się także na wielu okładkach pism szaradziarskich jako informacja o charakterze ogólnoinformacyjnym.
W kontekście dokonanej analizy zebranych materiałów dowodowych, UP stwierdził, że nie można uznać za udowodnioną tezę, by oznaczenie 300 panoramicznych, było w dacie zgłoszenia kojarzone jako pochodzące od Zgłaszającego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący zaskarżając decyzję UP z [...] lipca 2020 r. w całości wniósł o jej uchylenie w całości oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji, a także zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie zarówno przepisów postępowania, jak i prawa materialnego, które mogło mieć/miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
1) art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 K.p.a. w zw. z art. 252 P.w.p., polegającego na niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy, brak wszechstronnego, dokładnego, kompletnego oraz rzetelnego rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów, jak też wydanie rozstrzygnięcia w oparciu o błędnie poczynione ustalenia faktyczne, poprzez:
a) dowolne, nieznajdujące oparcia w stanie faktycznym sprawy, jak też w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym uznanie, że:
(i) znak towarowy słowny "300 Panoramicznych" nie posiada ani pierwotnej, ani też nie nabył wtórnej zdolności odróżniającej;
(ii) poza Skarżącym w dacie zgłoszenia przedmiotowego znaku na rynku wydawniczym obecne były liczne tytuły, w których użyto elementy "300" i "panoramicznych", razem ze słowem "krzyżówki" lub bez tego słowa;
(iii) w dacie zgłoszenia przedmiotowy znak nie nabył wtórnej zdolności odróżniającej i w konsekwencji nieuwzględnienie dowodu w postaci raportu z "Badania znajomości wydawcy krzyżówek 100 Panoramicznych, 200 Panoramicznych, 300 ... itd." przeprowadzonego w grudniu 2016 r., a w konsekwencji błędne przyjęcie, że przedmiotowy znak nie nabył wtórnej zdolności odróżniającej;
(iv) dokonanie wadliwych ustaleń faktycznych i uznanie, wbrew zebranemu w sprawie materiałowi dowodowemu, że przedmiotowy znak nie był używany w funkcji znaku towarowego;
b) dowolne, sprzeczne ze zgromadzonym w materiale dowodowym sprawy ustalenie, że w aktach brak jest dowodów świadczących o nabyciu przez przedmiotowy znak wtórnej zdolności odróżniającej, podczas gdy zgromadzone materiały dowodowe poświadczają fakt nabycia charakteru odróżniającego tego znaku;
c) błędne, jak też niezgodne z zasadami doświadczenia życiowego ustalenie, że wieloletnie używanie przedmiotowy znak, będącego jednocześnie tytułem prasowym, łącznie ze znakiem słowno-graficznym "300 Panoramicznych", dominująca pozycja na rynku tego tytułu prasowego, wysokie nakłady na reklamę, nie doprowadziło do nabycia przez znak zdolności odróżniającej;
d) błędne ustalenia co do stanu faktycznego w zakresie charakteru odróżniającego przedmiotowy znak, poprzez brak dokonania oceny wartości poszczególnych dowodów zgromadzonych w sprawie;
e) wadliwe sporządzenie uzasadnienia wydanej decyzji poprzez:
(i) brak odniesienia się do całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, jak też brak precyzyjnego, kompleksowego wyjaśnienia powodów braku uznania spełnienia przesłanek nabycia przez przedmiotowy znak wtórnej zdolności odróżniającej, pomimo argumentów i dowodów przedstawionych w toku postępowania;
(ii) brak wyjaśnienia przyczyn uznania za miarodajne cytowanych orzeczeń sądowych w zakresie oceny wtórnej zdolności odróżniającej, podczas gdy orzeczenia te nie znajdują zastosowania do niniejszej sprawy;
2) art. 129 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 129 ust.2 pkt 2 P.w.p. poprzez:
(i) błędne zastosowanie, a w konsekwencji uznanie, że przedmiotowy znak stanowi opis cech odnoszących się do towarów (czasopisma krzyżówkowe, szaradziarskie);
(ii) błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że przepis ten obejmuje okoliczności wskazane w art. 129 ust. 2 pkt 3 P.w.p., a w konsekwencji uznanie, że na rynku prasowym istnieje praktyka wydawania publikacji takich jak krzyżówki, czy szarady w formie zbiorowej;
3) art. 130 P.w.p. poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie, a to poprzez przyjęcie błędnej metodyki oceny wtórnej zdolności odróżniającej znaku towarowego, a w konsekwencji przyjęcie, że przedmiotowy znak nie nabył wtórnej zdolności odróżniającej, podczas gdy prawidłowa ocena normatywna prowadzi do wniosku przeciwnego.
W uzasadnieniu skargi Skarżący obszernie uargumentował podniesione zarzuty.
W odpowiedzi na skargę UP wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sąd stwierdza, że skarga nie jest zasadna.
Przedmiotem kontroli Sądu jest odmowa udzielenia prawa ochronnego na słowny znak towarowy "300 Panoramicznych":, której podstawą było ustalenie przez organ - wbrew stanowisku Skarżącego, że zgłoszone oznaczenie nie posiada pierwotnej ani nie nabyło wtórnej zdolności odróżniającej. Podstawą odmowy udzielenia prawa ochronnego na sporny znak towarowy było niespełnienie przesłanek jakie muszą wystąpić aby dane oznaczenie mogło pełnić funkcję znaku towarowego, wskazane w art. 129 ust. 1 pkt 2 oraz art. 129 ust. 2 pkt 2 P.w.p. (sporny znak towarowy został zgłoszony 24 stycznia 2012 r., w związku z czym te przepisy mają zastosowanie w sprawie w związku z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo własności towarowej (Dz. U. poz. 1615). Zgodnie z tymi przepisami, nie udziela się praw ochronnych na oznaczenia, które nie mają dostatecznych znamion odróżniających (art. 129 ust. 1 pkt 2). Z zastrzeżeniem art. 130 nie mają dostatecznych znamion odróżniających oznaczenia, które składają się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności (art. 129 ust. 2 pkt 2).
Sąd stwierdza, że UP prawidłowo uznał, że przedmiotowy znak towarowy – "300 Panoramicznych" – nie posiada pierwotnej zdolności odróżniającej ze względu na swój opisowy charakter. Oznaczenie to, składa się w całości z elementów niewyróżniających, mogących służyć w obrocie do wskazania właściwości i przeznaczenia towarów, do oznaczania których został przeznaczony przedmiotowy znak towarowy tj. krzyżówek, czasopism szaradziarskich, i krzyżówkowych z kl. 16. Słowa składające się na przedmiotowy znak towarowy mają swoje ścisłe i określone znaczenie, których treść jest rozumiana natychmiastowo i bezpośrednio, dla przeciętnego odbiorcy towarów sygnowanych tym oznaczeniem, a więc przeciętnego mieszkańca Polski. Oznaczenie to pozbawione jest cech charakterystycznych, które mogłyby utkwić w świadomości przeciętnego odbiorcy i w konsekwencji nie nadaje się do identyfikacji towaru jako pochodzącego od Zgłaszającego. Tak sformułowane oznaczenie nie posiada cech fantazyjnych. Wskazuje jedynie na rodzaj wydawnictwa określając przy tym konkretną ilość umieszczonych w nich krzyżówek.
Organ zasadnie przyjął, że liczbę "300" przeciętny konsument, właściwie poinformowany oraz dostatecznie uważny i rozsądny, będzie postrzegał jako opis jednej z cech towarów objętych zgłoszeniem. Odnosi się ona bowiem do określonej ilości i będzie postrzegana jako informacja o cechach towaru określonego przez drugi człon przedmiotowego znaku, czyli "panoramiczne", który z kolei, w kontekście towarów do oznaczania których przeznaczony jest przedmiotowy znak towarowy, stanowi informację o rodzaju krzyżówek charakteryzujących się sposobem umieszczania haseł do odgadnięcia na obrzeżach i w polach martwych diagramu oraz wskazaniem strzałkami kierunku wpisywania odgadniętych haseł.
W ocenie Sądu, braku pierwotnej zdolności odróżniającej słownego znaku towarowego "300 Panoramicznych" nie powinna budzić wątpliwości w świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego np. wyroku z 4 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 218/01, dotyczącego słownego znaku towarowego "100 panoramicznych", wydanego na gruncie art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz.U. Nr 5, poz. 17 ze zm.) odpowiadającemu art. 129 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 (zakazujących rejestrowania znaków składających się z oznaczeń opisowych). W ocenie Sądu Najwyższego znak "100 PANORAMICZNYCH" nie posiada dostatecznych znamion odróżniających w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 7 tej ustawy. (...) Użycie słowa "panoramiczne" dla oznaczania towarów w postaci czasopism zawierających krzyżówki panoramiczne, wywołuje u przeciętnego odbiorcy tego rodzaju towarów - nie tylko hobbysty, ale ogólnie osoby zainteresowanej rozwiązywaniem krzyżówek - jednoznaczne skojarzenia z rodzajem krzyżówek, a zatem przeciętny odbiorca identyfikuje to oznaczenie nie z określonym przedsiębiorcą (przedsiębiorstwem jako źródłem pochodzenia towaru), lecz z tym, że czasopismo w ten sposób oznaczone poświęcone jest problematyce krzyżówek panoramicznych. (...) Należało zatem przyjąć, że powyższe oznaczenie nie ma charakteru znaku towarowego, ponieważ nie ma pierwotnej zdolności odróżniającej jako oznaczenie wyłącznie opisowe - informujące o zawartości towaru /rodzaju i ilości opublikowanych w czasopiśmie krzyżówek (...)".
Sąd w pełni podziela tę ocenę prawną natury spornego znaku towarowego, którego informacyjny charakter wyraża się tym, że nałożony na pismo szaradziarskie będzie kojarzony z zawartością tego pisma tj. z liczbą i rodzajem zamieszczonych tam krzyżówek.
W świetle powyższego Sąd stwierdza, iż niezasadne są zarzuty skargi, kwestionujące zasadność oceny UP odnoszącej się do pierwotnej zdolności odróżniającej przedmiotowego znaku towarowego.
Przechodząc do zbadania prawidłowości dokonanej przez organ oceny używania spornego oznaczenia w kontekście nabycia przezeń wtórnej zdolności odróżniającej rzeczą Sądu jest ocena, czy UP zasadnie przyjął, że przedłożone przez Skarżącego dowody, mające dowieść nabycie przez zgłoszone oznaczenie słowne wtórnej zdolności odróżniającej, w rozumieniu art. 130 P.w.p., potwierdzały/nie potwierdzały tego nabycia w dacie zgłoszenia znaku do ochrony - a w konsekwencji, czy organ prawidłowo uznał, że istniała wskazana w decyzji przeszkoda do udzielenia prawa ochronnego na przedmiotowy znak - brak powiązania przez konsumentów rynku czasopism szaradziarskich i krzyżówkowych zgłoszonego oznaczenia, jako pochodzącego od Skarżącego.
Rozpatrując zarzuty skargi pod tym kątem, Sąd w całości podzielił stanowisko UP, że Skarżący nie wykazał nabycia przez badane oznaczenie wtórnej zdolności odróżniającej. W ocenie Sądu przeprowadzona przez organ analiza dowodów złożonych przez Skarżącego w toku postępowania administracyjnego była prawidłowa. W szczególności organ, wbrew zarzutom skargi, odniósł się do wszystkich dowodów. Metodyka badania dowodów przez organ była logiczna i spójna, bowiem w pierwszej kolejności wymienił i opisał on wszystkie dowody, a następnie dokonał ich oceny, wyjaśniając powody, dla których poszczególne dowody nie potwierdzają nabycia wtórnej zdolności odróżniającej przez zgłoszony znak towarowy.
Zdaniem Sądu, przekonujące jest twierdzenie UP, że dowody te nie wystarczyły do jednoznacznego stwierdzenia, że przedmiotowy znak towarowy rzeczywiście utrwalił się w świadomości odbiorców, w taki sposób, że oznaczone nim towary (krzyżówki, czasopisma szaradziarskie i krzyżówkowe) kojarzone były jako pochodzące od Skarżącego. Słusznie organ uznał, że nie było podstaw, aby badanemu oznaczeniu jednoznacznie przypisać długotrwałe używanie na rynku w oderwaniu od innych elementów należącego do Skarżącego znaku słowno-graficznego "300 Panoramicznych", odpowiadającego etykiecie tj. karcie tytułowej używanej na wydawanych przez Skarżącego czasopismach. W tym zakresie Sąd podzielił stanowisko UP, że kompozycja okładki czasopisma - strony tytułowej, obejmuje nie tylko związek słów "300" i "panoramicznych", ale także - w przeważającej mierze, grafikę, która oprócz tytułu czasopisma posiada, występującą na każdej okładce głową modelki. Wizerunek kobiety istotnie jest "górujący" na okładce tytułowej, jest elementem szczególnie wyeksponowanym i tym samym przykuwającym uwagę przeciętnego odbiorcy. Same zaś oznaczenia w postaci cyfr: 300 itd. występują wraz ze słowem "panoramiczne".
Sąd podzielił stanowisko UP, że opisana wyżej charakterystyczna kompozycja graficzna okładek czasopism Skarżącego nie pozwala na uwzględnienie stanowiska, że zgłoszone oznaczenie jest jednoznacznie kojarzone, jako pochodzące od niego. Wbrew zarzutom skargi, UP nie pominął dowodu w postaci raportu z badania przeprowadzonego w grudniu 2016 r., lecz uznał (odmiennie od Skarżącego), że badanie to nie potwierdza jego stanowiska, bowiem materiały dotyczące okresu po dacie zgłoszenia mogą stanowić dowody w sprawie nabycia wtórnej zdolności odróżniającej, o ile nabycie to można stwierdzić już w dacie zgłoszenia. Dlatego, w niniejszej sprawie organ prawidłowo nie uwzględnił dokumentów opisujących używanie znaku w latach późniejszych. Nadto wskazał, że "polski ustawodawca nie skorzystał z odstępstwa, przewidzianego dla państw członkowskich Unii Europejskiej w art. 3 ust. 3 zdanie 2 I Dyrektywy Rady o rozciągnięciu miarodajnej daty uzyskania wtórnej zdolności na okres już po dacie złożenia wniosku o rejestrację." Tym samym zasadnie przyjął, że argumentacja Skarżącego wskazująca, jakoby zbagatelizował przedstawione przez niego w toku postępowania materiały dowodowe, była nieuzasadniona, bowiem wszelkie zebrane materiały zostały poddane wszechstronnej i całościowej analizie, której wyniki nie pozwoliły dojść do wniosków jakich oczekiwał Skarżący.
Organ słusznie zakwestionował materiały dotyczące badań. Po przeanalizowaniu tabel i wykresów opracowanych na podstawie przeprowadzonych ankiet, zasadnie zwrócił uwagę, że żaden z wyników nie mówi o tym, jaki odsetek konsumentów rozpoznaje badane oznaczenie słowne "300 panoramicznych" za znak towarowy używany wyłącznie przez Skarżącego. Niewątpliwie czasopismo Skarżącego przez lata uzyskało znaczącą pozycję na rynku wydawnictw szaradziarskich, na co wskazują złożone dowody, w tym także materiały świadczące o prowadzonej reklamie. Jednakże dowody te są niewystarczające dla uznania wtórnej zdolności odróżniającej badanego oznaczenia słownego, jako że nie potwierdzają że oznaczenie to przez konsumenta postrzegane jest jako pochodzące od Skarżącego. Nadto organ dodatkowo wyjaśnił, że powyższe nie stanowi żadnego dowodu na to, że przedmiotowy znak towarowy wskazuje na źródło pochodzenia towaru nim opatrzonego, wszak podczas badań stosowano techniki ułatwiające respondentom udzielanie odpowiedzi. Ankietowanym prezentowano, w celu uniknięcia pomyłek, karty z pismami krzyżówkowymi. Wynik, będący odpowiedzią na pytanie, któremu towarzyszy okazanie okładki czasopisma, organ właściwie przyjął, jako nie mogący stanowić dowodu na wtórną zdolność odróżniającą oznaczenia, ponieważ respondentom prezentowano całą kartę tytułową czasopisma, a nie tylko jej warstwę słowną. W przedmiotowym badaniu nie wskazano również dokładnie, jakich pozostałych pism krzyżówkowych ono dotyczyło. Nie jest też wiadome, czy badanie na temat znajomości pism krzyżówkowych w ogóle uwzględniało inne pisma krzyżówkowe, czy tylko w jego skład wchodziły czasopisma Skarżącego.
W kontekście dokonanej analizy zebranych materiałów dowodowych, Sąd podzielił stanowisko UP, że w sprawie nie wykazano by oznaczenie "300 Panoramicznych" było kojarzone jako pochodzące od Skarżącego. Sam fakt znajomości czasopism Skarżącego, bez wykazania, że konsument postrzega je jako pochodzące od Skarżącego, dowodzi prawidłowości stanowiska organu. Należy zatem powtórzyć za UP, że żadne z przedstawionych badań opinii publicznej nie upoważnia do wniosku, że pomimo znajomości tytułu prasowego "300 Panoramicznych", kupujący mają świadomość, kto jest jego wydawcą.
Nie ma racji Skarżący, że zaskarżona decyzja posiada braki uniemożliwiające zrozumienie powodów, dla których odmówiono udzielenia wnioskowanego prawa. Rację ma natomiast organ, że udzielenie prawa na przedmiotowy znak towarowy o charakterze informującym, opisowym, spowodowałby, że inni producenci pozbawieni zostaliby możliwości rzetelnego i zgodnego z prawdą informowania o swoim towarze. Uzyskanie prawa ochronnego na takie oznaczenie, jak zawnioskował Skarżący, doprowadziłoby do monopolizacji związku frazeologicznego, które - na rynku czasopism szaradziarskich i krzyżówkowych, ze swej istoty, jest opisowy, a nie fantazyjny. Prawo takie, prawo wyłączne, uniemożliwiłoby stosowanie tego typu określeń przez innych uczestników obrotu gospodarczego, prowadzących podobną działalność gospodarczą. Z tej przyczyny – żądanie przez Skarżącego uprzywilejowania, polegającego na zastrzeżeniu na jego rzecz badanego znaku, wymaga wykazania, ponad wszelką wątpliwość, że znak nabył wtórną zdolność odróżniającą, poprzez przedstawienie niezbitych dowodów, potwierdzających, że oznaczenie słowne traktowane jest przez właściwy krąg odbiorców za pochodzące od niego. Takie dowody nie zostały przedstawione przez Skarżącego. Zasadny jest zatem wniosek organu, że materiał zgromadzony w sprawie nie przekonuje, że przeciętny nabywca czasopism szaradziarskich, już tylko na podstawie samego oznaczenia "300 Panoramicznych", bez okazania mu całej strony tytułowej czasopisma, kiedykolwiek rozpoznał czasopisma szaradziarskie, jako pochodzące od Skarżącego.
W uzupełnieniu powyższych wywodów należy dodatkowo przywołać wyrok NSA z 7 lutego 2018 r. w sprawie II GSK 1790/15, dotyczący oznaczenia słownego "100", gdzie postawiono tezę, że "Równoczesne używanie spornego oznaczenia przez wiele różnych podmiotów w zasadzie uniemożliwia nabycie wtórnej zdolności odróżniającej. Bowiem więź między oznaczeniem a towarami pochodzącymi od konkretnego przedsiębiorcy powstaje w szczególności wtedy, kiedy zostaje ustalone, że żaden inny uczestnik obrotu nie opatrywał swoich towarów takim samym oznaczeniem w okresie przed zgłoszeniem spornego oznaczenia do ochrony. Znak nie może nabyć wtórnej zdolności odróżniającej, jeżeli nie jest identyfikowany z towarami pochodzącymi z konkretnego przedsiębiorstwa, zaś taka identyfikacja nie jest z reguły możliwa, jeżeli ten znak jest używany przez wielu innych przedsiębiorców".
Reasumując, zarzuty naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania i prawa materialnego są nietrafne. Zaskarżona decyzja nie narusza art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz 107 § 3 K.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ dokonał oceny charakteru przedmiotowego oznaczenia zgodnie z zasadami wypracowanymi w doktrynie i orzecznictwie, w tym także w orzecznictwie unijnym, nie naruszając przy tym reguł postępowania zawartych w przepisach prawa materialnego, w tym art. 130 P.w.p. Nie ma najmniejszej wątpliwości, że warunkiem uzyskania wtórnej zdolności odróżniającej przez oznaczenie, nawet stanowiące część innego, używanego i zarejestrowanego już znaku towarowego, jest rozpoznawanie tego oznaczenia, jako samodzielnego znaku towarowego, identyfikującego towary, jako pochodzące z określonego źródła, od konkretnego przedsiębiorcy. Dopiero spełnienie tego wymagania prowadzi do nabycia wtórnej zdolności odróżniającej oznaczenia nieużywanego w obrocie, jako samodzielne oznaczenie. Dla przypisania wtórnej zdolności odróżniającej oznaczeniu nie jest bowiem wystarczające samo wykazanie, że było ono używane, nawet jako element innego, złożonego znaku towarowego.
Z tych względów Sąd uznał, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa, a biorąc dodatkowo pod uwagę, że nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.