VI SA/WA 2132/19

VI SA/Wa 2132/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2020-02-19
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2019-10-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jakub Linkowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Sygn. powiązane
II GSK 706/20 - Wyrok NSA z 2023-09-12
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka Sędzia WSA Aneta Lemiesz Protokolant ref. staż. Robert Mirończyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2020 r. sprawy ze skargi P. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2019 r. nr Sp. [...] w przedmiocie prawa ochronnego na słowny znak towarowy oddala skargę
Uzasadnienie
W dniu 13 sierpnia 2018 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął wniosek P. GmbH z siedzibą w A., Niemcy o unieważnienie w całości prawa ochronnego na znak towarowy słowny "Mixobet" o numerze [...]. Powyższe prawo ochronne udzielone zostało na rzecz A. D. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą H. z siedzibą w J., a znak towarowy przeznaczony został do oznaczania następujących towarów zawartych w klasie 7 Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług: mieszalniki, miksery (maszyny), mieszalniki do betonu.
Jako podstawę prawną wnioskodawca wskazał art. 132 ust. 2 pkt 2 i ust. 5 oraz art. 131 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1410 ze zm., dalej p.w.p.). W uzasadnieniu wnioskodawca podniósł, że jest renomowanym producentem nowoczesnych maszyn budowlanych przeznaczonych do produkcji i podawania mieszanki betonowej do wylewania posadzek (jastrychu). Do oznaczania swoich maszyn, dostępnych od lat również na rynku polskim, już od 1966 roku posługuje się stanowiącym nazwę własną oznaczeniem "Mixokret". Wnioskodawca podkreślił, że sporny znak towarowy narusza udzielone na jego rzecz wcześniejsze prawo z rejestracji unijnego słownego znaku towarowego "Mixokret" o numerze [...] z pierwszeństwem od dnia [...] marca 2004 r. Ochrona przeciwstawionego unijnego znaku towarowego obejmuje następujące towary z klasy 7 klasyfikacji nicejskiej: maszyny, w szczególności maszyny budowlane; mechaniczne mieszarki i przenośniki (podawarki); części zamienne i akcesoria do wymienionych towarów. Zdaniem wnioskodawcy, z uwagi na przysługujące mu z wcześniejszym pierwszeństwem prawo do unijnego znaku towarowego "Mixokret", udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy "Mixobet" o numerze [...] nastąpiło z naruszeniem obowiązującego w dacie zgłoszenia tego znaku towarowego (tj. w dniu 13 października 2014 r.) art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.
We wniosku wnioskodawca dokonał analizy porównawczej towarów obu znaków i stwierdził, że towary, dla których przeznaczone zostały porównywane w sprawie znaki towarowe, są identyczne. Wszystkie wymienione towary mieszczą się bowiem w ogólnym pojęciu maszyn budowlanych i w jego ocenie są w zasadzie tożsame z takimi towarami jak mechaniczne mieszarki i przenośniki (podawarki), a terminy mieszalniki, miksery i mieszarki to synonimy.
Dokonując oceny podobieństwa samych oznaczeń wnioskodawca wskazał, że występuje ich podobieństwo w warstwie fonetycznej i wizualnej. Zdaniem wnioskodawcy tak daleko idące podobieństwo nie jest neutralizowane przez częściowo odmienne konotacje znaczeniowe, jakie mogą łączyć się z członami ,,-bet" i "-kret", czy też przez okoliczność częściowo aluzyjnego charakteru członu "Mixo-" w odniesieniu do towarów, których znaki dotyczą. Zdaniem wnioskodawcy podobieństwo porównywanych znaków towarowych, przy jednoczesnym podobieństwie towarów, których znaki te dotyczą, potwierdza, iż w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z realnym ryzykiem wprowadzenia odbiorców w błąd co do źródła pochodzenia towarów oznaczonych znakiem towarowym "Mixobet" o numerze [...].
Wnioskodawca odnosząc się do zarzutu złej wiary uprawnionego w dacie zgłoszenia spornego znaku towarowego do ochrony wskazał, że zgłoszenie to zostało dokonane świadomie, w celu czerpania korzyści ze skojarzeń zgłoszonego znaku do obecnego wcześniej i cenionego na rynku oznaczenia MIXOKRET. Uzasadniając powyższy zarzut wnioskodawca przywołał okoliczności z lat 2014-2015, które doprowadziły do podpisania porozumienia pomiędzy stronami niniejszego postępowania, a które dotyczyły innego znaku towarowego uprawnionego "Miksokret" o numerze [...], a także stron internetowych uprawnionego o tych samych nazwach. Jednak wspomniane powyżej porozumienie nie obejmowało spornego znaku towarowego uprawnionego.
W odpowiedzi, w piśmie z dnia 28 września 2018 r., uprawniony do prawa ochronnego na znak towarowy "Mixobet" o numerze [...] wniósł o oddalenie wniosku. Stwierdził, że wniosek o unieważnienie spornego prawa oparty jest na tych samych motywach, co uwagi wniesione przez wnioskodawcę w postępowaniu o udzielenie prawa ochronnego na ten znak. W odniesieniu do zarzucanego przez wnioskodawcę podobieństwa porównywanych znaków towarowych uprawniony powołując się na orzeczenie ETS z dnia 20 marca 2003 r. (sygn. C-291/00) podniósł, że aby oznaczenia można było określić jako "identyczne", należy je rozumieć jako "takie same", co stoi w sprzeczności z argumentacją wnioskodawcy. Uprawniony dokonał analizy porównawczej przeciwstawionych znaków w warstwie fonetycznej, wizualnej i znaczeniowej. Podkreślił, iż fraza "mixo" odnosi się do funkcji urządzenia (miksowania, mieszania) i jest powszechnie używana dla określenia wielu urządzeń przemysłowych. Jednak istnienie wspólnego członu nie prowadzi do wniosku, że znaki są do siebie podobne. Uprawniony wskazał, że drugie frazy porównywanych znaków towarowych, tj. "bet" w pierwszym przypadku i "kret" w drugim przypadku, w sposób wystarczający dają podstawę do odróżnienia ich fonetycznego brzmienia. Użyta przez uprawnionego fraza wyraźnie odnosi się do przeznaczenia urządzenia - betonu. Uprawniony stwierdził, że porównywane znaki towarowe należą do znaków średniej długości, z czego co najmniej dwie litery są różne, a to w zupełności wystarcza do uznania braku podobieństwa w płaszczyźnie wizualnej. Uprawniony również nie zgodził się z twierdzeniem wnioskodawcy, że istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Podkreślił, że odbiorcami urządzeń produkowanych przez strony niniejszego postępowania nie są osoby przypadkowe, lecz profesjonaliści zajmujący się branżą budowlaną. Wprowadzenie w błąd takiego konsumenta jest wręcz niemożliwe. Osoba należycie poinformowana doskonale zdaje sobie bowiem sprawę, że producentem urządzeń oznaczonych znakiem towarowym "Mixokret" jest przedsiębiorstwo niemieckie. Na każde wyprowadzone na rynek przez uprawnionego urządzenie wydany jest certyfikat i homologacja. Ryzyko wywołania błędu u dobrze zorientowanego odbiorcy towarów oferowanych przez oba podmioty jest więc zerowe. Następnie uprawniony odniósł się do zarzutu zgłoszenia spornego znaku w złej wierze. Wyjaśnił okoliczności przytoczonego przez wnioskodawcę zdarzenia z przełomu lat 2014-2015 dotyczącego znaku towarowego "Miksokret" [...] i nazw domen internetowych uprawnionego. Podkreślił, że po wezwaniu do zaniechania używania nazwy "Miksokret" przez wnioskodawcę, dobrowolnie zaprzestał jego stosowania.
Na rozprawie w dniu [...] lutego 2019 r. strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie ponownie przytaczając twierdzenia i argumenty zawarte w pismach procesowych.
Decyzją z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] r. Urząd Patentowy RP na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 i art. 131 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 315 ust. 3 ustawy Prawo własności przemysłowej oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. oddalił wniosek o unieważnienie prawa ochronnego na słowny znak towarowy "Mixobet" nr [...] udzielonego na rzecz A. D. oraz przyznał uprawnionemu kwotę 1680 (tysiąc sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie.
W uzasadnieniu decyzji organ dokonał analizy porównawczej przedmiotowych znaków towarowych. Wyjaśnił, że sporny znak towarowy "Mixobet" służy do oznaczania różnego rodzaju maszyn budowlanych, wobec czego istotny jest krąg docelowych odbiorców produktów, do których należą głównie profesjonalni budowlańcy zajmujący budową lub remontem mieszkań albo innych obiektów budowlanych. Podkreślił, że odbiorcy tego rodzaju towarów pozostają niezwykle uważni i ostrożni, a przed zakupem produktu często konsultują się ze sprzedawcą. Nie są to bowiem tanie artykuły codziennego użytku wybierane w sposób impulsowy spośród wielu produktów dostępnych na półce sklepowej. Ze względu na charakter tych towarów ich wybór jest zazwyczaj poprzedzony uważną analizą ofert dostępnych na rynku.
Organ wskazał, że przeciwstawione znaki towarowe stanowią wyrazy średniej długości, co w połączeniu z brakiem innych elementów czy to słownych czy graficznych oznacza, że będą one postrzegane całościowo i w sposób natychmiastowy bez zniekształceń jako sekwencja liter tworzących wyrazy odpowiednio: Mixobet oraz Mixokret. Stworzenie znaku towarowego w oparciu o pojedynczy wyraz oznacza bowiem, że wyraz ten nie pozostaje w związku z jakimkolwiek innym elementem, który określałby ich wzajemne relacje. Wyrazy samodzielnie użyte w znakach towarowych, a więc całkowicie wypełniające ich treść, siłą rzeczy posiadać będą w tych znakach towarowych charakter dominujący. Jako że porównywane znaki zawierają wyrazy średniej długości, w znakach tych w sposób łatwy i wyraźny dostrzegalne są zarówno podobne (identyczne) części składowe wyrazów jak i te, które decydują o ich odmienności. Niewątpliwie w porównywanych znakach towarowych zastosowane wyrazy zawierają częściowo te same litery, a nawet rozpoczynają się one dwoma identycznymi sylabami "MI-XO", jednak różnią się znacząco ostatnią sylabą: w spornym znaku -BET, w przeciwstawionym -KRET. Wymaga podkreślenia, że dla oceny całościowego wrażenia jakie znaki towarowe wywierają na odbiorcy procentowe przeliczenie zastosowanych dla wyrazów liter identycznych oraz odmiennych nie jest wystarczające.
Organ dokonał analizy fonetycznej porównywanych znaków i stwierdził, że zarówno sporny znak towarowy "Mixobet" jak i przeciwstawiony znak wnioskodawcy "Mixokret" są słownymi znakami towarowymi, które w płaszczyźnie wizualnej składają się z sekwencji odpowiednio siedmiu liter "M, I, X, O, B, E, T" w znaku spornym i ośmiu "M, I, X, O, K, R, E, T" w znaku wcześniejszym. Analizując przedmiotowe znaki towarowe zauważył, że zawierają one sześć identycznych liter (M, I, X, O, E, T). Jednak oprócz wspólnych sześciu liter powyższe znaki towarowe zawierają również odmienne litery (odpowiednio "B" oraz "K, R"). W ocenie Kolegium Orzekającego różnice w postaci ww. liter stanowią elementy, które zwiększają dystans między znakami "Mixobet" i "Mixokret". Liter tych nie można pomijać w całościowej ocenie podobieństwa przedmiotowych znaków towarowych. Zdaniem organu, w przypadku pozbawionych jakichkolwiek elementów graficznych, siedmio- i ośmioliterowych znaków o średniej długości, takich jak "Mixobet" i "Mixokret", niemożliwe jest niezauważenie przez odbiorców różnicy w postaci zupełnie odmiennych wizualnie trzech liter "B" oraz "K i R". W związku z powyższym Kolegium Orzekające uznało, że przeciętny odbiorca widząc sporne oznaczenie "Mixobet" z pewnością dostrzeże różnice pomiędzy nim a znakami wcześniejszymi w postaci odmiennych liter "B", "K", "R". Powyższe elementy powodują zatem, że sporny znak wywiera odmienne ogólne wrażenie w warstwie wizualnej. Kolegium stwierdziło zatem, że oznaczenia MIXOBET i MIXOKRET pomimo identycznego początku MIX0- znacznie różnią się ostatnim członem tj. odpowiednio -BET i -KRET, co zasadniczo wpływa na wizualny odbiór tych znaków przez przeciętnego odbiorcę, który postrzegał je będzie jako dwa odmienne oznaczenia, które różnią się w istotny sposób. Kolegium Orzekające miało na uwadze wskazaną przez uprawnionego okoliczność, iż człon "mixo" odnosi się do funkcji sygnowanego urządzenia (miksowania, mieszania) i jest używany do oznaczania różnych urządzeń przemysłowych, czego nie zakwestionował wnioskodawca. Wobec powyższego mając na względzie określoną powyżej grupę odbiorców, którzy ze szczególną starannością analizują oznaczenia towarów sygnowanych przedmiotowymi znakami oraz różnice w postaci odmiennych liter w porównywanych znakach towarowych, Kolegium Orzekające stwierdziło brak podobieństwa tych znaków na płaszczyźnie wizualnej. Należy wskazać, że przedmiotowe znaki nie posiadają żadnej szaty graficznej, która mogłaby zwiększać lub zmniejszać dystans pomiędzy nimi w tej warstwie, dlatego decydujące znaczenie ma tu ocena elementów słownych znaków.
W ocenie Kolegium Orzekającego, analiza porównawcza znaków towarowych: spornego Mixobet oraz przeciwstawionego Mixokret prowadzi do wniosku, że znaki te nie są do siebie podobne w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p,
Kolegium Orzekające analizując ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd miało na względzie wskazane przez uprawnionego okoliczności dotyczące występującego w porównywanych znakach członu "Mixo". Element ten bowiem odnosi się do funkcji sygnowanego urządzenia (miksowania, mieszania) i jest używany do oznaczania różnych urządzeń przemysłowych. Wzięcie pod uwagę tych okoliczności ma istotne znaczenie, ponieważ skutkują one tym, że powyższy element posiada słabą zdolność odróżniającą w stosunku do analizowanych towarów i sugeruje przeznaczenie danych towarów do miksowania.
W ocenie Kolegium Orzekającego w niniejszej sprawie nie istnieje ryzyko wprowadzenia w błąd odbiorców co do źródła pochodzenia towarów oznaczanych znakami "Mixobet" i "Mixokret". Analizując takie ryzyko Kolegium rozważyło zachowanie odbiorcy przeciętnego, który świadomie poszukuje właściwego towaru i w sposób przemyślany wybiera pomiędzy dostępnymi na rynku markami. Zgodnie z orzecznictwem przeciętny konsument to osoba właściwie poinformowana, wystarczająco uważna i ostrożna. Jednak poziom uwagi przeciętnego odbiorcy może się różnić w zależności od kategorii nabywanych towarów i usług. Towary do oznaczania których przeznaczony jest sporny znak towarowy to produkty wykorzystywane w przemyśle budowlanym, których zakupowi odbiorcy poświęcają znaczną uwagę. Stopień uwagi potencjalnych odbiorców jest podwyższony ze względu na charakter i przeznaczenie tych produktów. Nie są to bowiem towary nabywane w drobnych bieżących sprawach życia codziennego, lecz różnego rodzaju maszyny, mieszalniki wykorzystywane w przemyśle budowlanym, których odbiorcami są profesjonaliści, tj. pracownicy budowlani bądź firmy działające w branży budowlanej. Towary te są zatem niewątpliwie nabywane z namysłem po uwzględnieniu ich parametrów i wydajności oraz przeanalizowaniu stopnia ich przydatności w prowadzonej działalności. W ocenie Kolegium Orzekającego odbiorcy tego rodzaju towarów świadomie wybierają produkt, są to bowiem zazwyczaj odbiorcy wyspecjalizowani i zorientowani w ofercie rynkowej.
Reasumując, Kolegium Orzekające uznało, że przedmiotowe znaki towarowe, oceniane jako całość, są zróżnicowane w tak znacznym stopniu, że wywierają odmienne wrażenie na odbiorcach, a tym samym nie są podobne w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Brak podobieństwa tych znaków wyklucza możliwość wprowadzenia w błąd odbiorców pomimo stwierdzonej identyczności sygnowanych nimi towarów z klasy 7.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego wniosła P. Gmbh (Niemcy).
Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła:
1. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego;
2. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 131 ust. 2 pkt 1 oraz art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. w brzmieniu obowiązującym 13 października 2014 r.
Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Urząd Patentowy RP oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi skarżąca zaznaczyła, że jest renomowanym producentem nowoczesnych maszyn budowlanych przeznaczonych do produkcji i podawania mieszanki betonowej do wylewania posadzek (jastrychu). Do oznaczania swoich maszyn, dostępnych od lat również na rynku polskim. Skarżąca już od roku 1966 posługuje się stanowiącym nazwę własną oznaczeniem "Mixokret". Z uwagi na innowacyjność produktów skarżącej, ich wysoką jakość i popularność, także w Polsce, oznaczenie "Mixokret" - pozostając nazwą własną zastrzeżoną wyłącznie dla produktów spółki P. GmbH - stało się niejako synonimem profesjonalnych urządzeń do wylewania posadzek betonem. Słowne oznaczenie "Mixokret" stanowi również znak towarowy spółki P. GmbH, zarejestrowany na jej rzecz, z pierwszeństwem od [...] marca 2004 r. i ze skutkiem na całym obszarze Unii Europejskiej, jako unijny znak towarowy "Mixokret" nr [...]. Ochrona znaku towarowego, o którym mowa, obejmuje swym zakresem: maszyny, w szczególności maszyny budowlane; mechaniczne mieszarki i przenośniki (podawarki); części zamienne i akcesoria do wymienionych towarów w klasie 7 Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług
Zdaniem skarżącej Urząd nieprawidłowo ocenił w przedmiotowej sprawie podobieństwo znaków "Mixokret" i "Mixobet". Z powodu nieprawidłowej oceny podobieństwa na płaszczyznach wizualnej i fonetycznej, w decyzji zabrakło rozważenia, czy odmienność znaczeniowa neutralizuje zbieżność na pozostałych płaszczyznach, która to zbieżność "wystarcza w zasadzie" "do przyjęcia podobieństwa dwóch oznaczeń". W ocenie skarżącej organ nieprawidłowo zatem uznał, że po stronie uprawnionego brak jest złej wiary.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, natomiast zaskarżona decyzja nie zawiera wad uzasadniających jej uchylenie.
Przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte w dniu [...] sierpnia 2018 r., zatem po wejściu w życie nowelizacji ustawy p.w.p. w dniu 15 kwietnia 2016 r. Zgodnie z art. 2 ust. 2 przepisów przejściowych i końcowych wprowadzonych ustawą z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej (Dz.U. poz. 1615) w sprawie o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy, wszczętej po dniu 14 kwietnia 2016 r. wnioskodawca nie musi legitymować się istnieniem interesu prawnego. Zaś zgodnie z art. 315 ust. 3 p.w.p. ustawowe warunki do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia znaku towarowego w Urzędzie Patentowym. Sporny znak towarowy został zgłoszony do ochrony w dniu [...] października 2014 r., Znak towarowy "Mixobet" o numerze [...] został zgłoszony do ochrony w dniu [...] października 2014 r., toteż wnioskodawca wskazał na obowiązujący w tej dacie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., będący podstawą żądania unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy w związku z podnoszonym zarzutem podobieństwa tego znaku do znaku towarowego korzystającego z wcześniejszego pierwszeństwa. W myśl art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy, jeżeli jest on identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawo ochronne z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Prawdopodobieństwo wprowadzenia odbiorców w błąd może zatem wystąpić wyłącznie przy jednoczesnym istnieniu identyczności lub podobieństwa między towarami (usługami), do oznaczania których znaki te są przeznaczone oraz istnieniu identyczności lub podobieństwa samych znaków towarowych. Przesłanki te powinny być więc spełnione kumulatywnie. Zarówno bowiem postać znaku towarowego jak i wskazane dla niego towary i usługi wyznaczają granice jego ochrony. Ze wskazanego przepisu wynika zatem, że nie każde podobieństwo pomiędzy znakami powoduje niedopuszczalność rejestracji znaku towarowego, lecz tylko podobieństwo w takim stopniu, które mogłoby wprowadzać odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów. Skojarzenie przeciwstawionych znaków musi powodować u odbiorcy poważną wątpliwość co do pochodzenia towaru, wobec czego na skutek dezorientacji odbiorca może uznać produkt oznaczony znakiem podobnym za pochodzący od innego przedsiębiorcy, korzystającego z wcześniejszego prawa ochronnego.
Przechodząc do podniesionych w skardze zarzutów, na wstępie rozważań odnotować należy, że w postępowaniu spornym o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy, zasada działania Urzędu Patentowego RP z urzędu, w kwestiach dotyczących ustalania i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, podlega odpowiedniej modyfikacji z uwagi na to, że ciężar dowodu ciąży na stronach postępowania. Zgodnie z art. 164 p.w.p. prawo ochronne na znak towarowy może zostać unieważnione w całości lub w części, na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny, jeżeli wykaże ona, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania tego prawa. Jak wynika z powyższego ciężar dowodu, co do niespełnienia ustawowych warunków do uzyskania prawa ochronnego spoczywa - stosownie do art. 164 p.w.p. - na Wnioskodawcy. Ogólna zasada postępowania spornego zawarta w art. 255 ust. 4 p.w.p. w myśl której Urząd Patentowy rozstrzyga sprawy w postępowaniu spornym w granicach wniosku i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę, odróżnia te postępowania od klasycznego postępowania administracyjnego, dla prowadzenia, którego wyłączną podstawą są przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Z tej przyczyny w art. 256 ust. 1 p.w.p., w odniesieniu do postępowania spornego, została przyjęta zasada, odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, nie zaś zasada stosowania tychże przepisów wprost. Organ w tym postępowaniu powinien przede wszystkim wyczerpująco rozpatrzeć i ocenić materiał dowodowy przedstawiony przez strony, a zwłaszcza przez wnioskodawcę, który już we wniosku o unieważnienie prawa, jak wynika expressis verbis z art. 2551 ust. 3 pkt 5 p.w.p. wskazuje środki dowodowe i zobowiązany jest do wykazania zasadności zgłoszonych podstaw unieważnienia.
Odpowiednie zastosowanie w tym postępowaniu znajdują przepisy art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. Zgodnie z pierwszym z powołanych przepisów, organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać materiał dowodowy, a więc podjąć ciąg czynności procesowych mających na celu zebranie całego materiału dowodowego i następnie go rozpatrzyć na podstawie wszystkich istotnych dowodów oraz poprzez wyjaśnienie wszystkich nasuwających się w sprawie wątpliwości. Jak stanowi z kolei art. 80 k.p.a, organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Organ może odmówić wiary określonym dowodom, jednakże dopiero po wszechstronnym ich rozpatrzeniu, wyjaśniając przyczyny takiej ich oceny, co winno mieć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. W sytuacji, gdy wyniki postępowania dowodowego zawierają sprzeczne ustalenia, organ ma obowiązek ustosunkować się do tych sprzeczności przez wskazanie dowodów, które przyjął jako podstawę faktyczną rozstrzygnięcia, oraz uzasadnienie, dlaczego innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.
Sporny znak towarowy "Mixobet" służy do oznaczania różnego rodzaju maszyn budowlanych, wobec czego istotny jest krąg docelowych odbiorców produktów, do których należą głównie profesjonalni budowlańcy zajmujący budową lub remontem mieszkań albo innych obiektów budowlanych. Należy podkreślić, że odbiorcy tego rodzaju towarów pozostają niezwykle uważni i ostrożni, a przed zakupem produktu często konsultują się ze sprzedawcą. Nie są to bowiem tanie artykuły codziennego użytku wybierane w sposób impulsowy spośród wielu produktów dostępnych na półce sklepowej. Ze względu na charakter tych towarów ich wybór jest zazwyczaj poprzedzony uważną analizą ofert dostępnych na rynku.
Analizując przedmiotowe znaki "Mixobet" i "Mixokret" na płaszczyźnie fonetycznej należy zauważyć, że zgodnie z zasadami wymowy obowiązującymi w języku polskim będą one odczytywane jako "Miksobet" i "Miksokret", ponieważ występująca w obydwu znakach litera "x" jest wymawiana jako dwie głoski "ks". Powyższa litera w języku polskim używana jest głównie w zapożyczeniach z innych języków. Analizując elementy słowne "Mixobet" i "Mixokret" należy stwierdzić, że składają się one odpowiednio z ośmiu i dziewięciu liter oraz głosek, które oceniane jako całość różnią się w warstwie fonetycznej w takim stopniu, że wywierają odmienne całościowe wrażenie. Oceniane elementy słowne mają co prawda siedem identycznie brzmiących głosek (M, I, K, S, O, E, T), lecz jednocześnie różnią się w wymowie pozostałych głosek - dwóch w znaku wcześniejszym i jednej głoski w znaku spornym ("K, R" oraz "B"). Należy zauważyć, że analizowane znaki towarowe "Mixobet" i "Mixokret" są oznaczeniami trzysylabowymi. Zgodnie z zasadami wymowy języka polskiego podział sylab w przedmiotowych znakach przedstawia się następująco: "MI-KSO-BET" i "MI-KSO-KRET". Polscy odbiorcy będą zatem wymawiać identyczną liczbę trzech sylab w tych znakach, z tym, że pierwsze dwie, krótsze sylaby (MI-KSO) tych znaków są identyczne, ostatnie natomiast (BET i KRET) brzmią zupełnie odmienne i przesądzają o braku podobieństwa analizowanych znaków. Oprócz odmiennej wymowy ostatniej sylaby spornego znaku inne jest brzmienie całych oznaczeń, które należy odczytywać jako "Miksobet" i "Miksokret". Wobec powyższego rozpatrując całościowo przedmiotowe znaki należy stwierdzić, iż nie zachodzi pomiędzy nimi podobieństwo w warstwie fonetycznej. Należy podkreślić, że również w przypadku analizy danych znaków pod względem fonetycznym istotne znaczenie dla stwierdzenia braku ich podobieństwa ma krąg odbiorców oraz specyfika towarów, które są sygnowane porównywanymi znakami towarowymi.
Oceniając przedmiotowe znaki towarowe na płaszczyźnie znaczeniowej należy zauważyć, że elementy słowne "Mixobet" i "Mixokret" postrzegane jako całość nie posiadają konkretnego znaczenia w języku polskim. Jednak poszczególne człony tych znaków mogą, zdaniem Kolegium Orzekającego, budzić określone skojarzenia. Rozważając znaczenie identycznych w obu przypadkach członów MIXO- należy przyjąć, iż przeciętny odbiorca może kojarzyć je jako aluzję do słowa "miksować", które zgodnie z definicją ze Słownika Języka Polskiego (za: internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN) oznacza "mieszać, ubijać lub rozdrabniać". Natomiast sylaba "BET" w odniesieniu do towarów, jakie sygnuje sporny znak towarowy "Mixobet" sugeruje, że to wspomniane w dwóch pierwszych sylabach "mieszanie" będzie dotyczyło betonu. Co do ostatniej sylaby przeciwstawionego unijnego znaku towarowego "Mixokret" należy stwierdzić, że dla przeciętnego polskiego odbiorcy słowo KRET ma konkretne znaczenie i jednoznacznie kojarzy się z małym ssakiem prowadzącym podziemny tryb życia. Jednak internetowy Słownik Języka Polskiego PWN podaje również kilka innych definicji tego słowa, m.in. również jako "urządzenie do drążenia kanałów i tuneli podziemnych", co w odniesieniu do znaku towarowego opatrującego towary w postaci np. maszyn budowlanych nie jest dla polskiego odbiorcy określeniem zupełnie fantazyjnym, a może zostać potraktowane jako element aluzyjny, co tylko wzmaga poczucie różnic znaczeniowych porównywanych znaków. Należało więc wykluczyć podobieństwo porównywanych znaków w warstwie znaczeniowej.
Zarówno sporny znak "Mixobet" jak i wcześniejszy znak "Mixokret" stanowią oznaczenia o średniej długości. W niniejszej sprawie pomiędzy badanymi znakami towarowymi występują różnice w postaci odmiennych liter (odpowiednio "B" oraz "K, R"). Zgodnie z orzecznictwem sądowym w przypadku znaków towarowych słownych, które są krótkie, zazwyczaj wystarczy różnica w postaci jednej odmiennej litery, żeby rozróżnić tego rodzaju znaki. Z kolei w przypadku znaków towarowych o średniej długości zazwyczaj wystarczy różnica w postaci dwóch różnych liter. Powyższe stanowisko jest zgodne z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2007 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1057/07), w którym Sąd oceniając kwestię podobieństwa znaków towarowych Finea i Finezja stwierdził, iż "według utrwalonych poglądów doktryny w znakach krótkich (do 5 liter włącznie) wystarczy różnica jednej litery, by wyłączyć podobieństwo. W znakach słownych średniej długości (do 8 liter włącznie) różne powinny być co najmniej dwie litery. Znak Finezja według tego należy do znaków średniej długości, gdyż zawiera 7 liter, z czego dwie litery nie występują w znaku Finea, co w zupełności wystarcza do uznania braku podobieństwa w płaszczyźnie wizualnej. Znak Finea jest znakiem krótkim i zawiera co prawda te same litery co znak sporny, jednak znak sporny zawiera również dwie litery "z", "j" nie występujące w znaku przeciwstawionym, co jak wyżej wskazano świadczy o braku podobieństwa w płaszczyźnie wizualnej". Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 11 grudnia 2012 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1959/12) stwierdzając, że "o trafności tezy, iż o braku podobieństwa w znakach krótkich wystarcza na ogół różnica jednej litery, świadczy orzecznictwo wspólnotowe, które wskazuje, że w przypadku znaków towarowych, które są stosunkowo krótkie, nawet jeśli różnią się one zaledwie pojedynczą głoską, okoliczność ta nie jest wystarczająca dla stwierdzenia wysokiego stopnia podobieństwa pomiędzy tymi znakami (por. wyrok Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt T-112/06 w sprawie Inter-Ikea Systems BV przeciwko OHIM, par. 54 i cytowane tam orzecznictwo)". Z kolei w wyroku z dnia 17 kwietnia 2014 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2633/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, iż "słowa SUFER i STUFFER są słowami krótkimi (odpowiednio pięć i siedem liter) a więc już niewielka modyfikacja elementu słownego spornego znaku w stosunku do przeciwstawionego może wystarczać do wykluczenia podobieństwa między znakami. Jak wynika z analizy omawianych oznaczeń, występuje różnica jednej litery - głoski "T" (występującej w znaku wcześniejszym), której nie ma w spornym znaku. Należy przy tym dodać, że istnienie wspólnego elementu dwóch porównywanych znaków (- FER/- FFER) nie oznacza, iż jest on koniecznie najbardziej przyciągającym uwagę elementem w jednym lub w drugim znaku". Podobnie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2014 r. (sygn. akt II GSK 604/13) w sprawie znaków towarowych XENISTAT i XENICAL, w którym wskazano, że: "jak słusznie zaznaczył za organem Sąd I instancji, przeciwstawione znaki - oceniając ich podobieństwo w płaszczyźnie wizualnej - składają się z trzech sylab z identycznym pierwszym członem [...] i z wyraźnie odmiennym zakończeniami [...] Zwrócono uwagę na całkowicie odmienne postrzeganie ich zakończeń, jak również na to, że ich zapis jest odmienny. Ponadto, w przeciwstawionych znakach występuje różna ilość liter, ich ułożenie i zróżnicowanie. Słusznie przyjęto, iż podobieństwo pierwszego członu znaków zostało zneutralizowane wyraźnym brakiem podobieństwa ich końcówek, gdyż znaków nie można porównywać w oderwaniu od ogólnego ich kontekstu i brzmienia".
Pomimo że w obu porównywanych oznaczeniach występuje sześć identycznych liter "M, I, X, O, E, T". Niemniej to okoliczność ta nie może przesądzać o podobieństwie tych znaków. Brak podobieństwa między znakami wynika z różnicy w postaci pozostałych liter, które są odmienne, tj. występującej w spornym znaku litery B, która w zasadniczy sposób różni się od umieszczonych w znaku wnioskodawcy liter K i R. Należy stwierdzić, że powyższa różnica wpływa na odbiór oznaczeń zarówno w warstwie wizualnej jak i fonetycznej. Analizowane znaki towarowe nie są też podobne w warstwie znaczeniowej. Oznaczenia "Mixobet" i "Mixokret" porównywane jako całość wywołują odmienne ogólne wrażenie.
Ostatnią badaną przesłankę z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. stanowi możliwość spowodowania wśród odbiorców błędu polegającego w szczególności na skojarzeniu znaku spornego ze znakiem wcześniejszym. Kolegium Orzekające uwzględniło, że ogólna i całościowa ocena ryzyka wprowadzenia w błąd uwarunkowana jest szeregiem współzależności występujących pomiędzy wszystkimi elementami, które należy poddać analizie w danej sprawie. Istotne znaczenie ma w tym przypadku kwestia ogólnego wrażenia przeciwstawionych oznaczeń, jakie wywołują one na potencjalnym konsumencie oraz zwykłe warunki obrotu gospodarczego. Kolegium miało na uwadze, że ocena podobieństwa znaków towarowych nie może ograniczać się do jednego tylko z elementów znaków, choćby najbardziej charakterystycznego. Występujące w analizowanych oznaczeniach elementy odmienne przeważają nad ich cechami wspólnymi. Różnice występujące pomiędzy tymi znakami w postaci ostatnich członów BET i KRET odgrywają kluczową rolę, są one bowiem na tyle wyraźne, że pozwalają odbiorcom odróżniać znaki i zdaniem Kolegium eliminują ich podobieństwo. Ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd należy bowiem oceniać na podstawie całościowej oceny podobieństwa znaków oraz przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności istotnych w danej sprawie, takich jak: dystynktywność poszczególnych elementów słownych i graficznych w analizowanych znakach towarowych, stopień podobieństwa pomiędzy tymi znakami i towarami nimi sygnowanymi oraz skojarzenia, jakie mogą wystąpić pomiędzy danymi oznaczeniami.
Ze względu na brak podobieństwa między znakami towarowymi nie można mówić o niebezpieczeństwie, że odbiorca może błędnie uznać sporny znak towarowy "Mixobet" za odmianę wcześniej zarejestrowanego oznaczenia "Mixokret", pochodzącą od tego samego podmiotu lub też, że mylnie przyjmie, iż istnieją związki organizacyjno - prawne łączące odrębnych przedsiębiorców. Należy zatem stwierdzić, iż nie istnieje niebezpieczeństwo, że podobieństwo znaków towarowych mogłoby wprowadzać odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów nimi oznaczanych. Kolegium Orzekające stwierdzając brak ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorców miało na uwadze okoliczność, iż analizowane znaki towarowe przeznaczone są do oznaczania identycznych towarów z klasy 7. Kolegium uznało jednak, że różnice pomiędzy tymi znakami są tak istotne, że wykluczają możliwość wprowadzenia w błąd nabywców przedmiotowych towarów.
Wnioskodawca powołał się na wysoki stopień znajomości znaku towarowego "Mixokret" na skutek wieloletniego używania tego znaku w obrocie. Analiza materiału dowodowego przedłożonego przez wnioskodawcę nie potwierdza jednak powyższej okoliczności. Większość wskazanych dowodów, w tym komunikat prasowy wnioskodawcy, internetowe wydruki ofert produktów, wykazy sprzedawców produktów wnioskodawcy oraz materiały reklamowe (karty 23-27, 38-57), świadczy jedynie o tym, że produkty wnioskodawcy opatrzone znakiem towarowym "Mixokret" były oferowane i dostępne na rynku polskim. Powyższe materiały nie potwierdzają jednak wysokiego stopnia znajomości tego znaku i sygnowanych nim produktów oraz ich ugruntowanej pozycji wśród potencjalnych odbiorców. W niniejszej sprawie wnioskodawca, uzasadniając zarzut zgłoszenia spornego znaku towarowego w złej wierze podnosił, że "zamiarem zgłaszającego (obecnie - uprawnionego) było świadome nawiązanie do wcześniej obecnego i cenionego na rynku oznaczenia "Mixokret" w celu czerpania korzyści ze skojarzeń między zgłoszonym znakiem towarowym a tym właśnie oznaczeniem". Odnosząc się do zarzutu celowego naśladownictwa znaku "Mixokret" trzeba mieć na uwadze stwierdzony powyżej brak podobieństwa spornego znaku "Mixobet" do przeciwstawionego mu znaku towarowego w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Analizowane oznaczenia różnią się w takim stopniu, że nie można stwierdzić, iż uprawniony zgłaszając sporny znak działał w złej wierze.
W ocenie Sądu analiza znaków towarowych "Mixobet" i "Mixokret" została dokonana w sposób prawidłowy. Należy mieć na uwadze, że porównywane w niniejszej sprawie znaki towarowe należy analizować całościowo, nie zaś koncentrować się jedynie na wspólnych elementach. Zarzuty skarżącego są nieuzasadnione, ponieważ zaskarżona decyzja zawiera dokładną analizę podobieństwa towarów oraz znaków towarowych, zarówno pod kątem ich elementów wspólnych jak i odmiennych, oraz analizę ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, przy jednoczesnym uwzględnieniu identyczności towarów sygnowanych danymi znakami. W zaskarżonej decyzji Kolegium Orzekające przeanalizowało w sposób kompleksowy wszystkie podobieństwa i różnice pomiędzy tymi znakami, a następnie na podstawie tej analizy doszło do konkluzji, iż przedmiotowe znaki towarowe są zróżnicowane w tak znacznym stopniu, że nie zachodzi niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów nimi oznaczanych w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Zebrany w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy nie potwierdza również zarzutu zgłoszenia spornego znaku w złej wierze, wobec czego zarzut udzielenia prawa ochronnego z naruszeniem art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. jest nieuzasadniony.
W świetle powyższego, Sąd stwierdza, że UP nie popełnił zarzucanych przez Skarżącego, proceduralnych błędów w ustaleniach faktycznych. Na podstawie materiału dowodowego przedstawionego przez strony sporu, zdaniem Sądu, Urząd Patentowy RP dokonał prawidłowej analizy podobieństwa towarów i usług objętych ochroną porównywanych znaków towarowych jak również podobieństwa samych znaków. Spełniając wymogi obowiązującej w postępowaniu administracyjnym zasady prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.) oraz swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), organ doszedł do prawidłowych, opisanych powyżej wniosków.
Zdaniem Sądu, organ dokonał również prawidłowej subsumcji prawnej, prawidłowo ustalonego stanu faktycznego sprawy. Oznacza to, że również zarzut niewłaściwego zastosowania art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., jest niezasadny.
Sąd nie stwierdził naruszenia innych przepisów prawa materialnego, które miałyby wpływ na wynik sprawy, jak i naruszeń proceduralnych, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Z powyższych względów, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), orzekł jak w sentencji.