VI SA/Wa 2088/23

VI SA/Wa 2088/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-06-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-02-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Łąpieś-Rosińska
Aneta Lemiesz /przewodniczący/
Robert Żukowski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne
Własność przemysłowa
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 324
art. 132 indeks 1 ust. 1-3; art. 152 indeks 17 ust. 1 i 3; art. 315 ust. 3; art. 152 indeks 18 ust. 1; art. 152 indeks 20; art. 152 indeks 21; art. 153 indeks 6a ust. 1;
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej - t.j.
Dz.U. 2021 poz 735
art. 7; art. 77; art. 80;
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Asesor WSA Robert Żukowski (spr.) Protokolant ref. staż. Anna Jóźwiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi "W." Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 grudnia 2022 r. nr DT-KJ.ZS.2020.00388.401.2022.29.eweg w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego oddala skargę
Uzasadnienie
W dniu 24 kwietnia 2020 r. w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej (dalej – UP RP) został zgłoszony znak towarowy słowny "perłowa" za nr [...] na rzecz [...] (zwana dalej także: "Zgłaszającym", "Skarżącą") Zgłoszony znak towarowy przeznaczono do oznaczania towarów w klasie nicejskiej 33 tj. napoje alkoholowe (z wyjątkiem piwa). Informacja o zgłoszeniu znaku towarowego została opublikowana w czerwcowym wydaniu Biuletynu Urzędu Patentowego "ZNAKI TOWAROWE" nr 22/2020.
W dniu 30 września 2020 r. do UP RP wpłynął sprzeciw wniesiony przez spółkę [...] (zwanej dalej także: "Wnoszącym sprzeciw", "Uczestnikiem") wobec ww. zgłoszonego znaku towarowego słownego "Perłowa". W uzasadnieniu sprzeciwu wskazano, iż na rzecz [...] zarejestrowano w UP RP znak towarowy:
• znak słowny "Perła" [...] z pierwszeństwem od dnia [...] kwietnia 2000 r. przeznaczony dla oznaczania towarów: słód do piwowarstwa i gorzelni (klasa 31); piwo, wyciąg chmielowy do wytwarzania piwa (klasa 32);
• znak słowny "perłowa" zarejestrowany pod numerem [...] z pierwszeństwem od [...] listopada 2015 r. przeznaczony do oznaczania następujących towarów i usług: klasa 32: piwo; wody mineralne i gazowane oraz inne napoje bezalkoholowe; napoje słodowe, napoje izotoniczne, napoje owocowe i soki owocowe; syropy i inne preparaty do produkcji napojów, klasa 43: restauracje, restauracje samoobsługowe, kawiarnie, bary, bary szybkiej obsługi, kafeterie, pijalnie, usługi gastronomiczno-restauracyjne, usługi zaopatrzenia w żywność i napoje;
Ponadto na rzecz zgłaszającego sprzeciw zarejestrowano również unijny znak towarowy:
• znak unijny słowny "perłowa" zarejestrowany pod numerem [...] z pierwszeństwem od dnia [...] listopada 2015 r. przeznaczony do oznaczania następujących towarów i usług: klasa 32: piwo; wody mineralne i gazowane oraz inne napoje bezalkoholowe; napoje słodowe, napoje izotoniczne, napoje owocowe i soki owocowe; syropy i inne preparaty do produkcji napojów; klasa 43: restauracje, restauracje samoobsługowe, kawiarnie, bory, bary szybkiej obsługi, kafeterie, pijalnie, usługi gastronomiczno-restauracyjne, usługi zaopatrzenia w żywność i napoje;
• znak unijny słowno-graficzny "Perłowa" (w układzie kolumnowym) zarejestrowany pod numerem [...] , z pierwszeństwem od [...] listopada 2015 r., przeznaczony do oznaczania następujących towarów: klasa 32: Piwo; wody mineralne i gazowane oraz inne napoje bezalkoholowe; napoje słodowe, napoje izotoniczne, napoje owocowe i soki owocowe; syropy i inne preparaty do produkcji napojów;
• znak unijny słowno-graficzny "Perłowa" (w układzie kolumnowym) zarejestrowany pod numerem [...] z pierwszeństwem od [...] listopada 2015 r., przeznaczony do oznaczania następujących towarów: klasa 32: Piwo; wody mineralne i gazowane oraz inne napoje bezalkoholowe; napoje słodowe, napoje izotoniczne, napoje owocowe i soki owocowe; syropy i inne preparaty do produkcji napojów;
• Jak również wiele innych znaków towarowych słownych i słowno-graficznych oznaczonych słowem "perła" jak głównym odniesieniem do grupy produktowej "perła".
Wnoszący sprzeciw w złożonym sprzeciwie stwierdził, że zgłoszony na rzecz spółki [...] znak towarowy słowny "perłowa" jest podobny do znaków towarowych Uczestnika w rozumieniu art. 1321 ust 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2021 r. poz. 324 – dalej "pwp"), bowiem znaki towarowe "perła" lub z elementem "perła" stanowią serię/rodzinę znaków, którymi Wnoszący Sprzeciw posługuje się od 20 lat (a określenie to faktycznie funkcjonowało już w obrocie od lat 70 – tych XX wieku.
W ocenie sprzeciwiającego się rodzina znaków "Perła" stanowi także rozpoznawalną grupę znaków i z racji obecności na rynku od wielu lat jest to znak renomowany (art. 1321 ust 1 pkt 4 pwp). Przedstawiono analizę podobieństwa znaków stwierdzając, że zgłoszony znak "perłowa" jest identyczny z wcześniejszymi znakami "perłowa", natomiast ze znakiem "perła" różni się tylko dwoma literami. W ocenie Wnoszącego sprzeciw porównywane znaki są podobne na wszystkich trzech płaszczyznach - wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej. Wnoszący sprzeciw wskazał też, że konsumenci będą uważali, iż zgłoszony znak towarowy należy do rodziny/serii znaków towarowych Wnoszącego sprzeciw a Zgłaszający, korzystając z renomy znaków towarowych "perła", będzie odnosił nieuzasadnione korzyści ze sprzedaży własnych towarów.
Dokonując analizy wykazu towarów, dla oznaczenia których został zgłoszony znak towarowy "perłowa" wskazano, iż są to napoje alkoholowe, a więc towary mające to samo przeznaczenie co towary oznaczane znakami towarowymi Wnioskodawcy. Co więcej, napoje alkoholowe są serwowane w restauracjach, kawiarniach, barach itd., a więc w miejscach oznaczanych znakami kolizyjnymi (klasa 43). W związku z tym są to w jego ocenie towary uzupełniające się i komplementarne. Obie kategorie produktów mają takie same przeznaczenie i dystrybuowane się tymi samymi kanałami dystrybucji jak również trafiają do tej samej grupy odbiorców.
Przedstawiono i dołączono do sprzeciwu badania m.in. przeprowadzane przez [...] w przedmiocie wykazania kondycji marki "perła" wskazujące, iż marka ta jest powszechnie znana i rozpoznawalna.
Zgłaszający nie zgodził się z argumentami Wnoszącego sprzeciw i odnosząc się do treści sprzeciwu wniósł o jego oddalenie. W piśmie z 17 maja 2021 r. Zgłaszający wskazał m.in. iż nie zachodzą w sprawie przesłanki ze wskazywanego jako podstawa prawna sprzeciwu artykułu 1321 ust 1 pkt 3 i pkt 4 pwp. W szczególności zdaniem Skarżącej nie ma możliwości pomylenia znaków przez docelową grupę odbiorców porównywanych znaków bowiem nie zachodzi choćby minimalne ryzyko konfuzji przeciwstawionych oznaczeń. Zdaniem zgłaszającego na każdej płaszczyźnie znaki te nie są podobne, a także są przeznaczone do opatrywania innych towarów przeznaczonych dla innych grup konsumenckich. W ocenie Zgłaszającego brak podobieństwa determinują różnice wynikające z samych oznaczeń jak i specyfiki oznaczanych nimi towarów, analizowane w kontekście całości wyróżniających elementów przeciwstawionych znaków i przedmiotowej ochrony. Odnośnie towarów z klasy 33, Zgłaszający podkreślił, że towary te mają charakter towarów alkoholowych, używek, których nabywcy są zorientowani w asortymencie i uważni przy ich wyborze. Napoje alkoholowe, w tym wino, wódka są towarami przy zakupie, których uwaga konsumenta skupia się w pierwszej kolejności na rodzaju i pochodzeniu towaru. Nie ma, więc możliwości, że konsument nie odróżni porównywanych oznaczeń. Zgłaszający stwierdził, że pomiędzy przeciwstawionymi znakami nie zachodzi choćby pozorne podobieństwo sugerujące jakikolwiek związek ekonomiczny uprawnionych przedsiębiorców. Alkohole są innymi towarami niż piwo, które to zgłaszający wyłączył spod ochrony swojego znaku. Uprawniony do znaków wcześniejszych nabył prawa do oznaczeń będących powszechnymi słowami, niefantazyjnymi, których ochrona dotyczy tylko literalnie opisanych towarów bądź usług.
Decyzją z dnia 31 marca 2022 r. Urząd Patentowy RP uznał sprzeciw za zasadny w całości na podstawie art. 1321 ust. 1 pkt 3 ustawy pwp, jednocześnie zasądzając od Zgłaszającego koszty postępowania. W uzasadnieniu decyzji przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania oraz treść mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa. Rozważania w sprawie przedmiotowego sprzeciwu oparto wyłącznie na jednej z dwóch wskazanych w sprzeciwie podstaw prawnych, tj. art. 1321 ust. 1 pkt 3 pwp bowiem po przeanalizowaniu zgromadzonego w sprawie materiału organ uznał wymienioną wyżej przeszkodę za wystarczającą dla celów przedmiotowego rozstrzygnięcia. Odnośnie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd wskazał, że całościowe wrażenie wywierane przez zgłoszony znak, w szczególności jego identyczność i podobieństwo stwierdzoną na wszystkich płaszczyznach porównania do pozostałych znaków przeciwstawionych, należy stwierdzić, że w przypadku wszystkich zgłoszonych towarów i usług oznaczanych znakami wcześniejszymi, w niniejszej sprawie zachodzi ryzyko wprowadzenia w błąd odbiorców. Organ wskazał przy tym m.in.:, iż krąg odbiorców towarów sygnowanych znakami będącymi podstawą sprzeciwu ustalony został na poziomie średnim, uznając jednocześnie, że w ocenie Urzędu oznaczane znakiem zgłoszonym "napoje alkoholowe (z wyjątkiem piwa) takie jak napoje spirytusowe, wódka, whisky z wyłączeniem wina" to towary podobne do oznaczanego znakami wcześniejszymi towaru - piwo, a także są komplementarne względem oznaczanych znakami wcześniejszymi usługami z klasy 43. W pozostałym zakresie towary oznaczane przez znaki wcześniejsze w klasie 32, a mianowicie wody mineralne i gazowane oraz inne napoje bezalkoholowe; napoje słodowe, napoje izotoniczne, napoje owocowe i soki owocowe; syropy i inne preparaty do produkcji napojów, to towary niepodobne do towarów zgłoszonych.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Zgłaszający zwracając się o uchylenie wydanej decyzji wskazał, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 1321 ust. 1 pkt 3 pwp bowiem nie ma możliwości pomylenia znaków przez odbiorców. Nie zachodzi tutaj także choćby minimalne ryzyko konfuzji przeciwstawionych oznaczeń, na każdej płaszczyźnie znaki te są nie podobne.
Zaproponowana przez organ wykładania praw wyłącznych do oznaczeń wcześniejszych jest rozszerzająca względem uzyskanej faktycznej ochrony. Organ dokonał w sposób niewłaściwy oceny podobieństwa oznaczonych towarów, niesłusznie przypisując znakom wcześniejszym ochronę względem płaszczyzn nieuprawnionych, napojów spirytusowych. W zakresie oceny podobieństwa towarów Zgłaszający podniósł także, iż nie jest zainteresowany oznaczeniem swoim znakiem innych towarów niż wyroby wysokoprocentowe, wyroby spirytusowe, co przedkłada się na redakcję zapisu wykazu, który jednoznacznie precyzuje, że piwo jest wyłączone spod ochrony spornego znaku a nadto enumeratywnie wskazuje jakie towary zgłaszający będzie chciał oznaczać spornym znakiem, tj. wódki i whisky. Zgłaszający wskazał także, że w zakresie analizy klasy 33 towary zawarte w niniejszej klasie mają charakter towarów alkoholowych, używek, których nabywcy są zorientowani w asortymencie i uważni przy wyborze towarów. Zasadniczo więc nie ma, więc możliwości, aby konsument nie odróżnił spornych oznaczeń od siebie.
Wnoszący sprzeciw pismem z dnia 19 sierpnia 2022 r. nie zgodził się z argumentami zawartymi we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i wniósł o utrzymanie decyzji wydanej w sprawie sprzeciwu.
Decyzją z dnia 9 grudnia 2022 r. znak: [...] UP RP utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w całości. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania oraz treść zastosowanych przepisów prawa jak i oznaczenia zarówno słowne a także słowno-graficzne przeciwstawianych znaków towarowych wnoszącej sprzeciw spółki. Organ administracyjny przedstawił także szeroko stanowiska stron prezentowane w toku postępowania administracyjnego w sprawie. Motywując podjęte rozstrzygnięcie UP RP wskazał m.in., iż w przedmiotowej sprawie zachodzą kumulatywnie wszystkie przesłanki wynikające z naruszenia art. 1321 ust. 1 pkt 3 ustawy p.w.p., który stanowił podstawę materialno-prawną złożonego sprzeciwu. Organ wyjaśnił również, iż postępowanie sprzeciwowe jest odrębnym postępowaniem względem postępowania zgłoszeniowego, chociaż dotyczy zgłoszonego znaku towarowego. Przepisy Prawa własności przemysłowej jasno bowiem stanowią, iż przepisy dotyczące bezwzględnych przeszkód w udzieleniu prawa ochronnego nie mają w postępowaniu sprzeciwowym zastosowania. Zgłaszający, jeżeli wobec zgłoszonego znaku toczy się postępowanie sądowe, powinien złożyć do takiego postępowania (zgłoszeniowego) odpowiednie informacje, wtedy Organ zobowiązany jest zawiesić postępowanie, do czasu wyjaśnienia zagadnień wstępnych.
Organ wyjaśnił także, iż znak zgłoszony przeznaczony jest do oznaczania różnego rodzaju napojów alkoholowych, poza piwem i winem, natomiast znaki wcześniejsze przeznaczone są do oznaczania towarów z klasy 32 w postaci piwa i różnego rodzaju napojów bezalkoholowych (woda, soki) oraz usług z klasy 43 w postaci różnego rodzaju restauracji, barów i usług gastronomiczno-restauracyjnych. W ocenie Urzędu Patentowego towary i usługi objęte porównywanymi znakami są przeznaczone dla ogółu konsumentów, w przypadku napojów alkoholowych są to konsumenci pełnoletni, którzy wykazują przeciętny poziom uwagi przy zakupie produktów takich jak różnego rodzaju napoje alkoholowe należące do klasy 32 i 33, które to towary w istocie stanowią towary porównywane w zakresie niniejszego sprzeciwu. Zdaniem Organu nabywcy alkoholi w ogóle, jak i nabywcy piwa w szczególności, należą do przeciętnych konsumentów, którzy wykazują przeciętny poziom uwagi w odniesieniu do tych produktów. Kategoria produktów "napoje alkoholowe" obejmuje zarówno produkty szczególnie drogie, jak i produkty o stosunkowo niskiej cenie, natomiast w kontekście oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd należy wziąć pod uwagę przeciętnego konsumenta, który kupuje produkt średniej jakości. Zatem w niniejszej sprawie, w zakresie różnego rodzaju napojów alkoholowych, organ określił poziom uwagi przeciętnego konsumenta jako średni.
W zakresie podobieństwa towarów organ wyjaśnił, iż badanie podobieństwa towarów i/lub usług powinno być dokonywane wyłącznie w oparciu o treść wykazu towarów i usług porównywanych znaków towarowych. Tym samym wskazywane aktualne, bądź planowane używanie znaku towarowego dla określonych towarów/usług, nie zawartych w wykazie, nie może być brane pod uwagę podczas badania podobieństwa. W ocenie UP RP oznaczane przeciwstawionymi znakami towary są podobne, ponieważ wszystkie te towary stanowią w istocie napoje alkoholowe. Wszystkie porównywane towary posiadają to samo przeznaczenie i charakter, w przypadku tego typu towarów zazwyczaj występuje zbieżność pod względem grupy użytkowników i kanałów dystrybucji.
Podkreślono również, iż zgłoszone towary, czyli napoje alkoholowe, są serwowane w restauracjach, kawiarniach, barach, a więc w miejscach świadczenia usług oznaczanych wcześniejszymi znakami w klasie 43 (znaki: perłowa nr [...], perłowa nr [...], wskazują takie same usługi w klasie 43, a mianowicie: restauracje, restauracje samoobsługowe, kawiarnie, bary, bary szybkiej obsługi, kafeterie, pijalnie, usługi gastronomiczno-restauracyjne, usługi zaopatrzenia w żywność i napoje] wobec czego towary zgłoszone w klasie 33 i usługi z klasy 43 oznaczane znakami wcześniejszymi należy uznać za uzupełniające się i komplementarne.
Powołując się na pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, (sygn. akt VI SA/Wa 2314/06) organ stwierdził, że o identyczności możemy mówić nie tylko, gdy towary i usługi są wprost, w tej samej formie wymienione w porównywanych zakresach ochrony, lecz także, gdy np. dany towar lub usługa zawiera się w pojęciu szerszym. I z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Podkreślono przy tym, iż taka interpretacja (szersze terminy obejmujące bardziej sprecyzowane są identyczne) jest zgodna z funkcjonującym stanem prawnym i potwierdzona w orzecznictwie, gdyż za towary identyczne należy uznać te terminy, w których szersze definicje znaczeniowo obejmują terminy węższe (bardziej sprecyzowane). Towary mogą zostać uznane za identyczne, jeśli produkty oznaczone wcześniejszym znakiem towarowym należą do kategorii bardziej ogólnej, objętej wnioskiem o rejestrację znaku towarowego lub jeśli towary objęte wnioskiem o rejestrację znaku towarowego należą do bardziej ogólnej kategorii objętej wcześniejszym znakiem towarowym.
W zakresie podobieństwa znaków organ wyjaśnił, iż zgodnie z niekwestionowanym w orzecznictwie i doktrynie poglądem znaki towarowe porównuje się całościowo, ze szczególnym uwzględnieniem elementów o charakterze dominującym. Urząd Patentowy RP po przeanalizowaniu całego materiału w sprawie podtrzymał wszystkie zawarte w zaskarżonej decyzji z dnia 31.03.2022 r. argumenty dotyczące podobieństwa oznaczeń tj. stwierdził, iż zgłoszony znak słowny PERŁOWA
został przeznaczony do oznaczania identycznych i wysoce podobnych towarów i usług, jak przeciwstawione mu znaki towarowe słowne i słowno - graficzne perła i perłowe.
Urząd Patentowy RP ocenił, że elementami dominującymi w porównywanych znakach są odpowiednio: w oznaczeniu zgłoszonym element słowny perłowa oraz w oznaczeniach wcześniejszych elementy słowne perła i perłowa. Oceniono, że elementy dominujące posiadają w stosunku do sygnowanych towarów i usług wystarczającą zdolność odróżniającą (dystynktywność] umożliwiającą odróżnienie komercyjnego źródła pochodzenia tak sygnowanych towarów i usług. Organ dokonał szczegółowej oceny wszystkich porównywanych znaków w warstwie wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej szeroko przedstawiając swoje stanowisko w sprawie. W oparciu o szeroką ocenę organ uznał, iż porównywane znaki służą do sygnowania identycznych i podobnych towarów i usług oraz do sygnowania identycznych w wysokim i średnim stopniu oznaczeń należy stwierdzić, iż w sprawie występuje trzecia przesłanka ujęta w art. 1321 ust 1 pkt 3 ustawy p.w.p., a mianowicie oznaczenia występując równolegle w obrocie będą wprowadzać odbiorców w błąd.
W skardze na ww. decyzję Skarżąca spółka zarzuciła Urzędowi Patentowemu naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie:
1. Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. z 1321 ust. 1 pkt. 3 pwp, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez błędną ocenę podobieństwa towarów i usług przeciwstawionych oznaczeń, uznania istnienia ryzyka wprowadzenia w błąd przeciętnego konsumenta oraz nieuwzględnienie braku podobieństwa poprzez literalne wykluczenie spornego towaru z zakresu ochrony spornego znaku, uznanie istnienia podobieństwa przeciwstawionych oznaczeń w zakresie oceny rzeczonego ryzyka.
2. Naruszenie norm prawa procesowego - przepisów Kodeksu Postępowania Administracyjnego tj. art. 7 kpa poprzez brak podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu rzeczy, niedostateczne wyjaśnienie okoliczności sprawy, art 77 § 1 kpa poprzez brak wyczerpującego zebrania oraz rozpatrzenie całego materiału dowodowego, brak odniesienia się do wszystkich zarzutów zgłoszonych przez stronę skarżącą oraz art. 80 kpa poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, przyjęcie dowolnej oceny dowodów w wyniku braku rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
W związku z ww. zarzutami Skarżąca zwróciła się o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu skargi podniesiono m.in., iż Organ dokonał niewłaściwego nieliteralnego porównania towarów i usług spornych oznaczeń, nie ustalając w zakresie przesłanki ryzyka wprowadzenia konsumenta w błąd potencjalnego, możliwego właściwego dla tego rodzaju towarów (alkoholi i piwa) braku tożsamości pochodzenia oznaczonych dóbr i odróżnialności znaków przeciwstawionych. Zdaniem Skarżącej niewłaściwe było skonfrontowanie przez organ spornych oznaczeń, których to brak podobieństwa wynika z istoty oznaczonych towarów i usług. Skarżący podkreślił, iż "komplementarność" to wzajemne uzupełnianie się dóbr. Organ niewłaściwie ocenił przenikanie się oznaczonych towarów i usług, co wpłynęło na niewłaściwe rozstrzygnięcie sporu. Odnośnie podobieństwa oznaczeń wskazano, że istotą znaku towarowego jest zdolność odróżniania towarów i usług jednego przedsiębiorstwa od towarów i usług tego samego rodzaju innych przedsiębiorstw. Organ nie wziął pod uwagę zdaniem Skarżącej, że w celu dokonania prawidłowej oceny ryzyka wprowadzenia konsumentów w błąd poprzez współistnienie na rynku dwóch znaków towarowych, niezbędne jest odwołanie się do "modelu właściwego odbiorcy", przez którego należy rozumieć konsumenta należycie poinformowanego, uważnego i rozsądnego.
Do sprawy przyłączył się uczestnik postępowania (Zgłaszający sprzeciw), który podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w postępowaniu administracyjnych i wniósł o oddalenie skargi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej o oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, natomiast zaskarżona decyzja nie zawiera wad uzasadniających jej uchylenie.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 137 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zakres tej kontroli wyznacza 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 poz. 259), dalej "p.p.s.a.", który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ w zaskarżonej decyzji nie można dopatrzyć się naruszenia prawa, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a lub c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obligowałyby Sąd do uchylenia tego aktu. Nie zachodzą także w kontrolowanym postępowaniu wady kwalifikowane, uzasadniające stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji ani podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego.
Sąd zauważa, że z akt niniejszej sprawy jednoznacznie wynika, że Urząd Patentowy przeprowadził dokładną analizę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i na tej podstawie wydał prawidłowe rozstrzygnięcie.
Nadrzędnym celem badania, czy udzieleniu prawa ochronnego nie stoi na przeszkodzie względna przeszkoda rejestracji, jest zachowanie przez chroniony na rzecz określonego podmiotu wcześniejszy znak jego funkcji odróżniającej i gwarancyjnej znaku, która w pierwszym przypadku wyraża się dla nabywcy możliwością zidentyfikowania producenta towaru danym znakiem opatrzonego, zaś w drugim możliwością nabycia towaru kojarzącego się poprzez znak towarowy z określonymi, stałymi cechami.
Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w tej sprawie była decyzja Urzędu Patentowego RP utrzymująca w mocy decyzję uznającą za zasadny sprzeciw Uczestnika wobec zgłoszenia przez Skarżącego znaku towarowego słownego "PERŁOWA" pod numerem [...].
Na wstępie rozważań zauważyć trzeba, że skarżona decyzja została wydana w postępowaniu, które toczyło się w oparciu o uregulowania ustawy pwp Tytułu III działu I "Znaki towarowe i prawa ochronne", rozdziału 4 dotyczącego postępowania w sprawie sprzeciwu. Postępowanie to prowadzono po opublikowaniu zgłoszenia znaku towarowego do objęcia ochroną a podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy art. 1321 ust. 1 pkt 3 pwp w zw. z art. 15217 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (t.j.: Dz. U. 2021 poz. 324) w brzmieniu aktualnym w sprawie (vide art. 315 ust. 3 pwp).
Zgodnie z art. 15217 ust. 1 i ust. 3 p.w.p. w terminie 3 miesięcy od daty ogłoszenia o zgłoszeniu znaku towarowego uprawniony do wcześniejszego znaku towarowego może wnieść sprzeciw wobec zgłoszenia znaku towarowego z przyczyn, o których mowa m.in. w art. 132¹ ust. 1-3 p.w.p., przy czym w sprzeciwie musi być wskazana w szczególności podstawa faktyczna i prawna wraz z uzasadnieniem i zakres sprzeciwu. Stronami postępowania w sprawie sprzeciwu są zgłaszający i wnoszący sprzeciw (art. 15218 ust. 1 p.w.p.), a Urząd Patentowy rozpatruje sprzeciw w jego granicach i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnoszącego sprzeciw (art. 15220 p.w.p.). Z kolei z art. 15221 p.w.p. wynika, że po rozpatrzeniu sprzeciwu, Urząd Patentowy wydaje decyzję o oddaleniu sprzeciwu lub uznaniu go za zasadny w całości lub części.
W tej sprawie sprzeciw Uczestnika został złożony w ustawowym terminie i zawierał elementy niezbędne do jego rozpatrzenia, w tym wskazanie zakresu sprzeciwu i podstawy prawnej. Zakres sprzeciwu dotyczył wszystkich towarów wymienionych w wykazie zgłoszonego oznaczenia. Zgłaszający wniósł o oddalenie sprzeciwu.
Zakres ustaleń faktycznych determinowała zatem podstawa prawna wskazana w sprzeciwie Uczestnika, to jest art. 132¹ ust. 1 pkt 3 i 4 p.w.p. przy czym organ administracyjny stwierdziwszy realizację wszystkich przesłanek z pierwszej wskazanej w sprzeciwie podstawy prawnej odstąpił od ustaleń co do drugiej wskazywanej przesłanki. Odnosząc się do zakresu podjętych przez organ ustaleń wyjaśnić w tym miejscu należy, iż to że ramy prawne sprawy administracyjnej określa wniesiony sprzeciw oznacza przede wszystkim zakaz dodawania nowych podstaw prawnych sprzeciwu po upływie 3-miesięcznego terminu określonego w art. 15217 ust. 1 p.w.p (A. Przytuła [w:] "Prawo własności przemysłowej. Komentarz", red. M. Kondrat, Warszawa 2021, art. 15220 pwp). Przyjęty zatem przez organ zakres badania sprawy Sąd uznał za prawidłowy. Generalnie rozpoznając sprawę w oparciu o ww. przepisy prawa Sąd nie dopatrzył się w działaniu organów rozstrzygających w niniejszej sprawie nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione przy tym zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca.
Przechodząc do przedstawienia motywów podjętego przez Sąd rozstrzygnięcia wskazać trzeba, iż pierwszy z wymienionych wyżej przepisów stanowi, że po rozpatrzeniu sprzeciwu, o którym mowa w art. 1526a ust. 1 lub art. 15217 ust. 1 pwp, uznanego za zasadny nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym. Zgodnie natomiast z treścią powołanego art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p. celem zasadności wniosku o unieważnienie udzielonego prawa ochronnego na znak towarowy muszą być kumulatywnie spełnione trzy przesłanki: po pierwsze podobieństwa lub identyczności oznaczeń, po drugie podobieństwa lub identyczności towarów lub usług do oznaczania których przeznaczone są dane znaki towarowe, oraz po trzecie istnienia ryzyka, spowodowania wśród części odbiorców błędu polegającego w szczególności na skojarzeniu między znakami.
W ocenie sądu nie każde podobieństwo pomiędzy znakami powoduje niedopuszczalność rejestracji znaku towarowego, lecz tylko podobieństwo w takim stopniu, który mógłby stwarzać ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Orzecznictwo i doktryna wskazują na konieczność porównania wykazów towarów i usług analizowanych oznaczeń przed rozpoczęciem porównywania oznaczeń. R. Skubisz w "Komentarzu do ustawy Prawo znaków towarowych" (Warszawa 1997, str. 84) podkreśla, że "problem jednorodzajowości (podobieństwa) towarów stanowi kwestię rozstrzyganą przed badaniem podobieństwa oznaczeń. Dopiero stwierdzenie jednorodzajowości towarów uzasadnia rozpoczęcie badania podobieństwa oznaczeń. Używanie bowiem nawet identycznych oznaczeń dla towarów niepodobnych nie wywołuje ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów".
Zgodnie z jednolitym stanowiskiem judykatury i doktryny niedopuszczalna jest rejestracja znaku towarowego, który jest podobny do znaku już zarejestrowanego. O takim podobieństwie rozstrzyga się więc na podstawie kryterium niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. Niebezpieczeństwo to polega na możliwości błędnego, nieodpowiadającego rzeczywistości, przypisaniu przez przeciętnego odbiorcę podmiotowi nieuprawnionemu znaku należącego do innego uprawnionego podmiotu. Niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów jest rezultatem podobieństwa towarów i podobieństwa oznaczeń. Obydwa te elementy łączą się ze sobą ściśle i przeciętny odbiorca dokonując wyboru towarów, w toku porównywania znaku towarowego (towaru i oznaczenia) nie rozdziela ich. Ryzyko wprowadzenia w błąd, co do pochodzenia towarów i usług stanowi wypadkową identyczności (podobieństwa) znaków oraz identyczności (podobieństwa) towarów i usług, dla których są one zastrzeżone. Zatem, dla oceny ryzyka konfuzji, w przypadku stwierdzenia identyczności (podobieństwa) znaków, należy ocenić identyczność (podobieństwo) towarów i usług. Ocena ta powinna być przeprowadzona z uwzględnieniem charakteru towarów, ich przeznaczenia, kręgu odbiorców i warunków zbytu. Podkreślić tutaj należy, iż istotne czynniki charakteryzujące relację między przeciwstawionymi towarami i usługami to przede wszystkim charakterystyka towaru, jego przeznaczenie oraz sposób wykorzystania, grupa docelowa a także kwestia czy przedmiotowe towary i usługi wzajemnie się uzupełniają i konkurują ze sobą.
Organ ocenił i szeroko omówił podobieństwo towarów do oznaczenia których zostały przeznaczone porównywane znaki towarowe.
Sąd w całości podzielił stanowisko organu wyrażone w decyzji, jako prawidłowo wywiedzione na gruncie ww. art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p. z ustalonych okoliczności faktycznych. Przy formułowaniu tego stanowiska organ uwzględnił dorobek orzeczniczy sądów krajowych oraz zastosował wypracowane przez nie standardy porównywania znak towarowych - które to porównanie zawsze musi poprzedzać ocena podobieństwa towarów i usług sygnowanych porównywanymi znakami - w celu oceny ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów/usług, do oznaczania których przeznaczony został sporny znak towarowy.
Zdaniem Sądu, Urząd Patentowy RP prawidłowo przyjął, że art. 132¹ ust. 1 pkt 3 p.w.p. ma zastosowanie w danym stanie faktycznym wówczas, gdy kumulatywnie spełnione zostaną wskazane wyżej przesłanki (podobieństwa lub identyczności towarów lub usług, podobieństwa lub identyczności oznaczeń, oraz istnienia ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia oznaczanych towarów lub usług).
W zakresie badania pierwszej z tych przesłanek zdaniem Sądu prawidłowo organ przeprowadził badanie porównania towarów do oznaczenia, których zostały przeznaczone przeciwstawione znaki towarowe.
Sporny znak towarowy słowny "PERŁOWA" został przeznaczony do oznaczenia towarów zawartych w klasie 33 napoje alkoholowe (z wyjątkiem piwa). Natomiast znaki przeciwstawione to:
• znak "perła" nr [...]- klasa 31: słód dla piwowarstwa i gorzelni klasa 32: piwo, wyciąg chmielowy do wytwarzania piwa;
• znak "PERŁOWA" nr [...] - klasa 32: piwo; wody mineralne i gazowane oraz inne napoje bezalkoholowe; napoje słodowe, napoje izotoniczne, napoje owocowe i soki owocowe; syropy i inne preparaty do produkcji napojów; klasa 43: restauracje, restauracje samoobsługowe, kawiarnie, bary, bary szybkiej obsługi, kafeterie, pijalnie, usługi gastronomiczno-restauracyjne, usługi zaopatrzenia w żywność i napoje;
• znak perłowa nr [...] - klasa 32: piwo; wody mineralne i gazowane ora z inne napoje bezalkoholowe; napoje słodowe, napoje izotoniczne, napoje owocowe i soki owocowe; syropy i inne preparaty do produkcji napojów, klasa 43: restauracje, restauracje samoobsługowe, kawiarnie, bary, bary szybkiej obsługi, kafeterie, pijalnie, usługi gastronomiczno-restauracyjne, usługi zaopatrzenia w żywność i napoje;
• znak perłowa nr [...]- klasa 32: Piwo; wody mineralne i gazowane oraz inne napoje bezalkoholowe; napoje słodowe napoje izotoniczne, napoje owocowe i soki owocowe; syropy i inne preparaty do produkcji napojów;
• znak perłowa nr [...] - klasa 32: piwo; wody mineralne i gazowane oraz inne napoje bezalkoholowe; napoje słodowe, napoje izotoniczne, napoje owocowe i soki owocowe; syropy i inne preparaty do produkcji napojów.
Sąd stwierdza, że znak zgłoszony przeznaczony jest do oznaczania różnego rodzaju napojów alkoholowych, poza piwem, natomiast znaki wcześniejsze przeznaczone są do oznaczania towarów z klasy 32 w postaci piwa i różnego rodzaju napojów bezalkoholowych (woda, soki) oraz usług z klasy 43 w postaci różnego rodzaju restauracji, barów i usług gastronomiczno-restauracyjnych. Wbrew zarzutom skargi w sposób prawidłowy oceniono podobieństwo towarów. Przede wszystkim wskazać należy, iż brak jest przepisu, który definiowałby pojęcie jednorodzajowości i podobieństwa towarów, co oznacza, że kwestia ta powinna zostać każdorazowo omówiona i oceniona przez organ rozpatrujący sprzeciw. Z tego między innymi powodu, prowadzone na tym etapie badanie konfuzyjnego podobieństwa znaków towarowych winno być prowadzone szczególnie uważnie, z odwołaniem się do przyjętych w praktyce a także w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) i sądów administracyjnych zasad.
Organ w niniejszej sprawie taką wnikliwą analizę przeprowadził. Nie przybliżając ponownie szczegółów rozumowania organu w ww. zakresie (przedstawionego na stronach 15 - 20 zaskarżonej decyzji) wskazać należy, że organ szczegółowo określił, które towary ujęte w wykazach znaków przeciwstawionych uznał za podobne oraz wyczerpująco uzasadnił powody takiej oceny. Na wskazanych stronach decyzji z dnia 09 grudnia 2022 r., wbrew zarzutom podniesionym w skardze, UP RP w sposób wyczerpujący uwzględnił zakres przeznaczenie towarów, jakimi są napoje alkoholowe oraz odniósł się wyczerpująco do argumentów Zgłaszającego w tym zakresie. Organ stwierdził podobieństwo odnosząc się do zasady, iż za towary identyczne/podobne należy uznać te terminy, w których szersze definicje znaczeniowo obejmują terminy węższe (bardziej sprecyzowane). Sąd w składzie rozpoznającym sprawę podziela to stanowisko uznając, iż dla uznania identyczności towarów nie jest konieczne używanie identycznych sformułowań. Pogląd ten jest powszechnie akceptowany w orzecznictwie i w kontekście ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości Sądu (por. Wyrok WSA w Warszawie z 14 marca 2007 r. Sygn. akt VI SA/Wa 2314/06, Wyrok NSA z 20 grudnia 2007 r. Sygn. akt II GSK 279/07). Tym samym o identyczności możemy mówić nie tylko, gdy towary i usługi są wprost, w tej samej formie wymienione w porównywanych zakresach ochrony, lecz także, gdy np. dany towar lub usługa zawiera się w pojęciu szerszym.
Na gruncie tej sprawy nie ulega wątpliwości, że w zgłoszeniu Skarżącej jak i w przeciwstawionych znakach towary objęte ochroną to wyroby alkoholowe oraz usługi związane z serwowaniem alkoholi. W szerokim ujęciu odbiorcy tych wyrobów to jedna grupa kierująca się zasadniczo tymi samymi potrzebami związanymi z chęcią spożycia (nabycia) wyrobów alkoholowych. Literalne odczytanie opisów towarów w danych klasach – na co wskazuje Skarżąca – spowodowałoby zdaniem Sądu ograniczony i nie przestający do rzeczywistego stanu rzeczy osąd sytuacji. Zarówno bowiem takie wyroby alkoholowe jak piwa, sprzedawane są i serwowane razem bądź obok takich wyrobów alkoholowych jak wódki, likiery, wina itp. Traktowanie towarów/usług z klasy 33 jako wyraźnie odmiennych od klas 31, 32 i 43 na gruncie szeroko rozumianych wyrobów alkoholowych nie oddaje rzeczywistego stanu rzeczy i umożliwiłoby omyłkę odbiorców co do pochodzenia towarów. Towary te stoją bowiem obok siebie na półkach sklepowych, czy w restauracjach a zatem utożsamiać należy, ich grupy docelowe odbiorców, kanały dystrybucji jak również akcje marketingowe związane z ich sprzedażą. Nie można zatem z góry wykluczyć, że właściwy krąg odbiorców może być przekonany, iż przedmiotowe usługi i towary mają to samo pochodzenie handlowe. Istotnym jest tutaj także, iż towary o danym oznaczeniu informują także o związkach pomiędzy grupą towarów w ramach jednego lub odrębnych przedsiębiorstw. Nabywca kieruje się przy wyborze jedynie pewnymi przewodnimi elementami oznaczenia z pominięciem drobnych rozbieżności.
Organ w trakcie oceny podobieństwa towarów zasadnie uwzględnił zatem że w sprawie ma do czynienia z towarami/usługami tego samego rodzaju: podobnymi i zasadniczo komplementarnymi, co ma istotne znaczenie dla dokonanej oceny towarów. W niniejszej sprawie towary i usługi adresowane są w istocie do tych samych nabywców i zaspokajają bowiem te same potrzeby. ETS wskazał, że podobieństwo towarów/usług należy badać na podstawie kilku kryteriów ("Canon Case" sprawa C-39/97). Do najważniejszych z nich zaliczono takie jak: natura produktu, cel użycia produktu, metoda użycia produktu, a także czy towary/usługi konkurują ze sobą na rynku, czy "dopełniają się" wzajemnie, ich kanały dystrybucji, czy miejsca sprzedaży tych towarów/usług.
Wbrew zarzutom skargi organ prawidłowo ocenił również grupę odbiorców towarów i usług objętych porównywanymi znakami. Wyroby alkoholowe przeznaczone są bowiem dla ogółu konsumentów którzy są pełnoletni i wykazują przeciętny poziom uwagi przy zakupie alkoholi (z klasy 32 i 33). Przedstawiany przez Skarżącą podział odbiorców na grupy niezorientowanych oraz świadomych i uważnych poszukujących zwłaszcza w grupie towarów spirytusowych nowych gatunków i marek wyższej jakości pozostaje bez znaczenia dla oceny tej sprawy. Zgodnie bowiem z ugruntowanym orzecznictwem, w sytuacji gdy relewantny krąg odbiorców utworzony jest z dwóch kategorii odbiorców, a mianowicie specjalistów oraz odbiorców końcowych gdzie każda z grup wykazuje inny poziom uwagi, to odbiorcy o niższym stopniu uwagi muszą być przyjęci jako grupa według której dokonuje się oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia odbiorców w błąd (vide Wyrok NSA z 14 grudnia 2018 r. Sygn. akt II GSK 5165/16). Jak wskazywano powyżej przy ocenie grupy docelowej należy brać pod uwagę iż piwo i napoje alkoholowe generalnie są spożywane w tym samym celu i są sprzedawane oraz mogą być serwowane w tych samych miejscach. Zasadnie zatem oceniono poziom uwagi odbiorców porównywanych towarów jako średni, który uzasadnia twierdzenie o możliwości omyłki co do pochodzenia towarów o identycznym/podobnym oznaczeniu w ramach różnego rodzaju wyrobów alkoholowych.
Odnosząc się natomiast do oceny kwestii podobieństwa znaków towarowych wskazać należy, Sąd stwierdza, że Urząd Patentowy prawidłowo przeprowadził badanie podobieństwa oznaczeń uwzględniając ogólne wrażenie, jakie porównywane oznaczenia wywierają na odbiorcy. Zasadnie uznał organ, że podobieństwo oznaczeń ocenia się według występujących w nich wspólnych cech, a nie według występujących w nich różnic, bowiem istnienie różnic, nie wyklucza istnienia podobieństwa.
Oznaczenia porównuje się w trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej. Wskazać należy, że w świetle art. 1321 ust. 1 pkt 3 pwp przedmiotem podobieństwa przeciwstawionych oznaczeń jest określony znak, jako integralna całość, co jest uzasadnione percepcją przeciętnego konsumenta, który zwykle postrzega znak towarowy jako całość i nie bada jego różnych elementów. Dla oceny podobieństwa nie jest wymagane rzeczywiste pomylenie znaków, wystarczające jest istnienie takiej możliwości. Dla oceny podobieństwa fonetycznego ma znaczenie liczba sylab, ich brzmienie oraz akcent. Podobieństwo wizualne ocenia się z punktu widzenia liczby słów bądź liter w ogóle, liczby słów bądź liter takich samych, ich kroju, układu i koloru. (por. wyrok NSA z 12 września 2017 r., sygn. akt II GSK 3762/15, opubl. orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wbrew zarzutom podniesionym w skardze w zaskarżonej decyzji została szczegółowo przeanalizowana postać przeciwstawionych znaków towarowych, z uwzględnieniem ich elementów o charakterze odróżniającym i dominującym, najpierw w poszczególnych płaszczyznach porównania, jak również następnie w ujęciu całościowym. Organ określił zasady oceny podobieństwa, dlaczego występuje podobieństwo pomiędzy porównywanymi znakami, jak również odniósł się wyczerpująco do argumentów stron w tym zakresie, podniesionych przezeń we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ zbadał charakter odróżniający znaku zgłoszonego PERŁOWA ze znakami przeciwstawionymi oraz ocenił sposób całościowego postrzegania tych znaków przez docelowy krąg odbiorców oraz uzasadnił płynące z tego wnioski powodujące uznanie podobieństwa znaków towarowych ocenianych jako całość.
W szczególności Sąd podziela ocenę, że dominującymi elementami w porównywanych znakach jest element słowny "perłowa" v. oznaczenia we wcześniejszych znakach "perła" i "perłowa" a elementy te posiadają w stosunku do sygnowanych towarów i usług wystarczającą zdolność odróżniającą (dystynktywność] umożliwiającą odróżnienie komercyjnego źródła pochodzenia tak sygnowanych towarów i usług. Co się tyczy płaszczyzny wizualnej, to trafne jest stanowisko że chroniona jest kompozycja słowna: "perłowa", bez względu na sposób jej zapisu małymi czy wielkimi literami. Wspólne w znakach elementy słowne perłowa/PERŁOWA są zatem identyczne i zapisane w takiej samej kolejności, tworząc w całości takie same napisy, dlatego w warstwie wizualnej porównywane znaki towarowe są identyczne. Natomiast w zakresie znaku perła/PERŁOWA porównywane znaki towarowe są bez wątpienia podobne. Zdaniem Sądu, dokonana przez organ ocena nie wykracza poza ramy oceny swobodnej, zaś argumenty Skarżącego mają charakter polemiczny.
Zdaniem Sądu, prawidłowe jest także stanowisko Urzędu Patentowego co do oceny warstwy znaczeniowej i fonetycznej. Znaki słowne "perłowa" są identyczne na wszystkich płaszczyznach porównania natomiast porównanie znaku zgłoszonego "PERŁOWA" do wcześniejszego znaku słownego "perła" uzasadnia twierdzenie organu, iż zachodzi tu podobieństwo w średnim stopniu na wszystkich płaszczyznach porównania.
W konsekwencji trafne jest stanowisko, że całościowe wrażenie wywołane przez porównywane oznaczenia przesądza o wysokim stopniu podobieństwa, bowiem albo brak różnic w porównywanych znakach albo występujące tu różnice niewystarczające dla odróżnienia ich w zwykłych warunkach obrotu.
Mając na uwadze powyższą oceną, Sąd uznał, że skoro Urząd Patentowy RP prawidłowo stwierdził, że zgłoszony znak towarowy Skarżącego jest podobny do wcześniejszych znaków towarowych Uczestnika i jest przeznaczony do oznaczania identycznych lub bardzo podobnych towarów, to istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia oznaczanych tymi znakami towarów, które są kierowane do tych samych odbiorców.
Ze wskazanych powodów nie mógł zostać uwzględniony zarzut błędnego zastosowania art. 132¹ ust. 1 pkt 3 p.w.p. Urząd Patentowy prawidłowo bowiem uznał w całości za zasadny sprzeciw Uczestnika, skoro znak towarowy zgłoszony przez Skarżącego jest podobny do wcześniejszych znaków towarowych Uczestnika postępowania zarejestrowanych dla identycznych lub bardzo podobnych towarów oraz istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców tych towarów w błąd obejmujące ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego z wcześniejszymi znakami Uczestnika.
Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu Organ prawidłowo zebrał materiał dowodowy dokładnie wyjaśniając stan faktyczny sprawy (art. 7 i 77 kpa), ustalając powyższe dochował standardów postępowania, dokonał bowiem oceny wartości poszczególnych dowodów dla toczącej się sprawy – w ramach ciążącego na nim obowiązku rozpatrzenia całego materiału dowodowego, co z kolei jest związane ściśle z przyjętą w k.p.a. zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.) odwołującą się do prawideł logiki, praw nauki i doświadczenia życiowego. Zawarty w skardze zarzut naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów powinien dla swej skuteczności prowadzić do podważenia podstaw tej oceny z wykazaniem, że jest ona rażąco wadliwa lub oczywiście błędna. Konieczne jest przy tym wskazanie przez skarżącą konkretnych przyczyn dyskwalifikujących wywody organu w tym zakresie. W szczególności strona skarżąca powinna wskazać, jakie kryteria oceny naruszył organ analizując materiał dowodowy. Jako zasadnicze kryteria tej oceny wyróżnia się więc zgodność wniosków z zasadami logiki i doświadczenia życiowego oraz komplementarność (spójność) argumentacji, polegającą na wyprowadzaniu poprawnych wniosków z całokształtu materiału dowodowego. Odnosząc się w tym kontekście do zarzutów formułowanych w skardze stwierdzić należy, że skarżąca nie przedstawiła wywodu skutecznie podważającego poprawność oceny materiału dowodowego przez organ. Urząd Patentowy ocenił zatem materiał dowodowy sprawy w ramach swobodnej ich oceny, nie zaś dowolnej, to jest takiej nie wynikającej ze zgromadzonego materiału dowodowego. Pogląd o podobieństwie porównywanych znaków i towarów nimi oznaczanych organ uzasadnił w należyty sposób. Fakt zaś, że materiał dowodowy został oceniony przez organ odmiennie od woli skarżącej spółki, nie świadczy o naruszeniu zasad postępowania zawartych w k.p.a..
Urząd Patentowy RP dokonał także właściwej interpretacji, a w konsekwencji - subsumpcji - przepisów prawa materialnego.
Z tych wszystkich powodów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.