VI SA/Wa 2083/05

VI SA/Wa 2083/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-04-25
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2005-10-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Wieczorek /przewodniczący sprawozdawca/
Dorota Wdowiak
Pamela Kuraś-Dębecka
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Sygn. powiązane
II GSK 275/06 - Wyrok NSA z 2007-03-13
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Andrzej Wieczorek (spr.) Sędziowie : WSA Dorota Wdowiak Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi T. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2005 r. nr Sp. [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz T. S.A. z siedzibą w W. kwotę 1615 zł;-(jeden tysiąc sześćset piętnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. nr Sp. [...] po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] czerwca 2005 roku sprzeciwu firmy F. A.G. z B., S. przeciwko T. S.A. z W. o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy [...] uznanego za bezzasadny na podstawie art. 246 i 247 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz. U. z 2003r.. Nr 1 19, poz, 1117 z póź. zm.) oraz art. 6 ust. 1 i art. 9 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5. poz. 17 z póź. zm.) w związku z art. 315 ust. 1 i 3 oraz na podstawie art. 98 kpc w związku z art. 256 ust. 2 pwp. unieważnił prawo ochronne na znak towarowy słowny [...] w części dotyczącej towarów w klasie 5, to jest: produkty farmaceutyczne oraz przyznał ww. firmie od T. S.A. z W. kwotę w wysokości 1400 zł (jeden tysiąc czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W dniu [...] września 2003 roku firma F. A.G. z B., S. złożyła sprzeciw wobec udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny [...]. na rzecz T. S.A. z siedzibą w W., a przeznaczonego do oznaczania towarów i usług w klasach 3, 5, 9, 15, 18, 20, 24, 25, 28, 35, 38, 41 i 42. Sprzeciwiający ograniczył zakres żądania do towarów z klasy 5 a mianowicie: produkty farmaceutyczne sanitarne, substancje dietetyczne do celów leczniczych, żywność dla niemowląt dietetyczna do celów leczniczych, napoje do celów dietetycznych, plastry, materiały opatrunkowe, środki odkażające.
W uzasadnieniu sprzeciwu wnoszący wskazał, że jest uprawniony z rejestracji znaku towarowego udzielonego w trybie uznania rejestracji międzynarodowej [...], również przeznaczonego do oznaczania towarów w klasie 5 - produktów farmaceutycznych. Zdaniem sprzeciwiającego się sporna rejestracja w odniesieniu do towarów z klasy 5 narusza prawa wyłączne do znaku [...] a tym samym narusza przepis art. 9 ust. 1 pkt. 1 ustawy o znakach towarowych. Wnioskodawca zasygnalizował, iż jego zdaniem rejestracja została dokonana dla oznaczenia towarów w klasie 5 - produktów farmaceutycznych, które nigdy nie były w ofercie uprawnionego. Wnioskodawca wskazał, że dokonał oceny podobieństwa towarów a także samych oznaczeń. Podobieństwo znaków [...] oraz [...] wynika z podobieństwa tych oznaczeń w warstwie wizualnej, fonetycznej i semantycznej. Różnica między znakami polega na innej końcówce użytej w znakach. Zdaniem wnoszącego sprzeciw możliwość wprowadzenia w błąd co do źródła pochodzenia towarów polega na przekonaniu przeciętnego odbiorcy o istniejących powiązaniach organizacyjnych, gospodarczych lub prawnych między uprawnionymi podmiotami. Podobieństwo towarów jest bezdyskusyjne, także ze względu na sposób, rodzaj i gospodarcze przeznaczenie tak oznaczanych towarów. Sprzeciwiający podniósł, że jest od 1896r. znanym producentem farmaceutyków, dlatego też rejestracja znaku [...] jest zgodna z zakresem prowadzonej działalności gospodarczej. Zdaniem wnioskodawcy ww. rejestracja podważa udzielenie prawa ochronnego na znak [...] na rzecz T. S.A. Nadto rejestracja jest niezgodna z rodzajem działalności prowadzonej przez T. S.A. T. nie jest producentem wyrobów farmaceutycznych i zdaniem wnioskodawcy wątpliwe jest czy kiedykolwiek będzie. Zasugerował, że zgłoszenia dokonano w złej wierze aby później w przyszłości uzyskać korzyści gospodarcze np. ze sprzedaży tego znaku. Jednocześnie stwierdza, że opatrywany znakiem [...] - magazyn telewizyjny dotyczący wydarzeń w kulturze jest powszechnie znany natomiast w odniesieniu do towarów objętych sprzeciwem w klasie 5 ochrona ta nie ma żadnego pokrycia.
Uprawniony w piśmie z dnia [...] listopada 2003r. nie uznał wniesionego sprzeciwu i stwierdził, że jest on bezzasadny. Zdaniem uprawnionego udzielone prawo ochronne na znak towarowy [...] nie narusza przepisu art. 9 ust. 1 pkt 1 uzt. Zdaniem uprawnionego podobieństwo do znaku [...] i możliwość wprowadzenia w błąd co do pochodzenia oznaczanych tymi znakami towarów nie istnieje a przeciwstawione znaki nie są podobne ani w warstwie wizualnej, fonetycznej i semantycznej. Wskazał, że szeroka ochrona znaków do których uprawnionym jest T. S.A. wynika z możliwości wykorzystania ich w celach gospodarczych. Podkreślił również, że T. S.A. może używać własne znaki przez udzielenie licencji.
Wobec uznania sprzeciwu za bezzasadny przez uprawnionego z prawa ochronnego na znak towarowy [...] na podstawie art. 247 ust. 2 ustawy Prawo własności przemysłowej sprawa została przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym.
Podczas przeprowadzonej w dniu [...] listopada 2004r., rozprawy pełnomocnik wnoszącego sprzeciw poparł sprzeciw oraz rozszerzył podstawę prawną sprzeciwu, wskazując art. 6 ust. 1 ustawy o znakach towarowych, uzasadniając to tym, że T.S.A. nigdy nie prowadziła działalności gospodarczej związanej z farmaceutykami.
Na rozprawie w dniu [...] lipca 2005r., pełnomocnik uprawnionego wyjaśnił, że dokumenty potwierdzające zakres prowadzonej działalności gospodarczej uprawnionego mają charakter poufny. Powołując się na statut T. S.A. z dn. [...] grudnia 2001 r., oraz na akt notarialny z 1993r., (nr repertorium [...]) stwierdził, że dokumenty te określają przedmiot działania T. Materiały te nie zostały udostępnione, ani Kolegium Orzekającemu, ani wnoszącemu sprzeciw. Ostatecznie pełnomocnik uprawnionego wycofał akt notarialny jako dowód w sprawie. W związku z tym stwierdził, że stanowisko uprawnionego w tej kwestii zostało wyrażone w piśmie z dn. [...] listopada 2004r.
Pełnomocnik wnoszącego sprzeciw poparł zarzuty wynikające z naruszenia art. 6 ust. 1 i art. 9 ust. 1 pkt. 1 ustawy o znakach towarowych przy udzielaniu prawa ochronnego na znak [...] oraz podkreślił, że żądanie jest ograniczone jedynie do towarów z klasy 5 - produkty farmaceutyczne - objętych prawem ochronnym. Podkreślił również, że po stronie sprzeciwiającego się istniała dobra wola i chęć polubownego załatwienia sprawy ale wobec braku odpowiedzi od T. S.A. dalszych prób nie podjęto.
W odpowiedzi uprawniony oświadczył, że zakres stosowania znaku towarowego [...] dotyczy również farmaceutyków poprzez możliwość udzielenia licencji na ten znak towarowy, który jest znakiem powszechnie znanym i renomowanym. Znak [...] do którego jest uprawniony jest znakiem sławnym poprzez fakt emisji programów pod tym znakiem, które uzyskały szeroką oglądalność. W tej sytuacji, skoro jest to znak sławny to bez znaczenia jest do oznaczania jakich produktów jest on przeznaczony.
Kolegium Orzekające Urzędu Patentowego stwierdziło, że zgodnie z art. 246 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego o udzieleniu prawa ochronnego w ciągu 6 miesięcy od opublikowania w Wiadomościach Urzędu Patentowego informacji o udzieleniu prawa. W przedmiotowej sprawie ogłoszenie o rejestracji tego znaku zostało zamieszczone w WUP-ie Nr [...], a więc już w okresie obowiązywania przepisów Prawa własności przemysłowej, dlatego też, wobec tejże decyzji możliwe było złożenie sprzeciwu. Zgodnie zaś z art. 247 ust. 2 jeżeli uprawniony w odpowiedzi na zawiadomienie, podniesie zarzut, że sprzeciw jest bezzasadny, sprawa zostanie przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym. W myśl art. 255 pkt 9 ustawy Prawo własności przemysłowej sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na skutek złożonego sprzeciwu uznanego przez uprawnionego za bezzasadny, Urząd Patentowy rozpatruje w trybie postępowania spornego. Zgodnie z art. 315 ust. 1 i 3 ustawy Prawo własności przemysłowej do praw m.in. w zakresie znaków towarowych, istniejących w dniu wejścia w życie ustawy (22 sierpnia 2001r.) stosuje się przepisy dotychczasowe, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. W związku z tym, ustawowe warunki wymagane do uzyskania prawa z rejestracji znaku towarowego ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia tego znaku do zarejestrowania. W przedmiotowej sprawie znak towarowy słowny [...] został zgłoszony do rejestracji w dniu [...] kwietnia 1999r., tj. w okresie obowiązywania ustawy o znakach towarowych. Ustawa ta będzie więc, stanowić podstawę prawną oceny zdolności rejestrowej przedmiotowego znaku.
Kolegium Orzekającego dokonało oceny czy znak [...] spełnia warunki określone w art. 6 ust. 1 i art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych.
Artykuł 6 ust. 1 uzt stanowi o możliwości udzielenia prawa wyłącznego na znak towarowy na rzecz przedsiębiorstwa i tylko dla towarów będących przedmiotem działalności gospodarczej uprawnionego.
Zdaniem Kolegium Orzekającego uprawniony nie prowadził rzeczywistej działalności w dziedzinie farmaceutyków. W trakcie postępowania nie przestawił żadnego dokumentu, który jednoznacznie potwierdzałby, że w zakresie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej znajdują się farmaceutyki. W ocenie organu odwołanie się uprawnionego, do renomy i powszechnej znajomości znaku, nie zostało poparte żadnymi dowodami. Załączony przez uprawnionego dokument (akta, karta 16 - pomimo, że na dokumencie tym nie wskazano kto i kiedy przeprowadził badanie) w jednoznaczny sposób wskazuje, że znak [...] jest stosowany jako tytuł programu telewizyjnego (o tematyce kulturalnej) zgodnie z rodzajem prowadzonej działalności przez T. S.A..
Natomiast stwierdzenie uprawnionego o możliwości udzielenia licencji na znak towarowy [...] może być argumentem na zarzut nieużywania znaku towarowego w postępowaniu o wygaśniecie prawa wyłącznego jako dowód na jego używanie nie zaś w postępowaniu o unieważnienie prawa wyłącznego.
Unieważniając prawo ochronne dla towarów w klasie 5 - produkty farmaceutyczne - na znak towarowy [...], Kolegium Orzekające uznało, że podniesiony przez sprzeciwiającego o naruszeniu art. 6 ust. 1 ustawy o znakach towarowych znajduje uzasadnienie. Zdaniem organu przesłanka wynikająca z art. 6 uzt jest bezwzględna. Tego rodzaju norma w drodze nakazu ustanawia rodzaj powinnego zachowania i niedopuszcza zachowania odmiennego. Oznacza to zdaniem organu, że ustawodawca zawarł nakaz prowadzenia działalności gospodarczej pomiotu, który ubiega się o prawo wyłączne bez względu na fakt czy znak ten jest podobny czy też nie do wcześniej zarejestrowanych znaków towarowych. W przedmiotowej sprawie uprawiony z prawa ochronnego na znak towarowy [...] nie wykazał aby w dacie udzielenia prawa ochronnego prowadził rzeczywistą działalność gospodarczą w zakresie farmaceutyków.
Organ stwierdził brak podobieństwa w rozumieniu art. 9 ust.1pkt. 1 ww. ustawy, między przeciwstawionymi znakami, podkreślając, że przesłanki uniemożliwiające udzielenie prawa wyłącznego wynikające z art. 9 ust. 1 pkt. 1 uzt mają charakter względny. Zdaniem organu udzielenie prawa ochronnego jest uzależnione od braku zarejestrowanych znaków podobnych (przeznaczonych do oznaczania podobnych towarów). Kolegium Orzekające stwierdziło, że znak sporny nie jest podobny w stopniu mylącym do znaku [...], do którego uprawniony jest sprzeciwiający. W myśl ww. przepisu niedopuszczalna jest rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli jest on podobny w takim stopniu do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. Rozpatrywane i oceniane podobieństwo ma dotyczyć samych znaków jak i towarów do oznaczania których zostały przeznaczone znaki, przy uwzględnieniu zwykłych warunków obrotu gospodarczego. Odnosząc się do podobieństwa towarów podkreślono identyczność towarów dla oznaczania których przeznaczono znaki w klasie 5. zwłaszcza produkty farmaceutyczne. Oceniając zaś podobieństwo samych oznaczeń [...] i [...]to organ dokonał oceny w trzech płaszczyznach wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej.
Oceniając warstwę wizualną organ stwierdził, że znaki te stanowią zapis słów pegaz i pegasys a różnica wynika z użycia odpowiednich liter w zapisie. Fonetyka obu porównywanych znaków jest odmienna ponieważ, pomimo istniejącego wspólnego elementu początkowego [...] znaki te różnicuje użyta końcówka -z i -sys, które tworzą ze znaku [...] słowo dwusylabowe, a ze znaku [...] słowo trzysylabowe co jest wyraźnie słyszalne. Znak [...] można odczytać pegas, to znak [...] poprzez użycie właśnie końcówki -sys z dobrze słyszalną samogłoską y w zasadzie uniemożliwia inną fonetykę.
Organ stwierdził, że warstwa znaczeniowa znaków jest odmienna i dostatecznie różnicuje znaki. Znak [...] ma swoje konkretne znaczenie - jest nazwą skrzydlatego konia Zeusa z mitologii greckiej, natomiast znak [...] mitologiczne skojarzenie ale jest słowem fantazyjnym co przyznał sprzeciwiający.
Po przeprowadzeniu oceny podobieństwa znaków [...] i [...] organ uznał, że znaki te nie są podobne w stopniu mogącym rodzić ryzyko wprowadzenia w błąd przeciętnych odbiorców co do pochodzenia tak oznaczanych towarów.
Biorąc pod uwagę powyższe uznano, że zarzut naruszenia art. 9 ust. 1 pkt. 1 uzt nie znajduje w niniejszej sprawie uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Analizując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powołanych wyżej kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 246 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego o udzieleniu prawa ochronnego w ciągu 6 miesięcy od opublikowania w Wiadomościach Urzędu Patentowego informacji o udzieleniu prawa. W przedmiotowej sprawie ogłoszenie o rejestracji tego znaku zostało zamieszczone w WUP-ie [...], a więc już w okresie obowiązywania przepisów Prawa własności przemysłowej, dlatego też, wobec tejże decyzji możliwe było złożenie sprzeciwu. Zgodnie zaś z art. 247 ust. 2 jeżeli uprawniony w odpowiedzi na zawiadomienie, podniesie zarzut, że sprzeciw jest bezzasadny, sprawa zostanie przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym. W myśl art. 255 pkt 9 ustawy Prawo własności przemysłowej sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na skutek złożonego sprzeciwu uznanego przez uprawnionego za bezzasadny, Urząd Patentowy rozpatruje w trybie postępowania spornego. Zgodnie z art. 315 ust. 1 i 3 ustawy Prawo własności przemysłowej do praw m.in. w zakresie znaków towarowych, istniejących w dniu wejścia w życie ustawy (22 sierpnia 2001r.) stosuje się przepisy dotychczasowe, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. W związku z tym, ustawowe warunki wymagane do uzyskania prawa z rejestracji znaku towarowego ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia tego znaku do zarejestrowania. W przedmiotowej sprawie znak towarowy słowny [...] został zgłoszony do rejestracji w dniu [...] kwietnia 1999r., tj. w okresie obowiązywania ustawy o znakach towarowych. Ustawa ta będzie więc, stanowić podstawę prawną oceny zdolności rejestrowej przedmiotowego znaku.
Należy zauważyć, że postępowanie o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego toczy się w trybie postępowania spornego (art. 255 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.). Postępowanie to może być wszczęte tylko na wniosek i cechuje się kontradyktoryjnością stron. Urząd Patentowy orzekając w sprawie o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego związany jest granicami wniosku i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę (art. 255 ust. 4 powyższej ustawy). Należy podkreślić, iż to na wnioskodawcy, który żąda unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego ciąży ciężar dowodu z którego wywodzi skutki prawne.
Urząd Patentowy działający w trybie postępowania spornego na podstawie art. 256 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. – Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.) jest związany rygorami procedury administracyjnej, określającej jego obowiązki w zakresie prowadzenia postępowania i orzekania. W myśl tego przepisu, do postępowania spornego przed Urzędem Patentowym w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Na mocy powołanego przepisu, na Urzędzie Patentowym spoczywają obowiązki w zakresie m.in. dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, mając na uwadze interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.), w zakresie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, z zastrzeżeniem wynikającym z art. 255 ust. 4 ustawy – Prawo własności przemysłowej (art. 77 § 1 k.p.a.), a także należytego uzasadnienia rozstrzygnięcia, stosownie do wymogów art. 107 § 3 k.p.a.
Z obowiązków tych Urząd Patentowy wywiązał się w sposób dostateczny ale w ocenie Sądu orzekającego błędnie zinterpretował przepis art. 6 ustawy z dnia 31 stycznia 1985r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17) natomiast prawidłowo przeprowadził analizę przesłanek z art. 9 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy i w oparciu o nią wywiódł prawidłowe wnioski co do braku podobieństwa przeciwstawionych znaków.
Zgodnie z przepisem art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985r. o znakach towarowych prawo wyłączne na znak towarowy udziela się na rzecz przedsiębiorstwa i tylko dla towarów będących przedmiotem działalności gospodarczej uprawnionego.
Natomiast w myśl przepisu art.9 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy niedopuszczalna jest rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli jest on podobny w takim stopniu do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów.
Skarżący oparł swój wniosek o unieważnienie prawa ochronnego spornego znaku na zarzucie naruszenia przy rejestracji tego znaku art. 6 ust. 1 oraz 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17). Wnosił o unieważnienie prawa ochronnego w części dotyczącej towarów z klasy 5 a mianowicie: produkty farmaceutyczne sanitarne, substancje dietetyczne do celów leczniczych, żywność dla niemowląt dietetyczna do celów leczniczych, napoje do celów dietetycznych, plastry, materiały opatrunkowe, środki odkażające.
Organ prawidłowo ustalił, że uprawniony nie prowadził ani w dniu zgłoszenia znaku do rejestracji ani w dniu rejestracji rzeczywistej działalności w dziedzinie farmaceutyków. W trakcie postępowania uprawniony nie przestawił żadnego dokumentu, który potwierdzałby, że w zakresie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej znajdują się farmaceutyki. Odwołanie się uprawnionego, do renomy i powszechnej znajomości znaku, zostało wprawdzie poparte dokumentem znajdującym się w aktach administracyjnych karta 16 – i pomimo tego, że na dokumencie nie wskazano kto i kiedy przeprowadził badanie to jednoznacznie wskazano, że znak [...] jest stosowany jako tytuł programu telewizyjnego (o tematyce kulturalnej). Taki dokument mógłby wskazywać co najwyżej na sławę znaku ale nie na jego renomę zwłaszcza w sytuacji gdy uprawniony w dacie zgłoszenia znaku do rejestracji marginalizował zarówno prezentację znaku jak i programu kulturalnego opatrywanego tym znakiem (fakt nie wymagający dowodu). Niemniej jednak w przedmiotowej sprawie okoliczność ta nie ma znaczenia bowiem powołany przepis nie nakłada zdaniem Sądu obowiązku prowadzenia działalności gospodarczej zarówno w dacie zgłoszenia znaku jak i w dacie jego rejestracji. Taki pogląd wyrażany były w doktrynie prawa pod rządami u.z.t. np. w Komentarzu Prawo Znaków Towarowych (R. Skubisz, Wydawnictwo Prawnicze Warszawa 1990, s. 31). Podobne stanowisko prezentowała U. Promińska, w "Ustawa o znakach towarowych –komentarz" Wydawnictwo Prawnicze PWN. Warszawa 1998, s. 23). Zgodnie z tym stanowiskiem "Rejestracja ma być dokonana na rzecz przedsiębiorcy uprawnionego do prowadzenia przedsiębiorstwa. Znak towarowy ma wejść w skład przedsiębiorstwa i służyć do oznaczania towarów i usług objętych zakresem jego działania. Moment podjęcia eksploatacji przedsiębiorstwa, oraz rozpoczęcie używania znaku jest obojętny z punktu widzenia nabycia prawa z rejestracji." Podobnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (WSA) w wyroku z dnia 14 lutego 2006r. sygn. VI S.A./Wa 2318/05 w sprawie dotyczącej znaku towarowego "Imperium" zgłoszonego w 1995r., pod rządami u.z.t. wskazał, iż na gruncie art. 6 ust. l u.z.t. wystarczającą przesłanką rejestracji jest wpis do ewidencji działalności gospodarczej, zaś przepis ten nie wymaga rzeczywistego prowadzenia działalności w zakresie towarów i usług objętych zgłoszeniem. Prezentowane wyżej poglądy te nie zostały zasadniczo zmienione aż do dnia niniejszego orzeczenia. Tak więc już starsza literatura przedmiotu wskazywała na brak konieczności prowadzenia rzeczywistej działalności głównie w dacie zgłoszenia znaku do rejestracji. Zmieniająca się sytuacja gospodarcza i konieczność dostosowywania się (nadążania) przedsiębiorców do potrzeb rynkowych przemawia za uznaniem, iż dopiero uzyskanie prawa z rejestracji powoduje konieczność używania znaku. Przygotowanie oferty, wdrożenie produktu związane jest z koniecznością poniesienia wysokich nakładów finansowych, które nie powinny obciążać przedsiębiorcę przed uzyskaniem pewności zarejestrowania znaku. Należy podkreślić, iż obecne przepisy prawne nie nakładają na zgłaszających znaki towarowe do rejestracji obowiązku prowadzenia działalności gospodarczej ani w dacie zgłoszenia znaku towarowego ani w dacie jego rejestracji. Dopiero brak używania zarejestrowanego znaku może stanowić podstawę do wygaśnięcia prawa ochronnego. Taka możliwość "wygaszenia" znaku stanowi zdaniem Sądu wystarczające zabezpieczenie przez nieuprawnioną lub "blokującą" rejestracją znaku.
W ocenie Sądu błędna interpretacja prawa materialnego mająca wpływ na wynik sprawy powoduje konieczność wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.
Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a. ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.
Stosownie do przepisu art. 152 p.p.s.a. orzeczono o niewykonywaniu uchylonej decyzji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.