VI SA/Wa 2069/04

VI SA/Wa 2069/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-06-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-11-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Wieczorek
Dorota Wdowiak /sprawozdawca/
Olga Żurawska-Matusiak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2005r. sprawy ze skarg P. S.A. z siedzibą w B. i F. S.A. z siedzibą w L. na z dnia [...] kwietnia 2004r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego z rejestracji znaku towarowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję w całości; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego RP na rzecz P. S.A. z siedzibą w B. i F. S.A. z siedzibą w L. po 1600 (jeden tysiąc sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
VI SA/Wa 2069/04
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 roku nr [...] Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej po rozpoznaniu wniosku P. S.A. z siedzibą w B. o unieważnienie prawa z rejestracji znaku słowno-graficzno-przestrzennego WISENT Vodka Łańcut [...] udzielonego na rzecz F. S.A. z siedzibą w L., na podstawie art. 8 pkt 1 i 2 i art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 roku o znakach towarowych /Dz.U. nr 5, poz. 17 z póz. zm. w związku z art. 315 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej /tekst jednolity: Dz.U z 2003r., nr 119, poz. 1117 z póz. zm./, orzekł:
1. unieważnić prawo z rejestracji znaku towarowego nr [...] w części dotyczącej znaku przestrzennego "Butelka"
2. odmówić unieważnienia znaku towarowego nr [...] w części dotyczącej etykiety "WISENT VODKA ŁAŃCUT".
Powyższa decyzja Urzędu Patentowego RP zapadła w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i wywody prawne:
P. S.A. z siedzibą w B. wystąpiło w dniu [...] lutego 2002 roku z wnioskiem o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego słowno-graficzno-przestrzennego WISENT Vodka Łańcut [...] udzielonego na rzecz F. z siedziba w L. albowiem wydanie, w dniu [...] czerwca 2001 roku, decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na słowno-graficzno-przestrzenny znak towarowy WISENT WODKA ŁAŃCUT nr [...] nastąpiło z naruszeniem art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych. Na rozprawie przed Urzędem Patentowym, w dniu [...] lutego 2004 roku, wnioskodawca rozszerzył podstawę prawną wniosku o naruszenie art. 8 pkt 1 i 2 ustawy o znakach towarowych.
Wnioskodawca podkreślił, iż jest podmiotem praw wyłącznych wynikających z dokonanych, z wcześniejszym prawem pierwszeństwa rejestracji w UP RP, w 33 klasie nicejskiej towarów /wyroby alkoholowe/ następujących znaków towarowych:
- przestrzennego znaku butelka z trawką /[...]/,
- przestrzenno-graficznego znaku Żubrówka z trawką w butelce i etykietą /[...]/
- słownego znaku Bison /[...]/
- słownego znaku Żubrówka /[...]/
- słowno-graficznego znaku Żubrówka /[...]/
- słowno-graficznego znaku Bison Brand Vodka /[...]/
- słowno-graficznego znaku Bison Vodka/ [...]/
- słowno-graficznego znaku Bison Vodka /[...]/
- słowno-graficznego znaku Grasovka /[...]/
- słownego znaku Grasz /[...]/
W jego ocenie przedmiotowy znak towarowy jest, co najmniej podobny do znaków towarowych P. i jego używanie może wprowadzić w błąd odbiorców, co do pochodzenia oznaczonych nim towarów. Wprowadzone modyfikacje, przez uprawnionego z rejestracji, spowodowały, że powstały w wyniku tych zabiegów znak towarowy WISENT Vodka Łańcut został upodobniony do znaków towarowych P., zarówno na płaszczyźnie przestrzennej, słownej jak i graficznej. Za podobieństwem tych oznaczeń przemawiają następujące argumenty:
1. wyróżniającym przestrzennym elementem znaku towarowego WISENT Vodka Łańcut jest włożone do butelki źdźbło trawy żubrowej. Oznaczenie to jest identyczne do zarejestrowanego wcześniej P. znaku przestrzennego butelka ze źdźbłem trawy /[...]/ oraz elementem przestrzennym znaku Żubrówka z trawką w butelce i etykietą /[...]/,
2. efekt podobieństwa znaków towarowych potęguje fakt, że używana w obrocie etykieta wódki WISENT Vodka Łańcut zawiera oznaczenie słowne THE POLISH BISON oraz BISON BRAND VODKA, których używanie zastrzeżone jest wyłącznie na rzecz P. z tytułu rejestracji w UP słownego znaku towarowego BISON /[...]/ i znaków towarowych BISON VODKA /[...], [...], [...]/,
3. podobieństwo oznaczeń wódki WISENT Vodka Łańcut do znaków towarowych P. wynika również z faktu umieszczenia na etykiecie tej wódki elementu graficznego w postaci żubra, podczas gdy wizerunek żubra od dawna jest silnym elementem graficznym oznaczeń wódek Żubrówka, Bison Vodka , Grasovka.
Zdaniem wnioskodawcy, przy ocenie podobieństwa należy wziąć także pod uwagę, że Żubrówka jest najstarszym znakiem towarowym i znak ten jest do dzisiaj używany na świecie za najbardziej znaną markę polskich wódek. W świetle art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych nie ma znaczenia, jaki rodzaj ryzyka wprowadzenia w błąd występuje. Wystarczy, że takie niebezpieczeństwo istnieje. Nie eliminuje tego ryzyka umieszczenie na etykiecie logo innego podmiotu. Ze względu na identyczne elementy przestrzenne porównywanych znaków oraz bardzo duże podobieństwo słownych i graficznych elementów etykiety wódki WISENT Vodka Łańcut do wskazanych znaków towarowych P., nie budzi wątpliwości, że według kryterium ogólnego wrażenia, jakie te znaki wywierają na odbiorców, są to oznaczenia bardzo podobne i w konsekwencji odbiorcy mogą być wprowadzeni w błąd, co do pochodzenia towarów oznaczonych tymi znakami. Działania P., w świetle podniesionych argumentów, sądem wnioskodawcy, mają na celu bezprawne wykorzystanie renomy znaków towarowych P. i osiągnięcia znacznych korzyści majątkowych.
Przedmiotowy znak, według poglądu wnioskodawcy, został zgłoszony w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego w rozumieniu art. 8 pkt 1 ustawy o znakach towarowych. Analiza rejestru znaków uprawnionego wskazuje, iż od szeregu lat prowadzi on długookresową i zaplanowaną praktykę zbliżania się do znaku towarowego Żubrówka. Świadczą o tym przykłady zgłoszenia i rejestracji znaków towarowych takich jak Visent, Zielony Żubr, Zielony Żubrzyk jak i artykuł umieszczony w Internecie "Wisent". Zdaniem wnioskodawcy zgłoszenie i rejestracja przedmiotowego znaku towarowego nastąpiło w złej wierze. Zgłoszenie przedmiotowego znaku jest sprzeczne z umową o podziale znaków ogólnopolmosowskich. W wyniku porozumienia znak Żubrówka wraz ze wszystkimi możliwymi odmianami stał się własnością wnioskodawcy. Przepis art. 8 pkt 2 ustawy o znakach towarowych zakazuje zgłaszania i rejestracji znaków towarowych, które naruszyłyby prawo podmiotowe.
Uprawniony z rejestracji wniósł o oddalenie wniosku. Jego zdaniem przedmiotowy znak towarowy nie może wprowadzać odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów nim oznaczonych. Stanowi on kompilację innych znaków zarejestrowanych na rzecz uprawnionego, Są nimi:
1. zielona sylwetka byka ze słowem WISENT /[...]/,
2. logo firmy stanowiące graficzny znak towarowy "[...] / [...]/,
3. oryginalna butelka stanowiąca przedmiot prawa wyłącznego [...].
Powołał się na opinię dr hab. E. N. i dr hab. M. V. dotyczącej oceny podobieństwa znaków towarowych wódek "Żubrówka" oraz "Wisent" z dnia [...] kwietnia 2004 roku zgodnie z którą porównując znak towarowy wnioskodawcy z przedmiotowym znakiem towarowym autorka dochodzi do wniosku, że wspólnym elementem jest wizerunek zwierzęcia, lecz wizerunki te nie są podobne albowiem zwierzęta są w różnych pozycjach i barwach, na etykiecie "Żubrówki" uwidoczniony jest żubr a na etykiecie wódki "Wisent" zwierzę podobne do legendarnego jednorożca, wyrazy "Żubrówka" i "Wisent" są odmienne. Słowa te nie budzą jakichkolwiek skojarzeń. Słowo "Wisent" jawi się jako nazwa fantazyjna.
Rozpatrując zasadność zgłoszonego wniosku Urząd Patentowy uznał, że przedmiot znaku towarowego w postaci etykiety przedstawionej w bogatej szacie graficznej z napisem WISENT-WÓDKA – Łańcut oraz stylizowany wizerunek /wizerunek kolorze zielonym/ bliżej niesprecyzowanego zwierza, nazwanego w opisie żubrem, różni się w sposób zasadniczy od przeciwstawionego znaku towarowego nr [...] "Żubrówka" z wizerunkiem żubra. Sam wyraz "wisent" jest wyrazem obcojęzycznym, a zatem zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem jest oznaczeniem fantazyjnym i nie powinien być traktowany równoznacznie z jego oznaczeniem w obcym języku. Etykieta nie stanowi więc dla przeciętnego odbiorcy groźby pomylenia pochodzenia towaru oznaczonego tą etykietą.
Znak towarowy zawierający butelkę – znak przestrzenny – nie mógł zostać zarejestrowany albowiem przepisy ustawy o znakach towarowych nie przewidywały takiej możliwości. Taki znak towarowy nie miał zdolności rejestrowej, o której mowa jest w art. 4 w związku z art. 13 ust. 2 ustawy o znakach towarowych, bo nie posiadał charakteru abstrakcyjnego do towarów i z m. in. tego względu nie ma cech odróżniających pod względem pochodzenia. Butelka jako opakowania nie mogła zostać nałożona na towar, bowiem towar może być w niej umieszczony i z tego względu nie spełnia również wymogu z art. 13 ust. 2 ustawy. Faktu tego nie zmieniło umieszczenie w niej trawy żubrzej, która nie spowodowała zindywidualizowania towaru, jako towaru pochodzącego od pewnego, zawsze tego samego przedsiębiorcy. Również nałożenie oryginalnej etykiety nie spowodowało, że opakowanie nabyło zdolność rejestrową, mimo, że etykieta sama w sobie stanowi wystarczający element różnicujący towar. Proste nałożenie oznaczenia na opakowanie nie nadaje zdolności rejestrowej samemu opakowaniu, czyli butelce, choćby jej kształt był oryginalny, lecz skoro jest to kształt opakowania , w tym również oryginalnego, to jest ono pozbawione zdolności rejestrowej.
Na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2004 roku skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli P. S.A. z siedzibą w B. oraz F. S.A. z siedzibą w L..
Skarżące P. S.A. z siedzibą w B. zaskarżonej decyzji zarzuciło:
1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:
a) naruszenie art. 29 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 roku o znakach towarowych z powodu błędnej jego interpretacji poprzez przyjęcie możliwości unieważnienia prawa z rejestracji kombinowanego, słowno-graficzno-przestrzennego znaku towarowego w części samego znaku, w szczególności w części przestrzennej z zachowaniem prawa do części słowno-graficznej,
b) naruszenie art. 9 ust. 1 pkt 1 uzt z powodu błędnej jego interpretacji przez przyjęcie,
- iż między słownym elementem znaku towarowego /wyrazem "WISENT"/ będącym tłumaczeniem słownego elementu kolizyjnego znaku towarowego / wyrazem "żubr" lub "żubrówka"/ i tym słownym elementem znaku kolizyjnego nie zachodzi podobieństwo /w warstwie znaczeniowej/ stanowiące o przeszkodzie rejestracyjnej w rozumieniu powołanego przepisu ponieważ obce znaczenie wyrazu nie ma dla podobieństwa znaczenia i tłumaczenie należy uznać za fantazyjny element znaku oraz
- iż między graficznym elementem znaku w postaci sylwetki zwierzęcia podobnego do żubra i graficznym elementem kolizyjnego znaku towarowego przedstawiającym żubra usytuowanego jedynie w innej pozycji i mającego inny kolor, nie zachodzi podobieństwo o przeszkodzie rejestracyjnej w rozumieniu powołanego przepisu,
c) naruszenie art. 9 ust. 1 pkt 1 uzt z powodu jego niewłaściwego zastosowania poprzez dokonanie oceny podobieństwa znaków w świetle wymienionego przepisu:
- w odniesieniu do wzajemnego podobieństwa jego poszczególnych elementów, a nie podobieństwa znaków w całości w ramach ich ogólnego wyglądu /obrazu/, jaki jest odbierany przez przeciętnego odbiorcę oraz
- z punktu widzenia jakiegokolwiek przeciętnego odbiorcy a nie dość dobrze zorientowanego, uważnego i rozsądnego konsumenta, którego stopień spostrzegawczości w przypadku odbiorcy wódek /jako towarów konsumpcyjnych/ jest znacznie niższy i konsument taki może być łatwiej wprowadzony w błąd,
- z pominięciem zasady wzajemnej relacji między towarem i znakiem zakładającej, iż większe podobieństwo towarów może niwelować znaczenie mniejszego podobieństwa znaków,
- z pominięciem zasady wzajemnej relacji między stopniem znajomości znaku a ryzykiem pomyłek odbiorców, co do pochodzenia zakładającej, że im bardziej jest znany znak tym większe jest ryzyko takich pomyłek,
a także
naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:
a) naruszenie art. 7 kpa poprzez niepodjęcie kroków w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności niewyjaśnienie wskazanego przez skarżącego faktu stopniowego zbliżania znaków uczestnika postępowania z wizerunkiem żubra do znaków skarżącego, skarżącego tym zmiany wizerunku żubra w używanym znaku "WISENT" w stosunku do znaku zarejestrowanego,
b) naruszenie art. 8 kpa poprzez nieustosunkowanie się do twierdzeń stron, uznanych przez nie za istotne dla załatwienia sprawy, w szczególności do kryterium oceny podobieństwa znaków na podstawie ogólnego wrażenia z uwzględnieniem cech wspólnych oraz niedokonanie samodzielnej oceny podobieństwa, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 uzt, lecz oparcie się na opinii prawnej przedłożonej przez uczestnika postępowania,
c) naruszenia art. 77 § 1 kpa poprzez niedokonanie rozpatrzenia całego materiału dowodowego, w szczególności nieprzeprowadzenie konkretnej analizy podobieństwa któregokolwiek ze znaków skarżącego ze znakiem "WISENT", lecz oparcie na powyższej opinii prawnej, która nie zawiera takiego badania i nie dotyczy wszystkich tych znaków, lecz jedynie ogólnie określonego znaku towarowego "Żubrówka",
d) naruszenia art. 80 kpa poprzez dowolna ocenę dowodów i niedokonanie oceny danej okoliczności jako udowodnionej na podstawie całego materiału dowodowego, lecz oparcie się wyłącznie na opinii prawnej przedłożonej przez uczestnika, która zasadniczo nie może być potraktowana jako dowód i bez jakiegokolwiek odniesienia się do stanowiska i dowodów skarżącego,
e) naruszenie art. 107 § 1 i 3 kpa poprzez niezamieszczenie w zaskarżonej decyzji uzasadnienia faktycznego i prawnego dotyczącego zarzutu naruszenia przez rejestrację znaku "WISENT" art. 8 pkt 1 uzt oraz niepodanie w tej decyzji wyraźnego i jasnego uzasadnienia prawnego dla podjętego w niej wniosku o braku podobieństwa między porównywanymi znakami na tle art. 9 ust. 1 pkt 1 uzt.
Skarżąca F. S.A. z siedzibą w L. zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 29 ustawy o znakach towarowych poprzez błędną jego interpretację polegającą na niedopuszczalnym częściowym unieważnieniu prawa do znaku towarowego sprowadzającym się do usunięcia z tego znaku elementu słownego czy też graficznego.
W swych konkluzjach obie skargi wnosiły o chylenie zaskarżonej decyzji w całości, zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargi Urząd Patentowy RP wnosił o ich oddalenie powołując się na argumentację zawartą w decyzji
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie są dwie skargi na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] kwietnia 2004 roku unieważniającą prawo z rejestracji znaku towarowego nr [...] w części dotyczącej znaku przestrzennego "Butelka" i odmawiającą unieważnienia przedmiotowego znaku towarowego w części dotyczącej etykiety "WISENT VODKA ŁAŃCUT". Skargę na sporną decyzję Urzędu Patentowego złożył zarówno wnioskodawca jak i uprawniony z rejestracji wskazując na tę samą podstawę prawną a mianowicie naruszenie art. 29 uzt przez błędną jego interpretację.
Na zasadzie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd zarządził połączenie dwóch oddzielnych spraw VISA/Wa 2069/04 i VISA/Wa 2070/04 w celu ich łącznego rozpoznania a także rozstrzygnięcia i prowadzenie pod numerem VISA/Wa 2069/04.
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja narusza prawo.
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 roku – Prawo własności przemysłowej /Dz.U. nr 49 z 2001r., poz. 508 ze zm./ w art. 315 ust. 3 wyraża zasadę w myśl której, zdolność ochronną znaków towarowych zarejestrowanych lub zgłoszonych do rejestracji przed 22 sierpnia 2001 roku ocenia się na podstawie dotychczasowych przepisów. Wobec tego przepisami stanowiącymi podstawę do oceny zdolności ochronnej przedmiotowego znaku towarowego są przepisy ustawy z dnia 31 stycznia 1985 roku o znakach towarowych /Dz.U. nr 5, poz. 17 ze zm./.
P. z siedzibą w B. wystąpiło z wnioskiem o unieważnienie prawa z rejestracji słowno-graficzno-przestrzennego znaku towarowego WISENT Vodka Łańcut zarejestrowanego w Urzędzie Patentowym RP za numerem [...] na rzecz F. S.A. z siedzibą w L., ponieważ zarejestrowany znak towarowy jest podobny do znaków towarowych wcześniej zarejestrowanych w UP RP na rzecz P. w takim stopniu, że używanie tego znaku przez P. może w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego wprowadzić odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów oznaczonych tym znakiem. Urząd Patentowy RP, przedmiotowe prawo z rejestracji znaku towarowego [...] unieważnił w części dotyczącej butelki z trawką, odmówił natomiast unieważnienia w części dotyczącej etykiety "WISENT VODKA ŁAŃCUT ze względu na ewidentną zdolność odróżniającą. Tym samym Urząd Patentowy dopuścił możliwość częściowego unieważnienia znaku towarowego, w kontekście jego funkcji odróżniającej, poprzez odrębną ocenę jego warstwy przestrzennej oraz słowno-graficznej.
Zgodnie z art. 29 ustawy o znakach towarowych prawo z rejestracji znaku towarowego może być unieważnione w całości lub w części, jeżeli nie były spełnione ustawowe warunki wymagane do rejestracji określone w przepisach art. 4, 6-9 i 32. Jednakże unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego w części oznacza, że unieważniono decyzję o zarejestrowaniu znaku towarowego w stosunku do niektórych towarów. Dotychczasowa praktyka Komisji Odwoławczej, orzecznictwo Sądu Najwyższego / wyrok SN z 11.03.1999 IIIRN 136/98 OSNP 2000/1/2/, Naczelnego Sądu Administracyjnego /wyrok NSA IISA 3861/01 Mon. Praw. 2002/17/172/ a także literatura wykluczały unieważnienie częściowe znaku sprowadzające się do usunięcia z tego znaku jakiegokolwiek elementu. Znak towarowy winien być oceniany jako całość, w postaci jakiej był zarejestrowany. Nie jest dopuszczalne wyodrębnienie z formy strukturalnej znaku jego części np. przestrzennej i jej unieważnienie a pozostawienie części słowno-graficznej. Takie działanie prowadziłoby do samowolnej zmiany kategorii znaku. Ingerencja Urzędu Patentowego nie znajduje uzasadnienia w ustawie o znakach towarowych.
W świetle powyższych rozważań za trafny należy uznać obu skarżących o naruszeniu przez Urząd Patentowy prawa materialnego a mianowicie art. 29 ustawy uzt przez błędną jego interpretację i niewłaściwe zastosowanie poprzez przyjęcie możliwości unieważnienia prawa z rejestracji kombinowanego, słowno-graficzno- przestrzennego znaku towarowego w części samego znaku.
Stanowisko Urzędu Patentowego w niniejszej sprawie jest nie tylko odosobnione, ale i w żaden sposób nieuzasadnione. Urząd nie powołał się na faktyczne i prawne argumenty na poparcie swojego stanowiska. Nie wyjaśnił, dlaczego, jego zdaniem, dopuszczalne jest częściowe unieważnienie znaku towarowego poprzez wyodrębnienie jego części przestrzennej i pozostawienie słowno-graficznej jako samodzielnej części znaku.
Wydając decyzję administracyjną w sprawie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego, Urząd Patentowy jest związany rygorami procedury administracyjnej, określającej jego obowiązki w zakresie prowadzenia postępowania i orzekania (art. 256 prawa własności przemysłowej). Zasada ta obowiązywała także na gruncie poprzednio obowiązującego stanu prawnego (§ 11 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 kwietnia 1993 r. w sprawie postępowania spornego i odwoławczego oraz opłat związanych z ochroną wynalazków i wzorów użytkowych - Dz. U. Nr 36, poz. 160 ze zm.). Związanie rygorami procedury administracyjnej oznacza, że Urząd Patentowy jest zobowiązany do przestrzegania zasady dochodzenia do prawdy materialnej (art. 7 k.p.a.), a więc do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Jego powinnością jest należyte i wyczerpujące informowanie stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków, będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 k.p.a.). Jest zobowiązany zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Musi wreszcie w sposób wyczerpujący zebrać, rozpatrzyć i ocenić cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w art. 107 § 3 k.p.a. Rygory procedury administracyjnej oznaczają także, że Urząd, orzekając w sprawach o unieważnienie w sprawach z rejestracji znaku towarowego jest związany granicami wniosku, czyli orzeka w zakresie żądania wnioskodawcy.
Mając na uwadze powyżej poczynione rozważania, zdaniem sądu, urząd zaniedbał tego obowiązku. Naruszył przepisy postępowania w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik postępowania.
Przede wszystkim jednak Urząd nie odniósł się do zarzutów wniosku. Rozważania Urzędu sprowadzają się do analizy zdolności odróżniającej znaku "WISENT", w części przestrzennej. na podstawie art. 7 i 4 uzt, co nie było objęte żądaniem wniosku złożonego przez P. S.A. Rozważania dotyczące art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy odnoszą się z kolei do części słowno-graficznej i są lakoniczne. Odsyłają do złożonej opinii bez jej analizy. Brak jest natomiast jakiegokolwiek stanowiska Urzędu w przedmiocie zarzutu naruszenia przez rejestrację art. 8 pkt 1 i 2 uzt oraz art. 9 ust 1 pkt 1uzt w stosunku do znaku jako całości.
Zgodzić się więc należy ze skarżącym P. S.A. że Urząd Patentowy wydał decyzję wbrew jego woli, w sposób nieodpowiadający istocie sprawy wyznaczonej podstawa prawną i żądaniami wniosku.
Należy także zwrócić uwagę na nieprecyzyjne sformułowanie sentencji decyzji. Sentencja winna być jasna, czytelna i nie budzić wątpliwości w obrocie. Sformułowanie budzi wątpliwość albowiem nie precyzuje ona części oddalonej wniosku w pkt 2 decyzji, tak jak czyni to w pkt 1.
Powyższe uchybienia Urzędu Patentowego uniemożliwiają kontrolę sądu.
Rozpoznając ponownie sprawę Urząd Patentowy rozpozna sprawę przede wszystkim w granicach wniosku a więc rozpozna żądanie o unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego słowno-graficzno-przestrzennego WISENT VODKA ŁAŃCUT [...] na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 1 i art. 8 pkt 1 i2 uzt, przy czym przedmiotem oceny prawnej na podstawie powyższych przepisów zakreślających granice wniosku jest przedmiotowy znak słowno-graficzno-przestrzenny jako integralna całość a nie wyłącznie w części przestrzennej, która stanowi tylko jeden z jego elementów. Znak powinien zostać oceniony jako całość, ponieważ wykreślenie jednego z jego elementów powoduje, że rozpoczyna funkcjonowanie zupełnie inny znak.
Mając powyższe na uwadze i na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1) a i c) p.p.s.a. sąd orzekł jak w wyroku. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.